Relaties
alle pijlers
Feestdagen en moeder
vrijdag 2 december 2011 om 16:03
quote:faracha schreef op 02 december 2011 @ 15:54:
Wat hou ik toch van mijn cultuur als ik dit lees. Wij dragen onze moeders op handen. Heb je zelf kinderen? Bedenk maar eens hoe het zou voelen om zo behandeld te worden door je eigen kinderen. Het leven is meer dan alleen gezelligheid met vrienden. Je hebt maar een moeder, wees er zuinig mee.Maar dat respect en die liefde moet je wel verdienen en daar is de moeder van TO zelf blijkbaar niet erg goed in geweest.
Wat hou ik toch van mijn cultuur als ik dit lees. Wij dragen onze moeders op handen. Heb je zelf kinderen? Bedenk maar eens hoe het zou voelen om zo behandeld te worden door je eigen kinderen. Het leven is meer dan alleen gezelligheid met vrienden. Je hebt maar een moeder, wees er zuinig mee.Maar dat respect en die liefde moet je wel verdienen en daar is de moeder van TO zelf blijkbaar niet erg goed in geweest.
vrijdag 2 december 2011 om 16:06
quote:faracha schreef op 02 december 2011 @ 15:54:
Wat hou ik toch van mijn cultuur als ik dit lees. Wij dragen onze moeders op handen. Heb je zelf kinderen? Kun je je voorstellen dat je je eigen kinderen zo zou behandelen?Bedenk maar eens hoe het zou voelen om zo behandeld te worden door je eigen kinderen. Het leven is meer dan alleen gezelligheid met vrienden. Je hebt maar een moeder, wees er zuinig mee.Ik vind het raar om TO egocentrisch te noemen als ze zó ongelukkig is van haar relatie met haar moeder en daar probeert een weg in te vinden waarbij ze níet doet wat haar moeder wil.
Wat hou ik toch van mijn cultuur als ik dit lees. Wij dragen onze moeders op handen. Heb je zelf kinderen? Kun je je voorstellen dat je je eigen kinderen zo zou behandelen?Bedenk maar eens hoe het zou voelen om zo behandeld te worden door je eigen kinderen. Het leven is meer dan alleen gezelligheid met vrienden. Je hebt maar een moeder, wees er zuinig mee.Ik vind het raar om TO egocentrisch te noemen als ze zó ongelukkig is van haar relatie met haar moeder en daar probeert een weg in te vinden waarbij ze níet doet wat haar moeder wil.
vrijdag 2 december 2011 om 16:09
vrijdag 2 december 2011 om 16:14
Faracha, de moeder van TO is erg ver gegaan in de manier waarop ze haar dochter heeft behandeld. (zie loepje) Bedenk maar eens hoe het zou voelen om zo behandeld te worden door je eigen moeder. Het leven is meer dan alleen een ander pleasen, waarbij je het toch nooit goed kunt doen. Hoeveel kinderen je ook hebt, wees er zuinig mee.
Anjertje probeert een compromis te bedenken om moeder tegemoet te komen maar vreest al bij voorbaat dat het niet goed zal vallen. Ze vraagt advies hoe ze er mee om kan gaan. Geen verklaring dat moeders no-matter-what op handen gedragen moeten worden. Want soms zijn familie-situaties anders dan in de ideale wereld.
Anjertje probeert een compromis te bedenken om moeder tegemoet te komen maar vreest al bij voorbaat dat het niet goed zal vallen. Ze vraagt advies hoe ze er mee om kan gaan. Geen verklaring dat moeders no-matter-what op handen gedragen moeten worden. Want soms zijn familie-situaties anders dan in de ideale wereld.
vrijdag 2 december 2011 om 16:22
vrijdag 2 december 2011 om 18:54
@rozenstruikje
Alle respect voor jouw verhaal. Dat jij er zo mee om kan gaan en daardoor rust hebt is echt heel mooi.
Ik vind het alleen jammer dat jij daardoor anderen zo veroordeeld.
Jouw verhaal is niet mijn verhaal,of dat van TO of dat van alle andere mensen. Iedereen heeft zijn eigen verleden en net zoals ik niet voor jou kan bepalen hoe jij daarmee om hoort te gaan, kan jij dat ook niet voor een ander.
Om dan maar klakkeloos te roepen dat iedereen die andere keuzes maakt egocentrisch is vind ik echt bizar.
Soms is het leven namelijk wel makkelijk voor mensen. Sommige van die mensen kiezen er dan voor om kinderen te krijgen puur om een onwillige partner te binden.en als dat dan niet werkt liggen ze de hele jeugd van dat kind dweilend in zelfmedelijden op de bank. sommige kinderen staan op 6/7 jarige leeftijd al zelf hun prakkie te maken. Sommige ouders gaan zelfs zo ver om hun 15 jarige dochters mee te geven aan 35 jarige vage kennissen die daarna alles met ze uit kunnen vreten omdat moeders maar maximaal 1 nacht in de week thuis is. En heel soms schoppen ze die zelfde dochter op hun 16e de deur uit omdat ze met hun vriend samen willen wonen en dat creërd zo fijn ruimte.
