Ervaringen relatietherapie?
vrijdag 11 mei 2018 om 21:32
Zijn er hier mensen die ervaring hebben met relatietherapie? Partner en ik zijn bezig met een traject en eerlijk gezegd vind ik de insteek teleurstellend. Ik had natuurlijk rekening gehouden met confronterende situaties die pijnlijk kunnen zijn voor mij, omdat je gedwongen wordt kritisch naar jezelf te kijken. Waar twee vechten hebben er twee schuld. Ik heb last van bepaalde situaties en een bepaald soort gedrag (dominantie) van mijn partner, maar als ik deze situaties bespreek, is de reactie van de therapeut bijna altijd: “wat is daar (nou) zo erg aan”. Rode draad is een beetje dat je je partner moet nemen zoals hij is en niet moet willen veranderen. Voor alle duidelijkheid; ik vind ook van mezelf dat ik bepaalde punten moet veranderen, maar dan zegt hij tegen mijn partner dat hij mij moet accepteren zoals ik ben. Dit is misschien tot op zekere hoogte waar, maar geldt echt niet altijd.
Ik twijfel nu heel erg aan het voortzetten van de therapie bij deze therapeut. Maar vraag me af of deze werkwijze persoonsgebonden is of common practice in therapeutenland? Iemand ervaring?
Ik twijfel nu heel erg aan het voortzetten van de therapie bij deze therapeut. Maar vraag me af of deze werkwijze persoonsgebonden is of common practice in therapeutenland? Iemand ervaring?
zondag 13 mei 2018 om 13:22
[quote=Tessa44- post_id=28501419 time=1526208238 user_id=279179]
leer deze zin uit je hoofd TO op het moment dat zoiets als "is ze doodgevroren?" komt, en je krijgt dat nare gevoel, probeer dan eens zo te reageren, kijk eens wat het doet met het gesprek.
Dit ga ik inderdaad doen
Ik was te flabbergasted toen ik die vraag hoorde, om adequaat te kunnen reageren.
leer deze zin uit je hoofd TO op het moment dat zoiets als "is ze doodgevroren?" komt, en je krijgt dat nare gevoel, probeer dan eens zo te reageren, kijk eens wat het doet met het gesprek.
Dit ga ik inderdaad doen
zondag 13 mei 2018 om 13:31
Dat laatste snap ik wel. Misschien is dat ook wel wat er gebeurd wanneer je man raar doet of op een vreemde manier tegen gas geeft. Maar zelfs dat gevoel uitspreken kan je helpen: 'ik weet even niet wat ik moet zeggen'.
Een ander komt er dan bijna niet om heen om je ruimte te geven om na te denken en te reageren. Ook: ik wil hier nog op terug komen' . Is een mooie voor mensen die niet primair reageren.
Ik kan mij het gevoel wel voorstellen dat je het idee hebt dat het je allemaal maar gebeurt en dat die twee heren nu dus met zijn tweeën over je heen lopen. Wanneer je alleen in therapie bent heb je ook meer ruimte om even te denken over een antwoord. Met tweeën gaat de rest gewoon door.
Een ander komt er dan bijna niet om heen om je ruimte te geven om na te denken en te reageren. Ook: ik wil hier nog op terug komen' . Is een mooie voor mensen die niet primair reageren.
Ik kan mij het gevoel wel voorstellen dat je het idee hebt dat het je allemaal maar gebeurt en dat die twee heren nu dus met zijn tweeën over je heen lopen. Wanneer je alleen in therapie bent heb je ook meer ruimte om even te denken over een antwoord. Met tweeën gaat de rest gewoon door.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 13 mei 2018 om 13:40
Je snapt wel dat dit elkaar heel erg tegen spreekt want als hij wil veranderen. Zou hij je grenzen die je geleerd hebt om aan te geven respecteren en dat betekend niet dat jij of hij altijd gelijk heeft maar dat er compromissen gesloten kunnen worden. En dat hoefde hij vroeger natuurlijk niet te doen want hij zei ja en jij zei amenShoestring schreef: ↑13-05-2018 13:08Bedankt allen voor de reacties.
Hoezitdit en Marana; ik vrees inderdaad dat ze mijn wens voor een andere therapeut gaan interpreteren als: zie je wel, ze doet weer moeilijk, ze gaat confrontaties uit de weg, vul maar in. Dat zou zijn positie alleen maar verder verstevigen.
Brownie, man wil dat ik “minder vaak nee roep”. Hij vond mij vroeger “makkelijk en meegaand”. Dit was ook zo, maar het ging ten koste van mezelf.
Tnx zalmsnipper. Man is zich ervan bewust dat hij te dominant kan zijn en wil dat veranderen. Althans, in theorie. Want het gedrag blijft de kop opsteken. En ik kan best leven met een bepaalde mate van dominantie, maar er is wel een grens.
Maar ik zou eens voor je eigen goed gaan nadenken in hoever je terug wilt in het oude patroon ( van voor de coaching) en wat je dan je kinderen mee geeft.