Relaties
alle pijlers
En toen was het over...
woensdag 10 oktober 2018 om 14:13
Hallo, mijn huwelijk van ruim 8 jaar is afgelopen zondag stukgelopen. Mijn man, of ex dus, heeft afgelopen zondag zijn spullen gepakt en is toen vertrokken. We hebben een zoon van 5. Hem heeft hij toen verteld dat hij ergens anders gaat wonen, heeft hem naar bed gebracht en is vertrokken....
Mijn zoon is kapot van verdriet en snapt het allemaal niet. Dit raakt mij zo hard allemaal! Hij vraagt de hele dag hoe laat papa thuiskomt, wordt in de nacht wakker en vraagt dan of papa alweer thuis is.. Ik heb man afgelopen dagen meerdere malen geappt en gevraagd of hij onze zoon even kan opzoeken, of hij kan meewerken aan het geleidelijk aan en gefaseerd te laten lopen voor zoon. Hij reageert of niet of zegt dat hij mij niet wil zien of spreken. Hij kwam met een voorstel dat hij hem vandaag van school zou ophalen en dan maandagochtend weer naar school zou brengen. Ik vroeg waar ze dan al die dagen zullen verblijven, maar daar geeft hij bewust geen antwoord op. Als tegenvoorstel gaf ik om hem dan donderdag van school op te halen en dan rond bedtijd terug te brengen. Daar reageert hij niet op. Op de vraag of hij met zoon wil bellen reageert hij ook niet. Ondertussen weet ik niet wat ik moet doen met het verdriet van onze zoon, zijn vragen over zijn vader. Daarnaast heb ik natuurlijk ook mijn eigen verdriet en mijn werk waar ik totaal niet op kan concentreren. Ik moet mijn zoon ondersteunen, opvang regelen, mijn deadlines op werk halen
Het ging al een tijdje niet goed met onze relatie, maar om het nu zo te beëindigen... Ik ben kapot en weet echt niet wat ik moet doen.... Sorry voor mijn verhaal, maar ik wilde het even van me afschrijven......
Mijn zoon is kapot van verdriet en snapt het allemaal niet. Dit raakt mij zo hard allemaal! Hij vraagt de hele dag hoe laat papa thuiskomt, wordt in de nacht wakker en vraagt dan of papa alweer thuis is.. Ik heb man afgelopen dagen meerdere malen geappt en gevraagd of hij onze zoon even kan opzoeken, of hij kan meewerken aan het geleidelijk aan en gefaseerd te laten lopen voor zoon. Hij reageert of niet of zegt dat hij mij niet wil zien of spreken. Hij kwam met een voorstel dat hij hem vandaag van school zou ophalen en dan maandagochtend weer naar school zou brengen. Ik vroeg waar ze dan al die dagen zullen verblijven, maar daar geeft hij bewust geen antwoord op. Als tegenvoorstel gaf ik om hem dan donderdag van school op te halen en dan rond bedtijd terug te brengen. Daar reageert hij niet op. Op de vraag of hij met zoon wil bellen reageert hij ook niet. Ondertussen weet ik niet wat ik moet doen met het verdriet van onze zoon, zijn vragen over zijn vader. Daarnaast heb ik natuurlijk ook mijn eigen verdriet en mijn werk waar ik totaal niet op kan concentreren. Ik moet mijn zoon ondersteunen, opvang regelen, mijn deadlines op werk halen
Het ging al een tijdje niet goed met onze relatie, maar om het nu zo te beëindigen... Ik ben kapot en weet echt niet wat ik moet doen.... Sorry voor mijn verhaal, maar ik wilde het even van me afschrijven......
woensdag 10 oktober 2018 om 14:29
Ik zou je ex een bericht sturen dat je snapt dat hij jou nu even niet wil zien en afstand nodig heeft maar dat hij nog wel een zoon heeft die hem graag wil zien, hoe hij zelf dacht dit te willen gaan doen?
Ik vind het feit dat hij dit soort dingen niet kan loskoppelen verschrikkelijk trouwens, dat hij niet lijkt te beseffen dat hij nog een zoon heeft die er niks van snapt kan ik met mijn verstand niet bij.
Probeer je zoon rustig uit te leggen dat het tussen papa en mama nu even niet zo lekker loopt en papa even tijd nodig heeft om na te denken. Hoe lastig ook, probeer er zo kalm en rustig mogelijk mee om te gaan maar ook zo open als mogelijk want des te meer zal hij het kunnen begrijpen.
Ontzettend veel sterkte, en probeer je hoofd boven water te houden in dit alles.
Misschien even een dagje leuk weg met je zoon?
Ik vind het feit dat hij dit soort dingen niet kan loskoppelen verschrikkelijk trouwens, dat hij niet lijkt te beseffen dat hij nog een zoon heeft die er niks van snapt kan ik met mijn verstand niet bij.
Probeer je zoon rustig uit te leggen dat het tussen papa en mama nu even niet zo lekker loopt en papa even tijd nodig heeft om na te denken. Hoe lastig ook, probeer er zo kalm en rustig mogelijk mee om te gaan maar ook zo open als mogelijk want des te meer zal hij het kunnen begrijpen.
Ontzettend veel sterkte, en probeer je hoofd boven water te houden in dit alles.
Misschien even een dagje leuk weg met je zoon?
woensdag 10 oktober 2018 om 14:30
Waarom reageert hij zo. Wat is er in godsnaam gebeurt tussen jullie.
Maar los daar van. Jullie kind is nu al de dupe van hoe zijn vader doet. Dat zal ik hem nooit vergeven. Tot zijn besef zou ik niet te veel vragen of hij nog komt voor zijn zoontje. Laat hem zijn verantwoordelijkheid maar eens nemen. Zo'n vader verdiend zijn zoon.
Maar los daar van. Jullie kind is nu al de dupe van hoe zijn vader doet. Dat zal ik hem nooit vergeven. Tot zijn besef zou ik niet te veel vragen of hij nog komt voor zijn zoontje. Laat hem zijn verantwoordelijkheid maar eens nemen. Zo'n vader verdiend zijn zoon.
woensdag 10 oktober 2018 om 14:33
woensdag 10 oktober 2018 om 14:33
Het klinkt als een hele impulsieve actie waar hij nog wel van terug zal krabbelen. Zo niet bij jou, dan wel tegenover je zoontje. Ik weet natuurlijk weinig over de situatie en hoe je man in elkaar zit, maar als het echt zo impulsief is gegaan als het lijkt dan zal er vast nog wel wat veranderen.
Sterkte
Sterkte
woensdag 10 oktober 2018 om 14:40
woensdag 10 oktober 2018 om 14:56
Heb je iemand bij wie jij en je zoon een beetje terecht kunnen? het klinkt alsof je je nog al mee laat slepen door je emoties, begrijpelijk, maar niet helpend voor je zoon.
Je kunt je zoon gewoon vertellen dat jullie uit elkaar zijn. Papa is op zoek naar een eigen huis. Het is dus nu even lastig om contact te hebben met zoon, maar dat komt waarschijnlijk allemaal best goed. (tenzij je echt denkt dat het niet zo is)
Zijn vader wil hem nu blijkbaar wel zien, maar alleen op zijn voorwaarden en zonder verantwoording af te leggen aan jou. .Ik weet niet hoe redelijk of onredelijk dit is.
Alleen een middagje zoals jij voorstelt is ook niet zo redelijk.
Echt zoek een derde persoon, misschien een opa of oma van zoon?
Je kunt je zoon gewoon vertellen dat jullie uit elkaar zijn. Papa is op zoek naar een eigen huis. Het is dus nu even lastig om contact te hebben met zoon, maar dat komt waarschijnlijk allemaal best goed. (tenzij je echt denkt dat het niet zo is)
Zijn vader wil hem nu blijkbaar wel zien, maar alleen op zijn voorwaarden en zonder verantwoording af te leggen aan jou. .Ik weet niet hoe redelijk of onredelijk dit is.
Alleen een middagje zoals jij voorstelt is ook niet zo redelijk.
Echt zoek een derde persoon, misschien een opa of oma van zoon?
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
woensdag 10 oktober 2018 om 14:59
Dank voor jullie reactie. Het ging al tijden niet goed en er waar dingen die mij frustreerde. Ik werk fulltime, kan mijn uren gelukkig flexibel indelen, maar dat betekent dus wel dat ik iedere dag aan het werk ben. De meeste zorg voor zoon komt op mij terecht. Ik haal en breng hem de meeste dagen, zorg voor hem als hij door ziekte, vrije dagen etc thuis is. Alle vakanties vang ik grotendeels zelf op. Hieromheen, ochtenden, tijdens schooltijden, weekenden ben ik aan het werk. Zoon moet ook regelmatig naar het ziekenhuis, die dingen regel en doe ik ook.
Het huishouden komt voor een groot deel op mij terecht. Schoonmaken, maar ook onderhoud etc aan het huis. De meeste financiële zaken worden door mij geregeld en betaald. Ook extras zoals dagjes weg, vakanties, kleding, meubels noem maar op.
Tel daarbij op dat ik een stokende schoonfamilie heb en dan is het misschien niet zo raar dat ik tegen een burn-out aan liep. Vanaf toen is het echt bergafwaarts gegaan.
Ik voelde mij niet gesteund. Voorbeelden zal ik later geven, ik ben momenteel druk met mijn zoon die natuurlijk ook gewoon aandacht nodig heeft nu.
Kort nog wat er dit weekend gebeurde. Zaterdag had ik een hele drukke dag. Toen ik thuiskwam merkte ik op waarom er niks aan het huishouden was gedaan. Het aanrecht stond vol, op de bank en vloer lagen veel kruimels, lege verpakkingen en flessen naast de bank.... Hij zei dat hij wel had opgeruimd. Ik vroeg waarom hij dat zegt omdat er duidelijk niks gedaan was. Hij negeerde mij, en dat maakte iets negatiefs in mij los, ik zei heel fel dat hij ook nooit iets kan bijdragen en het wel weer zelf doe. Zondag negeerde hij mij nog steeds, ik hier duidelijk niet goed tegen en vroeg wat voor zin het nog heeft allemaal. Toen zei hij dat hij zijn spullen zou pakken en zou gaan. En dat heeft hij dus ook echt gedaan. Ik weet dat we allebei schuld hebben in deze relatie, maar mijn hart gaat kapot voor mijn zoon
Het huishouden komt voor een groot deel op mij terecht. Schoonmaken, maar ook onderhoud etc aan het huis. De meeste financiële zaken worden door mij geregeld en betaald. Ook extras zoals dagjes weg, vakanties, kleding, meubels noem maar op.
Tel daarbij op dat ik een stokende schoonfamilie heb en dan is het misschien niet zo raar dat ik tegen een burn-out aan liep. Vanaf toen is het echt bergafwaarts gegaan.
Ik voelde mij niet gesteund. Voorbeelden zal ik later geven, ik ben momenteel druk met mijn zoon die natuurlijk ook gewoon aandacht nodig heeft nu.
Kort nog wat er dit weekend gebeurde. Zaterdag had ik een hele drukke dag. Toen ik thuiskwam merkte ik op waarom er niks aan het huishouden was gedaan. Het aanrecht stond vol, op de bank en vloer lagen veel kruimels, lege verpakkingen en flessen naast de bank.... Hij zei dat hij wel had opgeruimd. Ik vroeg waarom hij dat zegt omdat er duidelijk niks gedaan was. Hij negeerde mij, en dat maakte iets negatiefs in mij los, ik zei heel fel dat hij ook nooit iets kan bijdragen en het wel weer zelf doe. Zondag negeerde hij mij nog steeds, ik hier duidelijk niet goed tegen en vroeg wat voor zin het nog heeft allemaal. Toen zei hij dat hij zijn spullen zou pakken en zou gaan. En dat heeft hij dus ook echt gedaan. Ik weet dat we allebei schuld hebben in deze relatie, maar mijn hart gaat kapot voor mijn zoon
woensdag 10 oktober 2018 om 15:04
En denk je dat het nog goed zal komen? Waarschijnlijk was dit niet de eerste ruzie hierover? Of ben jij er nu ook over uit dat het gewoon einde relatie is en je hem niet meer terug wil. Wat ik mij wel kan voorstelen hoor na je verhaal hierboven.
Als het voor jou nu ook echt definitief klaar is dan zou ik dat zeggen tegen zoon. Dus dat jullie allebei nog heel veel van elkaar houden, maar dat jullie twee samen niet meer ging.
Ik denk overigens dat je ex nog wel op z'n besluit kan gaan terugkomen. Dus bedenk zelf echt goed of je hem die kans nog wel gaat geven.
Als het voor jou nu ook echt definitief klaar is dan zou ik dat zeggen tegen zoon. Dus dat jullie allebei nog heel veel van elkaar houden, maar dat jullie twee samen niet meer ging.
Ik denk overigens dat je ex nog wel op z'n besluit kan gaan terugkomen. Dus bedenk zelf echt goed of je hem die kans nog wel gaat geven.
woensdag 10 oktober 2018 om 15:04
woensdag 10 oktober 2018 om 15:09
Jouw opmerking over redelijkheid zet mij wel aan het denken... Voor mijn gevoel wordt ik nu wel gewoon achtergelaten en moet ik het alleen uitzoeken. De reden waarom hij rond bedtijd terug zou moeten is omdat hij de volgende ochtend naar het ziekenhuis moet. Daarna is wat mij betreft het weekend ook bespreekbaar. Maar zoveel dagen, zonder dat ik weer waar hij dan is??? Daarnaast, hij vind het allemaal al verwarrend, waarom hem dan ook nog zo snel voor zoveel dagen in een onbekende omgeving plaatsen? Ik weet niet of ik onredelijk ben, ben momenteel idd te emotioneel...lolapaloeza schreef: ↑10-10-2018 14:56Heb je iemand bij wie jij en je zoon een beetje terecht kunnen? het klinkt alsof je je nog al mee laat slepen door je emoties, begrijpelijk, maar niet helpend voor je zoon.
Je kunt je zoon gewoon vertellen dat jullie uit elkaar zijn. Papa is op zoek naar een eigen huis. Het is dus nu even lastig om contact te hebben met zoon, maar dat komt waarschijnlijk allemaal best goed. (tenzij je echt denkt dat het niet zo is)
Zijn vader wil hem nu blijkbaar wel zien, maar alleen op zijn voorwaarden en zonder verantwoording af te leggen aan jou. .Ik weet niet hoe redelijk of onredelijk dit is.
Alleen een middagje zoals jij voorstelt is ook niet zo redelijk.
Echt zoek een derde persoon, misschien een opa of oma van zoon?
woensdag 10 oktober 2018 om 15:11
woensdag 10 oktober 2018 om 15:16
Stop met contact zoeken met je ex. Hij heeft zich schofterig naar jullie gedragen en hij is nu aan zet om de boel te redden met zoon.
Natuurlijk laat je hem zoon niet meenemen naar een onbekende bestemming, nu hij net zeer traumatiserend is vertrokken. Eerst een normaal gesprek.
Je kunt niets uitleggen aan zoon. Vertel hem ook dat dit echt niet lief is van papa om zoon zo bezorgd te maken. Dat is mijn inziens niet opstoken, maar recht doen aan zijn gevoelens. Hij mag verdrietig (of boos) zijn om wat zijn vader nu doet.
Dat mijn moeder krampachtig geen slecht woord over mijn vader zei, heeft er bij mij voor gezorgd dat ik dacht dat het aan mij lag. Kinderen betrekken alles op zichzelf.
Ik dacht dat het terecht was dat hij mij zo links liet liggen, want mijn moeder zag het gebeuren en zei er niks van, dus het was blijkbaar normaal om mij zo te behandelen.
Soms doen volwassenen stom en dat mag best gezegd worden, als het het kind dient. Niet om jouw gram te halen. Dunne lijn, zeker als je zelf verdrietig bent.
Vertel je zoon ook gewoon dat je het niet weet. Dat je denkt dat het wel weer goed komt, maar niet weet wanneer.
Natuurlijk laat je hem zoon niet meenemen naar een onbekende bestemming, nu hij net zeer traumatiserend is vertrokken. Eerst een normaal gesprek.
Je kunt niets uitleggen aan zoon. Vertel hem ook dat dit echt niet lief is van papa om zoon zo bezorgd te maken. Dat is mijn inziens niet opstoken, maar recht doen aan zijn gevoelens. Hij mag verdrietig (of boos) zijn om wat zijn vader nu doet.
Dat mijn moeder krampachtig geen slecht woord over mijn vader zei, heeft er bij mij voor gezorgd dat ik dacht dat het aan mij lag. Kinderen betrekken alles op zichzelf.
Ik dacht dat het terecht was dat hij mij zo links liet liggen, want mijn moeder zag het gebeuren en zei er niks van, dus het was blijkbaar normaal om mij zo te behandelen.
Soms doen volwassenen stom en dat mag best gezegd worden, als het het kind dient. Niet om jouw gram te halen. Dunne lijn, zeker als je zelf verdrietig bent.
Vertel je zoon ook gewoon dat je het niet weet. Dat je denkt dat het wel weer goed komt, maar niet weet wanneer.
woensdag 10 oktober 2018 om 15:20
Ik zou ex(?) duidelijk vertellen dat hij in het belang van jullie zoon transparant is over waar zoon verblijft als hij hem meeneemt en hem uitnodigen om voor de komende tijd afspraken te maken over wie waarvoor verantwoordelijk is als het gaat om de zorg voor jullie zoon.
Daarnaast duidelijkheid creëren over de stappen die jullie (moeten) gaan nemen.
Voor jezelf proberen helder te krijgen wat je wilt, en niet wilt.
Sterkte
Daarnaast duidelijkheid creëren over de stappen die jullie (moeten) gaan nemen.
Voor jezelf proberen helder te krijgen wat je wilt, en niet wilt.
Sterkte
woensdag 10 oktober 2018 om 15:20
De beste man laat zich zo te lezen al jaren verzorgen en sponsoren door zijn vrouw. Vanuit daar bezien is het niet zo gek dat hij zoon nu bij je achter laat, stel je toch eens voor dat hij zelf de handen uit de mouwen moet steken. Om dit op te geven moet je of bijzonder manipulatief zijn en verwachten dat jij hem toch wel weer terug neemt of er is een derde in het spel. My two cents: er is een ander waar hij nu verzorgd wordt, vandaar ook het stuk adres onbekend en een lullige kans aangrijpen om de handdoek in de ring te gooien.
anoniem_371298 wijzigde dit bericht op 10-10-2018 15:21
1.50% gewijzigd
woensdag 10 oktober 2018 om 15:21
Dropdrop schreef: ↑10-10-2018 15:16Stop met contact zoeken met je ex. Hij heeft zich schofterig naar jullie gedragen en hij is nu aan zet om de boel te redden met zoon.
Natuurlijk laat je hem zoon niet meenemen naar een onbekende bestemming, nu hij net zeer traumatiserend is vertrokken. Eerst een normaal gesprek.
Je kunt niets uitleggen aan zoon. Vertel hem ook dat dit echt niet lief is van papa om zoon zo bezorgd te maken. Dat is mijn inziens niet opstoken, maar recht doen aan zijn gevoelens. Hij mag verdrietig (of boos) zijn om wat zijn vader nu doet.
Dat mijn moeder krampachtig geen slecht woord over mijn vader zei, heeft er bij mij voor gezorgd dat ik dacht dat het aan mij lag. Kinderen betrekken alles op zichzelf.
Ik dacht dat het terecht was dat hij mij zo links liet liggen, want mijn moeder zag het gebeuren en zei er niks van, dus het was blijkbaar normaal om mij zo te behandelen.
