Bewust kinderloos

02-02-2018 03:43 313 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo nieuw hier,

Nav een ander topic hier door VivaWindmolen: Zijn er hier vrouwen ( of mannen) bewust kinderloos en waarom? Ik stel deze vraag nav een ander topic van een vrouw (lees: bijna even jonge/oude vrouw van 34 jaar) die kind zou overwegen vr partner.
Benieuwd naar meningen/overwegingen van mensen die er bewust voor hebben gekozen geen kinderen te willen. Mijn partner (48) en ik (34) weten het gewoon niet...

Xx
Het feit dat je een kind genoeg te bieden zal hebben als het er eenmaal is, is natuurlijk erg fijn, maar zou verder los moeten staan van het feit of je überhaupt de wens hebt om een eigen kind te hebben en moeder te zijn.
Inderdaad!

Bovendien betekent dit dat jullie jezelf genoeg te bieden hebben, om van het leven te kunnen genieten: reizen, auto's, een fijn huis vol comfort, eerder stoppen met werken etc. etc. Dat zal 'n stuk krapper worden met 'n opgroeiend kind.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb zelf lang gedacht geen kinderen te willen. Ik ben gewoon niet zon kindervriend, ik vind ze meestal helemaal niet zo leuk. Daarnaast zie ik vooral veel ouders die er een ontzettende zooi van maken, en vraag ik me af of ik het uberhaupt zou kunnen. Ik vind dat als je moeder wil zijn, wat het beste is voor jou niet meer het belangrijkste is, maar wat het beste is voor je kindje. Jij moet zelf naar de achtergrond schuiven omwille van je kind, anders had je er niet aan moeten beginnen. Het kind heeft immers niet om jou als moeder gevraagd.

Sinds ik tante ben geworden is er wel een kleine vlammetje aangewakkerd (de baby lijkt ook erg op mij en die 'herkenning' speelt ongetwijfeld mee) maar mijn rationele mening over kinderen opvoeden die ik hierboven omschreef blijven staan.
Er zijn zoveel dingen die ik belangrijk vind dat kinderen meekrijgen, en ik heb geen idee hoe ik een kind dat zou moeten leren.

Gelukkig heb ik nog meer dan genoeg tijd om erover na te denken.
Maar TO, het is dus echt niet vreemd of raar om geen kinderwens te hebben.
-
RégineFilange schreef:
02-02-2018 10:25
Maar ik denk dat je niet echt aan het wikken en wegen bent omdat je ergens een wens hebt, maar dat je moeite hebt met het gevoel dat áls je kinderen wil, het wel binnen de komende jaren moet. En dat het 'normaal' is om moeder te worden, en dat jij dat pad dan afsluit.

Klopt dat?

Zelfs als je geen echte kinderwens hebt is dat even een pittig besef. Voor mij in ieder geval wel. Ik weet dat ik geen kinderen wil, maar ik besef daarmee ook dat ik voor een bepaald pad kies, en dat dat pad anders is dan voor de meeste vrouwen die wel 'gewoon' moeder worden.
Heb dat punt eigenlijk nooit gehad. Wist al heel jong dat ik geen kinderen wilde. Heb gaandeweg wel vaak momenten gehad dat ik bewust dacht, goddank heb ik geen kinderen!
redbulletje schreef:
02-02-2018 10:28
Heb dat punt eigenlijk nooit gehad. Wist al heel jong dat ik geen kinderen wilde. Heb gaandeweg wel vaak momenten gehad dat ik bewust dacht, goddank heb ik geen kinderen!

Ja maar jij bent dan ook een extreem geval bulletje ;-)
Alle reacties Link kopieren
Zelf zou ik over een aantal jaar wel erg graag kinderen willen, heb dit gevoel eigenlijk altijd ook al wel gehad. Maar ik snap het erg goed als mensen bewust kinderloos willen zijn. Snap ook niet waarom er zo'n stereotype ontstaan is, dat ze dan zouden moeten gaan reizen of carriere maken etc.
Nee bij mij is het tweeledig. Ik denk ook heel vaak 'goddank heb ik geen kinderen', maar ik vind het tegelijkertijd ook iets engs en definitiefs hebben dat ik dus kies voor een leven zonder kinderen. Op een gegeven moment kan je niet meer terug, en dat is het dan.
Alle reacties Link kopieren
Sabeltandcavia schreef:
02-02-2018 09:59
Bij de term 'bewust kinderloos' denk ik aan een bewuste keuze nadat je de voors en tegens hebt afgewogen. Er is dus wel een wens, maar die is niet groot genoeg of de omstandigheden of praktische bezwaren maken dat je die keuze gemaakt hebt.

Ik zie mezelf als onbewust kinderloos. Er is geen reden waarom ik ze niet heb omdat ik er nooit over heb nagedacht. Dat hoeft ook niet want die kinderwens is er niet. Net zoals ik nooit voors en tegens heb afgewogen over het hebben van een ezel, kameel of zeilboot. Ik heb geen hekel aan ezels, kamelen en zeilboten en als ik echt zou willen is er heus wel een mouw aan te passen ... maar het is nooit in me opgekomen om redenen te gaan bedenken omdat de wens er simpelweg niet is. Dat maakt mij dan toch ook niet bewust ezelloos of kameelloos?
Nee niet kameelloos, wel enorm oppervlakkig als je over het al dan niet krijgen van kinderen niet nadenkt. Maar dat is enkel mijn mening.
RégineFilange schreef:
02-02-2018 10:31
Nee bij mij is het tweeledig. Ik denk ook heel vaak 'goddank heb ik geen kinderen', maar ik vind het tegelijkertijd ook iets engs en definitiefs hebben dat ik dus kies voor een leven zonder kinderen. Op een gegeven moment kan je niet meer terug, en dat is het dan.
Dat geldt natuurlijk ook voor wél een kind krijgen.
Janco schreef:
02-02-2018 10:52
Nee niet kameelloos, wel enorm oppervlakkig als je over het al dan niet krijgen van kinderen niet nadenkt. Maar dat is enkel mijn mening.
Daar ben ik het niet mee eens . Het geeft enkel aan dat Sabeltandavia zich laat leiden door de al dan niet aanwezige wens. Ik vind dat verstandig. Als de wens er niet is, hoeft je er ook helemaal niet over na te denken.
Phloxx schreef:
02-02-2018 10:17
Vind ik wel. Ben je 30, is je vader bijna 80. Dat lijkt me verre van ideaal.
Mijn vader was 42 toen hij mij kreeg, mijn moeder was 32.
Ik ben nu zelf 43 en hij is al 15 jaar geleden overleden.
Ik had hem nog liever niet willen missen maar voor de tijd dat hj er was
ben ik dankbaar.
Het was geen actieve man, met spelen enzo, misschien door zijn leeftijd?
Wat ik ook jammer vind is dat hij nooit mijn kinderen heeft leren kennen.
Garantie krijg je nooit en ook een jonge vader kan overlijden.
Wel of geen kinderen, dat moet iedereen voor zich weten.
Ja, kinderen kosten tijd, geld, energie, soms druk op je relatie etc.
Veel draait om de kinderen, hun agenda, helpen met huiswerk, halen/brengen, lijk soms net een taxichauffeur.
Ik denk, mijn tijd komt wel weer. Ze worden zo snel groot, ze hebben je steeds minder nodig.
Ik kan ze nu makkelijk alleen thuis laten, 11 en bijna 13 jaar en iets voor mijzelf gaan doen.
Jufjoke schreef:
02-02-2018 10:56
Dat geldt natuurlijk ook voor wél een kind krijgen.

