Gescheiden, loslaten enz

10-01-2019 14:06 34 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoi allemaal,

Wil graag even van me afschrijven.
Ben 35 en moeder van 2 kids. Vorig jaar zijn mijn man en ik gescheiden. Na 15 jaar samen wat de relatie het niet meer voor hem. Tuurlijk hadden er ups en downs maar dit zag ik niet aankomen. Nooit verwacht dat dit bij ons kon gebeuren. Achteraf zie je wel dat dingen anders hadden gekund van beide kanten, maar waarom konden we er niet voor vechten?!

Nu een jaar verder maar voel me vaak nog net zo kloote. Maar laat ik erbij zeggen dat we niet uit elkaar zijn gegaan en dat was het. Nee we spreken en zien elkaar natuurlijk veel ivm de kinderen. Maar ook hebben we nog redelijk vaak sex gehad, voor mij hoop, vasthouden aan, voor hem puur sex. En ondanks dat ik dat wist gebeurde het. Steeds maar die hoop dat hij mij misschieb ook ging missen, ons als gezin enz.. achteraf niet goed natuurlijk, we hadden meteen afstand moeten nemen. Maar ik had hoop en hij dacht waarschijnlijk dat we het gewoon hartstikke goed deden als gescheiden ouders die nog met zijn 4en naar de film gaan, dagje weg enz... maar dat kan helemaal niet! Als de een nog gevoelens heeft en anders zou willen kun je geen vrienden zijn.

En nu heeft hij sinds een tijdje een nieuwe vriendin, waar ik bij toeval achterkwam. En dit weekend worden de kinderen aan haar voorgesteld, vind het zoooo moeilijk. Het idee dat hij echt doorgaat, terwijl ik nog zo vast zit.. en terwijl we ook tijdens haar nog ‘contact’ hebben gehad. Niet vaak maar het is wel gebeurt. Daardoor dacht ik dat het vast niet zo serieus zou zijn, bedoel anders ga je niet nog langs je ex toch voor je behoeftes? Maar blijkbaar kan hij dit heel goed los van elkaar zien. Nu de kinderen worden voorgesteld en het voor hun echter wordt heeft hij ook aangegeven dat ons ‘contact’ niet meer zal gebeuren. Maar goed, als dat een week terug nog is gebeurd en nu dit, het voelt allemaal zo dubbel.

Ik wil ook door, ik wil niet de hele dag piekeren over alles, ik wil hem loslaten, maar het lukt gewoon niet. Voel ne ellendig, geen energie, en kan het vooral niet accepteren, dat het echt voorbij is, denk dat dat het grootste punt is bij mij...

Wilde gewoon even me verhaal kwijt.. wellicht iemand die zich herkent..
Alle reacties Link kopieren
Je ex gaat naar mijn mening te snel m.b.t. jullie kinderen, en een heel weekend gelijk met die nieuwe vriendin is natuurlijk ook van de zotte, maar wat iedereen al aangeeft: heb niet de illusie dat je daar (veel) invloed op hebt.

Verder: tijd gaat je helpen. Dingen alleen doen, festivals, uitgaan... het voelt vanzelf minder verloren. Verwacht alleen niet dat dat morgen is. Geef jezelf rust en tijd. En bovenal: stop met gezinnetje spelen met je ex. Het heeft voor jou een heel andere lading dan voor je ex, je doet jezelf verdriet. Als hij je echt niet had willen kwetsen was hij respectvol uit je bed gebleven zodat ook jij afstand kon nemen. Hou je contact aardig en beleefd, meer hoef je voorlopig echt niet op te brengen.

Het komt goed, echt. Sterkte!
Waarom komt hij langs? Afspraken lijken me ook via e-mail te kunnen. Hoogstens per telefoon.

Klinkt als een 'kijk es hoe goed we vrienden zijn gebleven nadat ik mijn levenspartner als vuil heb behandeld, o erg is zoiets dus niet'
Klinkt als een 'nog een keer seks voor die goeie ouwe tijd'
Alle reacties Link kopieren
hij klinkt stom... ik wens jou en de kinderen veel sterkte maar ik geloof zomaar dat je erna gaat zien hoe het ook kan in een relatie.
(tip, stel een nieuwe partner niet binnen een jaar voor aan je kids)
Lorem Ipsum
honingbijtje schreef:
10-01-2019 19:51
Je hebt wel een bord voor je kop als je denkt dat je nog invloed kan uitoefenen op de hoe, als je al totaal geen invloed hebt op de wanneer.

Ik zou mijn energie richten op het opvangen en nadenken over jouw kinderen. Die hebben je nodig.
+1


Wat levert het vasthouden aan hem op, behalve pijn en verdriet?

Op het moment dat je loslaat, kun je weer regie pakken over je eigen leven en samen met de kinderen iets moois van maken.
Allereerst: rot voor je dat je je zo voelt. Ik adviseer je nu te gaan doen wat je eigenlijk direct na de scheiding had moeten doen. Je verdriet verwerken, goed voor jezelf zorgen, afleiding zoeken, heel veel leuke dingen doen en verder gaan met je leven. Weer helemaal gelukkig worden met jezelf. Laat je ex los, jullie zijn geen gezin meer. In de toekomst -hoe sneller jij je ex loslaat en je eigen leven weer oppakt hoe groter die kans is- ontmoet je vast wel weer een lieve leuke man. Die wél met jou samen wil zijn.

Ik merk overigens dat ik heel weinig begrip kan opbrengen voor dit soort situaties. Je hebt kinderen. Je gaat scheiden/uit elkaar. Dat is erg verdrietig of in ieder geval moeilijk voor de kinderen lijkt me. Hun leven wordt namelijk omgegooid omdat papa en/of mama niet meer samen verder willen. Maar ondertussen blijven papa en mama, onder het mom van “goed met elkaar omgaan voor de kinderen”, wel neuken. Oké... Waarom precies die scheiding dan? Als je nog prima gezellig met elkaar kan omgaan en ook nog seks hebt, had je net zo goed bij elkaar kunnen blijven en aan dit huwelijk kunnen werken. Maar nee, je ex was al uitgecheckt. Alleen voor de seks was je nog goed genoeg. Jouw gevoelens deden hem kennelijk helemaal niets.

In dit geval deed jij het omdat je in eerste instantie al niet wilde scheiden, nog van hem hield en hem terug wilde. Ik snap heus wel dat dat verschrikkelijk moeilijk is. Maar je hebt jezelf in de aller minst gunstige positie geplaatst door met hem naar bed te blijven gaan. Hij heeft jou namelijk enorm veel pijn gedaan (door te willen scheiden). Toch bleef jij met hem naar bed gaan. Terwijl hij jou overduidelijk niet meer wil. Je was alleen goed genoeg om mee te neuken. En dat wist je. Best wel heel erg wanhopig. Waar is je trots en je zelfrespect? Als een man niet meer van jou houdt en jou niet meer wil, gun hem dan ook geen seks meer met jou. Voor nu zou het het beste zijn om ondanks je verdriet netjes met je ex en zijn nieuwe partner om te gaan. Laat je vooral niet kennen! Sterkte ermee.
anoniem_653d64b2a443c wijzigde dit bericht op 11-01-2019 13:27
0.96% gewijzigd
Je noemt hem trouwens ‘mijn man’ in je OP.
Alle reacties Link kopieren
Geen seks meer met hem hebben hoor! Zo kom je nooit van hem los.
Probeer wat afstand te nemen. Bv door over kinderen te appen of mailen, of bellen in plaats van elkaar zien.
Kun je met hem op neutraal terrein afspreken als je hem toch perse face ti face moet spreken?
Volg hem niet op social media en moedig je kinderen niet aan om uitgebreid over hem te vertellen (wel interessen in de kinderen tonen natuurlijk).
Samenvattend: schrap hem zoveel migelijk uit je leven.
En sterkte, het echt rot
Geen ervaring mee, maar wat ontzettend klote voor je.. Lijkt me heel erg pijnlijk allemaal.

Zou je willen meegegeven dat de pijn uiteindelijk zal slijten en probeer dat in je achterhoofd te houden. Ik snap dat je hier nu geen reet aan hebt (wilde ik ook niet horen toen mijn ex vriend bij me weg ging) maar het is wel echt zo.
Klinkt makkelijker gezegd dan gedaan maar ga je focussen op loslaten wat is geweest. Jullie zijn geen intact gezin meer en gaan dit ook niet meer worden. Focus je op jezelf en de kinderen. Wat hebben jullie nodig?

Je hebt er weinig invloed op wat je ex doet. Kijk hoe je er voor je kinderen kunt zijn nadat ze pa's nieuwe vriendin hebben ontmoet. Kinderen zijn vaak veerkrachtiger dan je denkt. Let er vooral op om je ex niet af te vallen tegenover de kinderen. Zij kunnen er niks aan doen dat jullie gescheiden zijn.

Laat je toch alsjeblieft niet meer gebruiken door je ex voor de sex. Want dat doet hij. Hij wil niet meer bij je zijn maar het is maar wat relaxt voor hem om zijn behoeftes te kunnen bevredigen bij zijn gewillige ex. Je bent zoveel meer waard dan dit.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven