Relaties
alle pijlers
Bang voor vriend - wat nu?
woensdag 3 september 2025 om 17:55
Hallo allemaal,
Ik weet even niet meer wat ik nu moet doen en advies zou erg welkom zijn. Ik heb daarnet ruzie gehad om iets onbenulligs met mijn vriend, maar het is volledig uit de hand gelopen.
Even wat achtergrondinformatie: ik ben mishandeld in mijn jeugd en heb de diagnose ptss. Mijn vriend weet hiervan af en weet ook dat ik kan worden getriggerd als iemand erg agressief is. We zijn al zes jaar samen, waarvan we zo'n vier jaar samenwonen. Alles is altijd goed gegaan en tot februari dit jaar heb ik ook nauwelijks last gehad van ptss-gerelateerde klachten sinds ik samen ben met mijn vriend. Ik heb afgelopen februari een situatie meegemaakt waarbij iemand die dicht bij mij en mijn vriend staat behoorlijk verbaal aggressief is geweest en heb daardoor een flinke terugval gehad. Dit nadat het overigens al járen goed ging. De maanden erna ging het steeds weer wat beter en ik dacht dat alles weer goed ging sinds afgelopen juni/juli.
Begin augustus hebben mijn vriend en ik discussie gehad, waarna mijn vriend meerdere keren heel hard een deur heeft dicht gegooit. Ik ben huilend naar hem toe gegaan en heb gevraagd of hij hiermee wilde stoppen omdat ik er ontzettend bang van werd. Hij negeerde mij en heeft toen nog een paar keer hard een deur dichtgegooit. Hij heeft hiervoor later wel zijn excuses aangeboden en aangegeven zelf ook geschrokken te zijn geweest van zijn gedrag. Hij beloofde dat hij dit niet meer zou doen. Ik heb toen uiteindelijk een paar dagen flink last gehad van angstklachten, waaronder een nacht niet geslapen te hebben, omdat ik niet naast hem durfde te slapen.
Afgelopen middag was er een soortgelijke situatie. Terwijl we een discussie hadden heeft mijn vriend iets in mijn gezicht gegooit. Ik ben daar ontzettend van geschrokken en gelijk naar de slaapkamer gevlucht. Mijn vriend kwam achter mij aan en wilde het persé uitpraten terwijl ik aangaf dat ik onzettend bang was. Mijn vriend is vanmiddag nog een aantal keer in onze slaapkamer geweest, twee keer om te roken en twee keer om met mij te willen praten. Ik ben nog steeds heel bang. Ik kruip nu iedere keer onder het dekbed en geef aan niet nu te willen praten, maar mijn vriend probeert de hele tijd het dekbed weg te trekken.
Ik realiseer me goed dat mijn reactie op de situatie niet gezond is en dat het verstandig is om naar de huisarts te gaan. Maar mijn grootste vraag voor nu is hoe ik hier verder mee om kan gaan voor vanavond/vannacht. We hebben wel een beetje geappt en we zijn het er beiden over eens dat ik sowieso een goede nacht slaap nodig heb, ook omdat ik vorige week ben begonnen met een nieuwe baan, maar dat is het dan ook. Mijn vriend wil het persé vanavond nog uitpraten, terwijl ik doodsbang in bed zit. Ik wil het liefste nu even rust aan m'n hoofd, maar dat kan alleen als óf m'n vriend óf ik in ieder geval voor vannacht even ergens anders slaapt. Mijn vriend wilt absoluut niet bij familie of vrienden slapen. Ik heb zelf door omstandigheden geen sociaal netwerk om op terug te vallen. Daarnaast geeft m'n vriend ook aan dat als ik naar een hotel ga de relatie gelijk voorbij is.
Ik weet oprecht echt niet meer wat ik met deze situatie nu aan moet. Ik merk overigens dat nu even m'n hart luchten wel iets helpt gelukkig.
Ik weet even niet meer wat ik nu moet doen en advies zou erg welkom zijn. Ik heb daarnet ruzie gehad om iets onbenulligs met mijn vriend, maar het is volledig uit de hand gelopen.
Even wat achtergrondinformatie: ik ben mishandeld in mijn jeugd en heb de diagnose ptss. Mijn vriend weet hiervan af en weet ook dat ik kan worden getriggerd als iemand erg agressief is. We zijn al zes jaar samen, waarvan we zo'n vier jaar samenwonen. Alles is altijd goed gegaan en tot februari dit jaar heb ik ook nauwelijks last gehad van ptss-gerelateerde klachten sinds ik samen ben met mijn vriend. Ik heb afgelopen februari een situatie meegemaakt waarbij iemand die dicht bij mij en mijn vriend staat behoorlijk verbaal aggressief is geweest en heb daardoor een flinke terugval gehad. Dit nadat het overigens al járen goed ging. De maanden erna ging het steeds weer wat beter en ik dacht dat alles weer goed ging sinds afgelopen juni/juli.
Begin augustus hebben mijn vriend en ik discussie gehad, waarna mijn vriend meerdere keren heel hard een deur heeft dicht gegooit. Ik ben huilend naar hem toe gegaan en heb gevraagd of hij hiermee wilde stoppen omdat ik er ontzettend bang van werd. Hij negeerde mij en heeft toen nog een paar keer hard een deur dichtgegooit. Hij heeft hiervoor later wel zijn excuses aangeboden en aangegeven zelf ook geschrokken te zijn geweest van zijn gedrag. Hij beloofde dat hij dit niet meer zou doen. Ik heb toen uiteindelijk een paar dagen flink last gehad van angstklachten, waaronder een nacht niet geslapen te hebben, omdat ik niet naast hem durfde te slapen.
Afgelopen middag was er een soortgelijke situatie. Terwijl we een discussie hadden heeft mijn vriend iets in mijn gezicht gegooit. Ik ben daar ontzettend van geschrokken en gelijk naar de slaapkamer gevlucht. Mijn vriend kwam achter mij aan en wilde het persé uitpraten terwijl ik aangaf dat ik onzettend bang was. Mijn vriend is vanmiddag nog een aantal keer in onze slaapkamer geweest, twee keer om te roken en twee keer om met mij te willen praten. Ik ben nog steeds heel bang. Ik kruip nu iedere keer onder het dekbed en geef aan niet nu te willen praten, maar mijn vriend probeert de hele tijd het dekbed weg te trekken.
Ik realiseer me goed dat mijn reactie op de situatie niet gezond is en dat het verstandig is om naar de huisarts te gaan. Maar mijn grootste vraag voor nu is hoe ik hier verder mee om kan gaan voor vanavond/vannacht. We hebben wel een beetje geappt en we zijn het er beiden over eens dat ik sowieso een goede nacht slaap nodig heb, ook omdat ik vorige week ben begonnen met een nieuwe baan, maar dat is het dan ook. Mijn vriend wil het persé vanavond nog uitpraten, terwijl ik doodsbang in bed zit. Ik wil het liefste nu even rust aan m'n hoofd, maar dat kan alleen als óf m'n vriend óf ik in ieder geval voor vannacht even ergens anders slaapt. Mijn vriend wilt absoluut niet bij familie of vrienden slapen. Ik heb zelf door omstandigheden geen sociaal netwerk om op terug te vallen. Daarnaast geeft m'n vriend ook aan dat als ik naar een hotel ga de relatie gelijk voorbij is.
Ik weet oprecht echt niet meer wat ik met deze situatie nu aan moet. Ik merk overigens dat nu even m'n hart luchten wel iets helpt gelukkig.
zaterdag 3 januari 2026 om 12:40
Het is een heel naar gevoel als je het idee hebt jezelf kwijt te raken. Ik gun je dat je dat gevoel weer terug krijgt.
Tegelijkertijd - en dit is niet rot bedoeld- voelt deze opmerking wat tegenstrijdig met alles wat je eerder beschreef en de angstklachten die je hebt. Misschien goed om inderdaad in therapie te gaan samen. Enerzijds omdat ruzies nooit alleen aan jou kunnen liggen (dan hoort hij het van een ander, niet jij), en anderzijds ook om wat meer stabiliteit in jezelf te krijgen vanuit waar je beslissingen kan maken over de relatie.
zaterdag 3 januari 2026 om 12:44
Nadinexxx schreef: ↑03-01-2026 12:40Het is een heel naar gevoel als je het idee hebt jezelf kwijt te raken. Ik gun je dat je dat gevoel weer terug krijgt.
Tegelijkertijd - en dit is niet rot bedoeld- voelt deze opmerking wat tegenstrijdig met alles wat je eerder beschreef en de angstklachten die je hebt. Misschien goed om inderdaad in therapie te gaan samen. Enerzijds omdat ruzies nooit alleen aan jou kunnen liggen (dan hoort hij het van een ander, niet jij), en anderzijds ook om wat meer stabiliteit in jezelf te krijgen vanuit waar je beslissingen kan maken over de relatie.
Huh? Ze is bang voor hem en als ze een andere plek had gehad had ze het al uitgemaakt, dat is toch totaal geen basis voor relatietherapie? TO kan beter zélf in therapie, een veilige plek om haar gedachten op orde te krijgen en woorden te kunnen geven aan wat ze allemaal voelt. Echt niet dat ze dat bij relatietherapie moet gaan doen, ze moet juist veel meer gaan uitchecken.
zaterdag 3 januari 2026 om 12:46
Je reactie komt goed binnen en ik denk dat je zeker ook gelijk hebt. In een gezonde relatie kun je prima vragen of iemand het vuil wilt weggooien of een ruzie uitpraten. Maar dit is allang géén gezonde relatie meer.S-Groot schreef: ↑03-01-2026 12:31Wat ik uit bovenstaande haal: ga véél meer uitchecken en loslaten. Je bent nu nog steeds keihard aan het werken om hem te proberen te veranderen/op te voeden/sturen en de relatie gelijkwaardig te krijgen (wat natuurlijk nooit gaat lukken). Stop daarmee. Want wat denk je te bereiken door zelf nog steeds deze giftige dynamiek in stand te houden?
Dus: vuilniszak bij voordeur? Tja, niet jou pakkie an (ja vervelend voor je buren, maar jij hebt wel andere dingen aan je hoofd dus laat het gewoon bij hem). Dus laat gaan, het lost zich vanzelf wel op.
Hij is ergens pissed off over? Stop met het willen uitpraten en daarmee jezelf toe te staan nog langer in deze relatie te investeren. Maak je keuze: accepteer dat je hem nooit zult kunnen veranderen en ga in jezelf investeren.
Dus laat het gaan. Zeg desnoods sorry als dat jou en jouw situatie helpt (want jij hebt hem en zijn woning nog nodig en moet dus zorgen dat je zo veilig mogelijk bent in die situatie). Als je er ruimte voor hebt: ga in jezelf kijken wat zijn reactie met je doet en welke oude pijn zijn boosheid, onbegrip en niet luisteren naar jou triggert en ga dáár mee aan de slag ipv je verdriet weg te willen krijgen door het 'uit te praten' met een giftig, dood paard.
Ik denk dat, ondanks dat het heel krom gaat voelen, dit mij een hoop verdriet en energie zal besparen. En ook tijd die ik liever investeer in mezelf en m'n zoektocht naar een andere woning. Want de relatie valt, in tegenstelling tot wat ik een paar maanden terug nog dacht, allang niet meer te redden.
zaterdag 3 januari 2026 om 12:49
Misschien heb ik het verkeerd begrepen, maar ik dacht dat TO al in therapie zat. En dat zij RT wilde, maar vriend niet. En dat hij er nu wel voor open staat. RT kan helpen de (mogelijk giftige) dynamiek in een relatie te laten zien aan beide partijen en helpen een keuze te maken. En daarmee backup voor TO als ze bang is weg te gaan.S-Groot schreef: ↑03-01-2026 12:44Huh? Ze is bang voor hem en als ze een andere plek had gehad had ze het al uitgemaakt, dat is toch totaal geen basis voor relatietherapie? TO kan beter zélf in therapie, een veilige plek om haar gedachten op orde te krijgen en woorden te kunnen geven aan wat ze allemaal voelt. Echt niet dat ze dat bij relatietherapie moet gaan doen, ze moet juist veel meer gaan uitchecken.
zaterdag 3 januari 2026 om 13:02
Nee, ik heb geen therapie meer nu. In het verleden wel gehad. Ik denk ook niet dat relatietherapie nu nog veel kan bieden. Wat ik wil is gewoon weg gaan, zonder dat m'n ex er vanaf weet. Denk ook niet dat het verstandig is om hem over mijn plannen in te lichten, gezien hoe aggressief hij kan zijn.Nadinexxx schreef: ↑03-01-2026 12:49Misschien heb ik het verkeerd begrepen, maar ik dacht dat TO al in therapie zat. En dat zij RT wilde, maar vriend niet. En dat hij er nu wel voor open staat. RT kan helpen de (mogelijk giftige) dynamiek in een relatie te laten zien aan beide partijen en helpen een keuze te maken. En daarmee backup voor TO als ze bang is weg te gaan.
Mocht ik nog veel langer in deze situatie blijven zitten of als ik merk dat ik mezelf echt verlies, dan sta ik zeker open voor gesprekken met de POH of opnieuw therapie.
zaterdag 3 januari 2026 om 15:17
Is het een idee om die POH nu wel alvast in te schakelen? Zodat je iemand kan vertellen dat je weg wil en daar in elk geval van op de hoogte is als er iets gebeurt?Lamaatjee schreef: ↑03-01-2026 13:02Nee, ik heb geen therapie meer nu. In het verleden wel gehad. Ik denk ook niet dat relatietherapie nu nog veel kan bieden. Wat ik wil is gewoon weg gaan, zonder dat m'n ex er vanaf weet. Denk ook niet dat het verstandig is om hem over mijn plannen in te lichten, gezien hoe aggressief hij kan zijn.
Mocht ik nog veel langer in deze situatie blijven zitten of als ik merk dat ik mezelf echt verlies, dan sta ik zeker open voor gesprekken met de POH of opnieuw therapie.
zaterdag 3 januari 2026 om 16:05
Waarom zou ze met hem in therapie gaan als ze al weet dat ze bij hem weg wil? Bovendien voelt ze zich niet veilig bij hem, dus dan ga je niet kwetsbaar zitten zijn bij hem lijkt me.Nadinexxx schreef: ↑03-01-2026 12:40Het is een heel naar gevoel als je het idee hebt jezelf kwijt te raken. Ik gun je dat je dat gevoel weer terug krijgt.
Tegelijkertijd - en dit is niet rot bedoeld- voelt deze opmerking wat tegenstrijdig met alles wat je eerder beschreef en de angstklachten die je hebt. Misschien goed om inderdaad in therapie te gaan samen. Enerzijds omdat ruzies nooit alleen aan jou kunnen liggen (dan hoort hij het van een ander, niet jij), en anderzijds ook om wat meer stabiliteit in jezelf te krijgen vanuit waar je beslissingen kan maken over de relatie.
Look me in the eyes and tell me what you see.
zaterdag 3 januari 2026 om 16:06
Beloof jezelf 1 ding, ga nooit mee samenwonen en behoud je eigen huis.Lamaatjee schreef: ↑03-01-2026 13:02Nee, ik heb geen therapie meer nu. In het verleden wel gehad. Ik denk ook niet dat relatietherapie nu nog veel kan bieden. Wat ik wil is gewoon weg gaan, zonder dat m'n ex er vanaf weet. Denk ook niet dat het verstandig is om hem over mijn plannen in te lichten, gezien hoe aggressief hij kan zijn.
Mocht ik nog veel langer in deze situatie blijven zitten of als ik merk dat ik mezelf echt verlies, dan sta ik zeker open voor gesprekken met de POH of opnieuw therapie.
Look me in the eyes and tell me what you see.
zaterdag 3 januari 2026 om 17:48
Meen je dat nou? Heeft hij echt gezegd dat hij alleen in therapie wil zodat jij te horen krijgt dat het aan jou ligt en dat jij degene bent die aan zichzelf moet werken en hij niet? Wat ik in ieder geval begrijp is dat deze situatie je veel energie kost en dat het moeilijk is om bij hem weg te gaan. Ik snap je angst wel maar zo verder gaan is zeker geen optie. Ga in ieder geval maandag contact opnemen met het wijkteam!Lamaatjee schreef: ↑03-01-2026 11:56Hij ontkent wel de impact van zijn aggresieve gedrag op mij. En keer op keer geeft hij aan dat (bijna) alle ruzies mijn schuld zijn. Hij geeft nu sinds een paar weken ook aan dat hij inmiddels wel open staat voor relatietherapie, "zodat ik dan van een ander kan horen dat het aan mij ligt".
Op dit moment is mijn drive om bij hem weg te gaan groter dan mijn angst voor zijn boosheid als hij erachter komt dat ik weg wil gaan of al weg ben. Vind het ook lastig om in te schatten hoe hij daarop zal gaan reageren. Gelukkig weet ik inmiddels uit eerdere ervaring dat de eerste periode na het weggaan uit een onveilige situatie heel pittig is, maar dat het het zeker wel waard zal zijn. Ben alleen wel bang dat hoe langer het duurt voordat ik een eigen plek heb, hoe groter de kans wordt dat m'n ex m'n plannen ontdekt voordat ik weg ben.
Je pense donc je suis
zaterdag 3 januari 2026 om 17:50
Ik gun je zo zeer een veilige plek en een leven zonder angst en dat je weer die vrouw kunt worden die je daarvoor was.Lamaatjee schreef: ↑03-01-2026 13:02Nee, ik heb geen therapie meer nu. In het verleden wel gehad. Ik denk ook niet dat relatietherapie nu nog veel kan bieden. Wat ik wil is gewoon weg gaan, zonder dat m'n ex er vanaf weet. Denk ook niet dat het verstandig is om hem over mijn plannen in te lichten, gezien hoe aggressief hij kan zijn.
Mocht ik nog veel langer in deze situatie blijven zitten of als ik merk dat ik mezelf echt verlies, dan sta ik zeker open voor gesprekken met de POH of opnieuw therapie.
Je pense donc je suis
dinsdag 6 januari 2026 om 11:35
Ik ben inmiddels langs geweest bij het sociale wijkteam. Ik krijg volgende week te horen of zij mij verder kunnen helpen. Heb in ieder geval wel alvast een lijst gekregen met websites voor particuliere huur en anti-kraak. Van wat ik tot nu toe ben tegen gekomen verdien ik te weinig voor particuliere huur, en ik heb ook niemand die garant voor mij kan staan bij een anti-kraak woning. Ga er komende week toch even verder induiken. Misschien is er toch nog wat mogelijk. 
Verder ben ik alvast begonnen met een lijstje maken van alles wat ik moet regelen en doen wat betreft het weggaan bij m'n ex. Weet gelukkig al het één en ander van toen ik in het verleden heb moeten vluchten naar een vrouwenopvang, maar het valt me toch behoorlijk tegen. Het is veel regelwerk natuurlijk en er zijn bepaalde zaken waar ik (nu nog) geen oplossing voor weet of zie. Zou fijn zijn als iemand van het sociale wijkteam mij hierin bij zou kunnen staan.
Ik hoop echt dat er snel een einde komt hieraan, en dat ik snel een eigen, fijne plek heb met m'n katten. Ik zie zelf ook niet in hoe ik dit nog maandenlang zou moeten kunnen volhouden. Maar wat moet dat moet. Ik blijf hoop houden dat er snel verbetering komt. Zal ook een hoop rust geven als ik straks een groot deel van de zaken alvast heb geregeld en wat meer zekerheid heb over hoe en wat.
Verder ben ik alvast begonnen met een lijstje maken van alles wat ik moet regelen en doen wat betreft het weggaan bij m'n ex. Weet gelukkig al het één en ander van toen ik in het verleden heb moeten vluchten naar een vrouwenopvang, maar het valt me toch behoorlijk tegen. Het is veel regelwerk natuurlijk en er zijn bepaalde zaken waar ik (nu nog) geen oplossing voor weet of zie. Zou fijn zijn als iemand van het sociale wijkteam mij hierin bij zou kunnen staan.
Ik hoop echt dat er snel een einde komt hieraan, en dat ik snel een eigen, fijne plek heb met m'n katten. Ik zie zelf ook niet in hoe ik dit nog maandenlang zou moeten kunnen volhouden. Maar wat moet dat moet. Ik blijf hoop houden dat er snel verbetering komt.
Zal ook een hoop rust geven als ik straks een groot deel van de zaken alvast heb geregeld en wat meer zekerheid heb over hoe en wat.
dinsdag 6 januari 2026 om 15:21
Nog even een korte update. Ik belde vanmiddag om erachter te komen hoe lang de wachttijd is voor de ambulante begeleiding van een vrouwenopvang waarvoor VT mij zou hebben aangemeld, maar het is ergens mis gegaan qua hulpverlening lijkt het. VT heeft mij dus blijkbaar niet aangemeld voor ambulante begeleiding, terwijl dit wel was aangegeven door de medewerker van VT. Het wijkteam, waar ik om hulp zou vragen ter overbrugging van de wachtlijst voor de ambulante begeleiding mag mij eigenlijk geen hulp bieden omdat mijn veiligheid momenteel niet kan worden gegarandeerd en had dit toen aangegeven bij de huisarts. De huisarts had toen moeten ingrijpen en melding moeten maken bij VT, wat vermoedelijk niet is gedaan, aangezien ik vanmiddag opnieuw door VT ben doorverwezen naar het wijkteam. Het voelt echt alsof ik van het kastje naar de muur wordt gestuurd.
Ik ben zojuist gelukkig wel alweer terug gebeld door het wijkteam. Ik wordt op de wachtlijst gezet voor hulp via het wijkteam, maar dit kan nog maanden gaan duren werd net aangegeven. Ik wordt hier zo verdrietig van. Ik zie het op dit moment het einde van de tunnel even niet meer. Ik sta er voor m'n gevoel echt even weer helemaal alleen voor.
Liever niet quoten, haal het waarschijnlijk weer weg.
Ik ben zojuist gelukkig wel alweer terug gebeld door het wijkteam. Ik wordt op de wachtlijst gezet voor hulp via het wijkteam, maar dit kan nog maanden gaan duren werd net aangegeven. Ik wordt hier zo verdrietig van. Ik zie het op dit moment het einde van de tunnel even niet meer. Ik sta er voor m'n gevoel echt even weer helemaal alleen voor.
Liever niet quoten, haal het waarschijnlijk weer weg.
dinsdag 6 januari 2026 om 16:13
Och Lamaatje, ik begrijp dat dit voor jou een domper is.
Kan de huisarts misschien hierin nog iets betekenen? Omdat hij/zij degene is die verzuimd heeft om de melding te maken.
Dat zou ik echt nog gaan proberen hoor!
Sterkte, je bent wel hele mooie stappen aan het zetten. Morgen toch even bellen met de huisarts hoor
Kan de huisarts misschien hierin nog iets betekenen? Omdat hij/zij degene is die verzuimd heeft om de melding te maken.
Dat zou ik echt nog gaan proberen hoor!
Sterkte, je bent wel hele mooie stappen aan het zetten. Morgen toch even bellen met de huisarts hoor
dinsdag 6 januari 2026 om 16:27
dinsdag 6 januari 2026 om 16:34
Wat een domper! Maar blijf actief, blijf je lijstjes maken, probeer jezelf aan te melden bij VT, zet de huisarts er nog eens achter.
En voor laagdrempelige, wachttijdloze hulp, google eens of er een herstelacademie in de buurt zit. Ik ken er eentje die zich behoorlijk richt op herstel uit gewelddadige relaties, maar ik weet zeker dat je hiermee ook bij de andere locaties terecht kan. Daar kun je ondersteuning krijgen bij het sterker worden/blijven, ondanks wat je overkomt.
Sterkte!
En voor laagdrempelige, wachttijdloze hulp, google eens of er een herstelacademie in de buurt zit. Ik ken er eentje die zich behoorlijk richt op herstel uit gewelddadige relaties, maar ik weet zeker dat je hiermee ook bij de andere locaties terecht kan. Daar kun je ondersteuning krijgen bij het sterker worden/blijven, ondanks wat je overkomt.
Sterkte!
dinsdag 6 januari 2026 om 20:36
En dit! Helemaal mee eens!Kipzonderkop schreef: ↑06-01-2026 16:27Heel indrukwekkend hoe je de hele tijd zelf naar oplossingen blijft zoeken. Het tegenovergestelde van slachtofferschap.
Kun je ergens misschien een vakantiehuisje oid huren? Voor een paar maanden? Lijkt me dat het nu geen hoogseizoen is.
Lamaatje,je zet al hele goede stappen en zoekt naar oplossingen. Makkelijk is het niet. Goed dat je naar het wijkteam bent geweest! En een vakantiehuisje inderdaad. Het is goedkoper als het geen hoogseizoen is of een appartement? Zouden dit evtl. opties kunnen zijn? En kan je huisarts verder nog iets voor je betekenen? Sterkte met alles!
Je pense donc je suis
woensdag 7 januari 2026 om 09:07
Bedankt voor jullie lieve, steunende berichten en alle tips. Doet me veel goeds!
Ik ben vanochtend opnieuw naar de huisarts geweest. Dit keer een andere huisarts die mij ook goed kent. Het gaat worden besproken binnen het team of er alsnog een VT melding gaat worden gemaakt. Zeker ook omdat, hoe krom het ook is, VT sneller geneigt is om iets te doen als er een instantie of zorgverlener een melding heeft gemaakt. De huisarts gaf vanochtend overigens ook aan dat ze vindt dat er duidelijk sprake is van manipulatie en isolatie en dat het heel verstandig is om te gaan vertrekken. Ook besproken dat zodra ik merk dat ik mentaal verder achteruit ga ik gelijk aan de bel trek voor verdere ondersteuning, bijvoorbeeld van de POH.
Ik heb ook als advies meegekregen om sowieso ook de wijkagent in te lichten over de situatie. Wellicht dat hij/zij ook nog wat extra tips heeft.
Liever niet quoten, haal het misschien weer weg.
Ik ben vanochtend opnieuw naar de huisarts geweest. Dit keer een andere huisarts die mij ook goed kent. Het gaat worden besproken binnen het team of er alsnog een VT melding gaat worden gemaakt. Zeker ook omdat, hoe krom het ook is, VT sneller geneigt is om iets te doen als er een instantie of zorgverlener een melding heeft gemaakt. De huisarts gaf vanochtend overigens ook aan dat ze vindt dat er duidelijk sprake is van manipulatie en isolatie en dat het heel verstandig is om te gaan vertrekken. Ook besproken dat zodra ik merk dat ik mentaal verder achteruit ga ik gelijk aan de bel trek voor verdere ondersteuning, bijvoorbeeld van de POH.
Ik heb ook als advies meegekregen om sowieso ook de wijkagent in te lichten over de situatie. Wellicht dat hij/zij ook nog wat extra tips heeft.
Liever niet quoten, haal het misschien weer weg.
lamaatjee wijzigde dit bericht op 07-01-2026 09:16
2.77% gewijzigd
woensdag 7 januari 2026 om 09:15
Ik merk dat ik met het herstel van m'n hersenschudding toch even een klein stapje achteruit moet ga doen qua al het regelwerk en zoektocht naar een andere plek. Ik blijf voor nu sowieso reageren op sociale huurwoningen. Sta daarvoor nu ingeschreven in drie verschillende regio's. Ik ga binnenkort er rustig voor zitten en bekijken wat er verder mogelijk is huisvesting.MadameBijoux schreef: ↑06-01-2026 20:36En dit! Helemaal mee eens!
Lamaatje,je zet al hele goede stappen en zoekt naar oplossingen. Makkelijk is het niet. Goed dat je naar het wijkteam bent geweest! En een vakantiehuisje inderdaad. Het is goedkoper als het geen hoogseizoen is of een appartement? Zouden dit evtl. opties kunnen zijn? En kan je huisarts verder nog iets voor je betekenen? Sterkte met alles!
Zat ook te twijfelen of het nu wel verstandig is om te blijven reageren op woningen de komende tijd, aangezien ik nu met die hersenschudding echt nog niet in staat ben om te klussen e.d. Maar de huisarts gaf vanochtend ook al aan dat het, ondanks alles, het beste is om door te blijven gaan met zoeken. Zelfs als dat betekent dat ik in m'n nieuwe huis een tijdje met m'n matras op een kale grond lig. Zolang ik maar veilig ben en dus weg ben bij m'n ex.
Liever niet quoten, haal het misschien weer weg.
woensdag 7 januari 2026 om 10:22
Ik ben het eens met de huisarts.
Een huis hoeft niet af te zijn voordat je er gaat wonen. Schoon en een bed en lekkere stoel van de kringloop is genoeg.
Heb je in dit huis spullen van jezelf? Zo ja, maak vast een lijstje, tot aan de onderbroeken en de pollepel aan toe.
Je kan vast bekijken welke energieleverancier je wil.
Heb je voor dit huis contracten op jouw naam staan?
Het zou echt fijn zijn als iemand uit het wijkteam je kan helpen dit soort dingen op een rijtje te zetten.
Maar ook om te kijken welke mogelijkheden er allemaal zijn. Met toeslagen aanvragen etc.
Goed dat je in beweging blijft!
Een huis hoeft niet af te zijn voordat je er gaat wonen. Schoon en een bed en lekkere stoel van de kringloop is genoeg.
Heb je in dit huis spullen van jezelf? Zo ja, maak vast een lijstje, tot aan de onderbroeken en de pollepel aan toe.
Je kan vast bekijken welke energieleverancier je wil.
Heb je voor dit huis contracten op jouw naam staan?
Het zou echt fijn zijn als iemand uit het wijkteam je kan helpen dit soort dingen op een rijtje te zetten.
Maar ook om te kijken welke mogelijkheden er allemaal zijn. Met toeslagen aanvragen etc.
Goed dat je in beweging blijft!
Look me in the eyes and tell me what you see.
woensdag 7 januari 2026 om 11:26
Mbt hulp bij klussen en verhuizen en je hersenschudding: veel gemeentes hebben vrijwilligersteams die kwetsbare personen helpen bij verhuizingen. Jij zou daar zeker voor in aanmerking komen, als de gemeente waarin je terecht komt zoiets heeft. Tzt kan het wijkteam van daar je misschien wel verder helpen daarmee.
Verder, heel goed bezig met hoe je steeds weer voor jezelf kiest en hulp opzoekt!
Verder, heel goed bezig met hoe je steeds weer voor jezelf kiest en hulp opzoekt!
woensdag 7 januari 2026 om 12:39
Dit wist ik niet. Wat zijn er toch veel lieve mensen.stokbootje schreef: ↑07-01-2026 11:26Mbt hulp bij klussen en verhuizen en je hersenschudding: veel gemeentes hebben vrijwilligersteams die kwetsbare personen helpen bij verhuizingen. Jij zou daar zeker voor in aanmerking komen, als de gemeente waarin je terecht komt zoiets heeft. Tzt kan het wijkteam van daar je misschien wel verder helpen daarmee.
Lamaatje: misschien kun je je daar aan vast houden. Dat er ook mensen zijn die met je meeleven en willen helpen.
woensdag 7 januari 2026 om 12:47
woensdag 7 januari 2026 om 17:10
Hoi Lamaatje,ik zal je post´s zeker niet quoten. Ik vind dat je goed bezig bent maar je post´s raken me ook,vooral als je het hebt over manipulatie en isolatie waar zeker sprake van is. En ook omdat mijn zus ooit in een soortgelijke situatie zat en nog een kind heeft ook. Goed dat je nog een keer naar de huisarts bent geweest! Wat je meemaakt is bijzonder heftig. Wat je hersenschudding betreft zo moet je zeker niet teveel hooi op vork gaan nemen. Belangrijk is vooral dat je niet over je grenzen heengaat. Zie de tip van stokbootje! Sterkte met alles!
Je pense donc je suis
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
