de koek is op

15-04-2012 21:49 175 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik begin steeds meer te denken dat de koek op is in onze relatie. Maar onze situatie is zo ingewikkeld, 2 kinderen, ik door omstandigheden geen baan (wil wel werken maar al vele afwijzingen gehad, en bovendien chronische lichamelijke klachten waardoor ik niet elke baan aan kan nemen) en notabene onverwacht zwanger (absoluut niet gepland, overigens wel hartstikke gewenst).



We hebben in het verleden al relatietherapie gehad, maar we blijven slecht communiceren en de dingen waar ik me iedere keer opnieuw aan irriteer veranderen gewoon niet :(. Ook de zin in sex is al heel lang weg. Ik denk dat we nu al zo'n 3,5 jaar aanmodderen, met periodes veel ruzies, irritaties, en soms periodes dat het weer even wat beter gaat.



Ik denk steeds vaker dat we het niet gaan redden en tegen de tijd dat ik wel werk heb (mogelijk pas na de zwangerschap) beter weg kan gaan bij m'n man maar aan de andere kant doet het me verschrikkelijk veel verdriet, want we hebben dan 3 jonge kinderen die dan moeten dealen met een scheiding.



Ook heb ik de afgelopen maanden abortus serieus overwogen maar ik kan het gewoon niet :(, dit kindje is zo gewenst!



Wat moet ik nou? Een verdrietige mama...
Alle reacties Link kopieren
quote:rafaella schreef op 15 april 2012 @ 23:27:

Niet alles wat er is tussen mensen word ook met zoveel woorden uitgesproken, maar dan is het er nog wel. Hij is nu eigenlijk die van het inkomen, maar niet de man waar je van houdt en die je wil. Terwijl je ergens ook schrijft dat hij wel zijn best doet, dat hij veel voor jullie doet. Hoe frustrerend moet het voor hem zijn om alleen goed te zijn voor het inkomen, maar niet te worden geliefd. en dan ligt het als klap op de vuurpijl ook nog allemaal aan hem dat het niet goed loopt.Ja, die indruk krijg ik ook als ik TO lees.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
quote:harleydevi schreef op 15 april 2012 @ 23:17:

[...]





Mijn werkloosheid zowiezo. Mijn chronische lichamelijke klachten zijn uitgebreid aan bod geweest in gesprekken 1,5 jaar terug, dat lijkt hij geaccepteerd te hebben. De ongeplande zwangerschap misschien ook, maar hij gaf aan (na een geschrokken reactie) wel blij te zijn. Het gebrek aan sex zal hij zeker niet leuk vinden, maar mijn gevoel verander ik ook niet zomaar. Voor hem maak ik weleens zin, maar de zin is er niet echt, ook niet tijdens.



Als ik over al deze dingen doorvraag, merk ik niet dat het hem dwarszit. En ik kan het niet uit hem trekken.

Het lijkt me voor je man best onbegrijpelijk om nog geen twee jaar geleden een vrouw te hebben die drie dagen werkt en twee avonden per week drie uur sport en dus lichamelijk gezond is. In anderhalf jaar tijd heb je chronische lichamelijke klachten gekregen waardoor je niet meer in je huidige werk een baan kan accepteren. Je hebt geen andere diploma’s dus solliciteren is vrij kansloos in deze tijd. Ik zou me als man dan ook zorgen maken. Jullie hebben niet tot nauwelijks seks je hebt een spiraal en toch raak je zwanger. Je hebt meerdere topics geopend met de wens voor een derde kind. Lijkt me best moeilijk als man en misschien voelt hij zich erin geluisd ook als dit niet het geval is.



Je hebt je kinderen alleen met je man gelaten toen je twee keer per week drie uur weg was om te sporten, is het gescheld van je man op je kinderen je alleen een zorg als het je uitkomt?
Alle reacties Link kopieren
quote:dagretour schreef op 15 april 2012 @ 23:32:

[...]



Het lijkt me voor je man best onbegrijpelijk om nog geen twee jaar geleden een vrouw te hebben die drie dagen werkt en twee avonden per week drie uur sport en dus lichamelijk gezond is. In anderhalf jaar tijd heb je chronische lichamelijke klachten gekregen waardoor je niet meer in je huidige werk een baan kan accepteren. Je hebt geen andere diploma’s dus solliciteren is vrij kansloos in deze tijd. Ik zou me als man dan ook zorgen maken. Jullie hebben niet tot nauwelijks seks je hebt een spiraal en toch raak je zwanger. Je hebt meerdere topics geopend met de wens voor een derde kind. Lijkt me best moeilijk als man en misschien voelt hij zich erin geluisd ook als dit niet het geval is.



