Relaties
alle pijlers
Geheime relatie
woensdag 14 november 2018 om 13:57
hallo allemaal,
Ik ben een meisje van 17 jaar.
Ik weet dat hier al wat topics over bestaan maar ik zou graag ook een keer mijn eigen verhaal kunnen doen en hopelijk advies van iemand krijgen.
Ik ben verliefd geworden op een Marrokaanse jongen, hij is wel moslim maar is verder niet zwaar gelovig. Hij drinkt bijvoorbeeld gewoon, eet varkensvlees, enzovoort. Ik wist dat mijn ouders daar geen fan van waren. Sowieso niet van buitenlanders maar al helemaal niet van Marrokanen. Ik moet ook toegeven dat hij er niet als een lieverdje uitziet maar ik vind dat je mensen simpel weg niet op hun uiterlijk mag beoordelen. Ofja natuurlijk creer je een mening over iemand als je zijn uiterlijk ziet alleen hoe kan je nou weten hoe iemand is zonder hem te kennen of ontmoet te hebben?
Iniedergeval, ik ben de confrontatie aangegaan met mijn ouders en heb ze verteld dat ik verliefd was op een Marrokaanse jongen. Het was meteen dikke ruzie, ik kreeg veel woorden naar me toegesmeten als hoe kun je nou weer op een marrokaan vallen en ik ben het er absoluut niet mee eens. Uiteindelijk ben ik dus voor de keuze gezet: of de familie of die jongen. Ik heb zo'n verdriet en zoveel pijn gehad. Waarom moet dit op zo een manier? Hij is geen slechte jongen, ja hij kende een aantal slechte jongens maar verder had hij daar geen contact mee en nou al helemaal niet meer.
Toen ik voor die keuze werd gezet had ik dus natuurlijk geen keus...Vooral mijn vader kan niet praten, hij luistert toch niet naar wat ik zeg dus het had ook geen zin. Als hij het zo vind is het zo. En dat doet me verschrikkelijk veel pijn. Ik ben niet iemand die met foute mensen om zou gaan en dat weet hij dondersgoed, waarom krijg ik dan dit vertrouwen niet van hun? Ik zit met heel veel vragen maar ik heb ze nooit durven stellen en nou al helemaal niet meer. Ze zijn onder andere bang dat ik verander, als in verander naar de moslim cultuur of slecht verander terwijl dat nooit zou gebeuren.
Na deze heftige ruzies heb ik dus besloten om toch tegen hem te zeggen dat ik geen relatie meer wou maar wel nog contact wou proberen te houden, als vrienden. Omdat hij een hele belangrijke persoon voor mij was geworden en hij me in alles begreep. Uiteindelijk hebben we toch een tijdje niet echt contact gehad maar uiteindelijk zijn we weer bij elkaar terechtgekomen. En nu hebben we een soort van relatie. Het is niet helemaal officieel omdat er zoveel is gebeurt maar ik hou zielsveel van hem en hij van mij. Mijn ouders weten dit dus niet maar het doet me zo ontzettend veel pijn om te moeten liegen, alleen als ik het vertel ben ik echt bang dat ze mij uit huis zetten of nooit meer willen zien. Ik ben radeloos, hopeloos ik weet het gewoon echt niet meer ik zit met zoveel aan mijn hoofd.
Ik hoop dat er iemand is die mij kan helpen of raad heeft of advies of een mening..wat dan ook, ik weet echt niet meer wat ik moet doen.
Ik ben een meisje van 17 jaar.
Ik weet dat hier al wat topics over bestaan maar ik zou graag ook een keer mijn eigen verhaal kunnen doen en hopelijk advies van iemand krijgen.
Ik ben verliefd geworden op een Marrokaanse jongen, hij is wel moslim maar is verder niet zwaar gelovig. Hij drinkt bijvoorbeeld gewoon, eet varkensvlees, enzovoort. Ik wist dat mijn ouders daar geen fan van waren. Sowieso niet van buitenlanders maar al helemaal niet van Marrokanen. Ik moet ook toegeven dat hij er niet als een lieverdje uitziet maar ik vind dat je mensen simpel weg niet op hun uiterlijk mag beoordelen. Ofja natuurlijk creer je een mening over iemand als je zijn uiterlijk ziet alleen hoe kan je nou weten hoe iemand is zonder hem te kennen of ontmoet te hebben?
Iniedergeval, ik ben de confrontatie aangegaan met mijn ouders en heb ze verteld dat ik verliefd was op een Marrokaanse jongen. Het was meteen dikke ruzie, ik kreeg veel woorden naar me toegesmeten als hoe kun je nou weer op een marrokaan vallen en ik ben het er absoluut niet mee eens. Uiteindelijk ben ik dus voor de keuze gezet: of de familie of die jongen. Ik heb zo'n verdriet en zoveel pijn gehad. Waarom moet dit op zo een manier? Hij is geen slechte jongen, ja hij kende een aantal slechte jongens maar verder had hij daar geen contact mee en nou al helemaal niet meer.
Toen ik voor die keuze werd gezet had ik dus natuurlijk geen keus...Vooral mijn vader kan niet praten, hij luistert toch niet naar wat ik zeg dus het had ook geen zin. Als hij het zo vind is het zo. En dat doet me verschrikkelijk veel pijn. Ik ben niet iemand die met foute mensen om zou gaan en dat weet hij dondersgoed, waarom krijg ik dan dit vertrouwen niet van hun? Ik zit met heel veel vragen maar ik heb ze nooit durven stellen en nou al helemaal niet meer. Ze zijn onder andere bang dat ik verander, als in verander naar de moslim cultuur of slecht verander terwijl dat nooit zou gebeuren.
Na deze heftige ruzies heb ik dus besloten om toch tegen hem te zeggen dat ik geen relatie meer wou maar wel nog contact wou proberen te houden, als vrienden. Omdat hij een hele belangrijke persoon voor mij was geworden en hij me in alles begreep. Uiteindelijk hebben we toch een tijdje niet echt contact gehad maar uiteindelijk zijn we weer bij elkaar terechtgekomen. En nu hebben we een soort van relatie. Het is niet helemaal officieel omdat er zoveel is gebeurt maar ik hou zielsveel van hem en hij van mij. Mijn ouders weten dit dus niet maar het doet me zo ontzettend veel pijn om te moeten liegen, alleen als ik het vertel ben ik echt bang dat ze mij uit huis zetten of nooit meer willen zien. Ik ben radeloos, hopeloos ik weet het gewoon echt niet meer ik zit met zoveel aan mijn hoofd.
Ik hoop dat er iemand is die mij kan helpen of raad heeft of advies of een mening..wat dan ook, ik weet echt niet meer wat ik moet doen.
woensdag 14 november 2018 om 18:23
Ja uiteraard is ook logisch, en ik snap hun ook ik zeg niet dat ik er later blij mee zou zijn want ik ben zelf ook iemand die heel erg bezorgd is maar ik zou wel de kans geven om hem voor te stellen of hem een paar keer te zien dat ik zo een oordeel over hem kan maken dat is natuurlijk altijd anders als gewoon van het uiterlijk uitgaanroosje1976 schreef: ↑14-11-2018 17:14Je moet het zelf weten allemaal. Ooit werd ik ook verlieft op een Marokkaanse jongen (nooit wat geworden) Mijn moeder keurde het niet af maar zei wel. Denk erom......deze mensen hebben toch een andere cultuur.
Ik zou er ook helemaal niet blij mee zijn als mijn dochter met een Marrokkaanse jongen zou thuiskomen. Puur uit bezorgdheid.
woensdag 14 november 2018 om 18:27
Ik snap hun helemaal hun bezorgheid dat doe ik echt. En ik weet zelf met wie ik om kan gaan en niet ik zou nooit met foute types omgaan of mij laten veranderen in gedrag of iets dergelijks en ik haat her gewoon om te liegen. Maar ze kennen hem niet en dat doet me nog het meeste pijn omdat ze er vooral ook van uitgaan marrokaan nee fout. En tuurlijk is dat een algemeen beeld dat weet ik maar niet iedereen is zo en ik vind dat ze dat ook wel mogen inzien..alleen ik ben zo een thuis mens dus ik moet er niet aan denken om uit huis te gaan en gezet worden ook met mijn studie en alles..het is zo eeb moeilijke situatiestroman schreef: ↑14-11-2018 18:01Lastig hoor. Aan de ene kant zal het bezorgdheid zijn van je ouders, en overzien ze dingen die jij nog niet ziet. Dat hoop je tenminste.
Aan de andere kant zullen ze eraan moeten wennen dat je langzamerhand je eigen keuzes gaat maken, ook als die anders zijn dan de hunne.
Jammer dat jouw vader zo’n koppige *** is en je meteen voor zo’n keiharde keus stelt.
Had je hem al een keer voorgesteld thuis? Kennen ze hem of zijn familie? Of sloegen ze meteen al op tilt bij het woord Marokkaan?
Als dat laatste het geval is, ga er dan maar vanuit dat je ouders ongelijk hebben.
Als ze hem wel kennen en daarom twijfels hebben, dan is het anders, misschien zijn die twijfels ergens op gebaseerd.
Denk je echt dat ze je het huis uitzetten als je het vertelt? Dan is het de hoogste tijd op kamers te gaan. Kijk vast om je hern, reken uit wat je kunt betalen. En blijf tot die tijd maar liegen.
Ja, leuk us het niet, maar als ouders niet willen praten en ook nog hun macht misbruiken, dan kun je niet anders dan voor jezelf zorgen.
woensdag 14 november 2018 om 18:51
Nee hoor. dat is gewoon een gegeven.anoniemxoxoxo schreef: ↑14-11-2018 18:24Heel apart dat je zo een vergelijking maakt. Dus jij wil zeggen dat alle jongen mensen naïef zijn, is een hele erge belediging.
woensdag 14 november 2018 om 18:59
woensdag 14 november 2018 om 19:04
En soms is het niet eens een voordeel
lekker naief zijn had ook z'n charmes
. En die had ik ook hoor ![:-]](./../../../../smilies/77_happy.gif "Happy"){kind=small}
woensdag 14 november 2018 om 20:22
Gebruik je wel voorbehoedsmiddelen én een condoom? Een kind is definitief. De rest is omkeerbaar; dus als hij een lul blijkt te zijn die tenslotte toch een eerbaar meisje, een maagd uit zijn eigen land wil en jou alleen gebruikt om op te oefenen en zijn tijd te verdrijven, dan ben jij een ervaring rijker maar kan gewoon verder met je leven.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
woensdag 14 november 2018 om 20:24
woensdag 14 november 2018 om 20:50
Hij ziet eruit als een foute jongen, had voor jou foute vrienden....
Hij is dus gewoon een foute jongen die jou in heeft gepalmd. En jij, jong en naïef, trapt daar in. En dat is geen belediging, ik heb vroeger exact hetzelfde gedaan. Toen ik na een tijd zwanger was (gepland) bleek die oh zo onschuldige jongen compleet te veranderen in een monster.. exact passend bij zijn foute uiterlijk en foute verleden.
Luister naar je ouders, ze zullen reden genoeg hebben om jouw ogen te willen openen. Laat hem gaan, een geheime relatie is nooit goed en hij heeft ook geen respect voor jou als hij dat zomaar accepteerd. En jij ook niet voor hem. De liefde van de leven zal zo oprecht naar jou zijn dat je ouders hem zonder problemen zouden accepteren. Ze hebben zoveel meer meegemaakt dan jij en hebben zoveel meer verstand van liefde.
Hij is dus gewoon een foute jongen die jou in heeft gepalmd. En jij, jong en naïef, trapt daar in. En dat is geen belediging, ik heb vroeger exact hetzelfde gedaan. Toen ik na een tijd zwanger was (gepland) bleek die oh zo onschuldige jongen compleet te veranderen in een monster.. exact passend bij zijn foute uiterlijk en foute verleden.
Luister naar je ouders, ze zullen reden genoeg hebben om jouw ogen te willen openen. Laat hem gaan, een geheime relatie is nooit goed en hij heeft ook geen respect voor jou als hij dat zomaar accepteerd. En jij ook niet voor hem. De liefde van de leven zal zo oprecht naar jou zijn dat je ouders hem zonder problemen zouden accepteren. Ze hebben zoveel meer meegemaakt dan jij en hebben zoveel meer verstand van liefde.
woensdag 14 november 2018 om 20:55
Ik zeg ook zeker niet dat ik alles weet maar naïef vind ik dan toch ook een beetje een groot woord.roosje1976 schreef: ↑14-11-2018 18:59Is idd echt geen belediging. Ik zou best wel weer 17 willen zijn maar dan wel weten wat ik nu weet. Iedereen van jouw leeftijd moet nog zoveel ontdekken en leren. Dus ook op je bek gaan. Dat hoort er helaas bij.
woensdag 14 november 2018 om 20:56
Ik kreeg ook op dezelfde relatie een serieuze relatie.. inmiddels heel wat jaren verder en zelfs moeder. Ik kan niet oordelen over hem maar ik snap wel hoe jouw ouders denken. Want denk dat heel veel mensen en dan met ouders een bepaalde mening hebben. Is het eerlijk? Nee misschien niet maar misschien ook wel.. maar geef het wel de tijd. Ze denken er nu zo over maar je weet niet wat de toekomst brengt. In jouw geval, je bent jong. Echt.. denk goed na wat je hiermee wilt, hoe jij je leven voor je ziet. En probeer vooral niet door te dringen omtrent je ouders. Ze hebben een bepaald beeld, een bepaalde mening. Dat is nu. Maak geen ruzie maar wees open. Blijven praten en vooral blijf dicht bij jezelf.
Het leven is niet makkelijk, relaties ook niet. Maar het zijn je ouders, ze bedoelen het goed. Willen het beste voor jou. En wat ik al zei, je bent nog jong. Echt geniet van het leven en al het moois wat op je pad ligt..
Het leven is niet makkelijk, relaties ook niet. Maar het zijn je ouders, ze bedoelen het goed. Willen het beste voor jou. En wat ik al zei, je bent nog jong. Echt geniet van het leven en al het moois wat op je pad ligt..
woensdag 14 november 2018 om 21:00
woensdag 14 november 2018 om 21:07
Ja nee klopt, is natuurlijk bij iedereen anders, ik vind het gewoon heel moeilijk omdat ik niks liever wil dan dat papa hem ontmoet en dat hij gewoon de kans krijgt om te bewijzen hoe hij echt is en als hij dan een mening heeft vind ik nog altijd anders en ik begrijp hem en dat heb ik hem ook verteld ik weet niet of hij het gelooft maar ik snap zijn gevoel zeker en zijn bezorgdheid. Ik weet dat als ik later moeder ben dat ik ook een hele bezorgde moeder zou zijn maar ik vind het gewoon jammer dat hij mij het vertrouwen niet geeft om het te laten zien hoe het zit en ik snap dat dat moeilijk is maar dan waren we er misschien nog samen op een manier of via een goed gesprek uitgekomen in plaats van op zo een manierroosje1976 schreef: ↑14-11-2018 21:00Is misschien ook zo. De één van 17 is weer anders dan de andere. Maar jij twijfelt zelf ook over dit hele gedoe, anders zou je hier ook geen topic over openen. Misschien is het wel een mooie jongen en ben je hartstikke verliefd maar luister naar je onderbuik gevoel........
woensdag 14 november 2018 om 21:09
mommy2014 schreef: ↑14-11-2018 20:56Ik kreeg ook op dezelfde relatie een serieuze relatie.. inmiddels heel wat jaren verder en zelfs moeder. Ik kan niet oordelen over hem maar ik snap wel hoe jouw ouders denken. Want denk dat heel veel mensen en dan met ouders een bepaalde mening hebben. Is het eerlijk? Nee misschien niet maar misschien ook wel.. maar geef het wel de tijd. Ze denken er nu zo over maar je weet niet wat de toekomst brengt. In jouw geval, je bent jong. Echt.. denk goed na wat je hiermee wilt, hoe jij je leven voor je ziet. En probeer vooral niet door te dringen omtrent je ouders. Ze hebben een bepaald beeld, een bepaalde mening. Dat is nu. Maak geen ruzie maar wees open. Blijven praten en vooral blijf dicht bij jezelf.
Het leven is niet makkelijk, relaties ook niet. Maar het zijn je ouders, ze bedoelen het goed. Willen het beste voor jou. En wat ik al zei, je bent nog jong. Echt geniet van het leven en al het moois wat op je pad ligt..
Ik weet inderdaad dat hij het goed bedoelt, uiteraard want dit doet hij ook uit bezorgdheid dat weet ik maar ik had gewoon gewild dat we dit samen konden uitpraten of dat ik het op zn minst kon laten zien en die kans heb ik niet gekregen.
woensdag 14 november 2018 om 21:17
Ik snap dat je heel gefrustreerd bent dat je ouders (vader) het geen enkele kans geven. Tja....ik weet het ook niet. Ik ben van mening dat je als ouders voor zover mogelijk achter de keuzes van je kind moet staan en alles bespreekbaar maken. Zo ben ik zelf opgevoed en had dus nooit geheimen voor mijn ouders. Ik
voed mijn eigen kinderen ook zo op en ik hoop dat ze nooit geheimen voor mij zullen hebben.
Misschien moet je eens op een rustig moment met je ouders(vader) praten als jullie aan het eten zijn of weet ik veel wat. Als het sfeertje maar relaxed is. Je ouders vertellen dat je graag eerlijk wil zijn maar dat ze het nu zelf in de hand werken dat je dat niet bent.
Succes en sterkte!
voed mijn eigen kinderen ook zo op en ik hoop dat ze nooit geheimen voor mij zullen hebben.
Misschien moet je eens op een rustig moment met je ouders(vader) praten als jullie aan het eten zijn of weet ik veel wat. Als het sfeertje maar relaxed is. Je ouders vertellen dat je graag eerlijk wil zijn maar dat ze het nu zelf in de hand werken dat je dat niet bent.
Succes en sterkte!
woensdag 14 november 2018 om 21:25
Ja nee dat kan inderdaad ook maar dat moet ik die tijd weer blijven liegen en ik denk sowieso dat dat wel moet omdat ik gewoon geen keus heb en dat vind ik heel erg want liegen haat ik en normaal zeg ik ook heel veel tegen papa dus dat maakt het nog moeilijker. Ik zelf ken hem nou 11 maanden en we zijn nou iets meer als 7 maanden samen. Met ups en downs uiteraard omdat ik op het begin ook heb gezegd dat ik hem niet meer wou zien omdat ik niet wou liegen maar het is uiteindelijk toch zo gelopen..
