Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
woensdag 8 juli 2009 om 21:34
En zolang je gewoon hier op het forum lekker in je eigen bewoording de zaken bij naam noemt, en het niet doet in het bijzijn van de kinderen dan is er toch niks aan de hand, je moest eens weten hoe ik de vriendin van mijn ex en mijn ex noemde als ik lekker in mijn 1tje thuis echt loeihard de radio aan had staan,hoe ik heb staan schelden terwijl ik met een blokkwast mijn muren met granol bewerkte, heerlijk was dat poeh wat luchte dat op!
woensdag 8 juli 2009 om 22:25
Af en toe lekker schelden op deze of gene helpt ook de druk van de ketel af te krijgen hoor. Zolang je het idd maar niet teveel doet in bijzijn van de kids. Maar dat doen jullie niet! En daarom neem ik mijn petje voor jullie allemaal af.
Zal ff lekker worden zeg dat je je niet meer mag uiten. Helemaal niets laten blijken is niet goed. Helemaal van god los gaan ook niet. De balans is het beste. En hoe je dat moet aanpakken weten jullie ook het beste!!!
Zal ff lekker worden zeg dat je je niet meer mag uiten. Helemaal niets laten blijken is niet goed. Helemaal van god los gaan ook niet. De balans is het beste. En hoe je dat moet aanpakken weten jullie ook het beste!!!
woensdag 8 juli 2009 om 23:31
Helemaal mee eens! Zodra iemand iets gaat lopen roepen over 'moeten' of 'mogen' houdt het wat mij betreft op. Zo loopt ex-schoonvader tegen mij te roepen dat ik niet zo verbitterd moet zijn! Doei! Van mij mag hij wel wat adviezen aan zijn eigen vlees en bloed geven. Niet dat ik dat zeg hoor. Ik begin er tactisch over dat zijn kleinzoon voor het eerst zonder zijwieltjes heeft gefietst Klaar!
donderdag 9 juli 2009 om 22:11
Sanne,
Heb in ieder geval 1x gereageerd op jouw situatie, mbt dochter wonen bij vader ja of nee!
Ik hoop dat de 4 weken vakantie jouw een duidelijk beeld gaan geven. Je hebt in bijna al je postings zelf een antwoord gegeven.
Denk je zelf nu niet bij jezelf, 'waarom moet alles zo snel?', 'waarom dat gepush met die mediator?'
Omdat het hem het beste, makkelijkste en goedkoopste uitkomt!!
Dat is het antwoord! Die mediator zal het een worst zijn, echt, die schrijft zijn uurtjes, krijgt betaald en wanneer 1 van de 2 zich ergens niet aan houdt..... dan niks! Want ga je dan de kosten en de baten afwegen is elke rechtzaak te duur t.o.v. het nakomen van een afspraak die mbv mediator tot stand is gekomen.
Een advocaat vecht veel meer en beter voor het recht van jou en de kinders en dat komt vast te staan in een convenant en deze wordt door de rechter ondertekent.
Kan er geen convenant tot stand komen, dan bepaald de Rechter in een Beschikking hoe e.e.a. moet gaan verlopen.
Als ik de verhalen en leugens en leugens en leugens van je bijna ex lees, vind ik het echt een eng mannetje. Hij liegt sowieso, hij zal het ook niet laten om je nog veel meer te bedriegen.
Laat het niet gebeuren ook omwille van je kinderen.
Hele fijne weken, ondanks alles. Maak er wat van met je kinders!
Heb in ieder geval 1x gereageerd op jouw situatie, mbt dochter wonen bij vader ja of nee!
Ik hoop dat de 4 weken vakantie jouw een duidelijk beeld gaan geven. Je hebt in bijna al je postings zelf een antwoord gegeven.
Denk je zelf nu niet bij jezelf, 'waarom moet alles zo snel?', 'waarom dat gepush met die mediator?'
Omdat het hem het beste, makkelijkste en goedkoopste uitkomt!!
Dat is het antwoord! Die mediator zal het een worst zijn, echt, die schrijft zijn uurtjes, krijgt betaald en wanneer 1 van de 2 zich ergens niet aan houdt..... dan niks! Want ga je dan de kosten en de baten afwegen is elke rechtzaak te duur t.o.v. het nakomen van een afspraak die mbv mediator tot stand is gekomen.
