30+ en single
zondag 19 juni 2011 om 16:37
Het wel en wee van single zijn...daar is er weer één. Ben een vlotte, leuke meid van 32 jaar. Heb een actief sociaal leven, leuke baan, ben spontaan en zie er echt wel leuk en verzorgd uit. Maar die man kom ik maar niet tegen...En word daar ondertussen zo hopeloos en verdrietig van.
Zit midden in een baby-boom. Gun het al mijn vriendinnen van harte maar ik besef me dat ik dat ook graag wil. Het doet dan pijn om keer op keer alleen op kraamvisite te gaan of weer de leuke boodschap te horen dat er iemand zwanger is. Ben ondertussen wel aan het internetdaten en heb meerdere dates gehad (ook meerdere met 1 man). Maar krijg dan uiteindelijk te horen (story of my life) dat ze me erg leuk vinden en het gezellig vinden maar die vonk missen. Blijkbaar zat de juiste er nog niet tussen inderdaad, maar wanneer komt hij dan wel eens aanzetten...? Het hebben van een relatie is ook gewoon zo gezellig. Kan er niet goed tegen om alleen thuis te zijn en ben dus continue bezig met uitstapjes, plannen maken etc. En als single moet je dat altijd maar zelf zo actief opzoeken...soms zo vermoeiend.
Ben nu op een punt dat ik denk, loslaten en accepteren dat het zo is ? En hoe doe ik dat dan? Of toch maar actief doorgaan met 'zoeken'? Ben benieuwd naar de ervaringen.
Zit midden in een baby-boom. Gun het al mijn vriendinnen van harte maar ik besef me dat ik dat ook graag wil. Het doet dan pijn om keer op keer alleen op kraamvisite te gaan of weer de leuke boodschap te horen dat er iemand zwanger is. Ben ondertussen wel aan het internetdaten en heb meerdere dates gehad (ook meerdere met 1 man). Maar krijg dan uiteindelijk te horen (story of my life) dat ze me erg leuk vinden en het gezellig vinden maar die vonk missen. Blijkbaar zat de juiste er nog niet tussen inderdaad, maar wanneer komt hij dan wel eens aanzetten...? Het hebben van een relatie is ook gewoon zo gezellig. Kan er niet goed tegen om alleen thuis te zijn en ben dus continue bezig met uitstapjes, plannen maken etc. En als single moet je dat altijd maar zelf zo actief opzoeken...soms zo vermoeiend.
Ben nu op een punt dat ik denk, loslaten en accepteren dat het zo is ? En hoe doe ik dat dan? Of toch maar actief doorgaan met 'zoeken'? Ben benieuwd naar de ervaringen.
zondag 3 juli 2011 om 23:46
Kent iemand misschien dit verhaal? Ik heb het pas een keer of 40 op dit forum gelezen.
Jarenlang vrijgezel geweest, toen na veel ups and downs dit uiteindelijk geaccepteerd, wilde eigenlijk geen relatie meer en opeens kwam jan op het witte paard langs. Happy days, bla bla bla.
Moraal van het verhaal, ben zielsgelukkig met je single lifestyle en dan.... komt de ware.
Gaap.
Jarenlang vrijgezel geweest, toen na veel ups and downs dit uiteindelijk geaccepteerd, wilde eigenlijk geen relatie meer en opeens kwam jan op het witte paard langs. Happy days, bla bla bla.
Moraal van het verhaal, ben zielsgelukkig met je single lifestyle en dan.... komt de ware.
Gaap.
maandag 4 juli 2011 om 19:00
@fenneke ja, dat klopt dat is bij mij ook zo....gesettelde mensen zijn er niet zo mee bezig dat jij wel eens alleen zou kunnen zitten, maar als je ze belt ben je van harte welkom. Ja, nie leuk maar van de andere kant ook wel te begrijpen.
Ach ja tis net zo als wat nesbojofan zegt: lekker genieten van het single zijn en net als je het niet verwacht dan komt ie...
Ach ja tis net zo als wat nesbojofan zegt: lekker genieten van het single zijn en net als je het niet verwacht dan komt ie...
maandag 4 juli 2011 om 19:10
Ik ben sinds een jaar gesettled en nu bellen mijn single vriendinnen me niet meer, want ze denken dat ik elke avond dolgelukkig op de bank lig te seksen (nee dus)...
tips heb ik niet, maar voordat ik settlede was ik wel lang single en ontmoette ik ook jaaaren niemand die ik leuk vond. Waardoor ik toen ineens viel voor mijn vriend en hij voor mij weet ik niet, maar hij is wel heeeeeel anders dan het plaatje van de perfecte man dat ik voor mezelf in mn hoofd had gecreerd...
tips heb ik niet, maar voordat ik settlede was ik wel lang single en ontmoette ik ook jaaaren niemand die ik leuk vond. Waardoor ik toen ineens viel voor mijn vriend en hij voor mij weet ik niet, maar hij is wel heeeeeel anders dan het plaatje van de perfecte man dat ik voor mezelf in mn hoofd had gecreerd...