discussie met partner over voogdij

03-02-2012 10:07 178 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoi,



Gisteravond met mijn vriend een discussie gehad over het wel of niet op ons willen nemen van voogdij van de kinderen van zijn zus. Hij heeft hier jaren geleden voor getekend, toen wij nog geen relatie hadden. Het voelt heel egoistisch, maar eigenlijk zou ik het niet zien zitten hun drie kinderen in huis te nemen wanneer zus en haar partner zouden overlijden. Dit heb ik tegen mijn partner gezegd voordat we gingen samenwonen. Hij benoemde toen dat er een clausule instond en dat we dan samen op zoek zouden gaan naar een passende oplossing.

Nu kwam het onderwerp gisteren weer te sprake, omdat er niet snel een passende oplossing zal zijn. De kinderen zouden bij elkaar moeten blijven, en in hetzelfde dorp moeten blijven wonen. Dat maakt de spoeling natuurlijk erg dun. Natuurlijk is de kans uiterst klein dat zich zon situatie voor zal doen gelukkig, maar zijn zus heeft het natuurlijk niet voor niets gevraagd. Wat zouden jullie doen? Laten rusten of juist bespreken?
Alle reacties Link kopieren
Ik zou per definitie pissig op je zijn, ik zou zorgen voor mijn broers kinderen ongeacht mijn partners mening. Maar goed dat ben ik.
Never look down on anybody, unless you're helping them Up.
Waarom zou je daar in godsnaam moeite mee hebben?!?



Stel je even voor: die drie kinderen zijn hun beide ouders kwijt op jonge leeftijd. En dan moet hun oom ze ook maar niet in huis nemen omdat zijn vriendin dat niet ziet zitten? Wow.



Ik wil je aanraden dit met zeer veel zorgvuldigheid aan te pakken want als je mijn vriendin was hadden we hier een dealbreaker te pakken.
Alle reacties Link kopieren
quote:mali30 schreef op 03 februari 2012 @ 10:09:

Ik zou per definitie pissig op je zijn, ik zou zorgen voor mijn broers kinderen ongeacht mijn partners mening. Maar goed dat ben ik.

Ik ook.

Als m'n partner het er niet mee eens zou zijn, zou ik kiezen voor de kinderen en niet voor m'n partner.
Ik zou er niet eens aan twijfelen om de kids van mijn broer op te vangen. Ook zonder voogdij-regeling zou ik dat doen. Wat mijn man daar ook van vind. Zeker de eerste periode. Je kan daarna altijd nog een blijvende oplossing zoeken als het echt niet gaat. Maar je kan ze toch niet zomaar op straat laten staan?



Ik zeg dus, laat het rusten. Mocht de situatie zich ooit voordoen dan kan je het daarna altijd nog bekijken. Maar dat er in 1e instantie opvang is voor de kinderen lijkt mij het belangrijkst en dat is op deze manier geregeld.
Wat Mali zegt
Alle reacties Link kopieren
Zijn zus vraagt het niet voor nIets aan haar broer. Mijn broer doet dat ook, en Andersom hetzelfde. Kan me niet voorstellen dat 1 van ons een partner zou houden die probeerde om ook op enige wijze tussen de familie band te komen. Met andere woorden: die relatie zou dan snel over zijn.

Kun je benoemen waarom je het niet zou zien zitten?
Wat suze, mali en StabiloBoss zeggen
Alle reacties Link kopieren
Eens met Mali30.



Waarom zie je het niet zitten?
Ik vind het inderdaad verschrikkelijk egoïstisch dat je indien de kinderen van de zus van je broer en haar partner zouden overlijden (en dus wees zijn geworden) je eigen behoefte boven die van kinderen plaatst! Die kinderen hebben toch zelf niet om de situatie gevraagd!
Helemaal eens met Mali, ik zou op zo'n moment niet eens hoeven kiezen en die kinderen gaan absoluut voor en jij zou dus exit zijn. Zonder twijfel. De kinderen kun je niet uit elkaar halen en gaan NIET het Jeugdzorg traject in. Kinderen blijven bij elkaar!



Iemand die mijn partner zou zijn en dat niet in zou zien is mijn partner niet meer.
Alle reacties Link kopieren
Ik begrijp de reacties. Ik ben alleen van mening dat je samen wel de mogelijkheden moet hebben. Het zijn moeilijk opvoedbare kinderen, die veel ruimte, tijd en aandacht nodig hebben. Daarnaast zal dat ook invloed hebben op onze eigen kinderen. Ik vind gewoon niet dat daar te gemakkelijk over gedacht kan worden.

Maar bedankt voor de reacties in ieder geval
Laat de discussie rusten. Je haalt hiermee van alles overhoop. De kans is heel klein dat het nodig is. En je kunt nu die omstandigheden niet overzien. Misschien dat je het dan inmiddels wel 'ziet zitten'. Of misschien kun jij dan beter ergens anders gaan wonen.
Maakt niet uit, moeilijk opvoedbaar of niet. Dat is van ondergeschikt belang en ze blijven bij elkaar en in de familie. Basta.
Hoe lang ken jij jouw vriend?

Persoonlijk zou ik voor de kinderen van mijn zus gaan.. Ik ken ze van kleins af aan en er is een band met ze.

Wie zegt dat de relatie met jou goed blijft gaan?



Bekijk het eens van de andere kant en ga eens na hoe het zou zijn als het jou zus is en jij hebt toegestemd dat je het doet en partner wil het niet.
Alle reacties Link kopieren
Dus als de zus van je vriend overlijdt heeft hij niet alleen die klap te verwerken. Maar ook het egoïsme van zijn vriendin.
Alle reacties Link kopieren
quote:loolaa4 schreef op 03 februari 2012 @ 10:14:

Ik begrijp de reacties. Ik ben alleen van mening dat je samen wel de mogelijkheden moet hebben. Het zijn moeilijk opvoedbare kinderen, die veel ruimte, tijd en aandacht nodig hebben. Daarnaast zal dat ook invloed hebben op onze eigen kinderen. Ik vind gewoon niet dat daar te gemakkelijk over gedacht kan worden.

Maar bedankt voor de reacties in ieder gevalDoet er allemaal niet toe. Het is familie! Die laat je niet stikken en al helemaal niet in het jeugdzorgtraject terecht komen met alle ellende van dien! Verschrikkelijk egoistisch dit!
Alle reacties Link kopieren
Als hij dat jaren geleden in goed overleg en met volle overgave heeft besloten, vind ik niet dat jij daar iets over te zeggen hebt. Je wist waar je aan begon.

Laten rusten of bedenken of je hiermee kan leven. Zo niet, dan een keuze maken.
Jij hebt eigen kinderen lees ik. Jij zou toch ook willen dat ze goed terecht komen of niet?
Alle reacties Link kopieren
Jeetje! Natuurlijk zijn ze welkom! Wat is dat nou, gun jij kinderen een heel naar pleegezintoestandengrotekansopontsporen-leven? En hoe groot is de kans dat het gebeurt? Voor je het weet zijn ze volwassen en je schoonzus en zwager trotse opa en oma en heb je de verantwoordelijkheid van de "niet gebruikte" voogdij helemaal niet gehad.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
quote:missy_acy schreef op 03 februari 2012 @ 10:16:

Dus als de zus van je vriend overlijdt heeft hij niet alleen die klap te verwerken. Maar ook het egoïsme van zijn vriendin.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb jaren geleden ook getekend voor een voogdijregeling, manlief heeft daar nooit een probleem mee gehad. Het is nu vervallen omdat die kinderen inmiddels al lang op eigen benen staan maar ik zou ze met liefde hebben opgevangen.
verba volant, scripta manent.
En jullie kinderen? Waar gaan die heen als jullie wat overkomt?
Mijn ouders hebben ook de voogdij gehad over mijn neef en nicht. Gelukkig nooit nodig geweest, maar toch. Tante lag op sterven ( darmkanker die zich in de familie regelmatig voordoet) en oom had een aneurysma, wat hij op een nippertje heeft overleefd. Dit alles in dezelfde periode. Tante heeft expliciet aan mijn moeder gevraagd of ze de voogd wilde zijn van mijn neef en nicht, omdat ze een van de weinige familieleden was die zich daadwerkelijk bekommerde om deze kinderen. Moeder heeft er geen moment aan getwijfeld om neef en nicht in huis te nemen ( waren toen 13 en 15, lastige leeftijd) mocht dit nodig zijn. Gelukkig heeft oom het overleefd.
Ik zou me er bij neerleggen, de kans is echt heel klein dat er zoiets gebeurt, maar als je het echt niet wilt onderneem dan stappen.



Ik hoop voor die kinderen dat jullie er snel uitkomen. Die ouders zullen maar verongelukken vóórdat het geregeld is, dan moeten ze wonen bij een 'tante' die daar geen zin in heeft.



Wij hebben ook een voogd bij testament aan gewezen. De kinderen hoeven daar niet perse te wonen maar ik verwacht wel dat diegene het zal regelen alsof het ons eigen idee betrof. Nadat we dit 14 jaar geleden regelden hebben we er zelden meer over gesproken. Er moet een oplossing komen waar iedereen mee kan leven. Onze voogd is dus ook niet iemand waar wij de kinderen het liefst zien wonen maar juist iemand waarvan wij vermoeden dat hij/zij in staat is op dat moment de juiste beslissing te nemen. Ik zie de kinderen ook dan het liefst samen ergens wonen maar als dat niet mogelijk is kan ik er ook vrede mee hebben. Ik verwacht dat de voogd wel regelt dat zij elkaar regelmatig zien.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven