Relaties
alle pijlers
Ervaringen relatietherapie?
vrijdag 11 mei 2018 om 21:32
Zijn er hier mensen die ervaring hebben met relatietherapie? Partner en ik zijn bezig met een traject en eerlijk gezegd vind ik de insteek teleurstellend. Ik had natuurlijk rekening gehouden met confronterende situaties die pijnlijk kunnen zijn voor mij, omdat je gedwongen wordt kritisch naar jezelf te kijken. Waar twee vechten hebben er twee schuld. Ik heb last van bepaalde situaties en een bepaald soort gedrag (dominantie) van mijn partner, maar als ik deze situaties bespreek, is de reactie van de therapeut bijna altijd: “wat is daar (nou) zo erg aan”. Rode draad is een beetje dat je je partner moet nemen zoals hij is en niet moet willen veranderen. Voor alle duidelijkheid; ik vind ook van mezelf dat ik bepaalde punten moet veranderen, maar dan zegt hij tegen mijn partner dat hij mij moet accepteren zoals ik ben. Dit is misschien tot op zekere hoogte waar, maar geldt echt niet altijd.
Ik twijfel nu heel erg aan het voortzetten van de therapie bij deze therapeut. Maar vraag me af of deze werkwijze persoonsgebonden is of common practice in therapeutenland? Iemand ervaring?
Ik twijfel nu heel erg aan het voortzetten van de therapie bij deze therapeut. Maar vraag me af of deze werkwijze persoonsgebonden is of common practice in therapeutenland? Iemand ervaring?
zaterdag 12 mei 2018 om 11:01
Dit bedoel ik.Bumba1985 schreef: ↑12-05-2018 10:19Ieder mens is verschillend. Dat jij daar geen problemen mee hebt wil niet zeggen dat andere mensen dat dan ook maar een prettige vraagstelling moeten vinden. Een goede therapeut kijkt naar wat iemand nodig heeft en beseft zich dat bepaalde dingen voor de één heel goed kunnen werken en bij een ander juist averechts.
Een goede therapeut kijkt naar wat de mensen voor hem nodig hebben, en past zijn communicatie daar op aan.
Maar goed, ook therapeuten hebben blinde vlekken..
Overigens zijn er ook nogal veel zelfbenoemde ‘coaches’..
zaterdag 12 mei 2018 om 11:05
waarom mag het niet ter discussie staan? waarom vvind jijdit nu zo exemplarisch voor je relatie? het gaat niet over die jas natuurlijk. Wat denkShoestring schreef: ↑12-05-2018 10:07Maar zoals in het voorbeeld van die jas. Waarom moet iets wat zo vanzelfsprekend is (namelijk een jas meenemen bij koud weer) ter discussie staan? Waarom stelt hij die vraag niet aan mijn partner? Waarom vraagt hij niet wat er zo erg aan is als de jas meegaat? Als hij aankomt met argumenten dat dochter niet dood is gevroren, dan voelt het echt als iets wat krom is, rechtpraten.
jij dat je man hier mee wil
zeggen. en waarom irriteert jou dat??? Dat zoekt de therapeut.
zaterdag 12 mei 2018 om 11:06
Ik denk dat het er vooral om gaat dat er aan TO wel kritische vragen worden gesteld, maar dat zij het gevoel heeft dat er geen kritische vragen aan haar partner worden gesteld.
Om bij het voorbeeld van de jas te blijven: waarom vraagt de therapeut wel aan haar "is kind doodgevroren" en niet daarnaast ook aan partner "waarom zou het zo'n probleem zijn geweest als de jas toch was meegegeven"? Dat zou ik ook krom vinden. Het gaat denk ik niet om het "gelijk krijgen" maar om het communiceren onderling, gelijkwaardigheid.
zaterdag 12 mei 2018 om 11:07
Is een hele normale vraag: wat vind jij daar erg aan. Is ook een normale vraag. Als je al aangevallen voelt door zo’n vraag moet je echt beter naar jezelf kijken want dan zit er echt een probleem in jou.faline schreef: ↑12-05-2018 09:58Ik vind ‘wat is daar nou erg aan’ nogal denigrerend klinken. ‘Hoe voelt dat voor jou’ of desnoods ‘kun je uitleggen wat er dan met jou gebeurt/waarom je dat erg vindt’. En vervolgens aan de partner ‘begrijp jij waarom ze dat erg vindt/dit zo voelt’ en ‘waarom doe jij dit’.
Het gaat altijd 2 kanten op en het ene gedrag lokt mogelijk het andere gedrag uit.
Een therapeut moet imo nooit duidelijk ‘partij’ kiezen, ja tenzij er wordt geslagen of vreemd gegaan oid.
Het gaat er om dat je leert beter te communiceren, gedragspatronen bloot leggen.. ohh daar gaat t mis. Oh daarom doet hij zo of voelt zij zich zo.
Als het echt niet meer gaat, kan een therapeut ook helpen tot het besluit te komen uit elkaar te gaan en dit op een goede manier te doen..
Die therapeut die rond de tafel gaat dansen en gaat lopen knuffelen.. dat zou voor mij echt niet werken. kan ook best de lol ergens van inzien, maar Ik zou daar t idee van krijgen dat ie je totaal niet serieus neemt..
Bij ons is het vooral de communicatie die vaak mis gaat. Ik ben me daar van bewust, maar kan het moeilijk doorbreken. Ook dingen die ik zelf ‘verkeerd’ doe; ik weet hoe hij dan weer zal reageren, maar kan mijn gevoel/reactie niet altijd onderdrukken..
Hij heeft wat add/ass symptomen en waar hoop ik (nog meer) handvatten voor te vinden. Therapeut is er in gespecialiseerd.
zaterdag 12 mei 2018 om 11:07
Het gedoe met de jas is slechts een voorbeeld van de interactie tussen ons. Ik vind het vanzelfsprekend dat je met slecht weer een jas meeneemt. Sinds wanneer is dit een serieus discussiepunt. Daardoor komt de vraag van de therapeut eerder over als een retorische vraag. Hoezo moet ik uitleggen waarom een jas meenemen (alleen in de tas) nodig is. En dat dochter uiteindelijk niet is doodgevroren is natuurlijk geen argument en ook geen bewijs voor zijn gelijk. Maar goed, wat het mij doet is dat ik het gevoel krijg dat partner over de rug van dochter een of andere statement wil maken. Kan hem niet schelen of dochter het koud heeft of niet, als hij maar gelijk krijgt.viva-amber schreef: ↑12-05-2018 10:13Ik denk inderdaad dat de therapeut naar boven probeert te krijgen waar het nu eigenlijk over gaat bij jou. Is het nou zo erg?
Waarom leidt die vraag er bij jou niet toe om uit te leggen waarom je het zo erg vindt? Je voelt je niet serieus genomen omdat men je passeert. Ik heb zelf ook therapie gevolgd en soms waren de vragen heel confronterend of zelfs grappig maar ik probeerde er wel altijd iets van te vinden.
Het lijkt alsof jij je achterliggende motieven niet wilt toe lichten en dat je vindt dat men je gelijk moet geven zonder dat jij hoeft uit te leggen wat het met je doet.
De therapeut confronteert je opnieuw met het feit dat een ander ergens anders over kan denken en daagt je uit om te toe te lichten hoe het voelt om gepasseerd te worden. Wanneer je je gevoel niet omschrijft dan ontneem je je man de kans om jou te begrijpen. Hij kan zich niet in jou inleven wanneer jij blijft weigeren om e.a. op gevoelsniveau uit te leggen.
Het gaat namelijk niet over warm of houd weer, wel of geen jas. het gaat om wat het met jou doet om niet gesteund te worden door je partner waar je kind bij is en hoe het voelt om niet serieus te worden genomen. Daar draait het om. Het probleem zit niet op inhoudsniveau...het probleem zit op gevoelsniveau.
zaterdag 12 mei 2018 om 11:08
Dan maar beter niet naar een therapeut als je niet tegen kanBumba1985 schreef: ↑12-05-2018 10:16Een vraag als "is ze doodgevroren?" zou voor mij nou ook niet direct uitnodigend voelen om mijn gevoel bloot te leggen. Om je bloot te geven is er wel een soort van vertrouwen nodig dat men je gevoel serieus neemt. Dit soort opmerkingen zouden er bij mij ook voor zorgen dat ik dichtklap. Een goede therapeut houdt een spiegel voor, maar niet door iemand voor lul te zetten.
zaterdag 12 mei 2018 om 11:10
Waarom zou je dat niet pikken? Zijn vrouwen beter in het aan het meten van jassen? Natuurlijk gaat het niet over de jas het gaat over hoe je daarbij voelt en dat gaat veel meer over hoe je bent opgegroeid dan over je partner. Maar dan moet de cliënt wel bereid zijn om in haar eigen hart te graven en niet te denken dat de therapeut partij kiest voor haar man omdat hij door vraagt op een kwestie.Lelietje-van-Dalen schreef: ↑12-05-2018 10:43Daar gaat het niet om.
Het gaat erom dat haar man bepaalt dat de jas niet goed is.
Ik zou dit ook heel slecht trekken van mijn man.
En daarmee ook van de therapeut. Het gaat niet om de jas, het gaat om de wijze van communiceren. Dat blijft nu totaal onderbelicht.
Andere therapeut zoeken?
zaterdag 12 mei 2018 om 11:11
goede vraag
Je zit niet in therapie om alsnog je gelijk te halen
zaterdag 12 mei 2018 om 11:12
Of naar een andere therapeut. Die van ons heeft een veel handigere manier van communiceren. Of ze voelt goed aan onder welke omstandigheden partners wel met elkaar in gesprek gaan, dat kan ook. Ik krijg ook echt wel een spiegel voorgehouden bij de therapeut hoor. Confronterend, soms ook pijnlijk. Maar wel heel verhelderend. Maar de manier waarop een therapeut dat bereikt kan op verschillende manieren, en dit werkt blijkbaar niet goed voor TO.
zaterdag 12 mei 2018 om 11:13
Maar jij toch ook? Jij blijft ook volharden in je standpunt dat de jas aan moet.Zelfsnu nog bij de peut. Je man kan alleen maar deze strijd aangaan doordat jij de bokshandschoenen aanpakt.Shoestring schreef: ↑12-05-2018 11:07Het gedoe met de jas is slechts een voorbeeld van de interactie tussen ons. Ik vind het vanzelfsprekend dat je met slecht weer een jas meeneemt. Sinds wanneer is dit een serieus discussiepunt. Daardoor komt de vraag van de therapeut eerder over als een retorische vraag. Hoezo moet ik uitleggen waarom een jas meenemen (alleen in de tas) nodig is. En dat dochter uiteindelijk niet is doodgevroren is natuurlijk geen argument en ook geen bewijs voor zijn gelijk. Maar goed, wat het mij doet is dat ik het gevoel krijg dat partner over de rug van dochter een of andere statement wil maken. Kan hem niet schelen of dochter het koud heeft of niet, als hij maar gelijk krijgt.
zaterdag 12 mei 2018 om 11:13
De vraag is of dat beter isKikkertje17 schreef: ↑12-05-2018 11:12Of naar een andere therapeut. Die van ons heeft een veel handigere manier van communiceren. Of ze voelt goed aan onder welke omstandigheden partners wel met elkaar in gesprek gaan, dat kan ook. Ik krijg ook echt wel een spiegel voorgehouden bij de therapeut hoor. Confronterend, soms ook pijnlijk. Maar wel heel verhelderend. Maar de manier waarop een therapeut dat bereikt kan op verschillende manieren, en dit werkt blijkbaar niet goed voor TO.
zaterdag 12 mei 2018 om 11:19
Weet ik niet. Maar bij een therapeut is het belangrijk dat het voor beide partners een veilige omgeving is om met elkaar in gesprek te gaan. En dat lijkt nu niet zo te voelen voor TO.
Relatietherapie is hard werken, het is echt niet makkelijk en natuurlijk krijg je soms dingen te horen die niet leuk zijn of pijn doen. Ook als je van therapeut zou wisselen.
Maar het moet wel klikken met de therapeut voor beide partners, anders zijn de verhoudingen scheef en gaat het sowieso niet werken.
zaterdag 12 mei 2018 om 11:24
Persoonlijk zou ik idd gewoon antwoorden wat ik daar erg aan vind.
Maar als een therapeut steeds zich alleen op mij richt, en niet de vraag óók de andere kant op stelt (dat idee heeft TO), dan zou ik een andere therapeut zoeken.
Het probleem ligt nl meestal niet bij 1 persoon, maar de onderlinge communicatie/verhoudingen.
Resultaat hier is dat vriend tegen to zegt ‘zie je wel, probleem ligt bij jou’.
Therapeut zegt overigens niet ‘wat vind jij daar erg aan’, maar ‘wat is daar nou erg aan’.
Ik vind dat iets heel anders. Woordkeuze (en idd ook intonatie) zijn heel belangrijk.
Maar ik kan geen intonatie bedenken waarbij ‘wat is daar nou erg aan’ niet als doorspekt klinkt met zijn mening.
zaterdag 12 mei 2018 om 11:41
Het is inderdaad maar een voorbeeld dat is nu juist mijn punt.Shoestring schreef: ↑12-05-2018 11:07Het gedoe met de jas is slechts een voorbeeld van de interactie tussen ons. Ik vind het vanzelfsprekend dat je met slecht weer een jas meeneemt. Sinds wanneer is dit een serieus discussiepunt. Daardoor komt de vraag van de therapeut eerder over als een retorische vraag. Hoezo moet ik uitleggen waarom een jas meenemen (alleen in de tas) nodig is. En dat dochter uiteindelijk niet is doodgevroren is natuurlijk geen argument en ook geen bewijs voor zijn gelijk. Maar goed, wat het mij doet is dat ik het gevoel krijg dat partner over de rug van dochter een of andere statement wil maken. Kan hem niet schelen of dochter het koud heeft of niet, als hij maar gelijk krijgt.
De overtuiging dat je man altijd zijn gelijk wel tot zo ver dat het welzijn van jullie kind niet belangrijk is dan wel dat hij zo ver gaat om zijn gelijk te krijgen dat hij zelfs bereid is om haar te verwaarlozen zou je eens op waarheid moeten testen. Klopt jouw overtuiging over je man?
Ik zou de bal in therapie eens opgooien en zeggen: volgens mij wil mijn man zo graag zijn gelijk dat hij daarvoor zelfs het welzijn van onze dochter op offert.
Stel je eigen overtuiging eens op de proef om te bezien of deze inderdaad op waarheid berust. Alleen je man weet namelijk wat zijn echte motieven zijn en jouw overtuiging is een mening en geen feit zolang je niet weet of je overtuiging waar is.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 12 mei 2018 om 11:57
Eens.faline schreef: ↑12-05-2018 11:24Persoonlijk zou ik idd gewoon antwoorden wat ik daar erg aan vind.
Maar als een therapeut steeds zich alleen op mij richt, en niet de vraag óók de andere kant op stelt (dat idee heeft TO), dan zou ik een andere therapeut zoeken.
Het probleem ligt nl meestal niet bij 1 persoon, maar de onderlinge communicatie/verhoudingen.
Resultaat hier is dat vriend tegen to zegt ‘zie je wel, probleem ligt bij jou’.
Therapeut zegt overigens niet ‘wat vind jij daar erg aan’, maar ‘wat is daar nou erg aan’.
Ik vind dat iets heel anders. Woordkeuze (en idd ook intonatie) zijn heel belangrijk.
Maar ik kan geen intonatie bedenken waarbij ‘wat is daar nou erg aan’ niet als doorspekt klinkt met zijn mening.
Onze therapeut vraagt ook door op reacties, die soms non-verbaal zijn. Zoals: "Toen X dat net zei, zag ik bij jou iets gebeuren. Wat voelde je daarbij?"
Dat ging dan bijvoorbeeld om een gekwetste blik, of zichtbare irritatie. En als een situatie wordt besproken en een van de partners uit frustratie of verdriet daarover, vraagt ze soms bijvoorbeeld: "wat maakte dat jij in die situatie boos/verdrietig werd?" En vervolgens aan de andere partner "wat doet dit met jou? Wat vind jij daarvan?"
Nooit klinkt er in haar vragen een mening of oordeel door. Ze blijft neutraal, maar probeert de situatie te ontleden. Soms komt ze ook met een soort samenvattende stelling, waarna ze ons allebei vraagt of dit klopt of niet, en waarom. En daar kunnen we dan op reageren.
zaterdag 12 mei 2018 om 12:00
Dat idee kreeg ik ook ja.stroman schreef: ↑12-05-2018 09:57Wat me opvalt: de therapeut zegt niet expliciet dat je moeilijk doet. Jij interpreteert het zo. De volgende keer zou je dat kunnen benoemen: ik heb het gevoel dat je mijn mans kant kiest. Klopt dat? Ik heb het gevoel dat je vindt dat ik me aanstel. Klopt dat?
Als het een goede therapeut is, neemt hij de tijd om op dat gevoel in te gaan.
Doet hij dat niet, dan zou ik een ander zoeken.
Krijgt je man dezelfde soort vragen?
Je eigen gedachten maken hoe een boodschap of vraag ontvangen wordt. Dezelfde vraag, letterlijke woorden kan bij 2 verschillende mensen anders -binnen- komen.
zaterdag 12 mei 2018 om 12:02
Dat had inderdaad gekund. Maar de vraag “is ze doodgevroren” heeft mij niet uitgenodigd om het gesprek die richting op te laten gaan. Ik voelde me eerder in de verdediging geduwd, ook omdat het een beetje geridiculiseerd is. Zoals kikkertje zei, had ik het bovendien eerder kunnen begrijpen als er ook kritische vragen richting man zijn gesteld.viva-amber schreef: ↑12-05-2018 11:41Het is inderdaad maar een voorbeeld dat is nu juist mijn punt.
De overtuiging dat je man altijd zijn gelijk wel tot zo ver dat het welzijn van jullie kind niet belangrijk is dan wel dat hij zo ver gaat om zijn gelijk te krijgen dat hij zelfs bereid is om haar te verwaarlozen zou je eens op waarheid moeten testen. Klopt jouw overtuiging over je man?
Ik zou de bal in therapie eens opgooien en zeggen: volgens mij wil mijn man zo graag zijn gelijk dat hij daarvoor zelfs het welzijn van onze dochter op offert.
Stel je eigen overtuiging eens op de proef om te bezien of deze inderdaad op waarheid berust. Alleen je man weet namelijk wat zijn echte motieven zijn en jouw overtuiging is een mening en geen feit zolang je niet weet of je overtuiging waar is.
zaterdag 12 mei 2018 om 12:12
zaterdag 12 mei 2018 om 12:30
Imo zou het zo idd moeten.Kikkertje17 schreef: ↑12-05-2018 11:57Eens.
Onze therapeut vraagt ook door op reacties, die soms non-verbaal zijn. Zoals: "Toen X dat net zei, zag ik bij jou iets gebeuren. Wat voelde je daarbij?"
Dat ging dan bijvoorbeeld om een gekwetste blik, of zichtbare irritatie. En als een situatie wordt besproken en een van de partners uit frustratie of verdriet daarover, vraagt ze soms bijvoorbeeld: "wat maakte dat jij in die situatie boos/verdrietig werd?" En vervolgens aan de andere partner "wat doet dit met jou? Wat vind jij daarvan?"
Nooit klinkt er in haar vragen een mening of oordeel door. Ze blijft neutraal, maar probeert de situatie te ontleden. Soms komt ze ook met een soort samenvattende stelling, waarna ze ons allebei vraagt of dit klopt of niet, en waarom. En daar kunnen we dan op reageren.
Of dat is dan de therapeut die bij mij zou passen
zaterdag 12 mei 2018 om 12:36
Maar de therapeut van TO doen niets meer of minder dan doorvragen waarom het jasvoorbeeld voor haar zo’n issue is terwijl het feitelijk nergens over gaat. TO pakt dat niet. Dat gaat bij een andere therapeut heus niet anders zijnKikkertje17 schreef: ↑12-05-2018 11:19Weet ik niet. Maar bij een therapeut is het belangrijk dat het voor beide partners een veilige omgeving is om met elkaar in gesprek te gaan. En dat lijkt nu niet zo te voelen voor TO.
Relatietherapie is hard werken, het is echt niet makkelijk en natuurlijk krijg je soms dingen te horen die niet leuk zijn of pijn doen. Ook als je van therapeut zou wisselen.
Maar het moet wel klikken met de therapeut voor beide partners, anders zijn de verhoudingen scheef en gaat het sowieso niet werken.
zaterdag 12 mei 2018 om 12:40
snap je niet wat de therapeut probeert te doen? Jij zit vast in het jasincident, hij of zij probeert jou uit dat banale voorval te halen om te komen waar het echt om gaat: kijk bijv. naar de opvattingen die amber aan de orde stelt. Je blijft hameren op die jas. Die jas laat alleen maar zien dat jullie allebei gelijk willen halen en geen van beide water bij de wijn wil doen maar het gaat niet over die jas. De vraag vroor ze dood is een poging om bij jou een opening te krijgen om vanuit een ander niveau naar jullie problemen te kijken. Dat hij het bij jou doet is wellicht omdat hij bij jou de opening al wel ziet en bij je man niet. Maar daar zou je naar kunnen vragen. Maar voor nu lijkt met de therapeut hetzelfde te gebeuren als bij je man, jij moet het op jouw manier hebben en anders niet. De vraag is wat er gebeurt als het niet op jouw manier gebeurtShoestring schreef: ↑12-05-2018 12:02Dat had inderdaad gekund. Maar de vraag “is ze doodgevroren” heeft mij niet uitgenodigd om het gesprek die richting op te laten gaan. Ik voelde me eerder in de verdediging geduwd, ook omdat het een beetje geridiculiseerd is. Zoals kikkertje zei, had ik het bovendien eerder kunnen begrijpen als er ook kritische vragen richting man zijn gesteld.
zaterdag 12 mei 2018 om 12:42
je kan trouwens echt niet je eigen therapei op dat van TO projecteren, het kan zijn dat er bij jullie iets heel anders nodig is dan bij TOKikkertje17 schreef: ↑12-05-2018 11:57Eens.
Onze therapeut vraagt ook door op reacties, die soms non-verbaal zijn. Zoals: "Toen X dat net zei, zag ik bij jou iets gebeuren. Wat voelde je daarbij?"
Dat ging dan bijvoorbeeld om een gekwetste blik, of zichtbare irritatie. En als een situatie wordt besproken en een van de partners uit frustratie of verdriet daarover, vraagt ze soms bijvoorbeeld: "wat maakte dat jij in die situatie boos/verdrietig werd?" En vervolgens aan de andere partner "wat doet dit met jou? Wat vind jij daarvan?"
Nooit klinkt er in haar vragen een mening of oordeel door. Ze blijft neutraal, maar probeert de situatie te ontleden. Soms komt ze ook met een soort samenvattende stelling, waarna ze ons allebei vraagt of dit klopt of niet, en waarom. En daar kunnen we dan op reageren.
