Relaties
alle pijlers
34 jaar en single
zaterdag 23 april 2016 om 21:23
Hallo,
Ik ben man en 34 jaar inmiddels. Zoals de topictitel al aangeeft ben ik dus single. En ik weet eigenlijk niet goed hoe ik daar verandering in moet brengen.
Ik heb nooit goed in de markt gelegen bij vrouwen, altijd een beetje het gevoel gehad dat ik aan de zijlijn stond waar vrienden meer succes hadden. Niet dat ik niet met vrouwen om kon gaan, maar ik kwam altijd in de 'friend zone'. Tot aan mijn 31e heb ik dan ook nooit echt een relatie gehad. Toen werd ik aan een meid gekoppeld, wat dus wel uitmondde in een relatie. Deze heeft 2 jaar geduurd, we zijn zelfs gaan samenwonen maar helaas is dat fout gelopen.
Nu ben ik dus weer zo'n anderhalf jaar single, maar ik ben net zo ver als voorheen. Het is niet dat ik het niet probeer, ik ga wel uit ( voor zover de financien het toelaten), ik ga op reis, ik sta ingeschreven op datingsites, maar niks, nada, noppes. Als er nou mislukte pogingen tussen zouden zitten was het tot daar aan toe, maar op dat punt kom ik gewoonweg niet. Op datingsites probeer ik ook genoeg, maar er wordt niet eens op mijn profiel gekeken, laat staan dat er dus een antwoord komt.
Er wordt altijd gezegd dat de biologische klok bij vrouwen gaat tikken, maar zo langzamerhand krijg ik dat gevoel nu ook. Het is niet dat het vrijgezellenleven kommer en kwel is, en bij tijden heb ik echt de voordelen er wel van. Maar ik ben nu de enige in mijn vriendengroep die vrijgezel is, en ook de enige zonder kinderen. Het is ook niet dat ik mijn vrienden niet zie, alleen behoorlijk weinig, ze zitten immers met hun kinderen. Mijn sociale leven kalft dus langzaamaan af, en mocht ik zelf ooit nog kinderen willen dan moet het toch vrij snel gaan gebeuren. Om daar na mijn 40e aan te gaan beginnen zie ik niet zo zitten eigenlijk. En ik wil ook graag een beetje van een relatie kunnen genieten zonder direct de druk te hebben om snel een gezin te stichten. De vraag is alleen hoe?
Ik ben man en 34 jaar inmiddels. Zoals de topictitel al aangeeft ben ik dus single. En ik weet eigenlijk niet goed hoe ik daar verandering in moet brengen.
Ik heb nooit goed in de markt gelegen bij vrouwen, altijd een beetje het gevoel gehad dat ik aan de zijlijn stond waar vrienden meer succes hadden. Niet dat ik niet met vrouwen om kon gaan, maar ik kwam altijd in de 'friend zone'. Tot aan mijn 31e heb ik dan ook nooit echt een relatie gehad. Toen werd ik aan een meid gekoppeld, wat dus wel uitmondde in een relatie. Deze heeft 2 jaar geduurd, we zijn zelfs gaan samenwonen maar helaas is dat fout gelopen.
Nu ben ik dus weer zo'n anderhalf jaar single, maar ik ben net zo ver als voorheen. Het is niet dat ik het niet probeer, ik ga wel uit ( voor zover de financien het toelaten), ik ga op reis, ik sta ingeschreven op datingsites, maar niks, nada, noppes. Als er nou mislukte pogingen tussen zouden zitten was het tot daar aan toe, maar op dat punt kom ik gewoonweg niet. Op datingsites probeer ik ook genoeg, maar er wordt niet eens op mijn profiel gekeken, laat staan dat er dus een antwoord komt.
Er wordt altijd gezegd dat de biologische klok bij vrouwen gaat tikken, maar zo langzamerhand krijg ik dat gevoel nu ook. Het is niet dat het vrijgezellenleven kommer en kwel is, en bij tijden heb ik echt de voordelen er wel van. Maar ik ben nu de enige in mijn vriendengroep die vrijgezel is, en ook de enige zonder kinderen. Het is ook niet dat ik mijn vrienden niet zie, alleen behoorlijk weinig, ze zitten immers met hun kinderen. Mijn sociale leven kalft dus langzaamaan af, en mocht ik zelf ooit nog kinderen willen dan moet het toch vrij snel gaan gebeuren. Om daar na mijn 40e aan te gaan beginnen zie ik niet zo zitten eigenlijk. En ik wil ook graag een beetje van een relatie kunnen genieten zonder direct de druk te hebben om snel een gezin te stichten. De vraag is alleen hoe?
dinsdag 26 april 2016 om 22:47
quote:tigerlily75 schreef op 26 april 2016 @ 22:41:
Maar denk je echt dat dat probleem opgelost is zodra de man 1 keer een relatie heeft gehad? De vriend waar ik het eerder over had, dacht serieus dat al zijn problemen zouden verdwijnen als hij eenmaal een relatie had. Alsof dat een magische toverstok was. Hij durfde zelfs te zeggen dat hij jaloers op mij was vanwege mijn relatie, die net op zeer nare wijze afgelopen was en waar ik kapot van was 'omdat ik tenminste ervaring gad opgedaan'. Ik kon hem wel slaan.
Elke nieuwe relatie vinden is weer even lastig, en als het misgaat ben je weer terug bij af en je problemen uit het verleden verdwijnen niet, komen terug of verergeren.Eens. Die vriend heeft echt een bizarre reactie, m.i. Ik verwacht ook niet dat alles koek en ei is als ik eenmaal een relatie heb. Andere zaken blijven vooral zoals ze zijn.
Maar denk je echt dat dat probleem opgelost is zodra de man 1 keer een relatie heeft gehad? De vriend waar ik het eerder over had, dacht serieus dat al zijn problemen zouden verdwijnen als hij eenmaal een relatie had. Alsof dat een magische toverstok was. Hij durfde zelfs te zeggen dat hij jaloers op mij was vanwege mijn relatie, die net op zeer nare wijze afgelopen was en waar ik kapot van was 'omdat ik tenminste ervaring gad opgedaan'. Ik kon hem wel slaan.
Elke nieuwe relatie vinden is weer even lastig, en als het misgaat ben je weer terug bij af en je problemen uit het verleden verdwijnen niet, komen terug of verergeren.Eens. Die vriend heeft echt een bizarre reactie, m.i. Ik verwacht ook niet dat alles koek en ei is als ik eenmaal een relatie heb. Andere zaken blijven vooral zoals ze zijn.
World of Warcraft: Legion
dinsdag 26 april 2016 om 22:49
quote:hans66 schreef op 26 april 2016 @ 22:39:
[...]
Ik heb daar wat over gelezen. Een man die nooit een vrouw heeft gehad, althans na de jongvolwassen leeftijd, wordt door veel vrouwen niet als een echte man gezien. Deze uitspraak komt niet uit de lucht vallen. Een vicieuze cirkel. Een man die nooit een vrouw heeft gehad, zal niet gemakkelijk een vrouw krijgen, omdat o.a. hij nooit een vrouw heeft gehad. O.a., want er kunnen ook andere oorzaken zijn, al eerder door anderen benoemd. In een ander topic ging men daar dieper op in. Zijn mannen die nooit een relatie hebben gehad, aantrekkelijk? Doorgaans niet.Je maakt dit punt volgens mij in je hoofd groter dan het is. Als je warm en gezellig overkomt en vrolijk bent ben je al halverwege volgens mij (maar misschien naief van mij).
