Relaties
alle pijlers
Beste vriendin
zaterdag 7 april 2012 om 13:56
Hoi meiden,
Ik zwerf al eventjes op Viva rond maar vond het nu wel tijd dat ik even mijn probleem vertel, aangezien ik er al een tijdje erg mee zit.
Twee weken terug kreeg ik van mijn vriendin te horen dat ze terug was bij haar ex, die haar meerdere keren bedrogen gehad. Ze vroeg mijn mening en die vertelde ik haar ook, alleen had ze hier niet op gerekend, of had ze een ander antwoord verwacht denk ik.
Ze begon te schreeuwen door de telefoon en riep dat ik haar niets gunde, natuurlijk gun ik haar de wereld, maar het was de zoveelste keer dat ze met die jongen weer in zee ging. Ik zei ook tegen haar, wees nou voorzichtig en trek je grenzen.
Ze zei dat mijn relatie aan de onderkant van de maatschappij behoorde en dat ik niets waard was. Daarmee was het gesprek afgelopen,ik zat hier erg mee, niet alleen voor wat ze had gezegd, maar ook hoe het met haar ging.
Een week ging voorbij, en ze belde me, helemaal uit het niets. Huilend begon ze te vertellen dat hij haar weer had bedrogen, drie keer op een avond. Nou, ik kan daar slecht tegen, dus vroeg haar om langs te komen, aangezien ik toch een weekendje over was uit Brussel, dat we even goed moesten praten samen. Dat gebeurde, we hebben goed kunnen praten, en de vriendschap tussen ons was weer helemaal hersteld en zoals het eerst was. Ze beloofde me ook voorzichtiger te zijn en geen contact te hebben met die jongen. Ik geloofde haar, dat ging een week goed.
Toen ik tijdelijk even terug in Nederland was, nodigde ik haar uit om bij ons thuis een wijntje te komen doen, mijn vriend vond het ook leuk haar weer even te zien, omdat het tussen hen ook niet echt klikte in het begin. Dat gebeurde,
Plotseling zei ze; 'Oh, by the way, ik ben weer terug bij hem.'
Nou, ik zeg heel eerlijk, mijn hoofd weer vuurrood en ik moest m'n best doen niet gigantisch te ontploffen. Ik heb de hele avond ook niets meer gezegd. Uiteindelijk is ze weggegaan met de mededeling dat ze het jammer vond dat ik niet blij voor haar kon zijn en dat ik het haar niet gunde.
Sorry voor m'n ellendige lange verhaal, maar ik zit er gewoon nog steeds mee. Mijn vriend zegt ook, lekker laten gaan, ze komt er vanzelf wel achter. Gelijk heeft hij. Maar ik blijf niet aan de gang, ik blijf niet wachten aan de zijlijn totdat het weer uit is en ze met hangende pootjes naar me terug komt en een week later weer naar hem toe gaat.
Ik weet eventjes niet wat ik moet doen, hebben jullie hier ervaring mee? Of enige tips?
Liefs,
Ik zwerf al eventjes op Viva rond maar vond het nu wel tijd dat ik even mijn probleem vertel, aangezien ik er al een tijdje erg mee zit.
Twee weken terug kreeg ik van mijn vriendin te horen dat ze terug was bij haar ex, die haar meerdere keren bedrogen gehad. Ze vroeg mijn mening en die vertelde ik haar ook, alleen had ze hier niet op gerekend, of had ze een ander antwoord verwacht denk ik.
Ze begon te schreeuwen door de telefoon en riep dat ik haar niets gunde, natuurlijk gun ik haar de wereld, maar het was de zoveelste keer dat ze met die jongen weer in zee ging. Ik zei ook tegen haar, wees nou voorzichtig en trek je grenzen.
Ze zei dat mijn relatie aan de onderkant van de maatschappij behoorde en dat ik niets waard was. Daarmee was het gesprek afgelopen,ik zat hier erg mee, niet alleen voor wat ze had gezegd, maar ook hoe het met haar ging.
Een week ging voorbij, en ze belde me, helemaal uit het niets. Huilend begon ze te vertellen dat hij haar weer had bedrogen, drie keer op een avond. Nou, ik kan daar slecht tegen, dus vroeg haar om langs te komen, aangezien ik toch een weekendje over was uit Brussel, dat we even goed moesten praten samen. Dat gebeurde, we hebben goed kunnen praten, en de vriendschap tussen ons was weer helemaal hersteld en zoals het eerst was. Ze beloofde me ook voorzichtiger te zijn en geen contact te hebben met die jongen. Ik geloofde haar, dat ging een week goed.
Toen ik tijdelijk even terug in Nederland was, nodigde ik haar uit om bij ons thuis een wijntje te komen doen, mijn vriend vond het ook leuk haar weer even te zien, omdat het tussen hen ook niet echt klikte in het begin. Dat gebeurde,
Plotseling zei ze; 'Oh, by the way, ik ben weer terug bij hem.'
Nou, ik zeg heel eerlijk, mijn hoofd weer vuurrood en ik moest m'n best doen niet gigantisch te ontploffen. Ik heb de hele avond ook niets meer gezegd. Uiteindelijk is ze weggegaan met de mededeling dat ze het jammer vond dat ik niet blij voor haar kon zijn en dat ik het haar niet gunde.
Sorry voor m'n ellendige lange verhaal, maar ik zit er gewoon nog steeds mee. Mijn vriend zegt ook, lekker laten gaan, ze komt er vanzelf wel achter. Gelijk heeft hij. Maar ik blijf niet aan de gang, ik blijf niet wachten aan de zijlijn totdat het weer uit is en ze met hangende pootjes naar me terug komt en een week later weer naar hem toe gaat.
Ik weet eventjes niet wat ik moet doen, hebben jullie hier ervaring mee? Of enige tips?
Liefs,
Ren niet harder dan je beschermengel vliegen kan.
zaterdag 7 april 2012 om 16:11
Wat er mis is gegaan: je hebt de impact van jouw mening overschat. Voor jou is het een clear case maar je kent niet alle factoren die spelen en je bent haar niet. Het leven is niet zo eenvoudig als de mening van een vriendin.
Bovendien, iedereen heeft het recht op zijn eigen leerschool. Bemoeizucht werkt alleen als een extra stoorzender bij het opdoen van levenservaring.
Bovendien, iedereen heeft het recht op zijn eigen leerschool. Bemoeizucht werkt alleen als een extra stoorzender bij het opdoen van levenservaring.
it's a big club and you ain't in it
zaterdag 7 april 2012 om 16:35
Ze weet hoe jij er over denkt en ik zou tegen haar zeggen, als jij denkt gelukkig met hem te zijn is het jou keuze.
En verder zou ik er niks meer mee doen. Als ze meningen vraagt zou ik die niet geven en dan ook eerlijk zeggen meis, je weet hoe ik er over denk en het enige wat ik er mee kan is naar je luisteren.
Ze weet hoe jij denkt en zij en zij alleen kan alleen de keuze maken en realiseren dat deze relatie niet goed is.
Hoe meer je gaat zeggen nee dit is niks en dat is niks hoe verder zij bij je vandaag gaat en niks meer gaat zeggen.
Zo ben je denk ik wel eerlijk, maar ben er ook nog steeds voor haar zonder dat je haar gevoel passeert.
Daarnaast vind ik het behoorlijk onbeschoft hoe zij met jou omgaat! Dus daar zou ik mijn twijfels bij hebben als een vriendin me zo af begint te kafferen. Ik denk dat ik mijn energie op zou geven voor het klaar staan enz.
En verder zou ik er niks meer mee doen. Als ze meningen vraagt zou ik die niet geven en dan ook eerlijk zeggen meis, je weet hoe ik er over denk en het enige wat ik er mee kan is naar je luisteren.
Ze weet hoe jij denkt en zij en zij alleen kan alleen de keuze maken en realiseren dat deze relatie niet goed is.
Hoe meer je gaat zeggen nee dit is niks en dat is niks hoe verder zij bij je vandaag gaat en niks meer gaat zeggen.
Zo ben je denk ik wel eerlijk, maar ben er ook nog steeds voor haar zonder dat je haar gevoel passeert.
Daarnaast vind ik het behoorlijk onbeschoft hoe zij met jou omgaat! Dus daar zou ik mijn twijfels bij hebben als een vriendin me zo af begint te kafferen. Ik denk dat ik mijn energie op zou geven voor het klaar staan enz.
zaterdag 7 april 2012 om 16:38
quote:lavie-enrose schreef op 07 april 2012 @ 13:56:
Ze zei dat mijn relatie aan de onderkant van de maatschappij behoorde en dat ik niets waard was.
Pardon? Dit in combinatie met het feit dat je alleen wat van haar hoort als ze weer "vrijgezel" is, en anders niet, zou voor mij einde vriendschap betekenen. Ik vind dit toch vrij heftig om tegen een vriendin te zeggen, zo heb je geen vijanden meer nodig..
Ze zei dat mijn relatie aan de onderkant van de maatschappij behoorde en dat ik niets waard was.
Pardon? Dit in combinatie met het feit dat je alleen wat van haar hoort als ze weer "vrijgezel" is, en anders niet, zou voor mij einde vriendschap betekenen. Ik vind dit toch vrij heftig om tegen een vriendin te zeggen, zo heb je geen vijanden meer nodig..
zaterdag 7 april 2012 om 16:51
quote:Kier_V schreef op 07 april 2012 @ 14:55:
Heel herkenbaar...
Had ook zo'n vriendin tot een maand of 3 geleden.
Doodmoe werd ik van de verhalen, weer besodemieterd, weer voorgelogen. Een plaat die constant werd afgedraaid.
Mijn mening werd alleen de eerste 2x op prijs gesteld, daarna begreep ik er volgens haar niets van, want dit was echte liefde.ja ja...
Ben met die vriendschap gestopt omdat zij het gevoel had dat ze haar verhaal voor de 7e keer niet aan me kwijt kon.
Het houdt een keertje op hoor.Oh oh, zo herkenbaar! Ze zegt precies hetzelfde, dat het ware liefde is en dat hij huilend naar haar terugkeert, dat ze niet zonder hem leven kan, enz enz enz...
Heel herkenbaar...
Had ook zo'n vriendin tot een maand of 3 geleden.
Doodmoe werd ik van de verhalen, weer besodemieterd, weer voorgelogen. Een plaat die constant werd afgedraaid.
Mijn mening werd alleen de eerste 2x op prijs gesteld, daarna begreep ik er volgens haar niets van, want dit was echte liefde.ja ja...
Ben met die vriendschap gestopt omdat zij het gevoel had dat ze haar verhaal voor de 7e keer niet aan me kwijt kon.
Het houdt een keertje op hoor.Oh oh, zo herkenbaar! Ze zegt precies hetzelfde, dat het ware liefde is en dat hij huilend naar haar terugkeert, dat ze niet zonder hem leven kan, enz enz enz...
Ren niet harder dan je beschermengel vliegen kan.
zaterdag 7 april 2012 om 17:25
quote:rionyriony schreef op 07 april 2012 @ 15:46:
Dat moeten ze bij mij ook niet doen hoor; zich bemoeien met mijn beslissingen en ongevraagd raad geven. Het leven is al moeilijk genoeg zonder andermans mening.
Dat zo iemand zich teweerstelt kan je dan verwachten. Een goede, begrijpende vriendin houdt zich daar verre van.
Maar dat is het nou juist, ik gaf nooit ongevraagd advies en/of raad. Ze vroeg altijd aan me, wat IK ervan vond en of ik nog advies of raad had en als ik dat had. Was het 9 van de 10 keer niet goed, of had ze het anders verwacht.
En ik zou niet zeggen dat ik geen goede, begrijpende vriendin ben, ik heb altijd voor haar klaargestaan, ben er altijd voor haar geweest, maar op een gegeven moment is de maat bij mij ook vol, om telkens de wind van voren te krijgen als je, je mening geeft als daar om gevraagd wordt.
Dat moeten ze bij mij ook niet doen hoor; zich bemoeien met mijn beslissingen en ongevraagd raad geven. Het leven is al moeilijk genoeg zonder andermans mening.
Dat zo iemand zich teweerstelt kan je dan verwachten. Een goede, begrijpende vriendin houdt zich daar verre van.
Maar dat is het nou juist, ik gaf nooit ongevraagd advies en/of raad. Ze vroeg altijd aan me, wat IK ervan vond en of ik nog advies of raad had en als ik dat had. Was het 9 van de 10 keer niet goed, of had ze het anders verwacht.
En ik zou niet zeggen dat ik geen goede, begrijpende vriendin ben, ik heb altijd voor haar klaargestaan, ben er altijd voor haar geweest, maar op een gegeven moment is de maat bij mij ook vol, om telkens de wind van voren te krijgen als je, je mening geeft als daar om gevraagd wordt.
Ren niet harder dan je beschermengel vliegen kan.
zaterdag 7 april 2012 om 17:29
quote:vogelbekdier schreef op 07 april 2012 @ 16:35:
Ze weet hoe jij er over denkt en ik zou tegen haar zeggen, als jij denkt gelukkig met hem te zijn is het jou keuze.
En verder zou ik er niks meer mee doen. Als ze meningen vraagt zou ik die niet geven en dan ook eerlijk zeggen meis, je weet hoe ik er over denk en het enige wat ik er mee kan is naar je luisteren.
Ze weet hoe jij denkt en zij en zij alleen kan alleen de keuze maken en realiseren dat deze relatie niet goed is.
Hoe meer je gaat zeggen nee dit is niks en dat is niks hoe verder zij bij je vandaag gaat en niks meer gaat zeggen.
Zo ben je denk ik wel eerlijk, maar ben er ook nog steeds voor haar zonder dat je haar gevoel passeert.
Daarnaast vind ik het behoorlijk onbeschoft hoe zij met jou omgaat! Dus daar zou ik mijn twijfels bij hebben als een vriendin me zo af begint te kafferen. Ik denk dat ik mijn energie op zou geven voor het klaar staan enz.Je hebt gelijk, ik denk dat ik daar ook mee moet beginnen, geen meningen, adviezen meer geven als darom gevraagd wordt, als het toch niet goed is. Ik sta op 't punt 't op te geven, want die woorden gingen echt te ver voor mij. Heb ik haar ook verteld, nog een keer zulk taalgebruik tegen mij en ik kap ermee. Mijn energie is ook bijna aan z'n end gekomen, het gaat tegenwoordig tussen ons alleen maar over haar vriend en hoeveel pijn hij haar doet, dan weer over hoe gelukkig hij haar maakt. Het gaat nergens anders meer over, en als ik dan voorzichtig probeer te melden dat ik gesprekken over hem wel een ietsiepietsie zat begin te worden, dan breekt de pleuris uit. Ja kom op...
Ze weet hoe jij er over denkt en ik zou tegen haar zeggen, als jij denkt gelukkig met hem te zijn is het jou keuze.
En verder zou ik er niks meer mee doen. Als ze meningen vraagt zou ik die niet geven en dan ook eerlijk zeggen meis, je weet hoe ik er over denk en het enige wat ik er mee kan is naar je luisteren.
Ze weet hoe jij denkt en zij en zij alleen kan alleen de keuze maken en realiseren dat deze relatie niet goed is.
Hoe meer je gaat zeggen nee dit is niks en dat is niks hoe verder zij bij je vandaag gaat en niks meer gaat zeggen.
Zo ben je denk ik wel eerlijk, maar ben er ook nog steeds voor haar zonder dat je haar gevoel passeert.
Daarnaast vind ik het behoorlijk onbeschoft hoe zij met jou omgaat! Dus daar zou ik mijn twijfels bij hebben als een vriendin me zo af begint te kafferen. Ik denk dat ik mijn energie op zou geven voor het klaar staan enz.Je hebt gelijk, ik denk dat ik daar ook mee moet beginnen, geen meningen, adviezen meer geven als darom gevraagd wordt, als het toch niet goed is. Ik sta op 't punt 't op te geven, want die woorden gingen echt te ver voor mij. Heb ik haar ook verteld, nog een keer zulk taalgebruik tegen mij en ik kap ermee. Mijn energie is ook bijna aan z'n end gekomen, het gaat tegenwoordig tussen ons alleen maar over haar vriend en hoeveel pijn hij haar doet, dan weer over hoe gelukkig hij haar maakt. Het gaat nergens anders meer over, en als ik dan voorzichtig probeer te melden dat ik gesprekken over hem wel een ietsiepietsie zat begin te worden, dan breekt de pleuris uit. Ja kom op...
Ren niet harder dan je beschermengel vliegen kan.
zondag 8 april 2012 om 12:34
Ik heb ook wat tegen het geven van advies in relatiezaken, maar ik ben van mening dat een goede vriend(in) wat hoort te zeggen als iemand zelf-destructief gedrag toont. Wat is je vriendschap waard als je zonder ingrijpen toekijkt hoe de ander zich kapot maakt. Ik ben tenminste blij dat ik vrienden heb die dit mij doen, maar ik wordt ook niet kwaad en als ik niet meteen luister, ben ik ze altijd dankbaar voor het advies dat ik uiteindelijk overgenomen heb.
Maar als er echt niet geluisterd wordt en sterker nog, je krijgt te horen dat je vriend niet hoog op de maatschappelijke ladder staat (wat is daar mis mee als relatiemateriaal?) kan ik me voorstellen dat ik de vriendschap ga heroverwegen. Als je adviseert om met slechte relaties te stoppen kun je het maar beter zelf opvolgen...
Maar als er echt niet geluisterd wordt en sterker nog, je krijgt te horen dat je vriend niet hoog op de maatschappelijke ladder staat (wat is daar mis mee als relatiemateriaal?) kan ik me voorstellen dat ik de vriendschap ga heroverwegen. Als je adviseert om met slechte relaties te stoppen kun je het maar beter zelf opvolgen...
zondag 8 april 2012 om 12:43
quote:lavie-enrose schreef op 07 april 2012 @ 16:51:
[...]
Oh oh, zo herkenbaar! Ze zegt precies hetzelfde, dat het ware liefde is en dat hij huilend naar haar terugkeert, dat ze niet zonder hem leven kan, enz enz enz...
De eerste paar keren wilde ik het met haar mee-geloven hoor.
Gunde haar en nog, al het beste van de wereld!
Maar het is heel frustrerend je liefste vriendin te zien veranderen in een wanhopige vrouw die maar op dr bek blijft gaan en er niets van leert en elke keer weer meer naar beneden gehaald wordt.
Ben altijd een luisterend oor geweest, heb echt (ik denk omgeteld) zeker 3 dagen haar leed aangehoord om 2 dagen later weer te horen dat ze weer samen waren en er nu voor gingen.
Prima, helemaal geweldig.
Na de 6e keer was ik er gewoon klaar mee. Onze vriendschap was op een gegeven moment alleen maar haar uitlaatklep en wanneer ik haar mijn mening gaf, wanneer ze erom vroeg. Beviel haar het antwoord niet.
Ik gaf haar voorbeelden, maar die vergat ze voor het gemak maar even omdat wanneer ze samen waren, het zo lekker ging.
De druppel was dat ze tegen me zei dat mijn relatie ook wel op de klippen zou lopen, want haar vriend en de mijne zijn al tig jaar de beste vrienden en de mijne zou de gedragingen wel overnemen!
Toen barstte de bom en heb ik haar heel vriendelijk in een mail uitgelegd, dat ze het maar fijn uitzoekt met dr hele fantasiewereld.
[...]
Oh oh, zo herkenbaar! Ze zegt precies hetzelfde, dat het ware liefde is en dat hij huilend naar haar terugkeert, dat ze niet zonder hem leven kan, enz enz enz...
De eerste paar keren wilde ik het met haar mee-geloven hoor.
Gunde haar en nog, al het beste van de wereld!
Maar het is heel frustrerend je liefste vriendin te zien veranderen in een wanhopige vrouw die maar op dr bek blijft gaan en er niets van leert en elke keer weer meer naar beneden gehaald wordt.
Ben altijd een luisterend oor geweest, heb echt (ik denk omgeteld) zeker 3 dagen haar leed aangehoord om 2 dagen later weer te horen dat ze weer samen waren en er nu voor gingen.
Prima, helemaal geweldig.
Na de 6e keer was ik er gewoon klaar mee. Onze vriendschap was op een gegeven moment alleen maar haar uitlaatklep en wanneer ik haar mijn mening gaf, wanneer ze erom vroeg. Beviel haar het antwoord niet.
Ik gaf haar voorbeelden, maar die vergat ze voor het gemak maar even omdat wanneer ze samen waren, het zo lekker ging.
De druppel was dat ze tegen me zei dat mijn relatie ook wel op de klippen zou lopen, want haar vriend en de mijne zijn al tig jaar de beste vrienden en de mijne zou de gedragingen wel overnemen!
Toen barstte de bom en heb ik haar heel vriendelijk in een mail uitgelegd, dat ze het maar fijn uitzoekt met dr hele fantasiewereld.
zondag 8 april 2012 om 17:13
quote:sybreed schreef op 08 april 2012 @ 12:34:
Ik heb ook wat tegen het geven van advies in relatiezaken, maar ik ben van mening dat een goede vriend(in) wat hoort te zeggen als iemand zelf-destructief gedrag toont. Wat is je vriendschap waard als je zonder ingrijpen toekijkt hoe de ander zich kapot maakt. Ik ben tenminste blij dat ik vrienden heb die dit mij doen, maar ik wordt ook niet kwaad en als ik niet meteen luister, ben ik ze altijd dankbaar voor het advies dat ik uiteindelijk overgenomen heb.
Maar als er echt niet geluisterd wordt en sterker nog, je krijgt te horen dat je vriend niet hoog op de maatschappelijke ladder staat (wat is daar mis mee als relatiemateriaal?) kan ik me voorstellen dat ik de vriendschap ga heroverwegen. Als je adviseert om met slechte relaties te stoppen kun je het maar beter zelf opvolgen...
Inderdaad, ik kan me ook wel voorstellen dat het niet altijd leuk is wat je te horen krijgt, maar vraag het dan ook niet. Ik ben helemaal niet van plan hun relatie ten gronde te brengen.
Precies, ik ben het nu gewoon zat, om elke keer de boosdoener te zijn, ik wil het allerbeste voor haar, maar ik laat me niet keer op keer zo gebruiken. En ja, wat ze nou precies bedoelde met dat mijn relatie aan de onderkant van de maatschappij behoort weet ik ook niet echt. Ik ga me er ook neit druk over maken, kijk maar wie het zegt denk ik dan maar, ook al is dat niet leuk.
Ik heb ook wat tegen het geven van advies in relatiezaken, maar ik ben van mening dat een goede vriend(in) wat hoort te zeggen als iemand zelf-destructief gedrag toont. Wat is je vriendschap waard als je zonder ingrijpen toekijkt hoe de ander zich kapot maakt. Ik ben tenminste blij dat ik vrienden heb die dit mij doen, maar ik wordt ook niet kwaad en als ik niet meteen luister, ben ik ze altijd dankbaar voor het advies dat ik uiteindelijk overgenomen heb.
Maar als er echt niet geluisterd wordt en sterker nog, je krijgt te horen dat je vriend niet hoog op de maatschappelijke ladder staat (wat is daar mis mee als relatiemateriaal?) kan ik me voorstellen dat ik de vriendschap ga heroverwegen. Als je adviseert om met slechte relaties te stoppen kun je het maar beter zelf opvolgen...
Inderdaad, ik kan me ook wel voorstellen dat het niet altijd leuk is wat je te horen krijgt, maar vraag het dan ook niet. Ik ben helemaal niet van plan hun relatie ten gronde te brengen.
Precies, ik ben het nu gewoon zat, om elke keer de boosdoener te zijn, ik wil het allerbeste voor haar, maar ik laat me niet keer op keer zo gebruiken. En ja, wat ze nou precies bedoelde met dat mijn relatie aan de onderkant van de maatschappij behoort weet ik ook niet echt. Ik ga me er ook neit druk over maken, kijk maar wie het zegt denk ik dan maar, ook al is dat niet leuk.
Ren niet harder dan je beschermengel vliegen kan.
zondag 8 april 2012 om 17:22
@ Kier_V
Oh ja, je hebt helemaal gelijk, het gaat hier precies hetzelfde..
Het is een schatje, een onwijs lieve vriendin, we hebben het altijd echt geweldig gehad, super tijden samen en veel gelachen, maar vanaf het moment dat die jongen in beeld is, zie je haar gewoon keer op keer op d'r bek gaan, natuurlijk wil ik haar altijd steunen, ze heeft me in totaal 4 x opgebeld, midden in de nacht dat 'ie dr weer had buitengesloten s'nachts en dat ze niet naar binnen kon, natuurlijk kan ze dan bij mij overnachten. Maar dan moet er toch wel een keer een belletje gaan rinkelen lijkt mij...
Zo, wat een opmerking zeg.. Dat jouw relatie ook wel zou stranden, pff. Het lijkt wel gewoon alsof ze jaloers zijn op een of andere manier op de relatie's die wij hebben...
Onze vriendschap begint ook een uitlaatklep te worden, vanmorgen kreeg ik een ping, dat het zo ontzettend goed ging en dat ze samen een vakantie voor 3 weken naar Aruba hadden geboekt voor 1500 euro. Nou hartstikke leuk, geniet ervan.
Tien minuten later een ping dat ze ruzie hadden gekregen en dat hij vertrokken was naar zijn ouders en voorlopig niet meer terug kwam. Ik helpen, haar opbellen en weer een beetje moed inspreken, nou, heel dankbaar daarvoor maar ze moest gaan. Niets meer gehoord....
Dat geeft allemaal niet, maar ze blijft zichzelf zo voor de gek houden op deze manier...
Oh ja, je hebt helemaal gelijk, het gaat hier precies hetzelfde..
Het is een schatje, een onwijs lieve vriendin, we hebben het altijd echt geweldig gehad, super tijden samen en veel gelachen, maar vanaf het moment dat die jongen in beeld is, zie je haar gewoon keer op keer op d'r bek gaan, natuurlijk wil ik haar altijd steunen, ze heeft me in totaal 4 x opgebeld, midden in de nacht dat 'ie dr weer had buitengesloten s'nachts en dat ze niet naar binnen kon, natuurlijk kan ze dan bij mij overnachten. Maar dan moet er toch wel een keer een belletje gaan rinkelen lijkt mij...
Zo, wat een opmerking zeg.. Dat jouw relatie ook wel zou stranden, pff. Het lijkt wel gewoon alsof ze jaloers zijn op een of andere manier op de relatie's die wij hebben...
Onze vriendschap begint ook een uitlaatklep te worden, vanmorgen kreeg ik een ping, dat het zo ontzettend goed ging en dat ze samen een vakantie voor 3 weken naar Aruba hadden geboekt voor 1500 euro. Nou hartstikke leuk, geniet ervan.
Tien minuten later een ping dat ze ruzie hadden gekregen en dat hij vertrokken was naar zijn ouders en voorlopig niet meer terug kwam. Ik helpen, haar opbellen en weer een beetje moed inspreken, nou, heel dankbaar daarvoor maar ze moest gaan. Niets meer gehoord....
Dat geeft allemaal niet, maar ze blijft zichzelf zo voor de gek houden op deze manier...
Ren niet harder dan je beschermengel vliegen kan.
zondag 8 april 2012 om 17:46
Ik heb eigenlijk een simpele principe.
Jezelf eerst, dan anderen.
Pas als je weet wat je zelf wilt, kan je wat doen.
Als ik jouw berichten lees dan spot ik eigenlijk de vraag:
Moet ik haar laten vallen, of moet ik haar helpen?
Ga bij jezelf te rade. Waarom zou je haar niet meer willen helpen? Het antwoord geef jezelf al. Je geeft je mening en ze geeft jou een uitbrander. Je geeft haar advies om niet meer met die jongen in zee te gaan. Ze doet het toch, komt bij jou en vervolgens hebben jullie weer knallende ruzie.
Waarom zou je haar willen helpen? Altijd goede vriendinnen geweest en je wil dat ze goed terecht komt.
Een dilemma. Wat ik zelf zou doen is kijken of het persoonlijk is, of dat het gewoon de problemen zijn die voor haar spelen en ze het er gewoon uitgooit. Jij bent, wat ik begrijp, een beste vriendin, dus natuurlijk richt zij zich dan op jou.
Wat jij kan doen? Heb je er echt moeite mee dat ze zo tegen je doet, of kan je er ook doorheen kijken? Dus, het niet persoonlijk opvatten?
Als je er echt moeite mee hebt, gewoon een lijn trekken. Heel duidelijk zijn dat je het niet pikt dat ze zo tegen je doet. Ze is altijd welkom, maar niet op deze manier. Als ze er weer over begint, consequent zijn. Gewoon zeggen dat je het er niet over wilt hebben. Als ze je weer een uitbrander geeft ga je weer achter je (figuurlijke) lijn staan. "Ik heb gezegd dat ik er niet over wil hebben. Je bent welkom, maar elke keer doe je zo. Anders blijf je maar weg".
Maar als jij aan haar vraagt hoe het ermee gaat, dan benader jij haar. Dan moet je haar maar niet meer benaderen als ze dat elke keer doet.
Maar wil je haar helpen en zoals sommigen al hebben gezegd. Zij is vrij in de keuze en moet zelf weten of ze met die jongen omgaat. Je mag dus nimmer zeggen dat ze niet meer met die jongen om mag gaan. Het enige wat je kan doen is het voor haarzelf duidelijk maken dat het geen zin heeft wat ze doet.
Dat is moeilijk en het vereist ook wel wat kennis en ervaring.
Je moet namelijk in haar huid gaan kruipen en haar te zien doorgronden, dan door middel van vragen stellen er voor te zorgen dat ze zelf antwoord geeft en inzicht krijgt in de dingen die ze doet.
Jezelf eerst, dan anderen.
Pas als je weet wat je zelf wilt, kan je wat doen.
Als ik jouw berichten lees dan spot ik eigenlijk de vraag:
Moet ik haar laten vallen, of moet ik haar helpen?
Ga bij jezelf te rade. Waarom zou je haar niet meer willen helpen? Het antwoord geef jezelf al. Je geeft je mening en ze geeft jou een uitbrander. Je geeft haar advies om niet meer met die jongen in zee te gaan. Ze doet het toch, komt bij jou en vervolgens hebben jullie weer knallende ruzie.
Waarom zou je haar willen helpen? Altijd goede vriendinnen geweest en je wil dat ze goed terecht komt.
Een dilemma. Wat ik zelf zou doen is kijken of het persoonlijk is, of dat het gewoon de problemen zijn die voor haar spelen en ze het er gewoon uitgooit. Jij bent, wat ik begrijp, een beste vriendin, dus natuurlijk richt zij zich dan op jou.
Wat jij kan doen? Heb je er echt moeite mee dat ze zo tegen je doet, of kan je er ook doorheen kijken? Dus, het niet persoonlijk opvatten?
Als je er echt moeite mee hebt, gewoon een lijn trekken. Heel duidelijk zijn dat je het niet pikt dat ze zo tegen je doet. Ze is altijd welkom, maar niet op deze manier. Als ze er weer over begint, consequent zijn. Gewoon zeggen dat je het er niet over wilt hebben. Als ze je weer een uitbrander geeft ga je weer achter je (figuurlijke) lijn staan. "Ik heb gezegd dat ik er niet over wil hebben. Je bent welkom, maar elke keer doe je zo. Anders blijf je maar weg".
Maar als jij aan haar vraagt hoe het ermee gaat, dan benader jij haar. Dan moet je haar maar niet meer benaderen als ze dat elke keer doet.
Maar wil je haar helpen en zoals sommigen al hebben gezegd. Zij is vrij in de keuze en moet zelf weten of ze met die jongen omgaat. Je mag dus nimmer zeggen dat ze niet meer met die jongen om mag gaan. Het enige wat je kan doen is het voor haarzelf duidelijk maken dat het geen zin heeft wat ze doet.
Dat is moeilijk en het vereist ook wel wat kennis en ervaring.
Je moet namelijk in haar huid gaan kruipen en haar te zien doorgronden, dan door middel van vragen stellen er voor te zorgen dat ze zelf antwoord geeft en inzicht krijgt in de dingen die ze doet.
zondag 8 april 2012 om 17:57
quote:cheerlesscard schreef op 07 april 2012 @ 14:16:
Sorry maar dit is echt geen vriendin van jou.
Niet omdat ze steeds naar hem terug gaat, dat moet ze zelf weten.
Maar omdat ze jouw mening vraagt en als ze die krijgt en het haar niet bevalt vol in de aanval gaat puur om te kwetsen.
Ze gebruikt jou als uitlaatklep en boksbal tegelijk.
(...)
Ik zou er helemaal klaar mee zijn.Hier ben ik het helemaal mee eens. Ik vind het zwaar stijlloos dat ze zo heeft uitgehaald, ik was daar echt niet zo makkelijk overheen gestapt.
Sorry maar dit is echt geen vriendin van jou.
Niet omdat ze steeds naar hem terug gaat, dat moet ze zelf weten.
Maar omdat ze jouw mening vraagt en als ze die krijgt en het haar niet bevalt vol in de aanval gaat puur om te kwetsen.
Ze gebruikt jou als uitlaatklep en boksbal tegelijk.
(...)
Ik zou er helemaal klaar mee zijn.Hier ben ik het helemaal mee eens. Ik vind het zwaar stijlloos dat ze zo heeft uitgehaald, ik was daar echt niet zo makkelijk overheen gestapt.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zondag 8 april 2012 om 19:19
quote:Susan schreef op 08 april 2012 @ 17:57:
[...]
Hier ben ik het helemaal mee eens. Ik vind het zwaar stijlloos dat ze zo heeft uitgehaald, ik was daar echt niet zo makkelijk overheen gestapt.Oh nee, ze heeft van mij daarop echt wel een uitbrander gekregen, heb haar ook gezegd ze dat soort dingen niet tegen mij hoort te zeggen, zeker niet als ik zo dicht naast je sta. Dit begreep ze dan ook wel, en heeft ze ook sorry voor gezegd, maar daar neem ik nu gewoon even geen genoegen mee. Het is voor mij nu ook even klaar, echt klaar. Ze moet nu echt gaan beginnen met zelf nadenken en zelf haar grenzen trekken, net ook een ping; dat ze t gewoon niet meer ziet zitten en t niet meer weet. Ik begin er zelf depressief van te worden zo langzamerhand...
[...]
Hier ben ik het helemaal mee eens. Ik vind het zwaar stijlloos dat ze zo heeft uitgehaald, ik was daar echt niet zo makkelijk overheen gestapt.Oh nee, ze heeft van mij daarop echt wel een uitbrander gekregen, heb haar ook gezegd ze dat soort dingen niet tegen mij hoort te zeggen, zeker niet als ik zo dicht naast je sta. Dit begreep ze dan ook wel, en heeft ze ook sorry voor gezegd, maar daar neem ik nu gewoon even geen genoegen mee. Het is voor mij nu ook even klaar, echt klaar. Ze moet nu echt gaan beginnen met zelf nadenken en zelf haar grenzen trekken, net ook een ping; dat ze t gewoon niet meer ziet zitten en t niet meer weet. Ik begin er zelf depressief van te worden zo langzamerhand...
Ren niet harder dan je beschermengel vliegen kan.
zondag 8 april 2012 om 20:55
quote:daddyblue schreef op 08 april 2012 @ 17:46:
Ik heb eigenlijk een simpele principe.
Jezelf eerst, dan anderen.
Pas als je weet wat je zelf wilt, kan je wat doen.
Als ik jouw berichten lees dan spot ik eigenlijk de vraag:
Moet ik haar laten vallen, of moet ik haar helpen?
Ga bij jezelf te rade. Waarom zou je haar niet meer willen helpen? Het antwoord geef jezelf al. Je geeft je mening en ze geeft jou een uitbrander. Je geeft haar advies om niet meer met die jongen in zee te gaan. Ze doet het toch, komt bij jou en vervolgens hebben jullie weer knallende ruzie.
Waarom zou je haar willen helpen? Altijd goede vriendinnen geweest en je wil dat ze goed terecht komt.
Een dilemma. Wat ik zelf zou doen is kijken of het persoonlijk is, of dat het gewoon de problemen zijn die voor haar spelen en ze het er gewoon uitgooit. Jij bent, wat ik begrijp, een beste vriendin, dus natuurlijk richt zij zich dan op jou.
Wat jij kan doen? Heb je er echt moeite mee dat ze zo tegen je doet, of kan je er ook doorheen kijken? Dus, het niet persoonlijk opvatten?
Als je er echt moeite mee hebt, gewoon een lijn trekken. Heel duidelijk zijn dat je het niet pikt dat ze zo tegen je doet. Ze is altijd welkom, maar niet op deze manier. Als ze er weer over begint, consequent zijn. Gewoon zeggen dat je het er niet over wilt hebben. Als ze je weer een uitbrander geeft ga je weer achter je (figuurlijke) lijn staan. "Ik heb gezegd dat ik er niet over wil hebben. Je bent welkom, maar elke keer doe je zo. Anders blijf je maar weg".
Maar als jij aan haar vraagt hoe het ermee gaat, dan benader jij haar. Dan moet je haar maar niet meer benaderen als ze dat elke keer doet.
Maar wil je haar helpen en zoals sommigen al hebben gezegd. Zij is vrij in de keuze en moet zelf weten of ze met die jongen omgaat. Je mag dus nimmer zeggen dat ze niet meer met die jongen om mag gaan. Het enige wat je kan doen is het voor haarzelf duidelijk maken dat het geen zin heeft wat ze doet.
Dat is moeilijk en het vereist ook wel wat kennis en ervaring.
Je moet namelijk in haar huid gaan kruipen en haar te zien doorgronden, dan door middel van vragen stellen er voor te zorgen dat ze zelf antwoord geeft en inzicht krijgt in de dingen die ze doet.
Dank je wel voor deze post, helpt met goed het beter in te zien wat ik nou eigenlijk wil. Persoonlijk vat ik het soms zeker op, vooral als ze zo'n snoeier maakt met een opmerking dat mijn relatie aan de onderkant van de maatschappij behoort, nee, daar kan ik niet doorheen kijken, daar kan ik niet tegen. Je moet niet zulke opmerkingen tegen mij maken, ik gun jou de wereld, behandel mij niet alsof ik niets ben, daar kan ik niet tegen.
Nee daar heb je gelijk in, ik zal nooit zeggen dat ze die jongen niet meer mag zien, dat recht heb ik ook niet.
Je hebt me echt geholpen met deze post, hier ga ik zeker wat mee doen!
Ik heb eigenlijk een simpele principe.
Jezelf eerst, dan anderen.
Pas als je weet wat je zelf wilt, kan je wat doen.
Als ik jouw berichten lees dan spot ik eigenlijk de vraag:
Moet ik haar laten vallen, of moet ik haar helpen?
Ga bij jezelf te rade. Waarom zou je haar niet meer willen helpen? Het antwoord geef jezelf al. Je geeft je mening en ze geeft jou een uitbrander. Je geeft haar advies om niet meer met die jongen in zee te gaan. Ze doet het toch, komt bij jou en vervolgens hebben jullie weer knallende ruzie.
Waarom zou je haar willen helpen? Altijd goede vriendinnen geweest en je wil dat ze goed terecht komt.
Een dilemma. Wat ik zelf zou doen is kijken of het persoonlijk is, of dat het gewoon de problemen zijn die voor haar spelen en ze het er gewoon uitgooit. Jij bent, wat ik begrijp, een beste vriendin, dus natuurlijk richt zij zich dan op jou.
Wat jij kan doen? Heb je er echt moeite mee dat ze zo tegen je doet, of kan je er ook doorheen kijken? Dus, het niet persoonlijk opvatten?
Als je er echt moeite mee hebt, gewoon een lijn trekken. Heel duidelijk zijn dat je het niet pikt dat ze zo tegen je doet. Ze is altijd welkom, maar niet op deze manier. Als ze er weer over begint, consequent zijn. Gewoon zeggen dat je het er niet over wilt hebben. Als ze je weer een uitbrander geeft ga je weer achter je (figuurlijke) lijn staan. "Ik heb gezegd dat ik er niet over wil hebben. Je bent welkom, maar elke keer doe je zo. Anders blijf je maar weg".
Maar als jij aan haar vraagt hoe het ermee gaat, dan benader jij haar. Dan moet je haar maar niet meer benaderen als ze dat elke keer doet.
Maar wil je haar helpen en zoals sommigen al hebben gezegd. Zij is vrij in de keuze en moet zelf weten of ze met die jongen omgaat. Je mag dus nimmer zeggen dat ze niet meer met die jongen om mag gaan. Het enige wat je kan doen is het voor haarzelf duidelijk maken dat het geen zin heeft wat ze doet.
Dat is moeilijk en het vereist ook wel wat kennis en ervaring.
Je moet namelijk in haar huid gaan kruipen en haar te zien doorgronden, dan door middel van vragen stellen er voor te zorgen dat ze zelf antwoord geeft en inzicht krijgt in de dingen die ze doet.
Dank je wel voor deze post, helpt met goed het beter in te zien wat ik nou eigenlijk wil. Persoonlijk vat ik het soms zeker op, vooral als ze zo'n snoeier maakt met een opmerking dat mijn relatie aan de onderkant van de maatschappij behoort, nee, daar kan ik niet doorheen kijken, daar kan ik niet tegen. Je moet niet zulke opmerkingen tegen mij maken, ik gun jou de wereld, behandel mij niet alsof ik niets ben, daar kan ik niet tegen.
Nee daar heb je gelijk in, ik zal nooit zeggen dat ze die jongen niet meer mag zien, dat recht heb ik ook niet.
Je hebt me echt geholpen met deze post, hier ga ik zeker wat mee doen!
Ren niet harder dan je beschermengel vliegen kan.