gearrangeerd huwelijk.
maandag 27 februari 2012 om 18:59
Mijn ouders willen dat ik ga trouwen. Hij is 41, is getrouwd geweest en gescheiden, geen kinderen. Goede baan, eigen huis en auto en al die dingen. Ik ben 23 net klaar met mijn studie. Mijn ouders vinden het echt een goede kans. Ik ben immers al 23 en bijna overtijd, in mijn cultuur trouw je toch niet later dan 20. 25 is vaak te oud.
Ik zal ooit toch moeten trouwen, met iemand van dezelfde afkomst. En liefde daar zal geen sprake van zijn. waarom niet nu? Het leeftijdsverschil vind ik nog niet het ergste. Gewoon dat er geen gevoel is. Toen ik hem zag, we mochten een half uur alleen met elkaar praten, voelde ik niks. Geen klik, niet eens een vriendschappelijke. Moet ik met deze man mijn leven, het bed delen? Andere kant ik weet zeker dat mijn ouders zwaar teleurgesteld zullen zijn.
Ik heb met hem de volgende punten besproken.
Ik wil kunnen werken ook als er eventueel kinderen zijn.
Ik wil ook dingen kunnen doen met mijn vriendinnen, natuurlijk op gepaste tijden en gepaste locaties.
Daar ging hij mee akkoord.
Nu twijfel ik enorm. Zal ik het doen? Ga ik spijt krijgen? Als ik naar mijn ouders kijk die zijn echt gelukkig. Mijn moeder heeft mijn vader pas gezien op de dag van de bruiloft. Ik denk dat liefde kan groeien.
Wat denken jullie hierover. Ik weet dat het moeilijk is voor jullie om het te begrijpen maar zou toch een eerlijke mening willen.
Ik zal ooit toch moeten trouwen, met iemand van dezelfde afkomst. En liefde daar zal geen sprake van zijn. waarom niet nu? Het leeftijdsverschil vind ik nog niet het ergste. Gewoon dat er geen gevoel is. Toen ik hem zag, we mochten een half uur alleen met elkaar praten, voelde ik niks. Geen klik, niet eens een vriendschappelijke. Moet ik met deze man mijn leven, het bed delen? Andere kant ik weet zeker dat mijn ouders zwaar teleurgesteld zullen zijn.
Ik heb met hem de volgende punten besproken.
Ik wil kunnen werken ook als er eventueel kinderen zijn.
Ik wil ook dingen kunnen doen met mijn vriendinnen, natuurlijk op gepaste tijden en gepaste locaties.
Daar ging hij mee akkoord.
Nu twijfel ik enorm. Zal ik het doen? Ga ik spijt krijgen? Als ik naar mijn ouders kijk die zijn echt gelukkig. Mijn moeder heeft mijn vader pas gezien op de dag van de bruiloft. Ik denk dat liefde kan groeien.
Wat denken jullie hierover. Ik weet dat het moeilijk is voor jullie om het te begrijpen maar zou toch een eerlijke mening willen.
dinsdag 28 februari 2012 om 22:12
dinsdag 28 februari 2012 om 22:40
woensdag 29 februari 2012 om 00:47
quote:malika88 schreef op 28 februari 2012 @ 22:40:
Ik weet niet of je berbers bent maar met 25 overtijd zijn is zwaar overdreven. Genoeg meiden trouwen pas op hun 30ste en soms ook helemaal niet, je komt niet altijd iemand tegen.En ook al kom je wel iemand tegen. Trouwen is, rationeel gezien, nergens meer voor nodig. Dus als je het leuk vindt, dan ga er vooral voor, maar het 'moet' dus absoluut niet.
Ik weet niet of je berbers bent maar met 25 overtijd zijn is zwaar overdreven. Genoeg meiden trouwen pas op hun 30ste en soms ook helemaal niet, je komt niet altijd iemand tegen.En ook al kom je wel iemand tegen. Trouwen is, rationeel gezien, nergens meer voor nodig. Dus als je het leuk vindt, dan ga er vooral voor, maar het 'moet' dus absoluut niet.
zaterdag 3 maart 2012 om 16:01
quote:joop_2000 schreef op 29 februari 2012 @ 00:47:
[...]
En ook al kom je wel iemand tegen. Trouwen is, rationeel gezien, nergens meer voor nodig. Dus als je het leuk vindt, dan ga er vooral voor, maar het 'moet' dus absoluut niet.
Ja, niks moet in principe. Je hoeft ook geen kinderen te krijgen, of alleen te blijven. je opleiding af te ronden, werk te zoeken, te geloven, gezond te blijven, monogaam te leven, een condoom te gebruiken.......het hoeft allemaal niet. Niemand die je dwingt.
Maar een mens zit toch erg gebakken in zijn opvoeding hoor. Het schaamrood staat op mijn kaken als ik bedenk wat er gebeurd zou zijn als ik mijn school niet afgerond had of zwanger thuis gekomen was. Oh boy, oh boy...en dan mij vertellen dat ik mag neuken met wie ik wil.... rationeel gezien dan
Ik ken één moslimkoppel die een gearrangeerd huwelijk hebben en een goed huwelijk ook. De liefde was er niet meteen, maar ze vonden elkaar wel leuk. Ze zorgen gewoon heel goed voor elkaar en genieten ook echt van elkaars gezelschap.
[...]
En ook al kom je wel iemand tegen. Trouwen is, rationeel gezien, nergens meer voor nodig. Dus als je het leuk vindt, dan ga er vooral voor, maar het 'moet' dus absoluut niet.
Ja, niks moet in principe. Je hoeft ook geen kinderen te krijgen, of alleen te blijven. je opleiding af te ronden, werk te zoeken, te geloven, gezond te blijven, monogaam te leven, een condoom te gebruiken.......het hoeft allemaal niet. Niemand die je dwingt.
Maar een mens zit toch erg gebakken in zijn opvoeding hoor. Het schaamrood staat op mijn kaken als ik bedenk wat er gebeurd zou zijn als ik mijn school niet afgerond had of zwanger thuis gekomen was. Oh boy, oh boy...en dan mij vertellen dat ik mag neuken met wie ik wil.... rationeel gezien dan
Ik ken één moslimkoppel die een gearrangeerd huwelijk hebben en een goed huwelijk ook. De liefde was er niet meteen, maar ze vonden elkaar wel leuk. Ze zorgen gewoon heel goed voor elkaar en genieten ook echt van elkaars gezelschap.
zaterdag 3 maart 2012 om 16:10
Lieve TO: je woont in Nederland. Je bent volwassen. Volwassen Nederlandse vrouwen doen hun eigen zin, luisteren niet meer naar hun ouders. Ben je in Nederland geboren?
Als je niet met deze man gaat trouwen, ben je toch niet automatisch een slecht mens? Als jij niets voelt, moet je het zeker niet doen. Bovendien is hij, grof gezegd "een tweedehandsje", heeft er al een getrouwd leven op zitten dat niet geslaagd is. Waarom zou hij dan goed genoeg zijn voor jou? Omdat jij een leeftijd hebt waarop je eigenlijk al getrouwd had moeten zijn? Trek je er niets van aan, trek je eigen plan!
Ik hoop dat je dit niet kwetsend vindt overkomen, zo is het niet bedoeld. Het is bedoeld als hart onder de riem.
Als je niet met deze man gaat trouwen, ben je toch niet automatisch een slecht mens? Als jij niets voelt, moet je het zeker niet doen. Bovendien is hij, grof gezegd "een tweedehandsje", heeft er al een getrouwd leven op zitten dat niet geslaagd is. Waarom zou hij dan goed genoeg zijn voor jou? Omdat jij een leeftijd hebt waarop je eigenlijk al getrouwd had moeten zijn? Trek je er niets van aan, trek je eigen plan!
Ik hoop dat je dit niet kwetsend vindt overkomen, zo is het niet bedoeld. Het is bedoeld als hart onder de riem.