discussie met partner over voogdij
vrijdag 3 februari 2012 om 10:07
Hoi,
Gisteravond met mijn vriend een discussie gehad over het wel of niet op ons willen nemen van voogdij van de kinderen van zijn zus. Hij heeft hier jaren geleden voor getekend, toen wij nog geen relatie hadden. Het voelt heel egoistisch, maar eigenlijk zou ik het niet zien zitten hun drie kinderen in huis te nemen wanneer zus en haar partner zouden overlijden. Dit heb ik tegen mijn partner gezegd voordat we gingen samenwonen. Hij benoemde toen dat er een clausule instond en dat we dan samen op zoek zouden gaan naar een passende oplossing.
Nu kwam het onderwerp gisteren weer te sprake, omdat er niet snel een passende oplossing zal zijn. De kinderen zouden bij elkaar moeten blijven, en in hetzelfde dorp moeten blijven wonen. Dat maakt de spoeling natuurlijk erg dun. Natuurlijk is de kans uiterst klein dat zich zon situatie voor zal doen gelukkig, maar zijn zus heeft het natuurlijk niet voor niets gevraagd. Wat zouden jullie doen? Laten rusten of juist bespreken?
Gisteravond met mijn vriend een discussie gehad over het wel of niet op ons willen nemen van voogdij van de kinderen van zijn zus. Hij heeft hier jaren geleden voor getekend, toen wij nog geen relatie hadden. Het voelt heel egoistisch, maar eigenlijk zou ik het niet zien zitten hun drie kinderen in huis te nemen wanneer zus en haar partner zouden overlijden. Dit heb ik tegen mijn partner gezegd voordat we gingen samenwonen. Hij benoemde toen dat er een clausule instond en dat we dan samen op zoek zouden gaan naar een passende oplossing.
Nu kwam het onderwerp gisteren weer te sprake, omdat er niet snel een passende oplossing zal zijn. De kinderen zouden bij elkaar moeten blijven, en in hetzelfde dorp moeten blijven wonen. Dat maakt de spoeling natuurlijk erg dun. Natuurlijk is de kans uiterst klein dat zich zon situatie voor zal doen gelukkig, maar zijn zus heeft het natuurlijk niet voor niets gevraagd. Wat zouden jullie doen? Laten rusten of juist bespreken?
vrijdag 3 februari 2012 om 14:34
quote:Aureel schreef op 03 februari 2012 @ 10:29:
Dit zijn typisch weer zulke reacties waarvan ik me afvraag: als deze verongelijkte posters écht in deze situaties komen, of ze dan nog steeds roomser dan de paus zijn.
Jazeker!!!! voor de volle honderd procent. Ik heb maar 2 nichtjes en daar ben ik dol op. Mijn man trouwens ook. Ze zouden meer dan welkom zijn.
Dit zijn typisch weer zulke reacties waarvan ik me afvraag: als deze verongelijkte posters écht in deze situaties komen, of ze dan nog steeds roomser dan de paus zijn.
Jazeker!!!! voor de volle honderd procent. Ik heb maar 2 nichtjes en daar ben ik dol op. Mijn man trouwens ook. Ze zouden meer dan welkom zijn.
vrijdag 3 februari 2012 om 14:34
Wat een kort door de bocht reactie weer. Ik doe mijn best om niet de verdediging in te schieten, maar moet zeggen dat dat niet meevalt. Geen zin in een lastpak.....we staan altijd klaar voor de kinderen, helpen ze overal mee etc. Ik weet dat dit meer is dan gebruikelijk is. Maar een kind in huis nemen, wat invloed kan hebben ook op onze eigen kinderen vind ik wel wat anders
vrijdag 3 februari 2012 om 14:40
En ook ik zou, zoals ik al eerder gezegd heb, voor vijf jaar terug gezegd hebben dat ik in zon situatie kinderen direct in mijn gezin zou opnemen. Maar ik denk niet dat ik bieden kan wat nodig is. Wij voelen nu eenmaal minder liefde naar een kind toe. Het conflict wordt elke seconde opgezocht. Ik kan daar gewoon niet goed mee omgaan, wat het kind uiteraard zal voelen.
vrijdag 3 februari 2012 om 14:48
Zelf hebben we ook een voogd aangesteld, maar we bespreken elk jaar of die persoon er nog achter staat. Mocht dat niet zo zijn hoo r ik dat liever nu zodat we iets anders kunenn regelen
Aldus loolaa4 10.27
Wat ik raar vind is dat je elk jaar weer opnieuw vraagt aan die de voogdij krijgen over je kinderen of die het nog wel willen doen.
Het lijkt mij raar om het elk jaar weer opnieuw diezelfde vraag te moeten stellen.
Iemand weet toch donders goed of ie wel of niet wil!
Mocht je ooit met je partner en schoonzus overleggen over de voogdij, wie weet drijf je broer en zus uitelkaar.Of krijg je scheve gezichten in de familie.
Aldus loolaa4 10.27
Wat ik raar vind is dat je elk jaar weer opnieuw vraagt aan die de voogdij krijgen over je kinderen of die het nog wel willen doen.
Het lijkt mij raar om het elk jaar weer opnieuw diezelfde vraag te moeten stellen.
Iemand weet toch donders goed of ie wel of niet wil!
Mocht je ooit met je partner en schoonzus overleggen over de voogdij, wie weet drijf je broer en zus uitelkaar.Of krijg je scheve gezichten in de familie.
vrijdag 3 februari 2012 om 14:53
Nou, een beetje aardiger mag toch wel? M.i. zit TO echt wel met de situatie in haar maag.
Ze is zich bewust van de zorg en opvang die de kinderen in geval van voogdij nodig hebben. Ze denkt er serieus over na en is mogelijkheden aan het afwegen.
Hoe moeilijk nu ook, ik vind het dapper en oprecht van haar dat ze dat doet. Beter nú moeilijke gesprekken met de familie, dan (wie of wat dan ook verhoede het) dat straks de voogdij ingeroepen moet worden. En dat dan blijkt dat to en haar gezin daar moeite mee hebben. Kinderen zijn er niet mee geholpen als ze worden opgevangen tegen wil en dank. Dit is to voor door nu al over dingen na te denken.
Er wordt vergeten dat er vele vormen van voogdij mogelijk zijn.
Als het de wens is van schoonzus dat alle drie de kinderen bij elkaar blijven én in het zelfde dorp blijven (=dus bij to thuis) en to en partner trekken dat niet, dan is het m.i. heel goed dat ze daar nu een gesprek over beginnen. Mogelijk dat zus dan een ander als voogd zal aanwijzen.
Wat ook kan is dat to en vriend wel de voogdij behouden, maar daar naar eigen inzicht invulling aan mogen geven. Dit kan inhouden dat er bijv. op termijn naar een ander gezin voor een, of meer, van de kinderen gezocht gaat worden. Ook dan is het wel handig om dat nu met zus te bepraten.
Ze is zich bewust van de zorg en opvang die de kinderen in geval van voogdij nodig hebben. Ze denkt er serieus over na en is mogelijkheden aan het afwegen.
Hoe moeilijk nu ook, ik vind het dapper en oprecht van haar dat ze dat doet. Beter nú moeilijke gesprekken met de familie, dan (wie of wat dan ook verhoede het) dat straks de voogdij ingeroepen moet worden. En dat dan blijkt dat to en haar gezin daar moeite mee hebben. Kinderen zijn er niet mee geholpen als ze worden opgevangen tegen wil en dank. Dit is to voor door nu al over dingen na te denken.
Er wordt vergeten dat er vele vormen van voogdij mogelijk zijn.
Als het de wens is van schoonzus dat alle drie de kinderen bij elkaar blijven én in het zelfde dorp blijven (=dus bij to thuis) en to en partner trekken dat niet, dan is het m.i. heel goed dat ze daar nu een gesprek over beginnen. Mogelijk dat zus dan een ander als voogd zal aanwijzen.
