Relaties
alle pijlers
Gelijkwaardigheid
maandag 2 maart 2026 om 07:53
Toen ik mijn (tweede) man ontmoette leerde ik al snel dat huishouden niet in zijn boekje voorkwam. Eigenlijk heeft hij de opvoeding "vrouw aan het aanrecht". Ik werd het zat om steeds dingen te moeten vragen en daarom werd onze verhouding: ik doe het huishouden en zorg voor mijn kinderen (niet van hem) en mijn man is de klusser en doet onderhoud aan de voertuigen. Hij kookt ook (makkelijk) om de andere week.
De laatste tijd begint mijn man irritaties te laten zien over mij. Als ik hem aanspreek op zijn gedrag en wat het met mij doet wordt hij boos.
Nu in onze gesprekken over zijn irritaties komt hij nu met de mededeling dat hij het vervelend vindt dat ik mijn vrije tijd (hij werkt 40 uur en ik 24 uur) besteed aan vrienden en hobby ipv het huishouden, zoals het dweilen van de vloer.
Sinds mijn burnout werk ik 24 uur, daarvoor 28 uur. Ik verdien best goed geld (uurloon een stuk hoger dan mijn man) en we redden ons prima met 24 uur.
Sinds lange tijd begin ik me weer te vermaken. Ik zit aan de hormoon therapie voor de overgang en begin binnenkort aan een nieuwe baan. Ik begin weer zon in het leven te zien.
En nu krijg ik dus de mededeling dat hij het moeilijk vind dat ik niet meer huishouden doe. Het huis is aan kant, de kasten zijn gevuld, de was schoon in de kast, de kinderen (die inmiddels ook een leeftijd hebben dat ze me niet meer zo hard nodig hebben) en de honden (die hij zo graag wilde hebben) worden verzorgd.
En ja, ik kan meer dweilen en poetsen.
Hij beseft dat hij iets vraagt wat niet reëel is. Maar hij kan het gevoel niet uitschakelen. Hij zegt ook "misschien ben ik wel jaloers, mijn vriend heeft het te druk voor me en verder verveel ik me".
Ik wil niet de respectloze opmerkingen meer. Maar ik gun hem ook een tevreden gevoel met zijn leven.
Wat vinden jullie?
De laatste tijd begint mijn man irritaties te laten zien over mij. Als ik hem aanspreek op zijn gedrag en wat het met mij doet wordt hij boos.
Nu in onze gesprekken over zijn irritaties komt hij nu met de mededeling dat hij het vervelend vindt dat ik mijn vrije tijd (hij werkt 40 uur en ik 24 uur) besteed aan vrienden en hobby ipv het huishouden, zoals het dweilen van de vloer.
Sinds mijn burnout werk ik 24 uur, daarvoor 28 uur. Ik verdien best goed geld (uurloon een stuk hoger dan mijn man) en we redden ons prima met 24 uur.
Sinds lange tijd begin ik me weer te vermaken. Ik zit aan de hormoon therapie voor de overgang en begin binnenkort aan een nieuwe baan. Ik begin weer zon in het leven te zien.
En nu krijg ik dus de mededeling dat hij het moeilijk vind dat ik niet meer huishouden doe. Het huis is aan kant, de kasten zijn gevuld, de was schoon in de kast, de kinderen (die inmiddels ook een leeftijd hebben dat ze me niet meer zo hard nodig hebben) en de honden (die hij zo graag wilde hebben) worden verzorgd.
En ja, ik kan meer dweilen en poetsen.
Hij beseft dat hij iets vraagt wat niet reëel is. Maar hij kan het gevoel niet uitschakelen. Hij zegt ook "misschien ben ik wel jaloers, mijn vriend heeft het te druk voor me en verder verveel ik me".
Ik wil niet de respectloze opmerkingen meer. Maar ik gun hem ook een tevreden gevoel met zijn leven.
Wat vinden jullie?
spiri123 wijzigde dit bericht op 02-03-2026 21:06
16.82% gewijzigd
maandag 2 maart 2026 om 18:09
Het klinkt alsof jullie gewoon uit elkaar gegroeid zijn. Jij zit in de overgang, bent minder gaan werken, hebt semi-volwassen kinderen, en wil nu andere dingen dan vroeger.
Hij is wellicht ook op het punt gekomen dat hij een andere kant op wil met zijn leven, maar dat niet durft te zeggen. Het leeftijdsverschil speelt daar zeker een grote rol in.
Ik kan me trouwens héél goed voorstellen dat fulltime vs 3 dagen werken wel gaat steken in de huishouding als je daar geen duidelijke afspraken over maakt. Hoe verdelen jullie de boel financieel? Kan hij ook naar 3 of 4 dagen werken?
Hij is wellicht ook op het punt gekomen dat hij een andere kant op wil met zijn leven, maar dat niet durft te zeggen. Het leeftijdsverschil speelt daar zeker een grote rol in.
Ik kan me trouwens héél goed voorstellen dat fulltime vs 3 dagen werken wel gaat steken in de huishouding als je daar geen duidelijke afspraken over maakt. Hoe verdelen jullie de boel financieel? Kan hij ook naar 3 of 4 dagen werken?
maandag 2 maart 2026 om 19:29
Ik mag echt niet klagen wat dat betreft. Al ons geld gaat op 1 hoop. Mijn man verdient paar 100 euro meer. En hij betaalt mee voor mijn kinderen (al springen mijn ouders ook wel eens bij). Dus ik vind het niet gek dat ik meer in huis doe. Daar gaat het me ook niet om.Joepie40 schreef: ↑02-03-2026 18:09Het klinkt alsof jullie gewoon uit elkaar gegroeid zijn. Jij zit in de overgang, bent minder gaan werken, hebt semi-volwassen kinderen, en wil nu andere dingen dan vroeger.
Hij is wellicht ook op het punt gekomen dat hij een andere kant op wil met zijn leven, maar dat niet durft te zeggen. Het leeftijdsverschil speelt daar zeker een grote rol in.
Ik kan me trouwens héél goed voorstellen dat fulltime vs 3 dagen werken wel gaat steken in de huishouding als je daar geen duidelijke afspraken over maakt. Hoe verdelen jullie de boel financieel? Kan hij ook naar 3 of 4 dagen werken?
Maar ik begrijp alleen niet waarom het hem nu ineens gaat storen.
maandag 2 maart 2026 om 19:38
Ik voel me eigenlijk wel lullig. Mijn man is echt wel lief. Emotioneel wel eens niet zo volwassen. Hij gaat zijn issues niet aan maar hij houdt heel veel van mij en mijn kinderen. En dat is genoeg voor mij. Maar ik moet wel bij mezelf blijven en mezelf niet gaan aanpassen. Ik heb vandaag de hele dag staan poetsen. Maar af en toe eens dweilen kan geen kwaad.
maandag 2 maart 2026 om 19:44
Slotje dan maar?Spiri123 schreef: ↑02-03-2026 19:38Ik voel me eigenlijk wel lullig. Mijn man is echt wel lief. Emotioneel wel eens niet zo volwassen. Hij gaat zijn issues niet aan maar hij houdt heel veel van mij en mijn kinderen. En dat is genoeg voor mij. Maar ik moet wel bij mezelf blijven en mezelf niet gaan aanpassen. Ik heb vandaag de hele dag staan poetsen. Maar af en toe eens dweilen kan geen kwaad.
maandag 2 maart 2026 om 20:00
Idd. Even geloept maar blijkbaar verloopt elk topic zo. Uiteindelijk is het gewoon een geweldige catch waar je nog jarenlang gelukkig mee gaat zijn. Als je financieel geen stappen terug wil doen zal je bij deze kleuter moeten blijven.
maandag 2 maart 2026 om 20:34
Heeft hij je toch fijn, waar hij je hebben wil. Terug in de jaren50Spiri123 schreef: ↑02-03-2026 19:38Ik voel me eigenlijk wel lullig. Mijn man is echt wel lief. Emotioneel wel eens niet zo volwassen. Hij gaat zijn issues niet aan maar hij houdt heel veel van mij en mijn kinderen. En dat is genoeg voor mij. Maar ik moet wel bij mezelf blijven en mezelf niet gaan aanpassen. Ik heb vandaag de hele dag staan poetsen. Maar af en toe eens dweilen kan geen kwaad.
He, toe was geluk nog heel gewoon!
maandag 2 maart 2026 om 21:02
Gelukkig is het huis weer lekker schoon. Dat moet je er gewoon voor over hebben als je nou eenmaal geen zin hebt om weer te scheiden (en er zo van houdt dat iemand zo lekker afhankelijk van je is). Net zoals het kinderlijke aandacht claimen van hem (net zolang met z'n billen schudden todat jij kijkt) en het in je billen knijpen en 'bwaaap' roepen. En de onderbroekenlol op de diplomauitreiking van je dochter. En dagelijks heel FB volpleuren met wat ie toch allemaal voor iedereen gedaan heeft, want aandacht kun je nooit genoeg hebben. Leuk man. Twee jaar geleden vond je hem trouwens ook nogal narcistisch (en wilde je van hem af) alleen zette hij je niet voor schut in het bijzijn van anderen. Inmiddels wel. Toch fijn, die ontwikkelingen.
Ik word er een beetje treurig van.
Ik word er een beetje treurig van.
dinsdag 3 maart 2026 om 02:32
Het klinkt alsof jullie elkaar op bepaalde punten aanvullen: hij draagt financiëel bij en doet klussen.
Het klinkt ook alsof het evenwicht zoek is, en hij eigenlijk wat onvolwassen is.
En weinig initiatief toont: hij heeft maar 1 vriend, verveelt zich, en heeft geen andere hobby dan gamen? (en klussen?)
Er wordt altijd gezegd "Je kan je partner niet veranderen, alleen jezelf" en dat betekent in ieder geval dat je niet extra moet gaan dweilen.
En samen iets doen... Voor mij is dat niet op de bank zitten terwijl hij gamet.
Het klinkt ook alsof het evenwicht zoek is, en hij eigenlijk wat onvolwassen is.
En weinig initiatief toont: hij heeft maar 1 vriend, verveelt zich, en heeft geen andere hobby dan gamen? (en klussen?)
Er wordt altijd gezegd "Je kan je partner niet veranderen, alleen jezelf" en dat betekent in ieder geval dat je niet extra moet gaan dweilen.
En samen iets doen... Voor mij is dat niet op de bank zitten terwijl hij gamet.
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
dinsdag 3 maart 2026 om 05:54
S-Groot schreef: ↑02-03-2026 21:02Gelukkig is het huis weer lekker schoon. Dat moet je er gewoon voor over hebben als je nou eenmaal geen zin hebt om weer te scheiden (en er zo van houdt dat iemand zo lekker afhankelijk van je is). Net zoals het kinderlijke aandacht claimen van hem (net zolang met z'n billen schudden todat jij kijkt) en het in je billen knijpen en 'bwaaap' roepen. En de onderbroekenlol op de diplomauitreiking van je dochter. En dagelijks heel FB volpleuren met wat ie toch allemaal voor iedereen gedaan heeft, want aandacht kun je nooit genoeg hebben. Leuk man. Twee jaar geleden vond je hem trouwens ook nogal narcistisch (en wilde je van hem af) alleen zette hij je niet voor schut in het bijzijn van anderen. Inmiddels wel. Toch fijn, die ontwikkelingen.
Ik word er een beetje treurig van.
Eens.
Als je in een paar jaar tijd verschillende topics over je partner opent dan moet je jezelf eens afvragen hoe het echt zit.
dinsdag 3 maart 2026 om 08:07
Ik werk ook 1 dag minder, maar doe dan op die dag het huishouden. Alles lukt natuurlijk niet.
Hel eerlijk? Zou ik ook liever die dag extra werken en thuis komen in een schone woning, koelkasten gevuld en eten op tafel.
Dus als mijn man zou klagen over oneerlijkheid, dan zou ik voorstellen dat ik meer ga werken en hij minder.
En in jou geval zou ik dan thuis komen en verwachten dat alles klaar is.
Komt hij er zelf wel achter hoe geestdodend dit is.
Hel eerlijk? Zou ik ook liever die dag extra werken en thuis komen in een schone woning, koelkasten gevuld en eten op tafel.
Dus als mijn man zou klagen over oneerlijkheid, dan zou ik voorstellen dat ik meer ga werken en hij minder.
En in jou geval zou ik dan thuis komen en verwachten dat alles klaar is.
Komt hij er zelf wel achter hoe geestdodend dit is.
de wereld wacht om ontdekt te worden
dinsdag 3 maart 2026 om 08:16
Ja goede vraag
Omdat jij het nodig vond of omdat hij het nodig vond? En zodat ie zeker niet jaloers was dat jij iets leuks hebt gedaan met het mooie weer, terwijl hij werkte?
dinsdag 3 maart 2026 om 13:04
Zit wat in. Niet echt aantrekkelijkgreenmoustache schreef: ↑03-03-2026 10:44TO, ga iets doen aan die eeuwige slachtofferrol waar je steeds inkruipt en stop met topics openen die keer op keer op hetzelfde uitdraaien = jij in de slachtofferrol.
. Ik geloof dat ik gewoon niet weet hoe ik mijn grenzen moet aangeven bij mijn man.
Hij wil bijvoorbeeld graag een leeg aanrecht. Ik ruim iedere dag het aanrecht leeg en hij komt thuis en kwakt zijn sleutels, portemonnee en telefoon op het aanrecht. Ik heb een sleutelkastje gekocht, hem een eigen bakje gegeven voor spullen. Niets helpt. Zijn motor kleding hangt ook steeds in huis. Nu met een eigen kapstok gaat het beter.
Ik geef aan dat iets me raakt en hij doet er niets mee omdat hij dicht slaat en er zijn voor hemblijkbaar geen consequenties. Hoe moet ik dan mijn grenzen aangeven?
Ik ben voor de goede vrede maar gaan slikken en met plezier in het leven en maar 24 uur werken kan ik dat ook prima aan.
Maar als ik te horen krijg dat het niet genoeg is wat ik doe begint mijn zelfdestructieve deel te poetsen. En ga daarna in de slachtofferrol.
dinsdag 3 maart 2026 om 13:21
Dit is toch eigenlijk te idioot voor woorden? Hij wil een leeg aanrecht, jij ruimt het leeg en hij gooit het weer vol?Spiri123 schreef: ↑03-03-2026 13:04Zit wat in. Niet echt aantrekkelijk.
Ik geloof dat ik gewoon niet weet hoe ik mijn grenzen moet aangeven bij mijn man.
Hij wil bijvoorbeeld graag een leeg aanrecht. Ik ruim iedere dag het aanrecht leeg en hij komt thuis en kwakt zijn sleutels, portemonnee en telefoon op het aanrecht. Ik heb een sleutelkastje gekocht, hem een eigen bakje gegeven voor spullen. Niets helpt.
Nu herken ik het wel een beetje hoor, mijn man kan ook mopperen over teveel zooi (van de kinderen) op de salontafel en hij legt er dan vervolgens een halve zak chips en een halve reep chocolade naast. Maar hij verwacht dan weer niet dat ik het elke dag voor hem opruim.
dinsdag 3 maart 2026 om 13:42
Ik geloof ook niet dat hij het van me verwacht. Hij zegt zelf ook dat hij het niet ziet. Dat poetsen heeft dus ook gewoon geen zin. Hij ziet het toch niet.
Hij biedt nu ook wel zijn excuses aan. Hij is me voor lief gaan nemen en ziet niet meer wat ik allemaal doe.
Ik profileer mezelf nooit. Zowel thuis als op mijn werk. Maar op het moment dat ik al jaren goede dienst draai en je gaat ineens kritiek leveren heb ik daar moeite mee.
Hij biedt nu ook wel zijn excuses aan. Hij is me voor lief gaan nemen en ziet niet meer wat ik allemaal doe.
Ik profileer mezelf nooit. Zowel thuis als op mijn werk. Maar op het moment dat ik al jaren goede dienst draai en je gaat ineens kritiek leveren heb ik daar moeite mee.
dinsdag 3 maart 2026 om 13:58
dinsdag 3 maart 2026 om 15:06
Mee eens. Hoe doe jij dat dan met je man als hij niet zijn spullen opruimt omdat het hem niet boeit? Mijn man doet alles wat ik hem opdraag. Maar de hele dag opdrachten geven ben ik gauw zat.MissUnderstood schreef: ↑03-03-2026 13:58Serieus? Een eigen bakje voor zijn spullen?
Kunonne zeg, dat is iets dat je bij/voor een kleuter doet, niet voor een volwassen vent.
dinsdag 3 maart 2026 om 15:22
Hij ziet het niet, dat is echt zo'n bullshit. Hij ziet het wél, want hij klaagt bij jou en heeft eisen hoe de boel eruit hoort te zien. Het aanrecht moet leeg, maar hij is alleen bezig met sabotage daarvan en doet er niets aan. Als hij het echt niet ziet dan is het dus onbelangrijk en zal hij niet zeuren dat je meer moet dweilen.
Dan de oplossing: kijk eens naar je situatie en welk voorbeeld je hiermee geeft aan je kinderen. Is dat echt wat je wilt? Er is ongelijkheid, maar hier draag je zelf aan bij, door telkens toe te geven en je te schikken naar zijn wensen. Dus ruim zijn dingen niet van het aanrecht, hij heeft toch handjes?
Ik vind het ook zéér onaantrekkelijk dat je je vrouw, zeker na een burn out, het niet gunt om vrije tijd/hobby's etc te hebben. Is dit liefde? Echt?
Dan de oplossing: kijk eens naar je situatie en welk voorbeeld je hiermee geeft aan je kinderen. Is dat echt wat je wilt? Er is ongelijkheid, maar hier draag je zelf aan bij, door telkens toe te geven en je te schikken naar zijn wensen. Dus ruim zijn dingen niet van het aanrecht, hij heeft toch handjes?
Ik vind het ook zéér onaantrekkelijk dat je je vrouw, zeker na een burn out, het niet gunt om vrije tijd/hobby's etc te hebben. Is dit liefde? Echt?
dinsdag 3 maart 2026 om 15:41
Ik heb geen man en als ik dit soort dingen lees, ben ik daar weer even extra blij om.
dinsdag 3 maart 2026 om 16:16
Ik ookMissUnderstood schreef: ↑03-03-2026 15:41Ik heb geen man en als ik dit soort dingen lees, ben ik daar weer even extra blij om.
dinsdag 3 maart 2026 om 17:28
dinsdag 3 maart 2026 om 17:36
Maar je man is zo lief en dat is genoeg voor jou.Spiri123 schreef: ↑03-03-2026 13:04Zit wat in. Niet echt aantrekkelijk
Ik geloof dat ik gewoon niet weet hoe ik mijn grenzen moet aangeven bij mijn man.
Hij wil bijvoorbeeld graag een leeg aanrecht. Ik ruim iedere dag het aanrecht leeg en hij komt thuis en kwakt zijn sleutels, portemonnee en telefoon op het aanrecht. Ik heb een sleutelkastje gekocht, hem een eigen bakje gegeven voor spullen. Niets helpt. Zijn motor kleding hangt ook steeds in huis. Nu met een eigen kapstok gaat het beter.
Ik geef aan dat iets me raakt en hij doet er niets mee omdat hij dicht slaat en er zijn voor hemblijkbaar geen consequenties. Hoe moet ik dan mijn grenzen aangeven?
Ik ben voor de goede vrede maar gaan slikken en met plezier in het leven en maar 24 uur werken kan ik dat ook prima aan.
Maar als ik te horen krijg dat het niet genoeg is wat ik doe begint mijn zelfdestructieve deel te poetsen. En ga daarna in de slachtofferrol.
dinsdag 3 maart 2026 om 17:57
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in