Relaties
alle pijlers
Doorgaan?
maandag 18 juli 2011 om 21:33
Hallo,
Ik heb een probleem waar ik al een tijdje mee zit.
Ik heb een relatie met mijn collega (hij is 15 jaar ouder, maar dat merken we over het algemeen niet eens)
hij is ook altijd goed voor me geweest enzo hoor.
Het probleem: zijn ouders. Ze vinden me niet bij hem passen, als ik hem vraag waarom beweerd hij dat het enkel komt door het leeftijdsverschil.. nu kan ik me zijn ouders ook wel een beetje voorstellen, maar ze doen echt zó overdreven!! Laatst logeerde ik weer een keer sinds tijden bij hem, en toen belden zijn ouders 's avonds.. ik dus muisstil op de bank zitten, ontstaat er ruzie omdat zijn vader dacht dat ik daar was (was ook wel zo, maar kon hij nooit weten!). Mijn vriend wil me niet laten vallen omdat zijn ouders zo doen. Dat vind ik heel lief van hem, alleen duurt dit nu al meer dan twee maand, en eerlijk gezegd word ik het spuug en spuug zat om telkens voor zijn ouders aan de kant te moeten! Want geloof het of niet, mijn vriend staat er elke ochtend voor op om daar koffie te drinken, en zo goed als elke avond na het werk gaat hij nog langs zijn ouders.. tv kijken. Nu zijn ouders dus denken dat het uit is tussen ons, blijft er geen minuut voor mij over, en dat doet me onwijs pijn. De laatste keer dat ik hem prive zag, was vorige week maandag. Afgelopen zaterdag waren we een half jaar bij elkaar, dus ik dacht.. dat is best speciaal, dus ik zal wel een lief smsje krijgen, hij moest werken dus elkaar zien zat er niet in.. hoewel hij om 17.00 pas hoefde te beginnen.. maarja, zoals ik al zei zit hij zo goed als dag en nacht bij zijn ouders. Om 23.30 had ik nog geen bericht, dus ik stuurde hem dat het me erg verdriet deed dat ik al twee dagen niks van hem had gehoord, en zelfs op de dag dat we een half jaar samen waren niks hoorde. Ik sloot af met, "jij ook gefeliciteerd" Nouja, toen kwam er een hele woordenwisseling op gang via de sms. We zouden verder praten, maar tot heden is er nog niks gebeurd.
Wat moet ik nou doen?! Dit is nog maar een klein stukje van het totaalbeeld. Er is zoveel gaande, hij verstopt zelfs mijn kado die ik hem gaf! En het kaartje dat ik met vakantie had gestuurd, heeft nooit ergens gehangen..
Het kwetst me best wel dat ik weet dat hij mijn kado gewoon heeft weg gedaan.. hij zegt uit angst dat zijn vader dat ziet..
Moet ik hiermee door gaan? Of niet.. is er een kans dat dit nog opknapt? Hij zei dat hij na de vakantie wou opbiechten dat wij nooit uit elkaar zijn geweest bij zijn ouders.. die zullen ongetwijfeld boos zijn, maar ik denk dat ze me wel accepteren na een tijdje. Ik moet zeggen dat dit gewacht zn tol begint te eisen..
Heeft iemand in een dergelijke situatie gezeten? Of zit er nog in.. ik wil eigenlijk best heel graag met hem verder.. alleen dit vreet zo aan onze relatie.
Ik heb een probleem waar ik al een tijdje mee zit.
Ik heb een relatie met mijn collega (hij is 15 jaar ouder, maar dat merken we over het algemeen niet eens)
hij is ook altijd goed voor me geweest enzo hoor.
Het probleem: zijn ouders. Ze vinden me niet bij hem passen, als ik hem vraag waarom beweerd hij dat het enkel komt door het leeftijdsverschil.. nu kan ik me zijn ouders ook wel een beetje voorstellen, maar ze doen echt zó overdreven!! Laatst logeerde ik weer een keer sinds tijden bij hem, en toen belden zijn ouders 's avonds.. ik dus muisstil op de bank zitten, ontstaat er ruzie omdat zijn vader dacht dat ik daar was (was ook wel zo, maar kon hij nooit weten!). Mijn vriend wil me niet laten vallen omdat zijn ouders zo doen. Dat vind ik heel lief van hem, alleen duurt dit nu al meer dan twee maand, en eerlijk gezegd word ik het spuug en spuug zat om telkens voor zijn ouders aan de kant te moeten! Want geloof het of niet, mijn vriend staat er elke ochtend voor op om daar koffie te drinken, en zo goed als elke avond na het werk gaat hij nog langs zijn ouders.. tv kijken. Nu zijn ouders dus denken dat het uit is tussen ons, blijft er geen minuut voor mij over, en dat doet me onwijs pijn. De laatste keer dat ik hem prive zag, was vorige week maandag. Afgelopen zaterdag waren we een half jaar bij elkaar, dus ik dacht.. dat is best speciaal, dus ik zal wel een lief smsje krijgen, hij moest werken dus elkaar zien zat er niet in.. hoewel hij om 17.00 pas hoefde te beginnen.. maarja, zoals ik al zei zit hij zo goed als dag en nacht bij zijn ouders. Om 23.30 had ik nog geen bericht, dus ik stuurde hem dat het me erg verdriet deed dat ik al twee dagen niks van hem had gehoord, en zelfs op de dag dat we een half jaar samen waren niks hoorde. Ik sloot af met, "jij ook gefeliciteerd" Nouja, toen kwam er een hele woordenwisseling op gang via de sms. We zouden verder praten, maar tot heden is er nog niks gebeurd.
Wat moet ik nou doen?! Dit is nog maar een klein stukje van het totaalbeeld. Er is zoveel gaande, hij verstopt zelfs mijn kado die ik hem gaf! En het kaartje dat ik met vakantie had gestuurd, heeft nooit ergens gehangen..
Het kwetst me best wel dat ik weet dat hij mijn kado gewoon heeft weg gedaan.. hij zegt uit angst dat zijn vader dat ziet.. Moet ik hiermee door gaan? Of niet.. is er een kans dat dit nog opknapt? Hij zei dat hij na de vakantie wou opbiechten dat wij nooit uit elkaar zijn geweest bij zijn ouders.. die zullen ongetwijfeld boos zijn, maar ik denk dat ze me wel accepteren na een tijdje. Ik moet zeggen dat dit gewacht zn tol begint te eisen..
Heeft iemand in een dergelijke situatie gezeten? Of zit er nog in.. ik wil eigenlijk best heel graag met hem verder.. alleen dit vreet zo aan onze relatie.
