Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
woensdag 15 juli 2009 om 13:40
Arghhh, die kerel maakt me gek. Hij belde vvanmorgen voor iets (wel belangrijk maar even niet hier) en we kwamen erop dat ik er wel tegen op zag dat ik straks de kinderen 2 weken moet missen. En weten jullie wat ie zei???? Ach het is nu AL 3 maanden en je moet nu maar eens zorgen dat je er iets positiefs uithaalt hoor. Positief???? Wat dan?? Dat mijn gezin uit elkaar word getrokken?? Dat de man waarmee ik dacht oud te worden mij niet meer wil?? Dat de kinderen verdrietig zijn en alleen maar willen dat papa en mama weer bij elkaar komen?? Sorry hoor maar kaner nog niets positiefs in vinden. Mannen!!!!!! En dan speciaal die ex van mij, grrrrrrrrrr
meiden
meiden
woensdag 15 juli 2009 om 16:44
Laat je niet zo gek maken door de uitspraken van die zak hooi Sanne. Je weet toch dat hij er "kennelijk" geen zier om geeft hoe jij je voelt of hoe de kinderen zich zelfs voelen? Zorg nu dat hij je daarmee niet kan pakken en treffen daar waar het pijn doet. Wees net zo koel, kil en afstandelijk als hij. Op het moment dat je dan alleen bent of hem niet ziet/ spreekt. Mag je van het padje af gaan (en dus pislink worden) Maar hij doet er alles aan om je te kwetsen. Laat dat niet meer gebeuren meis. Je moet je kop erbij houden. En hij weet je op deze manier te manipuleren. (vind ik dan)
woensdag 15 juli 2009 om 16:45
Ik zeg overigens niet dat je dan maar vrolijk moet gaan lopen doen tegen zak hooi. Maar gewoon kil en afstandelijk. Zodat jij bij de pinken blijft en oplet wat hij zegt en doet. Zodat jij niet gefocust raakt op wat hij teweeg brengt en je zo afleid van het eigenlijke doel: zorgen dat jij en de kids een goede toekomst gaan krijgen.
woensdag 15 juli 2009 om 20:04
Weet je wat me nou zo verbaasd gianna, dat ik elke keer weer dingen lees/hoor die al die mannen het zelfde doen en zeggen. Hoor het van jou, lees het bij pem en bij nw. Vind het verbazingwekkend. Zullen ze ook een of ander forum hebben waar ze elkaar tips geven? Zo van 'en als je nu dit zegt en daarna dat reageren ze zo'.
Vreemd is het.
meiden
Vreemd is het.
meiden
woensdag 15 juli 2009 om 22:27
Lieve Sanne,
Inderdaad: een mega grote zak hooi is die ex van je. Onvoorstelbaar...Feitelijk zegt hij gewoon tegen je dat je niet zo moet zeuren en dat je nu onderhand maar eens naar de voordelen van deze situatie moet kijken. Hoe bedénkt ie het?
Hij zal zelf waarschijnlijk een hoop voordelen ervaren: lekker zijn eigen leven leiden, niets of niemand anders om voor te zorgen dan voor zichzelf. En ach, zijn kinderen....daar ben jij toch voor??? Echt, onvoorstelbaar egoïstisch en walgelijk gedrag vind ik het!
Het zet je wel aan het denken he? Wat voelt hij eigenlijk nog voor zijn kinderen? Hij vertoont dezelfde trekke als 'die van mij' bij tijd en wijle ook laat zien: kind(eren) past in zijn leven op het moment dat het hém uitkomt. Hoewel ik ook wel zie dat hij op gezette tijden wel moeite doet om zoon te zien, zijn er ook genoeg momenten waar ik steeds weer opnieuw zie hoe alles nog altijd alleen maar om meneer zelf draait. Zoonlief heeft laatst zijn eerste zwemles gehad. Een mijlpaal voor het kind. Toen het mannetje na de zwemles vervolgens papa wilde vertellen hoe het geweest was, hoorde hij hem amper. Hij was alleen maar druk met het vertellen van zijn eigen sores. Pas toen ik hem zei: 'Hallo....er probeert hier iemand om je iets te vertellen hoor! (zoon stond letterlijk aan zijn broek te trekken, in een poging zijn verhaal te doen aan papa), pas toen had hij zoiets van: 'Huh??? Oh...ja, zeg het eens, jongen!'
Of laatst voor de 1e keer op schoolreis. Hij wist wanneer dit was (had hem dit verschillende keren verteld en ook hoe spannend zoon dit vond). Maar denk je dat hij dan bijv. 's avonds even belt om te horen hoe het geweest is? Welnee joh... Nee, wat hij dan vervolgens wél doet is zich bij mij beklagen dat hij mij zo koeltjes vindt en dat hij nog maar zo weinig weet over het leven van zoon! Grrrr... Als ik hem dan vervolgens zeg dat het wel leuk zou zijn geweest als hij die avond even gebeld had (dan had hij immers gehoord hoe het geweest was en maakt hij op die manier wat meer mee van het leven van zoon) komt hij met: 'Ja, daar denk ik niet aan hoor. Maar dan kun jij mij toch ook even bellen om me hieraan te herinneren? Dan bel ik daarna vervolgens gewoon terug en doe dan net alsof ik zelf bel!'
Echt...mannen...of misschien moet ik zeggen: exen....vreselijk egoïstisch zijn ze bij tijd en wijle! BAH!!!
Inderdaad: een mega grote zak hooi is die ex van je. Onvoorstelbaar...Feitelijk zegt hij gewoon tegen je dat je niet zo moet zeuren en dat je nu onderhand maar eens naar de voordelen van deze situatie moet kijken. Hoe bedénkt ie het?
Hij zal zelf waarschijnlijk een hoop voordelen ervaren: lekker zijn eigen leven leiden, niets of niemand anders om voor te zorgen dan voor zichzelf. En ach, zijn kinderen....daar ben jij toch voor??? Echt, onvoorstelbaar egoïstisch en walgelijk gedrag vind ik het!
Het zet je wel aan het denken he? Wat voelt hij eigenlijk nog voor zijn kinderen? Hij vertoont dezelfde trekke als 'die van mij' bij tijd en wijle ook laat zien: kind(eren) past in zijn leven op het moment dat het hém uitkomt. Hoewel ik ook wel zie dat hij op gezette tijden wel moeite doet om zoon te zien, zijn er ook genoeg momenten waar ik steeds weer opnieuw zie hoe alles nog altijd alleen maar om meneer zelf draait. Zoonlief heeft laatst zijn eerste zwemles gehad. Een mijlpaal voor het kind. Toen het mannetje na de zwemles vervolgens papa wilde vertellen hoe het geweest was, hoorde hij hem amper. Hij was alleen maar druk met het vertellen van zijn eigen sores. Pas toen ik hem zei: 'Hallo....er probeert hier iemand om je iets te vertellen hoor! (zoon stond letterlijk aan zijn broek te trekken, in een poging zijn verhaal te doen aan papa), pas toen had hij zoiets van: 'Huh??? Oh...ja, zeg het eens, jongen!'
Of laatst voor de 1e keer op schoolreis. Hij wist wanneer dit was (had hem dit verschillende keren verteld en ook hoe spannend zoon dit vond). Maar denk je dat hij dan bijv. 's avonds even belt om te horen hoe het geweest is? Welnee joh... Nee, wat hij dan vervolgens wél doet is zich bij mij beklagen dat hij mij zo koeltjes vindt en dat hij nog maar zo weinig weet over het leven van zoon! Grrrr... Als ik hem dan vervolgens zeg dat het wel leuk zou zijn geweest als hij die avond even gebeld had (dan had hij immers gehoord hoe het geweest was en maakt hij op die manier wat meer mee van het leven van zoon) komt hij met: 'Ja, daar denk ik niet aan hoor. Maar dan kun jij mij toch ook even bellen om me hieraan te herinneren? Dan bel ik daarna vervolgens gewoon terug en doe dan net alsof ik zelf bel!'
Echt...mannen...of misschien moet ik zeggen: exen....vreselijk egoïstisch zijn ze bij tijd en wijle! BAH!!!
woensdag 15 juli 2009 om 22:59
Weet je wat meteen in mij opkomt ? 1 zin eigenlijk maar; "ik ben je moeder niet!!!!!! '. Goh ze zijn zo verantwoordelijk wat hun eigen leven betreft, zo goed bezig, voelen zich zo goed bij de gemaakte keuzes (al moest ie wel even vertellen dat hij 10 kilo is afgevallen..........Ja??? en??) maar daar houd het dan ook wel mee op. Verantwoordelijkheid nemen voor de kinderen, voor het gezin, ja ehmmmmm pffffffffffffffffff weet je wel hoe druk ik het heb??
Sorry misschien beetje warrig maar kan me hier zo kwaad om maken. Die van mij is een zak hooi maar die van jou loopt niet zo heel ver achter hoor yaya. Ben het geheel met je eens, BAH !!!!!!
Ow en hij beweert nog steeds dat hij 'alles' voor de kinderen over heeft, tuurlijk jongen dat zien we........bleghhhhhhh.
Nog even iets anders wat me dwars zit, vader is niet bij uitvoering van dochter 2 geweest, ook man van mijn vriendin is niet geweest. Nu is dochter bozer op man van vriendin dan op vader. Heb toch maar eens even gevraagd waarom dat zo is. Nou, zegt ze, dat van papa begrijp ik wel maar ja kees die was gewoon hier en had moeten komen. Dat van papa begrijp ik wel?????????????? Ik begrijp niets van dat kind. Heb dat niet tegen haar gezegd hoor, heb gewoon gezegd oh nu begrijp ik het, maar eerlijk gezegd (alleen hier he) ik begrijp er helemaal niets van. Waarschijnlijk zie ik het echt gewoon anders dan zij, ik kan niet begrijpen dat hij doos voor zijn kind zet, dat zij dat niet zo ziet dat is nu duidelijk maar hoe kan ze dat niet zo zien? Wat ziet ze dan wel? Ik weet het niet en kan het niet aan haar vragen zonder haar vader af te vallen en zonder mijn mening in haar hoofd te stoppen en daar pas ik voor. Jullie misschien ideeën ?
Jeetje ben wel alleen maar aan het vragen de laatste tijd, nou ja misschien wel een goed teken.
meiden
Sorry misschien beetje warrig maar kan me hier zo kwaad om maken. Die van mij is een zak hooi maar die van jou loopt niet zo heel ver achter hoor yaya. Ben het geheel met je eens, BAH !!!!!!
Ow en hij beweert nog steeds dat hij 'alles' voor de kinderen over heeft, tuurlijk jongen dat zien we........bleghhhhhhh.
Nog even iets anders wat me dwars zit, vader is niet bij uitvoering van dochter 2 geweest, ook man van mijn vriendin is niet geweest. Nu is dochter bozer op man van vriendin dan op vader. Heb toch maar eens even gevraagd waarom dat zo is. Nou, zegt ze, dat van papa begrijp ik wel maar ja kees die was gewoon hier en had moeten komen. Dat van papa begrijp ik wel?????????????? Ik begrijp niets van dat kind. Heb dat niet tegen haar gezegd hoor, heb gewoon gezegd oh nu begrijp ik het, maar eerlijk gezegd (alleen hier he) ik begrijp er helemaal niets van. Waarschijnlijk zie ik het echt gewoon anders dan zij, ik kan niet begrijpen dat hij doos voor zijn kind zet, dat zij dat niet zo ziet dat is nu duidelijk maar hoe kan ze dat niet zo zien? Wat ziet ze dan wel? Ik weet het niet en kan het niet aan haar vragen zonder haar vader af te vallen en zonder mijn mening in haar hoofd te stoppen en daar pas ik voor. Jullie misschien ideeën ?
Jeetje ben wel alleen maar aan het vragen de laatste tijd, nou ja misschien wel een goed teken.
meiden
donderdag 16 juli 2009 om 01:05
Hai Sannemer,
Allereerst excuus voor mijn mail die onwijs achterhaald was!
Ik ben nieuw op dit forum en dacht dat jouw bericht van afgelopen week was maar zie net pas dat het al in april geplaatst is. Mijn reactie sloeg daarom nergens meer op.
Ik herken je gevoelens, ik maak ongeveer hetzelfde door.. alleen ben jij al een stap verder, mijn kinderen weten nog niet van de nieuwe vriendin.
De reactie van je dochter denk ik wel een beetje te kunnen begrijpen als ik me in haar verplaats.
Als kind wil je alleen maar het goede in je ouders zien, het is pijnlijk om je te realiseren dat ze niet perfect zijn, ook dat heb ik ooit zelf ervaren.
Ze wil alleen het goede in haar vader zien omdat het anders ook te pijnlijk is voor haar, dat denk ik...en dat ze hem daarom 'de hand boven het hoofd houdt'.....
Ze wil hem begrijpen uit een soort zelfbescherming.
Ik ben geen psycholoog maar dat zegt mijn gevoel.
Soms weet ik niet wat beter is. Je kind zijn/haar ogen eens goed openen door de waarheid te vertellen of haar in de waan te laten dat haar vader toch echt zijn uiterste best doet voor hun en dat zij echt op de eerste plek komen voor hem. (terwijl, als ik het zo lees, hij vooral ZICHZELF op de eerste plaats zet)
Uit frustratie wil je natuurlijk het liefst het eerste doen toch?
Groetjes, Saskia
Allereerst excuus voor mijn mail die onwijs achterhaald was!
Ik ben nieuw op dit forum en dacht dat jouw bericht van afgelopen week was maar zie net pas dat het al in april geplaatst is. Mijn reactie sloeg daarom nergens meer op.
Ik herken je gevoelens, ik maak ongeveer hetzelfde door.. alleen ben jij al een stap verder, mijn kinderen weten nog niet van de nieuwe vriendin.
De reactie van je dochter denk ik wel een beetje te kunnen begrijpen als ik me in haar verplaats.
Als kind wil je alleen maar het goede in je ouders zien, het is pijnlijk om je te realiseren dat ze niet perfect zijn, ook dat heb ik ooit zelf ervaren.
Ze wil alleen het goede in haar vader zien omdat het anders ook te pijnlijk is voor haar, dat denk ik...en dat ze hem daarom 'de hand boven het hoofd houdt'.....
Ze wil hem begrijpen uit een soort zelfbescherming.
Ik ben geen psycholoog maar dat zegt mijn gevoel.
Soms weet ik niet wat beter is. Je kind zijn/haar ogen eens goed openen door de waarheid te vertellen of haar in de waan te laten dat haar vader toch echt zijn uiterste best doet voor hun en dat zij echt op de eerste plek komen voor hem. (terwijl, als ik het zo lees, hij vooral ZICHZELF op de eerste plaats zet)
Uit frustratie wil je natuurlijk het liefst het eerste doen toch?
Groetjes, Saskia
donderdag 16 juli 2009 om 07:56
quote:sannemer schreef op 15 juli 2009 @ 22:59:
Weet je wat meteen in mij opkomt ? 1 zin eigenlijk maar; "ik ben je moeder niet!!!!!! '. Goh ze zijn zo verantwoordelijk wat hun eigen leven betreft, zo goed bezig, voelen zich zo goed bij de gemaakte keuzes (al moest ie wel even vertellen dat hij 10 kilo is afgevallen..........Ja??? en??) maar daar houd het dan ook wel mee op. Verantwoordelijkheid nemen voor de kinderen, voor het gezin, ja ehmmmmm pffffffffffffffffff weet je wel hoe druk ik het heb??
Sorry misschien beetje warrig maar kan me hier zo kwaad om maken. Die van mij is een zak hooi maar die van jou loopt niet zo heel ver achter hoor yaya. Ben het geheel met je eens, BAH !!!!!!
Ow en hij beweert nog steeds dat hij 'alles' voor de kinderen over heeft, tuurlijk jongen dat zien we........bleghhhhhhh.
Nog even iets anders wat me dwars zit, vader is niet bij uitvoering van dochter 2 geweest, ook man van mijn vriendin is niet geweest. Nu is dochter bozer op man van vriendin dan op vader. Heb toch maar eens even gevraagd waarom dat zo is. Nou, zegt ze, dat van papa begrijp ik wel maar ja kees die was gewoon hier en had moeten komen. Dat van papa begrijp ik wel?????????????? Ik begrijp niets van dat kind. Heb dat niet tegen haar gezegd hoor, heb gewoon gezegd oh nu begrijp ik het, maar eerlijk gezegd (alleen hier he) ik begrijp er helemaal niets van. Waarschijnlijk zie ik het echt gewoon anders dan zij, ik kan niet begrijpen dat hij doos voor zijn kind zet, dat zij dat niet zo ziet dat is nu duidelijk maar hoe kan ze dat niet zo zien? Wat ziet ze dan wel? Ik weet het niet en kan het niet aan haar vragen zonder haar vader af te vallen en zonder mijn mening in haar hoofd te stoppen en daar pas ik voor. Jullie misschien ideeën?
Jeetje ben wel alleen maar aan het vragen de laatste tijd, nou ja misschien wel een goed teken.
meidenDochter 2 ziet papa nog steeds als groot voorbeeld, held en 'de man die mij beschermt en over mij waakt' en zal (voorlopig) geen kwaad woord over hem zeggen. Misschien vindt ze hem ook wel een beetje 'zielig' omdat hij niet meer 'thuis' woont en omdat hij er door jou is uitgegooid (wat je goed recht is!!!)
Op het moment dat ze wat ouder is, wat meer levenservaring heeft, er met vrienden/vriendinnen of met jou over praat en een beetje begrijpt wat jij doormaakt in deze periode, zal ze misschien beseffen dat hij die man zoals bovengenoemd helemaal niet is/was. Dat kan voor vervelende situaties zorgen en heb je kans dat jij over tig jaar de relatie tussen hen twee aan het 'lijmen' bent omdat dochter 2 beseft wat voor een OETLUL hij is geweest....
Weet je wat meteen in mij opkomt ? 1 zin eigenlijk maar; "ik ben je moeder niet!!!!!! '. Goh ze zijn zo verantwoordelijk wat hun eigen leven betreft, zo goed bezig, voelen zich zo goed bij de gemaakte keuzes (al moest ie wel even vertellen dat hij 10 kilo is afgevallen..........Ja??? en??) maar daar houd het dan ook wel mee op. Verantwoordelijkheid nemen voor de kinderen, voor het gezin, ja ehmmmmm pffffffffffffffffff weet je wel hoe druk ik het heb??
Sorry misschien beetje warrig maar kan me hier zo kwaad om maken. Die van mij is een zak hooi maar die van jou loopt niet zo heel ver achter hoor yaya. Ben het geheel met je eens, BAH !!!!!!
Ow en hij beweert nog steeds dat hij 'alles' voor de kinderen over heeft, tuurlijk jongen dat zien we........bleghhhhhhh.
Nog even iets anders wat me dwars zit, vader is niet bij uitvoering van dochter 2 geweest, ook man van mijn vriendin is niet geweest. Nu is dochter bozer op man van vriendin dan op vader. Heb toch maar eens even gevraagd waarom dat zo is. Nou, zegt ze, dat van papa begrijp ik wel maar ja kees die was gewoon hier en had moeten komen. Dat van papa begrijp ik wel?????????????? Ik begrijp niets van dat kind. Heb dat niet tegen haar gezegd hoor, heb gewoon gezegd oh nu begrijp ik het, maar eerlijk gezegd (alleen hier he) ik begrijp er helemaal niets van. Waarschijnlijk zie ik het echt gewoon anders dan zij, ik kan niet begrijpen dat hij doos voor zijn kind zet, dat zij dat niet zo ziet dat is nu duidelijk maar hoe kan ze dat niet zo zien? Wat ziet ze dan wel? Ik weet het niet en kan het niet aan haar vragen zonder haar vader af te vallen en zonder mijn mening in haar hoofd te stoppen en daar pas ik voor. Jullie misschien ideeën?
Jeetje ben wel alleen maar aan het vragen de laatste tijd, nou ja misschien wel een goed teken.
meidenDochter 2 ziet papa nog steeds als groot voorbeeld, held en 'de man die mij beschermt en over mij waakt' en zal (voorlopig) geen kwaad woord over hem zeggen. Misschien vindt ze hem ook wel een beetje 'zielig' omdat hij niet meer 'thuis' woont en omdat hij er door jou is uitgegooid (wat je goed recht is!!!)
Op het moment dat ze wat ouder is, wat meer levenservaring heeft, er met vrienden/vriendinnen of met jou over praat en een beetje begrijpt wat jij doormaakt in deze periode, zal ze misschien beseffen dat hij die man zoals bovengenoemd helemaal niet is/was. Dat kan voor vervelende situaties zorgen en heb je kans dat jij over tig jaar de relatie tussen hen twee aan het 'lijmen' bent omdat dochter 2 beseft wat voor een OETLUL hij is geweest....
donderdag 16 juli 2009 om 08:06
Quote Saskia :Soms weet ik niet wat beter is. Je kind zijn/haar ogen eens goed openen door de waarheid te vertellen of haar in de waan te laten dat haar vader toch echt zijn uiterste best doet voor hun en dat zij echt op de eerste plek komen voor hem. (terwijl, als ik het zo lees, hij vooral ZICHZELF op de eerste plaats zet)
Uit frustratie wil je natuurlijk het liefst het eerste doen toch?
Nee Saskia,je moet niet de ogen van de kinderen willen openen,je moet er vertrouwen in hebben dat ze uiteindelijk zelf gaan zien hoe hun ouder in elkaar steekt,ja dat gaat met vallen en opstaan,maar dat is niet erg daar worden ze uiteindelijk alleen maar sterker van, daarbij kan je je kinderen niet overal tegen beschermen.
Uit frustratie wil je natuurlijk het liefst het eerste doen toch?
Nee Saskia,je moet niet de ogen van de kinderen willen openen,je moet er vertrouwen in hebben dat ze uiteindelijk zelf gaan zien hoe hun ouder in elkaar steekt,ja dat gaat met vallen en opstaan,maar dat is niet erg daar worden ze uiteindelijk alleen maar sterker van, daarbij kan je je kinderen niet overal tegen beschermen.
maandag 20 juli 2009 om 00:10
Je zal gelijk hebben gianna, ze accepteert het zoals het is net als de andere kinderen, dat ik er heel andere gevoelens op na houd hebben zij geen boodschap aan en ga ik ze ook echt niet vertellen. Ben het ook eens met ronnie, ik ga hun ogen niet openen ze komen er echt zelf wel achter met de tijd en misschien ook wel niet, maar ik ga niet degene zijn die de relatie tussen hun en hun vader schaad.
Vandaag is ex op bezoek geweest voor de kinderen, ik heb bij vrienden gezeten en heb ongeveer een uurtje met ex zitten praten, even prive want moeten natuurlijk nog dingen geregeld en gezegd worden. Het is echt maar een uurtje geweest maar was er een paar uur van van slag, en daar word ik dan weer zo boos om, wil dit niet meer voelen. Met mijn hoofd weet ik dat hij mijn verdriet niet waard is maar dat stomme hart wil er nog niet aan. Voel me inmiddels al weer een stuk beter, begin te merken dat het van streek zijn korter duurt en dat is dan wel positief.
Ben wel ontzettend boos nu, en niet over iets wat ex vandaag heeft gedaan of gezegd maar voel eigenlijk nu pas de woede komen van al die maanden bedrog, het is maar goed dat ik nog op vakantie ben en hier vrienden om me heen heb waar ik dat lekker kan luchten, wist niet dat een mens zo ontiegelijk kwaad kan zijn. Zit nu ook allemaal dingen te wensen die ex en doos zouden moeten overkomen, wens ze eigenlijk al het slechts toe in de wereld, en dit beangstigd mij dan weer want zo ben ik helemaal niet. Het zal er wel bij horen en zal er wel doorheen moeten maar ik hoop dat dit niet te lang gaat duren vind het een heel vervelend gevoel. En ik weet ook dat het verspilde energie is, nou ja net wat ik zeg dus, goed dat ik nog op vakantie ben.
meiden
Vandaag is ex op bezoek geweest voor de kinderen, ik heb bij vrienden gezeten en heb ongeveer een uurtje met ex zitten praten, even prive want moeten natuurlijk nog dingen geregeld en gezegd worden. Het is echt maar een uurtje geweest maar was er een paar uur van van slag, en daar word ik dan weer zo boos om, wil dit niet meer voelen. Met mijn hoofd weet ik dat hij mijn verdriet niet waard is maar dat stomme hart wil er nog niet aan. Voel me inmiddels al weer een stuk beter, begin te merken dat het van streek zijn korter duurt en dat is dan wel positief.
Ben wel ontzettend boos nu, en niet over iets wat ex vandaag heeft gedaan of gezegd maar voel eigenlijk nu pas de woede komen van al die maanden bedrog, het is maar goed dat ik nog op vakantie ben en hier vrienden om me heen heb waar ik dat lekker kan luchten, wist niet dat een mens zo ontiegelijk kwaad kan zijn. Zit nu ook allemaal dingen te wensen die ex en doos zouden moeten overkomen, wens ze eigenlijk al het slechts toe in de wereld, en dit beangstigd mij dan weer want zo ben ik helemaal niet. Het zal er wel bij horen en zal er wel doorheen moeten maar ik hoop dat dit niet te lang gaat duren vind het een heel vervelend gevoel. En ik weet ook dat het verspilde energie is, nou ja net wat ik zeg dus, goed dat ik nog op vakantie ben.
meiden
woensdag 22 juli 2009 om 10:28
Ja, die woede, daar krijg ik ook wel irritante opmerkingen over. "Je zit nog heel erg in je woede, merk ik." Of: "Al die dingen die je geregeld en gedaan hebt, komen natuurlijk voort uit je woede." Pffft. Alsof ik me dan moet gaan verdedigen of zo. Die woede leidt ergens toe, net als weeën, dus die gebruik ik dan ook maar. Maar het is inmiddels, na 6 maanden, niet alleen maar woede meer hoor. Ook loslaten! Het huis staat nu bijna op mijn naam: gaat één dezer weken gebeuren. En meneer heeft me een verlanglijst gestuurd met alle spullen die hij nog wil hebben uit de inboedel. Alle spullen die hij niet wil, daarvoor moet ik hem 'vergoeden' heeft hij bedacht. Ja dahag! Ik heb hem zakelijk teruggemaild dat hij maar mee moet nemen wat hij mee wil nemen, in redelijkheid, zoals de afspraak was, en dat ik hem helemaal niks ga vergoeden. Ik zit nog liever op sinaasappelkratjes tot ik weer iets van mezelf kan kopen dan! Die man die krijgt al dui-zen-den euro's van me qua uitkopen en op die meubels zitten zijn bloedeigen kinderen. Maar dat mail ik hem allemaal niet hoor.
Waar ik af en toe over mijmer: wat voelt zo'n man nou, die er totaal verliefd vandoor is gegaan? Is dat één en al rozengeur en maneschijn tot de roze wolk daalt? Of zou er toch af en toe nog vaag een stukje geweten tussendoor piepen? Heeft iemand kennissen in de buurt die zoiets zelf gedaan hebben? Of is er hier iemand die zoiets gedaan heeft? Mijn vraag: wat zijn over het algemeen je gevoelens dan? (Ik vermoed zelf dat wat er ook aan andere gevoelens langskomt, hard weggestopt wordt en dat er naarstig gezocht wordt naar redenen om weggegaan te zijn, voor de omgeving).
Waar ik af en toe over mijmer: wat voelt zo'n man nou, die er totaal verliefd vandoor is gegaan? Is dat één en al rozengeur en maneschijn tot de roze wolk daalt? Of zou er toch af en toe nog vaag een stukje geweten tussendoor piepen? Heeft iemand kennissen in de buurt die zoiets zelf gedaan hebben? Of is er hier iemand die zoiets gedaan heeft? Mijn vraag: wat zijn over het algemeen je gevoelens dan? (Ik vermoed zelf dat wat er ook aan andere gevoelens langskomt, hard weggestopt wordt en dat er naarstig gezocht wordt naar redenen om weggegaan te zijn, voor de omgeving).
woensdag 22 juli 2009 om 20:10
Hmm, Dushi, ik denk dat ik dat giswerk ook wel kan doen dan.. Ik lees altijd dat mannen die er vandoor gaan hun 'verdriet' al gehad zouden hebben.. Bij mijn ex was daar weinig van te merken; die had vooral erg veel plezier van allerlei uitstapjes en uitjes in het kader van zijn belangrijk zijn in zijn nieuwe functie. Ik kan nooit geloven dat hij zo verdrietig geweest is als ik was, nadat zijn ontploffende mededeling kwam. En ook al daarvoor, omdat ik merkte dat hij andere prioriteiten stelde in dit leven en ik niet precies mijn vinger erop kon leggen wat er aan het veranderen was.
Een van de meest kwetsende mededelingen die ik van hem ontving in de afgelopen maanden was een mail waarin hij stelde dat we samen hadden besloten te scheiden dus dat het ook niet meer dan logisch was dat we de kosten daarvan samen zouden delen. Ik heb toch echt het idee dat we in heel andere melkwegstelsels leven nu... Dat is dan ook mijn 'gisantwoord', Dushi.
Een van de meest kwetsende mededelingen die ik van hem ontving in de afgelopen maanden was een mail waarin hij stelde dat we samen hadden besloten te scheiden dus dat het ook niet meer dan logisch was dat we de kosten daarvan samen zouden delen. Ik heb toch echt het idee dat we in heel andere melkwegstelsels leven nu... Dat is dan ook mijn 'gisantwoord', Dushi.
woensdag 22 juli 2009 om 20:16
"In redelijkheid" betekende tot nu toe ook al dat hij er niet vandoor ging met de nieuw gekochte glazen die ik die week meegenomen had bij de Xenos voor 45 cent en ook niet dat hij de mooie theeglazen mee zou nemen en dat ik met de oude van zijn moeder (die hij meegekregen had toen hij op kamers ging) zou blijven zitten... Maar het betekende wel dat hij een aantal mooie borden meekreeg uit mijn bijna onuitputtelijke verzameling Regout. Hij liep hier echt te shoppen met zo'n lullig lijstje in week 2, alsof hij weer op kamers ging. Het lijstje vond ik later terug. Met erop: 'Keukenspulletjes, koffiezetapparaat, pak koffie (!!!!!)" enz... Dochter en ik heb er zelfs nog wat waxinelichtjes met houdertje bij gedaan, voor een romantisch samenzijn van hem met nieuwe vriendin... Aardig he...