Je hebt je kinderen alleen met je man gelaten toen je twee keer per week drie uur weg was om te sporten, is het gescheld van je man op je kinderen je alleen een zorg als het je uitkomt?



Handig he, die loepjes?

Maar, inderdaad.....hele tegenstrijdige dingen.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
quote:dagretour schreef op 15 april 2012 @ 23:32:

[...]



Het lijkt me voor je man best onbegrijpelijk om nog geen twee jaar geleden een vrouw te hebben die drie dagen werkt en twee avonden per week drie uur sport en dus lichamelijk gezond isPlus nog tijd over heeft voor een andere hobby. ( waar bij ze verliefd werd )
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Ben je niet gewoon heel erg teleurgesteld (geweest) in je eigen leven TO? Vaak is het zo dat degene die het dichtst bij je staat dan het meeste te verduren heeft . Hij is er wel, wil wel zorgen voor de kinderen en voor jou. Waar moet er over gepraat worden als je een wellicht doener naast je hebt? En doener praat niet veel maar is er wanneer nodig en helaas kan ook uit onmacht tekeer gaan. Dat hij daar wat aan moet gaan doen staat denk ik buiten kijf.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
quote:rafaella schreef op 15 april 2012 @ 23:27:

Zou het msch kunnen zijn dat hij zich onmachtig voelt in gesprekken met jou? Dat jij verbaal veel sterker bent en hij zich moeilijk uit. Dat zou kunnen, verbaal ben ik altijd al sterker geweest, dan hij en hij is nooit een makkelijke prater geweest. Ik kan me overigens wel voorstellen dat je je Jan Lul voelt als je voor het inkomen mag zorgen, maar je vrouw gaat zonder zin met je naar bed. En wat kan ik aan dat laatste doen, de zin is al best wel lang weg, mijn gevoel is er. Je zegt nb dat je er pas vandoor wil gaan als je een baan hebt. Dat is nogal wat. Mocht het zover komen, dan weet ik geen andere weg. Zonder eigen inkomen kan ik niet zomaar ergens anders heen uberhaupt. Niet alles wat er is tussen mensen word ook met zoveel woorden uitgesproken, maar dan is het er nog wel. Hij is nu eigenlijk die van het inkomen, maar niet de man waar je van houdt en die je wil. Terwijl je ergens ook schrijft dat hij wel zijn best doet, dat hij veel voor jullie doet. Hoe frustrerend moet het voor hem zijn om alleen goed te zijn voor het inkomen, maar niet te worden geliefd. Ik zie zeker wel wat hij goed doet, dat is nog best veel, maar de liefde weg aan het gaan, als ik het zou kunnen omdraaien, graag! en dan ligt het als klap op de vuurpijl ook nog allemaal aan hem dat het niet goed loopt. Niet alles ligt aan hem, ik heb vast ook mijn tekortkomingen, maar ik kan zijn gedrag naar mij en de kinderen niet goedkeuren. Daar zal hij iets aan moeten doen. En hoe krijg ik mijn gevoel voor hem dan terug?
Alle reacties Link kopieren
Ben je tevreden met jou? Vind je je zelf mooi? uitdagend? Vind je dat je een leuke vrouw voor je partner bent? Wat verwacht je van jezelf? Wat verwacht van het leven? Wat verwacht je van hem?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
Maar hoe zou jij het dan vinden al zou je in zijn schoenen staan? Want nu blijf je er maar op hameren hoe het voor jou is en wat jij voelt en dat je dat toch niet kunt veranderen. Maar hoe denk je dat het voor hem is?