Een advocaat vecht veel meer en beter voor het recht van jou en de kinders en dat komt vast te staan in een convenant en deze wordt door de rechter ondertekent.
Kan er geen convenant tot stand komen, dan bepaald de Rechter in een Beschikking hoe e.e.a. moet gaan verlopen.
Als ik de verhalen en leugens en leugens en leugens van je bijna ex lees, vind ik het echt een eng mannetje. Hij liegt sowieso, hij zal het ook niet laten om je nog veel meer te bedriegen.
Laat het niet gebeuren ook omwille van je kinderen.
Hele fijne weken, ondanks alles. Maak er wat van met je kinders!
zondag 12 juli 2009 om 23:20
Alles wat wij laten opschrijven door de mediator, gaat ook naar een rechter. Deze bekijkt het ouderschapsplan en alle andere zaken en als, zeker het ouderschapsplan, er zaken zijn die niet goed geregeld zijn komt het weer terug met de mededeling 'probeer het nog een keer'. Alles wat we daar bedenken word ook 'wettelijk' geregeld.
Weten jullie wat ik me nu zit af te vragen, waarom ik me zo verschrikkelijk druk maak of het wel of niet meer goed komt tussen ex en doos. Wil ik ex terug? Nou, dacht het dus niet, natuurlijk is de liefde niet zomaar over maar zou hem nooit, maar dan ook nooit meer kunnen vertrouwen. Dus dat is het niet. Maar wat is het dan wel? Gun ik hem geen geluk over de ruggen van mij en de kinderen? Gun ik het haar niet? Of ben ik gewoon zo stinkend jaloers dat hij wel doorgaat en ik met de brokken zit? Ik ben er nog niet uit. Kan wel zeggen dat het me mateloos stoort dat ik er zo mee bezig ben. Heb gelukkig nu vrienden om me heen dus kan de gedachten lekker verzetten, en toch blijft dat malen. Kan helaas het knopje niet vinden om dit uit te zetten. En dan nog, komt het weer goed....doe daar niets aan, komt het niet goed......scheiden gaan we toch. Ik kan zeggen dat ik mezelf hiermee niet begrijp. Enig inzicht meiden?????
meiden
Weten jullie wat ik me nu zit af te vragen, waarom ik me zo verschrikkelijk druk maak of het wel of niet meer goed komt tussen ex en doos. Wil ik ex terug? Nou, dacht het dus niet, natuurlijk is de liefde niet zomaar over maar zou hem nooit, maar dan ook nooit meer kunnen vertrouwen. Dus dat is het niet. Maar wat is het dan wel? Gun ik hem geen geluk over de ruggen van mij en de kinderen? Gun ik het haar niet? Of ben ik gewoon zo stinkend jaloers dat hij wel doorgaat en ik met de brokken zit? Ik ben er nog niet uit. Kan wel zeggen dat het me mateloos stoort dat ik er zo mee bezig ben. Heb gelukkig nu vrienden om me heen dus kan de gedachten lekker verzetten, en toch blijft dat malen. Kan helaas het knopje niet vinden om dit uit te zetten. En dan nog, komt het weer goed....doe daar niets aan, komt het niet goed......scheiden gaan we toch. Ik kan zeggen dat ik mezelf hiermee niet begrijp. Enig inzicht meiden?????
meiden
maandag 13 juli 2009 om 04:20
Lieve Sannemer,
Allereerst wil ik je sterkte wensen, het moet een HEL zijn waar je momenteel doorheen gaat! Het zal nog heel onwerkelijk aanvoelen en nog nauwelijks echt doordringen omdat het nog maar 'pril' is.
Hij lijkt zijn beslissing al gemaakt te hebben. Na al die jaren huwelijk zal hij toe zijn aan wat nieuws en spannends, iemand streelt zijn ego, hij voelt zich waarsch weer jong en aantrekkelijk, dat heeft allemaal met hem te maken, niets met jou. Alle gevoelens die in hem loskomen zorgen dat hij nu niet helder denkt en voor rede vatbaar is.
In 'normale' toestand zou je niet toegeven aan zo'n verliefdheid lijkt me en je gezin hiervoor niet op het spel zetten.
Het vervelende is dat je helaas niets kunt doen.
Ja, misschien hopen dat hij op een dag weer bij zijn positieven komt en zich realiseert wat voor schade hij heeft aangericht.
