Relaties
alle pijlers
gearrangeerd huwelijk.
maandag 27 februari 2012 om 18:59
Mijn ouders willen dat ik ga trouwen. Hij is 41, is getrouwd geweest en gescheiden, geen kinderen. Goede baan, eigen huis en auto en al die dingen. Ik ben 23 net klaar met mijn studie. Mijn ouders vinden het echt een goede kans. Ik ben immers al 23 en bijna overtijd, in mijn cultuur trouw je toch niet later dan 20. 25 is vaak te oud.
Ik zal ooit toch moeten trouwen, met iemand van dezelfde afkomst. En liefde daar zal geen sprake van zijn. waarom niet nu? Het leeftijdsverschil vind ik nog niet het ergste. Gewoon dat er geen gevoel is. Toen ik hem zag, we mochten een half uur alleen met elkaar praten, voelde ik niks. Geen klik, niet eens een vriendschappelijke. Moet ik met deze man mijn leven, het bed delen? Andere kant ik weet zeker dat mijn ouders zwaar teleurgesteld zullen zijn.
Ik heb met hem de volgende punten besproken.
Ik wil kunnen werken ook als er eventueel kinderen zijn.
Ik wil ook dingen kunnen doen met mijn vriendinnen, natuurlijk op gepaste tijden en gepaste locaties.
Daar ging hij mee akkoord.
Nu twijfel ik enorm. Zal ik het doen? Ga ik spijt krijgen? Als ik naar mijn ouders kijk die zijn echt gelukkig. Mijn moeder heeft mijn vader pas gezien op de dag van de bruiloft. Ik denk dat liefde kan groeien.
Wat denken jullie hierover. Ik weet dat het moeilijk is voor jullie om het te begrijpen maar zou toch een eerlijke mening willen.
Ik zal ooit toch moeten trouwen, met iemand van dezelfde afkomst. En liefde daar zal geen sprake van zijn. waarom niet nu? Het leeftijdsverschil vind ik nog niet het ergste. Gewoon dat er geen gevoel is. Toen ik hem zag, we mochten een half uur alleen met elkaar praten, voelde ik niks. Geen klik, niet eens een vriendschappelijke. Moet ik met deze man mijn leven, het bed delen? Andere kant ik weet zeker dat mijn ouders zwaar teleurgesteld zullen zijn.
Ik heb met hem de volgende punten besproken.
Ik wil kunnen werken ook als er eventueel kinderen zijn.
Ik wil ook dingen kunnen doen met mijn vriendinnen, natuurlijk op gepaste tijden en gepaste locaties.
Daar ging hij mee akkoord.
Nu twijfel ik enorm. Zal ik het doen? Ga ik spijt krijgen? Als ik naar mijn ouders kijk die zijn echt gelukkig. Mijn moeder heeft mijn vader pas gezien op de dag van de bruiloft. Ik denk dat liefde kan groeien.
Wat denken jullie hierover. Ik weet dat het moeilijk is voor jullie om het te begrijpen maar zou toch een eerlijke mening willen.
dinsdag 28 februari 2012 om 08:04
quote:NouEvenNiet schreef op 28 februari 2012 @ 07:56:
Aangezien Elninjoo zelf nooit met haar ouders zou breken, kun je haar advies gewoon terzijde schuiven.Omdat mijn ouders mij vrij laten. Hadden mijn ouders mij gedwongen dingen te doen die mij tegenstaan, had ik simpelweg niet zo'n goeie band met ze gehad. Het één is het gevolg van het ander. Zouden ze mij uit willen huwelijken of continu lopen zeuren dat ik ze 'n kleinkind moet geven, dan was het ook afgelopen.
