De vader van mijn kind is een *** hoe hiermee omgaan?

03-04-2010 19:38 34 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik moet het even van me afschrijven.

Vaak het gevoel dat ik alles maar moet pikken, en dat doe ik voor mijn (ja ons) kind.

Situatie: ex en ik zijn meer dan een jaar uit elkaar. Samen een kindje van onder de 3 jaar.

Al vanaf het begin doet hij moeilijk over omgang. afspraken niet nakomen.

En nu als klap op de vuurpijl dreigt hij me het huis uit te willen laten zitten.

het huis wat van ons samen is (ook echt qua eigendom)

Hij gunt me niks (heeft dit ook toegegeven per sms)

Vandaag was het weer zover. Hij wil zoon maandag perse eerder terugbrengen dan afgesproken.

En als dat niet kon dan haalde hij hem wel helemaal niet meer op.

Omdat ik al nooit tijd voor mezelf heb weet hij dat ik daarmee zit. Want dan kan ik mijn plannen weer gaan afzeggen.

Ik bel hem vervolgens op om te zeggen wat ik er van vindt, hangt ie me gewoon op. Twee keer en daarna neemt hij niet meer op. En dreigt daarna per sms dus met het huis enzvoort.

Ik weet gewoon soms niet meer wat ik met hem aanmoet.

Het liefste zag ik hem nooit meer, helaas gaat dat niet als je een kind hebt

En geloof me heb nu wel eens gedacht, had ik dat maar nooit met hem gedaan.

Maar daar heb ik nu nog weinig aan. En ik ben wel gek op mijn zoon.

Maar goed je leert pas iemand echt kennen als je uit elkaar bent, dat blijkt wel weer.

Het ergste is gewoon dat ik vind dat onze zoon hieronder lijdt, dat kan toch nooit goed zijn voor een kind regelmatig al die spanningen..

Ik probeer met hem erbij geen discussie aan te gaan maar natuurlijk merkt hij wel als ik verdrietig of boos ben daarna.

Ik vind het soms een uitzichtloze situatie en heb vaak het gevoel aan het kortste eind te trekken.

Het gaat altijd even goed en net als ik denk heerlijk die rust dan gaat meneer weer dwars liggen. Hij gunt me niet een eigen leven.

Heeft me geestelijk ook erg gekleineerd in het laatste van de relatie en ook nu nog.

En het erge is dat het me nog raakt al wil ik dat niet.

Hij zegt gewoon hele nare dingen tegen me, en geeft me het gevoel dat ik niks waard ben.

Hoe kan ik hier het beste mee omgaan en iemand nog iets opbeurends te melden?

Ik heb zoveel geduld gehad met hem, probeer altijd het verstandigste te zijn en in het belang van ons kind te denken.

Maar eerlijk gezegd is het gewoon een waardeloze vader. In plaats van een lust lijkt het voor hem wel eens last om zijn zoon te zien.
Alle reacties Link kopieren
@TO



Erg vervelend. Misschien kan je een heel duidelijk gesprek hebben met je ex waarin je eerst vraagt of er een reden is dat hij zich zo opstelt als hij doet. En hem er dan op wijst dat jullie er of samen uit gaan komen wat inhoudt dat hij zich aan de afspraken zal gaan houden en jij dat zal doen. Of dat jij je anders gedwongen voelt om het via de Rechter te doen, gezien de situatie zo niet meer houdbaar is. En dat hij zich dan wel moet beseffen dat het belang van jullie kind het zwaarst weegt. Dus als er door hoe het nu gaat een stresssituatie voor de kleine ontstaat, kan het best zijn dat de Rechter bepaalt dat er dan even helemaal geen omgangsregeling moet zijn, totdat het kind ouder is. Als je ex een relatie met zijn kind wil opbouwen zal hij zich toch wel gaan beseffen dat jullie er samen uit moeten komen.
Alle reacties Link kopieren
quote:wuiles schreef op 03 april 2010 @ 22:50:

"Het ergste is gewoon dat ik vind dat onze zoon hieronder lijdt, dat kan toch nooit goed zijn voor een kind regelmatig al die spanningen..

Ik probeer met hem erbij geen discussie aan te gaan maar natuurlijk merkt hij wel als ik verdrietig of boos ben daarna"





Hoezo "natuurlijk"? Je kunt je toch inhouden in aanwezigheid van het kind?



Ja natuurlijk hou ik me in... maar ook dingen die niet worden uitgesproken worden vaak wel gevoeld hoor.

Ik ga iig mijn best doen. Maar mijn ex houdt zich dus niet in waar onze zoon bij is, ik reageer dan gewoon vaak niet. Maar mijn zoon zal dat dan toch ook wel merken?

Toen mijn zoon nog baby was schreeuwde hij ook wel tegen mij waar hij bij was wat resulteerde in een totaal overstuur kind.

Nu doet hij dat niet meer zo extreem maar het feit is wel dat hij gewoon niet doorheeft hoe schadelijk dat is voor een kind.

Dus misschien dat ik het dan toch voorleg aan de rechter, mocht het zover komen.

En echt hij kan het gas water en licht niet betalen. Maar dat zal wel door zijn drugsverslaving komen dan. (o.a.) Coke is duur...

En hij heeft niet een hoog inkomen, onder de 1500 euro per maand.

Maar dan nog, hoort hij rond te kunnen komen maar dat is een verhaal op zich.

Zodra het huis is verkocht ga ik alles regelen. Nu maar duimen dat dat snel zal zijn.
Alle reacties Link kopieren
Wat lijkt het allemaal makkelijk hè die adviezen/commentaar hier.



-Laat je niet in de stress jagen door je ex(is ook zo)

-Je bent nu 1 maal 24u per dag moeder(ja en dus mag je het niet moeilijk vinden, ook al is dat zo?)

-je gevoelens niet laten zien als ex je weer kwetst(ook dat zou mooi zijn)

-het verleden achter je laten(dat valt niet mee met zo'n sukkel van een ex)

Etc..



Het is ook zo wat hier boven wordt omschreven, maar als je er middenin zit valt dat niet mee.



Jou ex is een vervelend mannetje met narcistische trekjes, en jij moet leren daarboven te gaan staan.



Kun je bij de woningstichting geen extra punten halen zodat je eerder uit jullie huis kan? Dan ben je daar van af, en dat scheelt een hoop ellende.Dan zit je niet meer in jullie huis.

Kaart dat aan, maak het veel erger dan dat het al is.



Sterkte..
Alle reacties Link kopieren
quote:miss_sparkle schreef op 03 april 2010 @ 21:20:

En qua afspraken.. er valt gewoon niet met hem te praten. Hij loopt gewoon weg, of hangt dus op als het hem niet bevalt.

Dus ja ik zal de gang naar de rechter wel moeten maken.

Gelukkig heb ik altijd nog een familie en lieve vriendinnen bij wie ik mijn verhaal even kwijt kan. Maar altijd even goed om hier wat reacties te lezenAls dat niet werkt moet je het ook gewoon niet meer doen. Trek je eigen plan, zorg dat je onafhankelijk wordt, zoek werk, en zoek af en toe een oppas buiten je ex om. Mijn ex heeft het ook geprobeerd om me te chanteren over de rug van de kinderen. Dat was de eerste en laatste keer. Ik had nog liever geen tijd voor mijzelf dan dat ik al die negatieve energie aan hem besteedde.
Alle reacties Link kopieren
Ik herken heel veel in jouw berichtjes van de tijd toen ik net van mijn ex af was. Hij probeerde van alles om mij te jennen en te sarren. Toen was ik nog niet sterk genoeg om me in te houden en het van me af te laten glijden. Nu probeert hij het nog steeds maar lukt het hem niet meer omdat ik er niet op reageer. Kind niet ophalen(gebeurt regelmatig) dan regel ik wel wat anders mocht het echt nodig zijn, maar aan hem laat ik niets merken. Ik gun hem die verkneukeling niet.

Hij heeft door dat hij geen grip meer op mij heeft, want dat is wat hij wil en waarschijnlijk jouw ex ook omdat jij bij hem bent weggegaan.

Hij gooit nu de kinderalimentatie in de strijd, als laatste strohalm om maar wat te kunnen uitvreten. hij is inmiddels als een half jaar achter met betalen en aangezien hij freelancer is kan ik geen beslag laten leggen op zijn salaris dus ik ben nog even aan het uitzoeken hoe ik dit ga oplossen. Maar betalen zal hij, dat geld is bestemd voor zijn zoon en niet voor mij zoals hij me regelmatig voor de voeten werpt.