Nou ben ik helemaal voor vergeving want dat doe je natuurlijk in de eerste plaats voor jezelf.
Maar op het moment dat iemand jouw leven wil blijven beheersen is het niet in alle gevallen slecht om er voor te kiezen afstand te nemen.
Je kan namelijk ook heel blij zijn met wie je bent geworden ondanks de vernederingen , slechte zorg of in het geval van TO emotionele chantage van je ouders. Dat anjertje nog psychisch stabiel is en betrokken bij anderen, heeft ze wat mij betrefd aan haarzelf te danken en niet aan haar moeder.
TO het maakt niet uit wat je doet zolang als jij je er maar prettig bij voelt.
Alle respect voor jouw verhaal. Dat jij er zo mee om kan gaan en daardoor rust hebt is echt heel mooi.
Ik vind het alleen jammer dat jij daardoor anderen zo veroordeeld.
Jouw verhaal is niet mijn verhaal,of dat van TO of dat van alle andere mensen. Iedereen heeft zijn eigen verleden en net zoals ik niet voor jou kan bepalen hoe jij daarmee om hoort te gaan, kan jij dat ook niet voor een ander.
Om dan maar klakkeloos te roepen dat iedereen die andere keuzes maakt egocentrisch is vind ik echt bizar.
Soms is het leven namelijk wel makkelijk voor mensen. Sommige van die mensen kiezen er dan voor om kinderen te krijgen puur om een onwillige partner te binden.en als dat dan niet werkt liggen ze de hele jeugd van dat kind dweilend in zelfmedelijden op de bank. sommige kinderen staan op 6/7 jarige leeftijd al zelf hun prakkie te maken. Sommige ouders gaan zelfs zo ver om hun 15 jarige dochters mee te geven aan 35 jarige vage kennissen die daarna alles met ze uit kunnen vreten omdat moeders maar maximaal 1 nacht in de week thuis is. En heel soms schoppen ze die zelfde dochter op hun 16e de deur uit omdat ze met hun vriend samen willen wonen en dat creërd zo fijn ruimte.
Nou ben ik helemaal voor vergeving want dat doe je natuurlijk in de eerste plaats voor jezelf.
Maar op het moment dat iemand jouw leven wil blijven beheersen is het niet in alle gevallen slecht om er voor te kiezen afstand te nemen.
Je kan namelijk ook heel blij zijn met wie je bent geworden ondanks de vernederingen , slechte zorg of in het geval van TO emotionele chantage van je ouders. Dat anjertje nog psychisch stabiel is en betrokken bij anderen, heeft ze wat mij betrefd aan haarzelf te danken en niet aan haar moeder.
TO het maakt niet uit wat je doet zolang als jij je er maar prettig bij voelt.
vrijdag 2 december 2011 om 22:01
Doe het dan niet.
Zorg dat er geen ruzie komt want dat wil je niet.
Het klinkt misschien raar maar wat is er mis mee met "normaal doen" omdat een ander contact bedreigend en beschadigend kan zijn.
Gewoon doen wat andere mensen ook doen: feestdagen met familie, regelmatig bellen(over neutrale dingen praten), af en toe shoppen en wat leuks doen.
Je bent gelukkig volwassen, ze kan je in principe niets meer maken.
Als er zoals nu bij jou een goed contact mogelijk is zou ik dat zeker niet juist nu verstoren.
Doe het dit dit jaar nog zo en spreek voor volgend jaar TIJDIG iets anders af.
Vergeet niet dat je moeder ook onzeker is.
Zorg dat er geen ruzie komt want dat wil je niet.
Het klinkt misschien raar maar wat is er mis mee met "normaal doen" omdat een ander contact bedreigend en beschadigend kan zijn.
Gewoon doen wat andere mensen ook doen: feestdagen met familie, regelmatig bellen(over neutrale dingen praten), af en toe shoppen en wat leuks doen.
Je bent gelukkig volwassen, ze kan je in principe niets meer maken.
Als er zoals nu bij jou een goed contact mogelijk is zou ik dat zeker niet juist nu verstoren.
Doe het dit dit jaar nog zo en spreek voor volgend jaar TIJDIG iets anders af.
Vergeet niet dat je moeder ook onzeker is.
zaterdag 3 december 2011 om 00:49
Ben het met wynette eens. Mijn moeder manipuleerde ook, uit pure onmacht omdat ze zo ongelukkig was. Het dreef mij tot wanhoop, moest vaak uren huilen na een bezoek aan haar. "Kan er niet meer tegen!", schreeuwde ik inwendig. En dan gaan mensen je aanraden het contact te verbreken of het op een andere manier op de spits te drijven, maar ik heb "voor de lieve vrede gekozen": regelmatig op bezoek, het dan bij koetjes en kalfjes houden, vooral geen zware gesprekken aangaan, mijn eigen sores delen met mensen waar ik wel wat aan had. Nummermelder op de telefoon, terugbellen wanneer het mij uitkwam en het ook dan bij koetjes en kalfjes houden. Op eerste kerstdag langs en dan op tweede kerstdag met vrienden afspreken.
Op die manier hou je het voor jezelf behapbaar, je hebt je eigen leven, je moeder is er een onderdeel van maar beheerst je leven niet. En manipuleert je dus ook niet meer, omdat je dat niet toelaat. Jij hebt de regie in het contact, als het ware. Zo kom je van die manipulatie af zonder dat het tot allerlei toestanden en drama's leidt waardoor ze alsnog je leven beheerst.
Succes ermee en zorg goed voor jezelf!
Op die manier hou je het voor jezelf behapbaar, je hebt je eigen leven, je moeder is er een onderdeel van maar beheerst je leven niet. En manipuleert je dus ook niet meer, omdat je dat niet toelaat. Jij hebt de regie in het contact, als het ware. Zo kom je van die manipulatie af zonder dat het tot allerlei toestanden en drama's leidt waardoor ze alsnog je leven beheerst.
Succes ermee en zorg goed voor jezelf!
zaterdag 3 december 2011 om 08:21
@anjertje, ik ken je probleem en hak met hetzelfde bijltje als jij. Ik heb het type moeder "emotional vampire". Ik heb intussen een manier gevonden om er beter mee om te gaan. Het is echt iets wat veel vaker voorkomt en waar veel volwassen kinderen mee worstelen en er maar geen oplossing voor weten.
Mensen die een normale band met hun moeder hebben, kunnen niet begrijpen hoe moeilijk en lastig dit probleem is en wat voor enorme invloed dit heeft op je eigen leven. Je moet er echt iets mee gaan doen want anders blijft dit probleem je je hele leven achtervolgen. Het type moeder zoals jij dat omschrijft gaat niet veranderen en je moet leren inzien dat wat je ook doet, hoe je het doet, hoe vaak je het doet, het nooit goed of genoeg zal zijn. Wat het probleem van jou en je moeder is, is dat jullie verkeerde verwachtingen van elkaar en naar elkaar toe hebben. Jij verlangt naar en hoopt op een goede band met je moeder en jouw moeder verwacht dat jij haar leven invult. Jullie verwachtingen stroken niet met elkaar en dat leidt tot grote problemen en het probleem zal in de toekomst eerder groter worden dan kleiner.
Ik heb precies hetzelfde meegemaakt met mijn moeder en ook mijn moeder verbrak het contact met mij als ik het niet deed op de manier zoals zij wilde/verwachtte/wenste/hoopte.
Dit gaat niet alleen over kerst want je hebt echt een groot probleem en je moet hulp gaan zoeken om het op te lossen. Dit lukt jou niet meer alleen.
PS Anjertje als je op bij mij op het vergrootglaasje kijkt, zie je dat ik vaker op dit onderwerp heb gereageerd en daar al veel vaker over heb geschreven. Geloof me dat er echt een manier is om te leren omgaan met types zoals jouw moeder maar dat is een moeilijk proces. Eventueel heb ik een heleboel artikelen over dit onderwerp die ik je kan mailen. Ook zijn er veel boeken over dit onderwerp geschreven. De oplossing is dat je gaat inzien waarom jij en je moeder je gedragen zoals jullie nu doen. De vicieuze cirkel moet worden doorbroken. Anders lopen jullie een hele grote kans dat het contact uiteindelijk helemaal wordt verbroken en jij er je levenlang grote last van houdt!
Mensen die een normale band met hun moeder hebben, kunnen niet begrijpen hoe moeilijk en lastig dit probleem is en wat voor enorme invloed dit heeft op je eigen leven. Je moet er echt iets mee gaan doen want anders blijft dit probleem je je hele leven achtervolgen. Het type moeder zoals jij dat omschrijft gaat niet veranderen en je moet leren inzien dat wat je ook doet, hoe je het doet, hoe vaak je het doet, het nooit goed of genoeg zal zijn. Wat het probleem van jou en je moeder is, is dat jullie verkeerde verwachtingen van elkaar en naar elkaar toe hebben. Jij verlangt naar en hoopt op een goede band met je moeder en jouw moeder verwacht dat jij haar leven invult. Jullie verwachtingen stroken niet met elkaar en dat leidt tot grote problemen en het probleem zal in de toekomst eerder groter worden dan kleiner.
Ik heb precies hetzelfde meegemaakt met mijn moeder en ook mijn moeder verbrak het contact met mij als ik het niet deed op de manier zoals zij wilde/verwachtte/wenste/hoopte.
Dit gaat niet alleen over kerst want je hebt echt een groot probleem en je moet hulp gaan zoeken om het op te lossen. Dit lukt jou niet meer alleen.
PS Anjertje als je op bij mij op het vergrootglaasje kijkt, zie je dat ik vaker op dit onderwerp heb gereageerd en daar al veel vaker over heb geschreven. Geloof me dat er echt een manier is om te leren omgaan met types zoals jouw moeder maar dat is een moeilijk proces. Eventueel heb ik een heleboel artikelen over dit onderwerp die ik je kan mailen. Ook zijn er veel boeken over dit onderwerp geschreven. De oplossing is dat je gaat inzien waarom jij en je moeder je gedragen zoals jullie nu doen. De vicieuze cirkel moet worden doorbroken. Anders lopen jullie een hele grote kans dat het contact uiteindelijk helemaal wordt verbroken en jij er je levenlang grote last van houdt!
anoniem_125064 wijzigde dit bericht op 03-12-2011 08:28
Reden: Toevoeging
Reden: Toevoeging
% gewijzigd
zaterdag 3 december 2011 om 08:29
quote:Lllilaaa schreef op 03 december 2011 @ 00:49:
En manipuleert je dus ook niet meer, omdat je dat niet toelaat. Jij hebt de regie in het contact, als het ware. Zo kom je van die manipulatie af zonder dat het tot allerlei toestanden en drama's leidt waardoor ze alsnog je leven beheerst.
Klinkt voor mij dat je moeder je precies heeft waar ze je hebben wil en haar manipulatie dus uiterst succesvol is geweest.
Waarom zou TO bij haar moeder moeten gaan zitten als ze andere plannen heeft voor oudejaarsavond? Het is niet haar taak moeder gelukkig te maken. Sommige mensen nemen je hele bovenlijf als je ze een vinger geeft. Zaak dus om die vinger voor jezelf te houden.
En manipuleert je dus ook niet meer, omdat je dat niet toelaat. Jij hebt de regie in het contact, als het ware. Zo kom je van die manipulatie af zonder dat het tot allerlei toestanden en drama's leidt waardoor ze alsnog je leven beheerst.
Klinkt voor mij dat je moeder je precies heeft waar ze je hebben wil en haar manipulatie dus uiterst succesvol is geweest.
Waarom zou TO bij haar moeder moeten gaan zitten als ze andere plannen heeft voor oudejaarsavond? Het is niet haar taak moeder gelukkig te maken. Sommige mensen nemen je hele bovenlijf als je ze een vinger geeft. Zaak dus om die vinger voor jezelf te houden.
zaterdag 3 december 2011 om 08:53
quote:anjertje schreef op 02 december 2011 @ 21:31:
Het kwam vanavond niet uit voor m'n moeder, toen we aankwamen stond ze op het punt om naar een van haar clubjes te gaan. We hebben nu afgesproken dat we morgen langskomen. Intussen ben ik op van de zenuwen en zit af en toe gewoon te janken. Het ging juist zo goed en het idee dat er nu weer ruzie komt maakt me verdrietig.Ik ben zelf een "people pleaser". Alles voor de lieve vrede. Heel langzaam aan verandert dat. Ik heb een hekel aan ruzie en probeer dat dan ook te vermijden. Ik kan ook niet ruziemaken, begin meteen te huilen. Maar het gevaar is dat je jezelf vergeet en altijd de ander zijn zin doet en zo nooit eens krijgt of doet wat jij graag wilt. Een oplossing heb ik niet, ik wordt langzaam aan iets minder bang voor de reactie van andere mensen denk ik.
Het kwam vanavond niet uit voor m'n moeder, toen we aankwamen stond ze op het punt om naar een van haar clubjes te gaan. We hebben nu afgesproken dat we morgen langskomen. Intussen ben ik op van de zenuwen en zit af en toe gewoon te janken. Het ging juist zo goed en het idee dat er nu weer ruzie komt maakt me verdrietig.Ik ben zelf een "people pleaser". Alles voor de lieve vrede. Heel langzaam aan verandert dat. Ik heb een hekel aan ruzie en probeer dat dan ook te vermijden. Ik kan ook niet ruziemaken, begin meteen te huilen. Maar het gevaar is dat je jezelf vergeet en altijd de ander zijn zin doet en zo nooit eens krijgt of doet wat jij graag wilt. Een oplossing heb ik niet, ik wordt langzaam aan iets minder bang voor de reactie van andere mensen denk ik.
zaterdag 3 december 2011 om 09:38
quote:wynette schreef op 02 december 2011 @ 22:01:
Doe het dan niet.
Zorg dat er geen ruzie komt want dat wil je niet.
Het klinkt misschien raar maar wat is er mis mee met "normaal doen" omdat een ander contact bedreigend en beschadigend kan zijn.
Gewoon doen wat andere mensen ook doen: feestdagen met familie, regelmatig bellen(over neutrale dingen praten), af en toe shoppen en wat leuks doen.
Je bent gelukkig volwassen, ze kan je in principe niets meer maken.
Als er zoals nu bij jou een goed contact mogelijk is zou ik dat zeker niet juist nu verstoren.
Doe het dit dit jaar nog zo en spreek voor volgend jaar TIJDIG iets anders af.
Vergeet niet dat je moeder ook onzeker is.
Pardon. Dus andere mensen vieren de feestdagen met hun familie? Hoe weet jij nou met wie ik de feestdagen vier?
Wie ben jij om to dit als normaal te laten zien.
Jij weet helemaal niet waarover je het hebt.
Jij mag zijn zoals je bent Anjertje en jij mag voor jezelf kiezen als je dat wilt. Je zult het nooit goed doen in de ogen van je moeder dus die hoop kun je laten varen.