Ja, dat klopt. Hoe dan ook is het voor een vrouw tussen haar 30ste en 40ste een periode van een keuze maken die de rest van je leven bepaalt. Als twintiger kun je dat nog voor je uitschuiven.
RégineFilange schreef:
02-02-2018 11:00
Ja, dat klopt. Hoe dan ook is het voor een vrouw tussen haar 30ste en 40ste een periode van een keuze maken die de rest van je leven bepaalt. Als twintiger kun je dat nog voor je uitschuiven.
Eens. Daarom is angst voor spijt inderdaad sowieso een slechte raadgever.
RégineFilange schreef:
02-02-2018 10:17
Dit is ook wat ik vrij 'wreed' vind ja. Je wordt er niet om gevraagd om geboren te worden, en dan moet je óók nog werken, je bed uit terwijl je dat niet wil, je best doen voor vanalles. Laat me met rust zeg.
Niet iedereen beleeft zijn leven zo.
Ik geniet er juist van hoe graag mijn kinderen naar school gaan.
Gelukkig vinden ze leren leuk en zijn positief ingesteld.
Daarnaast krijgen ze ook veel keus in wat ze in hun vrije tijd doen.
Niet iedereen ervaart het leven als dingen moeten doen.
Dat is inderdaad geen leven als je dat zo voelt.
Alle reacties Link kopieren
Monroe83 schreef:
02-02-2018 10:12
Heel heftig wat je zegt :(
Voor anderen klinkt het heel heftig, maar voor mij is het 'gewoon'. Kans is best groot dat mijn 'mindset' erfelijk is, ga daar een ander mens dus niet mee opzadelen. Bovendien vind ik Nederland al vol genoeg eigenlijk... Al met al vind ik kinderen krijgen dus een enorm egoïstisch iets, maar iedereen zal daar eigen afwegingen in hebben.
Winter is coming...
Alle reacties Link kopieren
Ik ben bewust kinderloos. Ik wist al op mijn 14e dat dat zo zou zijn. In de allereerste plaats omdat ik nooit iets gehad heb dat ook maar op de verste verte op moedergevoel leek. Later ook omdat ik altijd en eeuwig depressief was, en ik een kind geen depressieve moeder wilde aandoen en al helemaal niet de kans wilde lopen een mens op de wereld te zetten die ook depressief zou kunnen worden, want depressie is de hel op aarde.

Ik heb nooit een seconde getwijfeld aan mijn besluit. Toen mensen om mij heen kinderen kregen, en ik van dichtbij zag wat het ouderschap in de praktijk inhield, werd ik alleen maar in mijn besluit bevestigd. Al dat zorgen-voor, al die zorgen over, al dat opvoedwerk... vreselijk. En dat je 'er zoveel voor terugkrijgt' is volgens mij larie die door ouders in stand gehouden wordt, juist omdat het te pijnlijk is om in te zien dat je er vaak helemaal niet zoveel voor terugkrijgt.

Als je twijfelt over kinderen krijgen, moet je het niet doen. Je kan beter spijt hebben van een kind dat je niet gekregen hebt, dan van een kind dat je wel gekregen hebt, om nog maar niet te spreken van hoe het voor een kind is om niet gewenst te zijn. Ikzelf was van te voren zeer gewenst, maar er werd duidelijk niet van mij gehouden, Ik viel dus blijkbaar erg tegen. Ik kan je verzekeren dat er weinig dingen zo pijnlijk zijn voor een mens.
It is no measure of health to be well-adjusted to a sick society.
Krishnamurti
RégineFilange schreef:
02-02-2018 10:29
Ja maar jij bent dan ook een extreem geval bulletje ;-)
Waarom?

Ik wist ook als klein kind al dat ik geen moeder wilde worden. Waarom zou dat extreem zijn?
Alle reacties Link kopieren
Monroe83 schreef:
02-02-2018 10:21
Ja zo sta ik er ook wel in. Dat je er aan 'vast zit' ben ik me echt van bewust. Daarom ook zo aan het wikken en wegen. Ik vind dat teveel mensen gewoon maar kinderen 'nemen' (nare term) zonder erover na te denken, gewoon omdat het nu eenmaal hoort ofzo.
Nou eigenlijk hoort dat wel zo dat mensen zich voortplanten om niet uit te sterven. Biologie enzo...
Alle reacties Link kopieren
redbulletje schreef:
02-02-2018 10:26
Inderdaad!

Bovendien betekent dit dat jullie jezelf genoeg te bieden hebben, om van het leven te kunnen genieten: reizen, auto's, een fijn huis vol comfort, eerder stoppen met werken etc. etc. Dat zal 'n stuk krapper worden met 'n opgroeiend kind.
Super oppervlakkig alsof het leven alleen maar uit materiële dingen bestaan. Hoop echt dat het leven voor mensen meer is dat jezelf overladen met luxe...
PoasAaier schreef:
02-02-2018 12:19
Waarom?

Ik wist ook als klein kind al dat ik geen moeder wilde worden. Waarom zou dat extreem zijn?

Redbulletje staat hier op Viva al jaren bekend om haar soms wat extremere kijk op geen kinderen willen en dat vooral ook vaak en veel posten (maar dat mag hoor :P ).
Alle reacties Link kopieren
PoasAaier schreef:
02-02-2018 12:19
Waarom?

Ik wist ook als klein kind al dat ik geen moeder wilde worden. Waarom zou dat extreem zijn?
Ik heb ook nooit de wens gehad om moeder te worden totdat ik zwanger raakte (eigen schuld, dikke bult), ben er voor gegaan en geloof mij mijn hele zwangerschap zag ik beren op de weg.

Toen mijn zoon eenmaal geboren was vond ik het echt pittig, dag spontaniteit, dag vrijheid...heb daar lang moeite mee gehad terwijl ik toch al 36 was toen ik hem kreeg en al veel gefeest had. Maar ben een vrijheid mens en voelde mij erg beperkt door het hebben van een kind maar daarentegen heeft het mij ook ontzettend veel gebracht, ging studeren, wilde een betere baan, een beter huis etc etc..en dat is allemaal gelukt zelfs met een kind.

We hebben het financieel ook goed, heb niet het gevoel dat ik zoveel materiële dingen heb moeten inleveren voor het hebben van een kind.
Hij is nu 13, en ik vind het geweldig om hem op te zien groeien, een stukje van mezelf terug te zien in hem.
Gisteren had ik nog een gesprek met ook een alleenstaande moeder waarbij vader uit zicht is haar dochter is nu bijna 30 maar allebei hadden we zoiets als ik weer voor deze keuze had gestaan dan had ik er wederom voor gegaan, had misschien dingen anders aangepakt maar dat weet je ook pas door schande en schade.
Sjaantje37 schreef:
02-02-2018 12:30
Super oppervlakkig alsof het leven alleen maar uit materiële dingen bestaan. Hoop echt dat het leven voor mensen meer is dat jezelf overladen met luxe...

En als je daar nu blij van wordt? Onze korte tijd op aarde, met vaak veel sleur, leuker maken door het geld wat je verdient uitgeven aan jezelf en zo het leven zo aangenaam mogelijk maken, waarom is dat oppervlakkig? Als je daar blij van wordt lijkt me dat een heel zinvolle besteding.
Sjaantje37 schreef:
02-02-2018 12:30
Super oppervlakkig alsof het leven alleen maar uit materiële dingen bestaan. Hoop echt dat het leven voor mensen meer is dat jezelf overladen met luxe...
Een kind is juist een kostenpost waar je continu geld in moet pompen. Zonder kind is je leven financieel relaxter, hoe je het geld besteed wat je hebt staat vrij natuurlijk. Of je dat nu aan een materialistische schoenenverzameling uitgeeft of aan mooie (reis)ervaringen.
Alle reacties Link kopieren
RégineFilange schreef:
02-02-2018 12:37
En als je daar nu blij van wordt? Onze korte tijd op aarde, met vaak veel sleur, leuker maken door het geld wat je verdient uitgeven aan jezelf en zo het leven zo aangenaam mogelijk maken, waarom is dat oppervlakkig? Als je daar blij van wordt lijkt me dat een heel zinvolle besteding.
Ik vind dit vrij oppervlakkig maar zal voor een ander een zinvolle besteding zijn.....
En mij gaat het dan niet eens om dure dingen, maar gewoon het gevoel dat ik al het geld wat ik heb voor mezelf kan gebruiken in plaats van voor elk jaar nieuwe gymspullen voor mijn kroost, dat is voor mij een ultiem gevoel van luxe.
Sjaantje37 schreef:
02-02-2018 12:39
Ik vind dit vrij oppervlakkig maar zal voor een ander een zinvolle besteding zijn.....
Het leven an sich is natuurlijk vrij zinloos, er al dan niet bewust intrappen een ander (je kind) ook weer met dat zinloze leven op te zadelen, vind ik nog minder zinvol.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven