Psyche
alle pijlers
Zelfmoordpoging ex vriend
donderdag 5 januari 2012 om 18:58
Ik heb een aantal dagen geleden al een topic geopend (relatie forum). Het is nu 5 dagen geleden dat het over is gegaan tussen mij en mijn exvriend. Hij heeft psychische problemen en hij heeft de punt achter de relatie gezet. Toch kon hij me niet met rust laten en ik heb hem genegeerd. Vannacht stond hij aan de deur en gooide mijn spullen in de tuin. Ik wilde niet reageren maar moest wel want wilde niet dat hij de buren wakker maakte en dat het uit de hand liep. Hij begon te schelden en hing daarna op. Vervolgens belt hij nog een paar keer en weer allerlei verwijten naar mij. Dat ik niet van hem houd. Dat alles mijn schuld is. Enz enz. Vandaag kreeg ik een telefoontje op mijn werk dat hij een overdosis genomen heeft. En door zijn moeder is gevonden. Dit is dus gebeurd de nacht voor hij bij mij aan de deur stond te schelden.
Gelukkig heeft zijn moeder hem op tijd gevonden. Maar ik zit nu met een super schuldgevoel. Ik ben ook heel erg boos omdat ik hem niet duidelijk heb kunnen maken dat ik wel van hem houd, dat dit alles niet mijn keuze was. En stel dat het was gelukt, dat ik kan eeuwig met die gevoelens zat. Zijn en mijn ouders hebben benadrukt dat ik niet op zijn smsjes en telefoontjes mag reageren. Omdat hij die prikkels niet kan handelen. maar wat als hij nog een poging doet en die lukt? Dan heb ik het nooit meer uit kunnen praten. Dat het nooit meer goedkomt tussen ons en over is. Besef ik. Maar weet niet meer wat wel/niet goed is.
Gelukkig heeft zijn moeder hem op tijd gevonden. Maar ik zit nu met een super schuldgevoel. Ik ben ook heel erg boos omdat ik hem niet duidelijk heb kunnen maken dat ik wel van hem houd, dat dit alles niet mijn keuze was. En stel dat het was gelukt, dat ik kan eeuwig met die gevoelens zat. Zijn en mijn ouders hebben benadrukt dat ik niet op zijn smsjes en telefoontjes mag reageren. Omdat hij die prikkels niet kan handelen. maar wat als hij nog een poging doet en die lukt? Dan heb ik het nooit meer uit kunnen praten. Dat het nooit meer goedkomt tussen ons en over is. Besef ik. Maar weet niet meer wat wel/niet goed is.
donderdag 5 januari 2012 om 19:02
Heb jij die overdosis er in gestopt? Nee? Dan ben jij volstrekt onschuldig. Die ex van je heeft psychische problemen. En dat heeft hij nu nog even duidelijk gemaakt aan de hulpverleners. Punt!
Wel knap dat hij de opvolgende nacht bij je aan de deur stond, dan viel het allemaal wel mee denk ik.
Wel knap dat hij de opvolgende nacht bij je aan de deur stond, dan viel het allemaal wel mee denk ik.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
donderdag 5 januari 2012 om 19:08
Zo wat moeilijk zeg. Ben het ook niet eens met jouw en zijn ouders dat je niet meer mag reageren. Reageren bijv. waar zijn ouders bij zijn? Het mag en kan toch niet zo zijn dat hij zo wel een poging doet die wel lukt en dat jij dan je hele leven met schuldgevoelens zit?
Het gaat in deze niet om jou. Maar ik zou met zijn ouders overleggen of zijn psych wat er mogelijk is dat jij ook nog aan bod komt. Of iig niet dat het zo direct nog aan jou ligt als het wel lukt.
sterkte
Het gaat in deze niet om jou. Maar ik zou met zijn ouders overleggen of zijn psych wat er mogelijk is dat jij ook nog aan bod komt. Of iig niet dat het zo direct nog aan jou ligt als het wel lukt.
sterkte
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
donderdag 5 januari 2012 om 19:09
donderdag 5 januari 2012 om 19:12
Ik kan me je gevoelens heel goed voorstellen. Ik heb op jonge leeftijd een zeer depressieve vriend gehad en dat is geen pretje. Echt tips heb ik niet voor je, maar besef inderdaad dat iedereen zijn eigen keuzes maakt en dat jullie breuk voor hem een reden is on dit te doen, niets met jouw handelen te maken heeft.. Sterkte
donderdag 5 januari 2012 om 19:16
Ik weet dat het niet aan mij ligt, want die problemen heeft hij al zijn hele leven. En de enige reden dat hij nog leeft dat zijn zijn ouders. Dat zei hij ook toen we nog samen waren.
Maar contact opnemen wel of niet? Ik huil al de hele dag omdat ik het zo erg vind. Zo machteloos en zo wanhopig. Ik vind het heel erg voor hem. Zit met verschillende vragen. Wil hij echt niet meer leven, is dit een schreeuw om aandacht?
Ik wil met hem praten, maar als dit ook door zijn arts wordt afgeraden, waarom zou ik het dan doen?
Maar contact opnemen wel of niet? Ik huil al de hele dag omdat ik het zo erg vind. Zo machteloos en zo wanhopig. Ik vind het heel erg voor hem. Zit met verschillende vragen. Wil hij echt niet meer leven, is dit een schreeuw om aandacht?
Ik wil met hem praten, maar als dit ook door zijn arts wordt afgeraden, waarom zou ik het dan doen?
donderdag 5 januari 2012 om 19:17
Ik weet natuurlijk niet hoe lang je een relatie met deze man hebt gehad....maar laat me je één ding zeggen: als hij zichzelf wat aandoet, is dat NIET jouw schuld.
Mijn ex heeft/had psychische problemen en zou ook een poging hebben ondernomen. Heeft hier ook een keer in huis ermee gedreigd, vlak voor hij in de auto stapte. Het enige dat ik toen kon zeggen was: als jij dat echt wilt, dan moet je het maar doen. Ik kan je toch niet tegen houden. Klinkt heel hard en weet ook niet hoe ik het mijn strot uit kreeg, maar ik meende het op dat moment wel.
Waarom heb je nog de behoefte om hem te zeggen dat jij nog van hem houdt? En dat hij degene is die zelf een punt achter de relatie heeft gezet. Denk je dat die boodschap op dit moment bij hem op een goede manier binnen komt, gezien het gedrag van hem wat je hier omschrijft?
Ik kan heeeeel makkelijk praten, dat besef ik me, en ik ben ook al een stuk verder in dit rotproces, maar mijn ogen zijn wel open gegaan. Ik negeer inmiddels mijn ex en zorg er dus voor, dat ik hem niet meer 'voedt' met mijn emoties. En dat lijkt te werken: hij laat me met rust. Helaas hebben we een dochter samen....dat maakt het een stuk moeilijker.
Nogmaals: ik probeer niet bot over te komen, maar wel je tot denken aan te zetten. Ik ben een half jaar verder en er zijn ongetwijfeld grote verschillen tussen onze expartners. Ik weet hoe moeilijk het is.
Mijn ex heeft/had psychische problemen en zou ook een poging hebben ondernomen. Heeft hier ook een keer in huis ermee gedreigd, vlak voor hij in de auto stapte. Het enige dat ik toen kon zeggen was: als jij dat echt wilt, dan moet je het maar doen. Ik kan je toch niet tegen houden. Klinkt heel hard en weet ook niet hoe ik het mijn strot uit kreeg, maar ik meende het op dat moment wel.
Waarom heb je nog de behoefte om hem te zeggen dat jij nog van hem houdt? En dat hij degene is die zelf een punt achter de relatie heeft gezet. Denk je dat die boodschap op dit moment bij hem op een goede manier binnen komt, gezien het gedrag van hem wat je hier omschrijft?
Ik kan heeeeel makkelijk praten, dat besef ik me, en ik ben ook al een stuk verder in dit rotproces, maar mijn ogen zijn wel open gegaan. Ik negeer inmiddels mijn ex en zorg er dus voor, dat ik hem niet meer 'voedt' met mijn emoties. En dat lijkt te werken: hij laat me met rust. Helaas hebben we een dochter samen....dat maakt het een stuk moeilijker.
Nogmaals: ik probeer niet bot over te komen, maar wel je tot denken aan te zetten. Ik ben een half jaar verder en er zijn ongetwijfeld grote verschillen tussen onze expartners. Ik weet hoe moeilijk het is.
donderdag 5 januari 2012 om 19:17
quote:loulouise schreef op 05 januari 2012 @ 19:10:
Mylene Hoe krijg je het uit je toetsenbord!?
Omdat ik weet uit ervaring dat je eeuwig met schuldgevoel kan blijven zitten dus vandaar dat ik haar aanraad om te doen wat ze aanvoelt, en evt. natuurlijk in samenhang met zijn ouders. Beter dan je hele leven spijt hebben van wat je niet hebt gedaan.
En je uitspraak mag wat mij betreft wel iets minder hoor.
Mylene Hoe krijg je het uit je toetsenbord!?
Omdat ik weet uit ervaring dat je eeuwig met schuldgevoel kan blijven zitten dus vandaar dat ik haar aanraad om te doen wat ze aanvoelt, en evt. natuurlijk in samenhang met zijn ouders. Beter dan je hele leven spijt hebben van wat je niet hebt gedaan.
En je uitspraak mag wat mij betreft wel iets minder hoor.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
donderdag 5 januari 2012 om 19:21
quote:KahlanAmnell schreef op 05 januari 2012 @ 19:13:
MV, het is nooit maar dan ook NOOIT haar schuld.
Hij maakt die keus. Niet zij.
Allemaal lezen. Het is niet haar schuld.
Alleen om te zorgen dat zij niet met schuldgevoelens achter zou blijven.
Goed lezen.
En als de dokter vind dat ze het niet moet doen, dan niet. Maar dat stond er nog niet voordat ik schreef.
Djees. Zeg.
MV, het is nooit maar dan ook NOOIT haar schuld.
Hij maakt die keus. Niet zij.
Allemaal lezen. Het is niet haar schuld.
Alleen om te zorgen dat zij niet met schuldgevoelens achter zou blijven.
Goed lezen.
En als de dokter vind dat ze het niet moet doen, dan niet. Maar dat stond er nog niet voordat ik schreef.
Djees. Zeg.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
donderdag 5 januari 2012 om 19:23
quote:mali30 schreef op 05 januari 2012 @ 19:15:
"Of iig niet dat het zo direct nog aan jou ligt als het wel lukt."
Wtf?
Ja denk je niet dat je je schuldig voelt als het wel lukt? Dat je net niet hebt kunnen zeggen wat je had willen zeggen?
Echt wat een onbegrip hier zeg. Je haalt je alles in je hoofd als iemand dat doet hoor.
"Of iig niet dat het zo direct nog aan jou ligt als het wel lukt."
Wtf?
Ja denk je niet dat je je schuldig voelt als het wel lukt? Dat je net niet hebt kunnen zeggen wat je had willen zeggen?
Echt wat een onbegrip hier zeg. Je haalt je alles in je hoofd als iemand dat doet hoor.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
donderdag 5 januari 2012 om 19:23
quote:Mylene_Valerie schreef op 05 januari 2012 @ 19:21:
[...]
Allemaal lezen. Het is niet haar schuld.
Alleen om te zorgen dat zij niet met schuldgevoelens achter zou blijven.
Goed lezen.
En als de dokter vind dat ze het niet moet doen, dan niet. Maar dat stond er nog niet voordat ik schreef.
Djees. Zeg.
Ik lees heel erg goed.
Zij moet het contact helemaal afkappen. Niks niet mee naar zijn psych. Los laten en wegwezen.
[...]
Allemaal lezen. Het is niet haar schuld.
Alleen om te zorgen dat zij niet met schuldgevoelens achter zou blijven.
Goed lezen.
En als de dokter vind dat ze het niet moet doen, dan niet. Maar dat stond er nog niet voordat ik schreef.
Djees. Zeg.
Ik lees heel erg goed.
Zij moet het contact helemaal afkappen. Niks niet mee naar zijn psych. Los laten en wegwezen.
Ah know`t, tha shunt
donderdag 5 januari 2012 om 19:25
quote:Mylene_Valerie schreef op 05 januari 2012 @ 19:24:
Je leest wat je wilt lezen.
Ik probeer uit te leggen hoe schuldig je je voelt als je het niet hebt weten te voorkomen.
Misschien moet je dan eerst even nadenken voordat je iets opschrijft. Nu zet je er letterlijk neer dat het wel haar schuld is als hij uiteindelijk toch zelfmoord pleegt.
Je kunt wel boos worden op ons hier, maar de hand in eigen boezem steken is een stuk nuttiger.
Je leest wat je wilt lezen.
Ik probeer uit te leggen hoe schuldig je je voelt als je het niet hebt weten te voorkomen.
Misschien moet je dan eerst even nadenken voordat je iets opschrijft. Nu zet je er letterlijk neer dat het wel haar schuld is als hij uiteindelijk toch zelfmoord pleegt.
Je kunt wel boos worden op ons hier, maar de hand in eigen boezem steken is een stuk nuttiger.
