Relaties
alle pijlers
discussie met partner over voogdij
vrijdag 3 februari 2012 om 10:07
Hoi,
Gisteravond met mijn vriend een discussie gehad over het wel of niet op ons willen nemen van voogdij van de kinderen van zijn zus. Hij heeft hier jaren geleden voor getekend, toen wij nog geen relatie hadden. Het voelt heel egoistisch, maar eigenlijk zou ik het niet zien zitten hun drie kinderen in huis te nemen wanneer zus en haar partner zouden overlijden. Dit heb ik tegen mijn partner gezegd voordat we gingen samenwonen. Hij benoemde toen dat er een clausule instond en dat we dan samen op zoek zouden gaan naar een passende oplossing.
Nu kwam het onderwerp gisteren weer te sprake, omdat er niet snel een passende oplossing zal zijn. De kinderen zouden bij elkaar moeten blijven, en in hetzelfde dorp moeten blijven wonen. Dat maakt de spoeling natuurlijk erg dun. Natuurlijk is de kans uiterst klein dat zich zon situatie voor zal doen gelukkig, maar zijn zus heeft het natuurlijk niet voor niets gevraagd. Wat zouden jullie doen? Laten rusten of juist bespreken?
Gisteravond met mijn vriend een discussie gehad over het wel of niet op ons willen nemen van voogdij van de kinderen van zijn zus. Hij heeft hier jaren geleden voor getekend, toen wij nog geen relatie hadden. Het voelt heel egoistisch, maar eigenlijk zou ik het niet zien zitten hun drie kinderen in huis te nemen wanneer zus en haar partner zouden overlijden. Dit heb ik tegen mijn partner gezegd voordat we gingen samenwonen. Hij benoemde toen dat er een clausule instond en dat we dan samen op zoek zouden gaan naar een passende oplossing.
Nu kwam het onderwerp gisteren weer te sprake, omdat er niet snel een passende oplossing zal zijn. De kinderen zouden bij elkaar moeten blijven, en in hetzelfde dorp moeten blijven wonen. Dat maakt de spoeling natuurlijk erg dun. Natuurlijk is de kans uiterst klein dat zich zon situatie voor zal doen gelukkig, maar zijn zus heeft het natuurlijk niet voor niets gevraagd. Wat zouden jullie doen? Laten rusten of juist bespreken?
vrijdag 3 februari 2012 om 20:09
Als mijn zus/broer een paar kinderen heeft die ook nog eens problemen hebben, dan is het jammer maar dan wil ik ze niet hebben.
Ik zou wel mijn best doen om een goed tehuis te vinden. Met verzorgers die beter om kunnen gaan met kinderen die problemen hebben dan ik.
Helemaal als ik zelf ook al kinderen zou hebben.
Ik zou wel mijn best doen om een goed tehuis te vinden. Met verzorgers die beter om kunnen gaan met kinderen die problemen hebben dan ik.
Helemaal als ik zelf ook al kinderen zou hebben.
zaterdag 4 februari 2012 om 11:46
Met verbazing heb ik de reacties op dit topic gelezen. Met name het punt dat je een twijfel niet eens mag bespreken, het lijkt wel een taboe. Als een van de twee geen kinderwens zou hebben vindt men over het algemeen dat dan beter niet aan kinderen begonnen kan worden. In dit geval mag er niet eens over gesproken worden, of zoals velen hier geschreven hebben, de relatie moet worden beeindigd. Dit legt wel een druk bij degenen die een voogd gaan uitzoeken, voor je het weet ben je de oorzaak van een relatiebreuk want stel dat een van de twee wilt weigeren. Daarbij, termen als egoistisch, geen groot hart, bekrompen om er zo naar te kijken. Het getuigt juist van eerlijkheid, maar ook trouw naar jezelf en de ouders wanneer je open en eerlijk durft te bespreken wat je wilt en kan bieden. Verbazingwekkend hoe kortzichtig sommige reacties hier zijn. Alsof to niet van haar familie houdt als ze de mogelijkheden niet heeft of het niet kan waarmaken. Ik hoop dat de vriend van TO niet zo bekrompen is.
zondag 5 februari 2012 om 09:23
Degenen die roepen dat ze hun neefjes en nichtjes zo in huis zouden nemen, hebben makkelijk praten omdat ze dol op hen zijn. Dat zegt niets over wat je zou doen als dat niet zo was.
Net zo goed als de ouders goed moeten nadenken over wie ze als voogd aanwijzen, moeten de voogden goed nadenken of ze dat willen en hoe ze dat gaan oplossen als de situatie zich voordoet.
Lolaa, je vriend zou de financiële consequenties als uitgangspunt kunnen gebruiken voor een gesprek met zus. Het opvoeden van drie kinderen brengt heel veel kosten met zich mee! Als de ouders willen dat de kinderen bv. buitenschoolse activiteiten kunnen doen, op vakantie kunnen gaan en kunnen gaan studeren, dan moet daar wel geld voor zijn. Jullie hebben het nu al niet breed, dus met 3 kinderen erbij kan het betekenen dat vakanties bijna onbetaalbaar worden en dat er voor alle kinderen te weinig geld is om te sporten, te gaan studeren enz.
Het is nogal naïef van jou om te stellen dat geld niet zo belangrijk is, maar al helemaal van de ouders om niets te regelen! Je wilt je kinderen toch goed verzorgd achterlaten? Of mogen de voogden dat probleem oplossen als jij eenmaal dood bent?
Ik zou dit gesprek heel tactvol aangaan en vragen hoe zaken geregeld zijn vanuit bezorgdheid om de kinderen. Dat kan bijna niet verkeerd vallen. Uiteraard nooit zeggen dat deze zorg uit jou ontstond, het moet van je vriend uitgaan. Als het gesprek eenmaal gaande is, zal er ook ruimte zijn om andere dingen re bespreken, nl. dat vriend graag wil zoeken naar een passende oplossing voor de kinderen en daarbij zal kijken wat op dat moment in het belang van de kinderen is, niet dat de beslissing bij wie ze gaan wonen nu al wordt vastgelegd. Je kan immers niet in de toekomst kijken. Als je voortdurend spreekt vanuit het belang van de kinderen, kan dat bijna niet verkeerd worden opgevat. Dit is immers precies de reden voor de ouders om dit te willen regelen.
Nog iets: niets zeggen is heel oneerlijk tegenover de ouders. Het is verraad om nu iets te zeggen? Hoe zou je het noemen als de kinderen na het overlijden van de ouders in een pleeggezin worden geplaatst? Want daar hebben jullie het over en de ouders weten hier niets van!!
Net zo goed als de ouders goed moeten nadenken over wie ze als voogd aanwijzen, moeten de voogden goed nadenken of ze dat willen en hoe ze dat gaan oplossen als de situatie zich voordoet.
Lolaa, je vriend zou de financiële consequenties als uitgangspunt kunnen gebruiken voor een gesprek met zus. Het opvoeden van drie kinderen brengt heel veel kosten met zich mee! Als de ouders willen dat de kinderen bv. buitenschoolse activiteiten kunnen doen, op vakantie kunnen gaan en kunnen gaan studeren, dan moet daar wel geld voor zijn. Jullie hebben het nu al niet breed, dus met 3 kinderen erbij kan het betekenen dat vakanties bijna onbetaalbaar worden en dat er voor alle kinderen te weinig geld is om te sporten, te gaan studeren enz.
Het is nogal naïef van jou om te stellen dat geld niet zo belangrijk is, maar al helemaal van de ouders om niets te regelen! Je wilt je kinderen toch goed verzorgd achterlaten? Of mogen de voogden dat probleem oplossen als jij eenmaal dood bent?
Ik zou dit gesprek heel tactvol aangaan en vragen hoe zaken geregeld zijn vanuit bezorgdheid om de kinderen. Dat kan bijna niet verkeerd vallen. Uiteraard nooit zeggen dat deze zorg uit jou ontstond, het moet van je vriend uitgaan. Als het gesprek eenmaal gaande is, zal er ook ruimte zijn om andere dingen re bespreken, nl. dat vriend graag wil zoeken naar een passende oplossing voor de kinderen en daarbij zal kijken wat op dat moment in het belang van de kinderen is, niet dat de beslissing bij wie ze gaan wonen nu al wordt vastgelegd. Je kan immers niet in de toekomst kijken. Als je voortdurend spreekt vanuit het belang van de kinderen, kan dat bijna niet verkeerd worden opgevat. Dit is immers precies de reden voor de ouders om dit te willen regelen.
Nog iets: niets zeggen is heel oneerlijk tegenover de ouders. Het is verraad om nu iets te zeggen? Hoe zou je het noemen als de kinderen na het overlijden van de ouders in een pleeggezin worden geplaatst? Want daar hebben jullie het over en de ouders weten hier niets van!!
Ga in therapie!
zondag 5 februari 2012 om 09:34
quote:dubiootje schreef op 05 februari 2012 @ 09:23:
Lolaa, je vriend zou de financiële consequenties als uitgangspunt kunnen gebruiken voor een gesprek met zus. Het opvoeden van drie kinderen brengt heel veel kosten met zich mee! Als de ouders willen dat de kinderen bv. buitenschoolse activiteiten kunnen doen, op vakantie kunnen gaan en kunnen gaan studeren, dan moet daar wel geld voor zijn. Jullie hebben het nu al niet breed, dus met 3 kinderen erbij kan het betekenen dat vakanties bijna onbetaalbaar worden en dat er voor alle kinderen te weinig geld is om te sporten, te gaan studeren enz.
Het is nogal naïef van jou om te stellen dat geld niet zo belangrijk is, maar al helemaal van de ouders om niets te regelen! Je wilt je kinderen toch goed verzorgd achterlaten? Of mogen de voogden dat probleem oplossen als jij eenmaal dood bent?
De zaken moeten goed geregeld zijn, helemaal mee eens. Maar als je geld als een van de randvoorwaarden neemt dan word voogdijschap voor vrijwel ieder onmogelijk om te aanvaarden.
Als je er van uitgaat van bovenstaande (studie, vakanties, buiten schoolse activiteiten etc) allemaal gewaarborgd zijn alvorens zo'n besluit te kunnen nemen kan 90% van de ouders geen voogd aanwijzen. Het zou namelijk betekenen dat je per kind ca. een ton op de bank moet hebben staan zodat de eventuele voogden uit de kosten komen.
Als je dat doortrekt zou je pas aan een kind mogen beginnen als je genoeg gespaard hebt om een eventuele voogd een ton uit te kunnen betalen.
Daar zou het toch niet om moeten gaan? Het moet gaan om de intentie, de wens om voor zo'n kind het beste te willen.
Lolaa, je vriend zou de financiële consequenties als uitgangspunt kunnen gebruiken voor een gesprek met zus. Het opvoeden van drie kinderen brengt heel veel kosten met zich mee! Als de ouders willen dat de kinderen bv. buitenschoolse activiteiten kunnen doen, op vakantie kunnen gaan en kunnen gaan studeren, dan moet daar wel geld voor zijn. Jullie hebben het nu al niet breed, dus met 3 kinderen erbij kan het betekenen dat vakanties bijna onbetaalbaar worden en dat er voor alle kinderen te weinig geld is om te sporten, te gaan studeren enz.
Het is nogal naïef van jou om te stellen dat geld niet zo belangrijk is, maar al helemaal van de ouders om niets te regelen! Je wilt je kinderen toch goed verzorgd achterlaten? Of mogen de voogden dat probleem oplossen als jij eenmaal dood bent?
De zaken moeten goed geregeld zijn, helemaal mee eens. Maar als je geld als een van de randvoorwaarden neemt dan word voogdijschap voor vrijwel ieder onmogelijk om te aanvaarden.
Als je er van uitgaat van bovenstaande (studie, vakanties, buiten schoolse activiteiten etc) allemaal gewaarborgd zijn alvorens zo'n besluit te kunnen nemen kan 90% van de ouders geen voogd aanwijzen. Het zou namelijk betekenen dat je per kind ca. een ton op de bank moet hebben staan zodat de eventuele voogden uit de kosten komen.
Als je dat doortrekt zou je pas aan een kind mogen beginnen als je genoeg gespaard hebt om een eventuele voogd een ton uit te kunnen betalen.
Daar zou het toch niet om moeten gaan? Het moet gaan om de intentie, de wens om voor zo'n kind het beste te willen.
zondag 5 februari 2012 om 10:21
quote:dubiootje schreef op 05 februari 2012 @ 09:23:Als het gesprek eenmaal gaande is, zal er ook ruimte zijn om andere dingen re bespreken, nl. dat vriend graag wil zoeken naar een passende oplossing voor de kinderen en daarbij zal kijken wat op dat moment in het belang van de kinderen is, niet dat de beslissing bij wie ze gaan wonen nu al wordt vastgelegd.Hmm, als je eigenlijk de kinderen niet wilt nemen, weet ik niet of de kosten de handigste gespreksopener zijn. Dan kan de zus het achteraf makkelijk opvatten als "ze willen niet omdat ze het te duur vinden en dan niet meer op vakantie kunnen".
zondag 5 februari 2012 om 10:22
Je hoeft niet per se een ton op de bank te hebben staan, maar je kan wel iets regelen, zoals een levensverzekering, een testament, een uitvaartverzekering, nabestaandenpensioen enz. Dat soort dingen moet je sowieso regelen als je kinderen hebt. Je wilt ze toch goed verzorgd achterlaten?
Goede bedoelingen zijn een goed begin als ze leiden tot acties. Goede bedoelingen kunnen ook tot rampzalige situaties leiden. Goede bedoelingen moet je koppelen aan gezond verstand.
Goede bedoelingen zijn een goed begin als ze leiden tot acties. Goede bedoelingen kunnen ook tot rampzalige situaties leiden. Goede bedoelingen moet je koppelen aan gezond verstand.
Ga in therapie!
zondag 5 februari 2012 om 10:24
Ik bedoel inderdaad dat liefde op de eerste plaats moet komen. Maar natuurlijk is het financiele aspect ook van belang, dat is voor mij echter niet de reden dat ik erover twijfel. Ik zie het inderdaad precies zo, dat het juist eerlijk is het gesprek wel aan te gaan. Dat is ook waarom ik de discussie ben aangegaan. En ik weet wel zeker dat het bij mijn partner ook als verraad zou voelen wanneer de ouders zouden overlijden en wij de kinderen niet in huis zouden nemen. Vandaar inderdaad dat ik het belangrijk vind het gesprek aan te gaan, en inderdaad met het belang van de kinderen voorop.
zondag 5 februari 2012 om 10:38
nou.. ik snap TO wel deels...
Wij hebben min of meer in een soort gelijke situatie gezeten.. Kind van broer van man .. .ouders liggen in horror scheiding, moeder is van het pad, vader heeft het geprobeert met kind maar is mislukt, kind terug naar moeder.. is daar volledig aan het ontsporen... BJZ heeft vraag gesteld of ze niet elders kon wonen.. wij hebben geweigerd... hard ? nee.. verstandig. Ons gezin is niet de juiste plek voor haar.. Wij hebben zelf al 2 kinderen (autisten) die een speciale aanpak nodig hebben en een puberende dochter van 14 die nu soms ondersneeuwt.. Dan past een ontspoorde tiener van 16 met een gedragsprobleem, ontwikkelingsachterstand, laag iq en alles wat daar bij komt écht niet bij.. Daar hebben we het natuurlijk wel goed over gehad. Tis wel familie .. meiske kan er niets aan doen dat ze is (geworden) zoals ze is.. Maar na lang denken, praten en advies inwinnen hebben we dus besloten om het dus niet te doen.. Het is voor haar beter als ze op een professionele manier wordt opgevangen (ze gaat nu een traject in) en zo komen de familieverhoudingen niet op springen te staan.
Want we vonden en vinden wel dat áls je het doet, je er voor 200% voor moet gaan.. dat verdient een kind.. en dat konden wij, gezien onze eigen situatie, niet bieden.. Broer van man was het overigens roerend met ons eens..maar vond het wel fijn dat we er over na hebben willen denken..
Dus in die zin snap ik TO wel.. maar ik heb niet helder of de kinderen in kwestie probleem kinderen zijn..
want als in ons geval het kind geen probleem kind was geweest dan had het een ander geval geweest.. dan hadden we ruimte gemaakt en had het wel goed gekomen.. maar dit was voor ons gewoon niet te behappen.. helaas.. want het is niet leuk om te zien hoe een meiske de vernieling in gaat.. Financien speelden hierin overigens geen rol (kwam ergens voorbij).. Nu kijken we toe op afstand.. en hopen maar dat het goed komt..
Wij hebben min of meer in een soort gelijke situatie gezeten.. Kind van broer van man .. .ouders liggen in horror scheiding, moeder is van het pad, vader heeft het geprobeert met kind maar is mislukt, kind terug naar moeder.. is daar volledig aan het ontsporen... BJZ heeft vraag gesteld of ze niet elders kon wonen.. wij hebben geweigerd... hard ? nee.. verstandig. Ons gezin is niet de juiste plek voor haar.. Wij hebben zelf al 2 kinderen (autisten) die een speciale aanpak nodig hebben en een puberende dochter van 14 die nu soms ondersneeuwt.. Dan past een ontspoorde tiener van 16 met een gedragsprobleem, ontwikkelingsachterstand, laag iq en alles wat daar bij komt écht niet bij.. Daar hebben we het natuurlijk wel goed over gehad. Tis wel familie .. meiske kan er niets aan doen dat ze is (geworden) zoals ze is.. Maar na lang denken, praten en advies inwinnen hebben we dus besloten om het dus niet te doen.. Het is voor haar beter als ze op een professionele manier wordt opgevangen (ze gaat nu een traject in) en zo komen de familieverhoudingen niet op springen te staan.
Want we vonden en vinden wel dat áls je het doet, je er voor 200% voor moet gaan.. dat verdient een kind.. en dat konden wij, gezien onze eigen situatie, niet bieden.. Broer van man was het overigens roerend met ons eens..maar vond het wel fijn dat we er over na hebben willen denken..
Dus in die zin snap ik TO wel.. maar ik heb niet helder of de kinderen in kwestie probleem kinderen zijn..
want als in ons geval het kind geen probleem kind was geweest dan had het een ander geval geweest.. dan hadden we ruimte gemaakt en had het wel goed gekomen.. maar dit was voor ons gewoon niet te behappen.. helaas.. want het is niet leuk om te zien hoe een meiske de vernieling in gaat.. Financien speelden hierin overigens geen rol (kwam ergens voorbij).. Nu kijken we toe op afstand.. en hopen maar dat het goed komt..
poldervrouw wijzigde dit bericht op 05-02-2012 10:40
Reden: aanvulling
Reden: aanvulling
% gewijzigd
zondag 5 februari 2012 om 12:17
quote:loolaa4 schreef op 03 februari 2012 @ 19:55:
. Men mag dus wel goed afwegen wie gekozen wordt tot voogd, maar als je gekozen wordt mag jij of je partner geen twijfel tonen, dit zou immers een relatiebreaker kunnen zijn.
Nee en het in ieder geval niet uitspreken.
Heel, heel soms in het leven gaat het belang van een ander boven je eigen belang en als het familie is moet je op cruciale momenten gewoon zijn PUNT UIT
Als je mijn vriendin zou zijn en je twijfelde aan mijn beslissingen de kinderen van mijn zus op te vangen ging je de deur uit, -5,-10 maakt niet uit het Leger des Heils heeft vast nog wel opvang.
. Men mag dus wel goed afwegen wie gekozen wordt tot voogd, maar als je gekozen wordt mag jij of je partner geen twijfel tonen, dit zou immers een relatiebreaker kunnen zijn.
Nee en het in ieder geval niet uitspreken.
Heel, heel soms in het leven gaat het belang van een ander boven je eigen belang en als het familie is moet je op cruciale momenten gewoon zijn PUNT UIT
Als je mijn vriendin zou zijn en je twijfelde aan mijn beslissingen de kinderen van mijn zus op te vangen ging je de deur uit, -5,-10 maakt niet uit het Leger des Heils heeft vast nog wel opvang.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zondag 5 februari 2012 om 12:20
quote:Aureel schreef op 03 februari 2012 @ 10:26:
[...]
Ik vind het ook goed dat je hiermee zorgvuldig omgaat. Ik denk zelf dat kinderen beter af zijn in een pleeggezin waarin ze heel erg gewenst zijn, dan bij familie die er niet voor 100% voor wil gaan, om wat voor reden dan ook.
