Relaties
alle pijlers
discussie met partner over voogdij
vrijdag 3 februari 2012 om 10:07
Hoi,
Gisteravond met mijn vriend een discussie gehad over het wel of niet op ons willen nemen van voogdij van de kinderen van zijn zus. Hij heeft hier jaren geleden voor getekend, toen wij nog geen relatie hadden. Het voelt heel egoistisch, maar eigenlijk zou ik het niet zien zitten hun drie kinderen in huis te nemen wanneer zus en haar partner zouden overlijden. Dit heb ik tegen mijn partner gezegd voordat we gingen samenwonen. Hij benoemde toen dat er een clausule instond en dat we dan samen op zoek zouden gaan naar een passende oplossing.
Nu kwam het onderwerp gisteren weer te sprake, omdat er niet snel een passende oplossing zal zijn. De kinderen zouden bij elkaar moeten blijven, en in hetzelfde dorp moeten blijven wonen. Dat maakt de spoeling natuurlijk erg dun. Natuurlijk is de kans uiterst klein dat zich zon situatie voor zal doen gelukkig, maar zijn zus heeft het natuurlijk niet voor niets gevraagd. Wat zouden jullie doen? Laten rusten of juist bespreken?
Gisteravond met mijn vriend een discussie gehad over het wel of niet op ons willen nemen van voogdij van de kinderen van zijn zus. Hij heeft hier jaren geleden voor getekend, toen wij nog geen relatie hadden. Het voelt heel egoistisch, maar eigenlijk zou ik het niet zien zitten hun drie kinderen in huis te nemen wanneer zus en haar partner zouden overlijden. Dit heb ik tegen mijn partner gezegd voordat we gingen samenwonen. Hij benoemde toen dat er een clausule instond en dat we dan samen op zoek zouden gaan naar een passende oplossing.
Nu kwam het onderwerp gisteren weer te sprake, omdat er niet snel een passende oplossing zal zijn. De kinderen zouden bij elkaar moeten blijven, en in hetzelfde dorp moeten blijven wonen. Dat maakt de spoeling natuurlijk erg dun. Natuurlijk is de kans uiterst klein dat zich zon situatie voor zal doen gelukkig, maar zijn zus heeft het natuurlijk niet voor niets gevraagd. Wat zouden jullie doen? Laten rusten of juist bespreken?
vrijdag 3 februari 2012 om 11:08
quote:Snormel schreef op 03 februari 2012 @ 10:57:
Ik vind het überhaupt niet handig om vooraf beloftes te vragen of te doen over het in huis nemen van kinderen. Het is veel verstandiger om te beloven dat jij degene bent die verantwoordelijk is voor het vinden van een goede oplossing, en dat hoeft niet per se te betekenen (maar kan wel) dat je ze zelf in huis neemt.
Zo'n belofte gaat over een hele lange periode en in de tussentijd kan er van alles veranderen: nieuwe partner, emigratie, gezondheidsproblemen, veranderende opvattingen, geldproblemen.....waardoor het in huis nemen niet meer haalbaar of wenselijk is.
En je ziet wat er van komt: mensen durven eenmaal gedane beloftes niet meer ter discussie te stellen.
Je vraagt het natuurlijk alleen aan iemand die je genoeg vertrouwt om te weten dat hij of zij in die situatie zal kijken naar wat het beste voor jouw kinderen is. En dat kan inderdaad zijn dat diegene te zijner tijd besluit dat het voor jouw kinderen beter is om niet bij hem/haar te komen wonen, maar bij opa en oma, of bij een andere tante, of bij een goede vriend van de familie die ook nog eens de buurman is, of dat ze oud genoeg zijn om in het ouderlijk huis te blijven wonen onder diens toezicht, of weet ik veel wat.
Feit is dat je diegene vertrouwt om je kinderen a) bij elkaar te houden en b) te verzorgen en c) te steunen en op te voeden tot onder de omstandigheden gelukkige volwassenen.
Ik vind het überhaupt niet handig om vooraf beloftes te vragen of te doen over het in huis nemen van kinderen. Het is veel verstandiger om te beloven dat jij degene bent die verantwoordelijk is voor het vinden van een goede oplossing, en dat hoeft niet per se te betekenen (maar kan wel) dat je ze zelf in huis neemt.
Zo'n belofte gaat over een hele lange periode en in de tussentijd kan er van alles veranderen: nieuwe partner, emigratie, gezondheidsproblemen, veranderende opvattingen, geldproblemen.....waardoor het in huis nemen niet meer haalbaar of wenselijk is.
En je ziet wat er van komt: mensen durven eenmaal gedane beloftes niet meer ter discussie te stellen.
Je vraagt het natuurlijk alleen aan iemand die je genoeg vertrouwt om te weten dat hij of zij in die situatie zal kijken naar wat het beste voor jouw kinderen is. En dat kan inderdaad zijn dat diegene te zijner tijd besluit dat het voor jouw kinderen beter is om niet bij hem/haar te komen wonen, maar bij opa en oma, of bij een andere tante, of bij een goede vriend van de familie die ook nog eens de buurman is, of dat ze oud genoeg zijn om in het ouderlijk huis te blijven wonen onder diens toezicht, of weet ik veel wat.
Feit is dat je diegene vertrouwt om je kinderen a) bij elkaar te houden en b) te verzorgen en c) te steunen en op te voeden tot onder de omstandigheden gelukkige volwassenen.
Am Yisrael Chai!
vrijdag 3 februari 2012 om 11:31
quote:loolaa4 schreef op 03 februari 2012 @ 10:14:
Ik begrijp de reacties. Ik ben alleen van mening dat je samen wel de mogelijkheden moet hebben. Het zijn moeilijk opvoedbare kinderen, die veel ruimte, tijd en aandacht nodig hebben. Daarnaast zal dat ook invloed hebben op onze eigen kinderen. Ik vind gewoon niet dat daar te gemakkelijk over gedacht kan worden.
Maar bedankt voor de reacties in ieder geval
Begrijp ik hieruit goed, dat je zelf ook kinderen hebt metje vriend?
Hoe hebben jullie dat geregeld?
Dat je het moeilijk vindt snap ik, het is niet niks, 3 kinderen erbij. En dan met een fikse rugzak is al helemaal geen kattenpis. Wèl een overweging waard je in te lezen in bepaalde materie alvorens een stelling in te nemen. In dat soort gevallen sta je er tegen die tijd echt niet alleen voor. Daar kun je hulp ij krijgen.
Wens je veel wijsheid en veel sterkte in deze moeilijke situatie...
Ik begrijp de reacties. Ik ben alleen van mening dat je samen wel de mogelijkheden moet hebben. Het zijn moeilijk opvoedbare kinderen, die veel ruimte, tijd en aandacht nodig hebben. Daarnaast zal dat ook invloed hebben op onze eigen kinderen. Ik vind gewoon niet dat daar te gemakkelijk over gedacht kan worden.
Maar bedankt voor de reacties in ieder geval
Begrijp ik hieruit goed, dat je zelf ook kinderen hebt metje vriend?
Hoe hebben jullie dat geregeld?
Dat je het moeilijk vindt snap ik, het is niet niks, 3 kinderen erbij. En dan met een fikse rugzak is al helemaal geen kattenpis. Wèl een overweging waard je in te lezen in bepaalde materie alvorens een stelling in te nemen. In dat soort gevallen sta je er tegen die tijd echt niet alleen voor. Daar kun je hulp ij krijgen.
Wens je veel wijsheid en veel sterkte in deze moeilijke situatie...
vrijdag 3 februari 2012 om 11:38
Ik ben ook voogd van mijn neefje, indien er iets gebeurd met mijn zus en schoonbroer. Ikzelf vind het heel fijn dat ik de voogd ben van mijn zus' kant. Maar er is ook nog een voogd aan de kant van mijn schoonbroer. 2 voogden dus.
Toendertijd is hiervoor gekozen omdat ik nog erg jong en onbezonnen was. Nu ik wat ouder en verstandiger ben, krijg ik een andere kijk op het leven.
Ik ben heel blij met het feit dat er 2 voogden zijn. Zodat je de verantwoordelijkheid kunt delen. Met elkaar kan bespreken en bekijken wat de beste optie voor het kind is.
Toen was dat wellicht aan de kant van mijn schoonbroer. Nu we allemaal wat ouder zijn, slaat de weegschaal misschien wel door naar mijn kant.
