Relaties
alle pijlers
Doe ik hier goed aan?
zondag 6 juni 2010 om 22:20
Hallo allemaal,
Al een tijdje lees ik mee op dit forum en heb toch wel behoefte aan wat raad.
Ik ben een vrouw van 30 met een kindje van anderhalf en 23 weken zwanger van de tweede. Ik ben een jaar getrouwd.
Mijn man is een borderline patient en niet altijd even makkelijk. Toch probeer ik er zoveel mogelijk voor hem te zijn en te steunen waar nodig. We hebben samen een heel heftige tijd achter de rug, maar het liep eindelijk de laatste tijd lekker. Tot dat hij weer meer ging drinken. ( in het verleden al vaker alchohol problemen.) Dit bereikte vorige week de climax, toen hij dronken thuis kwam en mij begon te slaan en schoppen. Ik ben hierop het huis uitgegaan met de kleine. De volgende dag heb ik hem gebeld met de mededeling dat hij kon vertrekken aangezien het mijn huis is. Hij had hele erge spijt en beloofde te stoppen met drinken. Ik wilde hem die kans graag geven, simpel ik hou van hem. We hebben samen de afspraak gemaakt hij zou stoppen met drinken en zou hij toch weer drinken, dan zou hij gelijk vertrekken.
Nou had hij afgelopen week toch weer twee keer gedronken. Dus ik hem gevraagd waarom hij dat gedaan had. Hij kon niet stoppen zei hij, hij moest er elke dag aan denken en had gedacht dat ik hem wel binnen 3 dagen weer een biertje aan zou reiken. Ik heb toen mijn poot stijf gehouden en gezegd dat hij kon gaan en dat ik wilde scheiden. Maar nu weet ik niet of ik hier wel goed aangedaan heb.
Ik wil er zo graag voor hem zijn, maar niet als hij mij niet serieus neemt. Stiekem zou ik willen dat hij nu gewoon hier was.
Ik hoop dat het verhaal een beetje te volgen is aangezien het de beknopte versie is.
Al een tijdje lees ik mee op dit forum en heb toch wel behoefte aan wat raad.
Ik ben een vrouw van 30 met een kindje van anderhalf en 23 weken zwanger van de tweede. Ik ben een jaar getrouwd.
Mijn man is een borderline patient en niet altijd even makkelijk. Toch probeer ik er zoveel mogelijk voor hem te zijn en te steunen waar nodig. We hebben samen een heel heftige tijd achter de rug, maar het liep eindelijk de laatste tijd lekker. Tot dat hij weer meer ging drinken. ( in het verleden al vaker alchohol problemen.) Dit bereikte vorige week de climax, toen hij dronken thuis kwam en mij begon te slaan en schoppen. Ik ben hierop het huis uitgegaan met de kleine. De volgende dag heb ik hem gebeld met de mededeling dat hij kon vertrekken aangezien het mijn huis is. Hij had hele erge spijt en beloofde te stoppen met drinken. Ik wilde hem die kans graag geven, simpel ik hou van hem. We hebben samen de afspraak gemaakt hij zou stoppen met drinken en zou hij toch weer drinken, dan zou hij gelijk vertrekken.
Nou had hij afgelopen week toch weer twee keer gedronken. Dus ik hem gevraagd waarom hij dat gedaan had. Hij kon niet stoppen zei hij, hij moest er elke dag aan denken en had gedacht dat ik hem wel binnen 3 dagen weer een biertje aan zou reiken. Ik heb toen mijn poot stijf gehouden en gezegd dat hij kon gaan en dat ik wilde scheiden. Maar nu weet ik niet of ik hier wel goed aangedaan heb.
Ik wil er zo graag voor hem zijn, maar niet als hij mij niet serieus neemt. Stiekem zou ik willen dat hij nu gewoon hier was.
Ik hoop dat het verhaal een beetje te volgen is aangezien het de beknopte versie is.
zondag 6 juni 2010 om 22:21
Dit is de beste beslissing die je hebt gemaakt tot nu toe.
23 weken zwanger en worden geschopt en geslagen door een borderliner onder invloed van alcohol? Niet meer twijfelen zorg dat hij uit je dagelijks leven inzake jullie beiden dan (niet per definitie de kinderen) verdwijnt.
Bij misbruik en geweld je koffers pakken ten alle tijden.
23 weken zwanger en worden geschopt en geslagen door een borderliner onder invloed van alcohol? Niet meer twijfelen zorg dat hij uit je dagelijks leven inzake jullie beiden dan (niet per definitie de kinderen) verdwijnt.
Bij misbruik en geweld je koffers pakken ten alle tijden.
zondag 6 juni 2010 om 22:23
Eerste korte, impulsieve reactie: het klinkt alsof hij een alcoholprobleem heeft en zijn belofte aan jou is hem minder waard dan zijn biertjes.
Ik zou dus zeggen: ja, je hebt er goed aan gedaan en hou je poot ook nu stijf. Daarbij heb je ook nog een kleine voor wie je er moet zijn. Het gaat niet enkel en alleen om jezelf in dit geval...
Sterkte!
Ik zou dus zeggen: ja, je hebt er goed aan gedaan en hou je poot ook nu stijf. Daarbij heb je ook nog een kleine voor wie je er moet zijn. Het gaat niet enkel en alleen om jezelf in dit geval...
Sterkte!
zondag 6 juni 2010 om 22:26
Verstandelijk weet ik ook wel dat het het beste is wat ik kon doen voor ons allemaal, ook voor hem, hij ontkent zijn eigen problemen zolang ik alles voor hem blijf doen. En zeker voor mijn kleine meisje die ik zo heel graag een normale jeugd gun.
Maar mijn gevoel...zegt me dat ik hem, waar ik van hou, laat vallen als een baksteen.
Maar mijn gevoel...zegt me dat ik hem, waar ik van hou, laat vallen als een baksteen.
zondag 6 juni 2010 om 22:29
quote:radeloos30 schreef op 06 juni 2010 @ 22:27:
[...]
Nee heb geen hulp
Kleine meisje is bij mij
Ik ben thuis
Hij zit in huis van een vriend.Zoek als de sodemieter hulp voor jezelf , als jij leert dat je hem niet kan helpen zorg je voor een veilige omgeving voor je kindje en je baby die er nu aan zit tekomen.
[...]
Nee heb geen hulp
Kleine meisje is bij mij
Ik ben thuis
Hij zit in huis van een vriend.Zoek als de sodemieter hulp voor jezelf , als jij leert dat je hem niet kan helpen zorg je voor een veilige omgeving voor je kindje en je baby die er nu aan zit tekomen.
zondag 6 juni 2010 om 22:30
zondag 6 juni 2010 om 22:30
het is moeilijk te leven met een borderliner. Je hebt er een kind bij als het ware. en bent hulpverlener tegelijk!
ik vind dat je aan jezelf en je (ongeboren) kinderen moet denken en je er goed aan gedaan hebt hem de deur te wijzen. Ook nu je poot stijf houden. Vraag hulp bij vrienden en familie. Laat je niet slaan en schoppen.
Als hij niet wil/ kan stoppen moet hij exit! Zorg dat je veilig bent, laat mensen in jou omgeving NU weten wat er aan de hand is.
Ik weet niet hoe jou borderliner is maar ze kunnen er onberekenbaar zijn.
knuffel
ik vind dat je aan jezelf en je (ongeboren) kinderen moet denken en je er goed aan gedaan hebt hem de deur te wijzen. Ook nu je poot stijf houden. Vraag hulp bij vrienden en familie. Laat je niet slaan en schoppen.
Als hij niet wil/ kan stoppen moet hij exit! Zorg dat je veilig bent, laat mensen in jou omgeving NU weten wat er aan de hand is.
Ik weet niet hoe jou borderliner is maar ze kunnen er onberekenbaar zijn.
knuffel
zondag 6 juni 2010 om 22:32
zondag 6 juni 2010 om 22:32
Hij moet eerst zijn leven weer op de rit zien te krijgen voor hij er weer voor jou en de kinderen kan zijn. Dan pas valt het ook onder de noemer 'normaal' voor je kind.
Hij klinkt nu als een te groot risico voor je dochter. Stel dat hij haar een keer (per ongeluk) slaat, je zou het jezelf niet vergeven dat je hem niet de deur had gewezen.
Hij klinkt nu als een te groot risico voor je dochter. Stel dat hij haar een keer (per ongeluk) slaat, je zou het jezelf niet vergeven dat je hem niet de deur had gewezen.
zondag 6 juni 2010 om 22:33
zondag 6 juni 2010 om 22:34
Als er iemand laat vallen als een baksteen is hij dat. Hoe respectloos om jou -terwijl je ook nog eens zwanger bent- te schoppen en slaan! Alleen dát al was voor mij reden om hem het huis uit te zetten!!
Je hebt eer goed aan gedaan, iemand die echt van je houdt behandelt je niet zoals hij deed. Denk aan je kindje en je ongeboren kind, dit voorbeeld van hem én dat slaan normaal is wil je hen toch niet meegeven??
Je hebt eer goed aan gedaan, iemand die echt van je houdt behandelt je niet zoals hij deed. Denk aan je kindje en je ongeboren kind, dit voorbeeld van hem én dat slaan normaal is wil je hen toch niet meegeven??
zondag 6 juni 2010 om 22:39
quote:mimootje schreef op 06 juni 2010 @ 22:30:
het is moeilijk te leven met een borderliner. Je hebt er een kind bij als het ware. en bent hulpverlener tegelijk!
ik vind dat je aan jezelf en je (ongeboren) kinderen moet denken en je er goed aan gedaan hebt hem de deur te wijzen. Ook nu je poot stijf houden. Vraag hulp bij vrienden en familie. Laat je niet slaan en schoppen.
Als hij niet wil/ kan stoppen moet hij exit! Zorg dat je veilig bent, laat mensen in jou omgeving NU weten wat er aan de hand is.
Ik weet niet hoe jou borderliner is maar ze kunnen er
onberekenbaar zijn.
knuffelHij is erg onberekenbaar op zijn slechte dagen.Zegt dan wit dan zwart er is geen peil op te trekken. Zo gaat íe weg, zo komt íe weer terug. Hij haat me en dan houdt hij weer heel veel van me. Erkent dat ie ziek is en ontkent het daarna weer glashard. Liegt en draait.Heel moeilijk allemaal
het is moeilijk te leven met een borderliner. Je hebt er een kind bij als het ware. en bent hulpverlener tegelijk!
ik vind dat je aan jezelf en je (ongeboren) kinderen moet denken en je er goed aan gedaan hebt hem de deur te wijzen. Ook nu je poot stijf houden. Vraag hulp bij vrienden en familie. Laat je niet slaan en schoppen.
Als hij niet wil/ kan stoppen moet hij exit! Zorg dat je veilig bent, laat mensen in jou omgeving NU weten wat er aan de hand is.
Ik weet niet hoe jou borderliner is maar ze kunnen er
onberekenbaar zijn.
knuffelHij is erg onberekenbaar op zijn slechte dagen.Zegt dan wit dan zwart er is geen peil op te trekken. Zo gaat íe weg, zo komt íe weer terug. Hij haat me en dan houdt hij weer heel veel van me. Erkent dat ie ziek is en ontkent het daarna weer glashard. Liegt en draait.Heel moeilijk allemaal
zondag 6 juni 2010 om 22:40
Jeetje Radeloos, wat naar allemaal zeg!
Een klein dochtertje, zwanger en een man met bordeline. Zwaar hoor! Ik wil je even zeggen dat ik het heel knap van je vindt dat je een grens hebt getrokken toen hij agressief is geworden. Probeerje nu ook aan die grens te houden. Denk aan je kinderen. Wil je dat ze zo opgroeien? Probeer een beslissing te nemen voor hen. Dat gaat dan misschien wat makkelijk dan als je vanuit jezelf denkt. Want je houdt van hem.
Heel veel sterkte!
Een klein dochtertje, zwanger en een man met bordeline. Zwaar hoor! Ik wil je even zeggen dat ik het heel knap van je vindt dat je een grens hebt getrokken toen hij agressief is geworden. Probeerje nu ook aan die grens te houden. Denk aan je kinderen. Wil je dat ze zo opgroeien? Probeer een beslissing te nemen voor hen. Dat gaat dan misschien wat makkelijk dan als je vanuit jezelf denkt. Want je houdt van hem.
Heel veel sterkte!
zondag 6 juni 2010 om 22:41
quote:Enneaaa schreef op 06 juni 2010 @ 22:36:
Radeloos ben je er nog? Schrik niet van de reacties mensen zijn bezorgd en ontsteld dat je dit gebeurd is. Ik ook.
Wat kan je doen? Wie kan je dit vertellen? Wie vertrouw je?Ben er nog had alleen een verschrikkelijke huilbui. Ondanks alles mis ik hem wel maat weet echt dat het beter is zo, maar het doet pijn en ik vind dat ik gefaald heb omdat ik niet in staat ben om hem te helpen.
Radeloos ben je er nog? Schrik niet van de reacties mensen zijn bezorgd en ontsteld dat je dit gebeurd is. Ik ook.
Wat kan je doen? Wie kan je dit vertellen? Wie vertrouw je?Ben er nog had alleen een verschrikkelijke huilbui. Ondanks alles mis ik hem wel maat weet echt dat het beter is zo, maar het doet pijn en ik vind dat ik gefaald heb omdat ik niet in staat ben om hem te helpen.
zondag 6 juni 2010 om 22:43
Ach lieverd toch.. Ik hoop dat de huilbui een beetje oplucht.
Je kunt hem ook niet echt helpen.Hij heeft een stoornis. Is geen ziekte waar je een pilletje tegen kunt nemen. Hij is zo.Jij kunt hem niet 'beter' maken. Je hebt niet gefaald. Je kunt niet falen. Je kan er verdomd weinig aan veranderen. Je kunt alleen jezelf (en je kinderen) uit de situatie halen.
Je kunt hem ook niet echt helpen.Hij heeft een stoornis. Is geen ziekte waar je een pilletje tegen kunt nemen. Hij is zo.Jij kunt hem niet 'beter' maken. Je hebt niet gefaald. Je kunt niet falen. Je kan er verdomd weinig aan veranderen. Je kunt alleen jezelf (en je kinderen) uit de situatie halen.