Ik kan wel janken bij het idee, dat wanneer mijn man en ik iets overkom, mijn zoon moet gaan leven bij wildvreemde mensen. Zijn ouders kwijt, zijn huis kwijt, zijn basis en vertrouwde omgeving weg en dan met al dat verdriet ipv naar zijn oom en tante gaan, naar wildvreemde
Hetzelfde geldt voor mijn neefje, als mijn broer en schoonzus iets overkomt, zijn wij het enige gezin die hem op kan nemen. Ik hou van dat ventje! Geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om hem bij een pleeggezin over te brengen! Mijn man denkt daar precies zo over.
[...]
Ik vind het ook goed dat je hiermee zorgvuldig omgaat. Ik denk zelf dat kinderen beter af zijn in een pleeggezin waarin ze heel erg gewenst zijn, dan bij familie die er niet voor 100% voor wil gaan, om wat voor reden dan ook.
Ik kan wel janken bij het idee, dat wanneer mijn man en ik iets overkom, mijn zoon moet gaan leven bij wildvreemde mensen. Zijn ouders kwijt, zijn huis kwijt, zijn basis en vertrouwde omgeving weg en dan met al dat verdriet ipv naar zijn oom en tante gaan, naar wildvreemde
Hetzelfde geldt voor mijn neefje, als mijn broer en schoonzus iets overkomt, zijn wij het enige gezin die hem op kan nemen. Ik hou van dat ventje! Geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om hem bij een pleeggezin over te brengen! Mijn man denkt daar precies zo over.
zondag 5 februari 2012 om 12:24
quote:hollebollegijs schreef op 05 februari 2012 @ 12:17:
[...]
Nee en het in ieder geval niet uitspreken.
Heel, heel soms in het leven gaat het belang van een ander boven je eigen belang en als het familie is moet je op cruciale momenten gewoon zijn PUNT UIT Het is zo gemakkelijk gezegd, HBG, maar ga er maar aan staan. Kinderen zijn geen postpakketje dat je zomaar even weer terug kunt sturen als blijkt dat het toch niet gaat.
[...]
Nee en het in ieder geval niet uitspreken.
Heel, heel soms in het leven gaat het belang van een ander boven je eigen belang en als het familie is moet je op cruciale momenten gewoon zijn PUNT UIT Het is zo gemakkelijk gezegd, HBG, maar ga er maar aan staan. Kinderen zijn geen postpakketje dat je zomaar even weer terug kunt sturen als blijkt dat het toch niet gaat.
De zin van het leven, die schrijf je zelf.
zondag 5 februari 2012 om 12:33
Ik vind dit wel een lastige. Het moet natuurlijk wel kunnen zonder enorme schade voor eigen gezin en mits in het belang van het kind zelf.
Maar ik vind ook wel dat er een soort verplichting bestaat naar familie toe.
Wij zijn ooit gevraagd door schoonzusje om in geval er iets met de ouders zou gebeuren de zorg voor hun kinderen op ons te nemen. Wij waren zelf bewust kinderloos. Daar heb ik toen wel ja op gezegd.
Gelukkig nooit nodig geweest, maar ook voor mijn eigen neefjes en nichtjes zou ik het doen.
Maar ik vind ook wel dat er een soort verplichting bestaat naar familie toe.
Wij zijn ooit gevraagd door schoonzusje om in geval er iets met de ouders zou gebeuren de zorg voor hun kinderen op ons te nemen. Wij waren zelf bewust kinderloos. Daar heb ik toen wel ja op gezegd.
Gelukkig nooit nodig geweest, maar ook voor mijn eigen neefjes en nichtjes zou ik het doen.
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
zondag 5 februari 2012 om 12:45
zo zwart is het niet hbg..
Er is een verplichting richting familie maar ten koste van alles.. Mijn eigen gezin ging in dit geval voor.. en dat hebben we besloten na zorgvuldige overweging .
Het is heel jammer voor het bewuste kind in dit geval, maar zij is beter af in een andere opvoedingssituatie dan ons gezin. Zij heeft een meervoudige problematiek die behoorlijk ernstig is.. dat is niet zomaar een kind wat je in huis zou nemen.. dat ging van ons als "ouders" dermate veel vragen dat het voor ons niet haalbaar zou zijn in combinatie met ons eigen pittige gezin..
in dit geval van TO kan ik niet zo goed inschatten hoe problematisch de bewuste kinderen zijn en hoe haar eigen gezin in elkaar steekt... dat zou een belemmering kunnen zijn.. er is gesproken over adhd en ocd .. is niet mis... Maar nogmaals.. het is niet zo vanzelfsprekend een kind in huis te nemen alleen maar omdat het familie is..
Er is een verplichting richting familie maar ten koste van alles.. Mijn eigen gezin ging in dit geval voor.. en dat hebben we besloten na zorgvuldige overweging .
Het is heel jammer voor het bewuste kind in dit geval, maar zij is beter af in een andere opvoedingssituatie dan ons gezin. Zij heeft een meervoudige problematiek die behoorlijk ernstig is.. dat is niet zomaar een kind wat je in huis zou nemen.. dat ging van ons als "ouders" dermate veel vragen dat het voor ons niet haalbaar zou zijn in combinatie met ons eigen pittige gezin..
in dit geval van TO kan ik niet zo goed inschatten hoe problematisch de bewuste kinderen zijn en hoe haar eigen gezin in elkaar steekt... dat zou een belemmering kunnen zijn.. er is gesproken over adhd en ocd .. is niet mis... Maar nogmaals.. het is niet zo vanzelfsprekend een kind in huis te nemen alleen maar omdat het familie is..
zondag 5 februari 2012 om 12:45
quote:Francelle schreef op 05 februari 2012 @ 12:24:
[...]
Het is zo gemakkelijk gezegd, HBG, maar ga er maar aan staan. Kinderen zijn geen postpakketje dat je zomaar even weer terug kunt sturen als blijkt dat het toch niet gaat.
Nogmaals soms moet je niet teveel denken maar er gewoon zijn.
Ik zal mijn verhaal vertellen omdat we binnen mijn familie hetzelfde hebben meegemaakt en iedereen er zonder te vragen was toen het MOEST
Mijn verhaal:
Een vrouwelijk familielid met zoontje belandde zwaar overspannen in de cisisopvang en de politie bracht het manneke (4 jaar) naar jeugdzorg die het kind in een noodopvang plaatste 200 km verderop.
Overigens geen kwaad woord over jeugdzorg zelfs alle lof.
Toen "wij" dat hoorden is direct een plan gemaakt, de mannen maakten een kinderkamer klaar (naar eigen mannen inzicht ) en de dames inclusief mijn moeder gingen onderhandelen met jeugdzorg omdat het niet een ABC tje is dat familie noodopvang mag verzorgen.
Verder is direct een inzameling gehouden voor de kosten van een
advocaat mocht jeugdzorg niet op een normale manier te overtuigen zijn geweest want daar leek het even op.
Maar eerlijk is eerlijk jeugdzorg zag de serieuze bedoelingen en binnen een week konden we het jongetje ophalen.
Uiteindelijk heeft deze opvang 6 jaar geduurd en iedereen bleef bijdragen aan de kosten en zo hoort het ook.
Moeder en zoon zijn weer verenigd, onder begeleiding van jeugdzorg die echt zijn best heeft gedaan dikke pluim.
Daarom schreef ik ook, soms, heel soms in je leven moet je er gewoon staan als het moet.
En ik weet zeker, als het nodig is staat iedereen met een telefoontje weer klaar en daar heb je familie voor toch.
[...]
Het is zo gemakkelijk gezegd, HBG, maar ga er maar aan staan. Kinderen zijn geen postpakketje dat je zomaar even weer terug kunt sturen als blijkt dat het toch niet gaat.
Nogmaals soms moet je niet teveel denken maar er gewoon zijn.
Ik zal mijn verhaal vertellen omdat we binnen mijn familie hetzelfde hebben meegemaakt en iedereen er zonder te vragen was toen het MOEST
Mijn verhaal:
Een vrouwelijk familielid met zoontje belandde zwaar overspannen in de cisisopvang en de politie bracht het manneke (4 jaar) naar jeugdzorg die het kind in een noodopvang plaatste 200 km verderop.
Overigens geen kwaad woord over jeugdzorg zelfs alle lof.
Toen "wij" dat hoorden is direct een plan gemaakt, de mannen maakten een kinderkamer klaar (naar eigen mannen inzicht ) en de dames inclusief mijn moeder gingen onderhandelen met jeugdzorg omdat het niet een ABC tje is dat familie noodopvang mag verzorgen.
Verder is direct een inzameling gehouden voor de kosten van een
advocaat mocht jeugdzorg niet op een normale manier te overtuigen zijn geweest want daar leek het even op.
Maar eerlijk is eerlijk jeugdzorg zag de serieuze bedoelingen en binnen een week konden we het jongetje ophalen.
Uiteindelijk heeft deze opvang 6 jaar geduurd en iedereen bleef bijdragen aan de kosten en zo hoort het ook.
Moeder en zoon zijn weer verenigd, onder begeleiding van jeugdzorg die echt zijn best heeft gedaan dikke pluim.
Daarom schreef ik ook, soms, heel soms in je leven moet je er gewoon staan als het moet.
En ik weet zeker, als het nodig is staat iedereen met een telefoontje weer klaar en daar heb je familie voor toch.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zondag 5 februari 2012 om 12:49
HBG: in die zin ben ik het eens dat een belang van een ander bijna altijd boven eigen belang gaat. Het makkelijkst is ook gewoon ja te zeggen. Als ik de enige zou zijn die daar last van zou ondervinden. Maar helaas is dat niet zo. Ik heb ook nog twee andere kinderen. En daarbij spreek ik mijn zorgen uit dat ik niet kan bieden wat ze nodig hebben. Ik weet niet of je het hele topic hebt gelezen, maar mijn partner wil ze eigenlijk ook niet in huis nemen. In de zin van kunnen. Het aankunnen.
zondag 5 februari 2012 om 12:52
@hbg.. maar dat is toch een heel ander verhaal..Dan praakt je niet over een kind met problemen maar een ouder die wegvalt.. Maar goed,, ik ga er niet vanuit dat het commentaar is op onze beslissing.. maar richting TO
Ik denk dat TO op zich recht heeft om vraagtekens te zetten. haar partner wil ze blijkbaar ook niet in huis nemen..
tja..