Ik kots van de uitspraken van die vent maar dat laat ik nooit merken als Larf erbij is. Larf ziet inmiddels zelf al dat papa zijn afspraken nooit nakomt en zegt dat ook rustig tegen mij.

Mijn band met Larf is vele malen sterker als de band met zijn vader en dat is heeel wat waard.

Ik kan bladzijden volschrijven over de streken die mijn ex heeft geflikt(oa. diverse vriendinnetjes te gelijk, onder de ogen van Larf) en dat zal jij later ook kunnen maar de clou is om er niet op in te gaan en het welzijn van je kind op de eerste plaats te zetten.
Alle reacties Link kopieren
Of je laat jezelf hier jaren door lijden en gekmaken, of je trekt je eigen plan.

Hij klinkt erg manipulatief. Wapen jezelf daartegen!



Laat hem maar zorgen dat ie over de brug komt in het belang van z'n kind. Jij en je kind zijn nu nr. 1.

Zijn kind zou voor hem ook nr. 1 moeten zijn, zo niet, nou jammer dan, ga niet in allerlei bochten wringen om het hem naar de zin te maken.



Heb ik ook gedaan. Hastikke goed besluit was dat toenertijd!

Ook in het belang van het kind. (de mijne is nu 18 en het gaat geweldig met hem).



Oh ja, en het is gewoon een feit dat als je ma bent, en zeker alleenstaande, dat je eigen sociaal leven op een lager pitje komt te staan, je kind gaat voor......zeker op deze leeftijd.



Sterkte ermee!
Alle reacties Link kopieren
Hij is dus blijkbaar niet iemand op wie je kunt vertrouwen. Ik zou dan stoppen met het forceren van een relatie tussen hem en jullie zoon. Ex moet zijn eigen verantwoordelijkheid daarin nemen. Het lijkt me verschrikkelijk voor een kind om naar een ouder te moeten die weinig behoefte aan jou heeft.



Zorg ervoor dat jij je zaken op orde hebt: een huis waar hij niks mee te maken heeft en zoek een baan zodat je financieel onafhankelijk bent.
Alle reacties Link kopieren
Hoi Miss Sparkle,



Volgens mij wordt het tijd dat jij het heft in handen neemt.... Uiteraard wil je het beste voor je kind. Ik vraag me alleen af of het het beste voor je kind is, zoals het nu gaat. Als ik jou was zou ik juridische bijstand vragen en afspraken op papier te zetten. Als je ex daar niet aan mee wil werken heeft HIJ een probleem. Ook zou ik als jou was alles bewaren waaruit blijkt dat hij niet meewerkt. Zoals zo'n smsje.

Het klinkt heel zakelijk misschien, maar volgens mij moet je het ook wat zakelijker aanpakken. Bij dit soort dingen komen natuurlijk heel veel emoties kijken, maar die emoties kunnen je soms beletten van de juiste keuzes maken.

En ik zou me ontzettend zorgen maken over het feit dat ik mijn kind bij een man breng die drugs gebruikt. Je moet er wel 100% zeker van zijn dat hij niet gebruikt waar je kind bij is.
Alle reacties Link kopieren
Eens met Nijntje.



Het is belangrijk om nu goede afspraken te maken, en op papier dus! Je zoontje is nog zo klein, vreselijk dat hij dit allemaal moet doorstaan, want hij zal er heus wel wat van meekrijgen.

Je moet je kind echt op de eerste plaats zetten, hij heeft er tenslotte niet om gevraagd.

En als dje ex zich niet aan de afspraken houdt, jammer dan, zorg dan dat het zijn probleem wordt en zorg zelf voor je kind.

Tuurlijk is het belangrijk dat je kind ook zijn vader leert kennen, maar is hij zo goed af met een drugsverslaafde vader? Kan die uberhaupt wel voor hem zorgen?



Je bent nu eenmaal moeder en dat betekent dat je dat 24 uur per dag bent. En dat je tijd voor jezelf nodig hebt; heb je geen ouders die eens een dagje willen oppassen?



Verder heel veel sterkte hoor!>

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven