Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
dinsdag 25 augustus 2009 om 20:18
dinsdag 25 augustus 2009 om 21:44
Mijn ex heeft iets gehuurd via een particulier, want als hij ging wachten op de woningbouwvereniging had hij wel drie vriendinnen verder kunnen zijn. Hoe hij aan dat adresje kwam weet ik niet, maar het is wel handig eens om je heen te vragen, vooral bij andere pas gesepareerde stellen.
Een kennis leeft al een half jaar met haar kind in één ruimte op het perceel van haar ouders. Ze kreeg geen urgentie...
Hoe oud zijn jouw andere kinderen, Sannemer (kon t zo gauw niet terug vinden).
Een kennis leeft al een half jaar met haar kind in één ruimte op het perceel van haar ouders. Ze kreeg geen urgentie...
Hoe oud zijn jouw andere kinderen, Sannemer (kon t zo gauw niet terug vinden).
dinsdag 25 augustus 2009 om 21:48
woensdag 26 augustus 2009 om 21:33
Vandaag naar woningbouw geweest, ze kunnen niet zeggen, door de recessie blijft iedereen zitten waar ze zitten en staat alles zo goed als stil. Ik word hier niet blij van, eerlijk gezegd word ik hier erg moe van.
Makelaar heeft gebeld, volgende week 2 bezichtigingen , dat is dan wel weer positief. Hoop dat dat nu eindelijk wat word, maar ja hoe dat dan weer moet als huis wel word verkocht maar ik nog niets nieuws heb. Misschien hebben ze daar wel weer een noodoplossing voor, ben ik natuurlijk weer vergeten te vragen. Zit ook veel te veel in mijn hoofd.
meiden
Makelaar heeft gebeld, volgende week 2 bezichtigingen , dat is dan wel weer positief. Hoop dat dat nu eindelijk wat word, maar ja hoe dat dan weer moet als huis wel word verkocht maar ik nog niets nieuws heb. Misschien hebben ze daar wel weer een noodoplossing voor, ben ik natuurlijk weer vergeten te vragen. Zit ook veel te veel in mijn hoofd.
meiden
donderdag 27 augustus 2009 om 16:13
quote:sannemer schreef op 14 april 2009 @ 13:53:
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)Ik vind het heel erg voor je.Kan hij niet ergens anders bij familie gaan wonen? Is hij ook vreemd gegaan? Hoe oud zijn je kinderen het beste kun je altijd wel eerlijk naar de kinderen zijn.Want kinderen merken al snel als er iets is.
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)Ik vind het heel erg voor je.Kan hij niet ergens anders bij familie gaan wonen? Is hij ook vreemd gegaan? Hoe oud zijn je kinderen het beste kun je altijd wel eerlijk naar de kinderen zijn.Want kinderen merken al snel als er iets is.
donderdag 27 augustus 2009 om 16:15
quote:sannemer schreef op 25 augustus 2009 @ 21:48:
Heb twee meiden van 14 en twee jongens van 11.
Dat ik me heb ingeschreven hebben ze gezegd dat ik urgentie kon krijgen zo gauw ik mijn convenant had. Maar ja, hoe urgent is urgent hier. Morgen hoor ik meer.
meidenow sorry had erover heen gelezen zie dat je 15 en elf zijn. Je kunt ze gewoon het beste de waarheid vertellen.Heb je van je man al bevestigd gekregen dat hij een nieuwe vriendin heeft? Je kunt het beste wel even wachten met vertellen dat hun vader een nieuwe vriendin heeft want straks is het maar een scharreltje.
Heb twee meiden van 14 en twee jongens van 11.
Dat ik me heb ingeschreven hebben ze gezegd dat ik urgentie kon krijgen zo gauw ik mijn convenant had. Maar ja, hoe urgent is urgent hier. Morgen hoor ik meer.
meidenow sorry had erover heen gelezen zie dat je 15 en elf zijn. Je kunt ze gewoon het beste de waarheid vertellen.Heb je van je man al bevestigd gekregen dat hij een nieuwe vriendin heeft? Je kunt het beste wel even wachten met vertellen dat hun vader een nieuwe vriendin heeft want straks is het maar een scharreltje.
donderdag 27 augustus 2009 om 18:02
Sannemer, ben een meelezer en heb nog begrijpend zitten hummen toen ik las over sex met je ex....
Maar oh oh, dat je zwanger bent en als ik het goed heb al bijna 15 wkn. Als je een vriendin van me was zou ik je adviseren om dit kleintje te laten komen omdat je simpelweg al te ver bent.... Zelf ooit een abortus gehad met 7 wkn en ik heb het ervaren dat je toch een deel van jezelf kapot maakt, dit is ook een rouwproces.
Natuurlijk weet ik dat jouw situatie eigenlijk zo uniek en niet te vergelijken is maar wie weet wordt deze kleine wel een lichtpuntje in je leven.
Wens je ontzettend veel kracht en wijsheid toe.
Maar oh oh, dat je zwanger bent en als ik het goed heb al bijna 15 wkn. Als je een vriendin van me was zou ik je adviseren om dit kleintje te laten komen omdat je simpelweg al te ver bent.... Zelf ooit een abortus gehad met 7 wkn en ik heb het ervaren dat je toch een deel van jezelf kapot maakt, dit is ook een rouwproces.
Natuurlijk weet ik dat jouw situatie eigenlijk zo uniek en niet te vergelijken is maar wie weet wordt deze kleine wel een lichtpuntje in je leven.
Wens je ontzettend veel kracht en wijsheid toe.
dinsdag 1 september 2009 om 13:21
quote:Spijker schreef op 21 augustus 2009 @ 07:52:
[...]
Goh wat een fijne hatelijke reactie.
En dan ook nog met die twee tweelingen moet ik opeens denken aan een vrouw met een Dillemmaaaaaa
@ Spijker: Ik ben een stille meelezer en wil alleen even op deze reactie van Spijker reageren. Dit topic van Sannemer is niet fake. Ik heb ook het topic van Dilemmaaa gevolgd en die schreef echt heel anders (was ook beetje agressief etc.) en was zwanger van haar tweede tweeling (allen jongens) en haar tweelingen waren van twee verschillende mannen. Sannemer heeft echt niks met Dilemmaaa te maken
@ Sannemer: ik wens je heel veel sterkte in het maken van je keus en in deze moeilijke periode.
[...]
Goh wat een fijne hatelijke reactie.
En dan ook nog met die twee tweelingen moet ik opeens denken aan een vrouw met een Dillemmaaaaaa
@ Spijker: Ik ben een stille meelezer en wil alleen even op deze reactie van Spijker reageren. Dit topic van Sannemer is niet fake. Ik heb ook het topic van Dilemmaaa gevolgd en die schreef echt heel anders (was ook beetje agressief etc.) en was zwanger van haar tweede tweeling (allen jongens) en haar tweelingen waren van twee verschillende mannen. Sannemer heeft echt niks met Dilemmaaa te maken
@ Sannemer: ik wens je heel veel sterkte in het maken van je keus en in deze moeilijke periode.
anoniem_63efe74ee91c1 wijzigde dit bericht op 01-09-2009 13:27
Reden: toevoeging aan sannemer
Reden: toevoeging aan sannemer
% gewijzigd
dinsdag 1 september 2009 om 16:46
Sorry voor de stilte, ik heb veel, heel veel nagedacht en ik ben er wel uit wat ik ga doen. Vanavond komt ex langs, op mijn verzoek, en ga een goed gesprek met hem aan. Na het gesprek zal ik hier terug komen en vertellen wat ik heb besloten. Eerst het gesprek met ex. Nog even geduld dus, en dank jullie wel voor alle wijze woorden en steun. Ik kan dat heel goed gebruiken en het heeft me geholpen met mijn uiteindelijke keuze.
@ MissShopping : Dank je wel, ik had geen idee waar spijker het over had maar nu snap ik dat het over een ander topic ging. En nee dat ben ik dus duidelijk niet.
meiden
@ MissShopping : Dank je wel, ik had geen idee waar spijker het over had maar nu snap ik dat het over een ander topic ging. En nee dat ben ik dus duidelijk niet.
meiden
dinsdag 1 september 2009 om 21:55
Gesprek gehad. Heb hem gezegd dat ik het kindje wil houden, dat ik het niet over mijn hart kan verkrijgen om dit kindje niet te houden, dat ik weet dat het echt niet makkelijk gaat worden maar dat ik al van deze krummel ben gaan houden.
Hij is boos, heel, heel erg boos. Ik ben egoistisch, denk alleen aan mijzelf en kan dit kind geen enkele toekomst bieden. Kan al niet voor de kinderen zorgen die we nu hebben en dat ik een verschrikkelijk egoistische trut ben. Hij vroeg wat ik van hem verlangde, heb gezegd niet meer dan dat jij wil geven, maar dat we wel terug moeten naar de mediator omdat ook dit kindje in de papieren moet. Hij wil niet terug, hij denkt dat we niet terug hoeven omdat hij dit kind moet erkennen. Heb hem even uit de droom geholpen dat dit kindje, gemaakt in ons huwelijk gewoon zijn kind is. Begon hij te blaten over dna testen en weet ik veel wat nog meer. Heb dat heel wijzelijk maar genegeerd. Hij is boos en hij moet gewoon afkoelen. Morgen ga ik de mediator bellen, want hoe hij het ook wend of keert het is ook zijn kind. Ow, kreeg ook nog naar mijn hoofd dat ik dit allemaal gepland heb (hij weet beter met pcos is het niet te plannen, en buiten dat, kindje is gemaakt nadat hij het huis al uit was), en dat ik zijn toekomst aan het verpesten ben. Heb hem heel vriendelijk gevraagd wat hij de laatste maanden dan met mijn toekomst aan het doen is. Maar dat was heel anders. Natuurlijk in zijn beleving wel.
Hij kon ook nog even vertellen dat truus vrijdag hier komt en dat ze komt om te blijven. Vieze vreselijke hufter, mij beloven dat ze pas komt nadat de scheiding rond is, maar ja dat is volgens hem ook allemaal mijn schuld want ik wilde niet in mijn vakantie naar de mediator, want tja was ik wel geweest was het al rond geweest. (dat ik mijn vakantie niet wilde verpesten had er niets mee te maken, allemaal egoisme van mij)
Dus ben nu verschrikkelijk van streek, dat ik krummel in mijn eentje moest krijgen en opvoeden had ik al rekening mee gehouden maar dat truus komt........pfffffffffffffffff Voel me kut. Hoe graag ik dit kindje ook wil, de komst van de teef overheerst nu. En nee, hij heeft het haar nog niet verteld.
Sta met verstand en gevoel achter mijn keuze om krummel te laten komen, hebben het ook al de kinderen verteld. De kinderen vinden het erg, erg, erg leuk. Ook meteen verteld dat truus komt. Ex zei tegen de kinderen "jullie weten dat mama een hele grote hekel aan haar heeft maar ik hoop dat jullie normaal tegen haar doen". Heb gezegd dat ik altijd tegen de kinderen heb gezegd dat ze normaal en vriendelijk tegen haar moeten zijn, wat ze meteen, met zijn vieren, volmondig beaamden, stond ie mooi even met zijn mond vol tanden. Hij blijft maar denken dat ik hem constant zwart loop te maken bij de kinderen, nooit gedaan en zal ik ook nooit doen. Sukkel.
En nu ??? Nu voel ik me zoooooooo verschrikkelijk dubbel dat ik niet weet wat ik voelen moet.
Morgen ga ik terug naar de dokter, wil weer een afspraak met de gyn, Moet daar toch heen omdat mijn dochters door middel van een keizersnede zijn geboren, maar ook vanwege mijn leeftijd en ik wil graag weten of alles goed is met krummel.
meiden
Hij is boos, heel, heel erg boos. Ik ben egoistisch, denk alleen aan mijzelf en kan dit kind geen enkele toekomst bieden. Kan al niet voor de kinderen zorgen die we nu hebben en dat ik een verschrikkelijk egoistische trut ben. Hij vroeg wat ik van hem verlangde, heb gezegd niet meer dan dat jij wil geven, maar dat we wel terug moeten naar de mediator omdat ook dit kindje in de papieren moet. Hij wil niet terug, hij denkt dat we niet terug hoeven omdat hij dit kind moet erkennen. Heb hem even uit de droom geholpen dat dit kindje, gemaakt in ons huwelijk gewoon zijn kind is. Begon hij te blaten over dna testen en weet ik veel wat nog meer. Heb dat heel wijzelijk maar genegeerd. Hij is boos en hij moet gewoon afkoelen. Morgen ga ik de mediator bellen, want hoe hij het ook wend of keert het is ook zijn kind. Ow, kreeg ook nog naar mijn hoofd dat ik dit allemaal gepland heb (hij weet beter met pcos is het niet te plannen, en buiten dat, kindje is gemaakt nadat hij het huis al uit was), en dat ik zijn toekomst aan het verpesten ben. Heb hem heel vriendelijk gevraagd wat hij de laatste maanden dan met mijn toekomst aan het doen is. Maar dat was heel anders. Natuurlijk in zijn beleving wel.
Hij kon ook nog even vertellen dat truus vrijdag hier komt en dat ze komt om te blijven. Vieze vreselijke hufter, mij beloven dat ze pas komt nadat de scheiding rond is, maar ja dat is volgens hem ook allemaal mijn schuld want ik wilde niet in mijn vakantie naar de mediator, want tja was ik wel geweest was het al rond geweest. (dat ik mijn vakantie niet wilde verpesten had er niets mee te maken, allemaal egoisme van mij)
Dus ben nu verschrikkelijk van streek, dat ik krummel in mijn eentje moest krijgen en opvoeden had ik al rekening mee gehouden maar dat truus komt........pfffffffffffffffff Voel me kut. Hoe graag ik dit kindje ook wil, de komst van de teef overheerst nu. En nee, hij heeft het haar nog niet verteld.
Sta met verstand en gevoel achter mijn keuze om krummel te laten komen, hebben het ook al de kinderen verteld. De kinderen vinden het erg, erg, erg leuk. Ook meteen verteld dat truus komt. Ex zei tegen de kinderen "jullie weten dat mama een hele grote hekel aan haar heeft maar ik hoop dat jullie normaal tegen haar doen". Heb gezegd dat ik altijd tegen de kinderen heb gezegd dat ze normaal en vriendelijk tegen haar moeten zijn, wat ze meteen, met zijn vieren, volmondig beaamden, stond ie mooi even met zijn mond vol tanden. Hij blijft maar denken dat ik hem constant zwart loop te maken bij de kinderen, nooit gedaan en zal ik ook nooit doen. Sukkel.
En nu ??? Nu voel ik me zoooooooo verschrikkelijk dubbel dat ik niet weet wat ik voelen moet.
Morgen ga ik terug naar de dokter, wil weer een afspraak met de gyn, Moet daar toch heen omdat mijn dochters door middel van een keizersnede zijn geboren, maar ook vanwege mijn leeftijd en ik wil graag weten of alles goed is met krummel.
meiden
dinsdag 1 september 2009 om 22:12
Sannemer, wat een dapper besluit heb jij met je hart en verstand gemaakt.
Kan me voorstellen dat de grond onder je voeten is weggeslagen omdat truus komt, maar bluft hij niet? Zij zal toch niet haar hele hebben en houwen al hebben opgegeven en zo wel, wat een lekkere basis hebben zij, als jullie krummel straks in de wieg ligt te kraaien....
Je bent verstandig als je zijn frustraties lekker bij hem laat, juist.
Kan me voorstellen dat de grond onder je voeten is weggeslagen omdat truus komt, maar bluft hij niet? Zij zal toch niet haar hele hebben en houwen al hebben opgegeven en zo wel, wat een lekkere basis hebben zij, als jullie krummel straks in de wieg ligt te kraaien....
Je bent verstandig als je zijn frustraties lekker bij hem laat, juist.
dinsdag 1 september 2009 om 22:16
En nee, hij heeft het haar nog niet verteld.
Sta met verstand en gevoel achter mijn keuze om krummel te laten komen, hebben het ook al de kinderen verteld. De kinderen vinden het erg, erg, erg leuk. Ook meteen verteld dat truus komt. Ex zei tegen de kinderen "jullie weten dat mama een hele grote hekel aan haar heeft maar ik hoop dat jullie normaal tegen haar doen". Heb gezegd dat ik altijd tegen de kinderen heb gezegd dat ze normaal en vriendelijk tegen haar moeten zijn, wat ze meteen, met zijn vieren, volmondig beaamden, stond ie mooi even met zijn mond vol tanden. Hij blijft maar denken dat ik hem constant zwart loop te maken bij de kinderen, nooit gedaan en zal ik ook nooit doen. Sukkel.
Zie je, jij trekt straks aan het langste eind.
(shit, ik kan nog steeds niet quoten)
Sta met verstand en gevoel achter mijn keuze om krummel te laten komen, hebben het ook al de kinderen verteld. De kinderen vinden het erg, erg, erg leuk. Ook meteen verteld dat truus komt. Ex zei tegen de kinderen "jullie weten dat mama een hele grote hekel aan haar heeft maar ik hoop dat jullie normaal tegen haar doen". Heb gezegd dat ik altijd tegen de kinderen heb gezegd dat ze normaal en vriendelijk tegen haar moeten zijn, wat ze meteen, met zijn vieren, volmondig beaamden, stond ie mooi even met zijn mond vol tanden. Hij blijft maar denken dat ik hem constant zwart loop te maken bij de kinderen, nooit gedaan en zal ik ook nooit doen. Sukkel.
Zie je, jij trekt straks aan het langste eind.
(shit, ik kan nog steeds niet quoten)