Voor een goede relatie zijn meerdere personen nodig en als één denkt dat die te kort komt, onheus bejegend wordt en de ander doet zijn best dan houdt het op.
Doe het dan niet.
Zorg dat er geen ruzie komt want dat wil je niet.
Het klinkt misschien raar maar wat is er mis mee met "normaal doen" omdat een ander contact bedreigend en beschadigend kan zijn.
Gewoon doen wat andere mensen ook doen: feestdagen met familie, regelmatig bellen(over neutrale dingen praten), af en toe shoppen en wat leuks doen.
Je bent gelukkig volwassen, ze kan je in principe niets meer maken.
Als er zoals nu bij jou een goed contact mogelijk is zou ik dat zeker niet juist nu verstoren.
Doe het dit dit jaar nog zo en spreek voor volgend jaar TIJDIG iets anders af.
Vergeet niet dat je moeder ook onzeker is.
Pardon. Dus andere mensen vieren de feestdagen met hun familie? Hoe weet jij nou met wie ik de feestdagen vier?
Wie ben jij om to dit als normaal te laten zien.
Jij weet helemaal niet waarover je het hebt.
Jij mag zijn zoals je bent Anjertje en jij mag voor jezelf kiezen als je dat wilt. Je zult het nooit goed doen in de ogen van je moeder dus die hoop kun je laten varen.
Voor een goede relatie zijn meerdere personen nodig en als één denkt dat die te kort komt, onheus bejegend wordt en de ander doet zijn best dan houdt het op.
zaterdag 3 december 2011 om 09:46
Wynette, TO kan haar moeder alleen tevreden houden door tegen haar eigen zin in een weekend weg te gaan met haar. Zij wil dat niet, haar vriend wil dat niet en haar eigen vader krijgt dan ook geen visite met kerst. Dan buigt iedereen dus voor de wensen van ma.
Anjertje, ik snap heel goed dat je geen ruzie wilt en dat je het graag gezellig wilt houden nu het eindelijk goed gaat tussen je moeder en jou. Maar jij bent het waard om ook eens aan jezelf te denken! En als je, zoals jullie van plan zijn, lekker met je moeder uit eten gaan met kerst doe je echt niemand tekort hoor! De wensen van je moeder zijn onrealistisch.
Anjertje, ik snap heel goed dat je geen ruzie wilt en dat je het graag gezellig wilt houden nu het eindelijk goed gaat tussen je moeder en jou. Maar jij bent het waard om ook eens aan jezelf te denken! En als je, zoals jullie van plan zijn, lekker met je moeder uit eten gaan met kerst doe je echt niemand tekort hoor! De wensen van je moeder zijn onrealistisch.
zaterdag 3 december 2011 om 09:51
quote:elninjoo schreef op 02 december 2011 @ 12:30:
[...]
Waarom heeft moeders zelf geen vrienden waarmee ze de feestdagen door kan brengen?
Zou zeker moeders niet meenemen naar die vrienden, dan krijg je toch 'n heel andere sfeer dan met leeftijdgenoten onder elkaar.
En wat is er mis met lekker eten in huis halen en op de bank dvdtjes kijken?
Hier ben ik het mee eens. Waarom zijn moeders zielig als ze alleen zijn met de feestdagen.
Al die vrouwen zonder kinderen komen toch ook gezellig de feestdagen door.
Je leven is je eigen verantwoordelijkheid. Als moeder het gezellig wil hebben, dan moet ze daar zelf voor zorgen.
[...]
Waarom heeft moeders zelf geen vrienden waarmee ze de feestdagen door kan brengen?
Zou zeker moeders niet meenemen naar die vrienden, dan krijg je toch 'n heel andere sfeer dan met leeftijdgenoten onder elkaar.
En wat is er mis met lekker eten in huis halen en op de bank dvdtjes kijken?
Hier ben ik het mee eens. Waarom zijn moeders zielig als ze alleen zijn met de feestdagen.
Al die vrouwen zonder kinderen komen toch ook gezellig de feestdagen door.
Je leven is je eigen verantwoordelijkheid. Als moeder het gezellig wil hebben, dan moet ze daar zelf voor zorgen.
zaterdag 3 december 2011 om 09:57
quote:rozenstruikje schreef op 02 december 2011 @ 12:35:
Wat hou ik toch van culturen waar de ouderen en ouders status hebben en behouden ipv wegwerp artikel als het niet meer uitkomt. Men heeft niet eens meer door hoe triest dit is. Nah ja..
Ik vind dat je gelijk hebt!
Mijn relatie met mijn moeder is gewoon. Zij heeft in het verleden ook fouten gemaakt, maar ik 'zie' waarom dat zo was en heb haar vergeven. Een moeder doet haar best om haar kind, met de wijsheid die ze op dat moment heeft, te helpen en op te voeden. Dat gaat niet altijd even goed, dat begrijp ik.
Ik heb respect voor mijn moeder omdat ze altijd het beste met mij voor had, hoe knullig dat er ook soms uit kwam.
Mijn moeder respecteert mij en ik respecteer haar. Zij weet dat ik een eigen leven heb, ook al gaat niet zoals zij dat wil: ze heeft zich erbij neergelegd. Dat vind ik nu liefde!!! Van beide kanten kunnen accepteren dat de ander niet doet/is wat jij zou willen dat zij doet/is!
Er komt een moment dat ze er niet meer is en dan is einde verhaal. Dan kun je nooit meer 'vechten', maar ook nooit meer nog even koesteren in haar armen (al is het maar figuurlijk), nooit meer zien dat jij toch wel op haar lijkt en nooit meer even samen oud&nieuw vieren..............al is het maar om een borreltje te halen.
maar dat vind ik.
Wat hou ik toch van culturen waar de ouderen en ouders status hebben en behouden ipv wegwerp artikel als het niet meer uitkomt. Men heeft niet eens meer door hoe triest dit is. Nah ja..
Ik vind dat je gelijk hebt!
Mijn relatie met mijn moeder is gewoon. Zij heeft in het verleden ook fouten gemaakt, maar ik 'zie' waarom dat zo was en heb haar vergeven. Een moeder doet haar best om haar kind, met de wijsheid die ze op dat moment heeft, te helpen en op te voeden. Dat gaat niet altijd even goed, dat begrijp ik.
Ik heb respect voor mijn moeder omdat ze altijd het beste met mij voor had, hoe knullig dat er ook soms uit kwam.
Mijn moeder respecteert mij en ik respecteer haar. Zij weet dat ik een eigen leven heb, ook al gaat niet zoals zij dat wil: ze heeft zich erbij neergelegd. Dat vind ik nu liefde!!! Van beide kanten kunnen accepteren dat de ander niet doet/is wat jij zou willen dat zij doet/is!
Er komt een moment dat ze er niet meer is en dan is einde verhaal. Dan kun je nooit meer 'vechten', maar ook nooit meer nog even koesteren in haar armen (al is het maar figuurlijk), nooit meer zien dat jij toch wel op haar lijkt en nooit meer even samen oud&nieuw vieren..............al is het maar om een borreltje te halen.
maar dat vind ik.
zaterdag 3 december 2011 om 10:00
quote:wynette schreef op 02 december 2011 @ 22:01:
Doe het dan niet.
Zorg dat er geen ruzie komt want dat wil je niet.
Het klinkt misschien raar maar wat is er mis mee met "normaal doen" omdat een ander contact bedreigend en beschadigend kan zijn.
Gewoon doen wat andere mensen ook doen: feestdagen met familie, regelmatig bellen(over neutrale dingen praten), af en toe shoppen en wat leuks doen.
Je bent gelukkig volwassen, ze kan je in principe niets meer maken.
Als er zoals nu bij jou een goed contact mogelijk is zou ik dat zeker niet juist nu verstoren.
Doe het dit dit jaar nog zo en spreek voor volgend jaar TIJDIG iets anders af.
Vergeet niet dat je moeder ook onzeker is.
Deze moeder zal wellicht onzeker zijn maar dat geeft haar niet het recht het leven van haar volwassen dochter te terroriseren. TO moet vrij zijn om de feestdagen op haar eigen manier door te kunnen brengen. Bovendien vergeet je iets belangrijks. TO heeft ook nog een vriend en de eerste loyalliteit van een volwassen vrouw hoort te liggen bij haar eigen gezin en niet bij haar moeder.
Het is een mooi advies om te zeggen dat TO ervoor moet zorgen dat er geen ruzie komt. TO doet niet anders als op eieren lopen om te voorkomen dat er ruzie komt en moeder daardoor het contact wederom het contact verbreekt. Het is toch van de zotten dat een volwassen vrouw de zenuwen krijgt uit angst voor de reactie van haar moeder omdat ze niet kan doen wat moeder wil? Het is duidelijk dat de vriend van TO er gaan zin in heeft. Wat moet ze dan? Het moeder naar de zin maken en vervolgens ruzie hebben met haar vriend? Op die manier is moeder ook nog in staat om ervoor te zorgen dat de relatie van haar dochter onder druk komt te staan. Het is maar wat je onder "normaal doen" verstaat.
INderdaad is TO volwassen en moet ze zonder schuldgevoelens haar eigen leven kunnen leiden op de manier zoals zíj dat wil en niet zoals moeder dat zo graag zou willen.
Doe het dan niet.
Zorg dat er geen ruzie komt want dat wil je niet.
Het klinkt misschien raar maar wat is er mis mee met "normaal doen" omdat een ander contact bedreigend en beschadigend kan zijn.
Gewoon doen wat andere mensen ook doen: feestdagen met familie, regelmatig bellen(over neutrale dingen praten), af en toe shoppen en wat leuks doen.
Je bent gelukkig volwassen, ze kan je in principe niets meer maken.
Als er zoals nu bij jou een goed contact mogelijk is zou ik dat zeker niet juist nu verstoren.
Doe het dit dit jaar nog zo en spreek voor volgend jaar TIJDIG iets anders af.
Vergeet niet dat je moeder ook onzeker is.
