Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
zondag 31 januari 2010 om 22:19
zondag 31 januari 2010 om 22:50
Vind ik dus ook, dat hoe dan ook krummel gewoon een kind is van ons beide. En wat hij er verder ook mag van vinden, hij is het hier gelukkig gewoon mee eens. Krummel staat ook gewoon in het ouderschaps plan, met de tijd gaat hij ook mee draaien met de bezoekregeling.
Ben met de kinderen een geboortekaartje aan het maken en ook daar komt ex op te staan. Had wel even advies gevraagd hoe ik dat nu het beste kon doen, vooral omdat ik niet wil dat vage kennisen denken dat we weer bij elkaar zijn. Ben er al uit en komt helemaal goed, nu alleen nog kiezen tussen 4 schattige kaartjes, zal ook wel goed komen.
meiden
Ben met de kinderen een geboortekaartje aan het maken en ook daar komt ex op te staan. Had wel even advies gevraagd hoe ik dat nu het beste kon doen, vooral omdat ik niet wil dat vage kennisen denken dat we weer bij elkaar zijn. Ben er al uit en komt helemaal goed, nu alleen nog kiezen tussen 4 schattige kaartjes, zal ook wel goed komen.
meiden
woensdag 10 februari 2010 om 23:10
@gianna, dank voorde tip, elk zuchtje lucht is nu welkom.
Al een week of 2 last van harde buiken maar de laatste 2 dagen zijn het er echt veel aan het worden. Hoop dat het een 'stille' voorbode is. Morgen weer naar de gyn, wil niet over tijd lopen en vorige week gesprek gehad en kreeg de garantie dat ze wel wat 'truukjes' had. Ze is het gelukkig helemaal met me eens, ook omdat ik al lange tijd vervelende klachten heb. Zonder aanwijsbare oorzaak maar dat maakt het niet minder vervelend. Nou ja, zal wel zien wat ze te vertellen heeft.
Maandag gaat mijn moeder naar het ziekenhuis voor onderzoek. Alle onderzoeken worden op 1 dag gedaan. Weet niet goed waar ik op hopen moet. Wel of geen oorzaak van haar klachten, voelt erg dubbel.
Zal morgen even update geven als ik bij de gyn ben geweest.
meiden
ps, spijker ook blij om weer van jou te horen, lees nog steeds mee hoor
Al een week of 2 last van harde buiken maar de laatste 2 dagen zijn het er echt veel aan het worden. Hoop dat het een 'stille' voorbode is. Morgen weer naar de gyn, wil niet over tijd lopen en vorige week gesprek gehad en kreeg de garantie dat ze wel wat 'truukjes' had. Ze is het gelukkig helemaal met me eens, ook omdat ik al lange tijd vervelende klachten heb. Zonder aanwijsbare oorzaak maar dat maakt het niet minder vervelend. Nou ja, zal wel zien wat ze te vertellen heeft.
Maandag gaat mijn moeder naar het ziekenhuis voor onderzoek. Alle onderzoeken worden op 1 dag gedaan. Weet niet goed waar ik op hopen moet. Wel of geen oorzaak van haar klachten, voelt erg dubbel.
Zal morgen even update geven als ik bij de gyn ben geweest.
meiden
ps, spijker ook blij om weer van jou te horen, lees nog steeds mee hoor
woensdag 10 februari 2010 om 23:23
Mooi dat dat helemaal duidelijk is. Laat hem maar lekker vrijdagnacht komen, dan hebben jullie het hele weekend om met z'n allen te wennen!
Oh zo spannend! Ben je al helemaal zeker van de namen, of wil je krummel eerst zien? Heb je die namen samen met je kinderen besloten?
Oh zo spannend! Ben je al helemaal zeker van de namen, of wil je krummel eerst zien? Heb je die namen samen met je kinderen besloten?
I only get one shot at life - so I shoot to kill
woensdag 10 februari 2010 om 23:31
Ja hoor, naam heb ik al. Samen met de kinderen een paar namen 'uitgezocht' en daar heb ik er 1 van gekozen. Kinderen weten dus nog niet welke naam het word. Moet iets te raden overblijven vind ik, al zijn ze het daar helemaal niet mee eens. lol
Het is zeker spannend, ben natuurlijk al eens vaker bevallen maar niet vergelijkbaar dus is afwachten hoe het nu gaat. Heb er wel zin in hoor, buik zit me danig in de weg.
Het is zeker spannend, ben natuurlijk al eens vaker bevallen maar niet vergelijkbaar dus is afwachten hoe het nu gaat. Heb er wel zin in hoor, buik zit me danig in de weg.
zondag 14 februari 2010 om 13:28
Sorry meiden beetje laat maar moest even bijkomen.
Vrijdag ochtend moest ik om 7 uur in het ziekenhuis zijn voor een inleiding, ik was de dag ervoor naar de gyn geweest en ik bleek al 2 m ontsluiting te hebben. Omdat ik me al maanden niet goed voelde werd er besloten dat ik ingeleid moest worden. Om 7 uur was ik dus in het ziekenhuis en na de gewone controles werden mijn vliezen gebroken en werd er een electrode op de baby zijn hoofdje geplaatst, kunnen ze goed controleren hoe hij het doet in de buik. Ik kreeg een infuus en ongeveer een half uurtje na het breken van de vliezen werd het infuus aangezet op een lage stand. Rond 9 uur kreeg ik echt flinke weeen maar omdat ze alleen onder in de buik zaten registreerde het apperaat ze niet en werd het infuus steeds iets hoger gezet. Hadden ze niet moeten doen want het gevolg was een weeenstorm die bijna niet meer op te vangen was. Om 10 uur kreeg ik een pijn stillende spuit die de scherpe randjes eraf zouden moeten halen. Werd er alleen erg high van. Om half 11 had ik al 10 cm ontsluiting en mocht ik gaan persen. Mijn (onze) zoon is geboren om 10.52. Hij was een beetje blauw omdat hij wat klem had gezeten in het geboorte kanaal maar hij was al snel weer op de goede kleur. Ik daar in tegen ben nog wat uren high geweest en daarom moest ik ook een nachtje blijven. Gister middag zijn we thuis gekomen en alles gaat heel goed. Het is zo'n verschrikkelijk mooi, lief klein hummmeltje. Ben zo ontzettend smoorverliefd Moet vechten met de kinderen om mijn eigen kindje te mogen vasthouden Dochter vond de bevalling zeer indrukwekkend en was heel erg blij dat ze er bij mocht zijn. (gelukkig geen trauma, lol, wil tenslotte ooit nog wel eens klein kinderen) Zoon woog bij geboorte 3190 gram en is 47 cm.
Ex direct na de bevalling gebeld en hij was er om 12 uur, hij is een paar uur geweest en was in tranen. Hoe erg hij het ook niet wilde het is toch zijn zoon en ook hij realiseerd zich dat hij een hoop van zijn kindje gaat missen.
Ben beurs, geknipt en gehecht maar voel me beter dan ik me in maanden heb gevoeld. Het is dat ik het nog niet kan maar anders was ik net zo aan het stuiteren als de kinderen. Hij is zo lieffffffff
meiden
Vrijdag ochtend moest ik om 7 uur in het ziekenhuis zijn voor een inleiding, ik was de dag ervoor naar de gyn geweest en ik bleek al 2 m ontsluiting te hebben. Omdat ik me al maanden niet goed voelde werd er besloten dat ik ingeleid moest worden. Om 7 uur was ik dus in het ziekenhuis en na de gewone controles werden mijn vliezen gebroken en werd er een electrode op de baby zijn hoofdje geplaatst, kunnen ze goed controleren hoe hij het doet in de buik. Ik kreeg een infuus en ongeveer een half uurtje na het breken van de vliezen werd het infuus aangezet op een lage stand. Rond 9 uur kreeg ik echt flinke weeen maar omdat ze alleen onder in de buik zaten registreerde het apperaat ze niet en werd het infuus steeds iets hoger gezet. Hadden ze niet moeten doen want het gevolg was een weeenstorm die bijna niet meer op te vangen was. Om 10 uur kreeg ik een pijn stillende spuit die de scherpe randjes eraf zouden moeten halen. Werd er alleen erg high van. Om half 11 had ik al 10 cm ontsluiting en mocht ik gaan persen. Mijn (onze) zoon is geboren om 10.52. Hij was een beetje blauw omdat hij wat klem had gezeten in het geboorte kanaal maar hij was al snel weer op de goede kleur. Ik daar in tegen ben nog wat uren high geweest en daarom moest ik ook een nachtje blijven. Gister middag zijn we thuis gekomen en alles gaat heel goed. Het is zo'n verschrikkelijk mooi, lief klein hummmeltje. Ben zo ontzettend smoorverliefd Moet vechten met de kinderen om mijn eigen kindje te mogen vasthouden Dochter vond de bevalling zeer indrukwekkend en was heel erg blij dat ze er bij mocht zijn. (gelukkig geen trauma, lol, wil tenslotte ooit nog wel eens klein kinderen) Zoon woog bij geboorte 3190 gram en is 47 cm.
Ex direct na de bevalling gebeld en hij was er om 12 uur, hij is een paar uur geweest en was in tranen. Hoe erg hij het ook niet wilde het is toch zijn zoon en ook hij realiseerd zich dat hij een hoop van zijn kindje gaat missen.
Ben beurs, geknipt en gehecht maar voel me beter dan ik me in maanden heb gevoeld. Het is dat ik het nog niet kan maar anders was ik net zo aan het stuiteren als de kinderen. Hij is zo lieffffffff
meiden
zondag 14 februari 2010 om 17:48
Sannemer, gefeliciteerd met je kleine ventje!
Super gedaan hoor...
Wat moet dit vreemd zijn, je, of eigenlijk jullie hebben een lief schattig babietje en hij is er niet.....
De hormonen gieren ook nog door je lijf natuurlijk.
Wat leuk om te lezen hoe enthousiast de grote zussen en broers zijn, geweldig!
Veel geluk met je kleintje en je andere kinderen...
Heb je een beetje leuke kraamhulp?
Super gedaan hoor...
Wat moet dit vreemd zijn, je, of eigenlijk jullie hebben een lief schattig babietje en hij is er niet.....
De hormonen gieren ook nog door je lijf natuurlijk.
Wat leuk om te lezen hoe enthousiast de grote zussen en broers zijn, geweldig!
Veel geluk met je kleintje en je andere kinderen...
Heb je een beetje leuke kraamhulp?