Wat ook kan is dat to en vriend wel de voogdij behouden, maar daar naar eigen inzicht invulling aan mogen geven. Dit kan inhouden dat er bijv. op termijn naar een ander gezin voor een, of meer, van de kinderen gezocht gaat worden. Ook dan is het wel handig om dat nu met zus te bepraten.
vrijdag 3 februari 2012 om 14:58
Nee, ik zou op dit moment niemand weten die het zou willen doen. Ik heb geen idee of andere broers en zussen het zouden willen en kunnen. En daarmee denk ik ook dat als het zover zou komen er weinig andere oplossingen zouden zijn dan de kinderen in huis op te nemen. Nu wordt het niet eens besproken. Maar het bespreken zou inderdaad een wig tussen broer en zus kunnen veroorzaken denkt mijn vriend, dus ik denk dat de situatie op zijn beloop gelaten wordt.
vrijdag 3 februari 2012 om 15:08
Financieel is er niets geregeld. Er zal een stuk erfenis zijn, maar op dit moment heeft de familie weinig te besteden. Daarbij is die mogelijkheid er inderdaad, om samen met de voogd naar een pleeggezin te zoeken. Maar voor mij voelt het niet eerlijk naar schoonzus omdat het nu een beetje omgedraaid is. Wij gaan er al vanuit dat we dat gaan proberen, terwijl schoonzus ervanuit gaat dat de kinderen bij ons terecht zullen komen.
vrijdag 3 februari 2012 om 15:21
vrijdag 3 februari 2012 om 15:33
Financieel is voor mij het probleem niet (al wonen we klein, slapen onze eigen kinderen al samen op een kamer etc). Liefde is mijn inziens belangrijker. Ik probeer er realistisch en eerlijk tegenover te staan. Natuurlijk kan ik beloven dat we het op ons nemen, en alle discussie uit de weg gaan en hopen dat het allemaal goed afloopt, maar dat voelt ook niet goed.
vrijdag 3 februari 2012 om 15:44
liefde is natuurlijk ook het belangrijkste, maar als je eigen kids nu al samen op een kamer slapen hoe ga je dat dan doen met 3 erbij?
ik vind dat je dit ook best mag aankaarten in een gesprek, ik zou gillend gek worden als ik 3 kinderen in mijn huis erbij kreeg, en ik woon niet eens zo klein.
ik vind dat je dit ook best mag aankaarten in een gesprek, ik zou gillend gek worden als ik 3 kinderen in mijn huis erbij kreeg, en ik woon niet eens zo klein.
wij slapen nooit.
vrijdag 3 februari 2012 om 17:02
quote:loolaa4 schreef op 03 februari 2012 @ 14:34:
Wat een kort door de bocht reactie weer. Ik doe mijn best om niet de verdediging in te schieten, maar moet zeggen dat dat niet meevalt. Geen zin in een lastpak.....we staan altijd klaar voor de kinderen, helpen ze overal mee etc. Ik weet dat dit meer is dan gebruikelijk is. Maar een kind in huis nemen, wat invloed kan hebben ook op onze eigen kinderen vind ik wel wat andersDan heb je er toch geen zin in? Noem het beestje dan gewoon bij zijn naam. Hypocriet gedoe.....en je vent had ook een vent tegen zijn schoonzus moeten zijn en gelijk aan moeten geven dat hij niks voor een eventueel voogdijschap voelt. Ik zou het maar als de donder aan je schoonzus gaan uitleggen, zodat die op zoek kan gaan naar een gezin, waar de kinderen wel liefdevol opgevangen zullen worden.
Wat een kort door de bocht reactie weer. Ik doe mijn best om niet de verdediging in te schieten, maar moet zeggen dat dat niet meevalt. Geen zin in een lastpak.....we staan altijd klaar voor de kinderen, helpen ze overal mee etc. Ik weet dat dit meer is dan gebruikelijk is. Maar een kind in huis nemen, wat invloed kan hebben ook op onze eigen kinderen vind ik wel wat andersDan heb je er toch geen zin in? Noem het beestje dan gewoon bij zijn naam. Hypocriet gedoe.....en je vent had ook een vent tegen zijn schoonzus moeten zijn en gelijk aan moeten geven dat hij niks voor een eventueel voogdijschap voelt. Ik zou het maar als de donder aan je schoonzus gaan uitleggen, zodat die op zoek kan gaan naar een gezin, waar de kinderen wel liefdevol opgevangen zullen worden.
vrijdag 3 februari 2012 om 17:26
Je bent wel een beetje spijkers op laag water aan het zoekenTO.
Die ouders zijn jong en gezond en de kans dat ze allebei tegelijk door de bliksem getroffen worden ect. is nihil.
Wel zoek je een negatief onderwerp waarin je je vriend waarschijnlijk haarfijn uitlegt dat zijn neefjes en nichtjes niet deugen en in de steek gelaten dienen te worden mochten de ouders overlijden.
Dan kan je ook nog even over zijn zus beginnen en hoe die dat allemaal zo veroorzaakt heeft.
En dat allemaal voor iets wat toch niet gebeurt.
Hoe zou je het zelf vinden als bv je zus zich onder invloed van partner terugtrok als voogd?
Die ouders zijn jong en gezond en de kans dat ze allebei tegelijk door de bliksem getroffen worden ect. is nihil.
Wel zoek je een negatief onderwerp waarin je je vriend waarschijnlijk haarfijn uitlegt dat zijn neefjes en nichtjes niet deugen en in de steek gelaten dienen te worden mochten de ouders overlijden.
Dan kan je ook nog even over zijn zus beginnen en hoe die dat allemaal zo veroorzaakt heeft.
En dat allemaal voor iets wat toch niet gebeurt.
Hoe zou je het zelf vinden als bv je zus zich onder invloed van partner terugtrok als voogd?
vrijdag 3 februari 2012 om 17:26
Ik vind dat hier te hard op TO gereageerd wordt. Ik kan mij best voorstellen dat 3 kinderen erbij waarvan er ook nog 1 problematisch gedrag vertoont niet op te brengen is. En ik vind het ook eerlijk dat TO dat nu aankaart. Je kunt ook wachten totdat er daadwerkelijk iets gebeurt waardoor deze kinderen wees worden en dan besluiten dat het toch niet mogelijk is om ze op te vangen. Ik vind het wel zo eerlijk om dat nu dan maar aan te kaarten.
vrijdag 3 februari 2012 om 17:30
quote:loolaa4 schreef op 03 februari 2012 @ 17:05:
Ik hoop dat je in het dagelijks leven minder veroordelend overkomt.Tja, je moet het er maar mee doen. Toen je vriend ermee instemde was jij nog niet in beeld. Dat je vriend nu ineens van gedachten verandert is op zijn minst typisch. Zie ook de reactie van Wynette.
Ik hoop dat je in het dagelijks leven minder veroordelend overkomt.Tja, je moet het er maar mee doen. Toen je vriend ermee instemde was jij nog niet in beeld. Dat je vriend nu ineens van gedachten verandert is op zijn minst typisch. Zie ook de reactie van Wynette.
vrijdag 3 februari 2012 om 17:36
Als je echt wil dat broer en zus elkaar nooit meer aankijken moet je dit vooral doordouwen.
Je vriend heeft aangegeven dat hij de kinderen wel in huis wil nemen, zich niet wil terugtrekken en het ook niet met zijn zus wil bespreken.
En terecht.
Hij heeft getekend, het is zijn familie.
Hij hoeft niet het vertrouwen van zijn zus te schaden voor iets wat toch niet gebeurt en mocht het wel gebeuren op te lossen valt.
Mocht dan blijken dat het echt niet werkt kun je altijd nog een andere oplossing zoeken.
Je vriend heeft aangegeven dat hij de kinderen wel in huis wil nemen, zich niet wil terugtrekken en het ook niet met zijn zus wil bespreken.
En terecht.
Hij heeft getekend, het is zijn familie.
Hij hoeft niet het vertrouwen van zijn zus te schaden voor iets wat toch niet gebeurt en mocht het wel gebeuren op te lossen valt.
Mocht dan blijken dat het echt niet werkt kun je altijd nog een andere oplossing zoeken.
vrijdag 3 februari 2012 om 17:59
Hmm lastig. Ik kan me goed voorstellen dat je de kinderen liever niet in huis neemt als er een probleemkind tussen zit en je ook aan je eigen kinderen moet denken.
Het is een lastig dilemma. Aan de ene kant is het goed om te bespreken, zodat de ouders een andere voogd kunnen zoeken. Aan de andere kant gaat zo'n gesprek idd niet bevorderlijk zijn voor de familieband, terwijl het misschien (waarschijnlijk) helemaal niet nodig gaat zijn.
Ik vind dat je jaarlijks evalueert of je eigen voogd er nog achter staat helemaal geen gek idee, want situaties veranderen inderdaad.
De kinderen zijn onder de tien zeg je. Ik weet niet hoever onder de tien, maar als er komende tien jaar niks gebeurd, dan is de kans al klein dat ze bij je in huis komen, even feitelijk beschreven. Ik denk dat ik het zou laten zoals het is, voor die paar jaar. Als het nou toevallig ter sprake komt, dan zou ik wel eerlijk zijn.
Het is een lastig dilemma. Aan de ene kant is het goed om te bespreken, zodat de ouders een andere voogd kunnen zoeken. Aan de andere kant gaat zo'n gesprek idd niet bevorderlijk zijn voor de familieband, terwijl het misschien (waarschijnlijk) helemaal niet nodig gaat zijn.
Ik vind dat je jaarlijks evalueert of je eigen voogd er nog achter staat helemaal geen gek idee, want situaties veranderen inderdaad.
De kinderen zijn onder de tien zeg je. Ik weet niet hoever onder de tien, maar als er komende tien jaar niks gebeurd, dan is de kans al klein dat ze bij je in huis komen, even feitelijk beschreven. Ik denk dat ik het zou laten zoals het is, voor die paar jaar. Als het nou toevallig ter sprake komt, dan zou ik wel eerlijk zijn.
Im the root of all thats evil but you can call me cookie
vrijdag 3 februari 2012 om 18:04
quote:nena78 schreef op 03 februari 2012 @ 10:13:
Ik vind het inderdaad verschrikkelijk egoïstisch dat je indien de kinderen van de zus van je broer en haar partner zouden overlijden (en dus wees zijn geworden) je eigen behoefte boven die van kinderen plaatst! Die kinderen hebben toch zelf niet om de situatie gevraagd!
ik begrijp deze mening maar je kan het ook zo vragen to heeft er ook niet omgevraagd. Je kan als ouder natuurlijk iemand aanstellen voor de voogdij. Goed om daar over na te denken.
Maar allerlei ze moeten in het dorp blijven wonen dat zou betekenen dat je zo vast zit aan een woonplaats.
In hoeverre moet dat nog gelden als je ergens een andere baan krijgt. Denk wel dat je daar wel wat flexibeler mee moet omgaan.
Want de voogd moet verder met het leven van de kinderen, die je moet naar mijn mening niet vastpinnen.
Ik vind het inderdaad verschrikkelijk egoïstisch dat je indien de kinderen van de zus van je broer en haar partner zouden overlijden (en dus wees zijn geworden) je eigen behoefte boven die van kinderen plaatst! Die kinderen hebben toch zelf niet om de situatie gevraagd!
ik begrijp deze mening maar je kan het ook zo vragen to heeft er ook niet omgevraagd. Je kan als ouder natuurlijk iemand aanstellen voor de voogdij. Goed om daar over na te denken.
Maar allerlei ze moeten in het dorp blijven wonen dat zou betekenen dat je zo vast zit aan een woonplaats.
In hoeverre moet dat nog gelden als je ergens een andere baan krijgt. Denk wel dat je daar wel wat flexibeler mee moet omgaan.
Want de voogd moet verder met het leven van de kinderen, die je moet naar mijn mening niet vastpinnen.
vrijdag 3 februari 2012 om 19:55
Ik wil een ieder in ieder geval bedanken voor de reacties die gekomen zijn vandaag. Het geeft in ieder geval weer stof tot nadenken. De eerste reacties vanochtend vond ik wel wat hard overkomen. Helemaal met het andere topic over voogdij ernaast. Men mag dus wel goed afwegen wie gekozen wordt tot voogd, maar als je gekozen wordt mag jij of je partner geen twijfel tonen, dit zou immers een relatiebreaker kunnen zijn. Dat vind ik nogal wat. Maar voor mij geeft het in ieder geval duidelijk weer hoe gevoelig dit onderwerp kan liggen en daar ga ik absoluut rekening mee houden.