Advies neutraal persoon

Hallo,

Ik probeer alles kort samen te vatten.

Ik ben 24 jaar oud, en heb al 4 jaar een relatie met een heel lief en knap meisje. We wonen ook samen, en hebben het altijd wel gezellig thuis.

Alleen er is al een periode van ongeveer 1 jaar dat ik het niet zeker meer weet. Ik hou echt heel veel van haar, maar het verliefde gevoel is er van mijn kant niet meer. Het is voor mijn idee gewoon mijn beste maatje geworden, waar ik erg graag bij ben en graag dingen mee doe. Maar op seksueel vlak en fysiek is de aantrekkingskracht er niet meer.

Zij is de eerste waar ik een lange relatie mee heb. En iedereen in mijn familie mag haar graag. Daarom vind ik het ook lastig om het te verbreken. De reactie uit mijn omgeving, uiterlijk is ze een beetje out of my league zegmaar en ze heeft een hele leuke persoonlijkheid. Ik ben bang wat de mensen gaan zeggen, en ik weet dat dat er niks toe doet. Maar toch, dat maakt het extra lastig.

Nu het negatieve kant van het verhaal waardoor ik ook sterk neig om de relatie te verbreken. Haar familie.. in het begin kon ik er nog goed mee om gaan, maar het kost me zoveel energie om er nu een dag of zelfs een etentje door te brengen. Ik kan het gewoon niet meer opbrengen, en dat ligt hem gewoon aan het feit dat haar moeders kant van de familie zacht gezegd apart is in hun doen. Gooi het op een laag iq, maar het is qua gespreksstof een beetje familie tokkie. Zo is zij zelf en haar vader helemaal niet gelukkig. Maar haar moeder wel, en dat kost me zoveel energie om maar beleefd te blijven en aardig. Als ik dan aan de toekomst denk, mochten er kinderen komen. Dan zou ik het niks vinden om die daar achter te laten, en haar op te laten passen. Mijn vriendin zelf ziet het niet, die is het natuurlijk gewend. Maar ik kan het niet meer..

Nu is het ook zo dat ik sinds die periode niet zoveel meer met vrienden doe. Dat is mijn eigen schuld geweest. Ik was stapelgek en wilde altijd bij haar zijn. Maar sinds dit jaar wil ik weer meer met vrienden doen. En daar heeft zij moeite mee. Ze wil dan graag vaak mee, en ziet niet in dat ik alleen ff met de jongens op pad wil. Als ik dat zeg dan is ze erg wantrouwig, alsof ik iets zou doen als zij er niet bij is. Dit geeft mij ook een kut gevoel als ik bijvoorbeeld even een mannen weekend weg wil, dan weet ik al dat zij dat niks vind.

Ik twijfel zo erg, ook omdat ik bang ben om de foute keuze te maken. Alleen ik voel me soms nu zo gevangen in deze relatie, voor mijn gevoel wil ik gewoon even alleen weer dingen ontdekken en doen.

Hoor graag wat jullie van mijn situatie vinden. Ben allang blij dat ik het hier kwijt kan, vrienden en mijn ouders hebben er toch een andere kijk op dan een persoon die ons niet kent.

Kandijsuiker schreef: ↑

13-08-2019 03:48

Als je het hier al om uitmaakt ben je nog te jong voor een relatie.

Arme meid.

Kun je uitleggen waarom je dat vind?

Bedankt voor de lieve berichten, en ik voel me al weer iets beter.

Ik neem de reacties van Kandijsuiker ook niet al te serieus. Ik denk dat hij/zij een hele andere kijk heeft op een relatie dan dat ik dat heb, en dat ze haar/hij zijn eigen problemen op mijn relatie aan het reflecteren is.