de koek is op

15-04-2012 21:49 175 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik begin steeds meer te denken dat de koek op is in onze relatie. Maar onze situatie is zo ingewikkeld, 2 kinderen, ik door omstandigheden geen baan (wil wel werken maar al vele afwijzingen gehad, en bovendien chronische lichamelijke klachten waardoor ik niet elke baan aan kan nemen) en notabene onverwacht zwanger (absoluut niet gepland, overigens wel hartstikke gewenst).



We hebben in het verleden al relatietherapie gehad, maar we blijven slecht communiceren en de dingen waar ik me iedere keer opnieuw aan irriteer veranderen gewoon niet :(. Ook de zin in sex is al heel lang weg. Ik denk dat we nu al zo'n 3,5 jaar aanmodderen, met periodes veel ruzies, irritaties, en soms periodes dat het weer even wat beter gaat.



Ik denk steeds vaker dat we het niet gaan redden en tegen de tijd dat ik wel werk heb (mogelijk pas na de zwangerschap) beter weg kan gaan bij m'n man maar aan de andere kant doet het me verschrikkelijk veel verdriet, want we hebben dan 3 jonge kinderen die dan moeten dealen met een scheiding.



Ook heb ik de afgelopen maanden abortus serieus overwogen maar ik kan het gewoon niet :(, dit kindje is zo gewenst!



Wat moet ik nou? Een verdrietige mama...
Alle reacties Link kopieren
quote:rafaella schreef op 15 april 2012 @ 22:50:

Ik weet niet hoe hij zich voelt, dat zou je aan hem moeten vragen. Hij komt op mij nogal gefrustreerd over. Echt praten dus en niet alleen jouw visie weergeven. Luisteren is een kunst, zeker als de ander verbaal minder sterk is.

Jij bent volgens mij ook gefrustreerd, want je lijkt je nog maar moeilijk open te kunnen stellen hoe het msch allemaal voor hem is.Maar wat kan ik verder doen als hij aangeeft dat hij vindt dat het goed gaat? Ja, hij baalt ervan dat ik geen werk heb, maakt zich soms zorgen of we het wel redden. We redden het prima, maar het geld is wel welkom, dus daarom solliciteer ik al zolang. Heb tot vorig jaar juni werk gehad, sinds die tijd zit ik thuis. En de sex is bij hem denk ik ook wel een probleem, hoewel hij zich daar niet echt over uit laat. Ik sta zeker open voor zijn problemen, wil luisteren, als hij maar praat!
Alle reacties Link kopieren
quote:dubiootje schreef op 15 april 2012 @ 22:46:

Wat Enn vraagt: ben je in de war? Loep jezelf eens om te lezen wat je in november schreef. Weet je dat zelf niet meer?En nee, ik ben niet in de war, ik weet wel dat ik het geschreven heb, maar dacht dat dat al langer geleden was.
Alle reacties Link kopieren
quote:cellista schreef op 15 april 2012 @ 22:06:

Als ik heel eerlijk mijn mening mag geven: je hebt niet de luxe om je relatie te beeindigen omdat "de koek op is". Je hebt namelijk kinderen samen. Zo lang je niet echt doodongelukkig bent samen kun je het echt niet maken om uit elkaar te gaan.

Jullie willen er allebei nog voor vechten neem ik aan.

Tijd om een nieuwe therapeut te zoeken dus! De vorige heeft jullie niet geholpen om te komen waar je zijn moet.

Sterkte.Hier sluit ik me volledig bij aan. Jullie hebben samen kinderen en die kinderen worden er de dupe van als jullie gaan scheiden. Zo lang hij jou en de kinderen niet mishandelt is er mijns inziens geen reden om er een punt achter te zetten. Dan moet je ervoor vechten tot je erbij neervalt en samen blijven tot de kinderen volwassen zijn. Dat vind ik echt. Je hebt geen idee wat voor een impact een scheiding heeft. Dan maar doorbijten en van je huwelijk het beste maken. Mensen lijken het tegenwoordig wel heel makkelijk op te geven.
Alle reacties Link kopieren
Je bent wel boos?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
quote:harleydevi schreef op 15 april 2012 @ 22:55:

[...]





Maar wat kan ik verder doen als hij aangeeft dat hij vindt dat het goed gaat? Ja, hij baalt ervan dat ik geen werk heb, maakt zich soms zorgen of we het wel redden. We redden het prima, maar het geld is wel welkom, dus daarom solliciteer ik al zolang. Heb tot vorig jaar juni werk gehad, sinds die tijd zit ik thuis. En de sex is bij hem denk ik ook wel een probleem, hoewel hij zich daar niet echt over uit laat. Ik sta zeker open voor zijn problemen, wil luisteren, als hij maar praat!Je kan zo al een aantal problemen opnoemen. Dat hij er niet over begint wil toch niet zeggen dat jij er dan ook maar niet over moet beginnen?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
quote:Enn schreef op 15 april 2012 @ 22:51:

Vindt hij dat jij niks doet?

Dat zegt hij soms ja.

Geeft hij aan dat hij zich niet gewaardeerd voelt?

Nee.

Vindt hij dat hij in zijn eentje voor het gezinsinkomen opdraait?

Ja, dat vindt hij.

Hoe komt het dat je geen werk kan vinden?

Ik ben vaak een van de vele sollicitanten, en bovendien zijn mijn mogelijkheden beperkt (ik heb in de thuiszorg gewerkt, dat lukt me niet meer ivm chronische klachten). Verder heb ik wel wat werkervaring in een andere richting, maar niet voldoende diploma's.

Voel jij je niet gewaardeerd door hem? Soms niet, hij heeft regelmatig kritiek.
Alle reacties Link kopieren
Ik snap wel wat je zegt hoor, ik kon ook bijna ontploffen van kwaadheid als hij dan weer eens niks zegt in mijn ogen.

Dat voorbeeld wat die vriend van me noemde, hij met zijn po deo advovaat en ik met bram moskovitsch, heeft mij wel echt een inzicht gegeven. Natuurlijk is het voor hem veel lastiger praten, hij weet toch wel dat hij dan weer het onderspit moet delven. Dan maar liever zo min mogelijk praten.

Als ik rustig ben en echt open voor hem sta, echt wil weten wat er speelt, zonder meteen te gaan weerleggen dan werkt dat veel beter. En ik denk ook dat je hormonen hier wel eens wat mee te maken zouden kunnen hebben.
Alle reacties Link kopieren
quote:harleydevi schreef op 15 april 2012 @ 22:55:

[...]

als hij maar praat! quote:harleydevi schreef op 15 april 2012 @ 22:55:

[...]





Ja, hij baalt ervan dat ik geen werk heb, maakt zich soms zorgen of we het wel redden. Hij praat en geeft aan hier mee te zitten waarop jij zegt dat dit geen probleem is omdat jullie het wel redden. Hij geeft aan dat dit dus wel een probleem is voor hem.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
quote:Sylphide75 schreef op 15 april 2012 @ 22:57:

[...]



Hier sluit ik me volledig bij aan. Jullie hebben samen kinderen en die kinderen worden er de dupe van als jullie gaan scheiden. Zo lang hij jou en de kinderen niet mishandelt is er mijns inziens geen reden om er een punt achter te zetten. Dan moet je ervoor vechten tot je erbij neervalt en samen blijven tot de kinderen volwassen zijn. Dat vind ik echt. Je hebt geen idee wat voor een impact een scheiding heeft. Dan maar doorbijten en van je huwelijk het beste maken. Mensen lijken het tegenwoordig wel heel makkelijk op te geven.Dat idee heb ik helaas maar al te goed (mijn ouders zijn gescheiden). Daarom ook al eerder in dit topic aangegeven dat ik het niet over m'n hart kan verkrijgen naar de kinderen toe, m'n verstand zegt dat ik het moet blijven proberen. Ik weet uit ervaring hoe een impact een scheiding kan hebben voor kinderen, en dat was niet eens een moeizame scheiding.
Alle reacties Link kopieren
Ik krijg de indruk dat jullie nu in een strijd verwikkeld zijn, wie heeft er gelijk, kritiek op elkaar. In plaats van dat je elkaars vriend en bondgenoot bent, die samen werekn met elkaar. En dat ligt in mijn ogen niet alleen aan hem.
Alle reacties Link kopieren
quote:rafaella schreef op 15 april 2012 @ 23:01:

