Relaties
alle pijlers
behoorlijk wanhopig
zondag 3 oktober 2010 om 11:06
Beste allemaal, ik lees wel een tijdje mee, maar heb me nu zojuist aangemeld. Ik ben wanhopig;
Even een voorstelrondje: ben jonge vrouw van 32, heb 2 kinderen van 8 en 5 jaar en een echtgenoot. Zijn ongeveer 13 jaar samen.
Sinds een jaar is mijn man zich vervelend gaan gedragen tov mij. Ik doe te weinig in huis en met de kids (ik ben hoofdkostwinnaar). Vaak ook jaloerse uitlatingen. We zijn in relatietherapie geweest; eerlijk gezegd niets mee opgeschoten. Hij wil niets weten van een time out iod. Terwijl hij mij continue onder druk zet over de toekomst van onze relatie. Daarnaast is hij behoorlijk agressief in zijn woorden (incl. doodsbedreigingen) en heeft hij mij 2x fysiek pijn gedaan.
Hij loopt ook bij een psychiater over zijn dwangmatige gedrag naar mij toe. Dit helpt allemaal niet zo veel. Hij wil dat wij er samen onze schouders onder zetten, dan komt het vast weer goed. Ik ben echter van mening dat er zoveel gebeurt is, dat het niet meer goed komt. Echter, die boodschap kan en wil hij niet accepteren.
Wat moet ik? Zeggen dat het definitief over is? Geen idee wat hij dan in zijn wanhoop zal doen.....Hoe pak ik dit aan, zodat we in de toekomst in ieder geval on speaking terms blijven, met name voor de kinderen.
Even een voorstelrondje: ben jonge vrouw van 32, heb 2 kinderen van 8 en 5 jaar en een echtgenoot. Zijn ongeveer 13 jaar samen.
Sinds een jaar is mijn man zich vervelend gaan gedragen tov mij. Ik doe te weinig in huis en met de kids (ik ben hoofdkostwinnaar). Vaak ook jaloerse uitlatingen. We zijn in relatietherapie geweest; eerlijk gezegd niets mee opgeschoten. Hij wil niets weten van een time out iod. Terwijl hij mij continue onder druk zet over de toekomst van onze relatie. Daarnaast is hij behoorlijk agressief in zijn woorden (incl. doodsbedreigingen) en heeft hij mij 2x fysiek pijn gedaan.
Hij loopt ook bij een psychiater over zijn dwangmatige gedrag naar mij toe. Dit helpt allemaal niet zo veel. Hij wil dat wij er samen onze schouders onder zetten, dan komt het vast weer goed. Ik ben echter van mening dat er zoveel gebeurt is, dat het niet meer goed komt. Echter, die boodschap kan en wil hij niet accepteren.
Wat moet ik? Zeggen dat het definitief over is? Geen idee wat hij dan in zijn wanhoop zal doen.....Hoe pak ik dit aan, zodat we in de toekomst in ieder geval on speaking terms blijven, met name voor de kinderen.
dinsdag 16 november 2010 om 23:07
Volgens mij is het wel meer dan hun moeder niet respecteren. Hij bedreigt ze! Hij is voor de kinderen een heel eng, onberekenbaar persoon, die geen zelfbeheersing kent. Die over grenzen van anderen heen dendert, die eist en dreigt. Ook naar de kinderen. Ontvoeren en doodsbedreigingen bijvoorbeeld. Laat hij je fysiek nog met rust? Of is de eerste klap al gevallen? Duw en trekwerk? Laat hij je op sexueel gebied met rust, of heb je dan ook maar te doen wat hij wil om hem weer een beetje tot rust te brengen?
dinsdag 16 november 2010 om 23:26
woensdag 17 november 2010 om 00:49
Ik heb ook met zo'n man samengeleefd. Heb een zoon van hem. Werd constant gecontroleerd, niet geloofd bedreigd en mishandeld. Onvoorspelbaar in zn gedrag. Geloof me als ik zeg dat het alleen maar erger en enger wordt. Durfde in het begin geen aangifte te doen, weer bang voor de gevolgen daarvan. Op een gegeven moment kwam het er toch van. Ik wilde voor mezelf maar vooral voor mijn kind dat we niet meer hoefden te lijden onder de vreselijke invloed van deze man. Er werd me geadviseerd om van alles melding en of aangifte te doen en de voorvallen op te schrijven. Op een gegeven moment kreeg ik bij de politie een "alert op naam" wat inhield dat wanneer hij bedreigend of lastig was de politie zo snel mogelijk ter plaatse zou zijn. Er volgde een straatverbod en zelfs een stadverbod omdat we werden gestalkt. Gebeld of op straat gevolgd enz. In een blijf van mn lijf huis hebben we ook gezeten. Kortom: het heeft veel voeten in de aarde en kost veel energie. Zorg dat je alles goed hebt voorbereid en zet dan alles in werking want het kost tijd, veel tijd en veel energie en hoe eerder je het in werking zet hoe beter.
woensdag 17 november 2010 om 10:17
je klinkt nog steeds vrij passief en machteloos maar dat ben je niet. Ga nou niet afwachten en wel zien hoe het loopt want dan zet je jezelf al vantevoren in een positie waarin je nix te vertellen hebt over hoe het verder gaat. Wat is nou belangrijker in het leven van je jou en je kinderen? Dat lijkt me actief risicobeperkend bezig zijn en niet afwachten en hopen dat zoveel mogelijk bij het oude blijft (school, huis, enz.)
woensdag 17 november 2010 om 15:18
Nikki, ik heb met verbazing en grote zorg je verhaal gelezen. Natuurlijk moet je bij die man weg, maar heel erg goed dat je daar een stappenplan voor hebt. Misschien kun je tijd rekken door hem te zeggen dat hij een kans krijgt onder deze voorwaarden: hij woont niet bij jullie, jullie hebben hooguit twee keer op een dag contact en dat moet hij vijf weken volhouden. Dat geeft jou de tijd die nodig is voor die beschikking, waarmee je hem voorgoed het huis kunt weigeren.
Weten jouw en zijn vader precies wat er allemaal is gebeurd? Weten ze van de doodsbedreigingen en de agressie? Neem het aanbod van je vader alsjeblieft aan bij je in huis te komen.
Heel veel sterkte! Ik wilde dat ik je kon helpen, vind het echt hartverscheurend voor je.
Weten jouw en zijn vader precies wat er allemaal is gebeurd? Weten ze van de doodsbedreigingen en de agressie? Neem het aanbod van je vader alsjeblieft aan bij je in huis te komen.
Heel veel sterkte! Ik wilde dat ik je kon helpen, vind het echt hartverscheurend voor je.
Beter een half motto....
zaterdag 20 november 2010 om 18:29
Bedankt allemaal voor jullie goede raad en steun. Ik voel me ook passief, niet van harte, want dat maakt mij ook zo ongerust. De afgelopen dagen waren afschuwelijk en idd het wordt steeds erger.
Politie kan maar weinig doen, sprak vandaag met de wijkagent. Psychische mishandeling is niet zichtbaar en dan is het mijn verhaal tegen het zijne. Het kwam erop neer dat de wijkagent mij mededeelde dat ik met hem 'zit opgescheept'.
Er zou een gesprek komen met onze beide vaders, dus met zijn vieren. Zijn psychiater belde mij vanochtend en zei dat hij het geen goed idee vond. Hij stelde voor dat beide vaders met hem (de psych) zouden komen praten. Dat is gebeurt, waarbij mijn vader dus meer details kreeg te horen waar hij behoorlijk van aangeslagen raakte. Mijn schoonvader en de psychiater raakte behoorlijk met elkaar in de clinch. De psychiater verweet hem hetzelfde gedrag als zijn zoon aan te hangen. Is wel zo, alleen is er met hem nog redelijk te communiceren daar waar manlief alleen maar dreigt en schreeuwt. Uiteindelijk is man weer vertrokken met de belofte (alweer...) nul contact met mij te hebben. Pas woensdag komt hij hier om voor de kinderen te zorgen. Zo heb ik rust (hoelang het duurt, moet ik maar a fwachten) om verder te bedenken hoe ik het aan ga pakken.
Bim, over jouw advies heb ik ook gedacht, dat vond ik nogal berekenend van mezelf, maar in een dergelijk situatie is dat geoorloofd, sterker nog, is dat wellicht de enige mogelijkheid.
Ik heb nog met de psychiater gesproken en die is ook van mening dat dit geen 'tijdelijke ziekte' is, maar een gedragsprobleem waarmee hij in voorgaande jaren altijd is weggekomen. Zo denk ik er ook over.
NAtuurlijk lees en begrijp ik 100% de mensen die zeggen; 'weg bij de kerel' en dat mijn houding te afwachtend en passief is. Geloof me, ik heb exact dezelfde gedachten en mening mijn hele leven gehad en dat ben ik nu nog niet kwijt. Het enige verschil is als je daadwerkelijk in een dergelijke situatie leeft, het gewoon echt verschrikkelijk moeilijk is eruit te komen. Maar ik heb er vertrouwen in dat dit gaat gebeuren. Misschien niet zo abrupt als ik zou willen, maar stap voor stap.
Bedankt lieve mensen, ik vind het erg fijn jullie berichten te lezen.
Politie kan maar weinig doen, sprak vandaag met de wijkagent. Psychische mishandeling is niet zichtbaar en dan is het mijn verhaal tegen het zijne. Het kwam erop neer dat de wijkagent mij mededeelde dat ik met hem 'zit opgescheept'.
Er zou een gesprek komen met onze beide vaders, dus met zijn vieren. Zijn psychiater belde mij vanochtend en zei dat hij het geen goed idee vond. Hij stelde voor dat beide vaders met hem (de psych) zouden komen praten. Dat is gebeurt, waarbij mijn vader dus meer details kreeg te horen waar hij behoorlijk van aangeslagen raakte. Mijn schoonvader en de psychiater raakte behoorlijk met elkaar in de clinch. De psychiater verweet hem hetzelfde gedrag als zijn zoon aan te hangen. Is wel zo, alleen is er met hem nog redelijk te communiceren daar waar manlief alleen maar dreigt en schreeuwt. Uiteindelijk is man weer vertrokken met de belofte (alweer...) nul contact met mij te hebben. Pas woensdag komt hij hier om voor de kinderen te zorgen. Zo heb ik rust (hoelang het duurt, moet ik maar a fwachten) om verder te bedenken hoe ik het aan ga pakken.
Bim, over jouw advies heb ik ook gedacht, dat vond ik nogal berekenend van mezelf, maar in een dergelijk situatie is dat geoorloofd, sterker nog, is dat wellicht de enige mogelijkheid.
Ik heb nog met de psychiater gesproken en die is ook van mening dat dit geen 'tijdelijke ziekte' is, maar een gedragsprobleem waarmee hij in voorgaande jaren altijd is weggekomen. Zo denk ik er ook over.
NAtuurlijk lees en begrijp ik 100% de mensen die zeggen; 'weg bij de kerel' en dat mijn houding te afwachtend en passief is. Geloof me, ik heb exact dezelfde gedachten en mening mijn hele leven gehad en dat ben ik nu nog niet kwijt. Het enige verschil is als je daadwerkelijk in een dergelijke situatie leeft, het gewoon echt verschrikkelijk moeilijk is eruit te komen. Maar ik heb er vertrouwen in dat dit gaat gebeuren. Misschien niet zo abrupt als ik zou willen, maar stap voor stap.
Bedankt lieve mensen, ik vind het erg fijn jullie berichten te lezen.
zaterdag 20 november 2010 om 23:41
Wat tijgermeisje zegt.
En: in godesnaam, verzamel bewijsmateriaal !!!
Trut !!!
http://www.spycity.nl/producten/spy-cameras/
En: in godesnaam, verzamel bewijsmateriaal !!!
Trut !!!
http://www.spycity.nl/producten/spy-cameras/
zondag 21 november 2010 om 00:01
@Nikki: jij staat in deze schoenen. NIemand anders, van hier. Je bent wel goed bezig, houd je vast aan hoe je het nu aanpakt: scenario's en plan B. Goed doordacht doen, ipv halsoverkop. Mensen kunnen van afstand het heel goed weten, maar er middenin zitten is een ander verhaal.
Ik kan je alleen maar heel veel kracht en sterkte wensen met alles, vraag het universum om hulp, om het goede te doen en een goede afloop! Omdat het de vader is van je kinderen ben je er niet zomaar vanaf, dat lijken sommigen maar niet te beseffen. Wat je je op de hals haalt als hij met zijn 3 meest geliefde personen geen enkel contact meer mag hebben. Het is en blijft een ongelooflijk moeilijk probleem, dus enige wat je kan doen is iedereen zoveel mogelijk inlichten en je kansen zien/nemen/vergroten op een beter leven. Maar wat wijsheid is, weet je niet bij een onvoorspelbaar iemand.
Ik denk dat je nuchter genoeg bent om eea in goede banen te leiden, maar goh wat is dat eenzaam en moeilijk ook. Niemand weet hoe dit gaat verlopen, ook die psych niet. Maar bij hem blijven is geen optie meer, je kan gewoon niet anders dan deze stappen nemen, je hebt geen keus. Ik volg dit, weet dat je niet alleen staat, sterk je met zoveel mogelijk mensen, meer kan je niet doen!
Ik vind dit uitermate zwaar voor je en van mij dus een big
Ik kan je alleen maar heel veel kracht en sterkte wensen met alles, vraag het universum om hulp, om het goede te doen en een goede afloop! Omdat het de vader is van je kinderen ben je er niet zomaar vanaf, dat lijken sommigen maar niet te beseffen. Wat je je op de hals haalt als hij met zijn 3 meest geliefde personen geen enkel contact meer mag hebben. Het is en blijft een ongelooflijk moeilijk probleem, dus enige wat je kan doen is iedereen zoveel mogelijk inlichten en je kansen zien/nemen/vergroten op een beter leven. Maar wat wijsheid is, weet je niet bij een onvoorspelbaar iemand.
Ik denk dat je nuchter genoeg bent om eea in goede banen te leiden, maar goh wat is dat eenzaam en moeilijk ook. Niemand weet hoe dit gaat verlopen, ook die psych niet. Maar bij hem blijven is geen optie meer, je kan gewoon niet anders dan deze stappen nemen, je hebt geen keus. Ik volg dit, weet dat je niet alleen staat, sterk je met zoveel mogelijk mensen, meer kan je niet doen!
Ik vind dit uitermate zwaar voor je en van mij dus een big
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
zondag 21 november 2010 om 00:16
quote:nikkiname schreef op 31 oktober 2010 @ 19:25:
Het aparte is, is dat ik constant mij verplaats in de gevoelens van mijn partner en hij zich echt absoluut nooit in die van mij....dat zal dan wel een kenmerk van narcisme zijn.....
Niet het kenmerk van een narcist alleen óók het kenmerk van een partner van een narcist. Verdiep je eens in de kenmerken van partners van narcisten. Globaal gezien zijn daar ook algemene kenmerken van te vinden op het internet.
Praat dáár over houdt je verre van zijn psyche , houdt je bezig met de jouwe. Jouw psyche zorgt er namelijk voor dat hij vat op jou houdt. Jij kan hier van komen . Dat kan je écht echter dan zal je je bewust moeten worden van hoe jij jouw afhankelijkheid van hem (psychisch gezien) in stand houdt. Jouw denken en dus handelen zorgt er ook voor dat hij vat houdt. Dát is denk ik wellicht ook de reden waarom je tegen de scheiding op ziet.
Waarom ben jij het niet waard om vrij van deze man te zijn? Hoe komt het dat je ondanks alles alsnog met hem bezig bent in je hoofd?
Hoe komt het dat iemand jou zo mag vernederen en dat jij dit vervolgens verklaard ? Hoe komt het dat jij dit accepteert van jezelf?
Hoe komt het lieve TO dat jij ondanks dat hij niet voor jou heeft gezorgd alsnog voor hem blijft zorgen (in je hoofd)?
Hoe komt het dat je een man die overduidelijk gevaarlijk is eigenlijk nog steeds de hand boven het hoofd wilt houden?
Het aparte is, is dat ik constant mij verplaats in de gevoelens van mijn partner en hij zich echt absoluut nooit in die van mij....dat zal dan wel een kenmerk van narcisme zijn.....
Niet het kenmerk van een narcist alleen óók het kenmerk van een partner van een narcist. Verdiep je eens in de kenmerken van partners van narcisten. Globaal gezien zijn daar ook algemene kenmerken van te vinden op het internet.
Praat dáár over houdt je verre van zijn psyche , houdt je bezig met de jouwe. Jouw psyche zorgt er namelijk voor dat hij vat op jou houdt. Jij kan hier van komen . Dat kan je écht echter dan zal je je bewust moeten worden van hoe jij jouw afhankelijkheid van hem (psychisch gezien) in stand houdt. Jouw denken en dus handelen zorgt er ook voor dat hij vat houdt. Dát is denk ik wellicht ook de reden waarom je tegen de scheiding op ziet.
Waarom ben jij het niet waard om vrij van deze man te zijn? Hoe komt het dat je ondanks alles alsnog met hem bezig bent in je hoofd?
Hoe komt het dat iemand jou zo mag vernederen en dat jij dit vervolgens verklaard ? Hoe komt het dat jij dit accepteert van jezelf?
Hoe komt het lieve TO dat jij ondanks dat hij niet voor jou heeft gezorgd alsnog voor hem blijft zorgen (in je hoofd)?
Hoe komt het dat je een man die overduidelijk gevaarlijk is eigenlijk nog steeds de hand boven het hoofd wilt houden?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 21 november 2010 om 00:29
Oftwel: Wordt wakker TO niet deze gevaarlijke man alleen is een bedreiging jouw denken over -en doen naar deze man is er ook één.
Sterkte
Norwood groep
Misschien ook van waarde
Sterkte
Norwood groep
Misschien ook van waarde
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 21 november 2010 om 11:10
Frankie, doe ik ook, bewijsmateriaal verzamelen. Ik heb een paar korte opnamen met mijn mobiel kunnen maken. Ik wil ook een dictafoontje aanschaffen en dat aanzetten tijdens gesprekken.
Echter, het gesprek met de wijkagent was ook duidelijk. Zonder bandopnamen (weet niet of dat geldig bewijmateriaal is, lijkt mij wel) is het mijn woord tegen het zijne. Vrijdag na een reeks van serieuze bedreigingen, vertelde ik hem rustig dat hij mij dwingt dit te melden, dat het strafbaar is om mensen met de dood te bedreigen. Hij zegt dan doodleuk dat hij alles ontkent en dat ik gek ben.....En dat kan hij, charmeur eerste klas.
Dat is waar de agent ook eerlijk in was; psychische mishandeling en bedreiging is niet waarneembaar. Het is ook mijn woord tegen dat van hem, erg lastig ook voor de politie om mee om te gaan.
Ook wat de kinderen betreft, vertelde de agent mij, kan ik niet veel. Het zijn ook zijn kinderen dus in eerst instantie zal er een omgangsregeling komen. Onderduiken met kinderen is dus ook maar tijdelijk mogelijk, aldus de agent. Dus weer confrontatie.
Natuurlijk kunnen er allerlei trajecten opgestart worden, maar wat ik van de zijlijn wel heb begrepen is dat deze trajecten ook een lange adem nodig hebben.
Hoe dan ook, het kwam erop neer dat ik voorlopig aan deze man vast zit. Ik vroeg nog aan hem of hij vanuit zijn ervaring weet of daar een einde aan komt. Nou zei hij nogal somber, soms wel, maar dan moet de man bewust worden van zijn gedrag en dat willen veranderen. Hoe groot is de kans daarop, ik weet het niet.
Suzy, bedankt voor je lieve woorden, is zo ontzettend fijn om in deze tijd te lezen.
Enn, een eye opener, je hebt gelijk. Het is erin geslopen. Heb altijd alle moeilijkheden zelf proberen op te lossen, hem erbuiten gehouden om het voor hem zo makkelijk mogelijk te maken.
Gisteren was ik ook alleen maar bezig te bedenken hoe hij op dingen reageert. Het komt waarschijnlijk nu ook omdat hij zo onvoorspelbaar is.
Ik keek net op de links die je had geplaatst. Ik ga me daar eens in verdiepen. Bedankt voor je adviezen.
Echter, het gesprek met de wijkagent was ook duidelijk. Zonder bandopnamen (weet niet of dat geldig bewijmateriaal is, lijkt mij wel) is het mijn woord tegen het zijne. Vrijdag na een reeks van serieuze bedreigingen, vertelde ik hem rustig dat hij mij dwingt dit te melden, dat het strafbaar is om mensen met de dood te bedreigen. Hij zegt dan doodleuk dat hij alles ontkent en dat ik gek ben.....En dat kan hij, charmeur eerste klas.
Dat is waar de agent ook eerlijk in was; psychische mishandeling en bedreiging is niet waarneembaar. Het is ook mijn woord tegen dat van hem, erg lastig ook voor de politie om mee om te gaan.
Ook wat de kinderen betreft, vertelde de agent mij, kan ik niet veel. Het zijn ook zijn kinderen dus in eerst instantie zal er een omgangsregeling komen. Onderduiken met kinderen is dus ook maar tijdelijk mogelijk, aldus de agent. Dus weer confrontatie.
Natuurlijk kunnen er allerlei trajecten opgestart worden, maar wat ik van de zijlijn wel heb begrepen is dat deze trajecten ook een lange adem nodig hebben.
Hoe dan ook, het kwam erop neer dat ik voorlopig aan deze man vast zit. Ik vroeg nog aan hem of hij vanuit zijn ervaring weet of daar een einde aan komt. Nou zei hij nogal somber, soms wel, maar dan moet de man bewust worden van zijn gedrag en dat willen veranderen. Hoe groot is de kans daarop, ik weet het niet.
Suzy, bedankt voor je lieve woorden, is zo ontzettend fijn om in deze tijd te lezen.
Enn, een eye opener, je hebt gelijk. Het is erin geslopen. Heb altijd alle moeilijkheden zelf proberen op te lossen, hem erbuiten gehouden om het voor hem zo makkelijk mogelijk te maken.
Gisteren was ik ook alleen maar bezig te bedenken hoe hij op dingen reageert. Het komt waarschijnlijk nu ook omdat hij zo onvoorspelbaar is.
Ik keek net op de links die je had geplaatst. Ik ga me daar eens in verdiepen. Bedankt voor je adviezen.
zondag 21 november 2010 om 12:00
niet waarneembaar... Maar jij bent er getuige van en jouw getuigenis kunnen ze op zn minst serieus nemen om het risico op escalatie zo klein mogelijk te maken/houden?
Ik begrijp zo'n politiestandpunt wel uit juridisch oogpunt, zonder wetsovertreding geen dader, maar al die tv uitzending met achteraf gepraat over 'had dit niet voorkomen kunnen worden?' dan? Dat begrijp ik niet, NU is het uitgelezen moment om aan preventie te doen en dan sta je er alsnog alleen voor.
Met wie heb je nog meer contact over je situatie? Goede vrienden, familie, mensen die dit ooit hebben meegemaakt, huisarts, stichtingen die bijstand bieden bij nare scheidingen of huiselijk geweld of weet ik wat voor instanties?
Heb je de lange topics met heel veel verhalen van ervaringsdeskundigen al gelezen? Misschien heb je er wat aan. (ben naam even kwijt maar volgens mij staat ie op Relaties en heet het iets van 'ervaringen met een narcistische (ex-) partner' oid.
Take care.
Ik begrijp zo'n politiestandpunt wel uit juridisch oogpunt, zonder wetsovertreding geen dader, maar al die tv uitzending met achteraf gepraat over 'had dit niet voorkomen kunnen worden?' dan? Dat begrijp ik niet, NU is het uitgelezen moment om aan preventie te doen en dan sta je er alsnog alleen voor.
Met wie heb je nog meer contact over je situatie? Goede vrienden, familie, mensen die dit ooit hebben meegemaakt, huisarts, stichtingen die bijstand bieden bij nare scheidingen of huiselijk geweld of weet ik wat voor instanties?
Heb je de lange topics met heel veel verhalen van ervaringsdeskundigen al gelezen? Misschien heb je er wat aan. (ben naam even kwijt maar volgens mij staat ie op Relaties en heet het iets van 'ervaringen met een narcistische (ex-) partner' oid.
Take care.
zondag 21 november 2010 om 12:23
quote:nikkiname schreef op 21 november 2010 @ 11:10:
Frankie, doe ik ook, bewijsmateriaal verzamelen.
Dan neem ik een woordje terug:
!!! turT
De bijdragen van de anderen zijn constructiever, moet ik zeggen. Ik voel me alleen maar plaatsvervangend woest worden op deze eigengeiler/ snode strateeg/ leugenaar/ kindervertrapper/ gijzelnemer/ terrorist.
Snel weg hier.
Kon jij dat ook maar zeggen.
Ik vertrouw erop dat je alle voorbereidende maatregelen treft die je kunt en dat je zijn tere zieltje daarbij niet ontziet want hij heeft geen last van zijn zieltje, hij heeft last van obesitas van zijn ego, dat daardoor in de knel is geraakt (niet erg verrassend voor een kampioen papzak).
Frankie, doe ik ook, bewijsmateriaal verzamelen.
Dan neem ik een woordje terug:
!!! turT
De bijdragen van de anderen zijn constructiever, moet ik zeggen. Ik voel me alleen maar plaatsvervangend woest worden op deze eigengeiler/ snode strateeg/ leugenaar/ kindervertrapper/ gijzelnemer/ terrorist.
Snel weg hier.
Kon jij dat ook maar zeggen.
Ik vertrouw erop dat je alle voorbereidende maatregelen treft die je kunt en dat je zijn tere zieltje daarbij niet ontziet want hij heeft geen last van zijn zieltje, hij heeft last van obesitas van zijn ego, dat daardoor in de knel is geraakt (niet erg verrassend voor een kampioen papzak).
zondag 21 november 2010 om 13:45
Frankie, ok. Maar (en dat wist ik natuurlijk ook niet), je staat er verdomd slecht voor als slachtoffer. Ik denk ook de laatste tijd als Tijgermeisje; er moet schijnbaar eerst iets heel vreselijks gebeuren, dan kan er weer oeverloos gepraat worden over hoe het voorkomen had kunnen worden.
Mijn familie is op de hoogte, zijn vader ook. Die is ook woest op hem, maarrrrrr hij kreeg wel van de psychiater op zijn sodemieter omdat hij net als zoonlief denkt. "Als zij nou even nog een kans geeft, dan stopt hij echt wel".......Psychiater heeft duidelijk aangegeven dat er totaal niets van mij verwacht mag worden in deze situatie. Ik denk dat mijn schoonvader gewoon ook niet zo snel een andere uitweg ziet. Gelukkig zegt hij nooit tegen zijn zooon dat hij ook vindt dat ik hem nog een kans moet geven.
Overigens heb ik wel een optie bedacht als hij weer eens thuis komt om de boel te verstieren en niet meer wil vertrekken; ik bel dan mijn vader en die komt dan direct met zijn koffertje bij mij logeren. Samen sta je altijd sterker.
Daarnaast is er een therapeute die mij helpt met stappen zetten, ook het steunpunt heeft zij over de situatie geinformeerd. Ik ga ze morgen zelf ook weer bellen om verdere aanvullende info te verstrekken.
Mijn familie is op de hoogte, zijn vader ook. Die is ook woest op hem, maarrrrrr hij kreeg wel van de psychiater op zijn sodemieter omdat hij net als zoonlief denkt. "Als zij nou even nog een kans geeft, dan stopt hij echt wel".......Psychiater heeft duidelijk aangegeven dat er totaal niets van mij verwacht mag worden in deze situatie. Ik denk dat mijn schoonvader gewoon ook niet zo snel een andere uitweg ziet. Gelukkig zegt hij nooit tegen zijn zooon dat hij ook vindt dat ik hem nog een kans moet geven.
Overigens heb ik wel een optie bedacht als hij weer eens thuis komt om de boel te verstieren en niet meer wil vertrekken; ik bel dan mijn vader en die komt dan direct met zijn koffertje bij mij logeren. Samen sta je altijd sterker.
Daarnaast is er een therapeute die mij helpt met stappen zetten, ook het steunpunt heeft zij over de situatie geinformeerd. Ik ga ze morgen zelf ook weer bellen om verdere aanvullende info te verstrekken.
zondag 21 november 2010 om 14:09
quote:nikkiname schreef op 21 november 2010 @ 13:45:
Ik denk ook de laatste tijd als Tijgermeisje; er moet schijnbaar eerst iets heel vreselijks gebeuren, dan kan er weer oeverloos gepraat worden over hoe het voorkomen had kunnen worden.
Ik wilde het niet zeggen, maar het lijkt alsof er bij je man steeds meer ingredienten voor een 'gezinsdrama' aanwezig zijn.
Is het misschien op één of andere manier mogelijk om hem te laten geloven dat hij een gevaarlijke vijand heeft, waar jij niets mee te maken hebt? Dan is hij afgeleid van jou, en dat moet je hebben.
Ik denk ook de laatste tijd als Tijgermeisje; er moet schijnbaar eerst iets heel vreselijks gebeuren, dan kan er weer oeverloos gepraat worden over hoe het voorkomen had kunnen worden.
Ik wilde het niet zeggen, maar het lijkt alsof er bij je man steeds meer ingredienten voor een 'gezinsdrama' aanwezig zijn.
Is het misschien op één of andere manier mogelijk om hem te laten geloven dat hij een gevaarlijke vijand heeft, waar jij niets mee te maken hebt? Dan is hij afgeleid van jou, en dat moet je hebben.
zondag 21 november 2010 om 23:28
Satsuma, wat ik morgen in ieder geval even ga doen is een klein opname recordertje kopen.
Ik merk dat ik soms zelf niet eens meer weet wat hij allemaal voor vreselijks zegt. Het lijkt wel of ik op de een of andere manier soms een black out heb en de helft al niet meer weet. Maar goed, de dingen die ik onthoud zijn al triest genoeg....
Ik merk dat ik soms zelf niet eens meer weet wat hij allemaal voor vreselijks zegt. Het lijkt wel of ik op de een of andere manier soms een black out heb en de helft al niet meer weet. Maar goed, de dingen die ik onthoud zijn al triest genoeg....
zondag 21 november 2010 om 23:42
Ik heb ook als advies gezien om alles op te schrijven. Een soort dagboek. Misschien kan dit op twee manieren werken voor je: en als eventueel bewijs en in het verwerkingsproces.
En vergeet niet dat de meeste telefoons ook video en geluidsopnames maken.
In ieder geval sterkte en houd moed, je komt op mij over als een sterke vrouw.
En vergeet niet dat de meeste telefoons ook video en geluidsopnames maken.
In ieder geval sterkte en houd moed, je komt op mij over als een sterke vrouw.
maandag 22 november 2010 om 00:38
Pas op om niet mee te gaan in de sfeer van; hoe houden we hem rustig, we staan machteloos en kunnen pas wat doen als er doden en/of gewonden zijn gevallen.
Volgens mij kun je wel zker wat doen, om jezelf, maar in de eerste plaatst je kinderen te beschremen tegen hem die hen mishandelt. Nu sta je erbij en kijk je ernaar hoe deze man maar door en door gaat met je kinderen te beschadigen.
Iedereen kan naar een blijf van mijn lijf huis. Als je dat om allerlei praktische redenen waar ik echt de belangrijkheid niet van snap, niet kan of niet wil, schakel dan op zijn minst de kinderbescherming in. Als jij het zelf niet waard bent om beschremt te worden tegen mishandeling en terreur, sta dan alsjeblieft op voor je kinderen. Zij hebben niet voor deze positie gekozen en ze zijn afhankelijk van jou, als enige toerekeninsvatbare ouder.
Volgens mij kun je wel zker wat doen, om jezelf, maar in de eerste plaatst je kinderen te beschremen tegen hem die hen mishandelt. Nu sta je erbij en kijk je ernaar hoe deze man maar door en door gaat met je kinderen te beschadigen.
Iedereen kan naar een blijf van mijn lijf huis. Als je dat om allerlei praktische redenen waar ik echt de belangrijkheid niet van snap, niet kan of niet wil, schakel dan op zijn minst de kinderbescherming in. Als jij het zelf niet waard bent om beschremt te worden tegen mishandeling en terreur, sta dan alsjeblieft op voor je kinderen. Zij hebben niet voor deze positie gekozen en ze zijn afhankelijk van jou, als enige toerekeninsvatbare ouder.
maandag 22 november 2010 om 09:33
Zoals jij het nu brengt, komt het er zelfs volgens die agent die jij hebt gesproken op neer dat je voorlopig aan je man vast zit? Lijkt mij een heel sterk verhaal, dan zou dus niemand meer kunnen scheiden en maar moeten zwichten voor terreur. Wat me dan wel weer logisch lijkt, is dat de politie je pas kan helpen als je eerst zelf stappen onderneemt. Dus; scheiding aanvragen, voorlopige voorzieningen, man uit huis, desnoods een straatverbod als hij zich niet weet te gedragen. En uiteraard met behulp van de kinderbescherming alleen bezoek onder toezicht. Je hebt de meldingen van de politie, evt verklaringen van familie en zijn behandelend psychiater kan je steunen in jouw verhaal. Beroepsgeheim mag namelijk doorbroken worden als de veiligheid of het leven van de patient of anderen in gevaar worden gebracht.
lees dit
Je hoeft niet passief te zijn. Moeilijk gaat het toch wel worden, of je nu vandaag in actie komt, morgen, of pas over een jaar. Bescherm alsjeblieft je kinderen tegen verdere mishandeling van hem!
lees dit
Je hoeft niet passief te zijn. Moeilijk gaat het toch wel worden, of je nu vandaag in actie komt, morgen, of pas over een jaar. Bescherm alsjeblieft je kinderen tegen verdere mishandeling van hem!