Relaties
alle pijlers
Beledigingen vanuit mijn moeder
woensdag 2 september 2020 om 08:08
Onlangs ben ik samen met mijn moeder en een broer een weekje op vakantie geweest.
Mijn moeder zegt al geregeld wat over mijn kleding, kapsel of mijn gewicht wat in het afgelopen jaar is toegenomen.
Eigenlijk hoor ik al gedurende mijn leven commentaar op mijn uiterlijk.
Vroeger, ordinar, goedkoop, teveel make up, te wijd, strakke kleding...
Nu te weinig make up, te opvallend haar, te dik, niet strak in t vel..
Mijn moeder heeft een klein maatje 38 en vind zichzelf nog dik.
Ze sport veel, is ook actief en is erg verzorgd.
Tijdens de vakantie was źe ook redelijk actief, zowat elke dag was er een 'planning' en werd er s ochtends al driftig gepoetst.
Oké leuk maar ik was stukken ontspannender, is tenslotte vakantie en bij de uitjes op 2 keer na niet heel de dag mee gegaan.
Ben toen heerlijk alleen aan t strandje gaan liggen met een boek en gezwommen.
Nou oeh dat was kennelijk ook niet echt goed.
Ga je nou alweer eten, wat een vreetzak, hoorde ik tijdens een terrasje toen ik een appelpunt nam.
Meestal ben ik heel positief en trek me er niks van aan.
Wilde ook geen sfeer verpester zijn, niet tegenover mijn broer maar in zijn geheel niet..
Zo'n weekje weg was toch bijzonder dus hier en daar een snauw van mijn kant was t dan ook wel.
Mijn moeder kan dan ook zo raar doen.
Toen ik haar bv bij t vakantie winkeltje tegen kwam, liep ze dan nogal geirriteerd langs me heen alsof ze me niet ziet omdat ik niet wéér ergens heen wilde.
Chagrijnig gedrag komt dan dus boven.
Vind dit dus niet bepaald prettig hoewel ik er wel aan gewend ben en nooit echt boos ben.
Vermijd liefst commentaar naar anderen en ben van de gemoedelijke sfeer waarin iedereen zichzelf kan zijn.
Wat is dit toch voor raar gedrag van mijn moeder?
Of stel ik mij aan?
Probeer het ook van haar kant te bekijken maar kan er met mijn vinger niet bij.
Echt goed praten gaat niet en wuift dingen graag weg mbt bepaalde onderwerpen of vind het flauwenkul.
Mijn moeder zegt al geregeld wat over mijn kleding, kapsel of mijn gewicht wat in het afgelopen jaar is toegenomen.
Eigenlijk hoor ik al gedurende mijn leven commentaar op mijn uiterlijk.
Vroeger, ordinar, goedkoop, teveel make up, te wijd, strakke kleding...
Nu te weinig make up, te opvallend haar, te dik, niet strak in t vel..
Mijn moeder heeft een klein maatje 38 en vind zichzelf nog dik.
Ze sport veel, is ook actief en is erg verzorgd.
Tijdens de vakantie was źe ook redelijk actief, zowat elke dag was er een 'planning' en werd er s ochtends al driftig gepoetst.
Oké leuk maar ik was stukken ontspannender, is tenslotte vakantie en bij de uitjes op 2 keer na niet heel de dag mee gegaan.
Ben toen heerlijk alleen aan t strandje gaan liggen met een boek en gezwommen.
Nou oeh dat was kennelijk ook niet echt goed.
Ga je nou alweer eten, wat een vreetzak, hoorde ik tijdens een terrasje toen ik een appelpunt nam.
Meestal ben ik heel positief en trek me er niks van aan.
Wilde ook geen sfeer verpester zijn, niet tegenover mijn broer maar in zijn geheel niet..
Zo'n weekje weg was toch bijzonder dus hier en daar een snauw van mijn kant was t dan ook wel.
Mijn moeder kan dan ook zo raar doen.
Toen ik haar bv bij t vakantie winkeltje tegen kwam, liep ze dan nogal geirriteerd langs me heen alsof ze me niet ziet omdat ik niet wéér ergens heen wilde.
Chagrijnig gedrag komt dan dus boven.
Vind dit dus niet bepaald prettig hoewel ik er wel aan gewend ben en nooit echt boos ben.
Vermijd liefst commentaar naar anderen en ben van de gemoedelijke sfeer waarin iedereen zichzelf kan zijn.
Wat is dit toch voor raar gedrag van mijn moeder?
Of stel ik mij aan?
Probeer het ook van haar kant te bekijken maar kan er met mijn vinger niet bij.
Echt goed praten gaat niet en wuift dingen graag weg mbt bepaalde onderwerpen of vind het flauwenkul.
anoniem_290325 wijzigde dit bericht op 02-09-2020 14:36
4.95% gewijzigd
zaterdag 3 oktober 2020 om 14:39
Het gezegde elk pondje gaat door het mondje blijft nog steeds van kracht in mijn ogen, alleen je verschilt in genen en hormonen nogal, de een kan alles eten en geen gram aankomen de ander niet, in alle eeuwen waren er dikke en dunne mensen. Maar goed, daar heeft TO niks aan. Zij heeft te maken met een conflict met haar moeder en volgens mij heeft dat niks met gewicht te maken.noorderlicht76 schreef: ↑03-10-2020 14:30Het is ect niet aardig, aan de andere kant soms zie je op vakantie zoveel van elkaar. Ik heb een zus met overgewicht en als ik op vakantie zie wat ze allemaal eet vind ik daar wel wat van. de hele dag door en steeds de ongezondste optie. ik moet me dan best inhouden om er niets van te zeggen.
zaterdag 3 oktober 2020 om 14:41
snap ik hoor, probeer alleen gedrag van moeder wat te begrijpenAndrieske1976 schreef: ↑03-10-2020 14:39Het gezegde elk pondje gaat door het mondje blijft nog steeds van kracht in mijn ogen, alleen je verschilt in genen en hormonen nogal, de een kan alles eten en geen gram aankomen de ander niet, in alle eeuwen waren er dikke en dunne mensen. Maar goed, daar heeft TO niks aan. Zij heeft te maken met een conflict met haar moeder en volgens mij heeft dat niks met gewicht te maken.
zaterdag 3 oktober 2020 om 14:43
Zoo herkenbaar, helaas. Voor mij reden om al jaren het contact op een laag pitje te houden.
Zaken die voor mij gevoelig liggen (bv. gedoe op het werk) vertel ik niet want dan kan ik daar nog een sneer overheen krijgen.
Empathie of troost is mijn moeder vreemd. Zowel om het te geven als te ontvangen. En dat vind ik er zo triestig aan, ze doet dit allemaal niet bewust of expres. Heeft het zelf nooit mogen ervaren. Soms lukt het me om haar dit wel te geven. Ik hoop dat het helpt...
Ik vraag me al jaren af of ik dit bespreekbaar zal maken. Maar dan verwacht ik weer aanvallend of verdedigend gedrag, wat me toch steeds weer raakt.
Overigens kan ze best complimenten uitdelen. Toen we elkaar een tijdje niet gezien hadden, zei ze ‘je bent helemaal niet dikker geworden hè?’
Zaken die voor mij gevoelig liggen (bv. gedoe op het werk) vertel ik niet want dan kan ik daar nog een sneer overheen krijgen.
Empathie of troost is mijn moeder vreemd. Zowel om het te geven als te ontvangen. En dat vind ik er zo triestig aan, ze doet dit allemaal niet bewust of expres. Heeft het zelf nooit mogen ervaren. Soms lukt het me om haar dit wel te geven. Ik hoop dat het helpt...
Ik vraag me al jaren af of ik dit bespreekbaar zal maken. Maar dan verwacht ik weer aanvallend of verdedigend gedrag, wat me toch steeds weer raakt.
Overigens kan ze best complimenten uitdelen. Toen we elkaar een tijdje niet gezien hadden, zei ze ‘je bent helemaal niet dikker geworden hè?’
zaterdag 3 oktober 2020 om 14:45
Ja, ik wil me ook altijd graag inleven in mensen die de hele dag onaardige dingen zeggen.noorderlicht76 schreef: ↑03-10-2020 14:41snap ik hoor, probeer alleen gedrag van moeder wat te begrijpen
zaterdag 3 oktober 2020 om 14:46
Nou dat. Echt waarom?Betty_Slocombe schreef: ↑03-10-2020 14:45Ja, ik wil me ook altijd graag inleven in mensen die de hele dag onaardige dingen zeggen.
En minder contact is ook niet mogelijk ofzo?
Hoezo dat TO?
zaterdag 3 oktober 2020 om 14:49
Heb je wel eens een bullshit bingo gemaakt?
Negen vlakjes. Eerste vlakje voor gewicht, tweede voor haardracht, enz.
Bij elk gesprek ga je afkruisen welk commentaar ze heeft.
Af en toe de bingokaart omhooghouden.
"Hé, mam, al drie vakjes afgekruist."
Zoiets:
https://www.omdenken.nl/inspiratie-en-v ... shit-bingo
zaterdag 3 oktober 2020 om 14:53
zaterdag 3 oktober 2020 om 16:28
hoeft ook niet. ik denk gewoon dat niemand van zichzelf denkt goh laat ik eens heel onaardig zijn. er zit altijd wel een idee achter. en ja dat boeit mijBetty_Slocombe schreef: ↑03-10-2020 14:45Ja, ik wil me ook altijd graag inleven in mensen die de hele dag onaardige dingen zeggen.
zaterdag 3 oktober 2020 om 16:40
zaterdag 3 oktober 2020 om 16:42
Dat siert je, dat je dat denkt. Ik denk dat sommige mensen namelijk wel bewust onaardig zijn.noorderlicht76 schreef: ↑03-10-2020 16:28hoeft ook niet. ik denk gewoon dat niemand van zichzelf denkt goh laat ik eens heel onaardig zijn. er zit altijd wel een idee achter. en ja dat boeit mij
zaterdag 3 oktober 2020 om 19:09
Ik weet bij mijn moeder wel dat zij ook een product van haar opvoeding is. Maar ik heb meerdere malen in zeer duidelijke taal aangegeven dat ik niet van haar commentaar gediend ben. Ik heb nota bene aangegeven over welke onderwerpen ik niets meer uit haar mond wil horen. Toch kan ze het soms niet laten. Tegenwoordig hoef ik maar een waarschuwende vinger op te steken en ze trekt haar keutel in. Maar de drang zit diep.noorderlicht76 schreef: ↑03-10-2020 16:28hoeft ook niet. ik denk gewoon dat niemand van zichzelf denkt goh laat ik eens heel onaardig zijn. er zit altijd wel een idee achter. en ja dat boeit mij
En ja, ik heb best begrip voor haar eigen achtergrond, maar ik heb geen begrip voor iemand die zelfs na heel duidelijke instructies van mij haar mond niet kan houden. Dus daar ga ik nu met gestrekt been in en ik kap alles af en stap op als er dan toch door wordt gegaan. Iets anders komt niet aan. Maar tegenwoordig is het minder vaak nodig omdat mijn consequente reactie langzaam is doorgedrongen.
zaterdag 3 oktober 2020 om 19:15
Herkenbaar. Laatst ook een topic gehad over het ge emmer met mijn moeder.
Altijd deugt er wel wat niet. Mijn huis is te rommelig en te vies naar haar standaard. Ze overruled mij als moeder wanneer ik mijn dochter iets zeg. Heeft standaard wat aan te merken op mijn kleding, hoe mijn haar zit, welke kleur het heeft, hoe mijn nagels er al dan niet uit zien, wat ik aan moet als ik bij haar ben en is tegen anderen altijd hartstikke positief op me en zogenaamd trots, maar recht in mijn gezicht bekritiseert ze me en doet ze vals. En als ik dan van me af bijt dan ben ik te overgevoelig, spoor ik niet, zeur ik en doe ik moeilijk. En alles wat ik heb, heeft zij ook gehad maar dan 10x erger en dan gaat het gesprek de rest van de avond over haar.
Heel irritant.
Altijd deugt er wel wat niet. Mijn huis is te rommelig en te vies naar haar standaard. Ze overruled mij als moeder wanneer ik mijn dochter iets zeg. Heeft standaard wat aan te merken op mijn kleding, hoe mijn haar zit, welke kleur het heeft, hoe mijn nagels er al dan niet uit zien, wat ik aan moet als ik bij haar ben en is tegen anderen altijd hartstikke positief op me en zogenaamd trots, maar recht in mijn gezicht bekritiseert ze me en doet ze vals. En als ik dan van me af bijt dan ben ik te overgevoelig, spoor ik niet, zeur ik en doe ik moeilijk. En alles wat ik heb, heeft zij ook gehad maar dan 10x erger en dan gaat het gesprek de rest van de avond over haar.
Heel irritant.