Ik krijg de indruk dat jullie nu in een strijd verwikkeld zijn, wie heeft er gelijk, kritiek op elkaar. In plaats van dat je elkaars vriend en bondgenoot bent, die samen werekn met elkaar. En dat ligt in mijn ogen niet alleen aan hem.Eens
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
quote:Enn schreef op 15 april 2012 @ 22:57:

Je bent wel boos?Ja tuurlijk ben ik boos, niet continue, maar wel als de kinderen of ik de dupe van zijn gedrag worden.
quote:Ik ben vaak een van de vele sollicitanten, en bovendien zijn mijn mogelijkheden beperkt (ik heb in de thuiszorg gewerkt, dat lukt me niet meer ivm chronische klachten).Dus werken kun je niet meer vanwege je gezondheid, maar je neemt nog wel 'n derde kind?
Alle reacties Link kopieren
quote:harleydevi schreef op 15 april 2012 @ 23:02:

[...]





Ja tuurlijk ben ik boos, niet continue, maar wel als de kinderen of ik de dupe van zijn gedrag worden.Jij geeft aan te luisteren naar hem. In hoeverre lukt je dat echt?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
quote:Enn schreef op 15 april 2012 @ 23:00:

[...]





[...]





Hij praat en geeft aan hier mee te zitten waarop jij zegt dat dit geen probleem is omdat jullie het wel redden. Hij geeft aan dat dit dus wel een probleem is voor hem.Maar wat kan ik er verder aan doen? Ik luister naar hem, geef aan dat ik het vervelend vind dat hij zich zorgen maakt. We bekijken samen de financien regelmatig, zodat hij ook kan zien dat we het redden.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat het niet alleen zijn gedrag is, maar ook jouw gedrag. Dat jij dat wat hij wel aangeeft, meteen van tafel veegt bijvoorbeeld, terwijl hij al niet zo makkelijk praat. Het heeft niet zo veel zin om te kijken wat hij verkeerd doet, het is constructiever om te kijken naar wat je zelf kunt doen. Wat jouw aandeel is. Dat is msch nu nog even lastig omdat je zelf boos en gefrustreerd en zwanger en ziek bent. Dus je zal ook wel moe zijn. Hem weg zetten als degene waar alles aan ligt gaat je niet verder helpen.
Alle reacties Link kopieren
quote:rafaella schreef op 15 april 2012 @ 23:01:

Ik krijg de indruk dat jullie nu in een strijd verwikkeld zijn, wie heeft er gelijk, kritiek op elkaar. In plaats van dat je elkaars vriend en bondgenoot bent, die samen werekn met elkaar. En dat ligt in mijn ogen niet alleen aan hem.De enige strijd die er is, is als mijn man mij en de kinderen de grond in boord, want dat pik ik niet. Voor de rest zijn er mi geen issues.
Alle reacties Link kopieren
Ik kan me namelijk voorstellen dat dat hem enorm frustreert, dat jij hem ziet als degene die de boel verpest, maar niet naar je eigen aandeel kan kijken.
Alle reacties Link kopieren
quote:Sylphide75 schreef op 15 april 2012 @ 22:57:

[...]



Hier sluit ik me volledig bij aan. Jullie hebben samen kinderen en die kinderen worden er de dupe van als jullie gaan scheiden. Zo lang hij jou en de kinderen niet mishandelt is er mijns inziens geen reden om er een punt achter te zetten. Dan moet je ervoor vechten tot je erbij neervalt en samen blijven tot de kinderen volwassen zijn. Dat vind ik echt. Je hebt geen idee wat voor een impact een scheiding heeft. Dan maar doorbijten en van je huwelijk het beste maken. Mensen lijken het tegenwoordig wel heel makkelijk op te geven.