Nu zeg ik volmondig, ja, ik kan en wil de beste optie zijn voor mijn neefje. 10 jaar geleden was dit anders.
Dus als ik ooit kinderen mag krijgen, zou ik ook voor 2 voogden kiezen...
Toendertijd is hiervoor gekozen omdat ik nog erg jong en onbezonnen was. Nu ik wat ouder en verstandiger ben, krijg ik een andere kijk op het leven.
Ik ben heel blij met het feit dat er 2 voogden zijn. Zodat je de verantwoordelijkheid kunt delen. Met elkaar kan bespreken en bekijken wat de beste optie voor het kind is.
Toen was dat wellicht aan de kant van mijn schoonbroer. Nu we allemaal wat ouder zijn, slaat de weegschaal misschien wel door naar mijn kant.
Nu zeg ik volmondig, ja, ik kan en wil de beste optie zijn voor mijn neefje. 10 jaar geleden was dit anders.
Dus als ik ooit kinderen mag krijgen, zou ik ook voor 2 voogden kiezen...
vrijdag 3 februari 2012 om 11:50
vrijdag 3 februari 2012 om 12:04
Wat een felle reacties. Het lijkt wel of het automatisch en niet meer dan vanzelfsprekend is dat je de voogdij van de kinderen van je broer/zus (of zwager/schoonzus) op je neemt als hun iets overkomt. Het lijkt me dat dit een beslissing is waar alle partijen volledig achter moeten staan (uiteraard rekening houdend met het belang van de kinderen) en waar je goed over nadenkt.
Ik zou zelf niet willen dat mijn kinderen terechtkomen bij iemand wiens partner geen trek heeft in mijn kinderen. Om welke reden dan ook. Zouden er redenen zijn die op te lossen zijn (financiële redenen, woonruimte e.d.) dan kun je daar misschien een regeling voor treffen.
Je moet als ouders goed nadenken over wie je daarvoor vraagt en daarbij prioriteiten stellen: vind je het belangrijker dat ze in hetzelfde dorp kunnen blijven wonen, dat ze in een gezin met andere kinderen terechtkomen, dat de voogden een vergelijkbare opvoedingsstijl hebben, dat de voogden een stabiele relatie hebben, dat de kinderen bij familie terechtkomen (dat ze bij elkaar blijven zet ik er niet eens bij, dat lijkt me hoe dan ook de hoogste prioriteit) enz.
Daar komt bij dat je dergelijke afspraken regelmatig moet bespreken/herzien om rekening te houden met veranderde omstandigheden. Kinderen worden ouder; misschien is het niet meer zo belangrijk in hetzelfde dorp te wonen als ze naar de middelbare school gaan. De voogd gaat scheiden en/of gaat een nieuwe relatie aan, krijgt zelf kinderen, gaat verhuizen, wil naar het buitenland, krijgt geld- of andere problemen, wordt ziek,... Misschien gaan je kinderen op hoog niveau sporten en vind je het fijn als ze bij een voogd terechtkomen met kinderen die dat ook doen.
Nu doet zich zo'n omstandigheid voor (een nieuwe partner die geen voogd wil zijn voor de kinderen) en moet je dus opnieuw het gesprek aangaan. Het is natuurlijk aan haar partner om te besluiten welke positie hij daarin inneemt, maar de positie van TO is duidelijk. De zus van haar partner en haar man moeten dit ook weten, zodat zij eventueel een andere beslissing kunnen nemen.
Het lijkt me voor niemand wenselijk de kinderen na het overlijden onder te brengen in een huishouden met ofwel 1) een oom met een partner die de kinderen liever niet in huis wil hebben of 2) een oom die als gevolg van het overlijden van hun ouders en de voogdij zijn relatie heeft verbroken en middenin in een scheiding zit.
Het is voor iedereen beter als dit nu uitgepraat wordt. Misschien kunnen TO's bezwaren worden weggenomen, misschien willen haar schoonzus en zwager een andere oplossing zoeken, misschien besluiten TO en haar partner uit elkaar te gaan. Hoe dan ook kan het gesprek beter nu plaatsvinden dan als de schoonzus en zwager overleden zouden zijn.
Ik zou zelf niet willen dat mijn kinderen terechtkomen bij iemand wiens partner geen trek heeft in mijn kinderen. Om welke reden dan ook. Zouden er redenen zijn die op te lossen zijn (financiële redenen, woonruimte e.d.) dan kun je daar misschien een regeling voor treffen.
Je moet als ouders goed nadenken over wie je daarvoor vraagt en daarbij prioriteiten stellen: vind je het belangrijker dat ze in hetzelfde dorp kunnen blijven wonen, dat ze in een gezin met andere kinderen terechtkomen, dat de voogden een vergelijkbare opvoedingsstijl hebben, dat de voogden een stabiele relatie hebben, dat de kinderen bij familie terechtkomen (dat ze bij elkaar blijven zet ik er niet eens bij, dat lijkt me hoe dan ook de hoogste prioriteit) enz.
Daar komt bij dat je dergelijke afspraken regelmatig moet bespreken/herzien om rekening te houden met veranderde omstandigheden. Kinderen worden ouder; misschien is het niet meer zo belangrijk in hetzelfde dorp te wonen als ze naar de middelbare school gaan. De voogd gaat scheiden en/of gaat een nieuwe relatie aan, krijgt zelf kinderen, gaat verhuizen, wil naar het buitenland, krijgt geld- of andere problemen, wordt ziek,... Misschien gaan je kinderen op hoog niveau sporten en vind je het fijn als ze bij een voogd terechtkomen met kinderen die dat ook doen.
Nu doet zich zo'n omstandigheid voor (een nieuwe partner die geen voogd wil zijn voor de kinderen) en moet je dus opnieuw het gesprek aangaan. Het is natuurlijk aan haar partner om te besluiten welke positie hij daarin inneemt, maar de positie van TO is duidelijk. De zus van haar partner en haar man moeten dit ook weten, zodat zij eventueel een andere beslissing kunnen nemen.
Het lijkt me voor niemand wenselijk de kinderen na het overlijden onder te brengen in een huishouden met ofwel 1) een oom met een partner die de kinderen liever niet in huis wil hebben of 2) een oom die als gevolg van het overlijden van hun ouders en de voogdij zijn relatie heeft verbroken en middenin in een scheiding zit.
Het is voor iedereen beter als dit nu uitgepraat wordt. Misschien kunnen TO's bezwaren worden weggenomen, misschien willen haar schoonzus en zwager een andere oplossing zoeken, misschien besluiten TO en haar partner uit elkaar te gaan. Hoe dan ook kan het gesprek beter nu plaatsvinden dan als de schoonzus en zwager overleden zouden zijn.
Ga in therapie!
vrijdag 3 februari 2012 om 12:06
quote:toffifee schreef op 03 februari 2012 @ 10:50:
Mijn man is ooit gevraagd tijdens kraambezoek of hij voogd wilde zijn van zijn neefjes. Het werd als grapje gevraagd en hij heeft daar toen geen antwoord op gegeven. Later werd er weer door middel van een grapje aan gerefereerd. Weer is mijn man er niet op in gegaan. Wij hopen heel hard dat er niets gebeurdHoe bedoel je? Dat ze buiten jullie medeweten een notariële akte hebben laten opstellen waarin jullie als voogd worden aangewezen? Daar moeten jullie dan nog wel mee instemmen.
Mijn man is ooit gevraagd tijdens kraambezoek of hij voogd wilde zijn van zijn neefjes. Het werd als grapje gevraagd en hij heeft daar toen geen antwoord op gegeven. Later werd er weer door middel van een grapje aan gerefereerd. Weer is mijn man er niet op in gegaan. Wij hopen heel hard dat er niets gebeurdHoe bedoel je? Dat ze buiten jullie medeweten een notariële akte hebben laten opstellen waarin jullie als voogd worden aangewezen? Daar moeten jullie dan nog wel mee instemmen.
Ga in therapie!
vrijdag 3 februari 2012 om 12:08
vrijdag 3 februari 2012 om 12:13
Mijn nichtje zou direct bij ons welkom zijn, haar aanstaande zusje ook. Zwaar, absoluut, maar hé, het zijn wel mijn nichtjes !!
En om dat zwaar te vinden heb je niet eens gedragsproblematiek nodig. Alleen al het gedoe met crèche, NSO etc..........
En om dat zwaar te vinden heb je niet eens gedragsproblematiek nodig. Alleen al het gedoe met crèche, NSO etc..........
Betty White: "Once you go blackberry... Hmmmmmhmmmm"
vrijdag 3 februari 2012 om 12:17
Mijn vriend is voogd voor de inmiddels twee jonge kinderen van zijn zus. We hadden al een relatie toen eerste kind werd geborn en mijn vriend deze vraag kreeg. We hebben hier samen over gepraat. Het gaat er vooral om dat de kinderen bij hem komen voor eerste opvang en dat hij de kinderen gaat begeleiden passende woonruimte bij hemzelf of bij iemand anders.
Ik heb wel gezegd dat ik vind dat vriend dan moet zorgen dat hij kinderen vaak genoeg ziet om band mee op te bouwen. Mijn vriend is geen voorstander van voogd zijn voor kinderen van vrienden, omdat je nooit weet hoe vriendschappen lopen.
Hoe is jouw band met de kinderen?
Ik heb wel gezegd dat ik vind dat vriend dan moet zorgen dat hij kinderen vaak genoeg ziet om band mee op te bouwen. Mijn vriend is geen voorstander van voogd zijn voor kinderen van vrienden, omdat je nooit weet hoe vriendschappen lopen.
Hoe is jouw band met de kinderen?
vrijdag 3 februari 2012 om 12:20
Dat hangt ervan af hoe je het vastlegt, Valentinamaria. Je kan vastleggen dat de kinderen bij jou komen wonen maar ook dat jij zorgt voor een passende oplossing voor de kinderen. Dat kan dan ook bij iemand anders zijn. Wellicht is dit een mogelijkheid voor TO en haar partner: hij zorgt voor een oplossing maar dat is niet per se bij hem in huis.
Ik vind het goed dat TO dit ter sprake brengt. Tegenover haar schoonzus is van haar partner het erg oneerlijk om het te doen overkomen alsof hij haar kinderen wil opvangen mocht haar iets overkomen, terwijl hij dat eigenlijk helemaal niet wil. Hij is alleen te laf om dat te zeggen
Het klinkt wel heel nobel maar de kinderen worden gegarandeerd de dupe van dit conflictontwijkende gedrag als hun ouders zouden overlijden. Man van TO moet dus gewoon het gesprek aangaan.
Ik vind het goed dat TO dit ter sprake brengt. Tegenover haar schoonzus is van haar partner het erg oneerlijk om het te doen overkomen alsof hij haar kinderen wil opvangen mocht haar iets overkomen, terwijl hij dat eigenlijk helemaal niet wil. Hij is alleen te laf om dat te zeggen
Het klinkt wel heel nobel maar de kinderen worden gegarandeerd de dupe van dit conflictontwijkende gedrag als hun ouders zouden overlijden. Man van TO moet dus gewoon het gesprek aangaan.
Ga in therapie!
vrijdag 3 februari 2012 om 12:22
Na overlijden van de ouders wordt er door een rechter gekeken waar de kinderen terecht komen. Je kan als ouders wel een wens hebben en daar wordt dan nagekeken.
Maar ik ben ook Roomser dan de paus, want de kinderen van beide zussen zijn hier meer dan welkom, de neefjes en nichtjes van mijn man trouwens ook. Ook die met psychische stoornissen.
Ik heb een groot huis en hart en in beide is ruimte. Dat het moeilijk is, ja uiteraard, maar zo'n vanzelfsprekendheid in ons gezin/familie, in mijn ogen is dat houden van.
Maar ik ben ook Roomser dan de paus, want de kinderen van beide zussen zijn hier meer dan welkom, de neefjes en nichtjes van mijn man trouwens ook. Ook die met psychische stoornissen.
Ik heb een groot huis en hart en in beide is ruimte. Dat het moeilijk is, ja uiteraard, maar zo'n vanzelfsprekendheid in ons gezin/familie, in mijn ogen is dat houden van.
vrijdag 3 februari 2012 om 12:25
jij stipt iets heel belangrijks aan boekenlegger, de band die je met de kinderen hebt.
ik ben weduwe, heb 2 kleine kinderen, kom zelf uit een groot gezin.
na veel gesprekken met instanties heb ik geen voogd aangesteld.
mijn familie zal met alle liefde mijn kinderen opnemen mocht er iets met mij gebeuren. bij wie ze terechtkomen maakt niet uit, mijn kinderen hebben met al mijn broers en zussen een goeie band. t is maar net wie er op dat moment het meest geschikt voor is.
verder heb ik een goeie levensverzekering, een huis met een leuk stukje overwaarde. hoefde van mijn familie niet, maar ik vind het een fijn idee dat er niemand krom hoeft te liggen voor mijn kinderen.
ik ben weduwe, heb 2 kleine kinderen, kom zelf uit een groot gezin.
na veel gesprekken met instanties heb ik geen voogd aangesteld.
mijn familie zal met alle liefde mijn kinderen opnemen mocht er iets met mij gebeuren. bij wie ze terechtkomen maakt niet uit, mijn kinderen hebben met al mijn broers en zussen een goeie band. t is maar net wie er op dat moment het meest geschikt voor is.
verder heb ik een goeie levensverzekering, een huis met een leuk stukje overwaarde. hoefde van mijn familie niet, maar ik vind het een fijn idee dat er niemand krom hoeft te liggen voor mijn kinderen.
wij slapen nooit.
vrijdag 3 februari 2012 om 12:35
Dubiootje, als TO haar OP anders had verwoord en duidelijk had gezegd dat ook haar partner de kinderen niet in huis wil, maar voor een andere oplossing wil zorgen, was iig mijn reactie heel anders geweest. Nu wekte ze de indruk dat hij de kinderen wel in huis wil, maar zij niet en gezien het feit dat die belofte al voor haar tijd is gedaan, vond en vind ik nog steeds dat het niet aan haar is/was.
Nu het verhaal duidelijker wordt, denk ik dat ze met zus om de tafel moeten gaan zitten om te overleggen
Nu het verhaal duidelijker wordt, denk ik dat ze met zus om de tafel moeten gaan zitten om te overleggen
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
vrijdag 3 februari 2012 om 12:42
Als ik deze vraag vijf jaar terug had gehad had ik ook geantwoord dat ik een groot hart heb, dat je dat vanzelfsprekend doet. Dat ik er nu twijfels over heb staat mijn inziens los van of ik wel of geen groot hart heb.
Tijdelijke opvang staat ook niet ter discussie. Maar ik heb het gevoel dat ik deze kinderen niet kan bieden wat ze nodig hebben. En daar maak ik me zorgen over.
Tijdelijke opvang staat ook niet ter discussie. Maar ik heb het gevoel dat ik deze kinderen niet kan bieden wat ze nodig hebben. En daar maak ik me zorgen over.
vrijdag 3 februari 2012 om 12:43
quote:Snormel schreef op 03 februari 2012 @ 10:57:
Ik vind het überhaupt niet handig om vooraf beloftes te vragen of te doen over het in huis nemen van kinderen. Het is veel verstandiger om te beloven dat jij degene bent die verantwoordelijk is voor het vinden van een goede oplossing, en dat hoeft niet per se te betekenen (maar kan wel) dat je ze zelf in huis neemt.
Zo'n belofte gaat over een hele lange periode en in de tussentijd kan er van alles veranderen: nieuwe partner, emigratie, gezondheidsproblemen, veranderende opvattingen, geldproblemen.....waardoor het in huis nemen niet meer haalbaar of wenselijk is.
En je ziet wat er van komt: mensen durven eenmaal gedane beloftes niet meer ter discussie te stellen.
Helemaal mee eens!
Ik vind het erg verstandig dat je je afvraagt of je dit wel kunt. Natuurlijk zijn er mensen waarbij dit allemaal wel past en probleemloos gaat, maar als je voor jezelf en jouw gezin voorziet dat het wel problemen oplevert vind ik het erg verstandig om daar eerlijk over na te denken. Ik denk overigens niet dat TO de kinderen in de kou zou laten staan en geen opvang zou bieden, voor de eerste tijd. Maar ik vind het heel verstandig om na te denken wat voor de langere termijn de beste oplossing zou zijn. Dat hoeft natuurlijk niet bij jullie in huis te zijn. Als dat 7 ongelukkige mensen oplevert, omdat iedereen elkaar op de zenuwen werkt dan zijn daar vast betere oplossingen voor te bedenken.
Jammer dat je vriend het gesprek niet aan durft te gaan met zijn zus.
Ik vind het überhaupt niet handig om vooraf beloftes te vragen of te doen over het in huis nemen van kinderen. Het is veel verstandiger om te beloven dat jij degene bent die verantwoordelijk is voor het vinden van een goede oplossing, en dat hoeft niet per se te betekenen (maar kan wel) dat je ze zelf in huis neemt.
Zo'n belofte gaat over een hele lange periode en in de tussentijd kan er van alles veranderen: nieuwe partner, emigratie, gezondheidsproblemen, veranderende opvattingen, geldproblemen.....waardoor het in huis nemen niet meer haalbaar of wenselijk is.
En je ziet wat er van komt: mensen durven eenmaal gedane beloftes niet meer ter discussie te stellen.
Helemaal mee eens!
Ik vind het erg verstandig dat je je afvraagt of je dit wel kunt. Natuurlijk zijn er mensen waarbij dit allemaal wel past en probleemloos gaat, maar als je voor jezelf en jouw gezin voorziet dat het wel problemen oplevert vind ik het erg verstandig om daar eerlijk over na te denken. Ik denk overigens niet dat TO de kinderen in de kou zou laten staan en geen opvang zou bieden, voor de eerste tijd. Maar ik vind het heel verstandig om na te denken wat voor de langere termijn de beste oplossing zou zijn. Dat hoeft natuurlijk niet bij jullie in huis te zijn. Als dat 7 ongelukkige mensen oplevert, omdat iedereen elkaar op de zenuwen werkt dan zijn daar vast betere oplossingen voor te bedenken.
Jammer dat je vriend het gesprek niet aan durft te gaan met zijn zus.
vrijdag 3 februari 2012 om 12:57
quote:loolaa4 schreef op 03 februari 2012 @ 12:42:
Tijdelijke opvang staat ook niet ter discussie. Maar ik heb het gevoel dat ik deze kinderen niet kan bieden wat ze nodig hebben. En daar maak ik me zorgen over.Dit vind ik erg mooi. Dit is nadenken. Durf a.j.b. het gesprek aan te gaan met je schoonzus. En ook met je partner. Zodat jullie als (schoon)familie de zaken goed kunnen regelen. Voor een situatie waarvan iedereen hoopt dat het niet zal gebeuren. Maar mocht het onverhoopt toch nodig zijn: dat de dingen dan zo gedaan zijn dat iedereen er vrede mee heeft.
Tijdelijke opvang staat ook niet ter discussie. Maar ik heb het gevoel dat ik deze kinderen niet kan bieden wat ze nodig hebben. En daar maak ik me zorgen over.Dit vind ik erg mooi. Dit is nadenken. Durf a.j.b. het gesprek aan te gaan met je schoonzus. En ook met je partner. Zodat jullie als (schoon)familie de zaken goed kunnen regelen. Voor een situatie waarvan iedereen hoopt dat het niet zal gebeuren. Maar mocht het onverhoopt toch nodig zijn: dat de dingen dan zo gedaan zijn dat iedereen er vrede mee heeft.
vrijdag 3 februari 2012 om 13:17
En ik begrijp dat in mijn OP niet alles naar voren komt. Ik probeerde het compact op te schrijven. Bovendien komt het er naar mijn idee wel op neer dat mijn vriend de kinderen wel in huis wil nemen, omdat hij dat ooit beloofd heeft en zich moreel verplicht voelt, maar niet omdat hij dat echt wil. Ik vind het lastig hoe ik dat in een paar woorden helder neer kan zetten voor jullie.
vrijdag 3 februari 2012 om 13:32
Dus hij wil het eigenlijk ook niet, maar hij voelt zich verplicht? Heeft zijn zus nog andere mogelijkheden, zoals ouders, vrienden, andere familie? Want dan zou ik wel eerlijk zijn en haar de kans geven iemand te zoeken die het wel oprecht wil.
Als er geen andere mogelijkheden zijn dan vind ik eerlijk gezegd dat je er alles aan moet doen om die kinderen op te vangen als dat beloofd is.
Als er geen andere mogelijkheden zijn dan vind ik eerlijk gezegd dat je er alles aan moet doen om die kinderen op te vangen als dat beloofd is.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
vrijdag 3 februari 2012 om 14:06
Reden voor hem om het niet te willen is dat een kind echt oppositioneel gedrag vertoont. Hij slaat en schopt tegen alles, zoekt continu het conflict op etc. Mijn vriend geeft aan minder liefde voor dit kind te voelen dan voor de andere twee. En hij vreest dat de invloed daarvan op onze kinderen groot zal zijn.
We staan er in die zin wel hetzelfde in dat hij ook het liefst een passende oplossing zou vinden (al is die volgens mij niet makkelijk te vinden), maar dat ik het eerlijker zou vinden dit uit te spreken naar schoonzus (die ervanuitgaat dat kinderen bij ons zullen worden opgevoed) en hij het als verraad zou ervaren.
We staan er in die zin wel hetzelfde in dat hij ook het liefst een passende oplossing zou vinden (al is die volgens mij niet makkelijk te vinden), maar dat ik het eerlijker zou vinden dit uit te spreken naar schoonzus (die ervanuitgaat dat kinderen bij ons zullen worden opgevoed) en hij het als verraad zou ervaren.
vrijdag 3 februari 2012 om 14:20
quote:Aureel schreef op 03 februari 2012 @ 10:19:
Ik verbaas me echt over deze reacties. Zou er zelf namelijk ook absoluut geen trek in hebben. Allemaal heel zielig voor die kinderen natuurlijk, als dit gebeurt. Maar waarom zou TO degene zijn die hiervoor verantwoordelijk moet nemen? Zij heeft de kinderen toch niet ter wereld gebracht? En er ook niet voor gekozen om de voogdij op zich te nemen. Het lijkt me toch dat je hierover binnen een relatie tenminste een normaal gesprek over moet kunnen hebben, waarin rekening wordt gehouden met de wensen van beide partners.Helemaal eens wat Aureel schrijft.
Ik verbaas me echt over deze reacties. Zou er zelf namelijk ook absoluut geen trek in hebben. Allemaal heel zielig voor die kinderen natuurlijk, als dit gebeurt. Maar waarom zou TO degene zijn die hiervoor verantwoordelijk moet nemen? Zij heeft de kinderen toch niet ter wereld gebracht? En er ook niet voor gekozen om de voogdij op zich te nemen. Het lijkt me toch dat je hierover binnen een relatie tenminste een normaal gesprek over moet kunnen hebben, waarin rekening wordt gehouden met de wensen van beide partners.Helemaal eens wat Aureel schrijft.
vrijdag 3 februari 2012 om 14:29
quote:loolaa4 schreef op 03 februari 2012 @ 14:06:
Reden voor hem om het niet te willen is dat een kind echt oppositioneel gedrag vertoont. Hij slaat en schopt tegen alles, zoekt continu het conflict op etc. Mijn vriend geeft aan minder liefde voor dit kind te voelen dan voor de andere twee. En hij vreest dat de invloed daarvan op onze kinderen groot zal zijn.
We staan er in die zin wel hetzelfde in dat hij ook het liefst een passende oplossing zou vinden (al is die volgens mij niet makkelijk te vinden), maar dat ik het eerlijker zou vinden dit uit te spreken naar schoonzus (die ervanuitgaat dat kinderen bij ons zullen worden opgevoed) en hij het als verraad zou ervaren.Met andere woorden: jullie hebben gewoon geen zin in een lastpak. Zeg dat dan gewoon tegen je schoonzus en zwager.....
Reden voor hem om het niet te willen is dat een kind echt oppositioneel gedrag vertoont. Hij slaat en schopt tegen alles, zoekt continu het conflict op etc. Mijn vriend geeft aan minder liefde voor dit kind te voelen dan voor de andere twee. En hij vreest dat de invloed daarvan op onze kinderen groot zal zijn.
We staan er in die zin wel hetzelfde in dat hij ook het liefst een passende oplossing zou vinden (al is die volgens mij niet makkelijk te vinden), maar dat ik het eerlijker zou vinden dit uit te spreken naar schoonzus (die ervanuitgaat dat kinderen bij ons zullen worden opgevoed) en hij het als verraad zou ervaren.Met andere woorden: jullie hebben gewoon geen zin in een lastpak. Zeg dat dan gewoon tegen je schoonzus en zwager.....
