Relaties
alle pijlers
geld en relatie
zaterdag 29 oktober 2011 om 08:21
Mijn man en ik hebben een andere kijk op de inkomsten en uitgaven.
We hadden eerst 1 rekening waar alles op gestort werd en afging. Hierdoor had mijn man het idee te werken voor jan met de korte achternaam, er bleef weinig over (we spaarden wel, ene maand meer als de ander).
Dus besloten we (op mijn initiatief) allebei ons eigen rekening te openen en de bestaande rekening te gebruiken voor de vaste lasten. Mijn salaris komt op mijn rekening en zijn salaris op zijn rekening.
We hebben de bijdrage aan de vaste lasten en boodschappen naar rato verdeeld. Ik draag zorg voor alle boodschappen, kleding voor de kinderen, luiers oid, dus zijn deel van het boodschappen geld komt op mijn rekening.
Mijn man werkt veel over (paar honderd pm), dit hebben we niet meegenomen in de berekening. Wat hij extra verdient is gewoon voor hem.
Goede oplossing dacht ik zo, we kijken elkaar niet meer op de vingers. Geen eindeloze discussies meer over het feit dat hij vind dat ik met geld smijt... En hij heeft zijn overwerk voor zichzelf.
Vakantiegeld/ 13e maand/ bonusuitkering oid gaan naar de spaarrekening.
Nu is zijn loon gestort en vroeg ik hem het boodschappengeld over te boeken. Hij kreeg nog 50 euro van mij (feestje gehad en boodschappen gedaan) dus dat zou hij eraf halen. Maar we kregen weer onenigheid, ik vroeg nog naar iets wat ik voor hem had aangeschaft en er ontstond weer een discussie....
Hij zei dat ik niks van hem krijg en is naar zijn werk gegaan.
En daar ligt denk ik 'het probleem'. Hij heeft zo het gevoel dat ik op zijn zak teer, zijn geld opmaak. Terwijl ik 20 uur pw werk en daarnaast voor ons 2 kleine kinderen zorg, dus echt geen luie donder ben die op zijn zak teert. Daarnaast, het geld wat ik uitgeef is grotendeels voor ons kinderen.
Hij heeft de ruimte eens iets voor zichzelf te doen doordat hij kan en wilt overwerken, die mogelijkheid heb ik een stuk minder.
Ik merk dat de onvrede diep zit. Maar ik kan er niets aan veranderen. Ik doe niet gek, loop niet in dure merkkleding, ga nooit uit eten etc.... Dat verd*mde geld ook. Als ik een dak boven mijn hoofd heb, te eten heb, mijn kinderen kan geven wat ze nodig hebben ben ik tevreden. We hebben een koophuis, 2 auto's voor de deur en best een leuk bedrag op de spaarrekening. Ik vind het zo zonde om zo'n issue van geld te maken, je schiet er niets mee op.
Ik weet niet wat ik hiermee wil, maar moest het ff kwijt.
We hadden eerst 1 rekening waar alles op gestort werd en afging. Hierdoor had mijn man het idee te werken voor jan met de korte achternaam, er bleef weinig over (we spaarden wel, ene maand meer als de ander).
Dus besloten we (op mijn initiatief) allebei ons eigen rekening te openen en de bestaande rekening te gebruiken voor de vaste lasten. Mijn salaris komt op mijn rekening en zijn salaris op zijn rekening.
We hebben de bijdrage aan de vaste lasten en boodschappen naar rato verdeeld. Ik draag zorg voor alle boodschappen, kleding voor de kinderen, luiers oid, dus zijn deel van het boodschappen geld komt op mijn rekening.
Mijn man werkt veel over (paar honderd pm), dit hebben we niet meegenomen in de berekening. Wat hij extra verdient is gewoon voor hem.
Goede oplossing dacht ik zo, we kijken elkaar niet meer op de vingers. Geen eindeloze discussies meer over het feit dat hij vind dat ik met geld smijt... En hij heeft zijn overwerk voor zichzelf.
Vakantiegeld/ 13e maand/ bonusuitkering oid gaan naar de spaarrekening.
Nu is zijn loon gestort en vroeg ik hem het boodschappengeld over te boeken. Hij kreeg nog 50 euro van mij (feestje gehad en boodschappen gedaan) dus dat zou hij eraf halen. Maar we kregen weer onenigheid, ik vroeg nog naar iets wat ik voor hem had aangeschaft en er ontstond weer een discussie....
Hij zei dat ik niks van hem krijg en is naar zijn werk gegaan.
En daar ligt denk ik 'het probleem'. Hij heeft zo het gevoel dat ik op zijn zak teer, zijn geld opmaak. Terwijl ik 20 uur pw werk en daarnaast voor ons 2 kleine kinderen zorg, dus echt geen luie donder ben die op zijn zak teert. Daarnaast, het geld wat ik uitgeef is grotendeels voor ons kinderen.
Hij heeft de ruimte eens iets voor zichzelf te doen doordat hij kan en wilt overwerken, die mogelijkheid heb ik een stuk minder.
Ik merk dat de onvrede diep zit. Maar ik kan er niets aan veranderen. Ik doe niet gek, loop niet in dure merkkleding, ga nooit uit eten etc.... Dat verd*mde geld ook. Als ik een dak boven mijn hoofd heb, te eten heb, mijn kinderen kan geven wat ze nodig hebben ben ik tevreden. We hebben een koophuis, 2 auto's voor de deur en best een leuk bedrag op de spaarrekening. Ik vind het zo zonde om zo'n issue van geld te maken, je schiet er niets mee op.
Ik weet niet wat ik hiermee wil, maar moest het ff kwijt.
zaterdag 29 oktober 2011 om 10:03
zaterdag 29 oktober 2011 om 10:19
Wat ik hier uit begrijp is dat de beste man ziet zomaar een zeikerd over geld is, maar dat er echt iets van een diepgewortelde angst achter zit. Het is fijn als je makkelijk over geld kunt denken, maar dat is meestal alleen die mensen gegeven die nooit echte armoede hebben gekend.
Bovendien begrijpt hij niet goed wat alles kost. Er zit dus ook een stuk onwetendheid bij wat voor onrust zorgt.
Ik zou in dit geval daarom ook gaan voor een kasboek waar alle inkomsten en uitgaven in worden bijgehouden. Op die manier maak je voor hem inzichtelijk wat er precies met het geld gebeurt en wat de dingen nu eigenlijk allemaal kosten.
Dat zou voor mij niet zozeer voelen als verantwoording afleggen, maar ik zou dat zien als een middel om beiden meer inzicht te krijgen in de kosten en daarmee juist wat wederzijds begrip te kweken.
Bovendien begrijpt hij niet goed wat alles kost. Er zit dus ook een stuk onwetendheid bij wat voor onrust zorgt.
Ik zou in dit geval daarom ook gaan voor een kasboek waar alle inkomsten en uitgaven in worden bijgehouden. Op die manier maak je voor hem inzichtelijk wat er precies met het geld gebeurt en wat de dingen nu eigenlijk allemaal kosten.
Dat zou voor mij niet zozeer voelen als verantwoording afleggen, maar ik zou dat zien als een middel om beiden meer inzicht te krijgen in de kosten en daarmee juist wat wederzijds begrip te kweken.
zaterdag 29 oktober 2011 om 10:27
Wat je kan doen om het op te lossen is heel simpel.
Een heel goed kasboek bijhouden, en dan ook heel goed. Alles wat in en uit gaat.
Als jullie alles op papier hebben nog eens kijken of het echt zo erg is met jouw uitgaven. Hij wil zekerheid dat het niet "mis" gaat, misschien met zijn achtergrond te begrijpen, maar niet echt prettig om mee samen te leven.
Laat m merken dat als hij ooit werkloos zou worden, jij voor hem kan zorgen.
Een heel goed kasboek bijhouden, en dan ook heel goed. Alles wat in en uit gaat.
Als jullie alles op papier hebben nog eens kijken of het echt zo erg is met jouw uitgaven. Hij wil zekerheid dat het niet "mis" gaat, misschien met zijn achtergrond te begrijpen, maar niet echt prettig om mee samen te leven.
Laat m merken dat als hij ooit werkloos zou worden, jij voor hem kan zorgen.
zaterdag 29 oktober 2011 om 10:35
Vooral als je samen kids hebt, kan ik me het gedrag van zo'n man niet voorstellen.
Extra geld wat mijn man vroeger verdiende, toen we nog in de kleine kids zaten, ging naar spaarrekening van kids. Voor later, mocht er iemand willen studeren. Maar dat niet alleen, ook gewoon om eens samen uit te gaan eten oid.
Er was nooit gedoe over geld, gelukkig maar. Hij werkte vroeger meer dan ik. Maar is nu al een tijd werkeloos en ik ben meer gaan werken. Daarom ben ik blij dat ik nooit thuis ben gebleven.
Wat wil je vriend/man eigenlijk, dat jij meer gaat werken? Eerlijk gezegd zou ik niet afhankelijk willen zijn/'blijven in zo'n relatie en zou meer gaan werken indien mogelijk.
Extra geld wat mijn man vroeger verdiende, toen we nog in de kleine kids zaten, ging naar spaarrekening van kids. Voor later, mocht er iemand willen studeren. Maar dat niet alleen, ook gewoon om eens samen uit te gaan eten oid.
Er was nooit gedoe over geld, gelukkig maar. Hij werkte vroeger meer dan ik. Maar is nu al een tijd werkeloos en ik ben meer gaan werken. Daarom ben ik blij dat ik nooit thuis ben gebleven.
Wat wil je vriend/man eigenlijk, dat jij meer gaat werken? Eerlijk gezegd zou ik niet afhankelijk willen zijn/'blijven in zo'n relatie en zou meer gaan werken indien mogelijk.
zaterdag 29 oktober 2011 om 10:42
Ik vind dat ons gezin een soort bedrijf is. Mijn man zorgt voor de inkomsten en werkt veel. Heel veel en ook soms overwerk. Dat kan omdat ik 7 jaar lang niets heb verdient. Ik bied hem die mogelijkheid. Wat hij verdient is van ons samen. Niet; ik houd dit over en jij dat. Nee alles op één hoop en vanuit die berg krijgt ieder zijn deel. Elk koopt wat hij/zij nodig heeft. Grote dingen in overleg. Bijvoorbeeld nieuw mobieltje, computer, auto enz. Meer financiële ruimte zou wel handig zijn dus ik zoek nu de kinderen groter worden wel weer een baan.
Elk jaar zetten we alle inkomsten en uitgaven in een Exell bestand en maken we budgetten voor dingen als eten, kleding, sporten en andere kleine uitgaven. We maken als het ware een begroting voor het komende jaar. Overwerk wordt daarin niet meegenomen want dat kan erg verschillen per jaar. Overwerk gaat altijd naar de spaarrekening en daar doen we extra dingen van zoals vakantie, uitjes, onderhoud van het huis en grote aankopen,Om overzicht te houden hebben we één rekening voor de boodschappen, daar gaat dat vaste bedrag per maand naar toe en pinnen maar. Zolang ik uitkom met dit bedrag gaat het goed. Als ik niet meer uitkom dan kijken we naar de alle budgetten en passen we de bedragen (indien mogelijk) aan. Anders moeten we even zuinig aan doen. Nooit verwijten over wat er is aangeschaft. Alleen kan ik zelf beter naar de supermarkt want manlief redt dat nooit met het wekelijkse bedrag. Die koopt gerust pakjes koek van 2,49 voor negen koekjes. Da's niet erg handig met een gezin van vijf. We doen gewoon ieder waar we goed in zijn. Hij geld verdienen, ik geld uitgeven.
Elk jaar zetten we alle inkomsten en uitgaven in een Exell bestand en maken we budgetten voor dingen als eten, kleding, sporten en andere kleine uitgaven. We maken als het ware een begroting voor het komende jaar. Overwerk wordt daarin niet meegenomen want dat kan erg verschillen per jaar. Overwerk gaat altijd naar de spaarrekening en daar doen we extra dingen van zoals vakantie, uitjes, onderhoud van het huis en grote aankopen,Om overzicht te houden hebben we één rekening voor de boodschappen, daar gaat dat vaste bedrag per maand naar toe en pinnen maar. Zolang ik uitkom met dit bedrag gaat het goed. Als ik niet meer uitkom dan kijken we naar de alle budgetten en passen we de bedragen (indien mogelijk) aan. Anders moeten we even zuinig aan doen. Nooit verwijten over wat er is aangeschaft. Alleen kan ik zelf beter naar de supermarkt want manlief redt dat nooit met het wekelijkse bedrag. Die koopt gerust pakjes koek van 2,49 voor negen koekjes. Da's niet erg handig met een gezin van vijf. We doen gewoon ieder waar we goed in zijn. Hij geld verdienen, ik geld uitgeven.
zaterdag 29 oktober 2011 om 10:43
Ik vind het maar raar hoe jouw man reageert! En volgens mij heeft hij ook niet door wat je kwijt bent voor boodschappen en kinderen.
Alles wat er binnenkomt bij ons (nu alleen salaris man, normaal gesproken ook van mij) komt op 1 rekening terecht. Wat overblijft sparen we nog van als het lukt en willen we iets kopen doen we het meestal wel in overleg, maar het geld is van ons samen, wie het ook verdient.
Alles wat er binnenkomt bij ons (nu alleen salaris man, normaal gesproken ook van mij) komt op 1 rekening terecht. Wat overblijft sparen we nog van als het lukt en willen we iets kopen doen we het meestal wel in overleg, maar het geld is van ons samen, wie het ook verdient.
zaterdag 29 oktober 2011 om 10:50
quote:meesje2010 schreef op 29 oktober 2011 @ 08:45:
Hij is nu ook werken en ik ben dus alleen met de kinderen, als hij dan ook nog eens zijn geld niet zou willen 'delen' zou ik best gekwetst zijn..
Ja...
dit moet je toch een heel eenzaam gevoel geven...?
Is geld jullie enige probleem?
(wilden jullie allebei kinderen? sexleven? huishouden?)
Hij is nu ook werken en ik ben dus alleen met de kinderen, als hij dan ook nog eens zijn geld niet zou willen 'delen' zou ik best gekwetst zijn..
Ja...
dit moet je toch een heel eenzaam gevoel geven...?
Is geld jullie enige probleem?
(wilden jullie allebei kinderen? sexleven? huishouden?)
zaterdag 29 oktober 2011 om 10:51
Zit het probleem er niet in dat je man het gevoel heeft geen controle te hebben over de financiele situatie?
Weten jullie allebei hoe jullie ervoor staan? Als in:
- Wat gaat erin? Wat gaat eruit?
- Hoeveel geld hebben jullie gespaard en welke uitgaven moet je de komende tijd rekening mee houden van je spaarrekening (in geval van eigen huis en boiler vervangen bijvoorbeeld)
- Hoeveel geld komt er binnen als 1 van jullie onverhoopt in de WW terecht komt? En kunnen jullie dan alsnog alles betalen?
- Hoeveel spaargeld zouden jullie nodig hebben voor moeilijke tijden (zie ook nibud)?
- Hoeveel buffer zouden jullie allebei graag willen hebben?
Ik vind het wel bijzonder dat je vriend blijkbaar de behoefte voelt om heel erg veel overuren te maken, doet hij dat omdat het zo uit komt of doet hij dat omdat hij het gevoel heeft dat er anders niet genoeg is.
Weten jullie allebei hoe jullie ervoor staan? Als in:
- Wat gaat erin? Wat gaat eruit?
- Hoeveel geld hebben jullie gespaard en welke uitgaven moet je de komende tijd rekening mee houden van je spaarrekening (in geval van eigen huis en boiler vervangen bijvoorbeeld)
- Hoeveel geld komt er binnen als 1 van jullie onverhoopt in de WW terecht komt? En kunnen jullie dan alsnog alles betalen?
- Hoeveel spaargeld zouden jullie nodig hebben voor moeilijke tijden (zie ook nibud)?
- Hoeveel buffer zouden jullie allebei graag willen hebben?
Ik vind het wel bijzonder dat je vriend blijkbaar de behoefte voelt om heel erg veel overuren te maken, doet hij dat omdat het zo uit komt of doet hij dat omdat hij het gevoel heeft dat er anders niet genoeg is.
zaterdag 29 oktober 2011 om 10:56
zaterdag 29 oktober 2011 om 10:56
quote:Kaaaaaaaatje schreef op 29 oktober 2011 @ 10:51:
Zit het probleem er niet in dat je man het gevoel heeft geen controle te hebben over de financiele situatie?
Weten jullie allebei hoe jullie ervoor staan? Als in:
- Wat gaat erin? Wat gaat eruit?
- Hoeveel geld hebben jullie gespaard en welke uitgaven moet je de komende tijd rekening mee houden van je spaarrekening (in geval van eigen huis en boiler vervangen bijvoorbeeld)
- Hoeveel geld komt er binnen als 1 van jullie onverhoopt in de WW terecht komt? En kunnen jullie dan alsnog alles betalen?
- Hoeveel spaargeld zouden jullie nodig hebben voor moeilijke tijden (zie ook nibud)?
- Hoeveel buffer zouden jullie allebei graag willen hebben?
Ik vind het wel bijzonder dat je vriend blijkbaar de behoefte voelt om heel erg veel overuren te maken, doet hij dat omdat het zo uit komt of doet hij dat omdat hij het gevoel heeft dat er anders niet genoeg is.
Goeie post.
Hmm, ik begrijp de achterliggende angst van jouw man.
Wil hij niet gewoon dat je (nog) zuiniger bent?
Dan zou de discussie dáár over moeten gaan.
Zit het probleem er niet in dat je man het gevoel heeft geen controle te hebben over de financiele situatie?
Weten jullie allebei hoe jullie ervoor staan? Als in:
- Wat gaat erin? Wat gaat eruit?
- Hoeveel geld hebben jullie gespaard en welke uitgaven moet je de komende tijd rekening mee houden van je spaarrekening (in geval van eigen huis en boiler vervangen bijvoorbeeld)
- Hoeveel geld komt er binnen als 1 van jullie onverhoopt in de WW terecht komt? En kunnen jullie dan alsnog alles betalen?
- Hoeveel spaargeld zouden jullie nodig hebben voor moeilijke tijden (zie ook nibud)?
- Hoeveel buffer zouden jullie allebei graag willen hebben?
Ik vind het wel bijzonder dat je vriend blijkbaar de behoefte voelt om heel erg veel overuren te maken, doet hij dat omdat het zo uit komt of doet hij dat omdat hij het gevoel heeft dat er anders niet genoeg is.
Goeie post.
Hmm, ik begrijp de achterliggende angst van jouw man.
Wil hij niet gewoon dat je (nog) zuiniger bent?
Dan zou de discussie dáár over moeten gaan.
zaterdag 29 oktober 2011 om 12:10
Ik zou hem voorstellen alles gelijk te trekken, dus jij en hij gaan evenveel werken, evenveel voor de kinderen zorgen en evenveel in het huishouden doen. Dan zal hij minder moeten werken, ja, maar als het goed is dan is hij van het gevoel af dat jij op zijn zak teert.
Overigens zou ik er een diepe crisis voor over hebben om me niet voor mijn uitgaven voor het huishouden en gezin te hoeven verantwoorden. Mijn man en ik zijn gelijkwaardig en als hij zich gaat gedragen alsof hij mij moet leren hoe met geld om te gaan en zich daarin boven mij stelt dan heeft hij echt een fors probleem. Als de afspraak is dat ik de boodschappen doe dan heb ik daarmee ook het vertrouwen van hem dat ik dat aankan. Als hij me dan gaat controleren en het beter weet dan doet hij het maar mooi zelf.
Overigens zou ik er een diepe crisis voor over hebben om me niet voor mijn uitgaven voor het huishouden en gezin te hoeven verantwoorden. Mijn man en ik zijn gelijkwaardig en als hij zich gaat gedragen alsof hij mij moet leren hoe met geld om te gaan en zich daarin boven mij stelt dan heeft hij echt een fors probleem. Als de afspraak is dat ik de boodschappen doe dan heb ik daarmee ook het vertrouwen van hem dat ik dat aankan. Als hij me dan gaat controleren en het beter weet dan doet hij het maar mooi zelf.
zaterdag 29 oktober 2011 om 12:37
quote:Safiya schreef op 29 oktober 2011 @ 08:51:
NouEvenNiet, voor we kinderen hadden.... even denken hoor. Toen hadden we die discussies ook, maar minder.
Waarom hadden jullie het toen niet uitgepraat?
Het is bij jullie onderhuids door blijven modderen tot de discussie weer is aangewakkerd (dit topic) door zijjn wantrouwen naar jou toe.
Jij het het idee je vaak te moeten verantwoorden t.o. hem.
Communicatie blijft altijd belangrijk en is 1 van de belangrijkste pijlers in een relatie, naast visie betreft geldzaken en opvoeding.
Voordat je aan kinderen begon, had je dit al uit kunnen praten.
NouEvenNiet, voor we kinderen hadden.... even denken hoor. Toen hadden we die discussies ook, maar minder.
Waarom hadden jullie het toen niet uitgepraat?
Het is bij jullie onderhuids door blijven modderen tot de discussie weer is aangewakkerd (dit topic) door zijjn wantrouwen naar jou toe.
Jij het het idee je vaak te moeten verantwoorden t.o. hem.
Communicatie blijft altijd belangrijk en is 1 van de belangrijkste pijlers in een relatie, naast visie betreft geldzaken en opvoeding.
Voordat je aan kinderen begon, had je dit al uit kunnen praten.
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
zaterdag 29 oktober 2011 om 12:47
quote:Safiya schreef op 29 oktober 2011 @ 09:00:
meesje, hij is bang voor slechtere tijden, dat zeker. En geeft zelden iets uit aan zichzelf. Hij komt oorspronkelijk niet uit Nederland en heeft een hele andere jeugd gehad als mij, ook op dit punt.
Hij is bang voor slechtere tijden. Hij geeft zelden iets uit aan zichzelf.
Dus hij heeft nog een eigen spaarrekening? Of hij stort het bij op jullie gezamenlijke spaarrekening?
Dan blijft hij het gevoel houden dat hij eindverantwoordelijk is voor jullie geld. En jij maakt het geld wél op (aan boodschappen, kinderen etc.). Dus hij krijgt dan het vertekende beeld dat hij, ondanks jullie regeling, er alleen voor staat om er voor te zorgen dat er reserves zijn voor als het in de toekomst mis gaat.
Elders schrijf je dat je je schouders ophaalt als jullie een tegenvaller hebben. Jouw geluk ligt ergens anders dan geld. Maar hij heeft ervaring met hoe ongelukkig je bent als je arm bent. Zijn eerste zorgpunt (als goed huisvader...) is dat er voor nu en straks voldoende is.
Ik denk dat jullie hier pas uit gaan komen als jullie begrijpen waarom jullie hier beiden zo anders mee om gaan. En dán pas kijken hoe jullie elkaar hierin tegemoet kunnen komen.
Ik snap overigens je man, want ik heb dezelfde ervaring en ik ben nu ook een 'safe speler'. Onderschat dat gevoel van verantwoordelijkheid niet!
meesje, hij is bang voor slechtere tijden, dat zeker. En geeft zelden iets uit aan zichzelf. Hij komt oorspronkelijk niet uit Nederland en heeft een hele andere jeugd gehad als mij, ook op dit punt.
Hij is bang voor slechtere tijden. Hij geeft zelden iets uit aan zichzelf.
Dus hij heeft nog een eigen spaarrekening? Of hij stort het bij op jullie gezamenlijke spaarrekening?
Dan blijft hij het gevoel houden dat hij eindverantwoordelijk is voor jullie geld. En jij maakt het geld wél op (aan boodschappen, kinderen etc.). Dus hij krijgt dan het vertekende beeld dat hij, ondanks jullie regeling, er alleen voor staat om er voor te zorgen dat er reserves zijn voor als het in de toekomst mis gaat.
Elders schrijf je dat je je schouders ophaalt als jullie een tegenvaller hebben. Jouw geluk ligt ergens anders dan geld. Maar hij heeft ervaring met hoe ongelukkig je bent als je arm bent. Zijn eerste zorgpunt (als goed huisvader...) is dat er voor nu en straks voldoende is.
Ik denk dat jullie hier pas uit gaan komen als jullie begrijpen waarom jullie hier beiden zo anders mee om gaan. En dán pas kijken hoe jullie elkaar hierin tegemoet kunnen komen.
Ik snap overigens je man, want ik heb dezelfde ervaring en ik ben nu ook een 'safe speler'. Onderschat dat gevoel van verantwoordelijkheid niet!
zaterdag 29 oktober 2011 om 14:23
quote:nicky_67 schreef op 29 oktober 2011 @ 12:47:
[...]
Hij is bang voor slechtere tijden. Hij geeft zelden iets uit aan zichzelf.
Dus hij heeft nog een eigen spaarrekening? Of hij stort het bij op jullie gezamenlijke spaarrekening?
Dan blijft hij het gevoel houden dat hij eindverantwoordelijk is voor jullie geld. En jij maakt het geld wél op (aan boodschappen, kinderen etc.). Dus hij krijgt dan het vertekende beeld dat hij, ondanks jullie regeling, er alleen voor staat om er voor te zorgen dat er reserves zijn voor als het in de toekomst mis gaat.
Elders schrijf je dat je je schouders ophaalt als jullie een tegenvaller hebben. Jouw geluk ligt ergens anders dan geld. Maar hij heeft ervaring met hoe ongelukkig je bent als je arm bent. Zijn eerste zorgpunt (als goed huisvader...) is dat er voor nu en straks voldoende is.
Ik denk dat jullie hier pas uit gaan komen als jullie begrijpen waarom jullie hier beiden zo anders mee om gaan. En dán pas kijken hoe jullie elkaar hierin tegemoet kunnen komen.
Ik snap overigens je man, want ik heb dezelfde ervaring en ik ben nu ook een 'safe speler'. Onderschat dat gevoel van verantwoordelijkheid niet!Hier ben ik het mee eens. Voor je iets van zijn gedrag gaat zeggen moet je zien te begrijpen waar zijn gedrag vandaan komt.
[...]
Hij is bang voor slechtere tijden. Hij geeft zelden iets uit aan zichzelf.
Dus hij heeft nog een eigen spaarrekening? Of hij stort het bij op jullie gezamenlijke spaarrekening?
Dan blijft hij het gevoel houden dat hij eindverantwoordelijk is voor jullie geld. En jij maakt het geld wél op (aan boodschappen, kinderen etc.). Dus hij krijgt dan het vertekende beeld dat hij, ondanks jullie regeling, er alleen voor staat om er voor te zorgen dat er reserves zijn voor als het in de toekomst mis gaat.
Elders schrijf je dat je je schouders ophaalt als jullie een tegenvaller hebben. Jouw geluk ligt ergens anders dan geld. Maar hij heeft ervaring met hoe ongelukkig je bent als je arm bent. Zijn eerste zorgpunt (als goed huisvader...) is dat er voor nu en straks voldoende is.
Ik denk dat jullie hier pas uit gaan komen als jullie begrijpen waarom jullie hier beiden zo anders mee om gaan. En dán pas kijken hoe jullie elkaar hierin tegemoet kunnen komen.
Ik snap overigens je man, want ik heb dezelfde ervaring en ik ben nu ook een 'safe speler'. Onderschat dat gevoel van verantwoordelijkheid niet!Hier ben ik het mee eens. Voor je iets van zijn gedrag gaat zeggen moet je zien te begrijpen waar zijn gedrag vandaan komt.