[...]
Ik heb daar wat over gelezen. Een man die nooit een vrouw heeft gehad, althans na de jongvolwassen leeftijd, wordt door veel vrouwen niet als een echte man gezien. Deze uitspraak komt niet uit de lucht vallen. Een vicieuze cirkel. Een man die nooit een vrouw heeft gehad, zal niet gemakkelijk een vrouw krijgen, omdat o.a. hij nooit een vrouw heeft gehad. O.a., want er kunnen ook andere oorzaken zijn, al eerder door anderen benoemd. In een ander topic ging men daar dieper op in. Zijn mannen die nooit een relatie hebben gehad, aantrekkelijk? Doorgaans niet.Je maakt dit punt volgens mij in je hoofd groter dan het is. Als je warm en gezellig overkomt en vrolijk bent ben je al halverwege volgens mij (maar misschien naief van mij).
dinsdag 26 april 2016 om 22:50
quote:Antoon69 schreef op 26 april 2016 @ 22:46:
[...]
Een liefdevolle en begripvolle partner kan dat, en andere tegenslag zoals ziekte, verlies familie, anders een heel stuk dragelijker maken.
Maar die liefdevolle en begripvolle partner heeft helemaal geen zin om dat te doen. Die wil gewoon leuk daten en een fijne relatie. Als je na 5, 10 of 15 jaar relatie tegenslag krijgt dan kan zo'n partner wat voor je doen en kun je dat samen dragen. Maar met daten is al die ellende niet handig, als je daar zelf nog niet mee in het reine bent. Dat zijn de mensen die veel te vragen en weinig te geven hebben. En dat maakt een relatie lastig, tenzij je iemand hebt die er net zo bij zit.
Natuurlijk kun je een relatie, ook een goede, krijgen als je beschadigingen hebt opgelopen, maar onopgeloste ellende maakt het lastig, opgeloste ellende is prima.
[...]
Een liefdevolle en begripvolle partner kan dat, en andere tegenslag zoals ziekte, verlies familie, anders een heel stuk dragelijker maken.
Maar die liefdevolle en begripvolle partner heeft helemaal geen zin om dat te doen. Die wil gewoon leuk daten en een fijne relatie. Als je na 5, 10 of 15 jaar relatie tegenslag krijgt dan kan zo'n partner wat voor je doen en kun je dat samen dragen. Maar met daten is al die ellende niet handig, als je daar zelf nog niet mee in het reine bent. Dat zijn de mensen die veel te vragen en weinig te geven hebben. En dat maakt een relatie lastig, tenzij je iemand hebt die er net zo bij zit.
Natuurlijk kun je een relatie, ook een goede, krijgen als je beschadigingen hebt opgelopen, maar onopgeloste ellende maakt het lastig, opgeloste ellende is prima.
dinsdag 26 april 2016 om 22:51
quote:Antoon69 schreef op 26 april 2016 @ 22:26:
[...]
Weet je, ieder mens is voorgeprogrammeerd om een groot deel van zijn levensgeluk uit iemand van het andere geslacht te halen. Als je heel je leven geen behoefte aan een partner hebt ben je behoorlijk "wonderlijk".
Niks mis met wonderlijkheid toch
Ik vraag me soms juist af of bepaalde mensen niet alleen maar denken dat ze een partner nodig hebben voor hun geluk omdat het nou eenmaal zo hoort in de maatschappij. Of ze eigenlijk niet veel gelukkiger zouden zijn als ze accepteren dat ze partnerloos zijn en heerlijk hele dagen in hun eigen coconnetje mogen zitten. Dat ze gek zouden worden van iemand die deel uitmaakt van alle aspecten van hun leven, waar ze rekening mee moeten houden en moeite voor moeten doen om diegene gelukkig te houden terwijl ze eigenlijk alles precies op hun eigen manier willen.
[...]
Weet je, ieder mens is voorgeprogrammeerd om een groot deel van zijn levensgeluk uit iemand van het andere geslacht te halen. Als je heel je leven geen behoefte aan een partner hebt ben je behoorlijk "wonderlijk".
Niks mis met wonderlijkheid toch
Ik vraag me soms juist af of bepaalde mensen niet alleen maar denken dat ze een partner nodig hebben voor hun geluk omdat het nou eenmaal zo hoort in de maatschappij. Of ze eigenlijk niet veel gelukkiger zouden zijn als ze accepteren dat ze partnerloos zijn en heerlijk hele dagen in hun eigen coconnetje mogen zitten. Dat ze gek zouden worden van iemand die deel uitmaakt van alle aspecten van hun leven, waar ze rekening mee moeten houden en moeite voor moeten doen om diegene gelukkig te houden terwijl ze eigenlijk alles precies op hun eigen manier willen.
dinsdag 26 april 2016 om 22:57
quote:Antoon69 schreef op 26 april 2016 @ 22:49:
Je maakt dit punt volgens mij in je hoofd groter dan het is. Als je warm en gezellig overkomt en vrolijk bent ben je al halverwege volgens mij (maar misschien naief van mij).Ik kan warm en gezellig overkomen; die kans wordt helaas niet altijd geboden. Op het werk ben ik populair. Met anderen ook wel goede intermenselijke relaties; ook omdat ik daar de laatste tijd meer het accent op gaan leggen. Maar dat garandeert geen relatie. De beschadiging die eerder werd genoemd, is volgens mij ook voor mij van toepassing, en die poetst men niet even weg. Ik kan vriendelijk zijn, maar heb ook de naam van afstandelijk. Als ik niet afstandelijk ben, ontstaan er andere problemen.
Je maakt dit punt volgens mij in je hoofd groter dan het is. Als je warm en gezellig overkomt en vrolijk bent ben je al halverwege volgens mij (maar misschien naief van mij).Ik kan warm en gezellig overkomen; die kans wordt helaas niet altijd geboden. Op het werk ben ik populair. Met anderen ook wel goede intermenselijke relaties; ook omdat ik daar de laatste tijd meer het accent op gaan leggen. Maar dat garandeert geen relatie. De beschadiging die eerder werd genoemd, is volgens mij ook voor mij van toepassing, en die poetst men niet even weg. Ik kan vriendelijk zijn, maar heb ook de naam van afstandelijk. Als ik niet afstandelijk ben, ontstaan er andere problemen.
World of Warcraft: Legion
dinsdag 26 april 2016 om 23:04
quote:Rhaegal schreef op 26 april 2016 @ 22:42:
En om op de tekorten in te gaan, want daar vroeg je naar: jeugdtrauma's, geen goede hechting, vaak slechte jeugd, onzekerheid, enz. Dat maakt dat je met een groot emotioneel gat blijft zitten en dat is niet op te vullen met een relatie. En vanuit die positie kun je ook geen gelijkwaardige relatie aangaan,want je bent altijd afhankelijk. Gezonde partners passen daarvoor, dus ben je aangewezen op mensen met een soortgelijke beschadiging.Iedereen heeft issues. Jij ook. Mijn partner heeft jong haar vader verloren wat een enorme weerslag op dat gezin heeft gehad en waar ze nooit helemaal overheen zal komen en toch zijn we al 15 jaar gelukkig met elkaar. Maar zij is dus "niet goed" en mijn relatie is verdoemd. Ik ben er helemaal voor om je persoonlijke demonen proberen te overwinnen, relatie of niet, maar ook als je dat niet doet/kunt is er nog steeds niks mis met een lamme die een blinde helpt. Heel veel goede dingen zijn op dit principe gebaseerd.
En om op de tekorten in te gaan, want daar vroeg je naar: jeugdtrauma's, geen goede hechting, vaak slechte jeugd, onzekerheid, enz. Dat maakt dat je met een groot emotioneel gat blijft zitten en dat is niet op te vullen met een relatie. En vanuit die positie kun je ook geen gelijkwaardige relatie aangaan,want je bent altijd afhankelijk. Gezonde partners passen daarvoor, dus ben je aangewezen op mensen met een soortgelijke beschadiging.Iedereen heeft issues. Jij ook. Mijn partner heeft jong haar vader verloren wat een enorme weerslag op dat gezin heeft gehad en waar ze nooit helemaal overheen zal komen en toch zijn we al 15 jaar gelukkig met elkaar. Maar zij is dus "niet goed" en mijn relatie is verdoemd. Ik ben er helemaal voor om je persoonlijke demonen proberen te overwinnen, relatie of niet, maar ook als je dat niet doet/kunt is er nog steeds niks mis met een lamme die een blinde helpt. Heel veel goede dingen zijn op dit principe gebaseerd.
dinsdag 26 april 2016 om 23:10
quote:Rhaegal schreef op 26 april 2016 @ 22:50:
[...]
Maar die liefdevolle en begripvolle partner heeft helemaal geen zin om dat te doen.
Niet alle mensen zijn zo. En al helemaal niet als ze daar andere dingen voor terugkrijgen
En dat maakt een relatie lastig, tenzij je iemand hebt die er net zo bij zit.
O, dan kan het wel?
Natuurlijk kun je een relatie, ook een goede, krijgen als je beschadigingen hebt opgelopen, maar onopgeloste ellende maakt het lastig, opgeloste ellende is prima.Je kunt niet persoonlijk leed in "onopgelost" en "opgelost" onderverdelen.
[...]
Maar die liefdevolle en begripvolle partner heeft helemaal geen zin om dat te doen.
Niet alle mensen zijn zo. En al helemaal niet als ze daar andere dingen voor terugkrijgen
En dat maakt een relatie lastig, tenzij je iemand hebt die er net zo bij zit.
O, dan kan het wel?
Natuurlijk kun je een relatie, ook een goede, krijgen als je beschadigingen hebt opgelopen, maar onopgeloste ellende maakt het lastig, opgeloste ellende is prima.Je kunt niet persoonlijk leed in "onopgelost" en "opgelost" onderverdelen.
dinsdag 26 april 2016 om 23:12
quote:Antoon69 schreef op 26 april 2016 @ 23:04:
[...]
Iedereen heeft issues. Jij ook. Mijn partner heeft jong haar vader verloren wat een enorme weerslag op dat gezin heeft gehad en waar ze nooit helemaal overheen zal komen en toch zijn we al 15 jaar gelukkig met elkaar. Maar zij is dus "niet goed" en mijn relatie is verdoemd. Ik ben er helemaal voor om je persoonlijke demonen proberen te overwinnen, relatie of niet, maar ook als je dat niet doet is er nog steeds niks mis met een lamme die een blinde helpt. Heel veel goede dingen zijn op dit principe gebaseerd.
Dat is absoluut waar. Iedereen heeft issues. En iedereen heeft trauma's. Alleen verschilt het enorm hoe mensen daarmee omgaan. Als de lamme de blinde helpt is er niet zoveel aan de hand. Maar als de blinde de lamme een wanhopige sukkel vindt of niet doorheeft dat hij zelf blind is of eist dat hij een partner zonder mankementen krijgt zodat hij eindelijk weer kan zien gaat er iets mis. En dat is hoe to over de vrouwen bij zo'n nmlk uitje praat.
Natuurlijk is het niet zo zwart wit allemaal. Maar de ene mens is nou eenmaal beter in staat tot relaties dan de ander. Niet iedereen is even aantrekkelijk, fysiek of qua persoon, niet iedereen is even vaardig. Dat maakt je niet meer of minder waard, maar er is wel verschil. Iedereen heeft behoefte aan anderen, aan relaties, en vaak ook een romantische relatie. Maar als dat er om één of andere reden niet echt in zit is er meer dan dat. Nog steeds kut, maar blijven roepen dat je er recht op hebt en dat iedereen gemeen is omdat het niet lukt helpt niet.
[...]
Iedereen heeft issues. Jij ook. Mijn partner heeft jong haar vader verloren wat een enorme weerslag op dat gezin heeft gehad en waar ze nooit helemaal overheen zal komen en toch zijn we al 15 jaar gelukkig met elkaar. Maar zij is dus "niet goed" en mijn relatie is verdoemd. Ik ben er helemaal voor om je persoonlijke demonen proberen te overwinnen, relatie of niet, maar ook als je dat niet doet is er nog steeds niks mis met een lamme die een blinde helpt. Heel veel goede dingen zijn op dit principe gebaseerd.
Dat is absoluut waar. Iedereen heeft issues. En iedereen heeft trauma's. Alleen verschilt het enorm hoe mensen daarmee omgaan. Als de lamme de blinde helpt is er niet zoveel aan de hand. Maar als de blinde de lamme een wanhopige sukkel vindt of niet doorheeft dat hij zelf blind is of eist dat hij een partner zonder mankementen krijgt zodat hij eindelijk weer kan zien gaat er iets mis. En dat is hoe to over de vrouwen bij zo'n nmlk uitje praat.
Natuurlijk is het niet zo zwart wit allemaal. Maar de ene mens is nou eenmaal beter in staat tot relaties dan de ander. Niet iedereen is even aantrekkelijk, fysiek of qua persoon, niet iedereen is even vaardig. Dat maakt je niet meer of minder waard, maar er is wel verschil. Iedereen heeft behoefte aan anderen, aan relaties, en vaak ook een romantische relatie. Maar als dat er om één of andere reden niet echt in zit is er meer dan dat. Nog steeds kut, maar blijven roepen dat je er recht op hebt en dat iedereen gemeen is omdat het niet lukt helpt niet.
dinsdag 26 april 2016 om 23:14
quote:Antoon69 schreef op 26 april 2016 @ 23:10:
[...]
Je kunt niet persoonlijk leed in "onopgelost" en "opgelost" onderverdelen.Niet helemaal. Maar het gaat erom hoe iemand ermee omgaat. En daar zitten enorm grote verschillen in. Ik zie heel veel ontzettend beschadigde mensen en de één heeft gezondere manieren om dat te handelen dan de ander. Ellende is kut, ellende en pech met je persoonlijkheid zodat je het niet goed kunt handelen is kutter, als je dan ook nog niet heel slim bent is dat nog kutter, enz. Sommige persoonlijkheden zijn beter in het handelen van ellende dan anderen. Oneerlijk, maar wel waar.
[...]