Dat hangt er maar vanaf hoever dat schelden gaat

Enig idee hoeveel schelden bij je eigen kind aan kan richten?

Afhankelijk van de mate van schelden, ik kan namelijk niet in het huis van TO kijken en ik zie er ook niet echt antwoord op staan hier ergens, zou ik dan toch in sommige gevallen liever een scheiding doorzetten dan mijn kinderen tot hun 18e stelselmatig uit te laten schelden door hun vader. Er bestaat ook nog zoiets als geestelijke mishandeling.
Alle reacties Link kopieren
quote:rafaella schreef op 15 april 2012 @ 23:06:

Ik denk dat het niet alleen zijn gedrag is, maar ook jouw gedrag. Dat jij dat wat hij wel aangeeft, meteen van tafel veegt bijvoorbeeld, terwijl hij al niet zo makkelijk praat. Het heeft niet zo veel zin om te kijken wat hij verkeerd doet, het is constructiever om te kijken naar wat je zelf kunt doen. Wat jouw aandeel is. Dat is msch nu nog even lastig omdat je zelf boos en gefrustreerd en zwanger en ziek bent. Dus je zal ook wel moe zijn. Hem weg zetten als degene waar alles aan ligt gaat je niet verder helpen.Ik veeg geen dingen van tafel, ben juist blij als hij wel eens een keer aangeeft wat hem dwars zit, want dat doet hij niet vaak. En ik luister dan ook naar hem en probeer praktisch te kijken hoe hij zich anders zou kunnen voelen (door zijn zorgen weg proberen te nemen).
Alle reacties Link kopieren
Maar waarom denk jij dan dat hij dat doet, zo schelden? Uit sadisme? Om jullie te sarren? Omdat hij het leuk vind om in een rot sfeer te zitten? Of zou het msch kunnen dat dat een uiting is van zijn frustratie?
Alle reacties Link kopieren
quote:harleydevi schreef op 15 april 2012 @ 23:05:

[...]





Maar wat kan ik er verder aan doen? Ik luister naar hem, geef aan dat ik het vervelend vind dat hij zich zorgen maakt. We bekijken samen de financien regelmatig, zodat hij ook kan zien dat we het redden.

Het als een samen zien en erkennen dat je zijn zorgen deelt. Hij heeft welicht het gevoel dat hij de hele 'stal moet voederen' terwijl hij voorheen een gedeelde zorg hierin had.



Niet van mij en ooit wel van een aantal mannen begrepen: Mannen tonen zorg door hen die ze liefhebben van eten, drinken en kleren te voorzien. Als je dit alleen moet doen kan dat als heel zwaar voelen. Ik snap dit wel want ik zou het ook als zwaar ervaren wanneer ik de enige kostwinner zou zijn.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
Dus jouw werkloosheid, je chronische lichamelijke klachten, de ongeplande zwangerschap en het praktische gebrek aan seks zijn geen issues?
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
quote:Enn schreef op 15 april 2012 @ 23:04:

[...]



Jij geeft aan te luisteren naar hem. In hoeverre lukt je dat echt?Ik heb het idee dat dat wel goed lukt. Ik laat hem altijd uitpraten, probeer zijn zorgen weg te nemen, laat merken dat ik begrijp als hij zorgen heeft.
Alle reacties Link kopieren
quote:harleydevi schreef op 15 april 2012 @ 23:06:

[...]





De enige strijd die er is, is als mijn man mij en de kinderen de grond in boord, want dat pik ik niet. Voor de rest zijn er mi geen issues.Nou, dan moet je dat met hem bespreken. In duidelijke taal en hem ook de kans geven zijn verhaal te doen. Leg uit waarom je dit niet kunt tolereren en wat het met jou en de kinderen doet. Ik denk dat positieve aandacht voor elkaar ook kan helpen. Dus eens een keer een weekendje weg samen, of een avond. Kook eens wat lekkers speciaal voor hem, bedenkt het maar. Het is zo belangrijk dat je je gezien voelt door elkaar in een relatie. Zijn gedrag komt mij wat gefrustreerd voor, alsof het hem allemaal teveel is geworden.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven