Bedrogen, en nu?

Dag mensen van Viva, ik hoop hier mijn verhaal een beetje kwijt te kunnen want de afgelopen weken zijn een rollercoaster voor mij geweest.

Ik ben er een maand geleden achter gekomen dat mijn vriend me bedrogen heeft met een collega van hem. We hadden iets meer dan twee jaar een relatie. Mijn beste vriendin heeft het me verteld, hij had het zelf tegen zijn beste vriend gezegd die het op zijn beurt tegen andere mensen is gaan vertellen en zo is het via via bij mijn vriendin terecht gekomen. Zij heeft hem nog een week de tijd gegeven om het mij te vertellen, helaas heeft hij die kans niet genomen. Hij heeft ondertussen wel alles toegegeven, het zou maar één keer gebeurd zijn, een dronken avond die fout is afgelopen. Het was algemeen geweten dat zij al meer dan een jaar achter hem aan liep, maar daar had ik zelfs vrede mee genomen omdat ik hem volledig vertrouwde dat hij toch nooit op haar zou ingaan. Hij doet er momenteel alles aan om me terug te winnen en wil zichzelf nu bewijzen.

Ondertussen is mijn woede ook al wat afgezwakt en blijft er vooral nog verdriet en verwarring over. Ik heb altijd gezegd dat ik iemand die mij bedriegt nooit zou kunnen vergeven, maar als je écht van iemand houdt gaan die gevoelens ook niet opeens weg ondanks de pijn. Ik hou nog steeds van hem en ik mis hem ook, een deel in mij zou niets liever willen dan dit allemaal te vergeten en gewoon een nieuwe start te maken, maar als ik eraan denk hoe hij in godsnaam tot zoiets in staat heeft kunnen zijn zie ik het toch niet zitten.
Ze zeggen dat de tijd heelt, maar ik vreet mezelf van deze uitzichtloze situatie en weet niet meer wat ik met mezelf moet aanvangen.

Wie is hierin mijn lotgenoot? Ik weet wel wat voor soort reacties ik mag verwachten, maar ik zou het fijn vinden om er gewoon over te kunnen praten.

Op iemand die vroeg of het die beruchte ex is die bij hem is gaan werken, neen dat is ze niet, zij heeft maar een paar keer bij hem gewerkt. Het gaat om een werknemer die vorig jaar bij hem begonnen is, ik kende haar ook persoonlijk, we gingen samen wel eens wat drinken. Ik voel me dubbel in de rug gestoken.

Wat betreft zijn ontslag, die keuze heeft hij zo snel gemaakt omdat hij enkele weken geleden elders al een aanbod had gekregen. Zoveel bewijst het dus helaas toch niet.

We zouden na de zomer gaan samenwonen, gelukkig ben ik er nu dus achter gekomen voordat er investeringen gemaakt zouden worden.

Het is makkelijk om te zeggen dat het voor velen einde verhaal zou zijn, maar helaas is dat helemaal niet het geval als je er zelf in zit. Ik heb hem ook altijd gezegd dat als ie me ooit zou bedriegen ik niks meer met hem te maken hoef te hebben, maar dat lukt nu helaas niet. Ik wou dat het anders was en ik hem gewoon kon vergeten.