Relaties
alle pijlers
Help! Patstelling
maandag 4 mei 2020 om 08:32
Man, vrouw beide begin 50 en drie kinderen waarvan twee net uit huis en de derde op het punt staat uit te vliegen
Man heeft een goede baan; voor deze baan zijn we 16 jaar geleden vanuit een grote stad naar een dorp in het elders in het land verhuisd.
Voor de functie van mijn partner komt er maar eens in de paar jaar ergens in het land een vacature vrij en met mijn beroep kan ik makkelijker een baan vinden.
Op het moment dat mijn partner zijn studie af had gerond kon hij kiezen tussen een baan in de Randstad of een baan in het oosten van het land.
Ik vond het vreselijk om uit de stad te vertrekken en naar dit gedeelte van het land te verhuizen en ook nog eens in een dorp te gaan wonen maar op dat moment in ons leven leek dat het beste voor ons gezin; en dat is ook zo gebleken:we hebben hier 16 goede jaren gehad als gezin. Ik ben vijf jaar geleden gestopt met werken om de laatste jaren dat de kinderen thuis waren ze naar zelfstandigheid te begeleiden en dat was ook oké.
Voor mij als persoon is het altijd een concessie geweest en mijn man heeft altijd geweten dat ik weer in een meer ‘dynamische’ omgeving wilde wonen als de kinderen uit huis zouden zijn.
Nu is het dus zover en we komen er niet uit: man is gehecht aan het dorp, aan ons huis, vind zijn baan wel oké en heeft geen zin om in zijn woorden: ‘ergens weer helemaal opnieuw te beginnen’.
Ik voel mij hier opgesloten, wil weer naar een stad. Het idee om hier de rest van mijn leven te moeten slijten in dit grote huis, in dit saaie dorp vliegt mij naar de keel! Ik wil weer aan het werk: dat zou op een afstand van 30 kilometer wel kunnen maar alle voor mij uitdagende banen of interessante opleidingen zijn in de Randstad.
Ik heb voorgesteld om naar een stad hier 30 autominuten vandaan te verhuizen ( het is een kleine stad dus eigenlijk nog steeds een concessie wat mij betreft maar wel in het midden van het land) maar dat wil hij niet want dan moet hij elke dag met de auto, ik heb voorgesteld om hier in de buurt kleiner te gaan wonen en van het geld wat dan vrij komt een huis in een grote stad erbij te kopen zodat ik daar dan een baan kan zoeken die voor mij bevredigend is maar dat vind hij van alles niks en niet realistisch.
Elke keer gooit hij zijn werk in de strijd. Ergens heeft hij daarmee ook wel een punt want wij leven van zijn werk en een baan in zijn functie is moeilijk te vinden.
Maar nu is er een vacature voor zijn functie in de Randstad op voor mij een droomlocatie. Maar daar wil hij niet op solliciteren. Hij wil niet weer helemaal opnieuw beginnen terwijl ik niet kan wachten om ergens met z’n tweeën opnieuw te beginnen.
En nu? Nu ben ik teleurgesteld, verdrietig en voel ik mij een sukkel dat ik ooit allemaal concessies heb gedaan omwille van het gezin en mij daardoor, blijkt nu, heb opgesloten in een ‘gouden kooi’.
Ik kon altijd heel goed in oplossingen denken en we kwamen altijd overal samen uit maar nu lijken we in een patstelling terecht te zijn gekomen en is het echt een ‘ding’ aan het worden.
Graag lees ik jullie meningen en invalshoeken want ik weet even niet wat wijsheid is nu.
Man heeft een goede baan; voor deze baan zijn we 16 jaar geleden vanuit een grote stad naar een dorp in het elders in het land verhuisd.
Voor de functie van mijn partner komt er maar eens in de paar jaar ergens in het land een vacature vrij en met mijn beroep kan ik makkelijker een baan vinden.
Op het moment dat mijn partner zijn studie af had gerond kon hij kiezen tussen een baan in de Randstad of een baan in het oosten van het land.
Ik vond het vreselijk om uit de stad te vertrekken en naar dit gedeelte van het land te verhuizen en ook nog eens in een dorp te gaan wonen maar op dat moment in ons leven leek dat het beste voor ons gezin; en dat is ook zo gebleken:we hebben hier 16 goede jaren gehad als gezin. Ik ben vijf jaar geleden gestopt met werken om de laatste jaren dat de kinderen thuis waren ze naar zelfstandigheid te begeleiden en dat was ook oké.
Voor mij als persoon is het altijd een concessie geweest en mijn man heeft altijd geweten dat ik weer in een meer ‘dynamische’ omgeving wilde wonen als de kinderen uit huis zouden zijn.
Nu is het dus zover en we komen er niet uit: man is gehecht aan het dorp, aan ons huis, vind zijn baan wel oké en heeft geen zin om in zijn woorden: ‘ergens weer helemaal opnieuw te beginnen’.
Ik voel mij hier opgesloten, wil weer naar een stad. Het idee om hier de rest van mijn leven te moeten slijten in dit grote huis, in dit saaie dorp vliegt mij naar de keel! Ik wil weer aan het werk: dat zou op een afstand van 30 kilometer wel kunnen maar alle voor mij uitdagende banen of interessante opleidingen zijn in de Randstad.
Ik heb voorgesteld om naar een stad hier 30 autominuten vandaan te verhuizen ( het is een kleine stad dus eigenlijk nog steeds een concessie wat mij betreft maar wel in het midden van het land) maar dat wil hij niet want dan moet hij elke dag met de auto, ik heb voorgesteld om hier in de buurt kleiner te gaan wonen en van het geld wat dan vrij komt een huis in een grote stad erbij te kopen zodat ik daar dan een baan kan zoeken die voor mij bevredigend is maar dat vind hij van alles niks en niet realistisch.
Elke keer gooit hij zijn werk in de strijd. Ergens heeft hij daarmee ook wel een punt want wij leven van zijn werk en een baan in zijn functie is moeilijk te vinden.
Maar nu is er een vacature voor zijn functie in de Randstad op voor mij een droomlocatie. Maar daar wil hij niet op solliciteren. Hij wil niet weer helemaal opnieuw beginnen terwijl ik niet kan wachten om ergens met z’n tweeën opnieuw te beginnen.
En nu? Nu ben ik teleurgesteld, verdrietig en voel ik mij een sukkel dat ik ooit allemaal concessies heb gedaan omwille van het gezin en mij daardoor, blijkt nu, heb opgesloten in een ‘gouden kooi’.
Ik kon altijd heel goed in oplossingen denken en we kwamen altijd overal samen uit maar nu lijken we in een patstelling terecht te zijn gekomen en is het echt een ‘ding’ aan het worden.
Graag lees ik jullie meningen en invalshoeken want ik weet even niet wat wijsheid is nu.
donderdag 7 mei 2020 om 23:11
Dat heb ik allemaal niet gezegd, dus wederom, dat verzin je gewoon.TanteOlivia schreef: ↑07-05-2020 22:52Je loopt al pagina´s lang op TO in te hakken hoe slecht ze het voor elkaar heeft en dat ze geen enkel recht van spreken heeft. Je hebt het over afhankelijke vrouwen/moeders die volledig handelingsonbekwaam zijn, omdat ze niet hun eigen geld verdienen. Vervolgens stel ik daar iets tegenover: als je vrouwen afhankelijk noemt die een traditionele rolverdeling aanhouden, dan is het wel zo eerlijk ook de afhankelijkheid van de vaders te benoemen. Het zijn nu eenmaal twee zijdes van dezelfde medaille.
Am Yisrael Chai!
donderdag 7 mei 2020 om 23:15
Geen idee waar jij hebt leren lezen, of je verder gekomen bent dan Jip & Janneke (hoewel zeker van Annie mg kun jij nog veel leren).TanteOlivia schreef: ↑07-05-2020 22:52Je loopt al pagina´s lang op TO in te hakken hoe slecht ze het voor elkaar heeft en dat ze geen enkel recht van spreken heeft.
TO heeft recht van spreken, lees ik, maar praatjes vullen geen gaatjes, ze moet aan de bak.
Alles sal reg kom
donderdag 7 mei 2020 om 23:21
Wat lees jij slecht.TanteOlivia schreef: ↑07-05-2020 22:52Je hebt het over afhankelijke vrouwen/moeders die volledig handelingsonbekwaam zijn, omdat ze niet hun eigen geld verdienen.
Trouwens :
“ WAT IS HANDELINGSONBEKWAAM?
Soms kunnen meerderjarige mensen hun eigen belangen niet goed behartigen. Ze overzien de consequenties van hun beslissingen niet en nemen daardoor niet altijd de juiste beslissingen. Dat kan gelden voor bijvoorbeeld mensen met een verstandelijke beperking, mensen met psychiatrische problemen, mensen met een verslaving en mensen met dementie.
Als iemand in een dergelijke situatie onder curatele gesteld wordt, is hij automatisch handelingsonbekwaam. Alle rechtshandelingen die hij verricht zonder toestemming van de curator kunnen door die curator ongedaan worden gemaakt. “
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 7 mei 2020 om 23:44
Maar die werken wel allebei (deels dan)fashionvictim schreef: ↑07-05-2020 17:44Wel bijzonder dat in een ander topic wat ik net open een man geld van zijn vriendin aan een auto uit wil geven en de reacties daar unaniem nee zijn.
Een huis kopen voor jezelf van het geld van je man mag een vrouw dan weer wel, maar een auto kopen van het geld van je vrouw mag niet.
En dan beticht men mij van seksisme!
vrijdag 8 mei 2020 om 07:13
Wat ik me nog afvroeg, je bent dus van mening dat een partner die niet (of nauwelijks) werkt, maar voor de kinderen zorgt, niet mag bepalen hoe het geld wordt besteed dat door de kostwinner wordt verdiend.
Maar hoe is dat omgekeerd? Mag een kostwinner volgens jou volledig zelf weten wat hij/ zij met het eigen geld doet, zonder overleg met de ander? Dus bijvoorbeeld een auto kopen, zonder dit te bespreken?
Maar hoe is dat omgekeerd? Mag een kostwinner volgens jou volledig zelf weten wat hij/ zij met het eigen geld doet, zonder overleg met de ander? Dus bijvoorbeeld een auto kopen, zonder dit te bespreken?
vrijdag 8 mei 2020 om 07:24
Dat bepaal je toch lekker zelf samen?TanteOlivia schreef: ↑08-05-2020 07:13Wat ik me nog afvroeg, je bent dus van mening dat een partner die niet (of nauwelijks) werkt, maar voor de kinderen zorgt, niet mag bepalen hoe het geld wordt besteed dat door de kostwinner wordt verdiend.
Maar hoe is dat omgekeerd? Mag een kostwinner volgens jou volledig zelf weten wat hij/ zij met het eigen geld doet, zonder overleg met de ander? Dus bijvoorbeeld een auto kopen, zonder dit te bespreken?
vrijdag 8 mei 2020 om 07:30
Gaat het wel goed met je?TanteOlivia schreef: ↑07-05-2020 20:46Ik bedoelde dat het bijna niet voorkomt dat moeders het niet redden wanneer ze het zonder die kostwinner moeten doen. Ze gaan gewoon door met hun leven, zorgen voor hun kinderen, ze breiden hun werkuren wat uit, regelen een huis en betalen de rekeningen. De vaders hebben het een stuk lastiger met het oppakken van de zorgtaken, meestal komen ze maar tot 4 dagen in de maand.
vrijdag 8 mei 2020 om 12:15
Helaas meid, dat ben ik niet van mening. Misschien toch een kleine opfriscursus zorgvuldig lezen doen.TanteOlivia schreef: ↑08-05-2020 07:13Wat ik me nog afvroeg, je bent dus van mening dat een partner die niet (of nauwelijks) werkt, maar voor de kinderen zorgt, niet mag bepalen hoe het geld wordt besteed dat door de kostwinner wordt verdiend.
Maar hoe is dat omgekeerd? Mag een kostwinner volgens jou volledig zelf weten wat hij/ zij met het eigen geld doet, zonder overleg met de ander? Dus bijvoorbeeld een auto kopen, zonder dit te bespreken?
Am Yisrael Chai!
vrijdag 8 mei 2020 om 12:25
Maar wat vind je dan wel? Je bent namelijk nogal stellig, maar wat je ermee wil bereiken blijft onduidelijk en ik snap ook niet zo goed wat TO eraan heeft, als vrouw die gewoon een opleiding geeft gevolgd, werkervaring heeft en zo weer aan de slag gaat.fashionvictim schreef: ↑08-05-2020 12:15Helaas meid, dat ben ik niet van mening. Misschien toch een kleine opfriscursus zorgvuldig lezen doen.
vrijdag 8 mei 2020 om 12:31
Ik heb al een miljoen keer gezegd wat ik vind, namelijk put your money where your mouth is en laat maar zien dan, dat je zo weer aan de slag gaat. Als je door je proeftijd heen bent en een vast contract hebt is het vroeg genoeg om zaken als het huis verkopen en verhuizen te gaan bespreken.TanteOlivia schreef: ↑08-05-2020 12:25Maar wat vind je dan wel? Je bent namelijk nogal stellig, maar wat je ermee wil bereiken blijft onduidelijk en ik snap ook niet zo goed wat TO eraan heeft, als vrouw die gewoon een opleiding geeft gevolgd, werkervaring heeft en zo weer aan de slag gaat.
Jij bent degene die er allerlei irrelevante onzin bij aan het halen is, zoals co-ouderschap en zorgtaken na scheiden met jonge kinderen. TO heeft geen jonge kinderen dus why?
Am Yisrael Chai!
vrijdag 8 mei 2020 om 12:44
[..]fashionvictim schreef: ↑08-05-2020 12:31Ik heb al een miljoen keer gezegd wat ik vind, namelijk put your money where your mouth is en laat maar zien dan, dat je zo weer aan de slag gaat. Als je door je proeftijd heen bent en een vast contract hebt is het vroeg genoeg om zaken als het huis verkopen en verhuizen te gaan bespreken.
Jij bent degene die er allerlei irrelevante onzin bij aan het halen is, zoals co-ouderschap en zorgtaken na scheiden met jonge kinderen. TO heeft geen jonge kinderen dus why?
moderatorviva wijzigde dit bericht op 08-05-2020 16:01
Reden: op de man
Reden: op de man
27.45% gewijzigd
vrijdag 8 mei 2020 om 12:45
Hahaha.TanteOlivia schreef: ↑08-05-2020 12:44Ik ben het niet met je eens. En heel veel anderen ook niet, maar die zijn allang afgehaakt omdat je enorm dominant bent in dit topic. Een relatie gebaseerd op vertrouwen, gelijkwaardigheid en elkaar iets gunnen vind ik zoveel liefdevolle dan jouw invulling ervan.
Ik hoop dat je ooit een fijne vent vindt die er hetzelfde instaat als jij en bereid is zich helemaal aan te passen aan al jouw wensen. Succes ermee.
Pot, meet kettle.
Am Yisrael Chai!
vrijdag 8 mei 2020 om 12:46
doe normaal!TanteOlivia schreef: ↑08-05-2020 12:44Ik ben het niet met je eens. En heel veel anderen ook niet, maar die zijn allang afgehaakt omdat je enorm dominant bent in dit topic. Een relatie gebaseerd op vertrouwen, gelijkwaardigheid en elkaar iets gunnen vind ik zoveel liefdevolle dan jouw invulling ervan.
Ik hoop dat je ooit een fijne vent vindt die er hetzelfde instaat als jij en bereid is zich helemaal aan te passen aan al jouw wensen. Succes ermee.
vrijdag 8 mei 2020 om 12:52
Welnee, dit is juist een zeldzaam eensgezind topic waar vrijwel iedereen het al zo'n 50 pagina's grotendeels met elkaar eens is. Jij bent de enige die erg graag overal tegenin gaat.TanteOlivia schreef: ↑08-05-2020 12:44Ik ben het niet met je eens. En heel veel anderen ook niet, maar die zijn allang afgehaakt omdat je enorm dominant bent in dit topic. Een relatie gebaseerd op vertrouwen, gelijkwaardigheid en elkaar iets gunnen vind ik zoveel liefdevolle dan jouw invulling ervan.
Ik hoop dat je ooit een fijne vent vindt die er hetzelfde instaat als jij en bereid is zich helemaal aan te passen aan al jouw wensen. Succes ermee.
Moet je zelf weten maar ik heb ondertussen ook al het halve topic het idee dat dat meer met een persoonlijke frustratie of vete dan met dit onderwerp te maken heeft. Ook hier weer.
vrijdag 8 mei 2020 om 12:55
vrijdag 8 mei 2020 om 12:55
nou inderdaadPositivevibes schreef: ↑08-05-2020 12:52Welnee, dit is juist een zeldzaam eensgezind topic waar vrijwel iedereen het al zo'n 50 pagina's grotendeels met elkaar eens is. Jij bent de enige die erg graag overal tegenin gaat.
Moet je zelf weten maar ik heb ondertussen ook al het halve topic het idee dat dat meer met een persoonlijke frustratie of vete dan met dit onderwerp te maken heeft. Ook hier weer.
iedereen hier roept: Lieve TO, zoek een baan, en los je problemen op
vrijdag 8 mei 2020 om 13:06
Positivevibes schreef: ↑08-05-2020 12:52Welnee, dit is juist een zeldzaam eensgezind topic waar vrijwel iedereen het al zo'n 50 pagina's grotendeels met elkaar eens is. Jij bent de enige die erg graag overal tegenin gaat.
Moet je zelf weten maar ik heb ondertussen ook al het halve topic het idee dat dat meer met een persoonlijke frustratie of vete dan met dit onderwerp te maken heeft. Ook hier weer.
Eens.
vrijdag 8 mei 2020 om 13:15
EensPositivevibes schreef: ↑08-05-2020 12:52Welnee, dit is juist een zeldzaam eensgezind topic waar vrijwel iedereen het al zo'n 50 pagina's grotendeels met elkaar eens is. Jij bent de enige die erg graag overal tegenin gaat.
Moet je zelf weten maar ik heb ondertussen ook al het halve topic het idee dat dat meer met een persoonlijke frustratie of vete dan met dit onderwerp te maken heeft. Ook hier weer.
vrijdag 8 mei 2020 om 13:22
Wel snel een "fijne vent" vinden gaan hoor, anders hoor je er als vrouw blijkbaar toch niet helemaal bij en zit je maar te wachten tot iemand je leven beter komt maken
.
vrijdag 8 mei 2020 om 13:29
Volgens mij zijn meer mensen het met Fashionvictim eens dan met jou. Daarbij ben jij minstens net zo dominant aanwezig in dit topic, en lees je ook nog eens verdomd slecht. Dát is waardoor mensen afhaken, doordat de dingen die ze schrijven totaal verdraaid of uit hun verband getrokken worden, en daarna door jou als Waarheid gepresenteerd. Doordat je niet begrijpend kunt lezen heb je echt een schijtmanier van discussiëren.TanteOlivia schreef: ↑08-05-2020 12:44Ik ben het niet met je eens. En heel veel anderen ook niet, maar die zijn allang afgehaakt omdat je enorm dominant bent in dit topic.
Wat een misselijke jarenvijftigreactie zeg. Je doet het er gewoon om. Waarschijnlijk zijn TO en jij allebei Fokkers die nu in hun broek zeiken om alle reacties. Veel succes ermee.Ik hoop dat je ooit een fijne vent vindt die er hetzelfde instaat als jij en bereid is zich helemaal aan te passen aan al jouw wensen. Succes ermee.
vrijdag 8 mei 2020 om 13:31
Werkervaring van zestien jaar geleden, ja. En voorlopig moet ze het eerst nog maar eens waar zien te maken, dat ze zo weer aan de slag is. Tot die tijd stelt die 'werkervaring' natuurlijk niets voor, als er ook mensen zijn met dezelfde of een recentere opleiding en vooral recentere werkervaring.