Je kunt niet persoonlijk leed in "onopgelost" en "opgelost" onderverdelen.Niet helemaal. Maar het gaat erom hoe iemand ermee omgaat. En daar zitten enorm grote verschillen in. Ik zie heel veel ontzettend beschadigde mensen en de één heeft gezondere manieren om dat te handelen dan de ander. Ellende is kut, ellende en pech met je persoonlijkheid zodat je het niet goed kunt handelen is kutter, als je dan ook nog niet heel slim bent is dat nog kutter, enz. Sommige persoonlijkheden zijn beter in het handelen van ellende dan anderen. Oneerlijk, maar wel waar.
dinsdag 26 april 2016 om 23:41
woensdag 27 april 2016 om 00:16
quote:ooitverlegen schreef op 26 april 2016 @ 23:45:
[...]
Misschien te confronterend?Toch durf ik te wedden dat welk oordeel hier ook staat (of er in gelezen wordt), nooit harder is dan hoe TO over zichzelf denkt.
[...]
Misschien te confronterend?Toch durf ik te wedden dat welk oordeel hier ook staat (of er in gelezen wordt), nooit harder is dan hoe TO over zichzelf denkt.
"I'm just an animal looking for a home and.... share the same space for a minute or two...”
woensdag 27 april 2016 om 06:19
quote:tigerlily75 schreef op 26 april 2016 @ 17:23:
[...]
Dat kan ik me heel goed voorstellen hoor, heb jarenlang al die dingen niet gehad. Zag toen echter ook dat er heeeeel veel mensen zijn die niet gelukkig zijn in de liefde, denken dat je de enige bent is een soort arrogantie, je maakt jezelf specialer dan je bent.
De mannen die dit beweren hebben vaak geen oog voor de vrouwen die mogelijk wel interesse in ze zouden hebben, maar focussen zich op hun eigen ingebeelde zieligzijn en kansloosheid.
Toen ik me echt openstelde voor mannen/een relatie etc, kreeg ik ook meteen aandacht. Je pikt de wanhopige mannen die elke vrouw als potentieel zien er makkelijk uit, dat voel je en daarom lopen deze mannen continu 'blauwtjes', ze zijn veel te gefocust op 'ik wil een relatie' in plaats van 'hee dat is een leuke meid, die wil ik wel beter leren kennen'.
Ik stootte mannen af door mijn afwerende houding, geloof ook dat het altijd in jezelf zit, jouw gedrag en uitstraling bepaalt of mensen je leuk vinden of niet (en niet de oppervlakkige variant van mensen die alleen voor goden met sixpacks gaan, maar de goede mensen die dieper kijken).
wat dat eerste betreft; ik geloof je meteen. maar ik vermoed dat dat komt omdat vrouwen emotioneel beter uitgerust zijn dan mannen. ze zijn vaak beter in observatie en interpretatie. vandaar dat mannen (denk ik dan) wat minder oog hebben voor hun omgeving dan vrouwen.
en wat mijn opmerking betreft; ik bedoelde het meer in de zin dat mensen nu eenmaal sociaal zijn, d.w.z. ze hebben aandacht, in de zin van liefde en genegenheid, waardering en noem maar op, nodig. en als je dan nooit die specifieke aandacht krijgt, op wat voor manier dan ook (geflirt, seks, relatie, überhaupt interesse), dan kan een mens daar behoorlijk wanhopig van worden. en omdat mannen dus sociaal en emotioneel niet zo vaardig zijn dan vrouwen, hebben zij daar vaker problemen mee.
en in de huidige maatschappij waarin eigen verantwoordelijkheid troef is, is het ook vaak een soort taboe; je hebt het immers aan jezelf te danken, min of meer.
voor de rest ben ik het met jou wel eens hoor.
tot zover mijn theorieën.
[...]
Dat kan ik me heel goed voorstellen hoor, heb jarenlang al die dingen niet gehad. Zag toen echter ook dat er heeeeel veel mensen zijn die niet gelukkig zijn in de liefde, denken dat je de enige bent is een soort arrogantie, je maakt jezelf specialer dan je bent.
De mannen die dit beweren hebben vaak geen oog voor de vrouwen die mogelijk wel interesse in ze zouden hebben, maar focussen zich op hun eigen ingebeelde zieligzijn en kansloosheid.
Toen ik me echt openstelde voor mannen/een relatie etc, kreeg ik ook meteen aandacht. Je pikt de wanhopige mannen die elke vrouw als potentieel zien er makkelijk uit, dat voel je en daarom lopen deze mannen continu 'blauwtjes', ze zijn veel te gefocust op 'ik wil een relatie' in plaats van 'hee dat is een leuke meid, die wil ik wel beter leren kennen'.
Ik stootte mannen af door mijn afwerende houding, geloof ook dat het altijd in jezelf zit, jouw gedrag en uitstraling bepaalt of mensen je leuk vinden of niet (en niet de oppervlakkige variant van mensen die alleen voor goden met sixpacks gaan, maar de goede mensen die dieper kijken).
wat dat eerste betreft; ik geloof je meteen. maar ik vermoed dat dat komt omdat vrouwen emotioneel beter uitgerust zijn dan mannen. ze zijn vaak beter in observatie en interpretatie. vandaar dat mannen (denk ik dan) wat minder oog hebben voor hun omgeving dan vrouwen.
en wat mijn opmerking betreft; ik bedoelde het meer in de zin dat mensen nu eenmaal sociaal zijn, d.w.z. ze hebben aandacht, in de zin van liefde en genegenheid, waardering en noem maar op, nodig. en als je dan nooit die specifieke aandacht krijgt, op wat voor manier dan ook (geflirt, seks, relatie, überhaupt interesse), dan kan een mens daar behoorlijk wanhopig van worden. en omdat mannen dus sociaal en emotioneel niet zo vaardig zijn dan vrouwen, hebben zij daar vaker problemen mee.
en in de huidige maatschappij waarin eigen verantwoordelijkheid troef is, is het ook vaak een soort taboe; je hebt het immers aan jezelf te danken, min of meer.
voor de rest ben ik het met jou wel eens hoor.
tot zover mijn theorieën.
woensdag 27 april 2016 om 07:54
Ik ben het met je eens dat denken dat je alles aan jezelf te danken hebt niet echt positief is. En ben ook blij dat ik daar in de media steeds meer kanttekeningen bij zie. Toch heeft in mijn leven zelf verantwoordelijkheid nemen voor mijn situatie, wat ook moeilijk is, me (veel) meer opgeleverd dan gekost.
Met verantwoordelijkheid nemen bedoel ik dan niet alles alleen maar zelf doen, of 'schuld' bij jezelf leggen. Maar wel zorgen voor jezelf (wat soms ook juist hulp vragen inhoudt, ipv het zelf willen doen). Daar ligt voor mij het verschil tussen blijven mopperen over "Vrouwen zijn nou eenmaal zus of zo, dus voor hen is het makkelijker" en denken: "Ik wil zelf gewoon beter worden in commnicatie en ik ga er wat aan doen, ook al vind ik dat eng en ook al lukt het misschien niet meteen". Omdat het beter worden daarin al een enorme belonging en verrijking van je leven is.
Daar ligt voor mij ook een verschil in wat je doet als je meer liefde in je leven wilt. Ga je je verongelijkt voelen over dat de wereld oneerlijk is (wat die ook zeker is!) en wat je allemaal tekort komt? Of sta je stil bij hoe je zelf meer liefde kan geven of lief kan hebben (wat zeker niet hetzelfde is als wanhopig zijn en over je grenzen heen laten gaan door wie dat maar wil) en waar je allemaal wel niet dankbaar voor kan zijn. Tuurlijk mensen hebben behoefte aan aandacht, maar minstens zo bevredigend is zelf aandacht geven. Ik ben helemaal niet van de feel-good theezakjes spreuken, maar daarin wordt geven echt ontvangen (en dat hoeft niet meteen een liefdes relatie te zijn, dat kan helpen in je buurt zijn, iets leuks voor een ander doen, zelf eens iemand bellen waarvan je denkt dat hij of zij het moeilijk heeft. etc).
En dat is heel moeilijk soms en het leven is ook moeilijk. Maar zelf verantwoordelijkheid nemen is wat anders dan 'het is allemaal je eigen schuld' denken. Het is eerder: 'Ik zit nou eenmaal in deze situatie, wat ga ik hiermee doen?'
Met verantwoordelijkheid nemen bedoel ik dan niet alles alleen maar zelf doen, of 'schuld' bij jezelf leggen. Maar wel zorgen voor jezelf (wat soms ook juist hulp vragen inhoudt, ipv het zelf willen doen). Daar ligt voor mij het verschil tussen blijven mopperen over "Vrouwen zijn nou eenmaal zus of zo, dus voor hen is het makkelijker" en denken: "Ik wil zelf gewoon beter worden in commnicatie en ik ga er wat aan doen, ook al vind ik dat eng en ook al lukt het misschien niet meteen". Omdat het beter worden daarin al een enorme belonging en verrijking van je leven is.
Daar ligt voor mij ook een verschil in wat je doet als je meer liefde in je leven wilt. Ga je je verongelijkt voelen over dat de wereld oneerlijk is (wat die ook zeker is!) en wat je allemaal tekort komt? Of sta je stil bij hoe je zelf meer liefde kan geven of lief kan hebben (wat zeker niet hetzelfde is als wanhopig zijn en over je grenzen heen laten gaan door wie dat maar wil) en waar je allemaal wel niet dankbaar voor kan zijn. Tuurlijk mensen hebben behoefte aan aandacht, maar minstens zo bevredigend is zelf aandacht geven. Ik ben helemaal niet van de feel-good theezakjes spreuken, maar daarin wordt geven echt ontvangen (en dat hoeft niet meteen een liefdes relatie te zijn, dat kan helpen in je buurt zijn, iets leuks voor een ander doen, zelf eens iemand bellen waarvan je denkt dat hij of zij het moeilijk heeft. etc).
En dat is heel moeilijk soms en het leven is ook moeilijk. Maar zelf verantwoordelijkheid nemen is wat anders dan 'het is allemaal je eigen schuld' denken. Het is eerder: 'Ik zit nou eenmaal in deze situatie, wat ga ik hiermee doen?'
"I'm just an animal looking for a home and.... share the same space for a minute or two...”
woensdag 27 april 2016 om 08:31
quote:boebezoebe schreef op 27 april 2016 @ 07:54:
Ik ben het met je eens dat denken dat je alles aan jezelf te danken hebt niet echt positief is. En ben ook blij dat ik daar in de media steeds meer kanttekeningen bij zie. Toch heeft in mijn leven zelf verantwoordelijkheid nemen voor mijn situatie, wat ook moeilijk is, me (veel) meer opgeleverd dan gekost.
Met verantwoordelijkheid nemen bedoel ik dan niet alles alleen maar zelf doen, of 'schuld' bij jezelf leggen. Maar wel zorgen voor jezelf (wat soms ook juist hulp vragen inhoudt, ipv het zelf willen doen). Daar ligt voor mij het verschil tussen blijven mopperen over "Vrouwen zijn nou eenmaal zus of zo, dus voor hen is het makkelijker" en denken: "Ik wil zelf gewoon beter worden in commnicatie en ik ga er wat aan doen, ook al vind ik dat eng en ook al lukt het misschien niet meteen". Omdat het beter worden daarin al een enorme belonging en verrijking van je leven is.
Daar ligt voor mij ook een verschil in wat je doet als je meer liefde in je leven wilt. Ga je je verongelijkt voelen over dat de wereld oneerlijk is (wat die ook zeker is!) en wat je allemaal tekort komt? Of sta je stil bij hoe je zelf meer liefde kan geven of lief kan hebben (wat zeker niet hetzelfde is als wanhopig zijn en over je grenzen heen laten gaan door wie dat maar wil) en waar je allemaal wel niet dankbaar voor kan zijn. Tuurlijk mensen hebben behoefte aan aandacht, maar minstens zo bevredigend is zelf aandacht geven. Ik ben helemaal niet van de feel-good theezakjes spreuken, maar daarin wordt geven echt ontvangen (en dat hoeft niet meteen een liefdes relatie te zijn, dat kan helpen in je buurt zijn, iets leuks voor een ander doen, zelf eens iemand bellen waarvan je denkt dat hij of zij het moeilijk heeft. etc).
En dat is heel moeilijk soms en het leven is ook moeilijk. Maar zelf verantwoordelijkheid nemen is wat anders dan 'het is allemaal je eigen schuld' denken. Het is eerder: 'Ik zit nou eenmaal in deze situatie, wat ga ik hiermee doen?'
So true.
Het is ook een cliché gedachte dat alle vrouwen het makkelijker hebben in dit opzicht.
Genoeg vrouwen die ook niet heel sociaal en/of open zijn, en die ook moeite hebben met flirten en versieren en contact maken.
Ik merk zelf hoeveel verschil het maakt in aandacht van mannen of ik me open of gesloten opstel. De lief lachende en beetje flirtende Tigerlily scoort zoveel beter bij de mannen.
Genoeg vrouwen die hartstikke leuk zijn maar de persoonlijkheid of skills niet hebben om te flirten en daardoor door veel mannen over het hoofd worden gezien.
Voor mijzelf zat de echte winst van het mezelf opener opstellen niet in het meer aandacht krijgen van mannen in het algemeen, maar in het feit dat ik me toen ik die ene man tegenkwam waar mijn hart van oversloeg, over mijn angst heen kon zetten en hem durfde te laten zien dat ik hem leuk vond.
Ik ben het met je eens dat denken dat je alles aan jezelf te danken hebt niet echt positief is. En ben ook blij dat ik daar in de media steeds meer kanttekeningen bij zie. Toch heeft in mijn leven zelf verantwoordelijkheid nemen voor mijn situatie, wat ook moeilijk is, me (veel) meer opgeleverd dan gekost.
Met verantwoordelijkheid nemen bedoel ik dan niet alles alleen maar zelf doen, of 'schuld' bij jezelf leggen. Maar wel zorgen voor jezelf (wat soms ook juist hulp vragen inhoudt, ipv het zelf willen doen). Daar ligt voor mij het verschil tussen blijven mopperen over "Vrouwen zijn nou eenmaal zus of zo, dus voor hen is het makkelijker" en denken: "Ik wil zelf gewoon beter worden in commnicatie en ik ga er wat aan doen, ook al vind ik dat eng en ook al lukt het misschien niet meteen". Omdat het beter worden daarin al een enorme belonging en verrijking van je leven is.
Daar ligt voor mij ook een verschil in wat je doet als je meer liefde in je leven wilt. Ga je je verongelijkt voelen over dat de wereld oneerlijk is (wat die ook zeker is!) en wat je allemaal tekort komt? Of sta je stil bij hoe je zelf meer liefde kan geven of lief kan hebben (wat zeker niet hetzelfde is als wanhopig zijn en over je grenzen heen laten gaan door wie dat maar wil) en waar je allemaal wel niet dankbaar voor kan zijn. Tuurlijk mensen hebben behoefte aan aandacht, maar minstens zo bevredigend is zelf aandacht geven. Ik ben helemaal niet van de feel-good theezakjes spreuken, maar daarin wordt geven echt ontvangen (en dat hoeft niet meteen een liefdes relatie te zijn, dat kan helpen in je buurt zijn, iets leuks voor een ander doen, zelf eens iemand bellen waarvan je denkt dat hij of zij het moeilijk heeft. etc).
En dat is heel moeilijk soms en het leven is ook moeilijk. Maar zelf verantwoordelijkheid nemen is wat anders dan 'het is allemaal je eigen schuld' denken. Het is eerder: 'Ik zit nou eenmaal in deze situatie, wat ga ik hiermee doen?'
So true.
Het is ook een cliché gedachte dat alle vrouwen het makkelijker hebben in dit opzicht.
Genoeg vrouwen die ook niet heel sociaal en/of open zijn, en die ook moeite hebben met flirten en versieren en contact maken.
Ik merk zelf hoeveel verschil het maakt in aandacht van mannen of ik me open of gesloten opstel. De lief lachende en beetje flirtende Tigerlily scoort zoveel beter bij de mannen.
Genoeg vrouwen die hartstikke leuk zijn maar de persoonlijkheid of skills niet hebben om te flirten en daardoor door veel mannen over het hoofd worden gezien.
Voor mijzelf zat de echte winst van het mezelf opener opstellen niet in het meer aandacht krijgen van mannen in het algemeen, maar in het feit dat ik me toen ik die ene man tegenkwam waar mijn hart van oversloeg, over mijn angst heen kon zetten en hem durfde te laten zien dat ik hem leuk vond.
woensdag 27 april 2016 om 18:12
quote:Rhaegal schreef op 26 april 2016 @ 22:27:
[...]
Joh, dat is toch waar het mis gaat? Hij zit zelf in die categorie alleen dan bij de mannen. Maar als mensen dat zeggen zijn ze gemeen en kennen ze hem niet echt. Maar hij mag dat wel zeggen over die vrouwen, die hoeft hij daar niet echt voor te kennen. Hij is te goed voor die vrouwen, maar als iemand hem niet wil is dat gemeen en 'friendzonen', wat gewoon een uiting van vrouwenhaat is, die term.
Een 6je dat denkt een 8 te zijn, alleen een 8 wil, boos is dat die 8 hém niet wil, en neerkijkt op andere 6jes. Om het even plat uit te drukken.Wat een vooroordelen weer zeg. Mijn bewering over vrouwen die ik bij NMLK gesproken heb bewust op waarheid en dat geldt echt voor een vrij groot deel van de vrouwen daar. Blijkbaar trekt NMLK dat soort vrouwen aan. Net zo goed dat het mannen met sociale problemen aantrekt.
Vrouwen met zulke belachelijke eisen daar ga ik niet eens moeite voor doen omdat je die toch niet tevreden kan stellen. Lekker belangrijk hoe je eruit ziet, wat voor werk je hebt, welke sport je beoefend en wat voor auto je rijdt. Want over dat soort criteria praten we hier.
quote:Antoon69 schreef op 26 april 2016 @ 22:37:
En die bijzondere leegte kan alleen door een leuke partner opgevuld worden. Daarna voelen ze die leegte niet meer. Zo gaat dat.
Ga je verhaal anders tegen die miljoen eenzame bejaarden in Nederland ophangen. Dat ze "gelukkig moeten zijn met zichzelf"
Precies. Maar het ligt er wel aan waar die leegte vandaan komt. Als er psychische zaken aan ten grondslag liggen dan moet daar wel aan gewerkt worden.
quote:tigerlily75 schreef op 26 april 2016 @ 22:41:
Maar denk je echt dat dat probleem opgelost is zodra de man 1 keer een relatie heeft gehad? De vriend waar ik het eerder over had, dacht serieus dat al zijn problemen zouden verdwijnen als hij eenmaal een relatie had. Alsof dat een magische toverstok was.Ik weet hoe het werkt. Vandaar ook dat ik me niet meer met daten bezig houdt omdat ik ook vind dat ik eerst uit die vicieuze circel moet. Het probleem is dat dat niet kan zonder contact met vrouwen te zoeken. Bij de GGZ instelling waar ik zat werd mij verteld dat mijn problemen wel opgelost waren en daar ben ik het grotendeels mee eens. Ik heb een enorme achterstand opgelopen (met vrouwen) en hoe ouder je wordt hoe moeilijker het is die in te lopen. Ik ben van ver gekomen maar het is niet voldoende blijkbaar. Op sociaal vlak heb ik geen probleem meer. Alleen mijn stemming door de hele situatie helpt me niet. Ik heb er ook weinig vertrouwen meer in na alle pogingen die ik gedaan heb. Zonder dat vertrouwen gaat het ook niet lukken, maar daar kunnen ze me bij GGZ niet mee helpen. Dus ik heb geen hulpverlening meer. Vroeger op school was ik wel redelijk populair en waren er meerdere meiden gek op mij. Maar door klote omstandigheden kon ik daar niks mee en ben ik steeds meer op mezelf geraakt. Ik heb er alleen weinig aan steeds naar het verleden te kijken. De enige manier om eruit te komen is te gaan daten en ervaring opdoen, maarja, zie maar eens een date te vinden, die je dan ook niet direct afwijst door je achterstand.
In Oost-Europa zijn de vrouwen zorgzamer en ook minder veeleisend. Heb weleens gedacht daarheen te gaan. Aan de ene kant vind ik het nogal wanhopig als mensen dat doen. Ik zou het natuurlijk als oefening kunnen zien. Maar de vraag is of me dat verder helpt in Nederland. De rest van mijn leven alleen blijven dat zie ik ook niet zitten, dat ga en wil ik ook niet volhouden.
[...]
Joh, dat is toch waar het mis gaat? Hij zit zelf in die categorie alleen dan bij de mannen. Maar als mensen dat zeggen zijn ze gemeen en kennen ze hem niet echt. Maar hij mag dat wel zeggen over die vrouwen, die hoeft hij daar niet echt voor te kennen. Hij is te goed voor die vrouwen, maar als iemand hem niet wil is dat gemeen en 'friendzonen', wat gewoon een uiting van vrouwenhaat is, die term.
Een 6je dat denkt een 8 te zijn, alleen een 8 wil, boos is dat die 8 hém niet wil, en neerkijkt op andere 6jes. Om het even plat uit te drukken.Wat een vooroordelen weer zeg. Mijn bewering over vrouwen die ik bij NMLK gesproken heb bewust op waarheid en dat geldt echt voor een vrij groot deel van de vrouwen daar. Blijkbaar trekt NMLK dat soort vrouwen aan. Net zo goed dat het mannen met sociale problemen aantrekt.
Vrouwen met zulke belachelijke eisen daar ga ik niet eens moeite voor doen omdat je die toch niet tevreden kan stellen. Lekker belangrijk hoe je eruit ziet, wat voor werk je hebt, welke sport je beoefend en wat voor auto je rijdt. Want over dat soort criteria praten we hier.
quote:Antoon69 schreef op 26 april 2016 @ 22:37:
En die bijzondere leegte kan alleen door een leuke partner opgevuld worden. Daarna voelen ze die leegte niet meer. Zo gaat dat.
Ga je verhaal anders tegen die miljoen eenzame bejaarden in Nederland ophangen. Dat ze "gelukkig moeten zijn met zichzelf"
Precies. Maar het ligt er wel aan waar die leegte vandaan komt. Als er psychische zaken aan ten grondslag liggen dan moet daar wel aan gewerkt worden.
quote:tigerlily75 schreef op 26 april 2016 @ 22:41:
Maar denk je echt dat dat probleem opgelost is zodra de man 1 keer een relatie heeft gehad? De vriend waar ik het eerder over had, dacht serieus dat al zijn problemen zouden verdwijnen als hij eenmaal een relatie had. Alsof dat een magische toverstok was.Ik weet hoe het werkt. Vandaar ook dat ik me niet meer met daten bezig houdt omdat ik ook vind dat ik eerst uit die vicieuze circel moet. Het probleem is dat dat niet kan zonder contact met vrouwen te zoeken. Bij de GGZ instelling waar ik zat werd mij verteld dat mijn problemen wel opgelost waren en daar ben ik het grotendeels mee eens. Ik heb een enorme achterstand opgelopen (met vrouwen) en hoe ouder je wordt hoe moeilijker het is die in te lopen. Ik ben van ver gekomen maar het is niet voldoende blijkbaar. Op sociaal vlak heb ik geen probleem meer. Alleen mijn stemming door de hele situatie helpt me niet. Ik heb er ook weinig vertrouwen meer in na alle pogingen die ik gedaan heb. Zonder dat vertrouwen gaat het ook niet lukken, maar daar kunnen ze me bij GGZ niet mee helpen. Dus ik heb geen hulpverlening meer. Vroeger op school was ik wel redelijk populair en waren er meerdere meiden gek op mij. Maar door klote omstandigheden kon ik daar niks mee en ben ik steeds meer op mezelf geraakt. Ik heb er alleen weinig aan steeds naar het verleden te kijken. De enige manier om eruit te komen is te gaan daten en ervaring opdoen, maarja, zie maar eens een date te vinden, die je dan ook niet direct afwijst door je achterstand.
In Oost-Europa zijn de vrouwen zorgzamer en ook minder veeleisend. Heb weleens gedacht daarheen te gaan. Aan de ene kant vind ik het nogal wanhopig als mensen dat doen. Ik zou het natuurlijk als oefening kunnen zien. Maar de vraag is of me dat verder helpt in Nederland. De rest van mijn leven alleen blijven dat zie ik ook niet zitten, dat ga en wil ik ook niet volhouden.
woensdag 27 april 2016 om 18:30
quote:stekelbaars schreef op 27 april 2016 @ 18:12:
Vrouwen met zulke belachelijke eisen daar ga ik niet eens moeite voor doen omdat je die toch niet tevreden kan stellen. Lekker belangrijk hoe je eruit ziet, wat voor werk je hebt, welke sport je beoefend en wat voor auto je rijdt. Want over dat soort criteria praten we hier.
.
Ehhh?
Vind je dat werkelijk belachelijke criteria? Waarom dan? OK, wat voor auto zou me niet interesseren, tenzij het zo'n penisverlengertje is. Maar de andere dingen geven redelijk essentiële informatie.
Welke criteria zouden vrouwen dán moeten hanteren wat jou betreft?
Vrouwen met zulke belachelijke eisen daar ga ik niet eens moeite voor doen omdat je die toch niet tevreden kan stellen. Lekker belangrijk hoe je eruit ziet, wat voor werk je hebt, welke sport je beoefend en wat voor auto je rijdt. Want over dat soort criteria praten we hier.
.
Ehhh?
Vind je dat werkelijk belachelijke criteria? Waarom dan? OK, wat voor auto zou me niet interesseren, tenzij het zo'n penisverlengertje is. Maar de andere dingen geven redelijk essentiële informatie.
Welke criteria zouden vrouwen dán moeten hanteren wat jou betreft?
woensdag 27 april 2016 om 18:54
Iedereen mag net zulke hoge eisen hebben als hij of zij wil. Alleen geeft dat niet de garantie dat je ook zo iemand tegen gaat komen. 'Het leven' is je dat niet verschuldigd. Je kan alleen wat aan je eigen eisen doen.
"Een zorgzame vrouw die niet veeleisend is" is natuurlijk ook een eis an sich. Of is het "Ik heb zelf weinig eisen, zolang ze zelf maar niet te uitgesproken is en voor me zorgt"?
Ik lees zoveel over wat de ander moet doen, ipv wat er allemaal te geven is in een relatie.
"Een zorgzame vrouw die niet veeleisend is" is natuurlijk ook een eis an sich. Of is het "Ik heb zelf weinig eisen, zolang ze zelf maar niet te uitgesproken is en voor me zorgt"?
Ik lees zoveel over wat de ander moet doen, ipv wat er allemaal te geven is in een relatie.
"I'm just an animal looking for a home and.... share the same space for a minute or two...”
woensdag 27 april 2016 om 18:55
quote:stekelbaars schreef op 27 april 2016 @ 18:12:
Vrouwen met zulke belachelijke eisen daar ga ik niet eens moeite voor doen omdat je die toch niet tevreden kan stellen. Lekker belangrijk hoe je eruit ziet, wat voor werk je hebt, welke sport je beoefend en wat voor auto je rijdt. Want over dat soort criteria praten we hier.
Voor het uiterlijk valt nog wel iets te zeggen. Is de man of vrouw verzorgd of niet? Wat voor werk zij heeft, wat voor sport zij beoefent, etc. zal voor mij geen dealbreker zijn in het accepteren of afwijzen van de vrouw in kwestie. Omgekeerd zou het ook geen dealbreker moeten zijn. Als zij zegt: "Ik beoefen die of die sport," en het soort sport interesseert me en/of ik wil belangstelling tonen, zou dat misschien een gespreksonderwerp kunnen zijn.
quote:Precies. Maar het ligt er wel aan waar die leegte vandaan komt. Als er psychische zaken aan ten grondslag liggen dan moet daar wel aan gewerkt worden.
Ik vind dat ook. Ik schreef eerder dat ik daarin niet veel medewerking krijg. Waarschijnlijk moet ik zelf een flinke graai in de buidel moeten doen. Iemand met enigszins normale intelligentie moet toch wel dingen voor elkaar krijgen, dunkt me.
quote:Vroeger op school was ik wel redelijk populair en waren er meerdere meiden gek op mij. Maar door klote omstandigheden kon ik daar niks mee en ben ik steeds meer op mezelf geraakt. Ik heb er alleen weinig aan steeds naar het verleden te kijken. De enige manier om eruit te komen is te gaan daten en ervaring opdoen, maarja, zie maar eens een date te vinden, die je dan ook niet direct afwijst door je achterstand.Ik heb hetzelfde probleem. Ik was vroeger in de puberjaren extreem, extreem populair bij meisjes en iets later bij jonge vrouwen. Althans... dat zei men. Daarnaast een pestverleden dus ik vertrouwde de zaak ook niet. Als iemand mij vriendelijk bejegende, was dat geweldig, totdat... hij achter mijn rug om over mij ging roddelen. Als een meisje/jonge vrouw mij probeerde te versieren, wie zegt dat zij niet achter mijn rug mij kapot ging roddelen? Ik zou daten willen oefenen, maar... it takes two to tango.
Voor daten heb je twee mensen nodig. Mijzelf en een vrouw die interesse in mij heeft en daarom met mij wil daten. Als één van ons (mij en een potentiële vriendin) dat niet heeft, zal er geen date zijn.
quote:In Oost-Europa zijn de vrouwen zorgzamer en ook minder veeleisend. Heb weleens gedacht daarheen te gaan. Aan de ene kant vind ik het nogal wanhopig als mensen dat doen. Ik zou het natuurlijk als oefening kunnen zien. Maar de vraag is of me dat verder helpt in Nederland. De rest van mijn leven alleen blijven dat zie ik ook niet zitten, dat ga en wil ik ook niet volhouden.Ik denk daar ook weleens over. Maar ik denk dat daar ook een hoop nadelen bijzitten. Een cultuurverschil kan een probleem zijn, maar de grootste zorg zou het taalverschil zijn. Met Engels krijg je wel een paar dingen voor elkaar, maar het is wel handig dat je in Nederland Nederlands kent. Ik kan erg goed Engels, vinden anderen, maar als ik ervoor wel zorgen dat zij in zekere mate zelfredzaam is, zal het Nederlands de enige taal moeten zijn in mijn relatie, tenzij ik naar het land van mijn vriendin verhuis. Dan zal haar taal de enige taal zijn, d.w.z. dat ik haar taal zou gaan leren (dat zal ik toch doen vanwege mijn extreme interesse in talen).
Vrouwen met zulke belachelijke eisen daar ga ik niet eens moeite voor doen omdat je die toch niet tevreden kan stellen. Lekker belangrijk hoe je eruit ziet, wat voor werk je hebt, welke sport je beoefend en wat voor auto je rijdt. Want over dat soort criteria praten we hier.
Voor het uiterlijk valt nog wel iets te zeggen. Is de man of vrouw verzorgd of niet? Wat voor werk zij heeft, wat voor sport zij beoefent, etc. zal voor mij geen dealbreker zijn in het accepteren of afwijzen van de vrouw in kwestie. Omgekeerd zou het ook geen dealbreker moeten zijn. Als zij zegt: "Ik beoefen die of die sport," en het soort sport interesseert me en/of ik wil belangstelling tonen, zou dat misschien een gespreksonderwerp kunnen zijn.
quote:Precies. Maar het ligt er wel aan waar die leegte vandaan komt. Als er psychische zaken aan ten grondslag liggen dan moet daar wel aan gewerkt worden.
Ik vind dat ook. Ik schreef eerder dat ik daarin niet veel medewerking krijg. Waarschijnlijk moet ik zelf een flinke graai in de buidel moeten doen. Iemand met enigszins normale intelligentie moet toch wel dingen voor elkaar krijgen, dunkt me.
quote:Vroeger op school was ik wel redelijk populair en waren er meerdere meiden gek op mij. Maar door klote omstandigheden kon ik daar niks mee en ben ik steeds meer op mezelf geraakt. Ik heb er alleen weinig aan steeds naar het verleden te kijken. De enige manier om eruit te komen is te gaan daten en ervaring opdoen, maarja, zie maar eens een date te vinden, die je dan ook niet direct afwijst door je achterstand.Ik heb hetzelfde probleem. Ik was vroeger in de puberjaren extreem, extreem populair bij meisjes en iets later bij jonge vrouwen. Althans... dat zei men. Daarnaast een pestverleden dus ik vertrouwde de zaak ook niet. Als iemand mij vriendelijk bejegende, was dat geweldig, totdat... hij achter mijn rug om over mij ging roddelen. Als een meisje/jonge vrouw mij probeerde te versieren, wie zegt dat zij niet achter mijn rug mij kapot ging roddelen? Ik zou daten willen oefenen, maar... it takes two to tango.
Voor daten heb je twee mensen nodig. Mijzelf en een vrouw die interesse in mij heeft en daarom met mij wil daten. Als één van ons (mij en een potentiële vriendin) dat niet heeft, zal er geen date zijn.
quote:In Oost-Europa zijn de vrouwen zorgzamer en ook minder veeleisend. Heb weleens gedacht daarheen te gaan. Aan de ene kant vind ik het nogal wanhopig als mensen dat doen. Ik zou het natuurlijk als oefening kunnen zien. Maar de vraag is of me dat verder helpt in Nederland. De rest van mijn leven alleen blijven dat zie ik ook niet zitten, dat ga en wil ik ook niet volhouden.Ik denk daar ook weleens over. Maar ik denk dat daar ook een hoop nadelen bijzitten. Een cultuurverschil kan een probleem zijn, maar de grootste zorg zou het taalverschil zijn. Met Engels krijg je wel een paar dingen voor elkaar, maar het is wel handig dat je in Nederland Nederlands kent. Ik kan erg goed Engels, vinden anderen, maar als ik ervoor wel zorgen dat zij in zekere mate zelfredzaam is, zal het Nederlands de enige taal moeten zijn in mijn relatie, tenzij ik naar het land van mijn vriendin verhuis. Dan zal haar taal de enige taal zijn, d.w.z. dat ik haar taal zou gaan leren (dat zal ik toch doen vanwege mijn extreme interesse in talen).
World of Warcraft: Legion
woensdag 27 april 2016 om 19:21
quote:Antoon69 schreef op 26 april 2016 @ 22:37:
En die bijzondere leegte kan alleen door een leuke partner opgevuld worden. Daarna voelen ze die leegte niet meer. Zo gaat dat.
Ga je verhaal anders tegen die miljoen eenzame bejaarden in Nederland ophangen. Dat ze "gelukkig moeten zijn met zichzelf"
Ik weet niet of je de serie "Nooit meer alleen" deze winter hebt gezien, met Martine van Os, maar daar kwamen ook juist zaken voorbij als jezelf beter leren kennen én waarderen (zo moesten de eenzame ouderen dingen bedenken die ze vroeger leuk vonden om te doen en die ook opzoeken).
Het een sluit het ander niet uit. Mensen die prima met zichzelf alleen kunnen zijn kunnen vaak ook prima in gezelschap van anderen functioneren en daar oprecht van genieten.
(Vond het trouwens heel dapper van die deelnemers dat ze zo in de blote kont zeg maar op tv gingen).
En die bijzondere leegte kan alleen door een leuke partner opgevuld worden. Daarna voelen ze die leegte niet meer. Zo gaat dat.
Ga je verhaal anders tegen die miljoen eenzame bejaarden in Nederland ophangen. Dat ze "gelukkig moeten zijn met zichzelf"
Ik weet niet of je de serie "Nooit meer alleen" deze winter hebt gezien, met Martine van Os, maar daar kwamen ook juist zaken voorbij als jezelf beter leren kennen én waarderen (zo moesten de eenzame ouderen dingen bedenken die ze vroeger leuk vonden om te doen en die ook opzoeken).
Het een sluit het ander niet uit. Mensen die prima met zichzelf alleen kunnen zijn kunnen vaak ook prima in gezelschap van anderen functioneren en daar oprecht van genieten.
(Vond het trouwens heel dapper van die deelnemers dat ze zo in de blote kont zeg maar op tv gingen).
"I'm just an animal looking for a home and.... share the same space for a minute or two...”