Ik denk dat TO op zich recht heeft om vraagtekens te zetten. haar partner wil ze blijkbaar ook niet in huis nemen..
tja..
zondag 5 februari 2012 om 12:54
quote:hollebollegijs schreef op 05 februari 2012 @ 12:45:
[...]
Nogmaals soms moet je niet teveel denken maar er gewoon zijn.
Ik zal mijn verhaal vertellen omdat we binnen mijn familie hetzelfde hebben meegemaakt en iedereen er zonder te vragen was toen het MOEST
Mijn verhaal:
Een vrouwelijk familielid met zoontje belandde zwaar overspannen in de cisisopvang en de politie bracht het manneke (4 jaar) naar jeugdzorg die het kind in een noodopvang plaatste 200 km verderop.
Overigens geen kwaad woord over jeugdzorg zelfs alle lof.
Toen "wij" dat hoorden is direct een plan gemaakt, de mannen maakten een kinderkamer klaar (naar eigen mannen inzicht ) en de dames inclusief mijn moeder gingen onderhandelen met jeugdzorg omdat het niet een ABC tje is dat familie noodopvang mag verzorgen.
Verder is direct een inzameling gehouden voor de kosten van een
advocaat mocht jeugdzorg niet op een normale manier te overtuigen zijn geweest want daar leek het even op.
Maar eerlijk is eerlijk jeugdzorg zag de serieuze bedoelingen en binnen een week konden we het jongetje ophalen.
Uiteindelijk heeft deze opvang 6 jaar geduurd en iedereen bleef bijdragen aan de kosten en zo hoort het ook.
Moeder en zoon zijn weer verenigd, onder begeleiding van jeugdzorg die echt zijn best heeft gedaan dikke pluim.
Daarom schreef ik ook, soms, heel soms in je leven moet je er gewoon staan als het moet.
En ik weet zeker, als het nodig is staat iedereen met een telefoontje weer klaar en daar heb je familie voor toch.Daar heb je inderdaad familie voor, Jullie hebben toen in het belang van het kind en zijn moeder gehandeld. Maar het is echt niet altijd in het belang van iedereen om zomaar even drie kinderen op te nemen in je eigen gezin. Dat ligt helemaal aan de situatie. Zou jij er in de situatie die TO beschrijft ook voor kiezen om zomaar even de kinderen in huis te nemen, vanwege een morele verplichting? Omdat het toen zo is afgesproken?
[...]
Nogmaals soms moet je niet teveel denken maar er gewoon zijn.
Ik zal mijn verhaal vertellen omdat we binnen mijn familie hetzelfde hebben meegemaakt en iedereen er zonder te vragen was toen het MOEST
Mijn verhaal:
Een vrouwelijk familielid met zoontje belandde zwaar overspannen in de cisisopvang en de politie bracht het manneke (4 jaar) naar jeugdzorg die het kind in een noodopvang plaatste 200 km verderop.
Overigens geen kwaad woord over jeugdzorg zelfs alle lof.
Toen "wij" dat hoorden is direct een plan gemaakt, de mannen maakten een kinderkamer klaar (naar eigen mannen inzicht ) en de dames inclusief mijn moeder gingen onderhandelen met jeugdzorg omdat het niet een ABC tje is dat familie noodopvang mag verzorgen.
Verder is direct een inzameling gehouden voor de kosten van een
advocaat mocht jeugdzorg niet op een normale manier te overtuigen zijn geweest want daar leek het even op.
Maar eerlijk is eerlijk jeugdzorg zag de serieuze bedoelingen en binnen een week konden we het jongetje ophalen.
Uiteindelijk heeft deze opvang 6 jaar geduurd en iedereen bleef bijdragen aan de kosten en zo hoort het ook.
Moeder en zoon zijn weer verenigd, onder begeleiding van jeugdzorg die echt zijn best heeft gedaan dikke pluim.
Daarom schreef ik ook, soms, heel soms in je leven moet je er gewoon staan als het moet.
En ik weet zeker, als het nodig is staat iedereen met een telefoontje weer klaar en daar heb je familie voor toch.Daar heb je inderdaad familie voor, Jullie hebben toen in het belang van het kind en zijn moeder gehandeld. Maar het is echt niet altijd in het belang van iedereen om zomaar even drie kinderen op te nemen in je eigen gezin. Dat ligt helemaal aan de situatie. Zou jij er in de situatie die TO beschrijft ook voor kiezen om zomaar even de kinderen in huis te nemen, vanwege een morele verplichting? Omdat het toen zo is afgesproken?
De zin van het leven, die schrijf je zelf.
zondag 5 februari 2012 om 12:56
En daarbij: elk verhaal staat op zich. Natuurlijk wil je klaar staan voor familie. Dat doen we ook. Andere neefjes en nichtjes zouden we mogelijk wel op kunnen vangen. Soms is het beter je verstand te volgen in plaats van je gevoel. Want natuurlijk voelt het als tekortschieten naar familie toe. En naar jezelf toe.
zondag 5 februari 2012 om 13:21
quote:loolaa4 schreef op 05 februari 2012 @ 12:56:
En daarbij: elk verhaal staat op zich. Natuurlijk wil je klaar staan voor familie. Dat doen we ook. Andere neefjes en nichtjes zouden we mogelijk wel op kunnen vangen. Soms is het beter je verstand te volgen in plaats van je gevoel. Want natuurlijk voelt het als tekortschieten naar familie toe. En naar jezelf toe.Daar heb je ook wel een goed punt, inderdaad zit er per situatie wel verschil met ADHD is de belasting natuurlijk vele male groter dan in "normale" situaties.
En daarbij: elk verhaal staat op zich. Natuurlijk wil je klaar staan voor familie. Dat doen we ook. Andere neefjes en nichtjes zouden we mogelijk wel op kunnen vangen. Soms is het beter je verstand te volgen in plaats van je gevoel. Want natuurlijk voelt het als tekortschieten naar familie toe. En naar jezelf toe.Daar heb je ook wel een goed punt, inderdaad zit er per situatie wel verschil met ADHD is de belasting natuurlijk vele male groter dan in "normale" situaties.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zondag 5 februari 2012 om 13:21
quote:hollebollegijs schreef op 05 februari 2012 @ 12:45:
[...]Ik zal mijn verhaal vertellen omdat we binnen mijn familie hetzelfde hebben meegemaakt
Aha. Dus omdat jullie één kind zonder speciale problematiek (die lag namelijk bij de moeder, niet bij het kind) hebben opgevangen, met steun van de hele familie,
moet TO drie kinderen met psychische problemen in huis nemen?
Het is maar wat je 'hetzelfde' noemt.
[...]Ik zal mijn verhaal vertellen omdat we binnen mijn familie hetzelfde hebben meegemaakt
Aha. Dus omdat jullie één kind zonder speciale problematiek (die lag namelijk bij de moeder, niet bij het kind) hebben opgevangen, met steun van de hele familie,
moet TO drie kinderen met psychische problemen in huis nemen?
Het is maar wat je 'hetzelfde' noemt.
zondag 5 februari 2012 om 13:25
quote:Snormel schreef op 05 februari 2012 @ 13:21:
[...]
Aha. Dus omdat jullie één kind zonder speciale problematiek (die lag namelijk bij de moeder, niet bij het kind) hebben opgevangen, met steun van de hele familie,
moet TO drie kinderen met psychische problemen in huis nemen?
Het is maar wat je 'hetzelfde' noemt.
Niets hoeft en iedere situatie is hetzelfde maar blijft een feit dat partner van TO deze belofte heeft gemaakt en de ouders er dus op rekenen dat ze hun zaken goed geregeld hebben.
Ik zou in ieder geval "not amused" zijn als mijn partner kinderen van MIJN familie niet zou willen opvangen.
[...]
Aha. Dus omdat jullie één kind zonder speciale problematiek (die lag namelijk bij de moeder, niet bij het kind) hebben opgevangen, met steun van de hele familie,
moet TO drie kinderen met psychische problemen in huis nemen?
Het is maar wat je 'hetzelfde' noemt.
Niets hoeft en iedere situatie is hetzelfde maar blijft een feit dat partner van TO deze belofte heeft gemaakt en de ouders er dus op rekenen dat ze hun zaken goed geregeld hebben.
Ik zou in ieder geval "not amused" zijn als mijn partner kinderen van MIJN familie niet zou willen opvangen.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zondag 5 februari 2012 om 13:29
quote:hollebollegijs schreef op 05 februari 2012 @ 13:25:
[...]
Niets hoeft en iedere situatie is hetzelfde maar blijft een feit dat partner van TO deze belofte heeft gemaakt en de ouders er dus op rekenen dat ze hun zaken goed geregeld hebben.
Ik zou in ieder geval "not amused" zijn als mijn partner kinderen van MIJN familie niet zou willen opvangen.Ook niet als je heel goed kan begrijpen waarom ze dat niet wil? Ik geloof namelijk echt niet dat je dan je vriendin in deze kou buiten zet.
[...]
Niets hoeft en iedere situatie is hetzelfde maar blijft een feit dat partner van TO deze belofte heeft gemaakt en de ouders er dus op rekenen dat ze hun zaken goed geregeld hebben.
Ik zou in ieder geval "not amused" zijn als mijn partner kinderen van MIJN familie niet zou willen opvangen.Ook niet als je heel goed kan begrijpen waarom ze dat niet wil? Ik geloof namelijk echt niet dat je dan je vriendin in deze kou buiten zet.
De zin van het leven, die schrijf je zelf.
zondag 5 februari 2012 om 13:37
Dus je wordt boos als JOUW neefjes en nichtjes niet opgevangen werden. Maar heb je de situatie al eens voor ogen genomen dat je de neefjes en nichtjes van jouw partner zou moeten opnemen?
OOk als dat geen leuke makkelijke gezellige kinderen zijn, maar moeilijke, problematische kinderen met bijvoorbeeld agressief gedrag die jouw kinderen het leven moeilijk gaan maken?
Ja hoor, ik vind ook dat familie in principe de kinderen moet opvangen. Maar niet elke situatie is vergelijkbaar en je oordeelt wel wat makkelijk.
OOk als dat geen leuke makkelijke gezellige kinderen zijn, maar moeilijke, problematische kinderen met bijvoorbeeld agressief gedrag die jouw kinderen het leven moeilijk gaan maken?
Ja hoor, ik vind ook dat familie in principe de kinderen moet opvangen. Maar niet elke situatie is vergelijkbaar en je oordeelt wel wat makkelijk.
