Relaties
alle pijlers
En wat nu..
zaterdag 30 juli 2011 om 14:48
Ik ben nu op een punt in mijn leven gekomen dat ik over van alles ga twijfelen.
Is mijn baan wel wat ik wil, wil ik geen studie erbij gaan doen, blijven we hier wonen of zelfs, blijven we wel bij elkaar?
Mijn man en ik zijn nu 10 jaar bij elkaar waarvan een aantal getrouwd. Jonge kindjes, huisje boompje beestje,
helaas ook een enorme schuld, wat het leven niet makkelijker maakt.
De relatie ook niet. Mijn man heeft ernstige psychische problemen waarvoor hij een intensieve therapie 'behoort' te volgen. Maar door financieen kan dit niet.
Zijn houding heeft een enorme impact op ons gezin. De zorg voor het huis, boodschappen, kinderen, financieen komt allemaal op mij neer. Hij werkt en komt thuis, gaat even met de kinderen spelen en relaxen. Thats it.
we gaan niet weg, nooit. Dus doe ik dat alleen met de kinderen. Naar het zwembad, de speeltuin enz. Hij weet niet eens waar de kinderen in de klas zitten en wie hun leraar-lerares is...
Dit doet mij zoveel pijn. Iedere keer als ik het toch vraag, stelt hij me weer teleur. En dat weet hij, maar hij veranderd er niets aan..
Ik weet het niet meer. Voel me zo ontzettend alleen...
\Herkent iemand dit?
Is mijn baan wel wat ik wil, wil ik geen studie erbij gaan doen, blijven we hier wonen of zelfs, blijven we wel bij elkaar?
Mijn man en ik zijn nu 10 jaar bij elkaar waarvan een aantal getrouwd. Jonge kindjes, huisje boompje beestje,
helaas ook een enorme schuld, wat het leven niet makkelijker maakt.
De relatie ook niet. Mijn man heeft ernstige psychische problemen waarvoor hij een intensieve therapie 'behoort' te volgen. Maar door financieen kan dit niet.
Zijn houding heeft een enorme impact op ons gezin. De zorg voor het huis, boodschappen, kinderen, financieen komt allemaal op mij neer. Hij werkt en komt thuis, gaat even met de kinderen spelen en relaxen. Thats it.
we gaan niet weg, nooit. Dus doe ik dat alleen met de kinderen. Naar het zwembad, de speeltuin enz. Hij weet niet eens waar de kinderen in de klas zitten en wie hun leraar-lerares is...
Dit doet mij zoveel pijn. Iedere keer als ik het toch vraag, stelt hij me weer teleur. En dat weet hij, maar hij veranderd er niets aan..
Ik weet het niet meer. Voel me zo ontzettend alleen...
\Herkent iemand dit?
zaterdag 30 juli 2011 om 23:25
Ik ga zo door omdat er jonge kinderen bij zijn. Zij verdienen een zo normaal mogelijk leven. Dat papa niet naar,buiten wil, betekend niet dat ze dus nooit wat leuks doen. Ik ga met ze op stap. Zondef man. Als ik hem voor het blok zet is het kiezen, hulp zoeken of weg. En dat interesseert hem ook niet. Hij kan gewoon werken dus ipv zijn baas te bellen kan hij ook een psychiater bellen.
zaterdag 30 juli 2011 om 23:36
Lieve Elffs,
Ik ben zelf ook meer dan 10 jaar samen geweest met iemand die een stoornis had, in mijn geval borderline.
Ik kan me indenken wat je doormaakt wanneer alles op jouw schouders neerkomt.
Ik vind het niet terecht dat een aantal posters over jouw financiele situatie beginnen, want de achtergronden kennen wij niet.
Het kan zo maar zijn (zoals in zoveel huishoudens) dat dit door economische omstandigheden komt die in een normale situatie ook zouden ontstaan.
Zullen we het dan over jouw eigen aandeel hebben?
Jouw eigen aandeel is dat je het laat gebeuren.
Aan wat voor syndroom hij ook lijdt, uiteindelijk is hij wel verantwoordelijk voor de behandeling en niet jij.
De ervaring die ik heb heeft mij doen inzien dat er maar 1 weg is; eruit stappen voordat je er zelf eronder door gaat.
In het laatste geval hebben de kinderen 2 gemankeerde ouders en daar zitten zij vast niet op te wachten.
Wanneer je afstand neemt zal hij gedwongen zijn te reageren op een manier die niet in zijn vaste routine zit.
Ik bereid je alvast voor; zijn reactie kan wel eens heel anders uitpakken dan jij verwacht.
Op dat moment ga jij inzien wie je partner nou werkelijk is en hoe jij verder wilt met hem in je leven.
Grote kans dat je inziet dat het beter is om je leven zelf in de hand te nemen.
Mocht het positief uitpakken dan heb je hem gedwongen actie te ondernemen en win jij dus ook.
In mijn ogen is er geen andere weg, hoe moeilijk die ook te begaan is; zowel financieel als emotioneel.
In dit soort gevallen is zwart wit de enige weg die resultaten oplevert.
Ik ben zelf ook meer dan 10 jaar samen geweest met iemand die een stoornis had, in mijn geval borderline.
Ik kan me indenken wat je doormaakt wanneer alles op jouw schouders neerkomt.
Ik vind het niet terecht dat een aantal posters over jouw financiele situatie beginnen, want de achtergronden kennen wij niet.
Het kan zo maar zijn (zoals in zoveel huishoudens) dat dit door economische omstandigheden komt die in een normale situatie ook zouden ontstaan.
Zullen we het dan over jouw eigen aandeel hebben?
Jouw eigen aandeel is dat je het laat gebeuren.
Aan wat voor syndroom hij ook lijdt, uiteindelijk is hij wel verantwoordelijk voor de behandeling en niet jij.
De ervaring die ik heb heeft mij doen inzien dat er maar 1 weg is; eruit stappen voordat je er zelf eronder door gaat.
In het laatste geval hebben de kinderen 2 gemankeerde ouders en daar zitten zij vast niet op te wachten.
Wanneer je afstand neemt zal hij gedwongen zijn te reageren op een manier die niet in zijn vaste routine zit.
Ik bereid je alvast voor; zijn reactie kan wel eens heel anders uitpakken dan jij verwacht.
Op dat moment ga jij inzien wie je partner nou werkelijk is en hoe jij verder wilt met hem in je leven.
Grote kans dat je inziet dat het beter is om je leven zelf in de hand te nemen.
Mocht het positief uitpakken dan heb je hem gedwongen actie te ondernemen en win jij dus ook.
In mijn ogen is er geen andere weg, hoe moeilijk die ook te begaan is; zowel financieel als emotioneel.
In dit soort gevallen is zwart wit de enige weg die resultaten oplevert.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
zaterdag 30 juli 2011 om 23:37
je kan hem met een voorlopige voorziening uit huis zetten, je kan naar een opvanghuis, je kan particulier huren, je kan je stiekum inschrijven bij een woningvereniging, mogelijkheden genoeg. Je verschuilt je achter smoesjes, zodat je maar geen keuzes hoeft te maken. Nogmaals, dat is niey erg, maar dat doe jij jezelf aan, terwijl jij juist druk bent met die hork van een man
zaterdag 30 juli 2011 om 23:45
quote:elffs3 schreef op 30 juli 2011 @ 23:25:
Ik ga zo door omdat er jonge kinderen bij zijn. Zij verdienen een zo normaal mogelijk leven. Dat papa niet naar,buiten wil, betekend niet dat ze dus nooit wat leuks doen. Ik ga met ze op stap. Zondef man. Als ik hem voor het blok zet is het kiezen, hulp zoeken of weg. En dat interesseert hem ook niet. Hij kan gewoon werken dus ipv zijn baas te bellen kan hij ook een psychiater bellen.
Ook ik heb jonge kinderen.
Denk niet dat je kinderen niet (gaan) aanvoelen wat er speelt, ook al kunnen ze het niet benoemen.
Dat hij niet weg wilt is ook niet het einde van de wereld.
Wanneer jij verandering wilt zijn er wegen, je moet alleen de afslag nemen om de weg op te gaan.
Begin ermee je financiele situatie met hem door te spreken, ook al wil hij niet luisteren.
Ga aan de slag met het feit dat als jij weggaat er opnieuw een financiele klap volgt en dat het meer geld gaat kosten om jou en de kinderen te huisvesten.
Maak hem bewust dat het je ernst is om de situatie te veranderen.
Ik heb geen ervaring met ptss, maar bij bps is manipuleren en chanteren een dagelijkse routine.
Wanneer jij niet tot daden bereid bent, is het voor hem heel eenvoudig de situatie 'onder controle' te houden.
Ik ga zo door omdat er jonge kinderen bij zijn. Zij verdienen een zo normaal mogelijk leven. Dat papa niet naar,buiten wil, betekend niet dat ze dus nooit wat leuks doen. Ik ga met ze op stap. Zondef man. Als ik hem voor het blok zet is het kiezen, hulp zoeken of weg. En dat interesseert hem ook niet. Hij kan gewoon werken dus ipv zijn baas te bellen kan hij ook een psychiater bellen.
Ook ik heb jonge kinderen.
Denk niet dat je kinderen niet (gaan) aanvoelen wat er speelt, ook al kunnen ze het niet benoemen.
Dat hij niet weg wilt is ook niet het einde van de wereld.
Wanneer jij verandering wilt zijn er wegen, je moet alleen de afslag nemen om de weg op te gaan.
Begin ermee je financiele situatie met hem door te spreken, ook al wil hij niet luisteren.
Ga aan de slag met het feit dat als jij weggaat er opnieuw een financiele klap volgt en dat het meer geld gaat kosten om jou en de kinderen te huisvesten.
Maak hem bewust dat het je ernst is om de situatie te veranderen.
Ik heb geen ervaring met ptss, maar bij bps is manipuleren en chanteren een dagelijkse routine.
Wanneer jij niet tot daden bereid bent, is het voor hem heel eenvoudig de situatie 'onder controle' te houden.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
zaterdag 30 juli 2011 om 23:51
quote:meds schreef op 30 juli 2011 @ 23:39:
Palanja, leuk hoor die ervaringen van jou, maar het wil niet zeggen dat jouw manier de enige juiste is
Zoals je kan lezen spreek ik op persoonlijke titel en vanuit mijn ervaring.
Jouw zwart witte one liners kunnen best zinnig zijn, maar ik heb je al eens eerder uitgelegd dat die uiteindelijk niets zeggen.
Wat is jouw ervaring ook alweer precies?
Ik doe niet bijdehand maar deel mijn ervaring, begin niet gelijk te roepen dat TO eerst maar in de spiegel moet kijken want ik weet maar al te goed wat voor impact zo'n situatie heeft.
TO mag bepalen of ze er wat aan heeft.
Net zoals ze mag reageren op jouw one liners.
Palanja, leuk hoor die ervaringen van jou, maar het wil niet zeggen dat jouw manier de enige juiste is
Zoals je kan lezen spreek ik op persoonlijke titel en vanuit mijn ervaring.
Jouw zwart witte one liners kunnen best zinnig zijn, maar ik heb je al eens eerder uitgelegd dat die uiteindelijk niets zeggen.
Wat is jouw ervaring ook alweer precies?
Ik doe niet bijdehand maar deel mijn ervaring, begin niet gelijk te roepen dat TO eerst maar in de spiegel moet kijken want ik weet maar al te goed wat voor impact zo'n situatie heeft.
TO mag bepalen of ze er wat aan heeft.
Net zoals ze mag reageren op jouw one liners.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
zondag 31 juli 2011 om 11:14
quote:meds schreef op 31 juli 2011 @ 10:25:
dat maakt dus drie opties weggaan, accepteren of de situatie laten zoala het is in de wetenschap dat je daar niet gelukkig van wordt
Aha, nu begrijp ik dat wat ik zeg een leugen is.
Je kan volgens jou namelijk ook de situatie accepteren of de situatie laten zoals het is...ik denk dat je Elf even jouw 2 andere opties moet uitleggen want lijkt mij hetzelfde.
Je strooit met grote woorden (leugen); opnieuw wat is je achtergrond?
Waarom denk jij het zo goed te weten?
Je zegt namelijk niets wat Elf zelf ook al onderkent heeft.
dat maakt dus drie opties weggaan, accepteren of de situatie laten zoala het is in de wetenschap dat je daar niet gelukkig van wordt
Aha, nu begrijp ik dat wat ik zeg een leugen is.
Je kan volgens jou namelijk ook de situatie accepteren of de situatie laten zoals het is...ik denk dat je Elf even jouw 2 andere opties moet uitleggen want lijkt mij hetzelfde.
Je strooit met grote woorden (leugen); opnieuw wat is je achtergrond?
Waarom denk jij het zo goed te weten?
Je zegt namelijk niets wat Elf zelf ook al onderkent heeft.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
zondag 31 juli 2011 om 11:35
quote:palanja schreef op 31 juli 2011 @ 11:14:
[...]
Aha, nu begrijp ik dat wat ik zeg een leugen is.
Je kan volgens jou namelijk ook de situatie accepteren of de situatie laten zoals het is...ik denk dat je Elf even jouw 2 andere opties moet uitleggen want lijkt mij hetzelfde.
Je strooit met grote woorden (leugen); opnieuw wat is je achtergrond?
Waarom denk jij het zo goed te weten?
Je zegt namelijk niets wat Elf zelf ook al onderkent heeft.
Jij kunt ook niet bogen op ervaringen, omdat deze ook anders zijn. Jij had laatst toch een eigen topic over bijna zelfde issue waarin jij totaal andere keuzes hebt gemaakt?
Zoals Meds aangeeft, zijn dat de keuzes die TO heeft. Wanneer ze daar uit is, volgt de rest vanzelf, dan krijgt ze in de gaten wat de volgende stap zou moeten zijn.
Eerst heeft TO maar ns te beslissen wat ze met deze situatie wil.
[...]
Aha, nu begrijp ik dat wat ik zeg een leugen is.
Je kan volgens jou namelijk ook de situatie accepteren of de situatie laten zoals het is...ik denk dat je Elf even jouw 2 andere opties moet uitleggen want lijkt mij hetzelfde.
Je strooit met grote woorden (leugen); opnieuw wat is je achtergrond?
Waarom denk jij het zo goed te weten?
Je zegt namelijk niets wat Elf zelf ook al onderkent heeft.
Jij kunt ook niet bogen op ervaringen, omdat deze ook anders zijn. Jij had laatst toch een eigen topic over bijna zelfde issue waarin jij totaal andere keuzes hebt gemaakt?
Zoals Meds aangeeft, zijn dat de keuzes die TO heeft. Wanneer ze daar uit is, volgt de rest vanzelf, dan krijgt ze in de gaten wat de volgende stap zou moeten zijn.
Eerst heeft TO maar ns te beslissen wat ze met deze situatie wil.
zondag 31 juli 2011 om 13:21
quote:Kier_V schreef op 31 juli 2011 @ 11:35:
[...]
Jij kunt ook niet bogen op ervaringen, omdat deze ook anders zijn. Jij had laatst toch een eigen topic over bijna zelfde issue waarin jij totaal andere keuzes hebt gemaakt?
Zoals Meds aangeeft, zijn dat de keuzes die TO heeft. Wanneer ze daar uit is, volgt de rest vanzelf, dan krijgt ze in de gaten wat de volgende stap zou moeten zijn.
Eerst heeft TO maar ns te beslissen wat ze met deze situatie wil.
Ik heb de keuze gemaakt de situatie niet te accepteren en eruit gestapt.
Mijn ex ziet nu een heleboel dingen heel anders dan een jaar geleden.
Zij heeft ook de keuze gemaakt om in therapie te gaan nadat wij uit elkaar zijn.
Wat bedoel je dat mijn keuzes en ervaringen anders zijn?
Ik zie juist overeenkomsten met de gevolgen waar Elf mee te maken heeft.
[...]
Jij kunt ook niet bogen op ervaringen, omdat deze ook anders zijn. Jij had laatst toch een eigen topic over bijna zelfde issue waarin jij totaal andere keuzes hebt gemaakt?
Zoals Meds aangeeft, zijn dat de keuzes die TO heeft. Wanneer ze daar uit is, volgt de rest vanzelf, dan krijgt ze in de gaten wat de volgende stap zou moeten zijn.
Eerst heeft TO maar ns te beslissen wat ze met deze situatie wil.
Ik heb de keuze gemaakt de situatie niet te accepteren en eruit gestapt.
Mijn ex ziet nu een heleboel dingen heel anders dan een jaar geleden.
Zij heeft ook de keuze gemaakt om in therapie te gaan nadat wij uit elkaar zijn.
Wat bedoel je dat mijn keuzes en ervaringen anders zijn?
Ik zie juist overeenkomsten met de gevolgen waar Elf mee te maken heeft.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
zondag 31 juli 2011 om 13:51
Elffs een voor jou
Ik herken je verhaal wel enigszins. Mijn ex had een drugsprobleem. Ik heb lange tijd de kar alleen getrokken, heb hem op alle mogelijke manieren proberen te helpen (o.a. door mee te gaan naar therapie), begrip voor hem getoond, boos geworden en ondertussen de boel thuis zo goed mogelijk door laten draaien en de kinderen zoveel mogelijk uit de wind houden. Ik heb heel lang gedacht dat ik hem kon helpen, dat ik ons huwelijk kon redden, dat ik het moest zien als een ziekte, dat hij dit ook niet zo wou, enz enz. Op een gegeven moment is de koek op. Het is dan voor een buitenstaander zo makkelijk om te zeggen: wat heb jij gedaan? Of: je hebt de keus: weggaan of accepteren. Maar zo gemakkelijk is dat niet. Dat heeft tijd nodig. Ik was op een gegeven moment klaar met accepteren en klaar met de kar trekken. Bij mij was op een gegeven moment de koek heel erg op, tot de laatste kruimel, en heb ik er een punt achter gezet. Maar daar is heel veel tijd overheen gegaan. Het is heel makkelijk om te zeggen: neem de regie over je eigen leven. Maar het doen kost tijd en energie en heel veel twijfels over welke beslissing de beste is, voor jezelf en voor je kinderen. Geen gouden tip van mij dus, maar wel veel sterkte!
Ik herken je verhaal wel enigszins. Mijn ex had een drugsprobleem. Ik heb lange tijd de kar alleen getrokken, heb hem op alle mogelijke manieren proberen te helpen (o.a. door mee te gaan naar therapie), begrip voor hem getoond, boos geworden en ondertussen de boel thuis zo goed mogelijk door laten draaien en de kinderen zoveel mogelijk uit de wind houden. Ik heb heel lang gedacht dat ik hem kon helpen, dat ik ons huwelijk kon redden, dat ik het moest zien als een ziekte, dat hij dit ook niet zo wou, enz enz. Op een gegeven moment is de koek op. Het is dan voor een buitenstaander zo makkelijk om te zeggen: wat heb jij gedaan? Of: je hebt de keus: weggaan of accepteren. Maar zo gemakkelijk is dat niet. Dat heeft tijd nodig. Ik was op een gegeven moment klaar met accepteren en klaar met de kar trekken. Bij mij was op een gegeven moment de koek heel erg op, tot de laatste kruimel, en heb ik er een punt achter gezet. Maar daar is heel veel tijd overheen gegaan. Het is heel makkelijk om te zeggen: neem de regie over je eigen leven. Maar het doen kost tijd en energie en heel veel twijfels over welke beslissing de beste is, voor jezelf en voor je kinderen. Geen gouden tip van mij dus, maar wel veel sterkte!
zondag 31 juli 2011 om 14:20
quote:palanja schreef op 31 juli 2011 @ 13:21:
[...]
Ik heb de keuze gemaakt de situatie niet te accepteren en eruit gestapt.
Mijn ex ziet nu een heleboel dingen heel anders dan een jaar geleden.
Zij heeft ook de keuze gemaakt om in therapie te gaan nadat wij uit elkaar zijn.
Wat bedoel je dat mijn keuzes en ervaringen anders zijn?
Ik zie juist overeenkomsten met de gevolgen waar Elf mee te maken heeft.
Jij was het toch die achteraf je 'ex' niet kon loslaten en wilde blijven 'proberen' om weer bij elkaar te komen?
DAARIN zit het hele verschil dat jouw ervaringen anders zijn!
Jij bent vele stappen verder en schrijft vanuit het gegeven dat jij haar niet los kunt laten om watvoor reden dan ook. Ik meen dat daar ook nog een stukje vreemdgaan bij heeft gezeten in jouw geval.
Jouw en TO's situatie raakt elkaar slechts in 1 geval en dat is: beslisssen wat je met de huidige situatie wil, voor de rest: geen overeenkomsten in mijn optiek.
[...]
Ik heb de keuze gemaakt de situatie niet te accepteren en eruit gestapt.
Mijn ex ziet nu een heleboel dingen heel anders dan een jaar geleden.
Zij heeft ook de keuze gemaakt om in therapie te gaan nadat wij uit elkaar zijn.
Wat bedoel je dat mijn keuzes en ervaringen anders zijn?
Ik zie juist overeenkomsten met de gevolgen waar Elf mee te maken heeft.
Jij was het toch die achteraf je 'ex' niet kon loslaten en wilde blijven 'proberen' om weer bij elkaar te komen?
DAARIN zit het hele verschil dat jouw ervaringen anders zijn!
Jij bent vele stappen verder en schrijft vanuit het gegeven dat jij haar niet los kunt laten om watvoor reden dan ook. Ik meen dat daar ook nog een stukje vreemdgaan bij heeft gezeten in jouw geval.
Jouw en TO's situatie raakt elkaar slechts in 1 geval en dat is: beslisssen wat je met de huidige situatie wil, voor de rest: geen overeenkomsten in mijn optiek.
zondag 31 juli 2011 om 16:57
Beste elffs3,
Ik heb alle reacties gelezen. Heftig wat je meemaakt.
Je zit duidelijk in een spiraal waar je niet makkelijk meer uitkomt. Maar als dit nog lang duurt ga jij er ook aan onderdoor. En dan is er een nog groter probleem. Vroeg of laat ´trek je het niet meer´.
Iedereen geeft hier zijn goedbedoelde tips en adviezen.
Mag ik er dan eentje bij doen.
Ik denk dat je met de hoofdpunten die je hier noemt naar je huisarts moet gaan. Leg het hem uit. Hij is immers ook van de situatie van je man op de hoogte.
Zeg hem duidelijk dat je denkt dat je het binnnenkort niet meer gaat trekken.
En hij kan je doorverwijzen naar hulpinstanties die je verder kunnen helpen met je probleem.
Ik denk dat je dan een eerste stap zet naar een daadwerkelijke oplossing.
Sterkte in ieder geval, Groet Dave.
Ik heb alle reacties gelezen. Heftig wat je meemaakt.
Je zit duidelijk in een spiraal waar je niet makkelijk meer uitkomt. Maar als dit nog lang duurt ga jij er ook aan onderdoor. En dan is er een nog groter probleem. Vroeg of laat ´trek je het niet meer´.
Iedereen geeft hier zijn goedbedoelde tips en adviezen.
Mag ik er dan eentje bij doen.
Ik denk dat je met de hoofdpunten die je hier noemt naar je huisarts moet gaan. Leg het hem uit. Hij is immers ook van de situatie van je man op de hoogte.
Zeg hem duidelijk dat je denkt dat je het binnnenkort niet meer gaat trekken.
En hij kan je doorverwijzen naar hulpinstanties die je verder kunnen helpen met je probleem.
Ik denk dat je dan een eerste stap zet naar een daadwerkelijke oplossing.
Sterkte in ieder geval, Groet Dave.
zondag 31 juli 2011 om 19:46
quote:Kier_V schreef op 31 juli 2011 @ 14:20:
[...]
Jij was het toch die achteraf je 'ex' niet kon loslaten en wilde blijven 'proberen' om weer bij elkaar te komen?
DAARIN zit het hele verschil dat jouw ervaringen anders zijn!
Jij bent vele stappen verder en schrijft vanuit het gegeven dat jij haar niet los kunt laten om watvoor reden dan ook. Ik meen dat daar ook nog een stukje vreemdgaan bij heeft gezeten in jouw geval.
Jouw en TO's situatie raakt elkaar slechts in 1 geval en dat is: beslisssen wat je met de huidige situatie wil, voor de rest: geen overeenkomsten in mijn optiek.
Nee Kier, zo zat het niet.... dus klopt jouw optiek over mijn topic al niet.
Voor een keer ben ik het met Meds eens; dit topic gaat niet over mij dus laat ik het hierbij.
[...]
Jij was het toch die achteraf je 'ex' niet kon loslaten en wilde blijven 'proberen' om weer bij elkaar te komen?
DAARIN zit het hele verschil dat jouw ervaringen anders zijn!
Jij bent vele stappen verder en schrijft vanuit het gegeven dat jij haar niet los kunt laten om watvoor reden dan ook. Ik meen dat daar ook nog een stukje vreemdgaan bij heeft gezeten in jouw geval.
Jouw en TO's situatie raakt elkaar slechts in 1 geval en dat is: beslisssen wat je met de huidige situatie wil, voor de rest: geen overeenkomsten in mijn optiek.
Nee Kier, zo zat het niet.... dus klopt jouw optiek over mijn topic al niet.
Voor een keer ben ik het met Meds eens; dit topic gaat niet over mij dus laat ik het hierbij.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
maandag 1 augustus 2011 om 14:38
Iedereen bedankt voor de vele reacties. Ik heb alles goed doorgelezen en ben alles voor mijzelf op een rijtje aan het zetten.
Vanmorgen heb ik hem verteld dat ik niet gelukkig ben en dat ik dit niet wil. Hij begon meteen verwijten te maken en te roepen dat ik ook veranderd ben.
Ja, idd dat klopt. Ik ben doorgegaan met leven en volwassen geworden en hij is blijven 'hangen'. Hij gaat niet uit zichzelf weg. Enik, ik ben al aan het kijken hoe ik het met de kinderen moet doen als ik alleen ben en met de financieen.
Vanmorgen heb ik hem verteld dat ik niet gelukkig ben en dat ik dit niet wil. Hij begon meteen verwijten te maken en te roepen dat ik ook veranderd ben.
Ja, idd dat klopt. Ik ben doorgegaan met leven en volwassen geworden en hij is blijven 'hangen'. Hij gaat niet uit zichzelf weg. Enik, ik ben al aan het kijken hoe ik het met de kinderen moet doen als ik alleen ben en met de financieen.
maandag 1 augustus 2011 om 14:45
Qua huisvesting hoef ik me voorlopig geen zorgen te maken, huurwoning nog net onder de norm voor subsidie. Dat gaat dus lukken. Werk word een probleem omdat ik geen opvang heb, geen kdv oid.
Naar de huisarts gaan, sja. Hij weet nog niet de helft van wat er hier is gebeurd en nog steeds gaande is.
Ik heb vanmorgen ook aangegeven aan mijn man dat ik het pijnlijk vind om te merken dat wij voor hem niet genoeg redenen zijn om toch die therapie te gaan volgen.
Ik moet even geen gevoelens toelaten want dan stort ik in. Het is gewoon zo ontzettend triest dat ons huwelijk op deze manier gaat eindigen, en om deze reden.
Naar de huisarts gaan, sja. Hij weet nog niet de helft van wat er hier is gebeurd en nog steeds gaande is.
Ik heb vanmorgen ook aangegeven aan mijn man dat ik het pijnlijk vind om te merken dat wij voor hem niet genoeg redenen zijn om toch die therapie te gaan volgen.
Ik moet even geen gevoelens toelaten want dan stort ik in. Het is gewoon zo ontzettend triest dat ons huwelijk op deze manier gaat eindigen, en om deze reden.