Soms doen volwassenen stom en dat mag best gezegd worden, als het het kind dient. Niet om jouw gram te halen. Dunne lijn, zeker als je zelf verdrietig bent.
Vertel je zoon ook gewoon dat je het niet weet. Dat je denkt dat het wel weer goed komt, maar niet weet wanneer.
Goed omschreven! Erkennen van zijn gevoel en niet net doen of is alles tip top in orde..
Open communicatie en 100 punten laten overkomen dat het niet zijn schuld is en dat vader gewoon niet goed hiermee omgaat
woensdag 10 oktober 2018 om 15:49
Ik zal later proberen te reageren op individuele reactie. Ben nu druk bezig met zoon te vermaken.
Met schoonfamilie is het erger geworden toen ik steeds meer voor mezelf opkwam. Want ik was of ben inderdaad een sloof. En ik denk dat ik altijd teveel over me heen heb laten lopen en toen ik daar geen zin meer in had, reageerden zij steeds erger. Leugens over mij verspreiden, mij negeren, bewust er buiten laten. Man zag maar niet in dat het niet normaal is om iemand zo te behandelen.
Hij heeft juist een goede band met zoon. Hij gaf hem, naar mijn mening, genoeg aandacht. Zo deed hij hem iedere avond in bad en op vrije dagen ging hij vaak naar de speeltuin oid.
Hij is niet Nederlands.
Met schoonfamilie is het erger geworden toen ik steeds meer voor mezelf opkwam. Want ik was of ben inderdaad een sloof. En ik denk dat ik altijd teveel over me heen heb laten lopen en toen ik daar geen zin meer in had, reageerden zij steeds erger. Leugens over mij verspreiden, mij negeren, bewust er buiten laten. Man zag maar niet in dat het niet normaal is om iemand zo te behandelen.
Hij heeft juist een goede band met zoon. Hij gaf hem, naar mijn mening, genoeg aandacht. Zo deed hij hem iedere avond in bad en op vrije dagen ging hij vaak naar de speeltuin oid.
Hij is niet Nederlands.
woensdag 10 oktober 2018 om 15:51
TO,Dropdrop schreef: ↑10-10-2018 15:16Stop met contact zoeken met je ex. Hij heeft zich schofterig naar jullie gedragen en hij is nu aan zet om de boel te redden met zoon.
Natuurlijk laat je hem zoon niet meenemen naar een onbekende bestemming, nu hij net zeer traumatiserend is vertrokken. Eerst een normaal gesprek.
Je kunt niets uitleggen aan zoon. Vertel hem ook dat dit echt niet lief is van papa om zoon zo bezorgd te maken. Dat is mijn inziens niet opstoken, maar recht doen aan zijn gevoelens. Hij mag verdrietig (of boos) zijn om wat zijn vader nu doet.
Dat mijn moeder krampachtig geen slecht woord over mijn vader zei, heeft er bij mij voor gezorgd dat ik dacht dat het aan mij lag. Kinderen betrekken alles op zichzelf.
Ik dacht dat het terecht was dat hij mij zo links liet liggen, want mijn moeder zag het gebeuren en zei er niks van, dus het was blijkbaar normaal om mij zo te behandelen.
Soms doen volwassenen stom en dat mag best gezegd worden, als het het kind dient. Niet om jouw gram te halen. Dunne lijn, zeker als je zelf verdrietig bent.
Vertel je zoon ook gewoon dat je het niet weet. Dat je denkt dat het wel weer goed komt, maar niet weet wanneer.
Lees dit 100 keer door. En dan nog 100 keer.
Je moet het leven niet te serieus nemen. Je overleeft het toch niet!
woensdag 10 oktober 2018 om 16:10
Dit. Klinkt alsof je beter af bent zonder hem. Vreselijk dat je zoontje zoveel verdriet heeft. Geef hem zoveel mogelijk troost, steun, liefde en aandacht en leg het op zijn niveau uit. Papa en mama hebben ruzie, papa zoekt een ander huis. Zoiets. Veel sterkte.
