Relaties
alle pijlers
Advies neutraal persoon
vrijdag 9 augustus 2019 om 18:26
Hallo,
Ik probeer alles kort samen te vatten.
Ik ben 24 jaar oud, en heb al 4 jaar een relatie met een heel lief en knap meisje. We wonen ook samen, en hebben het altijd wel gezellig thuis.
Alleen er is al een periode van ongeveer 1 jaar dat ik het niet zeker meer weet. Ik hou echt heel veel van haar, maar het verliefde gevoel is er van mijn kant niet meer. Het is voor mijn idee gewoon mijn beste maatje geworden, waar ik erg graag bij ben en graag dingen mee doe. Maar op seksueel vlak en fysiek is de aantrekkingskracht er niet meer.
Zij is de eerste waar ik een lange relatie mee heb. En iedereen in mijn familie mag haar graag. Daarom vind ik het ook lastig om het te verbreken. De reactie uit mijn omgeving, uiterlijk is ze een beetje out of my league zegmaar en ze heeft een hele leuke persoonlijkheid. Ik ben bang wat de mensen gaan zeggen, en ik weet dat dat er niks toe doet. Maar toch, dat maakt het extra lastig.
Nu het negatieve kant van het verhaal waardoor ik ook sterk neig om de relatie te verbreken. Haar familie.. in het begin kon ik er nog goed mee om gaan, maar het kost me zoveel energie om er nu een dag of zelfs een etentje door te brengen. Ik kan het gewoon niet meer opbrengen, en dat ligt hem gewoon aan het feit dat haar moeders kant van de familie zacht gezegd apart is in hun doen. Gooi het op een laag iq, maar het is qua gespreksstof een beetje familie tokkie. Zo is zij zelf en haar vader helemaal niet gelukkig. Maar haar moeder wel, en dat kost me zoveel energie om maar beleefd te blijven en aardig. Als ik dan aan de toekomst denk, mochten er kinderen komen. Dan zou ik het niks vinden om die daar achter te laten, en haar op te laten passen. Mijn vriendin zelf ziet het niet, die is het natuurlijk gewend. Maar ik kan het niet meer..
Nu is het ook zo dat ik sinds die periode niet zoveel meer met vrienden doe. Dat is mijn eigen schuld geweest. Ik was stapelgek en wilde altijd bij haar zijn. Maar sinds dit jaar wil ik weer meer met vrienden doen. En daar heeft zij moeite mee. Ze wil dan graag vaak mee, en ziet niet in dat ik alleen ff met de jongens op pad wil. Als ik dat zeg dan is ze erg wantrouwig, alsof ik iets zou doen als zij er niet bij is. Dit geeft mij ook een kut gevoel als ik bijvoorbeeld even een mannen weekend weg wil, dan weet ik al dat zij dat niks vind.
Ik twijfel zo erg, ook omdat ik bang ben om de foute keuze te maken. Alleen ik voel me soms nu zo gevangen in deze relatie, voor mijn gevoel wil ik gewoon even alleen weer dingen ontdekken en doen.
Hoor graag wat jullie van mijn situatie vinden. Ben allang blij dat ik het hier kwijt kan, vrienden en mijn ouders hebben er toch een andere kijk op dan een persoon die ons niet kent.
Ik probeer alles kort samen te vatten.
Ik ben 24 jaar oud, en heb al 4 jaar een relatie met een heel lief en knap meisje. We wonen ook samen, en hebben het altijd wel gezellig thuis.
Alleen er is al een periode van ongeveer 1 jaar dat ik het niet zeker meer weet. Ik hou echt heel veel van haar, maar het verliefde gevoel is er van mijn kant niet meer. Het is voor mijn idee gewoon mijn beste maatje geworden, waar ik erg graag bij ben en graag dingen mee doe. Maar op seksueel vlak en fysiek is de aantrekkingskracht er niet meer.
Zij is de eerste waar ik een lange relatie mee heb. En iedereen in mijn familie mag haar graag. Daarom vind ik het ook lastig om het te verbreken. De reactie uit mijn omgeving, uiterlijk is ze een beetje out of my league zegmaar en ze heeft een hele leuke persoonlijkheid. Ik ben bang wat de mensen gaan zeggen, en ik weet dat dat er niks toe doet. Maar toch, dat maakt het extra lastig.
Nu het negatieve kant van het verhaal waardoor ik ook sterk neig om de relatie te verbreken. Haar familie.. in het begin kon ik er nog goed mee om gaan, maar het kost me zoveel energie om er nu een dag of zelfs een etentje door te brengen. Ik kan het gewoon niet meer opbrengen, en dat ligt hem gewoon aan het feit dat haar moeders kant van de familie zacht gezegd apart is in hun doen. Gooi het op een laag iq, maar het is qua gespreksstof een beetje familie tokkie. Zo is zij zelf en haar vader helemaal niet gelukkig. Maar haar moeder wel, en dat kost me zoveel energie om maar beleefd te blijven en aardig. Als ik dan aan de toekomst denk, mochten er kinderen komen. Dan zou ik het niks vinden om die daar achter te laten, en haar op te laten passen. Mijn vriendin zelf ziet het niet, die is het natuurlijk gewend. Maar ik kan het niet meer..
Nu is het ook zo dat ik sinds die periode niet zoveel meer met vrienden doe. Dat is mijn eigen schuld geweest. Ik was stapelgek en wilde altijd bij haar zijn. Maar sinds dit jaar wil ik weer meer met vrienden doen. En daar heeft zij moeite mee. Ze wil dan graag vaak mee, en ziet niet in dat ik alleen ff met de jongens op pad wil. Als ik dat zeg dan is ze erg wantrouwig, alsof ik iets zou doen als zij er niet bij is. Dit geeft mij ook een kut gevoel als ik bijvoorbeeld even een mannen weekend weg wil, dan weet ik al dat zij dat niks vind.
Ik twijfel zo erg, ook omdat ik bang ben om de foute keuze te maken. Alleen ik voel me soms nu zo gevangen in deze relatie, voor mijn gevoel wil ik gewoon even alleen weer dingen ontdekken en doen.
Hoor graag wat jullie van mijn situatie vinden. Ben allang blij dat ik het hier kwijt kan, vrienden en mijn ouders hebben er toch een andere kijk op dan een persoon die ons niet kent.
zaterdag 10 augustus 2019 om 11:24
Dit ja.
Zo is het leven. Soms groei je uit elkaar en soms is het gewoon over zonder aanwijsbare reden.
Niet bij iemand blijven uit medelijden of omdat je familie haar zo leuk vindt. Zowel zij als je familie komt er wel overheen.
zaterdag 10 augustus 2019 om 11:29
Wat ik lees: je bedenkt allerlei rationele argumenten voor iets wat niet in woorden is te vangen. Je wil niet meer, punt. Zelfs op een reactie met argumenten tegen uitmaken reageer jij met argumenten voor.
Je zou ook een pauze kunnen voorstellen als je te erg twijfelt, dan wordt het vanzelf wel duidelijk (maar vaak is dat gewoon uitstel van executie).
En nog even over jouw familie: ze staan (als het goed is) altijd aan jouw kant hè, ze zullen er echt minder moeite mee hebben dan je denkt hoor!
Je zou ook een pauze kunnen voorstellen als je te erg twijfelt, dan wordt het vanzelf wel duidelijk (maar vaak is dat gewoon uitstel van executie).
En nog even over jouw familie: ze staan (als het goed is) altijd aan jouw kant hè, ze zullen er echt minder moeite mee hebben dan je denkt hoor!
zaterdag 10 augustus 2019 om 12:14
Eerlijk zijn en het z.s.m. met haar uitmaken. Jouw vriendin verdient het niet om nog in een relatie te blijven hangen (zelf maakt ze het niet uit want ze is nog gek op je) met iemand die haar eigenlijk nu wat "mwahhh" vindt. Gun jezelf en haar tijd en de mogelijkheid om dit te verwerken.
O en blijf vooral niet met haar in deze relatie hangen tot je een andere, voor jou leukere, meid hebt gevonden.
O en blijf vooral niet met haar in deze relatie hangen tot je een andere, voor jou leukere, meid hebt gevonden.
zaterdag 10 augustus 2019 om 12:42
Het is oppervlakkig om te denken dat haar uiterlijk jouw geluk moet ondermijnen.
Ja, het is ook jammer en ze zullen ook inmiddels van haar houden, maar jouw geluk is belangrijker. Je bent nog jong en geeft nu al allemaal dingen op voor iemand die het niet eens waard is.
Ook zal je haar gaan missen, want 4 jaar is niet niks, maar spijt, nee denk het niet.
Ja, het is ook jammer en ze zullen ook inmiddels van haar houden, maar jouw geluk is belangrijker. Je bent nog jong en geeft nu al allemaal dingen op voor iemand die het niet eens waard is.
Ook zal je haar gaan missen, want 4 jaar is niet niks, maar spijt, nee denk het niet.
zaterdag 10 augustus 2019 om 13:29
Nee inderdaad. Maar hoe pak je zoiets aan, ik wil haar niet kwetsen en dat ga ik wel doen.
4 jaar is inderdaad niet niks. En met een break instellen geef ik haar nog hoop, en ik denk dat het er voor mij echt niet meer in zit.
We hebben laatst dus een gesprekje gehad. Waar ik aangaf dat het vriendje wat zij wilt, ik niet meer kan bieden. Dus het zou ook eerlijk zijn voor haar als we verder zouden gaan zonder elkaar. Toen lag ze op de grond te huilen en raakte gewoon in paniek. Hoe kan ik dit deze keer voorkomen.
4 jaar is inderdaad niet niks. En met een break instellen geef ik haar nog hoop, en ik denk dat het er voor mij echt niet meer in zit.
We hebben laatst dus een gesprekje gehad. Waar ik aangaf dat het vriendje wat zij wilt, ik niet meer kan bieden. Dus het zou ook eerlijk zijn voor haar als we verder zouden gaan zonder elkaar. Toen lag ze op de grond te huilen en raakte gewoon in paniek. Hoe kan ik dit deze keer voorkomen.
zaterdag 10 augustus 2019 om 13:37
Dat kun je niet voorkomen. Het enige dat je kan doen is gewoon duidelijk zijn, op een vriendelijke manier. Daarbij meteen aangeven hoe de komende tijd verder gaat verlopen. Bijv. gaan jullie elkaar de komende tijd nog zien ja of nee. Wanneer de een nog gek is van de ander is cold turkey afkicken vaak de beste methode. Anders blijft ze misschien hoop houden en haar best doen je terug te winnen. Vooral dus: duidelijkheid. Succes en laat even weten hoe het ging. 
zaterdag 10 augustus 2019 om 13:42
Nolty schreef: ↑10-08-2019 13:29Nee inderdaad. Maar hoe pak je zoiets aan, ik wil haar niet kwetsen en dat ga ik wel doen.
4 jaar is inderdaad niet niks. En met een break instellen geef ik haar nog hoop, en ik denk dat het er voor mij echt niet meer in zit.
We hebben laatst dus een gesprekje gehad. Waar ik aangaf dat het vriendje wat zij wilt, ik niet meer kan bieden. Dus het zou ook eerlijk zijn voor haar als we verder zouden gaan zonder elkaar. Toen lag ze op de grond te huilen en raakte gewoon in paniek. Hoe kan ik dit deze keer voorkomen.
Dat ga je niet voorkomen helaas.
Wel klasse dat je het meteen uitmaakt i.p.v. een break.
Het maakt niet uit wat je zegt, als je haar maar heel duidelijk maakt dat er geen hoop is. En: hou inderdaad geen contact, vooral in het begin.
Een relatie verbreken is heel moeilijk, ik heb het zelf ook een paar keer gedaan en stond soms ook mee te janken. Dat je het uitmaakt betekent niet dat je niet meer om die ander geeft, je ziet een relatie alleen niet meer zitten.
Sterkte ermee! En schrijf hier vooral als je er behoefte aan hebt.
zaterdag 10 augustus 2019 om 14:48
Maar je wil toch ook niet met iemand zijn, om het met iemand zijn? Een relatie moet een verrijking zijn he, geen last.
En ja, in het begin is dat kut. Verjaardagen alleen, kerst alleen etc. Maar dat went, het verdriet slijt. En uiteindelijk vind je ook wel weer iemand anders voor de volgende fase van je leven.
En ja, in het begin is dat kut. Verjaardagen alleen, kerst alleen etc. Maar dat went, het verdriet slijt. En uiteindelijk vind je ook wel weer iemand anders voor de volgende fase van je leven.
zaterdag 10 augustus 2019 om 14:57
Tuurlijk is dat moeilijk. Maar daar moet jij doorheen en daar mag je haar niet meer voor gebruiken. Ze verdient meer dan dat. En haar verdriet doen kan je niet voorkomen, maar daar komt ze wel overheen. Hoe sneller en eerlijker je haar dit vertelt hoe eerder ze erover heen is.
En wees dan ook zo volwassen om haar niet meteen nog 'vriendschappelijk' te appen over van alles en nog wat. Geef haar die tijd om verdrietig te zijn en het te verwerken.
zaterdag 10 augustus 2019 om 15:21
zaterdag 10 augustus 2019 om 16:15
Hier ben ik het helemaal mee eens. Cold turkey. Snel de pleister eraf trekken en haar op alles blokkeren. Uit het oog uit het hart.Lila_Lilly_ schreef: ↑10-08-2019 13:37Dat kun je niet voorkomen. Het enige dat je kan doen is gewoon duidelijk zijn, op een vriendelijke manier. Daarbij meteen aangeven hoe de komende tijd verder gaat verlopen. Bijv. gaan jullie elkaar de komende tijd nog zien ja of nee. Wanneer de een nog gek is van de ander is cold turkey afkicken vaak de beste methode. Anders blijft ze misschien hoop houden en haar best doen je terug te winnen. Vooral dus: duidelijkheid. Succes en laat even weten hoe het ging.
Je woont samen met haar? wil je haar de tijd geven om zelf wat te zoeken of kan ze naar haar ouders?
Wie wat wil die moet wat.
zaterdag 10 augustus 2019 om 17:37
zaterdag 10 augustus 2019 om 17:48
Hoe reageerde jij toen ze als een dreinend kind lag te janken op de grond?Nolty schreef: ↑10-08-2019 13:29Nee inderdaad. Maar hoe pak je zoiets aan, ik wil haar niet kwetsen en dat ga ik wel doen.
4 jaar is inderdaad niet niks. En met een break instellen geef ik haar nog hoop, en ik denk dat het er voor mij echt niet meer in zit.
We hebben laatst dus een gesprekje gehad. Waar ik aangaf dat het vriendje wat zij wilt, ik niet meer kan bieden. Dus het zou ook eerlijk zijn voor haar als we verder zouden gaan zonder elkaar. Toen lag ze op de grond te huilen en raakte gewoon in paniek. Hoe kan ik dit deze keer voorkomen.
zaterdag 10 augustus 2019 om 17:54
@Heldens ik schrok oprecht. Had tranen verwacht maar dit was echt next level.
Toen afgesproken dat we het aan zouden zien, en sinds dat moment gaat het wel oké. Maar nu is ze dus heel erg aanhankelijk en wil heel veel knuffelen en zoenen. En als ik daar dan wat van zeg zegt zij: ja maar ik ben toch je vriendin.
Toen afgesproken dat we het aan zouden zien, en sinds dat moment gaat het wel oké. Maar nu is ze dus heel erg aanhankelijk en wil heel veel knuffelen en zoenen. En als ik daar dan wat van zeg zegt zij: ja maar ik ben toch je vriendin.
zaterdag 10 augustus 2019 om 18:04
zaterdag 10 augustus 2019 om 18:38
Duidelijkheid natuurlijk. Alleen het juiste moment kiezen is zo lastig, er is ook geen juist moment om het uit te maken.Anoniem262821034 schreef: ↑10-08-2019 18:25Wat is denk je pijnlijker voor haar, nog ellenlang aan het lijntje gehouden worden of duidelijkheid?
Moet ik wachten totdat haar ouders weer thuis zijn? Anders is er niemand die haar op kan vangen ben ik bang.
zaterdag 10 augustus 2019 om 18:43
Dat is bot gezegd niet jouw zorg, wat je zelf zegt, er is geen goed moment.
.
zaterdag 10 augustus 2019 om 19:02
Dit, ik zou het zo snel mogelijk doen. Lijkt me voor iedereen beter.Anoniem262821034 schreef: ↑10-08-2019 18:43Dat is bot gezegd niet jouw zorg, wat je zelf zegt, er is geen goed moment.