Relaties
alle pijlers
Die vervelende schoonouders...
zondag 14 oktober 2018 om 22:41
loveandcigarettes schreef: ↑14-10-2018 22:33Ik ga ook niet meer mee met ze. Ben er wel klaar mee en hun geld hoef ik niet te hebben.
Mijn vriend is 19, kan indd al op zichzelf wonen maar puur uit gemakzucht wilt hij dat niet. En daarbij ben ik bang dat hij niet eens op eigen benen kan staan (wordt ongelooflijk erg vertroetelt door zn ouders). Als we meteen zouden samen wonen dan zou het nog wel kunnen omdat het mij wss beter af gaat en ik kan hem wel wat dingen bijbrengen daarin.
Ik weet totaal niet wat zijn ouders over mij zeggen tegen hem en ook niet wat hij dan doet. Ik weet wel dat hij nooit voor me opkwam als er wat ergs tegen of over me werd gezegd als hij er bij was. Niemand deed dat. En ik wilde geen ruzie dus hield mn mond.
Ik heb ook liever dat hij echt voor me opkomt en hij is me dit ook wel een beetje schuldig aangezien ik dit al onze hele relatie slik... maar als dat niet veranderd dan vraag ik me af of er een toekomst is voor ons.
Het spijt me dit te moeten zeggen maar ik heb dit vaker meegemaakt in mijn omgeving. Dit gaat op den duur niet goed komen.
Ik ben verantwoordelijk voor wat ik schrijf, niet voor wat u leest.
zondag 14 oktober 2018 om 22:42
Is ie wel, maar minder op t moment aangezien zn ouders aan hem trekken en hij er nogal aan onderdoor gaat. Hij is gevoelig wel. Zet misschien een beetje n verkeerd beeld van hem neer nu maar verder is het een schat en echt een goede jongen, jammer dat t nu beetje getest wordt door zijn oudersSombraOnline schreef: ↑14-10-2018 22:22Ik zou het lekker uitmaken, je vriendje klinkt ook niet echt gezellig.
zondag 14 oktober 2018 om 22:46
Haha nee hij heeft nooit van VIVA uberhaupt gehoord.vivautrecht85 schreef: ↑14-10-2018 22:38Hmmm post jouw vriend hier ook?
Zonder gekkigheid: Kennelijk vindt hij de situatie niet erg genoeg om er weg te gaan. Want dan kan dat natuurlijk als 19-jarige. Ik zou als ik jou was zelf uit deze situatie gaan.
Nouja als hij wekelijks een paar dagen huilend bij me zit vanwege zijn ouders dan denk ik wel dat hij t erg genoeg vind... maarja dat zeg ik, gemakzucht. Te veel vertroetelt
zondag 14 oktober 2018 om 22:49
Maar hij gaat niet weg, dus vindt hij het niet erg genoeg om weg te gaan. Die keuze heeft vergaande consequenties voor hem en voor jou, als jij tenminste de keus maakt om te blijven.loveandcigarettes schreef: ↑14-10-2018 22:46Haha nee hij heeft nooit van VIVA uberhaupt gehoord.
Nouja als hij wekelijks een paar dagen huilend bij me zit vanwege zijn ouders dan denk ik wel dat hij t erg genoeg vind... maarja dat zeg ik, gemakzucht. Te veel vertroetelt
De ouders zullen niet snel veranderen dus aan jou de keus of je dit kan accepteren.
zondag 14 oktober 2018 om 22:51
Ik kan je uit ervaring vertellen dat het niet anders wordt.loveandcigarettes schreef: ↑14-10-2018 22:42Is ie wel, maar minder op t moment aangezien zn ouders aan hem trekken en hij er nogal aan onderdoor gaat. Hij is gevoelig wel. Zet misschien een beetje n verkeerd beeld van hem neer nu maar verder is het een schat en echt een goede jongen, jammer dat t nu beetje getest wordt door zijn ouders
¡Apagando las luces!
zondag 14 oktober 2018 om 23:28
Als hij het erg genoeg zou vinden, dan zou hij daar naar handelen.. Hij vindt het erg, maar niet zó erg dat hij bereid is om zijn gespreide bedje ervoor op te geven.loveandcigarettes schreef: ↑14-10-2018 22:46Haha nee hij heeft nooit van VIVA uberhaupt gehoord.
Nouja als hij wekelijks een paar dagen huilend bij me zit vanwege zijn ouders dan denk ik wel dat hij t erg genoeg vind... maarja dat zeg ik, gemakzucht. Te veel vertroetelt
maandag 15 oktober 2018 om 05:26
Super bedankt voor de reacties die er tot nu toe al zijn. Ben blij dat ik hier een topic over hebt geopend aangezien iedereen hier zo brutally honest is.
Ik neem al jullie meningen mee in mijn besluit verder en kijk eerst de situatie nog even aan voor ik een definitief bedenk wat ik hiermee ga doen en of ik doorga met deze relatie. Ook ga ik eerst nog praten met mijn vriend... Tuurlijk wil ik hem niet kwijt maar als dit echt van kwaad tot erger gaat dan zal er geen toekomst zijn voor ons jammer genoeg. Zou erg zonde zijn aangezien we best een leuk achtergrond verhaal hebben.
Heb zelf al veel nagedacht al, sowieso de laatste paar weken en heel eerlijk gezegd zou ik natuurlijk het beste voor hem willen. Ik denk al een lange tijd dat het indd heeeeel misschien beter is om er een punt achter te zetten, dan is hij weer rustiger en heeft hij minder gezeik thuis. In dat geval doe ik het voor hem en niet voor mij, want voor mezelf zie ik nog niet echt een grote reden om het werkelijk waar uit te maken mits hij echt voor mij kiest en zich houdt aan zijn woord, namelijk dat hij 100% bij me blijft.
Daar tegenover staat weer dat ik hem niet wil verliezen (duh) en dat ik weet dat hij zich niet gaat redden zonder me, want zoals hij zelf al zei, waar moet hij dan heen als er wat is en waar kan hij dan wel zichzelf zijn? Elke avond zit hij dan op z’n kamertje alleen, om maar het gezeik met zn ouders te ontwijken (hij kan werkelijk waar niks zeggen of doen zonder een bijna 3 uur lange preek te krijgen over wat hij allemaal fout doet etc). Ik wilde hem altijd al een thuis geven en die heeft hij nu gevonden, bij mij thuis, met mijn ouders, mijn broer en mij. Dat wil ik ook niet van hem afnemen.
Buiten dat allemaal om houden we nog altijd zielsveel van elkaar.
Meer reacties zijn altijd welkom ofcourse
Ik neem al jullie meningen mee in mijn besluit verder en kijk eerst de situatie nog even aan voor ik een definitief bedenk wat ik hiermee ga doen en of ik doorga met deze relatie. Ook ga ik eerst nog praten met mijn vriend... Tuurlijk wil ik hem niet kwijt maar als dit echt van kwaad tot erger gaat dan zal er geen toekomst zijn voor ons jammer genoeg. Zou erg zonde zijn aangezien we best een leuk achtergrond verhaal hebben.
Heb zelf al veel nagedacht al, sowieso de laatste paar weken en heel eerlijk gezegd zou ik natuurlijk het beste voor hem willen. Ik denk al een lange tijd dat het indd heeeeel misschien beter is om er een punt achter te zetten, dan is hij weer rustiger en heeft hij minder gezeik thuis. In dat geval doe ik het voor hem en niet voor mij, want voor mezelf zie ik nog niet echt een grote reden om het werkelijk waar uit te maken mits hij echt voor mij kiest en zich houdt aan zijn woord, namelijk dat hij 100% bij me blijft.
Daar tegenover staat weer dat ik hem niet wil verliezen (duh) en dat ik weet dat hij zich niet gaat redden zonder me, want zoals hij zelf al zei, waar moet hij dan heen als er wat is en waar kan hij dan wel zichzelf zijn? Elke avond zit hij dan op z’n kamertje alleen, om maar het gezeik met zn ouders te ontwijken (hij kan werkelijk waar niks zeggen of doen zonder een bijna 3 uur lange preek te krijgen over wat hij allemaal fout doet etc). Ik wilde hem altijd al een thuis geven en die heeft hij nu gevonden, bij mij thuis, met mijn ouders, mijn broer en mij. Dat wil ik ook niet van hem afnemen.
Buiten dat allemaal om houden we nog altijd zielsveel van elkaar.
Meer reacties zijn altijd welkom ofcourse
maandag 15 oktober 2018 om 06:38
Dat weet je niet. Naast dat het natuurlijk een kulreden is om te blijven.loveandcigarettes schreef: ↑15-10-2018 05:26Super bedankt voor de reacties die er tot nu toe al zijn. Ben blij dat ik hier een topic over hebt geopend aangezien iedereen hier zo brutally honest is.
Ik neem al jullie meningen mee in mijn besluit verder en kijk eerst de situatie nog even aan voor ik een definitief bedenk wat ik hiermee ga doen en of ik doorga met deze relatie. Ook ga ik eerst nog praten met mijn vriend... Tuurlijk wil ik hem niet kwijt maar als dit echt van kwaad tot erger gaat dan zal er geen toekomst zijn voor ons jammer genoeg. Zou erg zonde zijn aangezien we best een leuk achtergrond verhaal hebben.
Heb zelf al veel nagedacht al, sowieso de laatste paar weken en heel eerlijk gezegd zou ik natuurlijk het beste voor hem willen. Ik denk al een lange tijd dat het indd heeeeel misschien beter is om er een punt achter te zetten, dan is hij weer rustiger en heeft hij minder gezeik thuis. In dat geval doe ik het voor hem en niet voor mij, want voor mezelf zie ik nog niet echt een grote reden om het werkelijk waar uit te maken mits hij echt voor mij kiest en zich houdt aan zijn woord, namelijk dat hij 100% bij me blijft.
Daar tegenover staat weer dat ik hem niet wil verliezen (duh) en dat ik weet dat hij zich niet gaat redden zonder me, want zoals hij zelf al zei, waar moet hij dan heen als er wat is en waar kan hij dan wel zichzelf zijn? Elke avond zit hij dan op z’n kamertje alleen, om maar het gezeik met zn ouders te ontwijken (hij kan werkelijk waar niks zeggen of doen zonder een bijna 3 uur lange preek te krijgen over wat hij allemaal fout doet etc). Ik wilde hem altijd al een thuis geven en die heeft hij nu gevonden, bij mij thuis, met mijn ouders, mijn broer en mij. Dat wil ik ook niet van hem afnemen.
Buiten dat allemaal om houden we nog altijd zielsveel van elkaar.
Meer reacties zijn altijd welkom ofcourse
maandag 15 oktober 2018 om 07:12
Een relatie vanuit een dramadriehoek gaat sowiesow niet werken. Daarmee bedoel ik dat jij de redder bent, je vriend het slachtoffer en zijn ouders de daders.
Als ik lees dat je graag een relatie hebt omdat hij zich bij jou wel goed voelt en omdat hij zich alleen niet kan redden dan zijn dat niet de juiste redenen.
Als ik lees dat je graag een relatie hebt omdat hij zich bij jou wel goed voelt en omdat hij zich alleen niet kan redden dan zijn dat niet de juiste redenen.
maandag 15 oktober 2018 om 07:13
Brrrr. Je denkt voor hem en je wil hem bemoederen. Het klinkt alsof je het over een asielhond hebt.loveandcigarettes schreef: ↑15-10-2018 05:26Daar tegenover staat weer dat ik hem niet wil verliezen (duh) en dat ik weet dat hij zich niet gaat redden zonder me, want zoals hij zelf al zei, waar moet hij dan heen als er wat is en waar kan hij dan wel zichzelf zijn? Elke avond zit hij dan op z’n kamertje alleen, om maar het gezeik met zn ouders te ontwijken (hij kan werkelijk waar niks zeggen of doen zonder een bijna 3 uur lange preek te krijgen over wat hij allemaal fout doet etc). Ik wilde hem altijd al een thuis geven en die heeft hij nu gevonden, bij mij thuis, met mijn ouders, mijn broer en mij. Dat wil ik ook niet van hem afnemen.