Deze moeder zal wellicht onzeker zijn maar dat geeft haar niet het recht het leven van haar volwassen dochter te terroriseren. TO moet vrij zijn om de feestdagen op haar eigen manier door te kunnen brengen. Bovendien vergeet je iets belangrijks. TO heeft ook nog een vriend en de eerste loyalliteit van een volwassen vrouw hoort te liggen bij haar eigen gezin en niet bij haar moeder.
Het is een mooi advies om te zeggen dat TO ervoor moet zorgen dat er geen ruzie komt. TO doet niet anders als op eieren lopen om te voorkomen dat er ruzie komt en moeder daardoor het contact wederom het contact verbreekt. Het is toch van de zotten dat een volwassen vrouw de zenuwen krijgt uit angst voor de reactie van haar moeder omdat ze niet kan doen wat moeder wil? Het is duidelijk dat de vriend van TO er gaan zin in heeft. Wat moet ze dan? Het moeder naar de zin maken en vervolgens ruzie hebben met haar vriend? Op die manier is moeder ook nog in staat om ervoor te zorgen dat de relatie van haar dochter onder druk komt te staan. Het is maar wat je onder "normaal doen" verstaat.
INderdaad is TO volwassen en moet ze zonder schuldgevoelens haar eigen leven kunnen leiden op de manier zoals zíj dat wil en niet zoals moeder dat zo graag zou willen.
zaterdag 3 december 2011 om 10:10
quote:Schilderspalet schreef op 03 december 2011 @ 09:57:
[...]
Ik vind dat je gelijk hebt!
Mijn relatie met mijn moeder is gewoon. Zij heeft in het verleden ook fouten gemaakt, maar ik 'zie' waarom dat zo was en heb haar vergeven. Een moeder doet haar best om haar kind, met de wijsheid die ze op dat moment heeft, te helpen en op te voeden. Dat gaat niet altijd even goed, dat begrijp ik.
Ik heb respect voor mijn moeder omdat ze altijd het beste met mij voor had, hoe knullig dat er ook soms uit kwam.
Mijn moeder respecteert mij en ik respecteer haar. Zij weet dat ik een eigen leven heb, ook al gaat niet zoals zij dat wil: ze heeft zich erbij neergelegd. Dat vind ik nu liefde!!! Van beide kanten kunnen accepteren dat de ander niet doet/is wat jij zou willen dat zij doet/is!
Er komt een moment dat ze er niet meer is en dan is einde verhaal. Dan kun je nooit meer 'vechten', maar ook nooit meer nog even koesteren in haar armen (al is het maar figuurlijk), nooit meer zien dat jij toch wel op haar lijkt en nooit meer even samen oud&nieuw vieren..............al is het maar om een borreltje te halen.
maar dat vind ik.Maar zo zijn helaas niet alle moeders. Er zijn er ook die nooit kunnen accepteren dat hun volwassen kind een eigen gezin of partner heeft waar de eerste prioriteit ligt. Het wordt vervolgens een wisselwerking van onbewuste gevoelens van wrok, schuld en woede die het leven van zowel de moeder als de dochter gaan beheersen. En daar wordt niemand gelukkig van. Veel oudere mensen koesteren wrok t.a.v. hun verleden en vooral t.a.v. hun kinderen die weigeren dat verleden te compenseren. Deze ouders leggen vaak een enomre claim op hun kinderen. Als het kind zich toch losmaakt en probeert een eigen leven te leiden, gaat dat gepaard met een schuldgevoel van het kind en woede en wrok van de ouder. Het is een heel ingewikkeld probleem waar professionele hulp vrijwel altijd nodig is om het proces van losmaking in goede banen te leiden. Ik denk dat Anjertje een behoorlijk probleem heeft waar niet 1,2,3, een makkelijke oplossing voor is.
[...]
Ik vind dat je gelijk hebt!
Mijn relatie met mijn moeder is gewoon. Zij heeft in het verleden ook fouten gemaakt, maar ik 'zie' waarom dat zo was en heb haar vergeven. Een moeder doet haar best om haar kind, met de wijsheid die ze op dat moment heeft, te helpen en op te voeden. Dat gaat niet altijd even goed, dat begrijp ik.
Ik heb respect voor mijn moeder omdat ze altijd het beste met mij voor had, hoe knullig dat er ook soms uit kwam.
Mijn moeder respecteert mij en ik respecteer haar. Zij weet dat ik een eigen leven heb, ook al gaat niet zoals zij dat wil: ze heeft zich erbij neergelegd. Dat vind ik nu liefde!!! Van beide kanten kunnen accepteren dat de ander niet doet/is wat jij zou willen dat zij doet/is!
Er komt een moment dat ze er niet meer is en dan is einde verhaal. Dan kun je nooit meer 'vechten', maar ook nooit meer nog even koesteren in haar armen (al is het maar figuurlijk), nooit meer zien dat jij toch wel op haar lijkt en nooit meer even samen oud&nieuw vieren..............al is het maar om een borreltje te halen.
maar dat vind ik.Maar zo zijn helaas niet alle moeders. Er zijn er ook die nooit kunnen accepteren dat hun volwassen kind een eigen gezin of partner heeft waar de eerste prioriteit ligt. Het wordt vervolgens een wisselwerking van onbewuste gevoelens van wrok, schuld en woede die het leven van zowel de moeder als de dochter gaan beheersen. En daar wordt niemand gelukkig van. Veel oudere mensen koesteren wrok t.a.v. hun verleden en vooral t.a.v. hun kinderen die weigeren dat verleden te compenseren. Deze ouders leggen vaak een enomre claim op hun kinderen. Als het kind zich toch losmaakt en probeert een eigen leven te leiden, gaat dat gepaard met een schuldgevoel van het kind en woede en wrok van de ouder. Het is een heel ingewikkeld probleem waar professionele hulp vrijwel altijd nodig is om het proces van losmaking in goede banen te leiden. Ik denk dat Anjertje een behoorlijk probleem heeft waar niet 1,2,3, een makkelijke oplossing voor is.
zaterdag 3 december 2011 om 10:49
Ik vind het begrijpelijk dat veel mensen vanuit hun eigen situatie reageren, dat is nu eenmaal je referentiekader, maar ik vind het ook heel jammer dat in plaats van TO te helpen in haar zoektocht naar een oplossing, een kant-en-klare oplossing door de strot wordt geduwd. Daar heeft ze toch niets aan?
zaterdag 3 december 2011 om 11:12
Persoonlijk denk ik dat we allemaal een beetje verantwoordelijk zijn voor alle mensen die zich eenzaam voelen. Of het nu familie is of niet. Maar ik heb zelf ook altijd problemen met mijn eigen ouders. Ten eerste omdat er in het verleden ook veel is gebeurd en ten tweede omdat het soms voelt als een eis, alsof je het aan hun verplicht bent. Nu is het zo dat mijn vader en stiefmoeder zelf nog heel mobiel zijn en nog steeds samen, maar ook zij zien het liefst dat alle kinderen en kleinkinderen met de kerst bij elkaar komen. Ze willen er zelfs een traditie van maken. Ik heb daar ook geen zin in. Maar als ze echt eenzaam zouden zijn en het verder moeilijk zouden vinden om contact te maken zou ik het toch wel als mijn plicht voelen om toch minstens langs te gaan voor koffie of een maaltijd.
Misschien een gezellige brunch, dan heb je nog het diner en de hele avond voor jezelf.
Misschien een gezellige brunch, dan heb je nog het diner en de hele avond voor jezelf.
odi et amo
zaterdag 3 december 2011 om 11:13
Het is over drie weken al kerst.
Voor die tijd kunnen ze niet meer in therapie of een beter relatie opbouwen.
Ik denk echt dat een beter relatie niet begint met een ellendige diepgaande ruzie met moeder.
Maar wel met een fijne kerst MET moeder, in welke vorm TO en haar vriend dat ook kunnen gieten.
Ze is nog net op tijd om met een tegenvoorstel te komen waarin iedereen zich kan vinden.
Voor die tijd kunnen ze niet meer in therapie of een beter relatie opbouwen.
Ik denk echt dat een beter relatie niet begint met een ellendige diepgaande ruzie met moeder.
Maar wel met een fijne kerst MET moeder, in welke vorm TO en haar vriend dat ook kunnen gieten.
Ze is nog net op tijd om met een tegenvoorstel te komen waarin iedereen zich kan vinden.
zaterdag 3 december 2011 om 11:21
Ach Anjertje, ik heb met je te doen. Zelf ben ik een alleenstaande moeder met een volwassen zoon. Mijn zoon woont al een paar jaar samen nu, en ik zou mijn zoon never nooit willen claimen. Hij heeft zijn eigen leven, en ik ben blij als hij gelukkig is.
Ik word zo verdrietig als ik je verhaal lees.
Jij bent zo te lezen een hele lieve dochter voor je moeder, terwijl je moeder eigenlijk die liefde niet zo verdient (zachtjes uitgedrukt).
Jouw moeder heeft veel problemen met zichzelf, en dat is erg triest voor haar, maar daar mag jij niet (meer) de dupe van worden.
Het gemanipuleer vind ik een hele kwalijke zaak, en ook dat jij zo op je tenen loopt om haar te pleasen.
jij hebt ook je eigen leven nog hoor, en ook je man/vriend waar je rekening mee moet houden.
Heel veel sterkte meid
Ik word zo verdrietig als ik je verhaal lees.
Jij bent zo te lezen een hele lieve dochter voor je moeder, terwijl je moeder eigenlijk die liefde niet zo verdient (zachtjes uitgedrukt).
Jouw moeder heeft veel problemen met zichzelf, en dat is erg triest voor haar, maar daar mag jij niet (meer) de dupe van worden.
Het gemanipuleer vind ik een hele kwalijke zaak, en ook dat jij zo op je tenen loopt om haar te pleasen.
jij hebt ook je eigen leven nog hoor, en ook je man/vriend waar je rekening mee moet houden.
Heel veel sterkte meid
