Relaties
alle pijlers
de koek is op
zondag 15 april 2012 om 21:49
Ik begin steeds meer te denken dat de koek op is in onze relatie. Maar onze situatie is zo ingewikkeld, 2 kinderen, ik door omstandigheden geen baan (wil wel werken maar al vele afwijzingen gehad, en bovendien chronische lichamelijke klachten waardoor ik niet elke baan aan kan nemen) en notabene onverwacht zwanger (absoluut niet gepland, overigens wel hartstikke gewenst).
We hebben in het verleden al relatietherapie gehad, maar we blijven slecht communiceren en de dingen waar ik me iedere keer opnieuw aan irriteer veranderen gewoon niet
. Ook de zin in sex is al heel lang weg. Ik denk dat we nu al zo'n 3,5 jaar aanmodderen, met periodes veel ruzies, irritaties, en soms periodes dat het weer even wat beter gaat.
Ik denk steeds vaker dat we het niet gaan redden en tegen de tijd dat ik wel werk heb (mogelijk pas na de zwangerschap) beter weg kan gaan bij m'n man maar aan de andere kant doet het me verschrikkelijk veel verdriet, want we hebben dan 3 jonge kinderen die dan moeten dealen met een scheiding.
Ook heb ik de afgelopen maanden abortus serieus overwogen maar ik kan het gewoon niet, dit kindje is zo gewenst!
Wat moet ik nou? Een verdrietige mama...
We hebben in het verleden al relatietherapie gehad, maar we blijven slecht communiceren en de dingen waar ik me iedere keer opnieuw aan irriteer veranderen gewoon niet
. Ook de zin in sex is al heel lang weg. Ik denk dat we nu al zo'n 3,5 jaar aanmodderen, met periodes veel ruzies, irritaties, en soms periodes dat het weer even wat beter gaat. Ik denk steeds vaker dat we het niet gaan redden en tegen de tijd dat ik wel werk heb (mogelijk pas na de zwangerschap) beter weg kan gaan bij m'n man maar aan de andere kant doet het me verschrikkelijk veel verdriet, want we hebben dan 3 jonge kinderen die dan moeten dealen met een scheiding.
Ook heb ik de afgelopen maanden abortus serieus overwogen maar ik kan het gewoon niet
, dit kindje is zo gewenst! Wat moet ik nou? Een verdrietige mama...
maandag 16 april 2012 om 00:06
quote:harleydevi schreef op 16 april 2012 @ 00:01:
[...]
Een paar maanden later (toen hij zag dat het positieve dingen met me deed) kwam hij tot inkeer.
.Ik denk dat hij zelf nu aan de beurt is. Hij heeft gezien dat het positief voor jou werkte. Het is echt aan hem om te zorgen dat hij zijn mogelijke gevoelens van onmacht op een andere wijze leert kanaliseren.
[...]
Een paar maanden later (toen hij zag dat het positieve dingen met me deed) kwam hij tot inkeer.
.Ik denk dat hij zelf nu aan de beurt is. Hij heeft gezien dat het positief voor jou werkte. Het is echt aan hem om te zorgen dat hij zijn mogelijke gevoelens van onmacht op een andere wijze leert kanaliseren.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 16 april 2012 om 00:07
quote:harleydevi schreef op 15 april 2012 @ 23:58:
[...]
Ze liggen al in bed als ik wegga. Weinig kans op scheldpartijen dan. Als ik het idee had dat het mis zou kunnen gaan, zou ik thuisblijven, absoluut.
Kleine kinderen komen ook wel eens uit bed, en het gaat erom dat je ze alleen laat met iemand die gedragsproblemen heeft die dusdanig zijn dat je een scheiding overweegt. Daar moet je op antwoorden. Waarom laat je je kinderen alleen bij iemand die scheld op zijn kinderen?
Als je het schelden dus niet zo erg vind dat je jullie kinderen aan hem toevertrouwd lijkt me dat er een opening is voor een oplossing.
[...]
Ze liggen al in bed als ik wegga. Weinig kans op scheldpartijen dan. Als ik het idee had dat het mis zou kunnen gaan, zou ik thuisblijven, absoluut.
Kleine kinderen komen ook wel eens uit bed, en het gaat erom dat je ze alleen laat met iemand die gedragsproblemen heeft die dusdanig zijn dat je een scheiding overweegt. Daar moet je op antwoorden. Waarom laat je je kinderen alleen bij iemand die scheld op zijn kinderen?
Als je het schelden dus niet zo erg vind dat je jullie kinderen aan hem toevertrouwd lijkt me dat er een opening is voor een oplossing.
anoniem_127573 wijzigde dit bericht op 16-04-2012 00:13
Reden: aanvulling
Reden: aanvulling
% gewijzigd
maandag 16 april 2012 om 00:13
quote:blijfgewoonbianca schreef op 16 april 2012 @ 00:01:
[...]
Is het niet tegenstrijdig dan dat je de liefde niet met hem bedrijven wil maar dat je wel verwacht dat hij je met liefde behandelt?Dat is misschien wel tegenstrijdig, maar aan de andere kant behandel ik hem ook met liefde. En verder, ook lachen doen we best nog wel samen, gelukkig.
[...]
Is het niet tegenstrijdig dan dat je de liefde niet met hem bedrijven wil maar dat je wel verwacht dat hij je met liefde behandelt?Dat is misschien wel tegenstrijdig, maar aan de andere kant behandel ik hem ook met liefde. En verder, ook lachen doen we best nog wel samen, gelukkig.
maandag 16 april 2012 om 00:17
Ik denk dat mannen vaak nogal negatief ten opzichte van therapie staan, dus dat jouw man daar niet om staat te springen is niet gek. Zeker omdat hij meer een doener is. Ik denk echt dat dat vanuit jou zal moeten komen.
Daarnaast denk ik ook dat hij zijn ongenoegen en behoeftes heeft en die dan ook zal uiten.
Daarnaast denk ik ook dat hij zijn ongenoegen en behoeftes heeft en die dan ook zal uiten.
maandag 16 april 2012 om 00:18
quote:rafaella schreef op 16 april 2012 @ 00:05:
Ik ga er een punt achter zetten. Cool dat je je niet aangevallen voelt, maar echt de bereidheid lijkt te hebben naar jezelf te kijken. hoop dat het je ook echt lukt dat te doen. Als de boosheid en teleurstelling wat gezakt is wellicht.Ik ga ook zo slapen. Ben juist blij met jullie reacties. Ik hoop dat er toch nog een kans van slagen is en daarom heb ik ook dit topic geopend.
Ik ga er een punt achter zetten. Cool dat je je niet aangevallen voelt, maar echt de bereidheid lijkt te hebben naar jezelf te kijken. hoop dat het je ook echt lukt dat te doen. Als de boosheid en teleurstelling wat gezakt is wellicht.Ik ga ook zo slapen. Ben juist blij met jullie reacties. Ik hoop dat er toch nog een kans van slagen is en daarom heb ik ook dit topic geopend.
maandag 16 april 2012 om 00:18
quote:harleydevi schreef op 16 april 2012 @ 00:13:
[...]
maar aan de andere kant behandel ik hem ook met liefde..
Een zoen bij weggaan en thuis komen? Een spontane zoen? Een spontane aai? Knuffelen? Je zegt zijn koosnaam/ noemt hem schat oid?
Of smeer je met liefde zijn boterham?
[...]
maar aan de andere kant behandel ik hem ook met liefde..
Een zoen bij weggaan en thuis komen? Een spontane zoen? Een spontane aai? Knuffelen? Je zegt zijn koosnaam/ noemt hem schat oid?
Of smeer je met liefde zijn boterham?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 16 april 2012 om 00:21
quote:dagretour schreef op 16 april 2012 @ 00:07:
[...]
Kleine kinderen komen ook wel eens uit bed, en het gaat erom dat je ze alleen laat met iemand die gedragsproblemen heeft die dusdanig zijn dat je een scheiding overweegt. Daar moet je op antwoorden. Waarom laat je je kinderen alleen bij iemand die scheld op zijn kinderen?
Als je het schelden dus niet zo erg vind dat je jullie kinderen aan hem toevertrouwd lijkt me dat er een opening is voor een oplossing.Misschien is er wel een opening voor een oplossing, maar hij zal zeker zijn frustratie /buien moeten gaan aanpakken.
[...]
Kleine kinderen komen ook wel eens uit bed, en het gaat erom dat je ze alleen laat met iemand die gedragsproblemen heeft die dusdanig zijn dat je een scheiding overweegt. Daar moet je op antwoorden. Waarom laat je je kinderen alleen bij iemand die scheld op zijn kinderen?
Als je het schelden dus niet zo erg vind dat je jullie kinderen aan hem toevertrouwd lijkt me dat er een opening is voor een oplossing.Misschien is er wel een opening voor een oplossing, maar hij zal zeker zijn frustratie /buien moeten gaan aanpakken.
maandag 16 april 2012 om 00:23
maandag 16 april 2012 om 00:25
TO, het kan zijn dat ik het mis heb, maar je komt op mij over als iemand die heel stil, beleeft, afwachtend en iemand die niet snel iets over zichzelf zal vertellen.
Jij komt hier min of meer anoniem je verhaal vertellen en het duurt paar pagina's voor dat je aan ons vertelt waar je je precies in de relatie aan stoort.
Eerlijk gezegd denk ik niet dat de woede uitbarstingen van je man met gebrek aan zijn angermanagement technieken liggen, maar aan jou!
Jij maakt hem gek, zo gek dat hij tot deze onproductieve middelen grijpt.
Hoe jij hem gek maakt? Ik vermoed dat jij aan hem 'niks' vertelt over wat bij jou in jouw hart werkelijk speelt.
Je doet zo je best om na hem te luisteren, begripvol te zijn en rekening met hem te houden, dat je vergeet waarom jullie samen zijn.
En dat is je man vertrouwen dat je aan hem gerust mag vertellen wat je werkelijk voelt en wie jij bent. En dat hij van jou zal blijven houden.
En je man gebruikt zijn woede om jouw gevoelens uit te lokken, omda hij het zat is om tegen een muur aan te kijken.
Jij komt hier min of meer anoniem je verhaal vertellen en het duurt paar pagina's voor dat je aan ons vertelt waar je je precies in de relatie aan stoort.
Eerlijk gezegd denk ik niet dat de woede uitbarstingen van je man met gebrek aan zijn angermanagement technieken liggen, maar aan jou!
Jij maakt hem gek, zo gek dat hij tot deze onproductieve middelen grijpt.
Hoe jij hem gek maakt? Ik vermoed dat jij aan hem 'niks' vertelt over wat bij jou in jouw hart werkelijk speelt.
Je doet zo je best om na hem te luisteren, begripvol te zijn en rekening met hem te houden, dat je vergeet waarom jullie samen zijn.
En dat is je man vertrouwen dat je aan hem gerust mag vertellen wat je werkelijk voelt en wie jij bent. En dat hij van jou zal blijven houden.
En je man gebruikt zijn woede om jouw gevoelens uit te lokken, omda hij het zat is om tegen een muur aan te kijken.
maandag 16 april 2012 om 00:25
quote:blijfgewoonbianca schreef op 16 april 2012 @ 00:18:
[...]
Een zoen bij weggaan en thuis komen? Een spontane zoen? Een spontane aai? Knuffelen? Je zegt zijn koosnaam/ noemt hem schat oid?
Of smeer je met liefde zijn boterham?Ja, dat is er allemaal nog wel, hoewel zeker minder dan voorheen. Dat is iets wat ikzelf zal moeten doorbreken, heb daar meer moeite mee dan mijn man.
[...]
Een zoen bij weggaan en thuis komen? Een spontane zoen? Een spontane aai? Knuffelen? Je zegt zijn koosnaam/ noemt hem schat oid?
Of smeer je met liefde zijn boterham?Ja, dat is er allemaal nog wel, hoewel zeker minder dan voorheen. Dat is iets wat ikzelf zal moeten doorbreken, heb daar meer moeite mee dan mijn man.
maandag 16 april 2012 om 00:27
quote:harleydevi schreef op 16 april 2012 @ 00:23:
[...]
Ja, dat denk ik ook.Ja weet ik en jouw topic is inmiddels zeven pagina's lang dus het ging niet alleen hierover he? Slaap lekker voor straks en als je misschien morgen nog een keer is alle rust je eigen topic doorneemt, kom je misschien nog posts tegen die je nu niet hebt gelezen door het tempo waarin geplaatst werd vanavond.
[...]
Ja, dat denk ik ook.Ja weet ik en jouw topic is inmiddels zeven pagina's lang dus het ging niet alleen hierover he? Slaap lekker voor straks en als je misschien morgen nog een keer is alle rust je eigen topic doorneemt, kom je misschien nog posts tegen die je nu niet hebt gelezen door het tempo waarin geplaatst werd vanavond.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 16 april 2012 om 00:36
quote:Elizey schreef op 16 april 2012 @ 00:25:
TO, het kan zijn dat ik het mis heb, maar je komt op mij over als iemand die heel stil, beleeft, afwachtend en iemand die niet snel iets over zichzelf zal vertellen.
Jij komt hier min of meer anoniem je verhaal vertellen en het duurt paar pagina's voor dat je aan ons vertelt waar je je precies in de relatie aan stoort.
Eerlijk gezegd denk ik niet dat de woede uitbarstingen van je man met gebrek aan zijn angermanagement technieken liggen, maar aan jou!
Jij maakt hem gek, zo gek dat hij tot deze onproductieve middelen grijpt.
Hoe jij hem gek maakt? Ik vermoed dat jij aan hem 'niks' vertelt over wat bij jou in jouw hart werkelijk speelt.
Je doet zo je best om na hem te luisteren, begripvol te zijn en rekening met hem te houden, dat je vergeet waarom jullie samen zijn.
En dat is je man vertrouwen dat je aan hem gerust mag vertellen wat je werkelijk voelt en wie jij bent. En dat hij van jou zal blijven houden.
En je man gebruikt zijn woede om jouw gevoelens uit te lokken, omda hij het zat is om tegen het muur aan te kijken.Deels klopt het wat je zegt. Ik ben me anders gaan opstellen naar hem omdat ik merkte dat hij niet reageerde /dingen niet bij hem aankwamen als ik zei wat mij dwarszat. Overigens vertel ik wel dat het mij veel verdriet doet als hij op mij en de kinderen scheld, dat ik soms denk aan weggaan omdat het mij heel hoog zit. Ook weet hij dat ik graag weer aan de slag wil in de arbeidsmarkt, hij weet van mijn lichamelijke pijn, hij weet van mijn tegenzin in sex en ook waarom. Maar hij weet ook wel de leuke dingen die gebeuren thuis.
En ja, misschien weet hij een aantal dingen ook niet (of wel, maar vertel ik maar niet meer) omdat ik elke keer te horen kreeg, ja dat heb ik al tig keer gehoord. Oke, dan hou ik m'n mond maar.
Maar aan de andere kant, toen ik nog opener was naar mijn man toe had hij ook dat soort buien. Dus of alles daar aan toe te schrijven is weet ik niet.
TO, het kan zijn dat ik het mis heb, maar je komt op mij over als iemand die heel stil, beleeft, afwachtend en iemand die niet snel iets over zichzelf zal vertellen.
Jij komt hier min of meer anoniem je verhaal vertellen en het duurt paar pagina's voor dat je aan ons vertelt waar je je precies in de relatie aan stoort.
Eerlijk gezegd denk ik niet dat de woede uitbarstingen van je man met gebrek aan zijn angermanagement technieken liggen, maar aan jou!
Jij maakt hem gek, zo gek dat hij tot deze onproductieve middelen grijpt.
Hoe jij hem gek maakt? Ik vermoed dat jij aan hem 'niks' vertelt over wat bij jou in jouw hart werkelijk speelt.
Je doet zo je best om na hem te luisteren, begripvol te zijn en rekening met hem te houden, dat je vergeet waarom jullie samen zijn.
En dat is je man vertrouwen dat je aan hem gerust mag vertellen wat je werkelijk voelt en wie jij bent. En dat hij van jou zal blijven houden.
En je man gebruikt zijn woede om jouw gevoelens uit te lokken, omda hij het zat is om tegen het muur aan te kijken.Deels klopt het wat je zegt. Ik ben me anders gaan opstellen naar hem omdat ik merkte dat hij niet reageerde /dingen niet bij hem aankwamen als ik zei wat mij dwarszat. Overigens vertel ik wel dat het mij veel verdriet doet als hij op mij en de kinderen scheld, dat ik soms denk aan weggaan omdat het mij heel hoog zit. Ook weet hij dat ik graag weer aan de slag wil in de arbeidsmarkt, hij weet van mijn lichamelijke pijn, hij weet van mijn tegenzin in sex en ook waarom. Maar hij weet ook wel de leuke dingen die gebeuren thuis.
En ja, misschien weet hij een aantal dingen ook niet (of wel, maar vertel ik maar niet meer) omdat ik elke keer te horen kreeg, ja dat heb ik al tig keer gehoord. Oke, dan hou ik m'n mond maar.
Maar aan de andere kant, toen ik nog opener was naar mijn man toe had hij ook dat soort buien. Dus of alles daar aan toe te schrijven is weet ik niet.
maandag 16 april 2012 om 00:37
quote:Enn schreef op 16 april 2012 @ 00:27:
[...]
Ja weet ik en jouw topic is inmiddels zeven pagina's lang dus het ging niet alleen hierover he? Slaap lekker voor straks en als je misschien morgen nog een keer is alle rust je eigen topic doorneemt, kom je misschien nog posts tegen die je nu niet hebt gelezen door het tempo waarin geplaatst werd vanavond.
Ik zal zeker morgen in alle rust nalezen wat er allemaal geschreven is, want ik weet zeker dat ik vast dingen gemist heb. Er is inderdaad een hoop geschreven.
Ga nu ook slapen.
[...]
Ja weet ik en jouw topic is inmiddels zeven pagina's lang dus het ging niet alleen hierover he? Slaap lekker voor straks en als je misschien morgen nog een keer is alle rust je eigen topic doorneemt, kom je misschien nog posts tegen die je nu niet hebt gelezen door het tempo waarin geplaatst werd vanavond.
Ik zal zeker morgen in alle rust nalezen wat er allemaal geschreven is, want ik weet zeker dat ik vast dingen gemist heb. Er is inderdaad een hoop geschreven.
Ga nu ook slapen.
maandag 16 april 2012 om 00:47
quote:harleydevi schreef op 16 april 2012 @ 00:36:
[...]
Deels klopt het wat je zegt. Ik ben me anders gaan opstellen naar hem omdat ik merkte dat hij niet reageerde /dingen niet bij hem aankwamen als ik zei wat mij dwarszat. Overigens vertel ik wel dat het mij veel verdriet doet als hij op mij en de kinderen scheld, dat ik soms denk aan weggaan omdat het mij heel hoog zit. Ook weet hij dat ik graag weer aan de slag wil in de arbeidsmarkt, hij weet van mijn lichamelijke pijn, hij weet van mijn tegenzin in sex en ook waarom. Maar hij weet ook wel de leuke dingen die gebeuren thuis.
En ja, misschien weet hij een aantal dingen ook niet (of wel, maar vertel ik maar niet meer) omdat ik elke keer te horen kreeg, ja dat heb ik al tig keer gehoord. Oke, dan hou ik m'n mond maar.
Maar aan de andere kant, toen ik nog opener was naar mijn man toe had hij ook dat soort buien. Dus of alles daar aan toe te schrijven is weet ik niet.
Alstublieft, je maakt een slachtoffer van jezelf.
Een zielig vrouwtje dat zich achter het fijt schuilt dat ze geen baan heeft, lichamelijke klachten heeft en dat je man geen goede man is.
Net vertelde je nog dat zijn voedeuitbarstingen pas na de geboorte van de eerste kind kwamen.
Dus wat is het?
Ik krijg het gevoel bij jou, dat jij een heel stil persoon bent die tegelijkertijd nonverbaal heel manipulatief kan zijn.
En dan de schuld bij je man legt, zo van ja het legt aan hem.
Jouw werk is niet aan hem duidelijk vertellen wat hij fout doet, maar wat je voelt. Zit nog al een verschil tussen.
En ik heb steeds meer het idee dat jij wel goed uit kan leggen wat jij niet leuk vind aan hem. Maar niet wat je voelt zonder hem daarbij de schuld van te geven.
[...]
Deels klopt het wat je zegt. Ik ben me anders gaan opstellen naar hem omdat ik merkte dat hij niet reageerde /dingen niet bij hem aankwamen als ik zei wat mij dwarszat. Overigens vertel ik wel dat het mij veel verdriet doet als hij op mij en de kinderen scheld, dat ik soms denk aan weggaan omdat het mij heel hoog zit. Ook weet hij dat ik graag weer aan de slag wil in de arbeidsmarkt, hij weet van mijn lichamelijke pijn, hij weet van mijn tegenzin in sex en ook waarom. Maar hij weet ook wel de leuke dingen die gebeuren thuis.
En ja, misschien weet hij een aantal dingen ook niet (of wel, maar vertel ik maar niet meer) omdat ik elke keer te horen kreeg, ja dat heb ik al tig keer gehoord. Oke, dan hou ik m'n mond maar.
Maar aan de andere kant, toen ik nog opener was naar mijn man toe had hij ook dat soort buien. Dus of alles daar aan toe te schrijven is weet ik niet.
Alstublieft, je maakt een slachtoffer van jezelf.
Een zielig vrouwtje dat zich achter het fijt schuilt dat ze geen baan heeft, lichamelijke klachten heeft en dat je man geen goede man is.
Net vertelde je nog dat zijn voedeuitbarstingen pas na de geboorte van de eerste kind kwamen.
Dus wat is het?
Ik krijg het gevoel bij jou, dat jij een heel stil persoon bent die tegelijkertijd nonverbaal heel manipulatief kan zijn.
En dan de schuld bij je man legt, zo van ja het legt aan hem.
Jouw werk is niet aan hem duidelijk vertellen wat hij fout doet, maar wat je voelt. Zit nog al een verschil tussen.
En ik heb steeds meer het idee dat jij wel goed uit kan leggen wat jij niet leuk vind aan hem. Maar niet wat je voelt zonder hem daarbij de schuld van te geven.
maandag 16 april 2012 om 06:50
maandag 16 april 2012 om 07:11
Ik denk dat je je niet moet afvragen of bij jou de koek op is, maar wanneer bij hem de koek op is. Hij loopt nu al op z'n tandvlees: jij chronisch ziek en niet meer in staat te werken, nooit zin in seks en 2 kleine kinderen en daar nu nog 'ns een kind én extra kosten bovenop! Als die man niet gillend wegrent moet je 'm juist koesteren, zo'n toewijding zul je nooit meer treffen als je zelf zo'n puinhoop van je leven maakt en zelf helemaal niets te bieden hebt.
Je schrijft dat je je zwangerschap ontdekte bij 10 weken, dan had je dus nog 10 weken om het af te laten breken. Zijn die weken inmiddels ook al voorbij of heb je de kans nog dit in elk geval nog recht te laten zetten?
Je schrijft dat je je zwangerschap ontdekte bij 10 weken, dan had je dus nog 10 weken om het af te laten breken. Zijn die weken inmiddels ook al voorbij of heb je de kans nog dit in elk geval nog recht te laten zetten?
maandag 16 april 2012 om 09:09
quote:Sylphide75 schreef op 15 april 2012 @ 22:57:
[...]
Hier sluit ik me volledig bij aan. Jullie hebben samen kinderen en die kinderen worden er de dupe van als jullie gaan scheiden. Zo lang hij jou en de kinderen niet mishandelt is er mijns inziens geen reden om er een punt achter te zetten. Dan moet je ervoor vechten tot je erbij neervalt en samen blijven tot de kinderen volwassen zijn. Dat vind ik echt. Je hebt geen idee wat voor een impact een scheiding heeft. Dan maar doorbijten en van je huwelijk het beste maken. Mensen lijken het tegenwoordig wel heel makkelijk op te geven.
Ik haal deze post er even uit, want ik vind dat sommigen wel heel makkelijk voorbij gaan aan het feit dat TO's man ook tegen de kinderen scheldt en de oudste kleineert.
Dat vind ik persoonlijk ook een vorm van mishandelen en dat is het ook. Ik denk zelfs dat je van deze geestelijke mishandeling als kind minstens zoveel schade oploopt als van lichamelijke mishandeling.
Ik kan me in TO's situatie heel goed voorstellen dat ze nadenkt of blijven wel zo verstandig is. Als je het belang van kinderen voorop stelt, wat is dan erger? Een scheiding en daarna rust en de mogelijkheid om op te groeien zonder nare woorden en gekleineerd worden of blijven in een ongezonde gezinssituatie, waarin bovendien de kinderen ook merken dat de moeder zich laat kleineren en uitschelden.
TO, scheldt jouw man ook op jouw als de kinderen er bij zijn? Hoe staan jouw kinderen tegenover hun vader? Merk je iets aan de oudste?
[...]
Hier sluit ik me volledig bij aan. Jullie hebben samen kinderen en die kinderen worden er de dupe van als jullie gaan scheiden. Zo lang hij jou en de kinderen niet mishandelt is er mijns inziens geen reden om er een punt achter te zetten. Dan moet je ervoor vechten tot je erbij neervalt en samen blijven tot de kinderen volwassen zijn. Dat vind ik echt. Je hebt geen idee wat voor een impact een scheiding heeft. Dan maar doorbijten en van je huwelijk het beste maken. Mensen lijken het tegenwoordig wel heel makkelijk op te geven.
Ik haal deze post er even uit, want ik vind dat sommigen wel heel makkelijk voorbij gaan aan het feit dat TO's man ook tegen de kinderen scheldt en de oudste kleineert.
Dat vind ik persoonlijk ook een vorm van mishandelen en dat is het ook. Ik denk zelfs dat je van deze geestelijke mishandeling als kind minstens zoveel schade oploopt als van lichamelijke mishandeling.
Ik kan me in TO's situatie heel goed voorstellen dat ze nadenkt of blijven wel zo verstandig is. Als je het belang van kinderen voorop stelt, wat is dan erger? Een scheiding en daarna rust en de mogelijkheid om op te groeien zonder nare woorden en gekleineerd worden of blijven in een ongezonde gezinssituatie, waarin bovendien de kinderen ook merken dat de moeder zich laat kleineren en uitschelden.
TO, scheldt jouw man ook op jouw als de kinderen er bij zijn? Hoe staan jouw kinderen tegenover hun vader? Merk je iets aan de oudste?
maandag 16 april 2012 om 10:49
quote:noppies schreef op 16 april 2012 @ 09:09:
[...]
Ik haal deze post er even uit, want ik vind dat sommigen wel heel makkelijk voorbij gaan aan het feit dat TO's man ook tegen de kinderen scheldt en de oudste kleineert.
Dat vind ik persoonlijk ook een vorm van mishandelen en dat is het ook. Ik denk zelfs dat je van deze geestelijke mishandeling als kind minstens zoveel schade oploopt als van lichamelijke mishandeling.
Ik kan me in TO's situatie heel goed voorstellen dat ze nadenkt of blijven wel zo verstandig is. Als je het belang van kinderen voorop stelt, wat is dan erger? Een scheiding en daarna rust en de mogelijkheid om op te groeien zonder nare woorden en gekleineerd worden of blijven in een ongezonde gezinssituatie, waarin bovendien de kinderen ook merken dat de moeder zich laat kleineren en uitschelden.
TO, scheldt jouw man ook op jouw als de kinderen er bij zijn? Hoe staan jouw kinderen tegenover hun vader? Merk je iets aan de oudste?Ja, mijn man scheld ook op mij in het bijzijn van de kinderen. Dochter is (wordt) onzekerder van mijn man, dat merk ik aan haar gedrag.
[...]
Ik haal deze post er even uit, want ik vind dat sommigen wel heel makkelijk voorbij gaan aan het feit dat TO's man ook tegen de kinderen scheldt en de oudste kleineert.
Dat vind ik persoonlijk ook een vorm van mishandelen en dat is het ook. Ik denk zelfs dat je van deze geestelijke mishandeling als kind minstens zoveel schade oploopt als van lichamelijke mishandeling.
Ik kan me in TO's situatie heel goed voorstellen dat ze nadenkt of blijven wel zo verstandig is. Als je het belang van kinderen voorop stelt, wat is dan erger? Een scheiding en daarna rust en de mogelijkheid om op te groeien zonder nare woorden en gekleineerd worden of blijven in een ongezonde gezinssituatie, waarin bovendien de kinderen ook merken dat de moeder zich laat kleineren en uitschelden.
TO, scheldt jouw man ook op jouw als de kinderen er bij zijn? Hoe staan jouw kinderen tegenover hun vader? Merk je iets aan de oudste?Ja, mijn man scheld ook op mij in het bijzijn van de kinderen. Dochter is (wordt) onzekerder van mijn man, dat merk ik aan haar gedrag.
maandag 16 april 2012 om 10:53
Lieve allemaal,
Ik doe het even zo, want er is gisteravond zoveel gereageerd dat ik het niet allemaal bij kon benen.
Ik besef dat het verhaal altijd 2 kanten heeft en dat ik ook naar mezelf zal moeten kijken. Ik heb besloten om zelf (en liefst samen) weer in therapie te gaan, heb dat ook besproken met mijn man dat ik dat graag wil. Samen lijken we er niet uit te komen en extra begeleiding hierin kan geen kwaad.
Ik hou het belang van de kinderen voorop, dat zowiezo, maar ik wil wel kijken wat er tussen ons te verbeteren valt om de situatie beter te maken.
Hier laat ik het voor nu eventjes bij, heb even de rust voor mezelf nodig om na te denken. M'n tranen te drogen en weer door te gaan. Mochten er toch nog wat reacties/vragen komen zal ik er later nog op terug proberen te komen.
Ik doe het even zo, want er is gisteravond zoveel gereageerd dat ik het niet allemaal bij kon benen.
Ik besef dat het verhaal altijd 2 kanten heeft en dat ik ook naar mezelf zal moeten kijken. Ik heb besloten om zelf (en liefst samen) weer in therapie te gaan, heb dat ook besproken met mijn man dat ik dat graag wil. Samen lijken we er niet uit te komen en extra begeleiding hierin kan geen kwaad.
Ik hou het belang van de kinderen voorop, dat zowiezo, maar ik wil wel kijken wat er tussen ons te verbeteren valt om de situatie beter te maken.
Hier laat ik het voor nu eventjes bij, heb even de rust voor mezelf nodig om na te denken. M'n tranen te drogen en weer door te gaan. Mochten er toch nog wat reacties/vragen komen zal ik er later nog op terug proberen te komen.
maandag 16 april 2012 om 11:57
Nog een keer over "de koek is op".
Ik vind dat een uitdrukking die je gebruikt als een relatie langdurig (!) helemaal niks meer voorstelt. Eigenlijk vind ik als er kinderen zijn dat "de koek is op" geen reden is om uit elkaar te gaan.
De koek is op betekent dat er geen sjeu meer in de relatie zit, maar dat het wel leefbaar is. Of dat je op zijn minst langdurig de tijd neemt de situatie te verbeteren.
Een minder leuk jaar is niet "de koek is op". Een minder leuk jaar is een minder leuk jaar. Gebeurt wel vaker in lange relaties.
Een crisissituatie of gevaar is wat anders. Maar dat noem je dan niet 'de koek is op'.
Ik kan het nog steeds niet rijmen dat je afgelopen november zei dat de relatie goed was, en dat nu de koek op zou zijn. Eén van tweeën klopt niet.
Het klinkt alsof je niet verder kijkt dan een paar maanden vooruit: als het even leuk is plan je nog een kind erbij, als het een paar maanden slecht gaat wil je uit elkaar.
Ik vind dat een uitdrukking die je gebruikt als een relatie langdurig (!) helemaal niks meer voorstelt. Eigenlijk vind ik als er kinderen zijn dat "de koek is op" geen reden is om uit elkaar te gaan.
De koek is op betekent dat er geen sjeu meer in de relatie zit, maar dat het wel leefbaar is. Of dat je op zijn minst langdurig de tijd neemt de situatie te verbeteren.
Een minder leuk jaar is niet "de koek is op". Een minder leuk jaar is een minder leuk jaar. Gebeurt wel vaker in lange relaties.
Een crisissituatie of gevaar is wat anders. Maar dat noem je dan niet 'de koek is op'.
Ik kan het nog steeds niet rijmen dat je afgelopen november zei dat de relatie goed was, en dat nu de koek op zou zijn. Eén van tweeën klopt niet.
Het klinkt alsof je niet verder kijkt dan een paar maanden vooruit: als het even leuk is plan je nog een kind erbij, als het een paar maanden slecht gaat wil je uit elkaar.
maandag 16 april 2012 om 14:00
Als ze langdurig zou voelen dat ze niet meer van die man houdt, dan komt er toch een punt dat ze misschien beter uit elkaar kunnen. Of je dat nou 'de koek is op' noemt of iets anders.
En dat het MET kinderen zo zou zijn dat je dan maar niet uit elkaar moet gaan, vind ik vreemd.
Een lekkere levensles geef je dan aan je kinderen mee: je moet bij iemand blijven - je hele leven lang - ook al hou je niet van die persoon. Hoe oud zou TO zijn... 30? Dus ze moet zich er maar bij neerleggen dat ze tot haar dood bij een man is waar ze misschien niet meer van houd? Alleen omdat er kinderen zijn. Dat vind ik een slecht idee.
Het lijkt me dat de verantwoordelijkheid over de kinderen betekent dat ze niet hals over kop uit elkaar gaat. Dat ze er samen aan gaan werken, en nog eens proberen, en nog eens. Maar dat als die koek echt op blijkt te zijn, ze laten zien aan de kinderen dat het niet het einde van de wereld is. Dat ze in goede harmonie uit elkaar gaan. niet bij de pakken neer blijven zitten en ieder weer aan z'n eigen geluk gaat werken.
En dat het MET kinderen zo zou zijn dat je dan maar niet uit elkaar moet gaan, vind ik vreemd.
Een lekkere levensles geef je dan aan je kinderen mee: je moet bij iemand blijven - je hele leven lang - ook al hou je niet van die persoon. Hoe oud zou TO zijn... 30? Dus ze moet zich er maar bij neerleggen dat ze tot haar dood bij een man is waar ze misschien niet meer van houd? Alleen omdat er kinderen zijn. Dat vind ik een slecht idee.
Het lijkt me dat de verantwoordelijkheid over de kinderen betekent dat ze niet hals over kop uit elkaar gaat. Dat ze er samen aan gaan werken, en nog eens proberen, en nog eens. Maar dat als die koek echt op blijkt te zijn, ze laten zien aan de kinderen dat het niet het einde van de wereld is. Dat ze in goede harmonie uit elkaar gaan. niet bij de pakken neer blijven zitten en ieder weer aan z'n eigen geluk gaat werken.
maandag 16 april 2012 om 14:32
quote:caramba2 schreef op 16 april 2012 @ 14:00:
Als ze langdurig zou voelen dat ze niet meer van die man houdt, dan komt er toch een punt dat ze misschien beter uit elkaar kunnen. Of je dat nou 'de koek is op' noemt of iets anders.
En dat het MET kinderen zo zou zijn dat je dan maar niet uit elkaar moet gaan, vind ik vreemd.
Een lekkere levensles geef je dan aan je kinderen mee: je moet bij iemand blijven - je hele leven lang - ook al hou je niet van die persoon. Hoe oud zou TO zijn... 30? Dus ze moet zich er maar bij neerleggen dat ze tot haar dood bij een man is waar ze misschien niet meer van houd? Alleen omdat er kinderen zijn. Dat vind ik een slecht idee.
Het lijkt me dat de verantwoordelijkheid over de kinderen betekent dat ze niet hals over kop uit elkaar gaat. Dat ze er samen aan gaan werken, en nog eens proberen, en nog eens. Maar dat als die koek echt op blijkt te zijn, ze laten zien aan de kinderen dat het niet het einde van de wereld is. Dat ze in goede harmonie uit elkaar gaan. niet bij de pakken neer blijven zitten en ieder weer aan z'n eigen geluk gaat werken.
Caramba, ik denk dat je het wel goed omschrijft.
Kort gezegd, het gaat nu ongeveer 3,5 jaar met veel downs en af en toe een up. We hebben 1 x therapie gehad (en ik nog apart), wat kennelijk niet afdoende heeft geholpen. Mocht het gebeuren dat we op den duur uit elkaar gaan zal dat echt niet een beslissing zijn wat binnen een dag heel makkelijk genomen is. Wel heb ik regelmatig het gevoel, wil ik nog zo verder, omwille van de kinderen, omwille van mij zelf. Er is altijd een keus, en voor die keus richting een scheiding wil ik niet over 1 nacht ijs gaan en desnoods nog 1 of meerdere keren in therapie. Ik wil aan mezelf werken, maar dat zal mijn man ook moeten. Het kan niet jarenlang eenrichtingsverkeer zijn.
Als ze langdurig zou voelen dat ze niet meer van die man houdt, dan komt er toch een punt dat ze misschien beter uit elkaar kunnen. Of je dat nou 'de koek is op' noemt of iets anders.
En dat het MET kinderen zo zou zijn dat je dan maar niet uit elkaar moet gaan, vind ik vreemd.
Een lekkere levensles geef je dan aan je kinderen mee: je moet bij iemand blijven - je hele leven lang - ook al hou je niet van die persoon. Hoe oud zou TO zijn... 30? Dus ze moet zich er maar bij neerleggen dat ze tot haar dood bij een man is waar ze misschien niet meer van houd? Alleen omdat er kinderen zijn. Dat vind ik een slecht idee.
Het lijkt me dat de verantwoordelijkheid over de kinderen betekent dat ze niet hals over kop uit elkaar gaat. Dat ze er samen aan gaan werken, en nog eens proberen, en nog eens. Maar dat als die koek echt op blijkt te zijn, ze laten zien aan de kinderen dat het niet het einde van de wereld is. Dat ze in goede harmonie uit elkaar gaan. niet bij de pakken neer blijven zitten en ieder weer aan z'n eigen geluk gaat werken.
Caramba, ik denk dat je het wel goed omschrijft.
Kort gezegd, het gaat nu ongeveer 3,5 jaar met veel downs en af en toe een up. We hebben 1 x therapie gehad (en ik nog apart), wat kennelijk niet afdoende heeft geholpen. Mocht het gebeuren dat we op den duur uit elkaar gaan zal dat echt niet een beslissing zijn wat binnen een dag heel makkelijk genomen is. Wel heb ik regelmatig het gevoel, wil ik nog zo verder, omwille van de kinderen, omwille van mij zelf. Er is altijd een keus, en voor die keus richting een scheiding wil ik niet over 1 nacht ijs gaan en desnoods nog 1 of meerdere keren in therapie. Ik wil aan mezelf werken, maar dat zal mijn man ook moeten. Het kan niet jarenlang eenrichtingsverkeer zijn.
maandag 16 april 2012 om 19:36
quote:caramba2 schreef op 16 april 2012 @ 14:00:Dus ze moet zich er maar bij neerleggen dat ze tot haar dood bij een man is waar ze misschien niet meer van houd?
Tot haar dood? Hoe oud denk je dat kinderen zijn voor ze op eigen benen kunnen staan?
En als ze inderdaad misschien niet meer van 'm houdt lijkt het me te vroeg om te beslissen uit elkaar te gaan.quote:Het lijkt me dat de verantwoordelijkheid over de kinderen betekent dat ze niet hals over kop uit elkaar gaat.Mee eens. En als het een half jaar geleden zo goed ging dat ze over een derde kind praatten, dan is een half jaar later besluiten dat je gaat scheiden zodra je een baan hebt in mijn ogen hals over kop.
Tot haar dood? Hoe oud denk je dat kinderen zijn voor ze op eigen benen kunnen staan?
En als ze inderdaad misschien niet meer van 'm houdt lijkt het me te vroeg om te beslissen uit elkaar te gaan.quote:Het lijkt me dat de verantwoordelijkheid over de kinderen betekent dat ze niet hals over kop uit elkaar gaat.Mee eens. En als het een half jaar geleden zo goed ging dat ze over een derde kind praatten, dan is een half jaar later besluiten dat je gaat scheiden zodra je een baan hebt in mijn ogen hals over kop.