Relaties
alle pijlers
Allergie vriend
donderdag 13 april 2017 om 17:57
quote:Unicorn1992 schreef op 13 april 2017 @ 17:54:
[...]
Had gekund inderdaad en is uiteindelijk zelfs geopperd maar dat kan niet steeds zo blijven in de toekomst.
Dat ligt bij jouw vader en zijn vrouw.
Ik zou meteen weten wat mijn plek is als dit vaker gaat voorkomen.
Voor nu is het een eenmalige gebeurtenis.
[...]
Had gekund inderdaad en is uiteindelijk zelfs geopperd maar dat kan niet steeds zo blijven in de toekomst.
Dat ligt bij jouw vader en zijn vrouw.
Ik zou meteen weten wat mijn plek is als dit vaker gaat voorkomen.
Voor nu is het een eenmalige gebeurtenis.
When they go low, we go high. (M.Obama)
donderdag 13 april 2017 om 17:58
donderdag 13 april 2017 om 17:59
quote:Unicorn1992 schreef op 13 april 2017 @ 17:38:
[...]
Ik was ook zeker van plan alleen langs te gaan, al stond deze afspraak al voor lange tijd! Plus mijn vriend heeft geen bericht naar mijn vader gedaan, maar naar de zijn van de vrouw van mijn vader. Een net bericht, zonder verwijtende toon.
Dat is nu net het probleem, " de toon "
In een bericht kan iets wat netjes is bedoelt heel vervelend overkomen.
Als je gewoon even de telefoon pakt dan heb je dit soort misverstanden niet, dan in "de toon" duidelijk.
De volgende keer dus gewoon even bellen
[...]
Ik was ook zeker van plan alleen langs te gaan, al stond deze afspraak al voor lange tijd! Plus mijn vriend heeft geen bericht naar mijn vader gedaan, maar naar de zijn van de vrouw van mijn vader. Een net bericht, zonder verwijtende toon.
Dat is nu net het probleem, " de toon "
In een bericht kan iets wat netjes is bedoelt heel vervelend overkomen.
Als je gewoon even de telefoon pakt dan heb je dit soort misverstanden niet, dan in "de toon" duidelijk.
De volgende keer dus gewoon even bellen
donderdag 13 april 2017 om 18:00
quote:Merel7 schreef op 13 april 2017 @ 17:59:
[...]
Dat is nu net het probleem, " de toon "
In een bericht kan iets wat netjes is bedoelt heel vervelend overkomen.
Als je gewoon even de telefoon pakt dan heb je dit soort misverstanden niet, dan in "de toon" duidelijk.
De volgende keer dus gewoon even bellen Dat klopt en die fout geef ik toe. Ik weet alleen niet zo goed wat ik nu met mijn nare gevoel aan moet rondom de opmerking van de vrouw. Ik ga er echt niet graag meer naartoe en sinds die keer ben ik er een keer (heel opgelaten) geweest.,
[...]
Dat is nu net het probleem, " de toon "
In een bericht kan iets wat netjes is bedoelt heel vervelend overkomen.
Als je gewoon even de telefoon pakt dan heb je dit soort misverstanden niet, dan in "de toon" duidelijk.
De volgende keer dus gewoon even bellen Dat klopt en die fout geef ik toe. Ik weet alleen niet zo goed wat ik nu met mijn nare gevoel aan moet rondom de opmerking van de vrouw. Ik ga er echt niet graag meer naartoe en sinds die keer ben ik er een keer (heel opgelaten) geweest.,
donderdag 13 april 2017 om 18:01
quote:Unicorn1992 schreef op 13 april 2017 @ 17:48:
[...]
Dat is rationeel inderdaad wel mooi gezegd. Het enige wat mij dan nog wel dwars zit is dan wij zo eens in de maand een keer langskomen. De zoon en vriendin zijn er elke week! Ik denk dan een beetje van, dan is een zondag overslaan misschien zo erg nog niet? Maar goed los daarvan, het zal denk ik inderdaad toch nog een keer besproken moeten worden.
Als jullie echt maar eens per maand komen en zij vaker, kunnen zij idd best de hond dan thuis laten. Mijn oplossing zou zijn per 3 maanden: 2 keer komt jouw vriend mee, en dan blijft vriendin van zoon thuis bij de hond. En 1 keer blijft jouw vriend thuis en komt hond gezellig mee.
Sowieso zal dit van tijdelijke aard zijn, ik neem aan dat ze de hond gaan leren alleen te zijn voor een paar uurtjes.
[...]
Dat is rationeel inderdaad wel mooi gezegd. Het enige wat mij dan nog wel dwars zit is dan wij zo eens in de maand een keer langskomen. De zoon en vriendin zijn er elke week! Ik denk dan een beetje van, dan is een zondag overslaan misschien zo erg nog niet? Maar goed los daarvan, het zal denk ik inderdaad toch nog een keer besproken moeten worden.
Als jullie echt maar eens per maand komen en zij vaker, kunnen zij idd best de hond dan thuis laten. Mijn oplossing zou zijn per 3 maanden: 2 keer komt jouw vriend mee, en dan blijft vriendin van zoon thuis bij de hond. En 1 keer blijft jouw vriend thuis en komt hond gezellig mee.
Sowieso zal dit van tijdelijke aard zijn, ik neem aan dat ze de hond gaan leren alleen te zijn voor een paar uurtjes.
donderdag 13 april 2017 om 18:02
quote:elisabethrose schreef op 13 april 2017 @ 17:52:
[...]
Je berichten zijn ongenuanceerd. Ik snap TO's situatie heel goed, want ik heb zowel een super allergische vriend als een (hypoallergene) hond, dus ik begrijp beiden kanten. Zowel het lastige als je niet mee kan vanwege iemands anders hond als het thuis moeten laten van je hond wat (nog) niet gaat.
Je kan natuurlijk niet verwachten dat TO's vriend nooit meer kan komen omdat zoon een hond heeft gekocht. Beiden zullen moet inschikken.
Mag je vinden.
Ik snap niet dat je gewoon niet even belt ipv echt te denken dat het vragen 'wat ze met de (nieuwe) hond gaan regelen' een normaal berichtje is om te sturen.
En ik hou niet van honden en de meeste hondeneigenaren maar ik snap wel waarom dat wel overkomt met een bepaalde toon.
[...]
Je berichten zijn ongenuanceerd. Ik snap TO's situatie heel goed, want ik heb zowel een super allergische vriend als een (hypoallergene) hond, dus ik begrijp beiden kanten. Zowel het lastige als je niet mee kan vanwege iemands anders hond als het thuis moeten laten van je hond wat (nog) niet gaat.
Je kan natuurlijk niet verwachten dat TO's vriend nooit meer kan komen omdat zoon een hond heeft gekocht. Beiden zullen moet inschikken.
Mag je vinden.
Ik snap niet dat je gewoon niet even belt ipv echt te denken dat het vragen 'wat ze met de (nieuwe) hond gaan regelen' een normaal berichtje is om te sturen.
En ik hou niet van honden en de meeste hondeneigenaren maar ik snap wel waarom dat wel overkomt met een bepaalde toon.
donderdag 13 april 2017 om 18:03
quote:elisabethrose schreef op 13 april 2017 @ 18:01:
[...]
Als jullie echt maar eens per maand komen en zij vaker, kunnen zij idd best de hond dan thuis laten. Mijn oplossing zou zijn per 3 maanden: 2 keer komt jouw vriend mee, en dan blijft vriendin van zoon thuis bij de hond. En 1 keer blijft jouw vriend thuis en komt hond gezellig mee.
Sowieso zal dit van tijdelijke aard zijn, ik neem aan dat ze de hond gaan leren alleen te zijn voor een paar uurtjes.Mooie oplossing waar ik direct achter sta. Ik denk alleen dat het verstandig is als de vrouw van mijn vader en ik nogmaals erover moeten praten. Ik zit er alleen enorm tegenop (hoe stom dat ook klinkt). Bedankt voor je wijze advies!
[...]
Als jullie echt maar eens per maand komen en zij vaker, kunnen zij idd best de hond dan thuis laten. Mijn oplossing zou zijn per 3 maanden: 2 keer komt jouw vriend mee, en dan blijft vriendin van zoon thuis bij de hond. En 1 keer blijft jouw vriend thuis en komt hond gezellig mee.
Sowieso zal dit van tijdelijke aard zijn, ik neem aan dat ze de hond gaan leren alleen te zijn voor een paar uurtjes.Mooie oplossing waar ik direct achter sta. Ik denk alleen dat het verstandig is als de vrouw van mijn vader en ik nogmaals erover moeten praten. Ik zit er alleen enorm tegenop (hoe stom dat ook klinkt). Bedankt voor je wijze advies!
donderdag 13 april 2017 om 18:04
quote:Fee-de-Goede schreef op 13 april 2017 @ 18:02:
[...]
Mag je vinden.
Ik snap niet dat je gewoon niet even belt ipv echt te denken dat het vragen 'wat ze met de (nieuwe) hond gaan regelen' een normaal berichtje is om te sturen.
En ik hou niet van honden en de meeste hondeneigenaren maar ik snap wel waarom dat wel overkomt met een bepaalde toon.De inhoud van het bericht wordt hier niet expliciet weergegeven, maar ik verzeker je dat dat echt niet puur " willen jullie iets met de hond regelen " was.
[...]
Mag je vinden.
Ik snap niet dat je gewoon niet even belt ipv echt te denken dat het vragen 'wat ze met de (nieuwe) hond gaan regelen' een normaal berichtje is om te sturen.
En ik hou niet van honden en de meeste hondeneigenaren maar ik snap wel waarom dat wel overkomt met een bepaalde toon.De inhoud van het bericht wordt hier niet expliciet weergegeven, maar ik verzeker je dat dat echt niet puur " willen jullie iets met de hond regelen " was.
donderdag 13 april 2017 om 18:06
quote:Unicorn1992 schreef op 13 april 2017 @ 18:03:
[...]
Mooie oplossing waar ik direct achter sta. Ik denk alleen dat het verstandig is als de vrouw van mijn vader en ik nogmaals erover moeten praten. Ik zit er alleen enorm tegenop (hoe stom dat ook klinkt). Bedankt voor je wijze advies!Ja lijkt me ook verstandig. Succes ermee verder!
[...]
Mooie oplossing waar ik direct achter sta. Ik denk alleen dat het verstandig is als de vrouw van mijn vader en ik nogmaals erover moeten praten. Ik zit er alleen enorm tegenop (hoe stom dat ook klinkt). Bedankt voor je wijze advies!Ja lijkt me ook verstandig. Succes ermee verder!
donderdag 13 april 2017 om 18:09
Dat stiefmoeder en dochter jou op het matje roepen om een app die jouw vriend aan zoon/vriend gestuurd heeft is natuurlijk van de zotte. Wat een bitches.
Ik begrijp wel dat je boos bent. En ik vind het ook niet nodig om alsnog je excuses te maken.
Jouw vriend heeft mss wel ee onhandig appje gestuurd maar de manier waarop de andere kant daarop reageert is zwaar overdreven en was niet nodig geweest.
Ik zou ze lekker in hun sop gaar laten koken en als pa je wil zien komt hij zelf maar op bezoek!
Ik begrijp wel dat je boos bent. En ik vind het ook niet nodig om alsnog je excuses te maken.
Jouw vriend heeft mss wel ee onhandig appje gestuurd maar de manier waarop de andere kant daarop reageert is zwaar overdreven en was niet nodig geweest.
Ik zou ze lekker in hun sop gaar laten koken en als pa je wil zien komt hij zelf maar op bezoek!
donderdag 13 april 2017 om 18:12
quote:Panita_ta schreef op 13 april 2017 @ 18:09:
Dat stiefmoeder en dochter jou op het matje roepen om een app die jouw vriend aan zoon/vriend gestuurd heeft is natuurlijk van de zotte. Wat een bitches.
Ik begrijp wel dat je boos bent. En ik vind het ook niet nodig om alsnog je excuses te maken.
Jouw vriend heeft mss wel ee onhandig appje gestuurd maar de manier waarop de andere kant daarop reageert is zwaar overdreven en was niet nodig geweest.
Ik zou ze lekker in hun sop gaar laten koken en als pa je wil zien komt hij zelf maar op bezoek!Dankjewel voor het begrip, daar voel ik me sowieso al iets beter door. Fijn!!
Dat stiefmoeder en dochter jou op het matje roepen om een app die jouw vriend aan zoon/vriend gestuurd heeft is natuurlijk van de zotte. Wat een bitches.
Ik begrijp wel dat je boos bent. En ik vind het ook niet nodig om alsnog je excuses te maken.
Jouw vriend heeft mss wel ee onhandig appje gestuurd maar de manier waarop de andere kant daarop reageert is zwaar overdreven en was niet nodig geweest.
Ik zou ze lekker in hun sop gaar laten koken en als pa je wil zien komt hij zelf maar op bezoek!Dankjewel voor het begrip, daar voel ik me sowieso al iets beter door. Fijn!!
donderdag 13 april 2017 om 18:14
Ik voel aan mijn theewater dat hier veeeeel meer aan de hand is dan wat hier staat.
En waarom heeft de scheiding van jouw ouders jou geld gekost?
Verder, lekker niveautje zeg. Ik heb werkelijk nog nooit in mijn leven geschreeuwd naar (schoon)ouders of aanverwante artikelen. En ben ook nog nog boos weggelopen. Ben eigenlijk nog nooit boos geweest op hen. Mensenkinderen, je bent toch volwassen met verstand en zelfbeheersing? Blijkbaar niet, dus ga daar maar eens aan werken.
En waarom heeft de scheiding van jouw ouders jou geld gekost?
Verder, lekker niveautje zeg. Ik heb werkelijk nog nooit in mijn leven geschreeuwd naar (schoon)ouders of aanverwante artikelen. En ben ook nog nog boos weggelopen. Ben eigenlijk nog nooit boos geweest op hen. Mensenkinderen, je bent toch volwassen met verstand en zelfbeheersing? Blijkbaar niet, dus ga daar maar eens aan werken.
donderdag 13 april 2017 om 18:23
quote:Perzina schreef op 13 april 2017 @ 18:14:
Ik voel aan mijn theewater dat hier veeeeel meer aan de hand is dan wat hier staat.
En waarom heeft de scheiding van jouw ouders jou geld gekost?
Verder, lekker niveautje zeg. Ik heb werkelijk nog nooit in mijn leven geschreeuwd naar (schoon)ouders of aanverwante artikelen. En ben ook nog nog boos weggelopen. Ben eigenlijk nog nooit boos geweest op hen. Mensenkinderen, je bent toch volwassen met verstand en zelfbeheersing? Blijkbaar niet, dus ga daar maar eens aan werken.
Ik ga hier een keer op in. Er staat niet dat de scheiding mij geld kostte. Het werd RONDOM mij lastig.
Ten tweede: werd er door stiefmoeder (geen schoonmoeder) geschreeuwd naar mij allereerst. Niet andersom. Toen er toch echt wel onredelijke verwijten naar mijn hoofd geslingerd werden, werd ik zelf ook kwaad.
Easy met de toon van "volwassen worden alsjeblieft.. "
Ik voel aan mijn theewater dat hier veeeeel meer aan de hand is dan wat hier staat.
En waarom heeft de scheiding van jouw ouders jou geld gekost?
Verder, lekker niveautje zeg. Ik heb werkelijk nog nooit in mijn leven geschreeuwd naar (schoon)ouders of aanverwante artikelen. En ben ook nog nog boos weggelopen. Ben eigenlijk nog nooit boos geweest op hen. Mensenkinderen, je bent toch volwassen met verstand en zelfbeheersing? Blijkbaar niet, dus ga daar maar eens aan werken.
Ik ga hier een keer op in. Er staat niet dat de scheiding mij geld kostte. Het werd RONDOM mij lastig.
Ten tweede: werd er door stiefmoeder (geen schoonmoeder) geschreeuwd naar mij allereerst. Niet andersom. Toen er toch echt wel onredelijke verwijten naar mijn hoofd geslingerd werden, werd ik zelf ook kwaad.
Easy met de toon van "volwassen worden alsjeblieft.. "
donderdag 13 april 2017 om 18:23
de opmerking van de vrouw van je vader is ook maar gemaakt in emotie.
ik kan mezelf niet zo goed voorstellen dat ze je oprecht heeft willen kwetsen
vergeet niet dat Chemo therapie een zeer zware belasting is op je lichaam.
ook emotioneel kun je daar ontzettend van door de war raken.
kleine dingetjes zijn teveel, en je lichaam heeft vreselijk veel energie nodig om weer de oude te worden.
zeg dat je je verdrietig voelt om alles...stel je kwetsbaar op.
het is helemaal niet erg om te zeggen waar je werkelijk mee zit, en dat je zelf ook worstelt met depressieve gevoelens.
die allergie van je vriend is vervelend.. en er komen heus wel dagen dat hij WEL erbij kan zijn.
De hond zelf kan er niks aan doen, en de baasjes zien ook hem als deel van het gezin.
het komt huis wel in orde,,als je maar praat met elkaar. niet boos worden.
rustig praten.
ik kan mezelf niet zo goed voorstellen dat ze je oprecht heeft willen kwetsen
vergeet niet dat Chemo therapie een zeer zware belasting is op je lichaam.
ook emotioneel kun je daar ontzettend van door de war raken.
kleine dingetjes zijn teveel, en je lichaam heeft vreselijk veel energie nodig om weer de oude te worden.
zeg dat je je verdrietig voelt om alles...stel je kwetsbaar op.
het is helemaal niet erg om te zeggen waar je werkelijk mee zit, en dat je zelf ook worstelt met depressieve gevoelens.
die allergie van je vriend is vervelend.. en er komen heus wel dagen dat hij WEL erbij kan zijn.
De hond zelf kan er niks aan doen, en de baasjes zien ook hem als deel van het gezin.
het komt huis wel in orde,,als je maar praat met elkaar. niet boos worden.
rustig praten.
donderdag 13 april 2017 om 18:37
quote:toet66 schreef op 13 april 2017 @ 18:23:
de opmerking van de vrouw van je vader is ook maar gemaakt in emotie.
ik kan mezelf niet zo goed voorstellen dat ze je oprecht heeft willen kwetsen
vergeet niet dat Chemo therapie een zeer zware belasting is op je lichaam.
ook emotioneel kun je daar ontzettend van door de war raken.
kleine dingetjes zijn teveel, en je lichaam heeft vreselijk veel energie nodig om weer de oude te worden.
zeg dat je je verdrietig voelt om alles...stel je kwetsbaar op.
het is helemaal niet erg om te zeggen waar je werkelijk mee zit, en dat je zelf ook worstelt met depressieve gevoelens.
die allergie van je vriend is vervelend.. en er komen heus wel dagen dat hij WEL erbij kan zijn.
De hond zelf kan er niks aan doen, en de baasjes zien ook hem als deel van het gezin.
het komt huis wel in orde,,als je maar praat met elkaar. niet boos worden.
rustig praten.
Dankjewel. Ik weet dat emoties makkelijker loskomen na chemokuren. Goed dat je dat nogmaals aanhaalt hoor, ik houd het in mijn hoofd. Ik vind alleen de opmerking " jij loopt altijd weg als het moeilijk wordt " werkelijk waar nog steeds ontzettend misplaatst.. Ik zou haar kunnen vergeven hierin, na een oprecht excuus.
Het excuus over de manier waarop mijn vriend en ik gecommuniceerd hebben is al gemaakt. Ik sta daarachter en vind ook dat wij dit anders hadden moeten aanpakken. Toch denk ik dat niet alleen wij rekening hoeven te houden met de hond. Dit zal van beide kanten moeten komen. Dus soms: hond mee, vriend thuis en soms: hond thuis en vriend mee.
de opmerking van de vrouw van je vader is ook maar gemaakt in emotie.
ik kan mezelf niet zo goed voorstellen dat ze je oprecht heeft willen kwetsen
vergeet niet dat Chemo therapie een zeer zware belasting is op je lichaam.
ook emotioneel kun je daar ontzettend van door de war raken.
kleine dingetjes zijn teveel, en je lichaam heeft vreselijk veel energie nodig om weer de oude te worden.
zeg dat je je verdrietig voelt om alles...stel je kwetsbaar op.
het is helemaal niet erg om te zeggen waar je werkelijk mee zit, en dat je zelf ook worstelt met depressieve gevoelens.
die allergie van je vriend is vervelend.. en er komen heus wel dagen dat hij WEL erbij kan zijn.
De hond zelf kan er niks aan doen, en de baasjes zien ook hem als deel van het gezin.
het komt huis wel in orde,,als je maar praat met elkaar. niet boos worden.
rustig praten.
Dankjewel. Ik weet dat emoties makkelijker loskomen na chemokuren. Goed dat je dat nogmaals aanhaalt hoor, ik houd het in mijn hoofd. Ik vind alleen de opmerking " jij loopt altijd weg als het moeilijk wordt " werkelijk waar nog steeds ontzettend misplaatst.. Ik zou haar kunnen vergeven hierin, na een oprecht excuus.
Het excuus over de manier waarop mijn vriend en ik gecommuniceerd hebben is al gemaakt. Ik sta daarachter en vind ook dat wij dit anders hadden moeten aanpakken. Toch denk ik dat niet alleen wij rekening hoeven te houden met de hond. Dit zal van beide kanten moeten komen. Dus soms: hond mee, vriend thuis en soms: hond thuis en vriend mee.
donderdag 13 april 2017 om 18:47
quote:Unicorn1992 schreef op 13 april 2017 @ 18:37:
[...]
Dankjewel. Ik weet dat emoties makkelijker loskomen na chemokuren. Goed dat je dat nogmaals aanhaalt hoor, ik houd het in mijn hoofd. Ik vind alleen de opmerking " jij loopt altijd weg als het moeilijk wordt " werkelijk waar nog steeds ontzettend misplaatst.. Ik zou haar kunnen vergeven hierin, na een oprecht excuus.
Dat excuus verdien je ook. Zoals ik heb gelezen heb je haar vaak bijgestaan tijdens haar ziekte en was jij wel de laatste die wegliep als het moeilijk werd.
Waar waren haar eigen kinderen en je vader om deze moeilijke taken op zich te nemen en haar bij te staan?
[...]
Dankjewel. Ik weet dat emoties makkelijker loskomen na chemokuren. Goed dat je dat nogmaals aanhaalt hoor, ik houd het in mijn hoofd. Ik vind alleen de opmerking " jij loopt altijd weg als het moeilijk wordt " werkelijk waar nog steeds ontzettend misplaatst.. Ik zou haar kunnen vergeven hierin, na een oprecht excuus.
Dat excuus verdien je ook. Zoals ik heb gelezen heb je haar vaak bijgestaan tijdens haar ziekte en was jij wel de laatste die wegliep als het moeilijk werd.
Waar waren haar eigen kinderen en je vader om deze moeilijke taken op zich te nemen en haar bij te staan?
donderdag 13 april 2017 om 18:48
Kan het zijn dat jij het vooral heel erg oneerlijk vond dat jouw vriend moest gaan thuisblijven voor de hond van de zoon van de stiefmoeder?
Of dat jij en vriend een stukje acceptatie van jullie relatie/jouw vriend ophangen aan hoe welkom hij is? En dat er aan die acceptatie getornd werd toen er een hond bleek te zijn die echt echt echt niet ergens anders kon zijn?
Ik merk dit namelijk vaker bij mensen met een (stevige) allergie of een andere (serieuze) aandoening: ze zijn gewend dat hun directe omgeving er rekening mee houdt en zich aanpast, en als dan aan die aanpassing getornd wordt (omdat het best lastig is om overal rekening mee te houden) dan is dat een afwijzing van hun bestaansrecht.
Of, wat ik ook een beetje proef: zijn de verhoudingen misschien uit balans geraakt door de ziekte van je stiefmoeder, en is het daarom voor jullie zo pijnlijk om te zien dat ze die hond prefereren boven jullie aanwezigheid?
Of dat jij en vriend een stukje acceptatie van jullie relatie/jouw vriend ophangen aan hoe welkom hij is? En dat er aan die acceptatie getornd werd toen er een hond bleek te zijn die echt echt echt niet ergens anders kon zijn?
Ik merk dit namelijk vaker bij mensen met een (stevige) allergie of een andere (serieuze) aandoening: ze zijn gewend dat hun directe omgeving er rekening mee houdt en zich aanpast, en als dan aan die aanpassing getornd wordt (omdat het best lastig is om overal rekening mee te houden) dan is dat een afwijzing van hun bestaansrecht.
Of, wat ik ook een beetje proef: zijn de verhoudingen misschien uit balans geraakt door de ziekte van je stiefmoeder, en is het daarom voor jullie zo pijnlijk om te zien dat ze die hond prefereren boven jullie aanwezigheid?
donderdag 13 april 2017 om 18:50
Ik vind de chemo geen excuus voor de manier waarop vrouw van vader heeft gereageerd. Zelfs al ben je emotioneler door de chemo, dan kan je nog wel je fatsoen bewaren. Laat je je dan toch gaan, zeg dan later dat je jezelf niet was.
Maar wat ik me wel afvraag, wat zegt vader.
Waar was vader toen jullie die woordenwisseling hadden.
En hoe ziet vader jullie volgende bezoek voor zich.
Maar wat ik me wel afvraag, wat zegt vader.
Waar was vader toen jullie die woordenwisseling hadden.
En hoe ziet vader jullie volgende bezoek voor zich.
donderdag 13 april 2017 om 18:50
quote:Panita_ta schreef op 13 april 2017 @ 18:47:
[...]
Dat excuus verdien je ook. Zoals ik heb gelezen heb je haar vaak bijgestaan tijdens haar ziekte en was jij wel de laatste die wegliep als het moeilijk werd.
Waar waren haar eigen kinderen en je vader om deze moeilijke taken op zich te nemen en haar bij te staan?
Dankjewel! De reacties hier zijn heel wisselend.. Dus soms weet ik niet zo goed wat ik nu moet geloven.
Ja precies dat contrast van haar bijstaan tijdens haar ziekte en de opmerking die zij naar mijn hoofd slingerde steekt. Mijn vader heeft haar ook enorm geholpen hoor, oprecht. Een van haar kinderen probeerde het soms ook, de andere twee hebben het laten afweten.
[...]
Dat excuus verdien je ook. Zoals ik heb gelezen heb je haar vaak bijgestaan tijdens haar ziekte en was jij wel de laatste die wegliep als het moeilijk werd.
Waar waren haar eigen kinderen en je vader om deze moeilijke taken op zich te nemen en haar bij te staan?
Dankjewel! De reacties hier zijn heel wisselend.. Dus soms weet ik niet zo goed wat ik nu moet geloven.
Ja precies dat contrast van haar bijstaan tijdens haar ziekte en de opmerking die zij naar mijn hoofd slingerde steekt. Mijn vader heeft haar ook enorm geholpen hoor, oprecht. Een van haar kinderen probeerde het soms ook, de andere twee hebben het laten afweten.
donderdag 13 april 2017 om 18:55
quote:blueeyes*3 schreef op 13 april 2017 @ 18:48:
Kan het zijn dat jij het vooral heel erg oneerlijk vond dat jouw vriend moest gaan thuisblijven voor de hond van de zoon van de stiefmoeder?
Of dat jij en vriend een stukje acceptatie van jullie relatie/jouw vriend ophangen aan hoe welkom hij is? En dat er aan die acceptatie getornd werd toen er een hond bleek te zijn die echt echt echt niet ergens anders kon zijn?
Ik merk dit namelijk vaker bij mensen met een (stevige) allergie of een andere (serieuze) aandoening: ze zijn gewend dat hun directe omgeving er rekening mee houdt en zich aanpast, en als dan aan die aanpassing getornd wordt (omdat het best lastig is om overal rekening mee te houden) dan is dat een afwijzing van hun bestaansrecht.
Of, wat ik ook een beetje proef: zijn de verhoudingen misschien uit balans geraakt door de ziekte van je stiefmoeder, en is het daarom voor jullie zo pijnlijk om te zien dat ze die hond prefereren boven jullie aanwezigheid?
Bedankt voor deze scherpe (en zeker terechte) opmerkingen. In conflicten als deze ben ik ook een voorstander van om de andere kant te blijven zien. Helemaal mee eens.
Mijn vriend heeft die verwachtingen tot op een zekere hoogte. Hij kan nu eenmaal niet in dezelfde ruimte zijn als huisdieren. Maar, beseft daarnaast ook dat hij dit niet kan opleggen aan anderen. Hij drukt zijn aanwezigheid dus niet per se door bij iedere gelegenheid. Wel vinden wij het beiden belangrijk dat het contact (maar dam misschien wat minder) blijft. Dus ik denk dat beide partijen hier water bij de wijn moeten doen!
Dat ik haar bijstond tijdens haar ziekte deed ik grotendeels voor haar. Ik voel geen extra pijn dat de hond voorop komt in haar ogen.
Kan het zijn dat jij het vooral heel erg oneerlijk vond dat jouw vriend moest gaan thuisblijven voor de hond van de zoon van de stiefmoeder?
Of dat jij en vriend een stukje acceptatie van jullie relatie/jouw vriend ophangen aan hoe welkom hij is? En dat er aan die acceptatie getornd werd toen er een hond bleek te zijn die echt echt echt niet ergens anders kon zijn?
Ik merk dit namelijk vaker bij mensen met een (stevige) allergie of een andere (serieuze) aandoening: ze zijn gewend dat hun directe omgeving er rekening mee houdt en zich aanpast, en als dan aan die aanpassing getornd wordt (omdat het best lastig is om overal rekening mee te houden) dan is dat een afwijzing van hun bestaansrecht.
Of, wat ik ook een beetje proef: zijn de verhoudingen misschien uit balans geraakt door de ziekte van je stiefmoeder, en is het daarom voor jullie zo pijnlijk om te zien dat ze die hond prefereren boven jullie aanwezigheid?
Bedankt voor deze scherpe (en zeker terechte) opmerkingen. In conflicten als deze ben ik ook een voorstander van om de andere kant te blijven zien. Helemaal mee eens.
Mijn vriend heeft die verwachtingen tot op een zekere hoogte. Hij kan nu eenmaal niet in dezelfde ruimte zijn als huisdieren. Maar, beseft daarnaast ook dat hij dit niet kan opleggen aan anderen. Hij drukt zijn aanwezigheid dus niet per se door bij iedere gelegenheid. Wel vinden wij het beiden belangrijk dat het contact (maar dam misschien wat minder) blijft. Dus ik denk dat beide partijen hier water bij de wijn moeten doen!
Dat ik haar bijstond tijdens haar ziekte deed ik grotendeels voor haar. Ik voel geen extra pijn dat de hond voorop komt in haar ogen.
donderdag 13 april 2017 om 18:56
quote:Merel7 schreef op 13 april 2017 @ 18:50:
Ik vind de chemo geen excuus voor de manier waarop vrouw van vader heeft gereageerd. Zelfs al ben je emotioneler door de chemo, dan kan je nog wel je fatsoen bewaren. Laat je je dan toch gaan, zeg dan later dat je jezelf niet was.
Maar wat ik me wel afvraag, wat zegt vader.
Waar was vader toen jullie die woordenwisseling hadden.
En hoe ziet vader jullie volgende bezoek voor zich.Ja, dat is iets wat mij steekt. Hij stond erbij en zei (letterlijk) niets. Hij stond na de woordenwisseling er wel op dat het direct werd uitgepraat, maar toen vrouw deze opmerking maakte, zei hij niets. Hij probeert nu voornamelijk de bezoeken zo te regelen dat hond thuis kam blijven, waar hij dan een of twee keer heen en weer rijdt (hij of ik) om de hond uit te laten.
Ik vind de chemo geen excuus voor de manier waarop vrouw van vader heeft gereageerd. Zelfs al ben je emotioneler door de chemo, dan kan je nog wel je fatsoen bewaren. Laat je je dan toch gaan, zeg dan later dat je jezelf niet was.
Maar wat ik me wel afvraag, wat zegt vader.
Waar was vader toen jullie die woordenwisseling hadden.
En hoe ziet vader jullie volgende bezoek voor zich.Ja, dat is iets wat mij steekt. Hij stond erbij en zei (letterlijk) niets. Hij stond na de woordenwisseling er wel op dat het direct werd uitgepraat, maar toen vrouw deze opmerking maakte, zei hij niets. Hij probeert nu voornamelijk de bezoeken zo te regelen dat hond thuis kam blijven, waar hij dan een of twee keer heen en weer rijdt (hij of ik) om de hond uit te laten.
donderdag 13 april 2017 om 18:58
quote:Unicorn1992 schreef op 13 april 2017 @ 18:50:
[...]
Dankjewel! De reacties hier zijn heel wisselend.. Dus soms weet ik niet zo goed wat ik nu moet geloven.
Ja precies dat contrast van haar bijstaan tijdens haar ziekte en de opmerking die zij naar mijn hoofd slingerde steekt. Mijn vader heeft haar ook enorm geholpen hoor, oprecht. Een van haar kinderen probeerde het soms ook, de andere twee hebben het laten afweten.
Dat lees ik inderdaad door je opmerkingen en ik begrijp goed dat dat steekt. Al helemaal al haar eigen kinderen het hebben laten afweten.
Ga op je eigen gevoel af wbt de reacties.
Ook jij hebt recht op excuus en er mag ook rekening gehouden worden met jouw achtergrond[en].
En neem ook vooral eens tijd voor jezelf in je depressies ipv anderen te pleasen. Het zou je goed doen.
[...]
Dankjewel! De reacties hier zijn heel wisselend.. Dus soms weet ik niet zo goed wat ik nu moet geloven.
Ja precies dat contrast van haar bijstaan tijdens haar ziekte en de opmerking die zij naar mijn hoofd slingerde steekt. Mijn vader heeft haar ook enorm geholpen hoor, oprecht. Een van haar kinderen probeerde het soms ook, de andere twee hebben het laten afweten.
Dat lees ik inderdaad door je opmerkingen en ik begrijp goed dat dat steekt. Al helemaal al haar eigen kinderen het hebben laten afweten.
Ga op je eigen gevoel af wbt de reacties.
Ook jij hebt recht op excuus en er mag ook rekening gehouden worden met jouw achtergrond[en].
En neem ook vooral eens tijd voor jezelf in je depressies ipv anderen te pleasen. Het zou je goed doen.
donderdag 13 april 2017 om 18:59
quote:Onbevangen schreef op 13 april 2017 @ 18:58:
Toch even op terugkomen. Hoe sneller je erover praat hoe sneller je nare gevoel weg isJa ik heb binnenkort een afspraak met mijn psycholoog en dan zal ik met haar opnemen hoe ik het beste het gesprek kan ingaan en wat ik het beste kan zeggen. Het gesprek gaat sowieso komen. Bedankt!
Toch even op terugkomen. Hoe sneller je erover praat hoe sneller je nare gevoel weg isJa ik heb binnenkort een afspraak met mijn psycholoog en dan zal ik met haar opnemen hoe ik het beste het gesprek kan ingaan en wat ik het beste kan zeggen. Het gesprek gaat sowieso komen. Bedankt!