Helaas is het leven zo, het gaat niet altijd zoals wij dat graag willen (ik spreek uit ervaring). Op sommige dingen heb je nu eenmaal geen invloed hoe graag je dat ook zou willen. Soms overkomt het je en moet je ermee dealen, hoe vreselijk zwaar en heftig dat ook is.
Zoek steun, lucht je hart, zorg goed voor jezelf, dat zijn de tips die ik je mee kan geven, maar goed...je zal de eerst periode heel onzeker zijn en gaan twijfelen aan jezelf. Je zal door allerlei fases heen gaan, woede, verdriet, ongeloof etc..
Het kan lang duren, maar vertrouw er op dat er eens een dag zal komen dat de 'zon weer zal schijnen'...
Heel erg veel sterkte en bedenk je dat je niet de enige bent die dit overkomt, met elkaar er over praten zal je veel steun kunnen bieden!
Allereerst wil ik je sterkte wensen, het moet een HEL zijn waar je momenteel doorheen gaat! Het zal nog heel onwerkelijk aanvoelen en nog nauwelijks echt doordringen omdat het nog maar 'pril' is.
Hij lijkt zijn beslissing al gemaakt te hebben. Na al die jaren huwelijk zal hij toe zijn aan wat nieuws en spannends, iemand streelt zijn ego, hij voelt zich waarsch weer jong en aantrekkelijk, dat heeft allemaal met hem te maken, niets met jou. Alle gevoelens die in hem loskomen zorgen dat hij nu niet helder denkt en voor rede vatbaar is.
In 'normale' toestand zou je niet toegeven aan zo'n verliefdheid lijkt me en je gezin hiervoor niet op het spel zetten.
Het vervelende is dat je helaas niets kunt doen.
Ja, misschien hopen dat hij op een dag weer bij zijn positieven komt en zich realiseert wat voor schade hij heeft aangericht.
Helaas is het leven zo, het gaat niet altijd zoals wij dat graag willen (ik spreek uit ervaring). Op sommige dingen heb je nu eenmaal geen invloed hoe graag je dat ook zou willen. Soms overkomt het je en moet je ermee dealen, hoe vreselijk zwaar en heftig dat ook is.
Zoek steun, lucht je hart, zorg goed voor jezelf, dat zijn de tips die ik je mee kan geven, maar goed...je zal de eerst periode heel onzeker zijn en gaan twijfelen aan jezelf. Je zal door allerlei fases heen gaan, woede, verdriet, ongeloof etc..
Het kan lang duren, maar vertrouw er op dat er eens een dag zal komen dat de 'zon weer zal schijnen'...
Heel erg veel sterkte en bedenk je dat je niet de enige bent die dit overkomt, met elkaar er over praten zal je veel steun kunnen bieden!
maandag 13 juli 2009 om 16:18
Het is zo herkenbaar!
Ik heb precies hetzelfde. Ik mis hem, wil hem terug, wil het gezin herenigen etc. Maar dat is allemaal vanuit mijn hart. Mijn hoofd weet best dat hij niet te vertrouwen is, dat je niet kunt samenzijn met een man die niet hetzelfde belang wil zien zoals ik en er veel voor over heeft. Maar bijna alles is er slechter op geowrden, ook voor hem. Maar blijkbaar is het gezin het niet waard om voor te vechten. En zo'n man moet ik niet willen hebben.
Maar ook ik vraag me af waar dat knopje zit...
En vaak gaat het best goed, doe ik mijn ding en kan daar zelfs van genieten. Maar vaker voel ik me arm, verraden, beroofd.
Ik heb precies hetzelfde. Ik mis hem, wil hem terug, wil het gezin herenigen etc. Maar dat is allemaal vanuit mijn hart. Mijn hoofd weet best dat hij niet te vertrouwen is, dat je niet kunt samenzijn met een man die niet hetzelfde belang wil zien zoals ik en er veel voor over heeft. Maar bijna alles is er slechter op geowrden, ook voor hem. Maar blijkbaar is het gezin het niet waard om voor te vechten. En zo'n man moet ik niet willen hebben.
Maar ook ik vraag me af waar dat knopje zit...
En vaak gaat het best goed, doe ik mijn ding en kan daar zelfs van genieten. Maar vaker voel ik me arm, verraden, beroofd.
maandag 13 juli 2009 om 18:20
Ik denk dat het je flink veel pijn doet dat hij in 1 adem door een huwelijk uitstapt en zo een nieuwe relatie instapt (die eigenlijk al tijdens jullie huwelijk speelde). Dat doet pijn! Je bent voorgelogen en bedrogen en hij heeft het ondertussen leuk met een ander. Jij krijgt de zware klappen, je kinderen krijgen zware klappen te verduren en hij zal de scheiding ook geen pretje vinden, maar heeft wel fijne afleiding. Er was jou veel aan gelegen, dat hij niet eerder naar de VS ging voordat alles rond was. Dat heeft hij niet gedaan, hij ging toch, naar haar toe. Jij ziet dit liever anders en dat is hartstikke logisch. En wat mij betreft gun je hem de rest van je leven niets anders dan ellende toe, je hoeft er wat betreft je ex echt geen nobele gevoelens op na te houden. Het klinkt prachtig: "ik gun hem het beste". Maar wat boeit jou dat verder. Jij moet alle brokstukken bijeen rapen en proberen rust, vrede en geluk te vinden. Niet makkelijk met een gekwetst hart & vertrouwen. Weten dat hij met een nieuwe relatie bezig is maakt het er allemaal niet makkelijker op.
Take care sanne!
Take care sanne!
dinsdag 14 juli 2009 om 07:23
Dank je wel roller je hebt gelijk. Laat het gewoon maar even malen zal er wel bij horen.
Ben BOOS !! Ex zou dit weekend komen voor de kinderen, hij zou zaterdag komen een nacht blijven slapen en dan zondag avond weer naar huis. Nee hij slaapt dan niet bij mij ik had al geregeld dat ik bij vrienden kon slapen, alles voor de kinderen die hem al heel lang niet echt gezien hebben. Krijg ik gister te horen dat meneer alleen zondag komt, hij moet zaterdag werken en heeft dan geen zin om na zijn werk hierheen te komen want.......de kinderen zijn toch steeds de hort op (ja gek he die vermaken zich erg goed hier op de camping) en dan ziet hij ze ook niet. Dat de kinderen het geweldig vinden dat hij hier is als ze terugkomen en om ze in bed te stoppen vergeet hij maar liever en dat ze het gewoon erg prettig vinden om te weten dat hun vader hier is tja, niet belangrijk. Heb hem een hele boze email gestuurd en kreeg een hele lading over me heen maar de reden waarom hij niet zaterdag na zijn werk komt heb ik nog niet gehoord. Hij zei dat hij meerdere redenen had maar welke dat dan waren???? Ik heb geen idee, wel een vermoeden natuurlijk maar als dat echt zo is pfffffffffffff dan is het echt een lul.
Heeft ook nog met dochter 2 gebeld en gezegd dat hij MOET werken en dat hij dat niet af kan zeggen, heeft ook even gezegd dat hij ze toch niet zo veel ziet als hij daar is. Nu voelt dat kind zich schuldig omdat ze plezier maakt en niet bij hem zit als hij hier is......GRRRRRRRRRRR. Hij wil ook nog met dochter 1 praten en had ik gister ook tegen haar gezegd dat ze haar vader even moest bellen, heeft ze niet gedaan, ow zegt ze vergeten....wat ik daar nou weer van moet denken, toch nog maar even verder vragen.
Ik vind het onbegrijpelijk dat hij niet al zaterdag komt, heb dat ook tegen hem gezegd. Als hij alleen zondag komt heeft hij de kinderen in de afgelopen 5 weken 1 1/2 dag gezien, vind dat voor de kids veel te weinig. Ook dat heb ik gezegd, krijg ik naar mijn hoofd dat mijn 'gejank' ook niet goed is voor de kinderen en waarschijnlijk nog veel slechter dan het hem niet zien. Ben daar toch zo verschrikkelijk kwaad om geworden, de kinderen zien 80% van mijn verdriet niet omdat ik dat uit waar ze niet bij zijn. En dan nog mogen ze dan niet weten dat ik verdrietig ben ? Wat een bullshit. Hij is gewoon aan het proberen zijn straatje schoon te vegen, ben kwaad.
Wat ik denk dat de reden is dat hij niet zaterdag komt ?? Nou de doos natuurlijk, HIJ heeft hier geen computer, want de laptop die ik heb krijgt hij natuurlijk niet, en kan dan niet met zijn doosje praten.....boehoe, kan me niet voorstellen dat je dat belangrijker vind dan je kinderen.
meiden
Ben BOOS !! Ex zou dit weekend komen voor de kinderen, hij zou zaterdag komen een nacht blijven slapen en dan zondag avond weer naar huis. Nee hij slaapt dan niet bij mij ik had al geregeld dat ik bij vrienden kon slapen, alles voor de kinderen die hem al heel lang niet echt gezien hebben. Krijg ik gister te horen dat meneer alleen zondag komt, hij moet zaterdag werken en heeft dan geen zin om na zijn werk hierheen te komen want.......de kinderen zijn toch steeds de hort op (ja gek he die vermaken zich erg goed hier op de camping) en dan ziet hij ze ook niet. Dat de kinderen het geweldig vinden dat hij hier is als ze terugkomen en om ze in bed te stoppen vergeet hij maar liever en dat ze het gewoon erg prettig vinden om te weten dat hun vader hier is tja, niet belangrijk. Heb hem een hele boze email gestuurd en kreeg een hele lading over me heen maar de reden waarom hij niet zaterdag na zijn werk komt heb ik nog niet gehoord. Hij zei dat hij meerdere redenen had maar welke dat dan waren???? Ik heb geen idee, wel een vermoeden natuurlijk maar als dat echt zo is pfffffffffffff dan is het echt een lul.
Heeft ook nog met dochter 2 gebeld en gezegd dat hij MOET werken en dat hij dat niet af kan zeggen, heeft ook even gezegd dat hij ze toch niet zo veel ziet als hij daar is. Nu voelt dat kind zich schuldig omdat ze plezier maakt en niet bij hem zit als hij hier is......GRRRRRRRRRRR. Hij wil ook nog met dochter 1 praten en had ik gister ook tegen haar gezegd dat ze haar vader even moest bellen, heeft ze niet gedaan, ow zegt ze vergeten....wat ik daar nou weer van moet denken, toch nog maar even verder vragen.
Ik vind het onbegrijpelijk dat hij niet al zaterdag komt, heb dat ook tegen hem gezegd. Als hij alleen zondag komt heeft hij de kinderen in de afgelopen 5 weken 1 1/2 dag gezien, vind dat voor de kids veel te weinig. Ook dat heb ik gezegd, krijg ik naar mijn hoofd dat mijn 'gejank' ook niet goed is voor de kinderen en waarschijnlijk nog veel slechter dan het hem niet zien. Ben daar toch zo verschrikkelijk kwaad om geworden, de kinderen zien 80% van mijn verdriet niet omdat ik dat uit waar ze niet bij zijn. En dan nog mogen ze dan niet weten dat ik verdrietig ben ? Wat een bullshit. Hij is gewoon aan het proberen zijn straatje schoon te vegen, ben kwaad.
Wat ik denk dat de reden is dat hij niet zaterdag komt ?? Nou de doos natuurlijk, HIJ heeft hier geen computer, want de laptop die ik heb krijgt hij natuurlijk niet, en kan dan niet met zijn doosje praten.....boehoe, kan me niet voorstellen dat je dat belangrijker vind dan je kinderen.
meiden
dinsdag 14 juli 2009 om 07:59
Sanne, laat het nou zijn probleem zijn! Vertel hem: ik heb al geregeld dat ik zaterdagavond weg ben, dat kan ik zo kort van te voren niet afzeggen.
De kinderen kunnen niet alleen zijn, dus als jij je afspraak verzet zal je ook hier een oplossing voor moeten bedenken.
Succes ermee.
De kinderen kunnen niet alleen zijn, dus als jij je afspraak verzet zal je ook hier een oplossing voor moeten bedenken.
Succes ermee.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
dinsdag 14 juli 2009 om 11:43
Sanne, vervelend dat ex er niet wil zijn zaterdag. Wat de reden er ook van is, je komt er toch niet achter. Hij zal de waarheid toch niet zeggen. Dus laat dat maar los. En dat hij de kinderen maar 1,5 dag heeft gezien in 5 weken tijd is ook zijn probleem. Geeft namelijk wel aan hoe belangrijk hij zijn kids vind. (niet zo belangrijk dus)
Maak er geen ruzie om. De kinderen weten nu dat hij niet gaat komen. Daar zullen ze stuk voor stuk wel een mening over hebben. Laat hij maar aan hen uitleggen dat hij niet komt. Zijn probleem mag hij het ze ook fijn vertellen. Jij hoeft dit slechte nieuws niet aan ze te vertellen.
Sterkte lieverd en geniet een beetje daar op de camping
Maak er geen ruzie om. De kinderen weten nu dat hij niet gaat komen. Daar zullen ze stuk voor stuk wel een mening over hebben. Laat hij maar aan hen uitleggen dat hij niet komt. Zijn probleem mag hij het ze ook fijn vertellen. Jij hoeft dit slechte nieuws niet aan ze te vertellen.
Sterkte lieverd en geniet een beetje daar op de camping
dinsdag 14 juli 2009 om 12:13
Lieve Sanne,
Oh, zo herkenbaar weer: een man die gewoon maar de dingen doet zoals het hem het beste uitkomt. Oh ja, ze willen best kijken of de kinderen zijn in te passen in hun drukke schema's, maar als het niet uitkomt, dan dus maar niet.
Ik herken het maar al te goed: met stip op nummer 1 van de prioriteitenlijst: man zelf!! Walgelijke eigenschap!
Ik herken ook jouw gevoelens hierbij, dat je je zó kwaad kunt maken hierover. Gaat mij vaak net zo op dergelijke momenten. Maar weet je...in praktijk verander je er vaak niets aan (die mannen doen toch de dingen op hun manier) en het enige wat je ermee bereikt is dat je jezelf helemaal op zit te winden, je humeur laat verpesten en er uiteindelijk geen zak mee opschiet.
Ja, het is lullig. Méér dan lullig, maar...het zal niet de laatste keer zijn, meid. Probeer de eer aan jezelf te houden en laat het niet zover komen dat hij nu ook nog eens je vakantie gaat bederven.
Ik weet hoe frustrerend het voelt: het gevoel dat hij maar lekker zijn gang kan gaan en jij er weer voor op kunt draaien. Maar hoezeer je er ook van baalt, hoe kwaad je er ook over wordt: het verandert niets.
Probeer jij er voor je kinderen te zijn zoals je er altijd voor ze bent. Vroeg of laat - daar ben ik van overtuigd, en dat hou ik mezelf ook altijd voor - komen je kinderen vanzelf wel achter het ware karakter van papa-lief. Jij kunt alleen maar naar eer en geweten zo goed mogelijk je best doen.
Aan jou ligt het niet, meid!
(enne...geniet van de zon! Veels te mooi weer om je druk te maken over zo'n súkkel van een vent!)
Veel liefs!
Oh, zo herkenbaar weer: een man die gewoon maar de dingen doet zoals het hem het beste uitkomt. Oh ja, ze willen best kijken of de kinderen zijn in te passen in hun drukke schema's, maar als het niet uitkomt, dan dus maar niet.
Ik herken het maar al te goed: met stip op nummer 1 van de prioriteitenlijst: man zelf!! Walgelijke eigenschap!
Ik herken ook jouw gevoelens hierbij, dat je je zó kwaad kunt maken hierover. Gaat mij vaak net zo op dergelijke momenten. Maar weet je...in praktijk verander je er vaak niets aan (die mannen doen toch de dingen op hun manier) en het enige wat je ermee bereikt is dat je jezelf helemaal op zit te winden, je humeur laat verpesten en er uiteindelijk geen zak mee opschiet.
Ja, het is lullig. Méér dan lullig, maar...het zal niet de laatste keer zijn, meid. Probeer de eer aan jezelf te houden en laat het niet zover komen dat hij nu ook nog eens je vakantie gaat bederven.
Ik weet hoe frustrerend het voelt: het gevoel dat hij maar lekker zijn gang kan gaan en jij er weer voor op kunt draaien. Maar hoezeer je er ook van baalt, hoe kwaad je er ook over wordt: het verandert niets.
Probeer jij er voor je kinderen te zijn zoals je er altijd voor ze bent. Vroeg of laat - daar ben ik van overtuigd, en dat hou ik mezelf ook altijd voor - komen je kinderen vanzelf wel achter het ware karakter van papa-lief. Jij kunt alleen maar naar eer en geweten zo goed mogelijk je best doen.
Aan jou ligt het niet, meid!
(enne...geniet van de zon! Veels te mooi weer om je druk te maken over zo'n súkkel van een vent!)
Veel liefs!
dinsdag 14 juli 2009 om 12:25
Ach sanne, wat een geruzie weer over en weer! Misschien zoals NewWoman leren voet bij stuk te houden over gemaakte afspraken en niet buigen voor zijn grillen. Moeilijk hoor!
Jouw verdriet (gejank zoals hij het noemt) en wat de kinderen ervan meekrijgen staat compleet los van het contact het hun vader en zijn afzeggen. Ik begrijp niet waarom hij dat in de strijd gooit. Wat heeft dat met hem en zijn kinderen te maken. Echt te schunnig voor woorden, dat hij zo'n opmerking maakt. Het is onder de gordel, vals en nogmaals het heeft geen reet te maken met zijn bezoekfrequentie. Je kids mogen best weten dat bij liever nog een extra avond achter de computer doorbrengt met de doos, dan naar zijn kinderen toe te komen. Kinderen zijn niet gek hoor, die weten ook wel dat pa heus wel na zijn werk richting de camping kan komen. Al komt hij middenin de nacht aan om te kunnen ontbijten met zijn kinderen. Als hij echt wil, dan zorgt hij dat hij er is. Maar zijn prioriteiten liggen niet meer bij zijn gezin. Zeg dat dan ook eerlijk in plaats van jou verwijten maken over je verdriet, hij is er niet dus kan ook niet weten in hoeverre de kinderen daar wat van meekrijgen.
Weet je sanne, ik kom die lamzak wel even wakker schudden. Asshole!
Take care!
Jouw verdriet (gejank zoals hij het noemt) en wat de kinderen ervan meekrijgen staat compleet los van het contact het hun vader en zijn afzeggen. Ik begrijp niet waarom hij dat in de strijd gooit. Wat heeft dat met hem en zijn kinderen te maken. Echt te schunnig voor woorden, dat hij zo'n opmerking maakt. Het is onder de gordel, vals en nogmaals het heeft geen reet te maken met zijn bezoekfrequentie. Je kids mogen best weten dat bij liever nog een extra avond achter de computer doorbrengt met de doos, dan naar zijn kinderen toe te komen. Kinderen zijn niet gek hoor, die weten ook wel dat pa heus wel na zijn werk richting de camping kan komen. Al komt hij middenin de nacht aan om te kunnen ontbijten met zijn kinderen. Als hij echt wil, dan zorgt hij dat hij er is. Maar zijn prioriteiten liggen niet meer bij zijn gezin. Zeg dat dan ook eerlijk in plaats van jou verwijten maken over je verdriet, hij is er niet dus kan ook niet weten in hoeverre de kinderen daar wat van meekrijgen.
Weet je sanne, ik kom die lamzak wel even wakker schudden. Asshole!
Take care!
dinsdag 14 juli 2009 om 12:30
Oh en applaus voor de lamlul:
dochter 2 denkt dat het aan haar ligt, omdat zij bezig is met vakantie vieren op de camping komt papa niet, want papa is van mening dat hij haar dan toch amper ziet en dochter 1 wil al helemaal niet meer haar vader aan de telefoon spreken.
Die kerel kan echt trots op zichzelf zijn, hij maakt in noodtempo zijn gezin volledig kapot. Knap hoor!
dochter 2 denkt dat het aan haar ligt, omdat zij bezig is met vakantie vieren op de camping komt papa niet, want papa is van mening dat hij haar dan toch amper ziet en dochter 1 wil al helemaal niet meer haar vader aan de telefoon spreken.
Die kerel kan echt trots op zichzelf zijn, hij maakt in noodtempo zijn gezin volledig kapot. Knap hoor!
dinsdag 14 juli 2009 om 12:52
dinsdag 14 juli 2009 om 18:15
Meiden dank jullie wel, het lezen van jullie commentaren laten mij weer lachen. En jullie hebben natuurlijk gelijk, moet hier niet mijn vakantie door laten verpesten, en was ik ook niet van plan hoor, heerlijk genoten van het zonnetje de hele dag. Kinderen zijn natuurlijk teleurgesteld maar nemen het ook wat gelaten op zich. Beginnen er zo langzamerhand aan te wennen dat ze papa zo weinig zien. (Word ik dan wel weer erg verdrietig van, vooral voor de kinderen.)
En toch, ondanks alles, voel ik me redelijk goed en geniet ik van het plezier van de kinderen en van het niets moeten.
meiden
ps sorry voor eventuele fouten maar zit op foon, lol
En toch, ondanks alles, voel ik me redelijk goed en geniet ik van het plezier van de kinderen en van het niets moeten.
meiden
ps sorry voor eventuele fouten maar zit op foon, lol
woensdag 15 juli 2009 om 08:38
Ik ben kind van gescheiden ouders en weet nog dat mijn ouders het ons (zusje en ik) gingen vertellen dat ze uit elkaar gingen. (ik was 8, zus 5)
Ik ben gelijk naar boven gerend en heb uuuuuren liggen huilen. Verschrikkelijk!
Maar weet je, mijn moeder (en vader trouwens ook ) zag ik naarmate de tijd verstreek steeds meer lachen, gezellig doen, praten over van alles en nog wat, weer optrekken met vrienden/vriendinnen etc. En daar werd ik weer heel gelukkig van. Pap en mam waren getrouwd, maar leefden als broer en zus. Dat zag ik toen natuurlijk niet, maar later tel je 1 en 1 op.
Wat ik met mijn verhaal wil zeggen, is dat de kinderen hier wel overheen komen. Ze hebben het nu heel zwaar en zien papa weinig, en mama verdrietig, maar ze komen hier goed uit! DAt weet ik zeker! Het is misschien hard dat ik het zeg, maar dit soort dingen horen bij het leven.....
(hoop nu niet dat ik je beledig ofzo!!!)
Ik ben gelijk naar boven gerend en heb uuuuuren liggen huilen. Verschrikkelijk!
Maar weet je, mijn moeder (en vader trouwens ook ) zag ik naarmate de tijd verstreek steeds meer lachen, gezellig doen, praten over van alles en nog wat, weer optrekken met vrienden/vriendinnen etc. En daar werd ik weer heel gelukkig van. Pap en mam waren getrouwd, maar leefden als broer en zus. Dat zag ik toen natuurlijk niet, maar later tel je 1 en 1 op.
Wat ik met mijn verhaal wil zeggen, is dat de kinderen hier wel overheen komen. Ze hebben het nu heel zwaar en zien papa weinig, en mama verdrietig, maar ze komen hier goed uit! DAt weet ik zeker! Het is misschien hard dat ik het zeg, maar dit soort dingen horen bij het leven.....
(hoop nu niet dat ik je beledig ofzo!!!)
woensdag 15 juli 2009 om 10:29
Nee hoor ben niet zo gauw beledigd, en ik denk ook dat de kinderen hier wel weer uitkomen maar op dit moment dus niet met de hulp van hun vader. Denk dat dat betreft de situatie hier wat anders is dan bij jou. Vader hier heeft het tenslotte veel te druk met nieuwe liefde. en dat zien de kinderen. Van de week zei dochter 2 'mama ik wil niet dat ze hierheen komt want ik ben bang dat papa ons dan helemaal vergeet', dat breekt mijn hart hoor en als dat kind dat denkt heeft hij al meer kapot gemaakt dan hem lief is denk ik zo. Ben blij voor jou dat je er zo goed uitgekomen bent en ik hoop dat ik mijn kinderen er ook zo goed doorheen kan trekken.
meiden
ps en we leefde zeker niet als broer en zus, dat maakt het voor mij nog moeilijker.
meiden
ps en we leefde zeker niet als broer en zus, dat maakt het voor mij nog moeilijker.
woensdag 15 juli 2009 om 12:45
Ja jullie situatie is zeker anders dan die van ons destijds, maar wilde gewoon even aangeven dat de kinderen hier wel uitkomen....ooit...
Het is erg egoistisch dat de kinderen van pa nu niets hoeven te verwachten en als een van de kinderen dan tegen je zegt dat ze bang is dat ze vergeten wordt , ja dan breekt je hart, dat snap ik!
Maar op het moment dat pa weer op aarde is beland, zal hij er achter komen hoe ongelooflijk dom en egoistisch hij bezig geweest. Laten we dan maar hopen dat hij niet te laat is en dat de kinderen hem dit kunnen vergeven....
Het is erg egoistisch dat de kinderen van pa nu niets hoeven te verwachten en als een van de kinderen dan tegen je zegt dat ze bang is dat ze vergeten wordt , ja dan breekt je hart, dat snap ik!
Maar op het moment dat pa weer op aarde is beland, zal hij er achter komen hoe ongelooflijk dom en egoistisch hij bezig geweest. Laten we dan maar hopen dat hij niet te laat is en dat de kinderen hem dit kunnen vergeven....
