Relaties
alle pijlers
Borderline
donderdag 5 maart 2009 om 16:30
quote:pluis82 schreef op 05 maart 2009 @ 16:26:
dan vind ik het nog het verschil: ik kon eruit stappen en zijn ouders zitten er altijd mee... lijkt me heel moeilijk voor je Lory!
hehehe uh kind-ouder is het dan...afijn ik ben het kind zeg maar
dus ik ben er ook 'uitgestapt' vroeg op mezelf gegaan en toen was ik me een partijtje bang;) als ik dan op de gang iemand hard aan hoorde komen lopen had ik alweer hartkloppingen terwijl dat gewoon niet mijn ma kón zijn zeg maar...
op dit moment is de relatie met mn ma redelijk stabiel ga er 1 keer in de maand heen en zolang ze maar kan 'zorgen' (lees broeken korter maken of eten voor me koken of zoiets) dan gaat het goed maar ik moet niet voor de fun even langsgaan want daar kan ze niks mee...
Maar echt...doe er wat mee want het kan zo je leven vergallen!
dan vind ik het nog het verschil: ik kon eruit stappen en zijn ouders zitten er altijd mee... lijkt me heel moeilijk voor je Lory!
hehehe uh kind-ouder is het dan...afijn ik ben het kind zeg maar
dus ik ben er ook 'uitgestapt' vroeg op mezelf gegaan en toen was ik me een partijtje bang;) als ik dan op de gang iemand hard aan hoorde komen lopen had ik alweer hartkloppingen terwijl dat gewoon niet mijn ma kón zijn zeg maar...
op dit moment is de relatie met mn ma redelijk stabiel ga er 1 keer in de maand heen en zolang ze maar kan 'zorgen' (lees broeken korter maken of eten voor me koken of zoiets) dan gaat het goed maar ik moet niet voor de fun even langsgaan want daar kan ze niks mee...
Maar echt...doe er wat mee want het kan zo je leven vergallen!
donderdag 5 maart 2009 om 16:33
Moet zeggen dat 'mijn grootste fout' is geweest dat ik jaren teveel meeging in al haar emoties. Mijn peut had het over 'surfen op de golven van haar emoties'. I
Pas toen ik probeerde terug te komen bij mijn eigen gevoel en begon haar emoties bij haar te laten (wel meeleven, maar niet overnemen) werd alles langzaam stabieler. Daar werd zelfs zij beter van... (zeg ik nu terugkijkend).
Naja.. zat ik al lezend te bedenken...
Pas toen ik probeerde terug te komen bij mijn eigen gevoel en begon haar emoties bij haar te laten (wel meeleven, maar niet overnemen) werd alles langzaam stabieler. Daar werd zelfs zij beter van... (zeg ik nu terugkijkend).
Naja.. zat ik al lezend te bedenken...
donderdag 5 maart 2009 om 16:34
Het is idd een emotionele discussie Pluis maar wel een mooie vind ik vooral omdat er vanuit verschillende kanten gekeken word nu..
(ouder, partner, mensen met BPS)
Ik ben dus degene met BPS.
Wilde het neutraal houden omdat discussies over BPS vaak uit de hand lopen)
Ik ben sinds een jaar of 2 een heel ander mens. Natuurlijk heb en houd ik de BPS maar ik ken nu mijn en mijn partner zijn grenzen en dat maakt het voor ons alle twee veel makkelijker.
Ik heb nare dingen gedaan en ook al was dit niet naar mijn partner gericht maar naar mijzelf, heeft mijn partner hier toch heel erg veel last van gehad.
Ik voel me dan vaak ook erg schuldig om de dingen die ik heb gedaan.
We hebben nu een erg prettige relatie dus het kan wel maar het blijft altijd hard werken voor mij en mijn partner.
Mijn ouders vinden de hele BPS onzin dus die vonden mij gewoon een heel vervelend kind.
(ouder, partner, mensen met BPS)
Ik ben dus degene met BPS.
Wilde het neutraal houden omdat discussies over BPS vaak uit de hand lopen)
Ik ben sinds een jaar of 2 een heel ander mens. Natuurlijk heb en houd ik de BPS maar ik ken nu mijn en mijn partner zijn grenzen en dat maakt het voor ons alle twee veel makkelijker.
Ik heb nare dingen gedaan en ook al was dit niet naar mijn partner gericht maar naar mijzelf, heeft mijn partner hier toch heel erg veel last van gehad.
Ik voel me dan vaak ook erg schuldig om de dingen die ik heb gedaan.
We hebben nu een erg prettige relatie dus het kan wel maar het blijft altijd hard werken voor mij en mijn partner.
Mijn ouders vinden de hele BPS onzin dus die vonden mij gewoon een heel vervelend kind.
If you want to tell people the truth, make them laugh, otherwise they`ll kill you
donderdag 5 maart 2009 om 16:43
Maeijken schreef:
Mijn ouders vinden de hele BPS onzin dus die vonden mij gewoon een heel vervelend kind
Borderline wordt meestal pas rond 18e herkend. Maar als jouw ouders je altijd al als 'vervelend kind' hebben behandeld heb je iig een factor die heeft bijgedragen aan het onstaan van...
Bij mijn partner speelde hetzelfde.
Mijn ouders vinden de hele BPS onzin dus die vonden mij gewoon een heel vervelend kind
Borderline wordt meestal pas rond 18e herkend. Maar als jouw ouders je altijd al als 'vervelend kind' hebben behandeld heb je iig een factor die heeft bijgedragen aan het onstaan van...
Bij mijn partner speelde hetzelfde.
donderdag 5 maart 2009 om 16:46
quote:Alex48 schreef op 05 maart 2009 @ 16:43:
Maeijken schreef:
Mijn ouders vinden de hele BPS onzin dus die vonden mij gewoon een heel vervelend kind
Borderline wordt meestal pas rond 18e herkend. Maar als jouw ouders je altijd al als 'vervelend kind' hebben behandeld heb je iig een factor die heeft bijgedragen aan het onstaan van...
Bij mijn partner speelde hetzelfde.
Klopt helemaal. Ik was een jankerd, aansteller en moest niet zo zeuren.
Automutilatie had ik vast op tv gezien etc etc etc
Nu is het nog steeds moeilijk.. en het gaat redelijk zolang er niet gesproken wordt over het hele psychische gebeuren..
Maeijken schreef:
Mijn ouders vinden de hele BPS onzin dus die vonden mij gewoon een heel vervelend kind
Borderline wordt meestal pas rond 18e herkend. Maar als jouw ouders je altijd al als 'vervelend kind' hebben behandeld heb je iig een factor die heeft bijgedragen aan het onstaan van...
Bij mijn partner speelde hetzelfde.
Klopt helemaal. Ik was een jankerd, aansteller en moest niet zo zeuren.
Automutilatie had ik vast op tv gezien etc etc etc
Nu is het nog steeds moeilijk.. en het gaat redelijk zolang er niet gesproken wordt over het hele psychische gebeuren..
If you want to tell people the truth, make them laugh, otherwise they`ll kill you
donderdag 5 maart 2009 om 16:49
donderdag 5 maart 2009 om 17:01
quote:pluis82 schreef op 05 maart 2009 @ 16:49:
goed van Maeijken dat je zo eerlijk bent!
het lijkt me voor jou ook moeilijk! goed van je dat je er aan hebt willen werken! denk dat dat voorop staat bij iemand met BPS, als je er niet achter staat en niet wilt veranderen, dan houd het op voor de partner denk ik..
Ja klopt, je moet inzien dat je zo niet door kan gaan. Daarna inzien dat je niet zo door kan gaan in je relatie.
Ik functioneerde niet meer en kwam in een crisis dus toen moest ik ook wel hoor..
Ik weet niet of ik zo snel hulp was gaan zoeken als er geen crisis was geweest.
Vooral ook omdat mijn omgeving alleen maar moe van me werd omdat ik zo "anders" was en er niet serieus gereageerd werd op de signalen.
goed van Maeijken dat je zo eerlijk bent!
het lijkt me voor jou ook moeilijk! goed van je dat je er aan hebt willen werken! denk dat dat voorop staat bij iemand met BPS, als je er niet achter staat en niet wilt veranderen, dan houd het op voor de partner denk ik..
Ja klopt, je moet inzien dat je zo niet door kan gaan. Daarna inzien dat je niet zo door kan gaan in je relatie.
Ik functioneerde niet meer en kwam in een crisis dus toen moest ik ook wel hoor..
Ik weet niet of ik zo snel hulp was gaan zoeken als er geen crisis was geweest.
Vooral ook omdat mijn omgeving alleen maar moe van me werd omdat ik zo "anders" was en er niet serieus gereageerd werd op de signalen.
If you want to tell people the truth, make them laugh, otherwise they`ll kill you
donderdag 5 maart 2009 om 17:11
ik ben 25, heb inmiddels al 3 jaar een vriend en ik 'ben' een borderliner.
Ja, ik kan heftiger reageren op emotionele dingen, maar om jezelf dan af te vragen of de relatie harmonieus kan zijn: JA.
Anders is mijn toekomst wel heel bijzonder slecht en somber...
dus voor alle mensen die NEE antwoorden: bedankt voor 't vertrouwen...
Ja, ik kan heftiger reageren op emotionele dingen, maar om jezelf dan af te vragen of de relatie harmonieus kan zijn: JA.
Anders is mijn toekomst wel heel bijzonder slecht en somber...
dus voor alle mensen die NEE antwoorden: bedankt voor 't vertrouwen...
donderdag 5 maart 2009 om 17:19
Ik kan toch wel zeggen dat de relatie met mijn vriend gelijkwaardig is; dat we bij mekaar terecht kunnen, dat we eigenlijk een heel erg normaal en doorsnee koppel zijn. En ik heb ooit de diagnose Borderline gekregen, daarvoor jaren bij de analyste op de sofa gelegen en hard aan mezelf gewerkt.
En eerlijk? Ik ken redelijk wat mensen met Borderline. Ik heb het boek 'de borderline-dans' en 'Borderliner' gelezen maar ben zelf nog nooit zo'n mensen tegengekomen. Ook niet in de dagbehandeling voor borderliners. Want wie komt er in de media en waar worden boeken over geschreven? Juist, over de extreme gevallen. En echt, mijn borderline-vrienden lijken net echte mensen. Of misschien heb ik het gewoon getroffen, dat kan ook.
Dus kan je een stabiele relatie hebben met een borderliner?
Ja, dat kan. Niet iedereen die ooit die diagnose heeft gekregen, blijft zijn hele leven in zijn armen krassen, manipuleren, liegen en zoverder.
En eerlijk? Ik ken redelijk wat mensen met Borderline. Ik heb het boek 'de borderline-dans' en 'Borderliner' gelezen maar ben zelf nog nooit zo'n mensen tegengekomen. Ook niet in de dagbehandeling voor borderliners. Want wie komt er in de media en waar worden boeken over geschreven? Juist, over de extreme gevallen. En echt, mijn borderline-vrienden lijken net echte mensen. Of misschien heb ik het gewoon getroffen, dat kan ook.
Dus kan je een stabiele relatie hebben met een borderliner?
Ja, dat kan. Niet iedereen die ooit die diagnose heeft gekregen, blijft zijn hele leven in zijn armen krassen, manipuleren, liegen en zoverder.
donderdag 5 maart 2009 om 17:32
Fritza en Your wake up call,
ik heb dus wel een vriendschappelijke relatie gehad die heel ernstig was.. zo ook de relatie van Pluis als je een beetje op let was ernstig.
Het is dus niet alleen maar boeken maken over de extreme gevallen want dan klinkt het zo lekker ernstig.
Nee het is een rot stoornis waar je gewoon vaak een verschrikkelijk mens van wordt.. de een wat meer als de ander dat klopt maar ik kan wel zeggen dat wij geen prettige mensen zijn in de omgang met andere mensen.
Dat heeft niks met vertrouwen te maken, dat heeft met ervaring te maken.
Ik vind mijn relatie nu harmonieus en mijn man zegt dit ook maar misschien vind een andere man mij wel een hellekind of een verschrikkelijk type waar niet mee samen te leven is..
I don't know..
ik heb dus wel een vriendschappelijke relatie gehad die heel ernstig was.. zo ook de relatie van Pluis als je een beetje op let was ernstig.
Het is dus niet alleen maar boeken maken over de extreme gevallen want dan klinkt het zo lekker ernstig.
Nee het is een rot stoornis waar je gewoon vaak een verschrikkelijk mens van wordt.. de een wat meer als de ander dat klopt maar ik kan wel zeggen dat wij geen prettige mensen zijn in de omgang met andere mensen.
Dat heeft niks met vertrouwen te maken, dat heeft met ervaring te maken.
Ik vind mijn relatie nu harmonieus en mijn man zegt dit ook maar misschien vind een andere man mij wel een hellekind of een verschrikkelijk type waar niet mee samen te leven is..
I don't know..
If you want to tell people the truth, make them laugh, otherwise they`ll kill you
donderdag 5 maart 2009 om 17:59
ik word hier echt ZO boos van, van dit hele topic!!!
alsof 'de omstanders' de 'slachtoffers' zijn!!!!!!!!! alsof je als je bps hebt er niet zelf meer dan genoeg last van hebt, alsof t niet verschrikkelijk genoeg is om te zien dat je daar de mensen waar je van houdt in mee sleept!!! er wordt hier gepraat alsof je er voor bewust willens en wetens voor kiest om een ander pijn te doen en met een hoop zorgen op te zadelen!
t voelt al verschrikkelijk om steeds t gevoel te hebben dat je een blok aan iemands been bent, een last op iemands schouders, maar als ik dit hier lees moet je blijkbaar inderdaad vooral heel blij zijn om van een 'bpser' af te zijn! en levert zo iemand alleen maar ellende op.
zullen we t nu ff gaan hebben over de positieve kanten van samen zijn met iemand met borderline?
gadverdamme zeg wat een praatjes hier
alsof 'de omstanders' de 'slachtoffers' zijn!!!!!!!!! alsof je als je bps hebt er niet zelf meer dan genoeg last van hebt, alsof t niet verschrikkelijk genoeg is om te zien dat je daar de mensen waar je van houdt in mee sleept!!! er wordt hier gepraat alsof je er voor bewust willens en wetens voor kiest om een ander pijn te doen en met een hoop zorgen op te zadelen!
t voelt al verschrikkelijk om steeds t gevoel te hebben dat je een blok aan iemands been bent, een last op iemands schouders, maar als ik dit hier lees moet je blijkbaar inderdaad vooral heel blij zijn om van een 'bpser' af te zijn! en levert zo iemand alleen maar ellende op.
zullen we t nu ff gaan hebben over de positieve kanten van samen zijn met iemand met borderline?
gadverdamme zeg wat een praatjes hier
donderdag 5 maart 2009 om 18:04
Nou , doe eens gek ; benoem jij eens wat positieve kanten .
Iemand met low level BPS , dat IS gewoon een verschrikking ;niet alleen voor die persoon zelf , maar ook voor de omstanders die vaak ook slachtoffer worden .
Mensen met ll BPS deinzen vaak niet terug voor intimidatie , geweld , leugens ........ staan buiten de werkelijkheid , zijn paranoia , slaan met hun stemming om als blad aan een boom , .... en dan mogen de mensen daarom heen niet klagen , die mogen daar geen moeite mee hebben ?
Kom , zeg .
Iemand met low level BPS , dat IS gewoon een verschrikking ;niet alleen voor die persoon zelf , maar ook voor de omstanders die vaak ook slachtoffer worden .
Mensen met ll BPS deinzen vaak niet terug voor intimidatie , geweld , leugens ........ staan buiten de werkelijkheid , zijn paranoia , slaan met hun stemming om als blad aan een boom , .... en dan mogen de mensen daarom heen niet klagen , die mogen daar geen moeite mee hebben ?
Kom , zeg .
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 5 maart 2009 om 18:22
Janneke1986 zei:
ik word hier echt ZO boos van, van dit hele topic!!!
Niemand heeft hier gezegd dat het voor iemand met borderline makkelijk is.. en ik zou de laatste zijn dat te beweren..
Maar niet willen zien wat de impact kan zijn van een iemand met borderline is je kop het het zand steken..
En ik mag het zeggen wat ik koos ervoor om bij mijn lief te blijven...
(bovendien worstelde ik er al mee toen jij nog in je broek scheet)
Aanvulling:
Na je reactie nog eens goed gelezen te hebben vind ik eigenlijk dat wat je zegt nergens op slaat. Ik herken helemaal niets van wat je stelt over de reacties hier..
ik word hier echt ZO boos van, van dit hele topic!!!
Niemand heeft hier gezegd dat het voor iemand met borderline makkelijk is.. en ik zou de laatste zijn dat te beweren..
Maar niet willen zien wat de impact kan zijn van een iemand met borderline is je kop het het zand steken..
En ik mag het zeggen wat ik koos ervoor om bij mijn lief te blijven...
(bovendien worstelde ik er al mee toen jij nog in je broek scheet)
Aanvulling:
Na je reactie nog eens goed gelezen te hebben vind ik eigenlijk dat wat je zegt nergens op slaat. Ik herken helemaal niets van wat je stelt over de reacties hier..
donderdag 5 maart 2009 om 18:53
quote:Alex48 schreef op 05 maart 2009 @ 16:33:
Moet zeggen dat 'mijn grootste fout' is geweest dat ik jaren teveel meeging in al haar emoties. Mijn peut had het over 'surfen op de golven van haar emoties'. I
Pas toen ik probeerde terug te komen bij mijn eigen gevoel en begon haar emoties bij haar te laten (wel meeleven, maar niet overnemen) werd alles langzaam stabieler. Daar werd zelfs zij beter van... (zeg ik nu terugkijkend).
Naja.. zat ik al lezend te bedenken...
*heeft veel respect voor Alex!
echt heel knap dat je er zo aan gewerkt heb ook...
Moet zeggen dat 'mijn grootste fout' is geweest dat ik jaren teveel meeging in al haar emoties. Mijn peut had het over 'surfen op de golven van haar emoties'. I
Pas toen ik probeerde terug te komen bij mijn eigen gevoel en begon haar emoties bij haar te laten (wel meeleven, maar niet overnemen) werd alles langzaam stabieler. Daar werd zelfs zij beter van... (zeg ik nu terugkijkend).
Naja.. zat ik al lezend te bedenken...
*heeft veel respect voor Alex!
echt heel knap dat je er zo aan gewerkt heb ook...
donderdag 5 maart 2009 om 19:15
Maeijken, ik heb echt geen ervaring met mensen die zo manipulatief en moeilijk in de omgang zijn. Tuurlijk bestaat het ook naast de films en de boeken maar ik vermoed dat de meerderheid van de Borderliners (excusez la mot) toch niet zo extreem is in zijn handelen. Ik word geen verschrikkelijk mens van mijn Borderline, hoor. Ik was dat misschien wel een periode, nu toch niet meer. Na 7 lange jaren analyse kan ik mezelf moeilijk nog een draak van een mens vinden, ik heb ontzettend hard aan mezelf gewerkt... Mensen met ernstige Borderline zonder hulp, dat zullen waarschijnlijk vaak erg moeilijke mensen in de omgang zijn.
Ik zou het niet fijn vinden vanaf nu tot het einde der dagen als 'moeilijk in de omgang' te boek te staan, omdat ik die diagnose op mijn 18e gekregen heb. Want ik geloof in verbetering, hard werken aan jezelf en daar de vruchten van kunnen plukken.
Wat ik dus wil zeggen: scheer niet iedereen over een kam.
Ik zou het niet fijn vinden vanaf nu tot het einde der dagen als 'moeilijk in de omgang' te boek te staan, omdat ik die diagnose op mijn 18e gekregen heb. Want ik geloof in verbetering, hard werken aan jezelf en daar de vruchten van kunnen plukken.
Wat ik dus wil zeggen: scheer niet iedereen over een kam.
donderdag 5 maart 2009 om 19:37
Als er iemand is die niet r kop in t zand steekt, ben ik het. Ik bedoel ook niet te zeggen dat omstanders er geen last van mogen hebben, absoluut wel, maar ik vind t hier wel overkomen alsof dat 'de slachtoffers' zijn, en mensen met bps de 'boosdoeners'. En dát vind ik kwalijk. Misschien heb ik het fout geinterpreteerd, dat kan prima (ja ik heb zelfs ook zelfinzicht), maar hoe sommigen hier erover praten, dat kwetst me gewoon. Bps is een ziekte, iemand met kanker neem je t ook niet kwalijk dat ie kanker heeft. Toch? Terwijl de omgeving daar ook niet normaal veel onder lijdt.
Hoe ik er tegenaan kijk? Ik heb met mijn vriend (waar ik ondanks dat ik nog niet zo heel lang geleden 'nog in mijn broek scheet' toch al bijna de helft van mijn leven mee samen ben geweest), gebroken omdat ik zag hoe hij eraan onderdoor ging. Omdat ik er zelf meer dan genoeg last van had, en vond dat die last niet op zijn schouders hoorde, ondanks dat we erg veel van elkaar houden. (mocht t nog niet duidelijk zijn, ik heb high level bps, waarvoor ik nu al een jaar in dagbehandeling ben, en nog 2 jaar te gaan heb, voor mijzelf, maar ook voor mijn omgeving). Ik vind zelf het ergste aan heel die bps, dat ik mensen waar ik heel veel van hou, vooral de mensen die het dichtste bij mij staan, ook heel veel pijn doe. Terwijl dat echt echt echt nooit mijn intentie is. Ik wil ook niet zo zijn, maar t gebéurd...
Een goede vriend van mij (die t van jou wint alex, hij is 51:s) is al 30 jaar getrouwd met een low level bps-er, dat is een van de redenen dat hij nu bij mij in dagbehandeling zit, dus ik hoor ook de andere kant. Maar wat ik erg mooi vind aan die man, is dat hij het ziet als een ziekte waar zijn vrouw heel erg onder lijdt, en die de relatie erg moeilijk, maar ook erg rijk maakt.
Positieve kanten aan een bps-er? Zoals een van mijn therapeuten zegt: 'bpsers zijn ontzettend leuke mensen, tis alleen jammer dat ze zo bang zijn'. En ik kan me daar wel in vinden.
Even off the record: tis niet mijn intentie om alle ontzettend kwalijke dingen waar hier ook over gesproken wordt goed te praten ofzo! Zeker wordt je dan slachtoffer van iemands gedrag, maar dan gaat t wel over een bizar extreem geval van bps (net zoals inderdaad in de borderlinedans, dat is niet 'standaard bps')
voor omstanders die willen begrijpen wat bps inhoudt en hoe daarmee om te gaan, heeft ggz een boek uitgegeven, 'borderline de baas', echt een aanrader.
Hoe ik er tegenaan kijk? Ik heb met mijn vriend (waar ik ondanks dat ik nog niet zo heel lang geleden 'nog in mijn broek scheet' toch al bijna de helft van mijn leven mee samen ben geweest), gebroken omdat ik zag hoe hij eraan onderdoor ging. Omdat ik er zelf meer dan genoeg last van had, en vond dat die last niet op zijn schouders hoorde, ondanks dat we erg veel van elkaar houden. (mocht t nog niet duidelijk zijn, ik heb high level bps, waarvoor ik nu al een jaar in dagbehandeling ben, en nog 2 jaar te gaan heb, voor mijzelf, maar ook voor mijn omgeving). Ik vind zelf het ergste aan heel die bps, dat ik mensen waar ik heel veel van hou, vooral de mensen die het dichtste bij mij staan, ook heel veel pijn doe. Terwijl dat echt echt echt nooit mijn intentie is. Ik wil ook niet zo zijn, maar t gebéurd...
Een goede vriend van mij (die t van jou wint alex, hij is 51:s) is al 30 jaar getrouwd met een low level bps-er, dat is een van de redenen dat hij nu bij mij in dagbehandeling zit, dus ik hoor ook de andere kant. Maar wat ik erg mooi vind aan die man, is dat hij het ziet als een ziekte waar zijn vrouw heel erg onder lijdt, en die de relatie erg moeilijk, maar ook erg rijk maakt.
Positieve kanten aan een bps-er? Zoals een van mijn therapeuten zegt: 'bpsers zijn ontzettend leuke mensen, tis alleen jammer dat ze zo bang zijn'. En ik kan me daar wel in vinden.
Even off the record: tis niet mijn intentie om alle ontzettend kwalijke dingen waar hier ook over gesproken wordt goed te praten ofzo! Zeker wordt je dan slachtoffer van iemands gedrag, maar dan gaat t wel over een bizar extreem geval van bps (net zoals inderdaad in de borderlinedans, dat is niet 'standaard bps')
voor omstanders die willen begrijpen wat bps inhoudt en hoe daarmee om te gaan, heeft ggz een boek uitgegeven, 'borderline de baas', echt een aanrader.
donderdag 5 maart 2009 om 19:40
Ik heb ook borderline, maar ben al 5,5 jaar samen met mijn vriend. Wij vullen elkaar fantastisch aan, zijn dolgelukkig samen.
Natuurlijk vind hij het moeilijk wanneer ik weer eens zo'n bizare emotionele bui heb wanneer ik eigenlijk alleen maar agressief en boos ben terwijl ik sta te janken als een klein kind. Maar er zijn meer mooie momenten als zulke momenten.
Hij heeft nu een stopwoord dat hij gebruikt wanneer ik zo'n bui heeft, en het helpt. Verder laat hij me gewoon uitrazen in de slaapkamer en dan is het daarna ook gewoon over. Geen gezever over mijn gedrag daarna, Heerlijk.
Verder is het gewoon een goed karakter uitkiezen. Ik ben heel druk, graag aandacht, hij is rustig, geniet van kleine dingen en is in alles tevreden. samen vullen wij elkaar aan en zo hoort het ook. En zo werkt het in elke relatie, met borderline of niet.
Natuurlijk vind hij het moeilijk wanneer ik weer eens zo'n bizare emotionele bui heb wanneer ik eigenlijk alleen maar agressief en boos ben terwijl ik sta te janken als een klein kind. Maar er zijn meer mooie momenten als zulke momenten.
Hij heeft nu een stopwoord dat hij gebruikt wanneer ik zo'n bui heeft, en het helpt. Verder laat hij me gewoon uitrazen in de slaapkamer en dan is het daarna ook gewoon over. Geen gezever over mijn gedrag daarna, Heerlijk.
Verder is het gewoon een goed karakter uitkiezen. Ik ben heel druk, graag aandacht, hij is rustig, geniet van kleine dingen en is in alles tevreden. samen vullen wij elkaar aan en zo hoort het ook. En zo werkt het in elke relatie, met borderline of niet.
Poelepoelepoelepoes!
donderdag 5 maart 2009 om 19:47
donderdag 5 maart 2009 om 20:05
quote:Alex48 schreef op 05 maart 2009 @ 19:47:
Janneke1986 schreef:
Als er iemand is die niet r kop in t zand steekt, ben ik het
Dank je wel, Van je deze posting heb ik genoten. Overigens win ik het puur op leeftijd van jouw goede vriend: ik ben 53 intussen...
Wens hem sterkte en geef m maar een knuffel.
als dat niet sarcastisch is, dan graag gedaan
van jou vind ik t geweldig dat je bij haar blijft, want tis toch zo dat ook al heeft iemand bps t nog een aanwinst in je omgeving kan zijn? en t niet alleen maar kommer en kwel is? en alleen maar een last is en een blok aan je been is?
die knuffel geef ik door, kan ie goed gebruiken op t moment
Janneke1986 schreef:
Als er iemand is die niet r kop in t zand steekt, ben ik het
Dank je wel, Van je deze posting heb ik genoten. Overigens win ik het puur op leeftijd van jouw goede vriend: ik ben 53 intussen...
Wens hem sterkte en geef m maar een knuffel.als dat niet sarcastisch is, dan graag gedaan
van jou vind ik t geweldig dat je bij haar blijft, want tis toch zo dat ook al heeft iemand bps t nog een aanwinst in je omgeving kan zijn? en t niet alleen maar kommer en kwel is? en alleen maar een last is en een blok aan je been is?
die knuffel geef ik door, kan ie goed gebruiken op t moment
donderdag 5 maart 2009 om 22:15
ik vind het heel kwalijk dat janneke zo reageert op deze topic!
sorry dat ik het zeg maar als omgeving ben je soms ook slachtoffer!!
je staat machteloos toe te kijken hoe iemand doet en ja mijn ex was extreem en ik ben in een hoop kapot gemaakt door hem! dus ja dit maakt me wel zeker boos!
en als je terug had gelezen, dan kon je zien dat ik schreef van uit mijn eigen beleving en niet over iedereen te praten die borderline heeft!
natuurlijk kan het ook goed gaan, maar bij mij ging het niet goed.. natuurlijk vind ik het fijn dat het van alle kanten bekeken word (deze topic) maar niet alleen de "borderliners"zijn in dit geval het slachtoffer... denk dat er zo wie zo geen winnaars zijn..
keer op keer werd er over MIJN grenzen heen gegaan terwijl ik die duidelijk heb aangegeven..
denk je niet dat mijn intentie was om gelukkig te worden met mijn ex ipv mijn en zijn hart te breken omdat het gewoon niet meer ging..
sorry dat ik het zeg maar als omgeving ben je soms ook slachtoffer!!
je staat machteloos toe te kijken hoe iemand doet en ja mijn ex was extreem en ik ben in een hoop kapot gemaakt door hem! dus ja dit maakt me wel zeker boos!
en als je terug had gelezen, dan kon je zien dat ik schreef van uit mijn eigen beleving en niet over iedereen te praten die borderline heeft!
natuurlijk kan het ook goed gaan, maar bij mij ging het niet goed.. natuurlijk vind ik het fijn dat het van alle kanten bekeken word (deze topic) maar niet alleen de "borderliners"zijn in dit geval het slachtoffer... denk dat er zo wie zo geen winnaars zijn..
keer op keer werd er over MIJN grenzen heen gegaan terwijl ik die duidelijk heb aangegeven..
denk je niet dat mijn intentie was om gelukkig te worden met mijn ex ipv mijn en zijn hart te breken omdat het gewoon niet meer ging..
donderdag 5 maart 2009 om 23:17
Mijn ex man is getrouwd met iemand met borderline. Ex en ik hebben samen een zoon, waardoor we natuurlijk na onze scheiding nog steeds met elkaar te maken hebben. Dit ging ook altijd erg goed. Toen hij hertrouwde ging het in het begin met het contact ook nog wel goed. Ik kwam daar regelmatig in huis om dingen te overleggen over mijn zoon e.d. Met haar had ik wel eens wat woordenwisselingen, maar dat werd ook altijd wel weer goed uitgepraat. Het probleem is nu dat ze mij twee maanden geleden na een woordenwisseling een sms stuurde dat ze niets meer met me te maken wil hebben en dat ik niet meer welkom ben in hun huis. Mijn zoon vindt het heel erg dat we nu niet meer normaal met elkaar omgaan en voelt zich niet meer vrij om met mij te praten over zijn vader en zijn nieuwe vrouw en daar voelt hij zich niet vrij om over mij en mijn man te praten. Ik wil graag het contact herstellen...maar hoe zet ik de eerste stap? Ik heb al eens geprobeerd te bellen, maar ze hing meteen op.. Iemand advies??
