Relaties
alle pijlers
He, wat jammer!
dinsdag 9 november 2010 om 17:47
Ik ben nooit zo gelukkig geweest in de liefde. Door problemen vroeger stond ik er ook helemaal niet voor open, dus eigenlijk was het nog niet eens zo'n probleem. Sinds een dik jaar nu, merk ik dat steeds vaker dacht 'het zou wel eens leuk zijn'. Jaren hard aan mezelf gewerkt, veel overwonnen, gevoel voor eigenwaarde (een beetje) terug. Eigenlijk alles wel op de rit dus Nu was ik helemaal niet wanhopig op zoek, maar -in tegenstelling tot daarvoor- stond (sta) ik er wel voor open.
En opeens was het daar. Op een moment dat ik het he-le-maal niet verwacht, op een zakenreis in het buitenland. Een 'collega' uit de sector, maar wel van een ander bedrijf. We raakten aan de praat, de dag erna weer, en daarna weer, en opeens dacht ik 'wat ben jij leuk!'. Gedurende de week ongelofelijk staan flirten (voor het eerst sinds... nouja, héél lang!) en na een week 'ergens' (in de duinen bij het hotel - erg romantische plek al zeg ik het zelf) afgesproken en is er gezoend (ook voor het eerst sinds hééél lang! ), en de 4 avonden daarna ook Daarna moesten we beide ergens anders heen, maar afgesproken contact te houden en elkaar weer te zien als in in December in zijn stad (buitenland) moet werken.
Maar nu, het contact -wat zo leuk begon- verwaterd (zoals verwacht kan worden na zo'n korte tijd), er wordt minder gereageerd van zijn kant en is het tijd om de conclusie te trekken 'He's just not that into you'.
En dat vind ik jammer!
Jammer omdat ik die avonden zo fijn vond, omdat ik me voor het eerst sinds tijden weer zo lekker op mijn gemak voelde, omdat er al zolang niemand was geweest die op die manier in mijn geïnteresseerd was Jammer omdat het ook wel lekker was voor mijn 'ego', dat er eens iemand anders -buiten je moeder- tegen je zegt dat je zo leuk bent. Maar vooral vind ik het jammer dat het maar zo kort heeft geduurd, ik had graag gekeken hoe het eventueel verder was gegaan, of in elk geval nog een paar dagen extra van dat leuke, fijne gevoel had kunnen genieten. Nouja, jammer dus!
Geen idee wat ik nu precies met dit topic wil, maar ik vind het erg prettig om het even van me af te schrijven!
En opeens was het daar. Op een moment dat ik het he-le-maal niet verwacht, op een zakenreis in het buitenland. Een 'collega' uit de sector, maar wel van een ander bedrijf. We raakten aan de praat, de dag erna weer, en daarna weer, en opeens dacht ik 'wat ben jij leuk!'. Gedurende de week ongelofelijk staan flirten (voor het eerst sinds... nouja, héél lang!) en na een week 'ergens' (in de duinen bij het hotel - erg romantische plek al zeg ik het zelf) afgesproken en is er gezoend (ook voor het eerst sinds hééél lang! ), en de 4 avonden daarna ook Daarna moesten we beide ergens anders heen, maar afgesproken contact te houden en elkaar weer te zien als in in December in zijn stad (buitenland) moet werken.
Maar nu, het contact -wat zo leuk begon- verwaterd (zoals verwacht kan worden na zo'n korte tijd), er wordt minder gereageerd van zijn kant en is het tijd om de conclusie te trekken 'He's just not that into you'.
En dat vind ik jammer!
Jammer omdat ik die avonden zo fijn vond, omdat ik me voor het eerst sinds tijden weer zo lekker op mijn gemak voelde, omdat er al zolang niemand was geweest die op die manier in mijn geïnteresseerd was Jammer omdat het ook wel lekker was voor mijn 'ego', dat er eens iemand anders -buiten je moeder- tegen je zegt dat je zo leuk bent. Maar vooral vind ik het jammer dat het maar zo kort heeft geduurd, ik had graag gekeken hoe het eventueel verder was gegaan, of in elk geval nog een paar dagen extra van dat leuke, fijne gevoel had kunnen genieten. Nouja, jammer dus!
Geen idee wat ik nu precies met dit topic wil, maar ik vind het erg prettig om het even van me af te schrijven!
