en nu?!
maandag 20 augustus 2012 om 14:00
na een lange relatie is het nu ruim een maand over met m'n vriend en mij.. Hij zei me dat het echt over is en ik nergens meer te veel op moest rekenen etc. etc. Nu stuurde hij het weekend dat hij het allemaal niet zo bedoelde, paar dagen later of ik een hapje kom eten van de week.. en later nog een bericht dat dit niet is om een "nieuwe start" maar omdat ik mijn verhaal kwijt moet kunnen en hij daar aan toe is.
Wat moet ik hier nou van vinden? Dat hij wilt pratne ben ik echt onwijs blij mee, want daar zit ik al tijden op te wachten.. en ik wil er heel graag en kan er ook echt voor vechten en hem overtuigen dat ik nu mezelf blijf en er echt voor wil gaan en dit blijvend is en ik heel veel van hem hou en om hem geef.
Wat moet ik hier nou van vinden? Dat hij wilt pratne ben ik echt onwijs blij mee, want daar zit ik al tijden op te wachten.. en ik wil er heel graag en kan er ook echt voor vechten en hem overtuigen dat ik nu mezelf blijf en er echt voor wil gaan en dit blijvend is en ik heel veel van hem hou en om hem geef.
maandag 3 september 2012 om 12:09
Nou, hier moet je ook maar zin in hebben, dat alles op zijn voorwaarden gaat..Hij stelt voorwaarden waar jij mee akkoord moet gaan, anders word het niets. En als jij de komende weken wel 'voldoet' aan de voorwaarden, dan is de kans dus alsnog groot dat hij niets meer met je wil. Wat heb je daaraan?
En als hij nog wel wat met je wil, heb ik het gevoel dat jij altijd in deze afwachtende/onderdanige positie blijft, want hij wil niet écht graag. Wil je dat/zou je daartegen kunnen?
En als hij nog wel wat met je wil, heb ik het gevoel dat jij altijd in deze afwachtende/onderdanige positie blijft, want hij wil niet écht graag. Wil je dat/zou je daartegen kunnen?
maandag 3 september 2012 om 12:22
In geval van sluimerende hoop m.b.t. verliefdheid of het terugwinnen van je relatie, nooit uitgaan van ambivalentie van de ander tenzij expliciet aangegeven. Lang verhaal kort: het lijkt misschien alsof hij een 'beetje' terugkomt van dingen, maar niks in wat hij zegt legitimeert jouw 'vechtlust'. Blijkbaar ben je vaak niet jezelf geweest, maar volgens mij moet je het zien als een baan. Als je niet goed 'gefunctioneerd' hebt en je werkgever zegt dat het over is, dan moet je gewoon op zoek gaan naar een nieuwe werkplek en niet blijven denken over wat je misschien kan doen om je oude werkgever alsnog te overtuigen van dat hij ongelijk had.
Mensen 'overtuigen', vechten voor een 'tweede kans', dat zijn allemaal 'dignity destroyers', dingen die je doet omdat je iets heel graag wilt, maar je gooit jezelf in de uitverkoop. Hoeveel je er zelf ook in ziet.
Mensen 'overtuigen', vechten voor een 'tweede kans', dat zijn allemaal 'dignity destroyers', dingen die je doet omdat je iets heel graag wilt, maar je gooit jezelf in de uitverkoop. Hoeveel je er zelf ook in ziet.
maandag 3 september 2012 om 12:38
Ik vraag me eerlijk gezegd af of jij nu jezelf bent. Je loopt nog steeds als een bang vogeltje achter hem aan. Je bent afhankelijk van hem, zo stel je je in ieder geval op. Dit druipt echt van je verhaal hier af dus hij zal dit zeker merken aan jou, ook jullie laatste afspraak. En dat je ex je vraagt om alsjeblieft geen contact op te nemen en het niet te verknallen, tja, hij heeft ook rust nodig en krijgt van jou geen rust. Dit was zijn laatste redmiddel om ook zichzelf te kunnen beschermen.