Jullie zijn 19 jaar, volwassen, fris & jong, en zouden probleemloos moeten zijn.
Buiten dat allemaal om houden we nog altijd zielsveel van elkaar.
Maar hij houdt ook veel van zijn ouders, hun huis, hun bemoederingen, hun geld en hun pinpas.
maandag 15 oktober 2018 om 10:02
Dat heet volwassen worden. Je losmaken en je eigen ding doen zonder goedkeuring van je ouders. Je vriend springt van het ene gespreide bedje in het andere en jij hebt het zogenaamd gedaan.loveandcigarettes schreef: ↑14-10-2018 22:42Is ie wel, maar minder op t moment aangezien zn ouders aan hem trekken en hij er nogal aan onderdoor gaat. Hij is gevoelig wel. Zet misschien een beetje n verkeerd beeld van hem neer nu maar verder is het een schat en echt een goede jongen, jammer dat t nu beetje getest wordt door zijn ouders
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
maandag 15 oktober 2018 om 10:24
Hij vindt t lekker dat er voor hem gezorgd wordt.viva-amber schreef: ↑15-10-2018 10:01Waarom heeft hij zich nooit losgemaakt van deze mensen door op zichzelf te gaan wonen?
maandag 15 oktober 2018 om 10:27
Als zijn ouders je niet accepteren is dat natuurlijk heel naar. Misschien is deze relatie niet de relatie die jou gelukkig gaat maken. Hij zou moeten gaan kiezen tussen jou en zijn ouders. Misschien moet je deze relatie nog eens goed onder de loep nemen want het gaat om jou geluk! Succes en wens je veel wijsheid.
you go girl
maandag 15 oktober 2018 om 10:59
Ik zou op mijn 19e echt niet al deze ellende aangaan voor een relatie die waarschijnlijk toch niet standhoudt. Niet lullig bedoeld, maar jullie zijn nog jong en zonder al dit gedoe zou het al lastig zijn wil je echt dezelfde richting 'uitgroeien', maar met deze omstandigheden al helemaal.
En vergeet niet dat je vriend ook bepaalde zaken gewend is, en dat als hij dit niet mer heeft of krijgt van zijn ouders, het voor hem nog best lastig wordt.
Ik zou geen vriend willen waar zoveel gedoe omheen is, en jij volgensmij al veel verder dan hem bent. Je zit nu al in een soort 'zorg rol'.
En vergeet niet dat je vriend ook bepaalde zaken gewend is, en dat als hij dit niet mer heeft of krijgt van zijn ouders, het voor hem nog best lastig wordt.
Ik zou geen vriend willen waar zoveel gedoe omheen is, en jij volgensmij al veel verder dan hem bent. Je zit nu al in een soort 'zorg rol'.
maandag 15 oktober 2018 om 11:01
maandag 15 oktober 2018 om 18:42
Dat ligt er aan of je Indisch of Indonesisch bent. Dat wordt me uit TO's verhaal ook niet helemaal duidelijk. Niet dat het er iets toe doet in dit verband natuurlijk, schoonvader blijft een racist.
TO, wat vinden je eigen ouders ervan? Ik heb ook een 19-jarige dochter met een Indische vader. Ze heeft ook een vriendje, als ik iets van dit soort dingen zou merken dan zou ik die ouders toch wel even gaan vertellen wat ik van ze vind.
maandag 15 oktober 2018 om 18:53
Mijne ook niet maar heb het idee dat TS dat lapzwanserige juist wel prima vindt. Ze wil hem een goed thuis bieden, behoeden voor van alles en nog wat en denkt zelfs dat ze onmisbaar is. Alles schreeuwt "ik wil je redden".Krulliebollie73 schreef: ↑15-10-2018 15:19Jij bent niet verantwoordelijk voor zijn welbevinden.. dat is hij zelf. Hij kiest er zelf voor om in deze situatie te blijven. Kennelijk is geld belangrijker als iets anders. Mijn type zou het niet zijn....