Aangezien Elninjoo zelf nooit met haar ouders zou breken, kun je haar advies gewoon terzijde schuiven.Omdat mijn ouders mij vrij laten. Hadden mijn ouders mij gedwongen dingen te doen die mij tegenstaan, had ik simpelweg niet zo'n goeie band met ze gehad. Het één is het gevolg van het ander. Zouden ze mij uit willen huwelijken of continu lopen zeuren dat ik ze 'n kleinkind moet geven, dan was het ook afgelopen.
dinsdag 28 februari 2012 om 08:09
Nee, dat is geen onzin. Om iemand te adviseren met haar familie te breken, moet je je op z'n minst een voorstelling kunnen maken van de impact die dat heeft. Ik heb zelf met één van mijn ouders gebroken en ik kan je verzekeren dat het niet meevalt, al ben je het honderd keer niet eens met hoe iemand je behandelt en wat iemand voor je wil.
dinsdag 28 februari 2012 om 08:12
quote:elninjoo schreef op 28 februari 2012 @ 08:04:
[...]
Omdat mijn ouders mij vrij laten. Hadden mijn ouders mij gedwongen dingen te doen die mij tegenstaan, had ik simpelweg niet zo'n goeie band met ze gehad. Het één is het gevolg van het ander. Zouden ze mij uit willen huwelijken of continu lopen zeuren dat ik ze 'n kleinkind moet geven, dan was het ook afgelopen.Juist.
[...]
Omdat mijn ouders mij vrij laten. Hadden mijn ouders mij gedwongen dingen te doen die mij tegenstaan, had ik simpelweg niet zo'n goeie band met ze gehad. Het één is het gevolg van het ander. Zouden ze mij uit willen huwelijken of continu lopen zeuren dat ik ze 'n kleinkind moet geven, dan was het ook afgelopen.Juist.
dinsdag 28 februari 2012 om 08:20
Een kennisje van mij heeft met haar ouders gebroken omdat ze haar 'n kind opdrongen terwijl zij bewust kindvrij is en blijft. Het kan niet gezellig blijven als je continu in 'n richting gepusht wordt die je niet wil en als je het gevoel krijgt dat ze je niet accepteren en respecteren zoals je bent. Dan ga je vanzelf toch afstand nemen, breken hoeft niet eens, maar gezellig met elkaar omgaan zal toch drastisch verminderen als ze je keuzes zo de grond in trappen.
dinsdag 28 februari 2012 om 08:26
quote:qalbi schreef op 27 februari 2012 @ 18:59:
Mijn ouders willen dat ik ga trouwen. Hij is 41, is getrouwd geweest en gescheiden, geen kinderen. Goede baan, eigen huis en auto en al die dingen. Ik ben 23 net klaar met mijn studie. Mijn ouders vinden het echt een goede kans. Ik ben immers al 23 en bijna overtijd, in mijn cultuur trouw je toch niet later dan 20. 25 is vaak te oud.
Ik zal ooit toch moeten trouwen, met iemand van dezelfde afkomst. En liefde daar zal geen sprake van zijn. waarom niet nu? Het leeftijdsverschil vind ik nog niet het ergste. Gewoon dat er geen gevoel is. Toen ik hem zag, we mochten een half uur alleen met elkaar praten, voelde ik niks. Geen klik, niet eens een vriendschappelijke. Moet ik met deze man mijn leven, het bed delen? Andere kant ik weet zeker dat mijn ouders zwaar teleurgesteld zullen zijn.
Ik heb met hem de volgende punten besproken.
Ik wil kunnen werken ook als er eventueel kinderen zijn.
Ik wil ook dingen kunnen doen met mijn vriendinnen, natuurlijk op gepaste tijden en gepaste locaties.
Daar ging hij mee akkoord.
Nu twijfel ik enorm. Zal ik het doen? Ga ik spijt krijgen? Als ik naar mijn ouders kijk die zijn echt gelukkig. Mijn moeder heeft mijn vader pas gezien op de dag van de bruiloft. Ik denk dat liefde kan groeien.
Wat denken jullie hierover. Ik weet dat het moeilijk is voor jullie om het te begrijpen maar zou toch een eerlijke mening willen.
ik ben zelf moslim , als jij het niet ziet zitten ,want als je deze man niet ziet zitten moet je niet trouwen .
er moet toch zeker iets zijn als aantrekkingskracht
je ouders mogen dan wel teleurgesteld zijn maar het besluit ligt bij jouw.
het is namelijk jouw huwelijk en jouw leven ,je ouders mogen je adviseren maar niet een besluit forceren .
dat mag islamitisch gezien niet !
bovendien moet je je afvragen of iemand van 41 wel bij je past qua levenservaring.
je bent nog harstikke jong.........
Mijn ouders willen dat ik ga trouwen. Hij is 41, is getrouwd geweest en gescheiden, geen kinderen. Goede baan, eigen huis en auto en al die dingen. Ik ben 23 net klaar met mijn studie. Mijn ouders vinden het echt een goede kans. Ik ben immers al 23 en bijna overtijd, in mijn cultuur trouw je toch niet later dan 20. 25 is vaak te oud.
Ik zal ooit toch moeten trouwen, met iemand van dezelfde afkomst. En liefde daar zal geen sprake van zijn. waarom niet nu? Het leeftijdsverschil vind ik nog niet het ergste. Gewoon dat er geen gevoel is. Toen ik hem zag, we mochten een half uur alleen met elkaar praten, voelde ik niks. Geen klik, niet eens een vriendschappelijke. Moet ik met deze man mijn leven, het bed delen? Andere kant ik weet zeker dat mijn ouders zwaar teleurgesteld zullen zijn.
Ik heb met hem de volgende punten besproken.
Ik wil kunnen werken ook als er eventueel kinderen zijn.
Ik wil ook dingen kunnen doen met mijn vriendinnen, natuurlijk op gepaste tijden en gepaste locaties.
Daar ging hij mee akkoord.
Nu twijfel ik enorm. Zal ik het doen? Ga ik spijt krijgen? Als ik naar mijn ouders kijk die zijn echt gelukkig. Mijn moeder heeft mijn vader pas gezien op de dag van de bruiloft. Ik denk dat liefde kan groeien.
Wat denken jullie hierover. Ik weet dat het moeilijk is voor jullie om het te begrijpen maar zou toch een eerlijke mening willen.
ik ben zelf moslim , als jij het niet ziet zitten ,want als je deze man niet ziet zitten moet je niet trouwen .
er moet toch zeker iets zijn als aantrekkingskracht
je ouders mogen dan wel teleurgesteld zijn maar het besluit ligt bij jouw.
het is namelijk jouw huwelijk en jouw leven ,je ouders mogen je adviseren maar niet een besluit forceren .
dat mag islamitisch gezien niet !
bovendien moet je je afvragen of iemand van 41 wel bij je past qua levenservaring.
je bent nog harstikke jong.........
dinsdag 28 februari 2012 om 08:30
Maar Nien, TO wíl helemaal niet breken met haar ouders, ze heeft zelfs niets tegen het concept uithuwelijken. Ze vraagt zich alleen af of déze keus van haar ouders wel iets voor haar is.
Niet elke culturele uiting 'uut t buutenlaaand' is iets slechts hoor. Ik ken een aantal gearrangeerde huwelijken die bijzonder goed zijn. Óók bij mensen die verder zeer goed geïntegreerd zijn in de Nederlandse samenleving. Wij westerlingen hangen (misschien soms iets te) veel op aan de Liefde (jawel, met hoofdletter L ) en toch word er bijzonder veel gescheiden in dit land. Dus zélf een keuze maken is ook niet zaligmakend...
*disclaimer: ik heb het hier niet over gedwóngen huwelijken, alhoewel ik mij besef dat er grote druk achter dit soort arrangementen kunnen zitten)
TO: het lijkt me bijzonder moeilijk om zo plompverloren een keuze te maken. Ik wil je heel veel sterkte wensen bij je beslissing!
Niet elke culturele uiting 'uut t buutenlaaand' is iets slechts hoor. Ik ken een aantal gearrangeerde huwelijken die bijzonder goed zijn. Óók bij mensen die verder zeer goed geïntegreerd zijn in de Nederlandse samenleving. Wij westerlingen hangen (misschien soms iets te) veel op aan de Liefde (jawel, met hoofdletter L ) en toch word er bijzonder veel gescheiden in dit land. Dus zélf een keuze maken is ook niet zaligmakend...
*disclaimer: ik heb het hier niet over gedwóngen huwelijken, alhoewel ik mij besef dat er grote druk achter dit soort arrangementen kunnen zitten)
TO: het lijkt me bijzonder moeilijk om zo plompverloren een keuze te maken. Ik wil je heel veel sterkte wensen bij je beslissing!
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
dinsdag 28 februari 2012 om 08:35
dinsdag 28 februari 2012 om 08:41
Vast, maar ook zijn er een verbazend aantal gelukkige huwelijken in culturen waar deze geregeld worden door de ouders... Misschien ook omdat de verwachtingen minder hooggespannen zijn, de ouders hun kinderen heus wel kennen en op basis daarvan een goede keus maken én men niet opgeeft bij de eerste hickup... Je kan bij alles dat 'vreemd' is wel een negatieve beoordeling geven, maar je zou ook iets verder kunnen kijken dan je neus lang is....
Ben zelf opgegroeid in een cultureel diverse straat, de Hindoestaanse buren (x2) en de Islamitische buren (x4) hebben bijna allemaal de huwelijken gearrangeerd (op één Islamitische familie na). Bij alle families is het minstens 1 keer voorgekomen dat een dochter of zoon nee zei tegen de eerste keus van de ouders, dat kan namelijk ook nog.. De ouders zijn toen rustig verder gaan zoeken... En ja, alle kinderen zijn nog getrouwd, en ze gaan daar zeker niet onder gebukt hoor...
Ben zelf opgegroeid in een cultureel diverse straat, de Hindoestaanse buren (x2) en de Islamitische buren (x4) hebben bijna allemaal de huwelijken gearrangeerd (op één Islamitische familie na). Bij alle families is het minstens 1 keer voorgekomen dat een dochter of zoon nee zei tegen de eerste keus van de ouders, dat kan namelijk ook nog.. De ouders zijn toen rustig verder gaan zoeken... En ja, alle kinderen zijn nog getrouwd, en ze gaan daar zeker niet onder gebukt hoor...
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
dinsdag 28 februari 2012 om 08:46
Tja, ik blijf het onrespectvol vinden. Hoe vaak voel je je nu lichamelijk aangetrokken tot 'n man? Ik niet vaak kan ik je zeggen. En dan moeten anderen voor jou een man zien te vinden waar je én 'n goeie klik mee hebt, gezamelijke interesses én het ook nog geen straf vindt er seks mee te moeten hebben? Bovendien zou ik geen respect hebben voor 'n man die zich door zijn ouders aan mij laat koppelen, dus wég aantrekkingskracht als daar uberhaupt sprake van was.
En wat als je helemaal geen relatietype bent en gelukkiger bent als je alleen kan wonen? Dat wordt dan vast ook niet gerespecteerd door de ouders uit zo'n bekrompen cultuur. Mensen krijgen daar de mogelijkheid niet hun eigen persoonlijkheid te ontwikkelen omdat ze hun hele leven slaaf blijven van hun ouders.
En wat als je helemaal geen relatietype bent en gelukkiger bent als je alleen kan wonen? Dat wordt dan vast ook niet gerespecteerd door de ouders uit zo'n bekrompen cultuur. Mensen krijgen daar de mogelijkheid niet hun eigen persoonlijkheid te ontwikkelen omdat ze hun hele leven slaaf blijven van hun ouders.
dinsdag 28 februari 2012 om 09:14
quote:elninjoo schreef op 27 februari 2012 @ 22:41:
Je ouders zouden lekker terug mogen naar het land van herkomst als ze zich niet aan wensen te passen aan de cultuur waarin ze leven en zelf ben je wellicht wel westers ingeburgerd dus dan kies je zélf je partner. Dikke vinger naar je ouders dus en tijd dat je je eigen plan gaat trekken ipv je oren naar die cultuur die hier niet past laat hangen.je hoeft niet je eigen afkomst te verloochenen om hier te wonen.
Je ouders zouden lekker terug mogen naar het land van herkomst als ze zich niet aan wensen te passen aan de cultuur waarin ze leven en zelf ben je wellicht wel westers ingeburgerd dus dan kies je zélf je partner. Dikke vinger naar je ouders dus en tijd dat je je eigen plan gaat trekken ipv je oren naar die cultuur die hier niet past laat hangen.je hoeft niet je eigen afkomst te verloochenen om hier te wonen.
dinsdag 28 februari 2012 om 09:23
Dit verhaal klopt niet. Geen enkele vader of moeder laat haar 23 jarige dochter met een 41 jarige, gescheiden man trouwen als er niets met haar mis is .
Hiermee worden juist de praatjes in de wereld geholpen, datgene waar de familie nu bang voor is. Men zou dan juist denken dat er iets mis is met dit meisje dat ze daarom voor een mindere partij kiest,
Ik geloof het verhaal dus niet zo.
En verder, het gebeurd zelden maar ben het eens met Elninjoo.
Zo jammer dat nog veel vrouwen anno nu zich wetten laten voorschrijven, enkel omdat ze bang zijn geen familie meer te hebben.
Familie is vaak in dit soort gevallen zo overschat.
Hiermee worden juist de praatjes in de wereld geholpen, datgene waar de familie nu bang voor is. Men zou dan juist denken dat er iets mis is met dit meisje dat ze daarom voor een mindere partij kiest,
Ik geloof het verhaal dus niet zo.
En verder, het gebeurd zelden maar ben het eens met Elninjoo.
Zo jammer dat nog veel vrouwen anno nu zich wetten laten voorschrijven, enkel omdat ze bang zijn geen familie meer te hebben.
Familie is vaak in dit soort gevallen zo overschat.
dinsdag 28 februari 2012 om 09:23
quote:qalbi schreef op 27 februari 2012 @ 18:59:
Wat denken jullie hierover. Ik weet dat het moeilijk is voor jullie om het te begrijpen maar zou toch een eerlijke mening willen.
Ik zou dit nooit doen. Ik hecht aan mijn zelfstandigheid en keuzevrijheid. Mijn ouders hebben altijd gewild dat ik gelukkig werd op mijn manier. Ik heb voor mijn vriend gekozen uit liefde en overtuiging. Ik deel mijn leven en mijn bed met hem omdat ik zielsveel van hem houd en we voelen een enorme klik.
In jouw cultuur gelden andere normen en waarden schrijf je. Maar cultuur is niet iets statisch. In de christelijke Nederlandse cultuur golden 'vroeger' ook andere normen en waarden. Mijn ouders zijn van oorsprong protestants. Voor hen en voor hun ouders was het uitgesloten, echt helemaal taboe, dat ze ooit met een katholiek zouden trouwen. Zelfs iemand van een andere protestantse richting was niet bespreekbaar. Dat is in Nederland allemaal veranderd, door mensen die zich tegen het normatieve en bekrompene hebben verzet. Dank zij deze mensen kan ik mijn partner zelf uitkiezen. Jij kan binnen jouw cultuur zo'n rol spelen door zelf te bepalen wanneer je trouwt en met wie.
Wat denken jullie hierover. Ik weet dat het moeilijk is voor jullie om het te begrijpen maar zou toch een eerlijke mening willen.
Ik zou dit nooit doen. Ik hecht aan mijn zelfstandigheid en keuzevrijheid. Mijn ouders hebben altijd gewild dat ik gelukkig werd op mijn manier. Ik heb voor mijn vriend gekozen uit liefde en overtuiging. Ik deel mijn leven en mijn bed met hem omdat ik zielsveel van hem houd en we voelen een enorme klik.
In jouw cultuur gelden andere normen en waarden schrijf je. Maar cultuur is niet iets statisch. In de christelijke Nederlandse cultuur golden 'vroeger' ook andere normen en waarden. Mijn ouders zijn van oorsprong protestants. Voor hen en voor hun ouders was het uitgesloten, echt helemaal taboe, dat ze ooit met een katholiek zouden trouwen. Zelfs iemand van een andere protestantse richting was niet bespreekbaar. Dat is in Nederland allemaal veranderd, door mensen die zich tegen het normatieve en bekrompene hebben verzet. Dank zij deze mensen kan ik mijn partner zelf uitkiezen. Jij kan binnen jouw cultuur zo'n rol spelen door zelf te bepalen wanneer je trouwt en met wie.
dinsdag 28 februari 2012 om 09:37
quote:pyridine schreef op 28 februari 2012 @ 09:14:
Elninjoo, ben je eigenlijk wel in staat om niet vanuit jezelf te denken? Je te verplaatsen in iemand met een andere achtergrond dan jij? Je geeft er weinig blijk van. Breken met je ouders alsof het niets is.
Ze denkt vanuit zichzelf en eerlijk gezegd kan ik me geheel aansluiten bij haar, ik zou ook breken met mijn familie , eerst wel zorgen dat ik een opvang netwerk heb zodatik er niet geheel alleen voor zou staan en niet alleen afhankelijk ben van de gemeenschap waar ik uit kom.
Ik heb een marokaans buurmeisje gehad en die moest ook voor haar 25e en uiterlijk op haar 25e van haar ouders getrouwd zijn, ik heb haar indertijd ook aangeraden om eer buiten hun gemeenschap te kijken naar vriendschappen (ze werkte indertijd in de beveiliging) ze zijn verhuisd dus ik weet niet of ze nu getrouwd is of niet, maar in deze ben ik het volkomen met Elninjo eens.
Elninjoo, ben je eigenlijk wel in staat om niet vanuit jezelf te denken? Je te verplaatsen in iemand met een andere achtergrond dan jij? Je geeft er weinig blijk van. Breken met je ouders alsof het niets is.
Ze denkt vanuit zichzelf en eerlijk gezegd kan ik me geheel aansluiten bij haar, ik zou ook breken met mijn familie , eerst wel zorgen dat ik een opvang netwerk heb zodatik er niet geheel alleen voor zou staan en niet alleen afhankelijk ben van de gemeenschap waar ik uit kom.
Ik heb een marokaans buurmeisje gehad en die moest ook voor haar 25e en uiterlijk op haar 25e van haar ouders getrouwd zijn, ik heb haar indertijd ook aangeraden om eer buiten hun gemeenschap te kijken naar vriendschappen (ze werkte indertijd in de beveiliging) ze zijn verhuisd dus ik weet niet of ze nu getrouwd is of niet, maar in deze ben ik het volkomen met Elninjo eens.
dinsdag 28 februari 2012 om 09:37
dinsdag 28 februari 2012 om 09:46
Gedwongen trouwen is natuurlijk ook vreselijk. Voor TO betekent dat kiezen uit twee vreselijke dingen, waarbij het dus niet evident is wat je dan moet doen.
Wij hebben makkelijk praten. Zo makkelijk is het niet om te breken met je hele jeugd. Dat is voor ons in de westerse cultuur al een hell of a job, laat staan als je uit een andere cultuur komt. Het is niet geen vaststaand feit dat je van weglopen gelukkiger van wordt.
Ik zou dus de middenweg proberen te gaan. Praat met je ouders en geef aan dat je van deze man heel ongelukkig gaat worden. Heb je dat al geprobeerd?
Wij hebben makkelijk praten. Zo makkelijk is het niet om te breken met je hele jeugd. Dat is voor ons in de westerse cultuur al een hell of a job, laat staan als je uit een andere cultuur komt. Het is niet geen vaststaand feit dat je van weglopen gelukkiger van wordt.
Ik zou dus de middenweg proberen te gaan. Praat met je ouders en geef aan dat je van deze man heel ongelukkig gaat worden. Heb je dat al geprobeerd?
dinsdag 28 februari 2012 om 09:46
dinsdag 28 februari 2012 om 09:49
quote:driewieler schreef op 28 februari 2012 @ 09:46:
Als TO 23 is, schat ik haar ouders nog niet zo oud, waarschijnlijk leven zij hier ook al geruime tijd. Indien dit zo is dan snappen zij echt wel dat deze constructies niet meer van deze tijd zijn.
Ik kan me voorstellen dat wanneer ze bejaarde ouders heeft dit weer anders ligt.Mijn buurmeisje had ook geen bejaarde ouders,haar ouders wonen hier ruim 30 jaar en de enige die redelijk nederlands spreekt is de man, de vrouw spreekt geen woord, dus wat betrefd het hier lang wonen gaat devlieger niet op.
Als TO 23 is, schat ik haar ouders nog niet zo oud, waarschijnlijk leven zij hier ook al geruime tijd. Indien dit zo is dan snappen zij echt wel dat deze constructies niet meer van deze tijd zijn.
Ik kan me voorstellen dat wanneer ze bejaarde ouders heeft dit weer anders ligt.Mijn buurmeisje had ook geen bejaarde ouders,haar ouders wonen hier ruim 30 jaar en de enige die redelijk nederlands spreekt is de man, de vrouw spreekt geen woord, dus wat betrefd het hier lang wonen gaat devlieger niet op.
dinsdag 28 februari 2012 om 09:55
quote:qalbi schreef op 27 februari 2012 @ 18:59:
Ik zal ooit toch moeten trouwen,
Je moet helemaal niets. Het is JOUW leven, van niemand anders. Als je familie iemand hadden willen hebben die braaf alles doet hoe zij het willen, hadden ze een robot moeten kopen, in plaats van een kind met een vrije wil en een eigen geest.
Je bent hier op aarde om je eigen weg te bewandelen, ongeacht wat anderen van je verwachten.
Ik laat NIEMAND bepalen hoe ik mijn leven moet leiden, en al helemáál niet over zulke fundamentele zaken als liefde, of met wie ik trouw of het bed deel. En goed bedoeld of niet, iemand die dat voor mij zou willen bepalen houdt niet echt van mij (misschien wel van een geïdealiseerd fantasiebeeld van mij dat ze voor ogen hebben, maar niet echt van mij).
Ik zal ooit toch moeten trouwen,
Je moet helemaal niets. Het is JOUW leven, van niemand anders. Als je familie iemand hadden willen hebben die braaf alles doet hoe zij het willen, hadden ze een robot moeten kopen, in plaats van een kind met een vrije wil en een eigen geest.
Je bent hier op aarde om je eigen weg te bewandelen, ongeacht wat anderen van je verwachten.
Ik laat NIEMAND bepalen hoe ik mijn leven moet leiden, en al helemáál niet over zulke fundamentele zaken als liefde, of met wie ik trouw of het bed deel. En goed bedoeld of niet, iemand die dat voor mij zou willen bepalen houdt niet echt van mij (misschien wel van een geïdealiseerd fantasiebeeld van mij dat ze voor ogen hebben, maar niet echt van mij).
dinsdag 28 februari 2012 om 09:58
Driewieler, ik ben het op zich met je eens.
Ik snap echter ook dat het voor een jonge vrouw van 23 een heel moeilijk dilemma is. Ingaan tegen je ouders of je schikken naar hun wensen.
Ze geeft zelf aan dat het eerste wat haar betreft eigenlijk geen optie is. Dan geef ik liever advies waar ze wat mee kan.
Dus bijvoorbeeld een andere kandidaat of de bruiloft uitstellen. Ik vind het ook schokkend dat iemand van 23 zou moeten trouwen met een gescheiden man van 41 waar ze nul gevoelens of aantrekking voor heeft.
Ik snap echter ook dat het voor een jonge vrouw van 23 een heel moeilijk dilemma is. Ingaan tegen je ouders of je schikken naar hun wensen.
Ze geeft zelf aan dat het eerste wat haar betreft eigenlijk geen optie is. Dan geef ik liever advies waar ze wat mee kan.
Dus bijvoorbeeld een andere kandidaat of de bruiloft uitstellen. Ik vind het ook schokkend dat iemand van 23 zou moeten trouwen met een gescheiden man van 41 waar ze nul gevoelens of aantrekking voor heeft.