Misschien klinkt het allemaal niet zo leuk voor jou, maar realiseer je wel, dat je echt aan je eigen dingen moet gaan werken en je afvragen wat jij voor jezelf wilt. Dus wat ga jij nu doen, om echt jezelf te zijn of worden. Maar die twee weken (wat een hele korte tijd is) daar zie je zelfs al tegenop.
Jij voelt als een blok aan het been, als je je zo opstelt.
Ga aan de slag met jezelf, daar wordt je zelf in eerste instantie een stuk gelukkiger van en dat zal je ex je vast ook gunnen. Hij vraagt je ook in feite of je je op jezelf wilt richten in plaats van op hem, juist nu.
Misschien klinkt het allemaal niet zo leuk voor jou, maar realiseer je wel, dat je echt aan je eigen dingen moet gaan werken en je afvragen wat jij voor jezelf wilt. Dus wat ga jij nu doen, om echt jezelf te zijn of worden. Maar die twee weken (wat een hele korte tijd is) daar zie je zelfs al tegenop.
Jij voelt als een blok aan het been, als je je zo opstelt.
Ga aan de slag met jezelf, daar wordt je zelf in eerste instantie een stuk gelukkiger van en dat zal je ex je vast ook gunnen. Hij vraagt je ook in feite of je je op jezelf wilt richten in plaats van op hem, juist nu.
maandag 3 september 2012 om 17:14
Ik ben nu meer mezelf dan ooit. Ik zit in therapie en dat ik mezelf eigenlijk nooit geheel heb kunnen zijn is niet alleen van afgelopen tijd, maar ook uit het verleden. Ook hij weet dat ik in therapie zit om zelf sterker te staan en zelfvertrouwen meer op te bouwen, hij zag dti ook aan me toen we elkaar dus 2 weken geleden zagen en spraken. Toen vond hij het fijn dat ik bij hem was. Hij vroeg het idd niet om te verknallen omdat hij en ik beide alles op een rijtje moesten zetten en we erna zouden kijken hoe we er in stonden. Ik zag dat hij mijn broer een mail had gestuurd (omdat die naar het buitenland is ) en zei dat hij hem vast nog wel sprak/dat ze vast nog wel contact zouden hebben.
Dat ik die twee weken als zwaar aanvaar, is omdat ik merk hoe meer ik mezelf nu ben en sterk sta, meer dingen aan durf te gaan en niet meer wegduik voor veel dingen (tuurlijk ben ik er nog lang niet) is omdat ik ook merk dat ik echt om hem geef. Dit heb ik hem ook gezegd en hij merkte ook echt wel aan me dat ik me beter voelde etc. Ik vraag me dan af, als je niks meer wilt, neem je toch niet contact meer met mijn familie op, wil je me niet na die twee weken weer zien (vraag je toch ook niet even twee weken time-out) en zeg je toch ook niet dat je het fijn vindt als je weer bij hem bent, hou je degene toch ook niet steeds vast
Dat ik die twee weken als zwaar aanvaar, is omdat ik merk hoe meer ik mezelf nu ben en sterk sta, meer dingen aan durf te gaan en niet meer wegduik voor veel dingen (tuurlijk ben ik er nog lang niet) is omdat ik ook merk dat ik echt om hem geef. Dit heb ik hem ook gezegd en hij merkte ook echt wel aan me dat ik me beter voelde etc. Ik vraag me dan af, als je niks meer wilt, neem je toch niet contact meer met mijn familie op, wil je me niet na die twee weken weer zien (vraag je toch ook niet even twee weken time-out) en zeg je toch ook niet dat je het fijn vindt als je weer bij hem bent, hou je degene toch ook niet steeds vast
maandag 3 september 2012 om 17:40
Geloof hem nou maar op wat hij zegt,maar vooral wat hij laat zien. Ja, hij kan het best fijn vinden om je weer te zien,hij kan best contact houden met je familie etc etc, wil niet persé zeggen dat hij je graag terug wil/hier vertrouwen in heeft. Ik lees in je eerste openingspost eigenlijk zeer weinig hoopgevends, hij geeft eerst zelfs aan gee nieuwe start te willen maken, dus waarom geloof je hem gewoon niet?
Ik snap echt wel dat jij hem nog wel wil/de relatie terugwil, hem vast mist en van hem houdt...maar dat kun je niet alleen, een relatie in stand houden..
En na die twee weken, wat dan? Heeft ie dat ook aangegeven?
Ik snap echt wel dat jij hem nog wel wil/de relatie terugwil, hem vast mist en van hem houdt...maar dat kun je niet alleen, een relatie in stand houden..
En na die twee weken, wat dan? Heeft ie dat ook aangegeven?
maandag 3 september 2012 om 17:47
precies wat glitglam geeft.
als je 6 jaar bent samen geweest is het NORMAAL dat hij nog contact met je familie onderhoud. NORMAAL om ook met jou dingen normaal te kunnen bespreken. NORMAAL zelfs dat hij je mist. Want je zit in elkaars systeem. NORMAAL ook dat hij het fijn vind je even aan te raken.
Sorry, maar jij moet je op jezelf richten. Hij is heel duidelijk en niet multi-interpretabel. Ik snap dat het verschrikkelijk voor je nu is, maar jij hebt blijkbaar iets goed verknalt en zal je nu even op jezelf moeten richten. Door allerlei hoepels springen, lijkt MIJ niet verstandig, maar tis waar jij je goed bij voelt . Veel sterkte!!
als je 6 jaar bent samen geweest is het NORMAAL dat hij nog contact met je familie onderhoud. NORMAAL om ook met jou dingen normaal te kunnen bespreken. NORMAAL zelfs dat hij je mist. Want je zit in elkaars systeem. NORMAAL ook dat hij het fijn vind je even aan te raken.
Sorry, maar jij moet je op jezelf richten. Hij is heel duidelijk en niet multi-interpretabel. Ik snap dat het verschrikkelijk voor je nu is, maar jij hebt blijkbaar iets goed verknalt en zal je nu even op jezelf moeten richten. Door allerlei hoepels springen, lijkt MIJ niet verstandig, maar tis waar jij je goed bij voelt . Veel sterkte!!
maandag 3 september 2012 om 19:21
Ja naar die twee weken wil hij kijken hoe we er beide in staan, over dingen denken en we over verschillende dingen op een lijn moeten komen.. Hij zei dat hij me wel weer wilde zien, hij niet helemaal zeker wist of hij wel een nieuwe start kon op dit moment. De signalen gaan van langs naar rechts en weer terug ... Hij is bang dat we terugvallen in het oude alsof er niks gebeurd is en heeft nog gevoelens zei hij. Over 2 dagen zijn de twee weken voorbij en ga ik hem vragen met weer met me te praten om tot een besluit te komen.
We will see! Thnx iig voor de meningen/tips
We will see! Thnx iig voor de meningen/tips
maandag 3 september 2012 om 20:38
quote:stefanieeee schreef op 03 september 2012 @ 17:14:
Ik zit in therapie en dat ik mezelf eigenlijk nooit geheel heb kunnen zijn is niet alleen van afgelopen tijd, maar ook uit het verleden. Ook hij weet dat ik in therapie zit om zelf sterker te staan en zelfvertrouwen meer op te bouwen, hij zag dti ook aan me toen we elkaar dus 2 weken geleden zagen en spraken. Goed dat je dat doet, maar je zit in het proces van jezelf gaan worden. Het is volgens mij verleidelijk om als het ware een voorschot te nemen op je eigen ontwikkelingsproces, maar dat laatste gaat alleen maar moeilijker als er heftige interacties doorheen lopen met andere mensen. Is het niet veel beter om op je eigen benen te gaan staan, zélf te voelen hoe jij de wereld aankan zonder vriend, en van daaruit als een sterker persoon vanzelf de goede mensen aantrekken in plaats van vanuit je verlangen je aan hem te bewijzen te leven en handelen?
Ik zit in therapie en dat ik mezelf eigenlijk nooit geheel heb kunnen zijn is niet alleen van afgelopen tijd, maar ook uit het verleden. Ook hij weet dat ik in therapie zit om zelf sterker te staan en zelfvertrouwen meer op te bouwen, hij zag dti ook aan me toen we elkaar dus 2 weken geleden zagen en spraken. Goed dat je dat doet, maar je zit in het proces van jezelf gaan worden. Het is volgens mij verleidelijk om als het ware een voorschot te nemen op je eigen ontwikkelingsproces, maar dat laatste gaat alleen maar moeilijker als er heftige interacties doorheen lopen met andere mensen. Is het niet veel beter om op je eigen benen te gaan staan, zélf te voelen hoe jij de wereld aankan zonder vriend, en van daaruit als een sterker persoon vanzelf de goede mensen aantrekken in plaats van vanuit je verlangen je aan hem te bewijzen te leven en handelen?
maandag 3 september 2012 om 20:46
Maar..heb jij ook nog dingen die JIJ wil behalve dat de relatie verdergaat? Je zit nl af te wachten op zijn beslissing, en hoopt dat deze de goede kant uitgaat voor jou, maar jij dan, is het enige wat je wil de relatie terug? En zoals het nu gaat/ zoals hij je nu laat bungelen, wat vind je daarvan en hoe vind jij dat het in de toekomst verder moet?
Sorry, ik ben natuurlijk een buitenstaander, maar ik lees helemaal niet zoveel gemixte signalen hoor. Tuurlijk geeft hij nog om je/ is er nog gevoel na zo lang, maar ik heb het gevoel dat hij er weinig perspectief in zit,maar het gewoon moeilijk vind het af te kappen.
Al hoop ik heus voor jou dat dat niet zo is..
Sorry, ik ben natuurlijk een buitenstaander, maar ik lees helemaal niet zoveel gemixte signalen hoor. Tuurlijk geeft hij nog om je/ is er nog gevoel na zo lang, maar ik heb het gevoel dat hij er weinig perspectief in zit,maar het gewoon moeilijk vind het af te kappen.
Al hoop ik heus voor jou dat dat niet zo is..
dinsdag 4 september 2012 om 11:15
Het is niet dat ik nooit helemaal mezelf niet ben geweest, maar ik ben altijd terughoudend, afhankelijk en onzeker geweest. Trok elk kritiek op mezelf en maakte me er direct druk om, durfde dingen niet aan te gaan, hield me afzijdig. En dat ben ik nu ook aan het leren, de wereld zelf aan kunnen, het niet erg of een ramp is om dingen aan te gaan en ik er wel mag zijn. Van binnen barste ik altijd van energie, maar heb dat nooit durven uiten en dat ben ik nu aan het doen! Dat ik afgelopen tijd mezelf niet was, heeft hij toegegeven dat te hebben gemerkt maar zelfs ouders en vriendinnen om me heen die het zeggen. Dus wat ik wil is dat ik dit volhou door mezelf meer te zijn en te blijven, en sterk te staan en zelfvertrouwen te hebben. En doordat ik emzelf niet was afgelopen tijd, was mijn liefde voor hem ook weg, maar nu ik mezelf wel weer opkrabbel en zelf er boven weer sta om niet weer een fout in te gaan, merk ik dat mijn houden van hem wel is dat bij me hoort (en niet om afhankelijk te zijn maar omdat het echt is)
Dat hij me nu laat bungelen, is een beetje dus mijn eigen schuld, hij stimuleert me echt wel qua therapie en dat ik met de mensen om me heen praat wat er gebeurd is. Het lijkt alsof iets hem tegenhoudt, de mening van familie/vrienden? bang om weer terug te vallen zoals hij aangaf toen? Zoals we twee weken geleden hebben gepraat, hebben we nog nooit gepraat en dat vond hij ook.. En als we dit doorzetten en stap voor stap de draad oppakken dan is er misschien nog een toekomst en dat hoop ik dat dat een stap is dat in de toekomst wil. We vonden het beide fijn aanvoelen Ik snap niet, als je niks meer met iemand wilt dan laat je toch niet iemand twee weken wachten? (ook hij zei dat hij deze twee weken als zwaar gaat ervaren zonder contact)....... Dan handelde hij toch alles direct af en was alles klaar?
Dat hij me nu laat bungelen, is een beetje dus mijn eigen schuld, hij stimuleert me echt wel qua therapie en dat ik met de mensen om me heen praat wat er gebeurd is. Het lijkt alsof iets hem tegenhoudt, de mening van familie/vrienden? bang om weer terug te vallen zoals hij aangaf toen? Zoals we twee weken geleden hebben gepraat, hebben we nog nooit gepraat en dat vond hij ook.. En als we dit doorzetten en stap voor stap de draad oppakken dan is er misschien nog een toekomst en dat hoop ik dat dat een stap is dat in de toekomst wil. We vonden het beide fijn aanvoelen Ik snap niet, als je niks meer met iemand wilt dan laat je toch niet iemand twee weken wachten? (ook hij zei dat hij deze twee weken als zwaar gaat ervaren zonder contact)....... Dan handelde hij toch alles direct af en was alles klaar?
dinsdag 4 september 2012 om 12:58
quote:stefanieeee schreef op 04 september 2012 @ 11:15:
Het lijkt alsof iets hem tegenhoudt, de mening van familie/vrienden? bang om weer terug te vallen zoals hij aangaf toen? (...) Ik snap niet, als je niks meer met iemand wilt dan laat je toch niet iemand twee weken wachten?
Waarom probeer je zo zijn gedachten te lezen? Wat is er mis met een beetje onzekerheid over de toekomst?
Probeer een beetje rust en vrede te krijgen met het feit dat je leven nu eventjes rommelig is.
Het lijkt alsof iets hem tegenhoudt, de mening van familie/vrienden? bang om weer terug te vallen zoals hij aangaf toen? (...) Ik snap niet, als je niks meer met iemand wilt dan laat je toch niet iemand twee weken wachten?
Waarom probeer je zo zijn gedachten te lezen? Wat is er mis met een beetje onzekerheid over de toekomst?
Probeer een beetje rust en vrede te krijgen met het feit dat je leven nu eventjes rommelig is.
dinsdag 4 september 2012 om 13:19
quote:monsterpinguin schreef op 04 september 2012 @ 12:58:
[...]
Waarom probeer je zo zijn gedachten te lezen? Wat is er mis met een beetje onzekerheid over de toekomst?
Probeer een beetje rust en vrede te krijgen met het feit dat je leven nu eventjes rommelig is.Idd, TO's leven is een rotzooi, maar in plaats van opruimen staat ze op het balkon naar buiten te staren. Niet doen.
[...]
Waarom probeer je zo zijn gedachten te lezen? Wat is er mis met een beetje onzekerheid over de toekomst?
Probeer een beetje rust en vrede te krijgen met het feit dat je leven nu eventjes rommelig is.Idd, TO's leven is een rotzooi, maar in plaats van opruimen staat ze op het balkon naar buiten te staren. Niet doen.
dinsdag 4 september 2012 om 13:30
Ik sta niet naar buiten te staren.. Ja dat het een rotzooi is weet ik, en daar ben ik ook mee bezig (therapie, praten met mensne om me heen en met hem zelf) Ik ben met mezelf bezig, mezelf op de rit aan het krijgen op de juiste manier. En daaruit blijkt hoe meer ik sterk sta voor mezelf en meer vertrouwen in mezelf krijg, dat mijn liefde voor hem erbij hoort. Dus dat ik daarvoor wil vechten
dinsdag 4 september 2012 om 13:51
quote:stefanieeee schreef op 04 september 2012 @ 13:30:
Dus dat ik daarvoor wil vechten
Vechten... Dat zeg je al een paar keer. Het klinkt alsof je helemaal geen vrede hebt met de situatie zoals deze nu is.
Kun je ook gewoon achterover leunen, en dan zeggen tegen jezelf: "tja, het is rommelig in mijn leven maar toch geniet ik er nu van zonder te hoeven vechten".
Dus dat ik daarvoor wil vechten
Vechten... Dat zeg je al een paar keer. Het klinkt alsof je helemaal geen vrede hebt met de situatie zoals deze nu is.
Kun je ook gewoon achterover leunen, en dan zeggen tegen jezelf: "tja, het is rommelig in mijn leven maar toch geniet ik er nu van zonder te hoeven vechten".
dinsdag 4 september 2012 om 14:00
Dat heb ik wel.. Hoe kan je verder zonder er iets aan te doen omdat zoals je afgelopen tijd hebt gehandeld niet is wie je werkelijk bent? en daarom heb ik die twee weken ook zo gelaten zonder contact, hoe moeilijk dat ook voor ons beide is. Tuurlijk geniet ik wel, maar als ik niets doe blijft het zo
dinsdag 4 september 2012 om 14:06
Lieve TO, zou jij je niet eerst eens 100% op jezelf richten? Je moet niet veranderen voor hem, maar voor jezelf. Daar doe je jezelf het meeste plezier mee en daarmee je kans op een relatie. Met wie dat dan ook is. Maar ik heb het idee dat je dit meer voor je ex doet dan voor jezelf. Dus niet gaan wachten wat er na die twee weken komt, maar je op jezelf richten. Niet gaan bedenken wat hij misschien denkt, maar je met je eigen leven bezighouden, met jezelf. Los van hem. Je bent niet zijn (ex)vriendin, je bent jezelf en dát moet je referentiepunt zijn!
dinsdag 4 september 2012 om 14:14
Juist omdat ik de stap heb genomen om in therapie ben gegaan richt ik me op mezelf. Ik voel me echt al meer mezelf, anderen merken het ook op. Omdat we samen ook een woning hebben, we met elkaar te maken hebben op welke manier dan ook speelt dit ook groter mee dan dat het gewoon over zal zijn. Ik ben idd mezelf, en het is nu ook aan hem kan hij met de ik nu ik mezelf weer ben er voor gaan en kan ik dit (want ik zal denk ik vooral in het begin het voortouw moeten nemen om te laten zien aan hem)
dinsdag 4 september 2012 om 14:33
quote:stefanieeee schreef op 04 september 2012 @ 14:14:
Juist omdat ik de stap heb genomen om in therapie ben gegaan richt ik me op mezelf. Ik voel me echt al meer mezelf, anderen merken het ook op. Omdat we samen ook een woning hebben, we met elkaar te maken hebben op welke manier dan ook speelt dit ook groter mee dan dat het gewoon over zal zijn. Ik ben idd mezelf, en het is nu ook aan hem kan hij met de ik nu ik mezelf weer ben er voor gaan en kan ik dit (want ik zal denk ik vooral in het begin het voortouw moeten nemen om te laten zien aan hem)Toch lijk je ook hier weer hem als een soort referentiepunt te nemen. Of hij je genoeg veranderd vindt om er weer voor te gaan. Alsof je toch vooral verandert om hem te laten zien dat je het waard bent om voor te gaan. Misschien heb ik het helemaal mis, maar je komt echt helemaal niet sterk over. Dat bedoel ik niet onaardig, maar zo komt het over.
Juist omdat ik de stap heb genomen om in therapie ben gegaan richt ik me op mezelf. Ik voel me echt al meer mezelf, anderen merken het ook op. Omdat we samen ook een woning hebben, we met elkaar te maken hebben op welke manier dan ook speelt dit ook groter mee dan dat het gewoon over zal zijn. Ik ben idd mezelf, en het is nu ook aan hem kan hij met de ik nu ik mezelf weer ben er voor gaan en kan ik dit (want ik zal denk ik vooral in het begin het voortouw moeten nemen om te laten zien aan hem)Toch lijk je ook hier weer hem als een soort referentiepunt te nemen. Of hij je genoeg veranderd vindt om er weer voor te gaan. Alsof je toch vooral verandert om hem te laten zien dat je het waard bent om voor te gaan. Misschien heb ik het helemaal mis, maar je komt echt helemaal niet sterk over. Dat bedoel ik niet onaardig, maar zo komt het over.
dinsdag 4 september 2012 om 14:41
Begrijp dat het zo over komt maar dat is het niet. Ik ben bezig met mezelf omdat ik het zelf wil en niet omdat anderen dat willen. Tuurlijk zien mn vriendinnen en familie om me heen dat ikw eer mezelf durf en kan zijn, meer dan ooit..
alleen deze twee weken hebben we ook genomen om te kijken hoe we er over denken, in staan en hoe we dat aan willen pakken.
alleen deze twee weken hebben we ook genomen om te kijken hoe we er over denken, in staan en hoe we dat aan willen pakken.
dinsdag 4 september 2012 om 14:53
Okay, dat snap ik. Maar zou het geen idee zijn om die twee weken eens gewoon los te laten, je volledig op jezelf te richten (nou ja, er is natuurlijk nog een wereld om je heen) en je dus NIET bezig te houden met hoe hij straks over je denkt? Misschien zeg ik het niet goed, maar nu lijk je toch een beetje in een wachtstand te staan. En moeten 'we' (als in 'jullie') juist even niets samen aanpakken, maar los van elkaar. Dan heb je het iig los van hem geprobeerd. En wie weet kom je elkaar dan weer tegen, wie weet ook niet. Hij laat je nu toch weer hangen, bewust of onbewust, en dat doet iets met je. En dan zit je toch weer te wachten en dat maakt je afhankelijk. Dat bedoel ik met dat je misschien moet durven hem helemaal los te laten. En dat is eng hoor, maar het kan wel heel veel opleveren!
dinsdag 4 september 2012 om 14:57
Klopt, heb ik deze twee weken ook gedaan en sommige dagen gingen goed en andere dagen zat ik in een diep dal. Morgen zijn de twee weken om. Ik heb me aan m'n woord gehouden door het "niet te verknallen" door contact te zoeken. Geduld is op proef gesteld en heb deze twee weken veel voor mezelf op een rij gezet.
dinsdag 4 september 2012 om 15:01
quote:stefanieeee schreef op 04 september 2012 @ 14:57:
Klopt, heb ik deze twee weken ook gedaan en sommige dagen gingen goed en andere dagen zat ik in een diep dal. Morgen zijn de twee weken om. Ik heb me aan m'n woord gehouden door het "niet te verknallen" door contact te zoeken. Geduld is op proef gesteld en heb deze twee weken veel voor mezelf op een rij gezet.Juist, je bent dus twee weken druk bezig geweest om niet met hem bezig te zijn. Snap je wat ik bedoel?
Klopt, heb ik deze twee weken ook gedaan en sommige dagen gingen goed en andere dagen zat ik in een diep dal. Morgen zijn de twee weken om. Ik heb me aan m'n woord gehouden door het "niet te verknallen" door contact te zoeken. Geduld is op proef gesteld en heb deze twee weken veel voor mezelf op een rij gezet.Juist, je bent dus twee weken druk bezig geweest om niet met hem bezig te zijn. Snap je wat ik bedoel?
dinsdag 4 september 2012 om 15:03