getrouwd... maar er mist iets?
vrijdag 16 maart 2012 om 03:39
we zijn zo een 5 jaar samen en 2 jaar getrouwd, geen kids.
hij houdt van mij en ik van hem, maar ik merk steeds meer dat ik iets mis. misschien is hij altijd al zo geweest dus is het niet zijn schuld.
hij vraagt nooit hoe het met me gaat, iets over mijn leven, mijn verleden, mijn toekomst dromen, mijn familie, wat ik wil, of ik happy ben... ik moet er altijd zelf over beginnen en dan houdt ie nog niet altijd zn aandacht vast, hij heeft er ook adhd erbij)...
ook als ik een probleem heb en hij is het er niet mee eens of ziet geen gemakkelijke oplossing kan het nooit rustig besproken worden... hij word meteen gefrustreerd en dan kwaad als we het niet eens zijn.
verder gaat het wel goed en is hij wel lief en zorgzaam, maar het voelt zo beperkt... ik kanhier niet echt met hem over praten, al wel een paar keer geprobeerd.
hij is altijd zo geweest... moet ik dan met vrienden etc over dingen praten waar ik bij hem niet over terecht kan? heb vaak het gevoel dat ik overal alleen voor sta... moet alles altijd zelf regelen... denk na over een kind (nu nog niet), maar ben bang dat ik "support" ga missen, omdat ie dat gewoon niet in zich heeft...
vind het zo verdrietig als ik andere koppels zie waar de man zich wel meer probeerd in te leven.
heeft iemand een soort gelijke man? kunnen mensen veranderen? ik weet het niet meer...
hij houdt van mij en ik van hem, maar ik merk steeds meer dat ik iets mis. misschien is hij altijd al zo geweest dus is het niet zijn schuld.
hij vraagt nooit hoe het met me gaat, iets over mijn leven, mijn verleden, mijn toekomst dromen, mijn familie, wat ik wil, of ik happy ben... ik moet er altijd zelf over beginnen en dan houdt ie nog niet altijd zn aandacht vast, hij heeft er ook adhd erbij)...
ook als ik een probleem heb en hij is het er niet mee eens of ziet geen gemakkelijke oplossing kan het nooit rustig besproken worden... hij word meteen gefrustreerd en dan kwaad als we het niet eens zijn.
verder gaat het wel goed en is hij wel lief en zorgzaam, maar het voelt zo beperkt... ik kanhier niet echt met hem over praten, al wel een paar keer geprobeerd.
hij is altijd zo geweest... moet ik dan met vrienden etc over dingen praten waar ik bij hem niet over terecht kan? heb vaak het gevoel dat ik overal alleen voor sta... moet alles altijd zelf regelen... denk na over een kind (nu nog niet), maar ben bang dat ik "support" ga missen, omdat ie dat gewoon niet in zich heeft...
vind het zo verdrietig als ik andere koppels zie waar de man zich wel meer probeerd in te leven.
heeft iemand een soort gelijke man? kunnen mensen veranderen? ik weet het niet meer...
vrijdag 16 maart 2012 om 04:10
Vervelende situatie. Weet hij ook dat jij deze dingen mist? Misschien kun je het daar eens met hem rustig over hebben. En dan meer in de zin dat jij iets mist, niet dat hij iets fout doet (dan wordt hij minder snel boos, omdat je hem dan niet de 'schuld' van iets geeft maar aangeeft dat jij er problemen mee hebt).
vrijdag 16 maart 2012 om 04:24
vrijdag 16 maart 2012 om 04:27
Mijn man heeft vele kwaliteiten, maar praten over gevoelens is er niet een van. Maar nu, na een jaar huwelijk, gaat dat wel steeds beter. Van de week riep hij zelfs dat communicatie in een relatie zo belangrijk is!
Je kunt samen groeien, maar dan moet je er wel beiden voor open staan. Weet je man dat je er zo over denkt? Mijn man redeneert ook nog wel eens dat als ik iets als een probleem zie, dat voor hem geen probleem is want hij ziet het niet als een probleem. Dus doe ik moeilijk in zijn ogen. Daar heb ik het heel vaak met hem over gehad (lees: dat heb ik hem keer op keer uitgelegd, dat dat zo niet werkt in een goed functionerende relatie) en ik zie wel verbetering hier. Het kan dus wel. Maar dan moet je man wel het willen begrijpen.
Je kunt samen groeien, maar dan moet je er wel beiden voor open staan. Weet je man dat je er zo over denkt? Mijn man redeneert ook nog wel eens dat als ik iets als een probleem zie, dat voor hem geen probleem is want hij ziet het niet als een probleem. Dus doe ik moeilijk in zijn ogen. Daar heb ik het heel vaak met hem over gehad (lees: dat heb ik hem keer op keer uitgelegd, dat dat zo niet werkt in een goed functionerende relatie) en ik zie wel verbetering hier. Het kan dus wel. Maar dan moet je man wel het willen begrijpen.
if they like you you'll know, if they don't you'll be confused
vrijdag 16 maart 2012 om 04:30
Dat je man ADHD heeft zal ongetwijfeld van invloed zijn op zijn gedrag, maar het geeft hem natuurlijk niet de vrijbrief om maar gewoon zijn eigen ding te doen en geen interesse in jou te hebben. Een relatie is werken. En in je eentje kun je niet aan een relatie werken, dus heeft hij net zo'n grote verantwoordelijkheid daarin als jij.
if they like you you'll know, if they don't you'll be confused
vrijdag 16 maart 2012 om 05:19
Ik vrees dat je hem wel enigszins ander gedrag kunt "aanleren" maar dat het hem ontbreekt aan empatisch vermogen.
En daar is gewoon niks aan te doen.
Het is een gen dat ontbreekt.
Met aanleren bedoel ik dat je hem wel kunt vertellen dat je wilt dat hij informeert e.d.
Maar een echte verandering zit er niet in, ben ik bang.
Anderen zullen hier wel anders over denken, maar dit is mijn mening.
En daar is gewoon niks aan te doen.
Het is een gen dat ontbreekt.
Met aanleren bedoel ik dat je hem wel kunt vertellen dat je wilt dat hij informeert e.d.
Maar een echte verandering zit er niet in, ben ik bang.
Anderen zullen hier wel anders over denken, maar dit is mijn mening.
vrijdag 16 maart 2012 om 07:58
in grote lijnen herken ik iets in het verhaal van To,het zou kunnen zijn dat hij een vorm van autisme heeft.mijn man had ook van die gedragsproblemen, daar hebben we iets aan gedaan.
geen test en eventueel medicijnen want dan krijg ie een etiket opgeplakt van ik heb autisme.
hij is aan de bach-bloesem druppels gegaan,een mixje speciaal voor hem gemaakt,door iemand die paranormaal is en dus direct ziet wat t probleem is.
geloof nu na 2 mnd heb ik een andere man!niet meer dominant en boos als er iets voorvalt,me kunnen troosten als er iets ergs is bv een sterfgeval,zich verplaatsen in n ander enz.
ik stond overal alleen voor en stondt op het punt om bij hem weg te gaan zo erg was het,nu ben ik weer blij met hem,hij is zooo veranderd.
nu zullen er mensen zijn die niet in die druppels geloven,hoeft ook niet ze helpen en daar gaat het om.
To als je wilt kun je kijken op autisme.nl daar heb ik veel info gevonden,op het prikbord veel troost.
veel sterkte ermee ik weet dat het niet meevalt.
geen test en eventueel medicijnen want dan krijg ie een etiket opgeplakt van ik heb autisme.
hij is aan de bach-bloesem druppels gegaan,een mixje speciaal voor hem gemaakt,door iemand die paranormaal is en dus direct ziet wat t probleem is.
geloof nu na 2 mnd heb ik een andere man!niet meer dominant en boos als er iets voorvalt,me kunnen troosten als er iets ergs is bv een sterfgeval,zich verplaatsen in n ander enz.
ik stond overal alleen voor en stondt op het punt om bij hem weg te gaan zo erg was het,nu ben ik weer blij met hem,hij is zooo veranderd.
nu zullen er mensen zijn die niet in die druppels geloven,hoeft ook niet ze helpen en daar gaat het om.
To als je wilt kun je kijken op autisme.nl daar heb ik veel info gevonden,op het prikbord veel troost.
veel sterkte ermee ik weet dat het niet meevalt.
het leven is als n neus,haal eruit wat erin zit.
vrijdag 16 maart 2012 om 09:20
quote:btje90 schreef op 16 maart 2012 @ 09:16:
Yasuko, studeer(de) jij psychologie? Heb namelijk mede door deze studie precies dezelfde visie als jij. Persoonlijkheid staat vast, men kan alleen het gedrag daarvan enigszins (maar nooit helemaal) aanpassen.Nou, ik ben toch echt van mening dat je persoonlijkheid ook wordt gevormd door wat je meemaakt in je leven en met wie je omgaat, hoe je wordt opgevoed enz.
Yasuko, studeer(de) jij psychologie? Heb namelijk mede door deze studie precies dezelfde visie als jij. Persoonlijkheid staat vast, men kan alleen het gedrag daarvan enigszins (maar nooit helemaal) aanpassen.Nou, ik ben toch echt van mening dat je persoonlijkheid ook wordt gevormd door wat je meemaakt in je leven en met wie je omgaat, hoe je wordt opgevoed enz.
vrijdag 16 maart 2012 om 09:25
Nee, beauke. Dat is niet mogelijk. De persoonlijkheid van mensen staat (genetisch) vast in de prefrontale cortex van de hersenen. Alleen de uiting van de persoonlijkheid kan veranderd worden door allerlei verschillende factoren en invloeden. De persoonlijkheid kan wel veranderen wanneer men hersenbeschadiging oploopt, maar dit is hier niet van toepassing (neem ik aan).
vrijdag 16 maart 2012 om 09:28
Wikipedia zegt toch wat anders:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Persoonlijkheid
Misschien ben je in de war met de term 'karakter'.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Persoonlijkheid
Misschien ben je in de war met de term 'karakter'.
vrijdag 16 maart 2012 om 09:32
vrijdag 16 maart 2012 om 09:34
Gezien je titel vraag ik me af: had je verwacht dat dit na het trouwen zou veranderen dan?
De meeste mannen zijn gewoon niet zo van het praten, die uiten hun toeweiding en zorg op andere manieren.
quote:cherry3000 schreef op 16 maart 2012 @ 03:39:
moet ik dan met vrienden etc over dingen praten waar ik bij hem niet over terecht kan?
Da's helemaal geen gek idee ja. Praat over je dingen met vriendinnen. Vrouwen gaan totaal anders om met hun problemen dan mannen. Mogelijk dat je bij vriendinnen meer steun en begrip vindt, dan bij je man. Wat op zich niets te maken heeft met onwil of gebrek aan liefde van zijn kant, maar het feit dat hij een man is, geen prater, de gemiddelde man is helemaal niet uitgerust om met dit soort dingen om te gaan.
(ik stel het even een beetje extreem hier, maar je begrijpt het punt hoop ik)
Als hij zelf problemen heeft, wil hij er waarschijnlijk ook niet over praten, maar gewoon even alleen zijn en niets zeggen.
quote:kunnen mensen veranderen?Daar zou ik niet op rekenen.
De meeste mannen zijn gewoon niet zo van het praten, die uiten hun toeweiding en zorg op andere manieren.
quote:cherry3000 schreef op 16 maart 2012 @ 03:39:
moet ik dan met vrienden etc over dingen praten waar ik bij hem niet over terecht kan?
Da's helemaal geen gek idee ja. Praat over je dingen met vriendinnen. Vrouwen gaan totaal anders om met hun problemen dan mannen. Mogelijk dat je bij vriendinnen meer steun en begrip vindt, dan bij je man. Wat op zich niets te maken heeft met onwil of gebrek aan liefde van zijn kant, maar het feit dat hij een man is, geen prater, de gemiddelde man is helemaal niet uitgerust om met dit soort dingen om te gaan.
(ik stel het even een beetje extreem hier, maar je begrijpt het punt hoop ik)
Als hij zelf problemen heeft, wil hij er waarschijnlijk ook niet over praten, maar gewoon even alleen zijn en niets zeggen.
quote:kunnen mensen veranderen?Daar zou ik niet op rekenen.
vrijdag 16 maart 2012 om 09:35
Als orthopedagoog kom ik veel in aanraking met kinderen met ADHD en hun ouders (van wie het voorkomt dat één van beide ook met soortgelijke klachten kampt). Ik ben me er vanuit mijn vak van bewust dat het niet verstandig is om hier te gaan gissen naar mogelijke diagnoses aanvullende diagnoses, naast de diagnose die er wel is (ADHD), en denk ook niet dat jij hier wat aan hebt.
Als je man idd ADHD heeft, is dit er de oorzaak van dat je het idee hebt dat hij zijn aandacht erbij kan houden. Blijf echter wel met hem praten en leg hem uit wat jij graag wil; het zal dan niet van de één op andere dag goed gaan, maar mettertijd zal het vast beter gaan.
Als je man idd ADHD heeft, is dit er de oorzaak van dat je het idee hebt dat hij zijn aandacht erbij kan houden. Blijf echter wel met hem praten en leg hem uit wat jij graag wil; het zal dan niet van de één op andere dag goed gaan, maar mettertijd zal het vast beter gaan.
vrijdag 16 maart 2012 om 09:38
Een diagnose stellen vanaf een topic is ook nogal vergaand. Daar zou toch eerst een proffesioneel onderzoek aan vooraf moeten gaan voor we met labels gaan gooien.
TO wist dit van te voren toen ze ging trouwen en nam er toen wel genoegen mee. Het ligt eraan wat ze er nu mee verder wilt doen. Mocht haar man idd stoornis hebben is er een hoop te verklaren en los te laten mbt verwachtingen.
Maar eerst maar eens praten met je man..
TO wist dit van te voren toen ze ging trouwen en nam er toen wel genoegen mee. Het ligt eraan wat ze er nu mee verder wilt doen. Mocht haar man idd stoornis hebben is er een hoop te verklaren en los te laten mbt verwachtingen.
Maar eerst maar eens praten met je man..
vrijdag 16 maart 2012 om 09:46
quote:btje90 schreef op 16 maart 2012 @ 09:32:
Gelukkig mag Wikipedia bij mijn studie nooit als officiele wetenschappelijke bron gebruikt worden. Mijn docenten en boeken zeggen het zoals ik het heb uitgelegd. Ik ga er dan wel het liefst van uit dat die informatie meer waar is dan wat er op Wiki staat.Tja, ik heb het anders geleerd en al zo vaak gehoord en gelezen. Ik ga er van uit dat je je vergist. Ik heb ook gestudeerd. Dingen kunnen niet zó veranderen.
Gelukkig mag Wikipedia bij mijn studie nooit als officiele wetenschappelijke bron gebruikt worden. Mijn docenten en boeken zeggen het zoals ik het heb uitgelegd. Ik ga er dan wel het liefst van uit dat die informatie meer waar is dan wat er op Wiki staat.Tja, ik heb het anders geleerd en al zo vaak gehoord en gelezen. Ik ga er van uit dat je je vergist. Ik heb ook gestudeerd. Dingen kunnen niet zó veranderen.
vrijdag 16 maart 2012 om 10:00
Prima iedereen mag natuurlijk zijn eigen denkwijzen hebben. Het gaat me er niet om dat je hebt gestudeerd, maar om dat wat ik weet door mijn studie (en dat wat jij weet door jouw studie of door andere dingen).
Een diagnose stellen naar aanleiding van een topic is inderdaad niet mogelijk, maar over een diagnose heb je mij ook niets horen zeggen.
TO, ik hoop dat je eruit komt. Sterkte!
Een diagnose stellen naar aanleiding van een topic is inderdaad niet mogelijk, maar over een diagnose heb je mij ook niets horen zeggen.
TO, ik hoop dat je eruit komt. Sterkte!
vrijdag 16 maart 2012 om 10:06
Tja... hij heeft nog wat te groeien, zo te lezen. Snel op zijn teentjes getrapt, neemt problemen als persoonlijke uitdaging, enz.
Het lijkt me belangrijk dat je realistische verwachtingen hebt. De komende paar jaar gaat het zeker niet verbeteren. Misschien over een jaar of 6, 7, als ik naar mezelf kijk.
In de tussentijd: maak hem duidelijk wat je van een gesprek wilt. Dus als jij inleving wilt, moet je dat duidelijk zeggen, een paar keer, in het gesprek. "Ik wil even iets vertellen, maar ik wil het niet over een oplossing hebben. Ik moet het namelijk zelf oplossen, en wil geen tips. Gewoon dat je even luistert."
Spreek ook een tijdstip af als je iets wilt bespreken. Mijn vorige vriendin had de gave om met haar problemen te komen tegen half elf, als ik wilde slapen.
Het lijkt me belangrijk dat je realistische verwachtingen hebt. De komende paar jaar gaat het zeker niet verbeteren. Misschien over een jaar of 6, 7, als ik naar mezelf kijk.
In de tussentijd: maak hem duidelijk wat je van een gesprek wilt. Dus als jij inleving wilt, moet je dat duidelijk zeggen, een paar keer, in het gesprek. "Ik wil even iets vertellen, maar ik wil het niet over een oplossing hebben. Ik moet het namelijk zelf oplossen, en wil geen tips. Gewoon dat je even luistert."
Spreek ook een tijdstip af als je iets wilt bespreken. Mijn vorige vriendin had de gave om met haar problemen te komen tegen half elf, als ik wilde slapen.