Genoeg! nieuwe start

31-03-2011 19:46 61 berichten
Alle reacties Link kopieren
Okay,



Ik begon net een heel verhaal over mijn ex-en die mij heel veel pijn hebben gedaan, maar dat is nou altijd mijn valkuil. De slachtofferrol. Ik begin dus even overnieuw...



Ik heb een aantal hele domme keuzes gemaakt, naïef geweest, veel te veel romantische films gekeken en daardoor de afgelopen 7 jaar eigenlijk nonstop op mijn b*k gegaan. Ik ben 27 trouwens.



Ik sta erbij en ik kijk ernaar, op de 1 of andere manier ben ik een sucker voor mooie woorden, trap ik er elke x weer in. Dit jaar is heel heftig gestart, heb lange tijd in het ziekenhuis gelegen en heb op het randje gelegen. Veel tijd gehad om na te denken. Ik was er helemaal uit! De man die mij zoveel pijn deed zou ik per direct uit mijn leven bannen, ik zou dit en ik zou dat. Allemaal heel positief, standvastig enzo. Ik was al heel blij dat ik het uberhaupt nog na kon vertellen, ik dacht dat dit echt eindelijk mijn lifechanging moment was. Mezelf aanpakken en op andere voet door, niet zo destructief.



Nou 5 weken laten is er nog geen bil van terecht gekomen. Ik ken de man in kwestie nou ruim een jaar. Na een paar maanden bleek dat hij nog samenwoonde met zijn ex en het was echt echt echt uit. Ik werd geheim gehouden omdat het huis nog verkocht moest worden en hij de lieve vrede thuis wilde bewaren. Het is een hele turbulente relatie geweest waarin hele vreemde dingen zijn gebeurd. Herstel: ik heb dat laten gebeuren. Wat hij tegen mij zegt heb ik altijd al willen horen. De mooiste en de liefste woorden heeft hij. Maar de daden zijn er nooit echt geweest. Zal ook verder niet het hele verhaal vertellen, samenvattend: hij zegt dat ik alles voor hem ben, woont nog samen met zijn ex en heeft pas onlangs aangegeven bij haar dat het zo niet langer kan. Hij heeft een bizarre sexvoorkeur en is niet te vertrouwen.



Ik ben dus gewoon een reboundvrouw. Meer niet. Ik bood spannende sex, gezelligheid, alleen de lusten, zodra ik met lasten kwam hadden we de grootste bonje.



Het is me tot op heden niet gelukt om hem eruit te bonjouren. Inmiddels al een keer of 6 de stekker eruit getrokken, maar elke keer ga ik weer door de knieën. Ik laat me helemaal kapot maken door die man en ik moet er NU mee stoppen.



Alle alarmbellen rinkelen al tijden,ik WEET dat ik heel ongelukkig zou worden als ik ooit met hem een volwaardige relatie heb, maar ik hou van de aandacht die hij me geeft, het gevoel en ik verwar dat met echte liefde. Ik romantiseer en zie ons liefdevol samenwonen, genieten van het leven, maar het is allemaal onzin. Ik neig dus ontzettend naar handelen op basis van sprookjesfantasieën, en negeer de realiteit.



Ik weet dat ik gewoon een keuze heb, een vrij makkelijke ook nog, maar op de 1 of andere manier krijg ik het niet voor elkaar.



Ja, het ontbreekt me klaarblijkelijk aan genoeg eigenwaarde en ruggengraat.



Graag een paar ontzettende confronterende opmerkingen, schoppen onder mijn hol, zit hier al een tijdje (andere nick) en heb altijd veel gehad aan de no nonsense power uitspraken.



