Relaties
alle pijlers
Getrouwd met Al Bundy
donderdag 23 september 2010 om 21:54
Hoi, ik ben een vrouw van 29, getrouwd en heb een dochtertje van 1 jaar. En ik weet me geen raad meer met mijn man.
Mijn man zit ieder moment dat hij kan achter de computer. Geen spelletjes, geen porno, geen chatten. Nee alleen marktplaats, e-bay, youtube en auto-gerelateerde sites. Je zou denken, hoe erg is dat nou? Maar ik wordt er knettergek van. Als hij achter dat ding zit, valt er niet met hem te communiceren. Als hij wordt onderbroken, krijg ik een snauw. Zelfs als ik de tv aanzet reageert hij al geïrriteerd, omdat hij zich dan niet goed meer kan concentreren op z'n mailtje of het youtube filmpje niet kan horen. Hij heeft totaal geen aandacht meer voor mij en weinig voor onze dochter. Hij doet nauwelijks huishoudelijke klusjes en blijft alles maar uitstellen. De verzorging van onze dochter laat hij voor het grootste deel aan mij over. Hij wil nooit wat leuks gaan doen met het gezin. Gaat altijd te lang door en daardoor veel te laat naar bed, waardoor hij ook altijd moe is. Hij raakt me ook nauwelijks meer aan en hebben bijna geen sex meer. Hij doet heel vaak onaardig tegen me en kan niets hebben. En ga zo maar door...
Ik vind er echt geen reet meer aan met hem. Alles lijdt eronder. Hij is bijna altijd chagrijnig en ik ben 'een 'zeikwijf' omdat ik er weer es over begin. Ik ben al meerdere keren een gesprek met hem aangegaan, op een rustig moment zonder computer. Hij erkent dan het probleem en belooft verbetering, maar houdt dit vervolgens nooit langer dan een dag vol. Op internet heb ik ook van die testjes gevonden om te testen of je verslaafd bent, en ja hij vertoond inderdaad allerlei verslavingskenmerken. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen. Ik heb al meerdere keren gedreigd een wachtwoord op de pc te zetten (mijn man is verder een dummie op het gebeid van computers, weet alleen hoe hij moet surfen), maar dit vind ik dan ook weer zo kinderachtig en ik weet zeker dat hij mij dan bij iedereen als de 'evil witch' gaat afschilderen.
Als we geen kind samen hadden, had ik hem er denk ik allang uit gezet. Misschien naïef, maar ik hoop nog steeds dat het nog goed komt. Hij zou graag aan een 2e willen beginnen, maar op deze manier zie ik het echt niet zitten met hem. Ik ben altijd jaloers als ik andere gezinnen of vaders zie met hun kinderen, op het strand, in de speeltuin, of wat dan ook. Hij kiest altijd maar voor dat klote internet.
Ik weet me echt geen raad meer en hoop dat iemand tips voor me heeft.
Mijn man zit ieder moment dat hij kan achter de computer. Geen spelletjes, geen porno, geen chatten. Nee alleen marktplaats, e-bay, youtube en auto-gerelateerde sites. Je zou denken, hoe erg is dat nou? Maar ik wordt er knettergek van. Als hij achter dat ding zit, valt er niet met hem te communiceren. Als hij wordt onderbroken, krijg ik een snauw. Zelfs als ik de tv aanzet reageert hij al geïrriteerd, omdat hij zich dan niet goed meer kan concentreren op z'n mailtje of het youtube filmpje niet kan horen. Hij heeft totaal geen aandacht meer voor mij en weinig voor onze dochter. Hij doet nauwelijks huishoudelijke klusjes en blijft alles maar uitstellen. De verzorging van onze dochter laat hij voor het grootste deel aan mij over. Hij wil nooit wat leuks gaan doen met het gezin. Gaat altijd te lang door en daardoor veel te laat naar bed, waardoor hij ook altijd moe is. Hij raakt me ook nauwelijks meer aan en hebben bijna geen sex meer. Hij doet heel vaak onaardig tegen me en kan niets hebben. En ga zo maar door...
Ik vind er echt geen reet meer aan met hem. Alles lijdt eronder. Hij is bijna altijd chagrijnig en ik ben 'een 'zeikwijf' omdat ik er weer es over begin. Ik ben al meerdere keren een gesprek met hem aangegaan, op een rustig moment zonder computer. Hij erkent dan het probleem en belooft verbetering, maar houdt dit vervolgens nooit langer dan een dag vol. Op internet heb ik ook van die testjes gevonden om te testen of je verslaafd bent, en ja hij vertoond inderdaad allerlei verslavingskenmerken. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen. Ik heb al meerdere keren gedreigd een wachtwoord op de pc te zetten (mijn man is verder een dummie op het gebeid van computers, weet alleen hoe hij moet surfen), maar dit vind ik dan ook weer zo kinderachtig en ik weet zeker dat hij mij dan bij iedereen als de 'evil witch' gaat afschilderen.
Als we geen kind samen hadden, had ik hem er denk ik allang uit gezet. Misschien naïef, maar ik hoop nog steeds dat het nog goed komt. Hij zou graag aan een 2e willen beginnen, maar op deze manier zie ik het echt niet zitten met hem. Ik ben altijd jaloers als ik andere gezinnen of vaders zie met hun kinderen, op het strand, in de speeltuin, of wat dan ook. Hij kiest altijd maar voor dat klote internet.
Ik weet me echt geen raad meer en hoop dat iemand tips voor me heeft.
donderdag 23 september 2010 om 22:58
quote:Lampie81 schreef op 23 september 2010 @ 22:57:
Het is heel erg afhankelijk van zijn mood. Hij kan ook door de kleinste trigger van een goede stemming in een chagrijnige stemmig overslaan. Helaas niet andersom.Je klinkt bang voor zijn reacties hoe komt dat?
Het is heel erg afhankelijk van zijn mood. Hij kan ook door de kleinste trigger van een goede stemming in een chagrijnige stemmig overslaan. Helaas niet andersom.Je klinkt bang voor zijn reacties hoe komt dat?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 23 september 2010 om 23:02
Tja ik denk dat jullie elkaar ergens onderweg zijn verloren als ik het zo lees. Jullie zenden beiden wel, maar er is geen ontvangst. Misschien kan je iemand bij jullie gesprekken betrekken (mediator), zodat de gesprekken anders gaan lopen en jullie als het ware gedwongen worden om een keer echt naar elkaar te luisteren en voor elkaars meningen open te staan. Je zal hem waarschijnlijk ook ergens in tegemoet moeten komen, geen idee wat dat is, dat mag hij je vertellen. Give a little, take a litte.
donderdag 23 september 2010 om 23:04
Hij wil dus wel, maar eigenlijk ook weer niet. Hij onderkent de ernst niet, ziet niet in dat dit een serieuze bedreiging van zijn huwelijk vormt, of het kan hem weinig schelen.
Lastig hoor, ik begrijp dat je je wanhopig moet voelen. Voor het blok zetten: internet eruit of jij eruit, is wel heel heftig, en daar ben jij zelf misschien ook nog niet aan toe.
Heb je het trouwens met zijn en je eigen vrienden en familie over gehad? Hoe denken zij erover?
Lastig hoor, ik begrijp dat je je wanhopig moet voelen. Voor het blok zetten: internet eruit of jij eruit, is wel heel heftig, en daar ben jij zelf misschien ook nog niet aan toe.
Heb je het trouwens met zijn en je eigen vrienden en familie over gehad? Hoe denken zij erover?
En zo is het toevallig ook nog eens een keer
donderdag 23 september 2010 om 23:06
Gedrag wordt versterkt door de gevolgen die het heeft.
Zolang hij zelf geen negatieve gevolgen ervaart van zijn gedrag, zal hij het niet veranderen.
Confronteer hem met de negatieve gevolgen van zijn gedrag. Zijn die er eigenlijk wel?
HJ
PS Jouw man beseft zijn rijkom niet. Leuke jonge vrouw, dochtertje van 1, tsjongejonge, velen zouden er een moord voor willen doen bwvs ....
Zolang hij zelf geen negatieve gevolgen ervaart van zijn gedrag, zal hij het niet veranderen.
Confronteer hem met de negatieve gevolgen van zijn gedrag. Zijn die er eigenlijk wel?
HJ
PS Jouw man beseft zijn rijkom niet. Leuke jonge vrouw, dochtertje van 1, tsjongejonge, velen zouden er een moord voor willen doen bwvs ....
donderdag 23 september 2010 om 23:06
Of je komt er beiden achter dat jullie verwachtingen (hij verwacht wellicht met rust gelaten te worden en volledig zijn eigen ding te kunnen doen, jij verwacht meer betrokkenheid) niet verenigbaar zijn. Het is treurig, maar kan wel een opluchting zijn als dat voor beiden duidelijk is. Vandaar uit kan je weer vooruit, wat dat ook mag inhouden. Nu zit je samen vast.
donderdag 23 september 2010 om 23:11
donderdag 23 september 2010 om 23:17
quote:Lampie81 schreef op 23 september 2010 @ 23:09:
Tja, hij heeft nogal een kort lontje en kan erg aggressief zijn. Niet dat hij me slaat ofzo, maar wel verbaal. En er sneuvelt ook wel es wat. Maar ik ben niet bang voor hem, alleen ben ik op zo'n moment verbaal niet zo sterk.
Nog een reden om een mediator bij jullie gesprekken te betrekken. Zodat je niet omver geblazen wordt. Zie hieronder wat het precies inhoudt. Als je er echt iets meewilt, kan je er vast een vinden in je omgeving (Googlen). Het wordt vaak ook als minder bedreigend ervaren dan relatietherapie. Je kan namelijk beiden eens echt je verhaal doen en krijgt daar onpartijdige hulp bij van de mediator. Jij, maar hij ook.
Relatieprobleem
Ooit stapte je vol plannen in het liefdesbootje. Nu sta je als kemphanen tegenover elkaar.
Je wilt een serieuze poging doen om weer tot elkaar te komen. *knip*. In beide gevallen kan ik als mediator goede diensten bewijzen.
Ik help jullie om weer op een normale manier in gesprek te komen. Om alle belangen af te wegen en tot duurzame afspraken te geraken. Zonodig zetten we die op papier.
Communicatie-coaching
Het gaat niet goed tussen jullie. De vlinders zijn al jaren geleden uit je buik gefladderd, de rek is uit de relatie. Steeds vaker hebben jullie emotionele aanvaringen. Je overweegt zelfs om er een punt achter te zetten. Maar ja, je hebt samen een huis gekocht, jullie voeden samen kinderen op. Daarom wil je toch een ultieme poging doen...
Als mediator kan ik jullie helpen om weer goed in gesprek te komen. We verbeteren vooral de communicatie. We gaan kijken met welke persoonlijke verschillen jullie moeite hebben. En hoe je die constructief kunt bespreken. Mogelijk gaan we afspraken maken of intenties benoemen die jullie helpen om soepeler met elkaar samen te leven.
Het lijkt op relatietherapie, maar dat is het niet. Mijn invalshoek is niet psychologisch, maar praktisch. De eerste stap is domweg weer tijd voor elkaar maken. De intentie hebben om naar elkaar te luisteren. En een paar dingen afspreken voor eerlijke en oprechte communicatie. Elkaar aan het woord laten en weer echt naar elkaar luisteren bijvoorbeeld. Als de balans in de communicatie terugkeert, kun je erachter komen of de schoen nog ergens anders wringt en wat daar aan te doen valt.
Als onafhankelijke derde begeleid ik dat proces. De saamhorigheid weer laten opbloeien, daar gaat het om.
Bron: http://www.mediationutrecht.nl/Relatieprobleem.htm
Sterkte
Tja, hij heeft nogal een kort lontje en kan erg aggressief zijn. Niet dat hij me slaat ofzo, maar wel verbaal. En er sneuvelt ook wel es wat. Maar ik ben niet bang voor hem, alleen ben ik op zo'n moment verbaal niet zo sterk.
Nog een reden om een mediator bij jullie gesprekken te betrekken. Zodat je niet omver geblazen wordt. Zie hieronder wat het precies inhoudt. Als je er echt iets meewilt, kan je er vast een vinden in je omgeving (Googlen). Het wordt vaak ook als minder bedreigend ervaren dan relatietherapie. Je kan namelijk beiden eens echt je verhaal doen en krijgt daar onpartijdige hulp bij van de mediator. Jij, maar hij ook.
Relatieprobleem
Ooit stapte je vol plannen in het liefdesbootje. Nu sta je als kemphanen tegenover elkaar.
Je wilt een serieuze poging doen om weer tot elkaar te komen. *knip*. In beide gevallen kan ik als mediator goede diensten bewijzen.
Ik help jullie om weer op een normale manier in gesprek te komen. Om alle belangen af te wegen en tot duurzame afspraken te geraken. Zonodig zetten we die op papier.
Communicatie-coaching
Het gaat niet goed tussen jullie. De vlinders zijn al jaren geleden uit je buik gefladderd, de rek is uit de relatie. Steeds vaker hebben jullie emotionele aanvaringen. Je overweegt zelfs om er een punt achter te zetten. Maar ja, je hebt samen een huis gekocht, jullie voeden samen kinderen op. Daarom wil je toch een ultieme poging doen...
Als mediator kan ik jullie helpen om weer goed in gesprek te komen. We verbeteren vooral de communicatie. We gaan kijken met welke persoonlijke verschillen jullie moeite hebben. En hoe je die constructief kunt bespreken. Mogelijk gaan we afspraken maken of intenties benoemen die jullie helpen om soepeler met elkaar samen te leven.
Het lijkt op relatietherapie, maar dat is het niet. Mijn invalshoek is niet psychologisch, maar praktisch. De eerste stap is domweg weer tijd voor elkaar maken. De intentie hebben om naar elkaar te luisteren. En een paar dingen afspreken voor eerlijke en oprechte communicatie. Elkaar aan het woord laten en weer echt naar elkaar luisteren bijvoorbeeld. Als de balans in de communicatie terugkeert, kun je erachter komen of de schoen nog ergens anders wringt en wat daar aan te doen valt.
Als onafhankelijke derde begeleid ik dat proces. De saamhorigheid weer laten opbloeien, daar gaat het om.
Bron: http://www.mediationutrecht.nl/Relatieprobleem.htm
Sterkte
donderdag 23 september 2010 om 23:24
quote:Lampie81 schreef op 23 september 2010 @ 23:11:
Ik heb het wel met familie en vrienden over gehad. Mijn beste vriendin begrijpt me, maar de rest vindt het volgens mij allemaal maar moeilijk te geloven. Als we met anderen zijn is hij namelijk heel anders, heel gezellig en iedereen is ook altijd erg op hem gesteld.
Ja, duuuuhhh... Natuurlijk is hij dan heel gezellig. Hij weet heus wel dat als hij zich tegenover hen net zo gedraagt als tegenover jou, dat dit dan consequenties heeft voor de onderlinge relatie. Bij jou maakt het niet uit hoe hij zich misdraagt, jij pikt het toch wel.
Sorry als ik een beetje lullig klink maar het wordt echt tijd dat je bij hem afdwingt dat hij je serieus neemt. Goedschiks werkt niet, dan maar kwaadschiks. Harde maatregelen. Therapie (relatie of verslaving of combinatie) of scheiding. Punt.
Als je zo met hem doorgaat raak je alleen maar meer gefrustreerd, krijgen jullie alleen maar meer ruzie en in zo'n omgeving wil jij jullie kind toch niet laten opgroeien?
Ik heb het wel met familie en vrienden over gehad. Mijn beste vriendin begrijpt me, maar de rest vindt het volgens mij allemaal maar moeilijk te geloven. Als we met anderen zijn is hij namelijk heel anders, heel gezellig en iedereen is ook altijd erg op hem gesteld.
Ja, duuuuhhh... Natuurlijk is hij dan heel gezellig. Hij weet heus wel dat als hij zich tegenover hen net zo gedraagt als tegenover jou, dat dit dan consequenties heeft voor de onderlinge relatie. Bij jou maakt het niet uit hoe hij zich misdraagt, jij pikt het toch wel.
Sorry als ik een beetje lullig klink maar het wordt echt tijd dat je bij hem afdwingt dat hij je serieus neemt. Goedschiks werkt niet, dan maar kwaadschiks. Harde maatregelen. Therapie (relatie of verslaving of combinatie) of scheiding. Punt.
Als je zo met hem doorgaat raak je alleen maar meer gefrustreerd, krijgen jullie alleen maar meer ruzie en in zo'n omgeving wil jij jullie kind toch niet laten opgroeien?
donderdag 23 september 2010 om 23:29
Lampie,
Het klinkt als een situatie waarin de man wel redelijk confortabel is, het enige waar hij af en toe mee hoeft te dealen is een "zeurende" vrouw en voor de rest kan hij gewoon lekker zijn gang gaan.
Jij hebt al vaak genoeg laten merken dat dit voor jou niet werkt en hij heeft daar grof gezegd schijt aan.
Ik zou spullen pakken en met dochtertje naar familie of vrienden gaan. Het lijkt erop dat er iets heftigs nodig is voordat hij inziet dat op deze manier zijn leven langzaam afbrokkelt. Terwijl jij er even uit bent kun je zelf ook goed nadenken en voelen of dit is wat je wilt of dat je het misschien wel prima vindt zonder hem. Hij kan dat dan ook voelen. Houd er rekening mee dat één van de twee of beiden misschien wel tot de conclusie komen dat je zonder elkaar gelukkiger bent. Maar misschien komt hij wel binnen de kortste keren met hangende pootjes terug en dan kun je je eisen stellen en ervan verzekerd zijn dat hij luistert.
Relatietherapie is miscchien sowieso wel een goede optie, ook als hij zo aggressief uit de hoek kan komen.
Het klinkt als een situatie waarin de man wel redelijk confortabel is, het enige waar hij af en toe mee hoeft te dealen is een "zeurende" vrouw en voor de rest kan hij gewoon lekker zijn gang gaan.
Jij hebt al vaak genoeg laten merken dat dit voor jou niet werkt en hij heeft daar grof gezegd schijt aan.
Ik zou spullen pakken en met dochtertje naar familie of vrienden gaan. Het lijkt erop dat er iets heftigs nodig is voordat hij inziet dat op deze manier zijn leven langzaam afbrokkelt. Terwijl jij er even uit bent kun je zelf ook goed nadenken en voelen of dit is wat je wilt of dat je het misschien wel prima vindt zonder hem. Hij kan dat dan ook voelen. Houd er rekening mee dat één van de twee of beiden misschien wel tot de conclusie komen dat je zonder elkaar gelukkiger bent. Maar misschien komt hij wel binnen de kortste keren met hangende pootjes terug en dan kun je je eisen stellen en ervan verzekerd zijn dat hij luistert.
Relatietherapie is miscchien sowieso wel een goede optie, ook als hij zo aggressief uit de hoek kan komen.
vrijdag 24 september 2010 om 03:38
Zou hem inderdaad keihard voor het blok zetten. Of hij minder / geen internet, of hij eruit. Ik weet uit eigen ervaring dat verslaafden het zelfs heel fijn vinden die duidelijkheid te hebben, het werkt als een soort extra motivatie om eindelijk eens af te rekenen met die aap op hun rug, en vanuit jou is zo'n zero tolerance beleid gewoon een faire vorm van zelfbescherming. Maar jij moet dan wel onverbiddelijk zijn. Als hij later toch weer terugvalt, alsnog hem eruit, en dan mag hij misschien terugkomen als hij op zichzelf 3 maanden onthouding heeft gehaald. Succes.
vrijdag 24 september 2010 om 03:41
quote:Olivia1975 schreef op 23 september 2010 @ 23:24:
[...]Harde maatregelen. Therapie (relatie of verslaving of combinatie) of scheiding. Punt.Een kleine correctie: therapie is geen alternatief voor stoppen (want dat is het in de praktijk vaak, en de therapeut en 'lotgenoten' leggen je wel steeds uit waarom verslaafden nou helaas pindakaas elke keer terugvallen). Hij moet gewoon stoppen, nu meteen, en therapie is optioneel. Iedereen kan stoppen met internetten, hoe moeilijk kan het zijn het knopje uit te doen, en hij gaat ook niet dood van vervelende gevoelentjes daarna.
[...]Harde maatregelen. Therapie (relatie of verslaving of combinatie) of scheiding. Punt.Een kleine correctie: therapie is geen alternatief voor stoppen (want dat is het in de praktijk vaak, en de therapeut en 'lotgenoten' leggen je wel steeds uit waarom verslaafden nou helaas pindakaas elke keer terugvallen). Hij moet gewoon stoppen, nu meteen, en therapie is optioneel. Iedereen kan stoppen met internetten, hoe moeilijk kan het zijn het knopje uit te doen, en hij gaat ook niet dood van vervelende gevoelentjes daarna.
vrijdag 24 september 2010 om 06:43
Weggaan bij 'm als ie zo blijft. Of het nu internet is of wat anders, hij ontloopt jullie relatie. 't Is wellicht voor 't gemak dat ie nog blijft, maar hij ervaart wellicht ook dat jullie elkaar niets meer te vertellen hebben. Misschien kun je beter zelf de eerste stap zetten. Is het huis van jullie samen of staat 't op jouw naam? Kan me voorstellen dat de stap zetten lastiger is als je er op achteruit gaat qua wonen.