Relaties
alle pijlers
Advies neutraal persoon
vrijdag 9 augustus 2019 om 18:26
Hallo,
Ik probeer alles kort samen te vatten.
Ik ben 24 jaar oud, en heb al 4 jaar een relatie met een heel lief en knap meisje. We wonen ook samen, en hebben het altijd wel gezellig thuis.
Alleen er is al een periode van ongeveer 1 jaar dat ik het niet zeker meer weet. Ik hou echt heel veel van haar, maar het verliefde gevoel is er van mijn kant niet meer. Het is voor mijn idee gewoon mijn beste maatje geworden, waar ik erg graag bij ben en graag dingen mee doe. Maar op seksueel vlak en fysiek is de aantrekkingskracht er niet meer.
Zij is de eerste waar ik een lange relatie mee heb. En iedereen in mijn familie mag haar graag. Daarom vind ik het ook lastig om het te verbreken. De reactie uit mijn omgeving, uiterlijk is ze een beetje out of my league zegmaar en ze heeft een hele leuke persoonlijkheid. Ik ben bang wat de mensen gaan zeggen, en ik weet dat dat er niks toe doet. Maar toch, dat maakt het extra lastig.
Nu het negatieve kant van het verhaal waardoor ik ook sterk neig om de relatie te verbreken. Haar familie.. in het begin kon ik er nog goed mee om gaan, maar het kost me zoveel energie om er nu een dag of zelfs een etentje door te brengen. Ik kan het gewoon niet meer opbrengen, en dat ligt hem gewoon aan het feit dat haar moeders kant van de familie zacht gezegd apart is in hun doen. Gooi het op een laag iq, maar het is qua gespreksstof een beetje familie tokkie. Zo is zij zelf en haar vader helemaal niet gelukkig. Maar haar moeder wel, en dat kost me zoveel energie om maar beleefd te blijven en aardig. Als ik dan aan de toekomst denk, mochten er kinderen komen. Dan zou ik het niks vinden om die daar achter te laten, en haar op te laten passen. Mijn vriendin zelf ziet het niet, die is het natuurlijk gewend. Maar ik kan het niet meer..
Nu is het ook zo dat ik sinds die periode niet zoveel meer met vrienden doe. Dat is mijn eigen schuld geweest. Ik was stapelgek en wilde altijd bij haar zijn. Maar sinds dit jaar wil ik weer meer met vrienden doen. En daar heeft zij moeite mee. Ze wil dan graag vaak mee, en ziet niet in dat ik alleen ff met de jongens op pad wil. Als ik dat zeg dan is ze erg wantrouwig, alsof ik iets zou doen als zij er niet bij is. Dit geeft mij ook een kut gevoel als ik bijvoorbeeld even een mannen weekend weg wil, dan weet ik al dat zij dat niks vind.
Ik twijfel zo erg, ook omdat ik bang ben om de foute keuze te maken. Alleen ik voel me soms nu zo gevangen in deze relatie, voor mijn gevoel wil ik gewoon even alleen weer dingen ontdekken en doen.
Hoor graag wat jullie van mijn situatie vinden. Ben allang blij dat ik het hier kwijt kan, vrienden en mijn ouders hebben er toch een andere kijk op dan een persoon die ons niet kent.
Ik probeer alles kort samen te vatten.
Ik ben 24 jaar oud, en heb al 4 jaar een relatie met een heel lief en knap meisje. We wonen ook samen, en hebben het altijd wel gezellig thuis.
Alleen er is al een periode van ongeveer 1 jaar dat ik het niet zeker meer weet. Ik hou echt heel veel van haar, maar het verliefde gevoel is er van mijn kant niet meer. Het is voor mijn idee gewoon mijn beste maatje geworden, waar ik erg graag bij ben en graag dingen mee doe. Maar op seksueel vlak en fysiek is de aantrekkingskracht er niet meer.
Zij is de eerste waar ik een lange relatie mee heb. En iedereen in mijn familie mag haar graag. Daarom vind ik het ook lastig om het te verbreken. De reactie uit mijn omgeving, uiterlijk is ze een beetje out of my league zegmaar en ze heeft een hele leuke persoonlijkheid. Ik ben bang wat de mensen gaan zeggen, en ik weet dat dat er niks toe doet. Maar toch, dat maakt het extra lastig.
Nu het negatieve kant van het verhaal waardoor ik ook sterk neig om de relatie te verbreken. Haar familie.. in het begin kon ik er nog goed mee om gaan, maar het kost me zoveel energie om er nu een dag of zelfs een etentje door te brengen. Ik kan het gewoon niet meer opbrengen, en dat ligt hem gewoon aan het feit dat haar moeders kant van de familie zacht gezegd apart is in hun doen. Gooi het op een laag iq, maar het is qua gespreksstof een beetje familie tokkie. Zo is zij zelf en haar vader helemaal niet gelukkig. Maar haar moeder wel, en dat kost me zoveel energie om maar beleefd te blijven en aardig. Als ik dan aan de toekomst denk, mochten er kinderen komen. Dan zou ik het niks vinden om die daar achter te laten, en haar op te laten passen. Mijn vriendin zelf ziet het niet, die is het natuurlijk gewend. Maar ik kan het niet meer..
Nu is het ook zo dat ik sinds die periode niet zoveel meer met vrienden doe. Dat is mijn eigen schuld geweest. Ik was stapelgek en wilde altijd bij haar zijn. Maar sinds dit jaar wil ik weer meer met vrienden doen. En daar heeft zij moeite mee. Ze wil dan graag vaak mee, en ziet niet in dat ik alleen ff met de jongens op pad wil. Als ik dat zeg dan is ze erg wantrouwig, alsof ik iets zou doen als zij er niet bij is. Dit geeft mij ook een kut gevoel als ik bijvoorbeeld even een mannen weekend weg wil, dan weet ik al dat zij dat niks vind.
Ik twijfel zo erg, ook omdat ik bang ben om de foute keuze te maken. Alleen ik voel me soms nu zo gevangen in deze relatie, voor mijn gevoel wil ik gewoon even alleen weer dingen ontdekken en doen.
Hoor graag wat jullie van mijn situatie vinden. Ben allang blij dat ik het hier kwijt kan, vrienden en mijn ouders hebben er toch een andere kijk op dan een persoon die ons niet kent.
zaterdag 10 augustus 2019 om 19:10
zaterdag 10 augustus 2019 om 19:14
Ze is 3 jaar jonger. Maar je hebt gelijk.Lila_Lilly_ schreef: ↑10-08-2019 19:10Er is nooit een goed moment. Als haar ouders terug zijn, is er wel weer iets anders waardoor het niet uit komt.Bovendien ga je op die leeftijd toch niet bij je ouders uithuilen? Lijkt me dat ze daar vriendinnen voor heeft. Op mijn 24e besprak ik mijn relatieperikelen echt niet met mijn ouders.
zaterdag 10 augustus 2019 om 19:28
Dankjewel, vind het lief dat je dat zegt. En dat klopt ook. Alleen misschien ben ik soms wat te lief, en denk ik wat te weinig aan mezelf.Lila_Lilly_ schreef: ↑10-08-2019 19:17Ook op mijn 21e niet.
Maar TS, mag ook gezegd worden, je bent volgens mij een hartstikke lieve jongen. Hoe jij rekening probeert te houden met iedereen, dat siert je.Maar kies voor jezelf, je leeft maar 1x.
zaterdag 10 augustus 2019 om 19:37
Nou, net hoe je het bekijkt. Je houdt haar al een jaar lang aan het lijntje zonder echt actie te ondernemen, dat vind ik behoorlijk egoïstisch.
.
zaterdag 10 augustus 2019 om 19:45
Nee het is geen jaar. Het gevoel is sinds een jaar minder geworden. Dat gesprek heb ik een maand geleden gevoerd.Anoniem262821034 schreef: ↑10-08-2019 19:37Nou, net hoe je het bekijkt. Je houdt haar al een jaar lang aan het lijntje zonder echt actie te ondernemen, dat vind ik behoorlijk egoïstisch.
Maar ik ben nu gewoon op het punt dat mijn gevoelens voor haar veranderd zijn.
En het is totaal niet mijn bedoeling om egoïstisch te zijn, maar je hebt aan de ene kant wel gelijk. Ik had meteen open kaart moeten spelen dat geef ik toe, alleen ik wil haar niet kwetsen.
zaterdag 10 augustus 2019 om 19:47
Hoe langer het duurt, hoe mer zij zich gekwetst gaat voelen omdat je niet eerlijk wasNolty schreef: ↑10-08-2019 19:45Nee het is geen jaar. Het gevoel is sinds een jaar minder geworden. Dat gesprek heb ik een maand geleden gevoerd.
Maar ik ben nu gewoon op het punt dat mijn gevoelens voor haar veranderd zijn.
En het is totaal niet mijn bedoeling om egoïstisch te zijn, maar je hebt aan de ene kant wel gelijk. Ik had meteen open kaart moeten spelen dat geef ik toe, alleen ik wil haar niet kwetsen.
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
zaterdag 10 augustus 2019 om 20:01
Nolty schreef: ↑10-08-2019 19:45Nee het is geen jaar. Het gevoel is sinds een jaar minder geworden. Dat gesprek heb ik een maand geleden gevoerd.
Maar ik ben nu gewoon op het punt dat mijn gevoelens voor haar veranderd zijn.
En het is totaal niet mijn bedoeling om egoïstisch te zijn, maar je hebt aan de ene kant wel gelijk. Ik had meteen open kaart moeten spelen dat geef ik toe, alleen ik wil haar niet kwetsen.
Ze gaat zich hoe dan ook gekwetst voelen, dat voorkom je toch niet. Dus je weet wat je te doen staat..
.
zaterdag 10 augustus 2019 om 22:16
Nou ja, je zou in redelijke mate rekening kunnen houden met iemand waar je het vier jaar goed mee hebt gehad. Wachten tot haar ouders terug zijn van vakantie, als je weet dat zij haar goed op zullen vangen, lijkt me een redelijke concessie. Of blijven ze een jaar weg?Anoniem262821034 schreef: ↑10-08-2019 18:43Dat is bot gezegd niet jouw zorg, wat je zelf zegt, er is geen goed moment.
zaterdag 10 augustus 2019 om 23:38
Je relatie verbreken is echt een rot karweitje. Je voelt je schuldig en gemeen omdat je voor het eerst in je leven er achter komt dat jouw gevoel haar verdrietig of blij kan maken en dat voelt als een enorme verantwoordelijkheid. De volgende fases staan je te wachten:
Zij huilt en smeekt en probeert je beloftes af te dwingen (van pauzes tot FWB) en op alles moet je nee zeggen.
Zij vertrekt huilend met haar spullen en je moet haar niet in je armen nemen want dan gaat het weer mis.
Je mist haar. Je schuldgevoel overvalt je en je laat je verleiden tot nog een gesprek(zeg nee)
Het is raar leeg in huis, koken doe je alleen, je mist haar grappige kanten en gewoonten (dat is een kwestie van wennen). Ga niet in op het voorstel om vrienden te blijven want dat gaat gewoon niet als de ander heel verdrietig is en je terug wil. (dus ook niet uit schuldgevoel)
Onthoud dat dit inherent is aan de liefde, de ene keer sta je aan jouw kant en als je pech hebt dan ben je zelf ook een keer aan de beurt. Voel je dus niet schuldig want je doet het heel netjes en het hoort er allemaal bij, zeker op jonge leeftijd ontwikkel je razend snel en groei je ook snel uit elkaar.
Zij huilt en smeekt en probeert je beloftes af te dwingen (van pauzes tot FWB) en op alles moet je nee zeggen.
Zij vertrekt huilend met haar spullen en je moet haar niet in je armen nemen want dan gaat het weer mis.
Je mist haar. Je schuldgevoel overvalt je en je laat je verleiden tot nog een gesprek(zeg nee)
Het is raar leeg in huis, koken doe je alleen, je mist haar grappige kanten en gewoonten (dat is een kwestie van wennen). Ga niet in op het voorstel om vrienden te blijven want dat gaat gewoon niet als de ander heel verdrietig is en je terug wil. (dus ook niet uit schuldgevoel)
Onthoud dat dit inherent is aan de liefde, de ene keer sta je aan jouw kant en als je pech hebt dan ben je zelf ook een keer aan de beurt. Voel je dus niet schuldig want je doet het heel netjes en het hoort er allemaal bij, zeker op jonge leeftijd ontwikkel je razend snel en groei je ook snel uit elkaar.
zondag 11 augustus 2019 om 15:24
Nou dat was kut. Ik moest nog harder janken dan haar.
Ze snapte het niet, en wilde weten waarom en hoe en wat etc.. ik heb proberen uit te leggen over mijn gevoel. Dat begreep ze niet. Ik kon alleen maar zeggen hoe erg het me spijt, en daar zei ze gelukkig op dat dat niet hoefde.
Alleen ze wilde dat ik bleef, en ik ben weggegaan. Want ik kon daar niet blijven terwijl zij haar spullen bij elkaar zocht.. had ik moeten blijven?
Ze snapte het niet, en wilde weten waarom en hoe en wat etc.. ik heb proberen uit te leggen over mijn gevoel. Dat begreep ze niet. Ik kon alleen maar zeggen hoe erg het me spijt, en daar zei ze gelukkig op dat dat niet hoefde.
Alleen ze wilde dat ik bleef, en ik ben weggegaan. Want ik kon daar niet blijven terwijl zij haar spullen bij elkaar zocht.. had ik moeten blijven?
maandag 12 augustus 2019 om 14:45
Probeer te communiceren met je vriendin. Zorg ervoor dat ze jouw begrijpt en probeer samen naar een oplossing te zoeken. Deze oplossingen kunnen gaan over het aanhalen van je vriendschapsbanden, meer tijd individueel doorbrengen, zoeken naar de fun in je relatie,...
Alle relaties gaan door moeilijke periodes. Door samen oplossingen zoeken kom je er sterker uit, al is deze gezamenlijke oplossing om alsnog de relatie te verbreken. Veel succes!
Alle relaties gaan door moeilijke periodes. Door samen oplossingen zoeken kom je er sterker uit, al is deze gezamenlijke oplossing om alsnog de relatie te verbreken. Veel succes!
Het leven is mooi, maar moeilijk.
maandag 12 augustus 2019 om 23:17
maandag 12 augustus 2019 om 23:19
Dit is het slechtste advies ooit, dat meisje heeft enorm liefdesverdriet en wil hem terug, iedere uitreiking van zijn kant wordt sowieso gezien als een stap in de goede richting. Niet doen dus.Fallandrise schreef: ↑12-08-2019 14:45Probeer te communiceren met je vriendin. Zorg ervoor dat ze jouw begrijpt en probeer samen naar een oplossing te zoeken. Deze oplossingen kunnen gaan over het aanhalen van je vriendschapsbanden, meer tijd individueel doorbrengen, zoeken naar de fun in je relatie,...
Alle relaties gaan door moeilijke periodes. Door samen oplossingen zoeken kom je er sterker uit, al is deze gezamenlijke oplossing om alsnog de relatie te verbreken. Veel succes!
maandag 12 augustus 2019 om 23:26
Erg hè, het enige positieve is dat je een heel oprechte en empathisch persoon bent. Je voelt je nog wel een tijdje flink schuldig maar onthoud dat het een risico is van verliefd worden en relaties, dat geldt niet alleen voor haar maar ook voor jou. Laat haar met rust, je hebt er goed aangedaan om weg te gaan en je zal nog vaak van haar gaan horen (App/Facebook etc.) maar antwoord maar één keer door te zeggen dat het je voor nu beter lijkt om even geen contact te hebben zodat jullie beide aan de nieuwe situatie kunnen wennen. Zorg wel dat je al haar spulletjes netjes inpakt en aflevert anders wordt dat weer een ding( mocht ze je ooit een sieraad hebben gegeven, geef dit niet terug, vrouwen vinden dat niet leuk)Nolty schreef: ↑11-08-2019 15:24Nou dat was kut. Ik moest nog harder janken dan haar.
Ze snapte het niet, en wilde weten waarom en hoe en wat etc.. ik heb proberen uit te leggen over mijn gevoel. Dat begreep ze niet. Ik kon alleen maar zeggen hoe erg het me spijt, en daar zei ze gelukkig op dat dat niet hoefde.
Alleen ze wilde dat ik bleef, en ik ben weggegaan. Want ik kon daar niet blijven terwijl zij haar spullen bij elkaar zocht.. had ik moeten blijven?
dinsdag 13 augustus 2019 om 00:25