Shoot en hou je vooral niet in!
Alle reacties Link kopieren
Nou liselore, dat is dus die slachtofferrol. Ik ben een aantal keer goed onderuit gegaan door en met mannen en dat was altijd donderslag bij heldere hemel. Ergens vind ik dat heel sneu voor mezelf en heb ik mezelf een beetje aangepraat dat alleen een man dat ook weer goed kan breien. Maar dat wil ik dus niet meer he, dat zielige. Ik ben er nou zelf bij, dus ik heb het recht gewoon niet om te wijzen. Ik kan gewoon wel, ik heb de keuze, maar ik maak hem niet. Denk dat ik op die toer gewoon verder moet.



Ik hunker op de 1 of andere manier naar echte liefde, respect, samen boswandelingen maken, lekker tegen elkaar aankruipen op de bank, een schouder om op te huilen.Iemand die ''bewijst' dat er wel degelijk fijne mannen zijn die te vertrouwen zijn. Zoals ik al zei...teveel films gekeken. Die dingen kunnen ook prima alleen of met vrienden/familie. Moet gewoon weer ns met beide beentjes op de grond gaan staan en kappen met dromen.
Alle reacties Link kopieren
Wees sterk en neem de stap en bega niet de fout die ik gemaakt heb door 3 jaar te blijven hopen, zonde van je leven echt waar. Ik heb er sinds kort definitief een punt achter gezet, was moe van het vechten voor iemand die het allemaal niet weet, niet kan etc. Ik ben nu een paar weken verder en verdriet maakt afwisselend plaats voor boosheid, ben met name boos op mijzelf en dat geeft niet want boosheid maakt me sterker en verdriet verlamt me. Mensen om me heen vroegen zich al een paar jaar af wat ik nou voor hem was en ik was altijd excuses aan het maken terwijl ik diep van binnen wist dat ze gelijk hadden. Ik heb mijzelf recent de vraag gesteld, wil ik zo oud worden, wil ik mijzelf de kans ontnemen om iemand tegen te komen die wel 100% voor me gaat, wil ik hierin blijven hangen met te vaak verdriet en op alle drie de vragen was het antwoord nee.



Hoop dat je wat aan onze reacties hebt en dat je je realiseert dat je iemand wilt (daar ga ik van uit) die voor je gaat.



Succes
Alle reacties Link kopieren
quote:bloedzweettranen schreef op 31 maart 2011 @ 21:20:

Nou liselore, dat is dus die slachtofferrol. Ik ben een aantal keer goed onderuit gegaan door en met mannen en dat was altijd donderslag bij heldere hemel. Ergens vind ik dat heel sneu voor mezelf en heb ik mezelf een beetje aangepraat dat alleen een man dat ook weer goed kan breien. Maar dat wil ik dus niet meer he, dat zielige. Ik ben er nou zelf bij, dus ik heb het recht gewoon niet om te wijzen. Ik kan gewoon wel, ik heb de keuze, maar ik maak hem niet. Denk dat ik op die toer gewoon verder moet.



Ik hunker op de 1 of andere manier naar echte liefde, respect, samen boswandelingen maken, lekker tegen elkaar aankruipen op de bank, een schouder om op te huilen.Iemand die ''bewijst' dat er wel degelijk fijne mannen zijn die te vertrouwen zijn. Zoals ik al zei...teveel films gekeken. Die dingen kunnen ook prima alleen of met vrienden/familie. Moet gewoon weer ns met beide beentjes op de grond gaan staan en kappen met dromen.Wat houdt je tegen om er daar daadwerkelijk hulp voor in te schakelen?? Die echte liefde gaat dat gat namelijk ook niet vullen en dat weet jij ook het is iets in jou wat eerst moet helen
Alle reacties Link kopieren
quote:jongjenever schreef op 31 maart 2011 @ 21:16:

Het feit dat je niet reageert op mijn post zegt alles over het punt waar je nu bent. Dat bedoel ik niet boos hoor. Ik praatte echt alles wat krom is recht. Ik begrijp het zo goed en ik zou je zo graag willen helpen. Maar girl, je zal het echt zelf moeten doen.Sorry jongjenever, jouw reactie ervaarde ik wel als een hart onder de riem en gaf me weer een stukje moed! Vind het fijn om verhalen te lezen van vrouwen die wel gewoon het roer om hebben gegooid. Dan kan ik het ook, althans, dat gevoel krijg ik dan..
Alle reacties Link kopieren
Ja liselore, dat is ook zo. Heb ook een hoop boeken gelezen en ben wel op zoek gegaan naar hulp, maar op de 1 of andere manier haak ik dan toch weer af. Ik vind ergens ook wel dat ik gewoon niet zo triest moet doen, mn rug moet rechten en die kwibus er gewoon uit moet kicken. Denk dat dat wel een therapeutische werking zal hebben op me.
Alle reacties Link kopieren
quote:jongjenever schreef op 31 maart 2011 @ 21:16:

Het feit dat je niet reageert op mijn post zegt alles over het punt waar je nu bent.



Wow! Wat ontzettend knap. Zo'n snelle diagnose heb ik nog nooit gezien of gehoord Hier zou je meer mee moeten doen!



Of misschien juist beter van niet....



Ik denk dat de meeste mensen wel eens in een relatie hebben gezeten waarin ze het onderspit delven. Het duurt soms een tijdje voordat je er uit kunt stappen. Net als jij en net als TO.



Ik vind het iemand nodig hebben om je leegte op te vullen zorgelijker. Ze komt net als het gros van de mensheid wel over de relatie heen zonder therapie. Maar de behoefte om leegte te vullen lijkt me een stuk ingewikkelder.



TO, kies voor jezelf. Kijk eens naar wat echt belangrijk is.
Alle reacties Link kopieren
quote:bloedzweettranen schreef op 31 maart 2011 @ 21:26:

Denk dat dat wel een therapeutische werking zal hebben op me.Dat zal wel meevallen, maar je wordt wel sterker van je eigen keuzes maken. Je kunt een therapeutische werking beter overlaten aan iemand die er verstand van heeft. En dan meteen de kern van het probleem aanpakken: nl.: de foute gedachte dat jij iemand nodig hebt en bij gebrek aan beter maar een droeftoeter.
Alle reacties Link kopieren
quote:bloedzweettranen schreef op 31 maart 2011 @ 21:26:

Ja liselore, dat is ook zo. Heb ook een hoop boeken gelezen en ben wel op zoek gegaan naar hulp, maar op de 1 of andere manier haak ik dan toch weer af. Ik vind ergens ook wel dat ik gewoon niet zo triest moet doen, mn rug moet rechten en die kwibus er gewoon uit moet kicken. Denk dat dat wel een therapeutische werking zal hebben op me.Je verleden leert dat je het dus niet doet....en dat de boeken tot nu toe te weinig effect hebben, behalve zelf inzicht geen tools om te handelen, gun jezelf nou eens om het af te maken en die leegte echt te onderzoeken en te vullen met liefde voor jezelf
Alle reacties Link kopieren
Thanx Cappi! En de anderen natuurlijk...



Denk ook inderdaad dat het wel een goed idee is om de kern aan te pakken. Anders ga ik bij de volgende weer de mist in....



Maar is het dan wel wijs om hem gewoon nu direct uit mn leven te knallen? Of zal ik eerst met mezelf aan de slag moeten. Ben namelijk bang dat ik weer in mijn zwakte de deur open zet...
Alle reacties Link kopieren
doe beide.... knal hem uit je leven en pak jezelf aan... hem uit je leven knallen is sowieso een goede
Alle reacties Link kopieren
quote:bloedzweettranen schreef op 31 maart 2011 @ 21:37:



Maar is het dan wel wijs om hem gewoon nu direct uit mn leven te knallen? Of zal ik eerst met mezelf aan de slag moeten. Ben namelijk bang dat ik weer in mijn zwakte de deur open zet...Wat zou dan een goed moment zijn?
Alle reacties Link kopieren
Ja jullie hebben gelijk...Heb ook wel een voorzetje gegeven, we hebben alweer bonje. Althans...hij is kwaad en deed weer ontzettend lullig. Dan vuurt hij met allerlei oordelen en rotopmerkingen zonder mij de kans te geven te reageren. Dan gaat hij ineens offline en zit ik met mn bek vol tanden. Heb een offline bericht gestuurd dat hij dan nu ook gewoon op kan donderen als hij weer midden in een gesprek weggaat. Later kwam hij nog online en zei alleen: zal ik doen!!!



Gewoon zonder iets te zeggen blokken en deleten? Hij gaat sms-en dan/bellen...Niet meer opnemen/terugsmsen? Damn...lijkt me ZOOOO moeilijk! Moet ik eerst nog even officieel zeggen dat ik ermee nok ofzo?
Alle reacties Link kopieren
Gewoon doen, niet over nadenken, mar doen. Delete hem, blokkeer alles en ga door met je leven. Alleen dan kom je van hem af en kun je je richten op jezelf en het vinden van een man die wel lief voor je is. (tenminste, ik neem aan dat je liever zo'n man hebt)
Alle reacties Link kopieren
Zijn nr in je telefoon deleten. En als je het echt goed wilt doen: neem een ander nummer. Lijkt me wel zo duidelijk. Zowel voor hem als voor jezelf.



Ps: je moet het wel echt willen.
Alle reacties Link kopieren
quote:bloedzweettranen schreef op 31 maart 2011 @ 21:53:

Moet ik eerst nog even officieel zeggen dat ik ermee nok ofzo?



Ja natuurlijk moet je dat zeggen. Anders denkt hij dat het weer zo'n boze bui is geweest, waarin jullie dingen naar elkaar geroepen hebben. Jij komt immers toch altijd terug...



Ik zou hem nu even duidelijk maken dat je er helemaal en voorgoed, mee stopt. Dat je geen contact meer wilt.
Alle reacties Link kopieren
quote:bloedzweettranen schreef op 31 maart 2011 @ 19:46:





Graag een paar ontzettende confronterende opmerkingen, schoppen onder mijn hol, zit hier al een tijdje (andere nick) en heb altijd veel gehad aan de no nonsense power uitspraken.



Shoot en hou je vooral niet in!



Heb een jaar of 10 geleden ook zoiets meegemaakt.

Was errug verliefd, zij ging vreemd, ik ging weg, na een paar

weken kregen we weer contact en hup we hadden weer

een relatie van een paar maanden waarin ze me weer

belazerde en ik opstapte.



Maar het kwam goed, ik groeide en op een morgen

werd ik naast haar wakker, ze maakte een verkeerde

opmerking ik pakte de spullen die ik daar had liggen

nam afscheid van haar kids met de woorden

"sterkte met zo'n moeder" liep de deur uit, mikte

en passant haar voordeur sleutel in de sloot voor het

huis stapte in de auto en dat was het, nooit meer

gezwicht of terug geweest.



Je komt vanzelf op het punt dat je klaar met hem bent.

Kost je alleen tijd maar je bent pas 27





quote:bloedzweettranen schreef op 31 maart 2011 @ 21:20:

.Iemand die ''bewijst' dat er wel degelijk fijne mannen zijn die te vertrouwen zijn..



Als je met die nietsnut blijft omgaan kom je ze niet tegen.

Dan blijf je bezet.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
Alle reacties Link kopieren
wow wat een verhaal hollebolle...Dat moet een goed gevoel hebben gegeven!



Ik denk dat ik er wel klaar voor ben. Ik ga het nu melden...wish me luck.
Alle reacties Link kopieren
quote:bloedzweettranen schreef op 31 maart 2011 @ 22:46:

wow wat een verhaal hollebolle...Dat moet een goed gevoel hebben gegeven!



Ik denk dat ik er wel klaar voor ben. Ik ga het nu melden...wish me luck.



Hahahahahaha dat was het ook, ze rende me in een badjas

achterna, tieren, schelden en om haar sleutel vragen.

Ik was zo pissig, hier "plons" daar gaat hij.

Kon ze bij zichzelf aanbellen want haar eigen sleutel was

ze vergeten.



Een jaar of 3 later heeft ze me nog eens gebeld om me

te feliciteren met de geboorte van mijn dochter.

Heeft ze ook wel haar verontschuldigingen aangeboden

voor wat er gebeurd was, was een fijn gesprek.



Jij sterkte
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
quote:bloedzweettranen schreef op 31 maart 2011 @ 21:53:

Ja jullie hebben gelijk...Heb ook wel een voorzetje gegeven, we hebben alweer bonje. Althans...hij is kwaad en deed weer ontzettend lullig. Dan vuurt hij met allerlei oordelen en rotopmerkingen zonder mij de kans te geven te reageren. Dan gaat hij ineens offline en zit ik met mn bek vol tanden. Heb een offline bericht gestuurd dat hij dan nu ook gewoon op kan donderen als hij weer midden in een gesprek weggaat. Later kwam hij nog online en zei alleen: zal ik doen!!!



Gewoon zonder iets te zeggen blokken en deleten? Hij gaat sms-en dan/bellen...Niet meer opnemen/terugsmsen? Damn...lijkt me ZOOOO moeilijk! Moet ik eerst nog even officieel zeggen dat ik ermee nok ofzo?



Als hij jou zo behandelt (en jij LAAT je zo behandelen, dat besef je donders goed) waarom zou je hem dan wél netjes behandelen?? voor jou denk ik overigens dat het beter is als je hem inderdaad zegt dat je er nu echt mee nokt. Heb je dat gedaan gisteravond? En heb je hem inmiddels van je Hyves/facebook/MSN/verzin het maar gegooid? Nu nog even een nieuw telefoonnummer aanvragen.

En verder, aan iedereen vertellen dat je dit gedaan hebt, zodat ze je kunnen helpen om écht geen contact meer op te nemen. Voel je tóch die neiging, bedwing jezelf dan in ieder geval een uur. Schrijf op wat je zou willen zeggen en kijk er na een uur nog eens naar. Vraag jezelf af, of het niet nog een uur kan wachten. enzovoort.



Ga in de tussentijd iets leuks doen en zorg voor afleiding.
Alle reacties Link kopieren
Nou hij is nog heel boos (waarom is me een raadsel) dus hij negeert me. Doet hij wel vaker, daarna krijg ik nog een keer de wind van voren en daarna voel ik me altijd rot en zeg ik sorry.



Deze keer mooi niet. Zodra hij wat laat horen laat ik weten dat ik er klaar mee ben. Dit is mijn hollebosgijs momentje. Emmer is nou echt wel overgelopen. Wat een idioot.
Waarom moet je wachten tot hij wat laat horen? Je kunt hem toch mailen en bellen met de zin 'ik stop er mee, je hoeft geen contact meer met me op te nemen' en je daar dan ook aan te houden?



Nu laat je de regie feitelijk bij hem, je zit te wachten tot hij contact opneemt en ik kan je nu al vertellen dat dat op een ongelegen moment komt, je je op dat moment overvallen voelt en weer een antwoord geeft wat je niet had gewild en door het stof gaat.



Neem zelf het heft in handen!!!
Alle reacties Link kopieren
Goed advies, Kastanjez!
En, hoe is het nu TO?
Alle reacties Link kopieren
Mijn hollebollegijsmomentje was gisteren. Hij heeft echt iets vreselijks tegen me gezegd. Bedreigend, respectloos en echt te bizar voor woorden. Kan nog steeds niet geloven dat iemand zo iets vreselijks zn strot uitkrijgt.



Nu begint het dus. volhouden, niet meer reageren...
Alle reacties Link kopieren
krijg net weer een bericht, nou gaat hij heel tof lopen doen ineens, hier trap ik dus altijd in. Dan vindt hij het allemaal best en is er klaar mee. Normaal gesproken ga ik dan terugkrabbelen, want ik vind het enorm a-relaxed om van hem te horen dat hij er klaar mee is...

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven