Een nieuw begin.

Hallo allemaal,

Mijn vorige topic heb ik laten verwijderen i.v.m. eventuele herkenbaarheid. Ik ben nu op een veilige plek en wil dat ook graag zo houden.

Korte samenvatting: half jaar geleden heb ik een topic geopend voor advies. Ik was namelijk bang voor mijn ex en wilde alleen tips om er mee om te kunnen gaan. Door de maanden heen heb ik mij gerealiseerd dat er sprake was van huiselijk geweld en andere problematiek bij mijn ex. Inmiddels zit ik op een veilige plek.

Ik merk dat het besef nu pas begint in te dalen. Heb geen idee hoe de komende dagen/weken/maanden zullen gaan verlopen, maar vanaf nu kan het alleen maar beter worden!

Moiren schreef: ↑

22-07-2026 11:14

Wat gaaf! Ik duim!

En als je het op kan brengen, neem 2 maanden de tijd om het nieuwe huis op te knappen. Zoveel relaxter.

Mocht ik de woning krijgen, dan valt dat waarschijnlijk precies samen met m'n vakantie. Dan kan ik iedere week een paar dagen rustig aan gaan klussen, en een paar dagen leuke dingen doen of juist helemaal niets natuurlijk. Perfecte timing dus!

Ga het inderdaad rustig aan oppakken allemaal. Het is gelukkig ook heel overzichtelijk met wat er moet gebeuren. Vind klussen gelukkig ook leuk om te doen, dat scheelt ook al een hoop! En qua verhuizen ga ik waarschijnlijk gewoon lekker een verhuisbedrijf inhuren. Denk dat ik al met al waarschijnlijk anderhalve maand nodig zal hebben als ik het op m'n gemakje doe.

Niet quoten a.u.b.

Ik heb de woning!

Niet quoten a.u.b.

Ik ben inmiddels lekker aan het genieten van m'n vakantie. Dit is m'n eerste vakantie sinds een jaar en ik merk nu pas hoe hard ik dit nodig had. Er is ook zoveel gebeurd het afgelopen jaar. Ik was bang dat ik me nogal eenzaam zou voelen, maar dat valt echt reuze mee. Ik ben nu veel thuis bij de katten. Lekker op de bank een film kijken of een goed boek lezen. En af en toe erop uit. Ben bijvoorbeeld afgelopen maandag gezellig wezen lunchen met iemand en ik ga vrijdag gezellig een drankje drinken met een leuke groep. Helemaal prima zo. Ik merk ook duidelijk dat ik nu zoveel beter in m'n vel zit vergeleken met vorige zomer. Ik heb toen voordat ik begon bij m'n nieuwe baan een lange vakantie genomen, maar nu ik erop terug kijk stond ik ieder moment van de dag aan, door alle constante stress en zorgen om m'n ex en zijn problemen met drugs en gokken, maar ook het huiselijk geweld natuurlijk. Ik kan nu voor het eerst in een hele lange tijd weer écht genieten en ontspannen

Ik krijg trouwens de sleutel van m'n nieuwe woning pas na m'n vakantie helaas. Aan de andere kant, ik kan straks wel helemaal uitgerust aan het klussen en het verhuizen beginnen! Ik ben wel van plan om in m'n vakantie alvast naar een bouwmarkt te gaan om een leuke vloer uit te kiezen en wat andere kleine dingen voor te bereiden.

Ik ben vandaag precies 6 maanden en een week weg bij m'n ex. Ergens voelt dat heel gek. Ik ben inmiddels gelukkig al helemaal gewend aan alle rust in huis. Geen ruzie meer, mijn eigen keuzes mogen maken. En er gewoon mogen zijn zoals ik ben. En dat terwijl ik een half jaar terug nog zo ontzettend bang was voor m'n ex en niet eens durfde te gaan slapen als hij nog wakker was. Als ik nu terug denk aan die periode, dan voelt dat ook als zo een ver-van-mijn-bed-show. Denk dat m'n kaak op de grond zou vallen van verbazing als ik m'n oude topic zou kunnen terug lezen. Hoe hij vorig jaar zomer uit woede heeft geprobeerd om m'n PTSS te triggeren. Mij diezelfde zomer ook bij m'n keel heeft gegrepen. Hoe ik in september een topic opende voor advies over hoe IK om kon gaan met m'n angst voor m'n (nu gelukkig inmiddels ex-)vriend, terwijl hij degene was die uit woede een voorwerp in m'n gezicht had gegooit en weigerde mij wat rust te geven. Ik mocht niet eens zelf naar een hotel om wat rust te creeëren in de situatie. Zo ontzettend bizar nu ik erop terug kijk. Ik zat eigenlijk gewoon gevangen in een kooitje. En zelfs na m'n hersenschudding bleef het maar doorgaan. Ik weet ook nog goed dat ik bezig was met mijn voorbereidingen om weg te komen, maar dat hij in die periode ook jarig was. Heb toen, wel met veel tegenzin, een leuk cadeautje gekocht, lieve verjaardagskaart geschreven en hem een ontbijtje op bed gebracht. Het enige wat hij daarop te zeggen had was: "Had je haast ofzo? Je hebt die kaart heel lelijk geschreven". Het is ook zo bizar hoe erg de situatie van toen in zo'n korte tijd heeft kunnen escaleren. Begin 2025 kwam ik erachter dat hij problemen had met gokken. Hij werd toen wel steeds vaker aggressief, maar dat was niet op mij gericht. Dat kwam pas in de zomer van 2025. En begin 2026 ben ik samen met Henk en Piet voor hem weggevlucht. En natuurlijk zat het daarvoor ook al niet goed hoor, maar toen was het nog niet zò heftig en was hij ook niet fysiek aggresief naar mij toe.

Het gaat nu overigens ook zo ontzettend goed met Henk en Piet. Piet zit momenteel ook lekker naast me op de bank een dekentje te kneden met z'n pootjes. Toen we nog bij m'n ex woonde durfde hij niet eens op de bank te komen zitten. Ik ben zo ontzettend trots op ze! Ze zijn overduidelijk nu zoveel blijer en gezonder. Ze laten nu ook veel meer toe. Ik mag nu bijvoorbeeld inmiddels ook nu hun vachtje borstelen of een kusje geven op hun kopje. Ik merk wel dat ze echt nog heel bang zijn voor onbekenden, met name Piet. Ik hoop dat dit ook vanzelf nog wat beter wordt. Ook niet heel gek overigens hoor, als je kijkt naar wat ze de afgelopen jaren hebben meegemaakt.

Niet quoten a.u.b.

Helaas een hele slechte update: er is een serieuze kans dat m'n ex weet waar ik woon. Ik kan er niet teveel details over geven, maar ik zit nu echt even zwaar in de stress. Ik weet dus niet met honderd procent zekerheid of m'n ex (en/of zijn vrienden en familie) m'n nieuwe adres weten. Ik kan het natuurlijk sowieso niet aan hem vragen. Ik ga hier morgen verder achteraan, voor zover dat mogelijk is. Hopelijk weet hij van niets, en zo wel dan hoop ik dat hij mij met rust laat.

Niet quoten a.u.b.