Hoe zou jij je nu voelen als jij je best doet voor je gezin, jij degene bent die het inkomen binnenbrengt, je man je niet meer wil, maar pas weg gaat als hij zelf weer een baan heeft? (ook al heb je hem dat niet verteld, reken maar dat je wel voelt dat het niet ok zit) Je je niet gehoord voelt, omdat je iemand tegenover je hebt die verbaal veel sterker is. En dat je man dan ook nog gaat zitten wachten tot jij alles weer goed maakt, maar zelf zegt niets te kunnen doen, want hij kan er nu eenmaal allemaal niets aan doen. Als je dan af en toe ontploft van onmacht en frustratie, dan grijpt je man dat aan om te zeggen dat het allemaal alleen daaraan ligt dat het niet goed loopt tussen jullie. Hoe zou jij dat vinden?

wat denk je nu dat het met zijn liefde voor jou doet dat jij je zo opstelt?
Alle reacties Link kopieren
quote:Enn schreef op 15 april 2012 @ 23:46:

Ben je tevreden met jou? Vind je je zelf mooi? uitdagend? Vind je dat je een leuke vrouw voor je partner bent? Wat verwacht je van jezelf? Wat verwacht van het leven? Wat verwacht je van hem?Goeie vragen.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
quote:dagretour schreef op 15 april 2012 @ 23:32:

[...]



Het lijkt me voor je man best onbegrijpelijk om nog geen twee jaar geleden een vrouw te hebben die drie dagen werkt en twee avonden per week drie uur sport en dus lichamelijk gezond is. In anderhalf jaar tijd heb je chronische lichamelijke klachten gekregen waardoor je niet meer in je huidige werk een baan kan accepteren. Je hebt geen andere diploma’s dus solliciteren is vrij kansloos in deze tijd. Ik zou me als man dan ook zorgen maken. Jullie hebben niet tot nauwelijks seks je hebt een spiraal en toch raak je zwanger. Je hebt meerdere topics geopend met de wens voor een derde kind. Lijkt me best moeilijk als man en misschien voelt hij zich erin geluisd ook als dit niet het geval is.



Je hebt je kinderen alleen met je man gelaten toen je twee keer per week drie uur weg was om te sporten, is het gescheld van je man op je kinderen je alleen een zorg als het je uitkomt?



Ik zeg niet dat ik pas 1,5 jaar lichamelijke klachten heb. Die zijn ruim 3 jaar terug begonnen. Werken (een kantoorbaan) ging wel, dat zal ook in de toekomst wel gaan. Maar in de thuiszorg (waar makkelijker werk in is te vinden, dat werk heb ik ook een aantal jaar gedaan) zal niet meer lukken. Als dat kon, had ik nu al een baan gehad, want ze zitten nog steeds te springen om mensen in de zorg.



En sporten ja, dat ben ik blijven doen, hetzij een periode wat minder toen ik te veel last had. Ik vertrouw mijn man verder ook met de kinderen, denk niet dat hij ze zal mishandelen maar dat schelden kan zomaar gebeuren ja, misschien ook wel als ik er niet ben. Moet ik dan maar niet gaan sporten voor het geval dat?



En een spiraaltje heb ik genomen (oa) op vraag van mijn man. Hij weet van mijn wens (die er altijd wel een beetje heeft gezeten) en we waren beide van mening dat het beter was om niet aan een derde te beginnen. Hem erin luizen zou ik niet doen. Heb ook abortus overwogen, maar ik was al bijna 10 weken op weg bleek achteraf en toen besloten het wel te laten komen.
Alle reacties Link kopieren
quote:Enn schreef op 15 april 2012 @ 23:38:

Ben je niet gewoon heel erg teleurgesteld (geweest) in je eigen leven TO? Vaak is het zo dat degene die het dichtst bij je staat dan het meeste te verduren heeft . Hij is er wel, wil wel zorgen voor de kinderen en voor jou. Waar moet er over gepraat worden als je een wellicht doener naast je hebt? En doener praat niet veel maar is er wanneer nodig en helaas kan ook uit onmacht tekeer gaan. Dat hij daar wat aan moet gaan doen staat denk ik buiten kijf.Er moet niet gepraat worden, maar ik wil wel weten waar de scheldpartijen vandaan komen. Ik ben overigens niet teleurgesteld in mijn leven.
Alle reacties Link kopieren
quote:harleydevi schreef op 15 april 2012 @ 23:51:

[...]



Ik ben overigens niet teleurgesteld in mijn leven.Niet? Alleen maar in je partner dus?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
quote:rafaella schreef op 15 april 2012 @ 22:29:

Ik herken het probleem wat je noemt wel. Ik kan ook heel goed praten, mijn zegje doen en mijn vriend is daar stukken minder bedreven in. Ik kan hem daar vreselijk mee in het nauw drijven. Niet om hem in het nauw te drijven, maar dat gebeurt dus omdat ik verbaal sterker ben dan hij. Die aanvallen van machteloosheid, zo zie ik dat schelden, herken ik dus ook. Een goede vriend van mij verwoorde het zo dat ik het kon zien als dat hij (mijn partner dus) daar stond als aangeklaagde met een pro deo advocaat die er niet veel van bakt. En dan Bram Moscovitsch tegenover zich krijgt, die al maanden op zijn pleidooi heeft zitten broeden (ik dus)

Goed kunnen praten is niet alleen jezelf goed uit kunnen drukken, maar ook goed kunnen en willen luisteren.Dank je voor deze reactie, ook al was 'ie niet voor mij bedoeld. Ik kan goed praten, maar luisteren is twee Ga proberen dit te onthouden.
Alle reacties Link kopieren
Je krijgt je gevoel in ieder geval niet terug als je achter over leunt en gaat wachten tot hij het regelt.
Alle reacties Link kopieren
quote:rafaella schreef op 15 april 2012 @ 23:52:

Je krijgt je gevoel in ieder geval niet terug als je achter over leunt en gaat wachten tot hij het regelt.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
Moet ik dan maar niet gaan sporten voor het geval dat?



Ik heb ooit een gewelddadige relatie gehad en ben bij deze man weggedaan toen mijn kind 15 maanden was, als een havik heb ik over mijn kind gewaakt omdat ik echt bang was dat zijn vader hem wat zou aandoen. Opportunisme in een relatie met lichamelijk of verbaal geweld is voor mij iets wat ik me niet goed kan voorstellen. Voor jou is het schelden een reden om een scheiding te overwegen maar je kinderen mogen er bloot aan gesteld worden. Heel vreemd.
Alle reacties Link kopieren
quote:harleydevi schreef op 15 april 2012 @ 23:51:

[...]





Er moet niet gepraat worden, maar ik wil wel weten waar de scheldpartijen vandaan komen..



Stel nou dat hij zegt;



geldgebrek

jij twee avonden in de week de hort op ( geen idee wat hij voor hobby's heeft en hoeveel tijd hij daarvoor neemt )

een dreigende scheiding

een derde op komst

slechte sex

( noem ik niet jouw verliefdheid die hij misschien gemerkt heeft )





Wat dan?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
quote:harleydevi schreef op 15 april 2012 @ 23:51:

[...]





Er moet niet gepraat worden, maar ik wil wel weten waar de scheldpartijen vandaan komen. Ik ben overigens niet teleurgesteld in mijn leven.Dat antwoord heb je toch zelf al gegeven? Jij denkt dat het onmacht van hem is. kun je je ook voorstellen waarom hij zich zo onmachtig voelt? wil je het ook wel echt weten? Of boeit het je eigenlijk niet echt en wacht je af tot hij zorgt dat jullie huwelijk weer goed komt.
Alle reacties Link kopieren
quote:Enn schreef op 15 april 2012 @ 23:46:

Ben je tevreden met jou? Vind je je zelf mooi? uitdagend? Vind je dat je een leuke vrouw voor je partner bent? Wat verwacht je van jezelf? Wat verwacht van het leven? Wat verwacht je van hem?Ik ben wel tevreden met mezelf. Niet met alles, maar met veel dingen wel. Ik ben niet tevreden met m'n uiterlijk, dat niet. Over het algemeen denk ik dat ik wel een leuke partner ben. Ik zeur niet snel, sta positief in het leven, zorg zo goed mogelijk voor iedereen in huis. Ik verwacht van mezelf dat ik naar mezelf blijf kijken (ook mijn aandeel in het hele gebeuren) en dat ik anderen behandel zoals ik zelf behandeld wil worden. Ik verwacht (hoop) van het leven dat ik weer een (leuke) baan vind, zelf ook weer kan bijdragen aan het gezinsinkomen. Ik verwacht van m'n man dat hij mij en de kinderen met respect en liefde zal behandelen.
Alle reacties Link kopieren
quote:master_mind schreef op 15 april 2012 @ 23:52:

[...]





Dank je voor deze reactie, ook al was 'ie niet voor mij bedoeld. Ik kan goed praten, maar luisteren is twee Ga proberen dit te onthouden. Alsjeblieft.
Alle reacties Link kopieren
quote:dagretour schreef op 15 april 2012 @ 23:55:

Moet ik dan maar niet gaan sporten voor het geval dat?



Ik heb ooit een gewelddadige relatie gehad en ben bij deze man weggedaan toen mijn kind 15 maanden was, als een havik heb ik over mijn kind gewaakt omdat ik echt bang was dat zijn vader hem wat zou aandoen. Opportunisme in een relatie met lichamelijk of verbaal geweld is voor mij iets wat ik me niet goed kan voorstellen. Voor jou is het schelden een reden om een scheiding te overwegen maar je kinderen mogen er bloot aan gesteld worden. Heel vreemd.Ze liggen al in bed als ik wegga. Weinig kans op scheldpartijen dan. Als ik het idee had dat het mis zou kunnen gaan, zou ik thuisblijven, absoluut.
Alle reacties Link kopieren
quote:harleydevi schreef op 15 april 2012 @ 23:57:

[...]





Over het algemeen denk ik dat ik wel een leuke partner ben. Ik zeur niet snel, sta positief in het leven, zorg zo goed mogelijk voor iedereen in huis.





Ik verwacht van mezelf dat ik naar mezelf blijf kijken (ook mijn aandeel in het hele gebeuren) en dat ik anderen behandel zoals ik zelf behandeld wil worden. Je verwacht het; doe je het ook?



Ik mis; mijn man kan met me praten, lachen, huilen, vrijen, zwijgen,...... we doen leuke dingen samen.

" Goed voor iedereen in huis zorgen " klinkt als de werkster/ nanny.





Ik verwacht (hoop) van het leven dat ik weer een (leuke) baan vind, zelf ook weer kan bijdragen aan het gezinsinkomen. Ik verwacht van m'n man dat hij mij en de kinderen met respect en liefde zal behandelen.Is het niet tegenstrijdig dan dat je de liefde niet met hem bedrijven wil maar dat je wel verwacht dat hij je met liefde behandelt?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
quote:rafaella schreef op 15 april 2012 @ 23:52:

Je krijgt je gevoel in ieder geval niet terug als je achter over leunt en gaat wachten tot hij het regelt.



De vorige keer was ook ik degene die het initiatief nam tot therapie. Mijn man stond er heel negatief tegenover. Een paar maanden later (toen hij zag dat het positieve dingen met me deed) kwam hij tot inkeer.



En inderdaad zal ik dit keer ook het initiatief moeten gaan nemen denk ik.
Alle reacties Link kopieren
quote:rafaella schreef op 15 april 2012 @ 23:46:

Maar hoe zou jij het dan vinden al zou je in zijn schoenen staan? Want nu blijf je er maar op hameren hoe het voor jou is en wat jij voelt en dat je dat toch niet kunt veranderen. Maar hoe denk je dat het voor hem is?

Hoe zou jij je nu voelen als jij je best doet voor je gezin, jij degene bent die het inkomen binnenbrengt, je man je niet meer wil, maar pas weg gaat als hij zelf weer een baan heeft? (ook al heb je hem dat niet verteld, reken maar dat je wel voelt dat het niet ok zit) Je je niet gehoord voelt, omdat je iemand tegenover je hebt die verbaal veel sterker is. En dat je man dan ook nog gaat zitten wachten tot jij alles weer goed maakt, maar zelf zegt niets te kunnen doen, want hij kan er nu eenmaal allemaal niets aan doen. Als je dan af en toe ontploft van onmacht en frustratie, dan grijpt je man dat aan om te zeggen dat het allemaal alleen daaraan ligt dat het niet goed loopt tussen jullie. Hoe zou jij dat vinden?

wat denk je nu dat het met zijn liefde voor jou doet dat jij je zo opstelt?Zou dit wellicht met zijn gevoel van onmacht te maken kunnen hebben?
Alle reacties Link kopieren
quote:harleydevi schreef op 16 april 2012 @ 00:01:

[...]





De vorige keer was ook ik degene die het initiatief nam tot therapie. Mijn man stond er heel negatief tegenover. Een paar maanden later (toen hij zag dat het positieve dingen met me deed) kwam hij tot inkeer.



En inderdaad zal ik dit keer ook het initiatief moeten gaan nemen denk ik.Maar wat wil je hier nu mee zeggen? dat je niet achterover leunt?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven