Relaties
alle pijlers
Help! Weet het echt niet meer..
woensdag 24 augustus 2011 om 18:30
Dames,
Lees al een tijdje mee en besloot me vandaag aan te melden. Graag plaats ik ook meteen een berichtje.
Ik zit met een behoorlijk dilemma. Ik ben al ruim 8 jaar samen met mijn vriend. In die jaren hebben we samen veel meegemaakt en zijn we natuurlijk beide veranderd. Nu staan we op het punt om te besluiten om samen of alleen verder te gaan. Dit is echter een van de moeilijkste beslissingen die ik ooit heb moeten nemen.. Ik ben benieuwd naar jullie objectieve mening.
Even wat achtergrondinformatie:
Mijn vriend is een paar jaar ouder. Dat betekende dat hij alles al op orde had toen ik hem leerde kennen (goede baan, eigen huis, auto etc.). Ik ben echter pas 2 jaar geleden afgestudeerd en was tot die tijd een typische student zonder eigen huis of auto en met een bijbaantje. Mijn vriend is een hele lieve, gulle, geduldige en sociale man. Hij kan goed overweg met mijn familie en vrienden, heeft veel geduld met mij gehad toen het een tijd psychisch niet zo lekker ging, raapt me van de grond als ik het even niet meer zie zitten, we kunnen samen lachen etc. Tot zover niks aan de hand, de ideale schoonzoon.
Hij heeft echter ook een andere kant. Hij is ontzettend dominant, wil het liefste alles zelf bepalen. Dat gaat van de manier waarop de keukenkastjes worden ingedeeld tot echt belangrijke dingen; hij wilde perse niet dat ik op kamers ging wonen tijdens mijn studie (want waarom wilde ik liever ergens anders zijn dan bij hem), wilde niet dat ik een project van 12 weken in het buitenland ging doen (terwijl dit een van mijn dromen was), altijd discussies over mijn bijbaantjes in de horeca (want vaak laat thuis terwijl hij de volgende dag vroeg op moest), zei een week voor mijn afstuderen dat hij toch liever had dat ik een kantoorbaan ging zoeken (terwijl dat niet eens in de richting komt van mijn studie), ik was te ambitieus met mijn studie, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Feit is dat ik mezelf de afgelopen jaar veel heb laten ontzeggen. Toegegeven; daar was ik zelf bij.
Daarnaast is zijn stapgedrag nogal vaak onderdeel van discussie. Zodra hij gedronken heeft, heeft hij zichzelf slecht in de hand. Is vaak de hele avond/nacht niet bereikbaar, komt vervelend thuis en vertoont daarbij vaak agressieve trekjes (scheld me uit, gooit met spullen of slaat tegen de muur). Hele avonden heb ik wakker gelegen omdat ik geen idee had waar hij uithing of met wie, of zat ik te wachten omdat meneer 'met een half uurtje wel thuis zou zijn'.
Helaas is het (veel) meer dan eens voorgekomen dat hij me uitschold. Voor dingen die ik hier niet ga herhalen maar laat ik zeggen dat hij zo nooit tegen zijn moeder zou praten.
Daar komt bij dat ik met hem niet kan praten over zijn gedrag. Hij gaat altijd meteen in de verdediging, draait alles om en is net een klein kind als het aankomt op het voeren van discussies.
Samenvattend; ik heb te vaak mijn grenzen verlegd en zijn gedrag (na een paar dagen boos te zijn) uiteindelijk geaccepteerd. Ik ben de laatste tijd heel erg onzeker, mijn eigenwaarde ligt ergens onder het vriespunt. Ik ben bang dat dit voor een (groot) gedeelte te maken heeft met mijn relatie. Ook mijn werk lijdt hieronder.
Punt waar het nu op stuk dreigt te lopen is de seks. Eigenlijk gaat dat al een hele tijd niet zo lekker. Ik wil (bijna) niet meer en hij heeft daar veel verdriet van. Dat doet mij ook pijn, omdat ik hem niet kan geven wat hij wil. Hij heeft vorige week gezegd dat we 2 opties hebben; of we stoppen ermee of we gaan hulp zoeken. Hulp die in zijn ogen in eerste instantie voor mij bedoeld is. Ik begin me echter steeds meer af te vragen of mijn gebrek aan zin niet te wijten is aan de relatie en alle dingen waar hij mij zo'n pijn mee heeft gedaan. Ik twijfel ontzettend over wat ik nu moet doen. Vriendinnen geven allemaal aan dat ik bij hem weg moet gaan, maar dat is makkelijk gezegd. Zodra ik in zijn armen lig vergeet ik alle argumenten om weg te gaan, dat gaat een paar weken goed totdat we weer op hetzelfde punt belanden of hij me weer pijn doet. Vraag me af of het niet verstandiger is om in mijn eentje hulp te zoeken om mijn eigenwaarde en zelfvertrouwen weer een beetje op te krikken en erachter te komen wat ik nu eigenlijk wil, om te voorkomen dat dit me in een eventuele volgende relatie weer gebeurd.
Pff het is een heel verhaal geworden. Ik vind het zo moeilijk om een beslissing te nemen.. Ik kijk uit naar jullie kijk op deze situatie.
Bo.
Lees al een tijdje mee en besloot me vandaag aan te melden. Graag plaats ik ook meteen een berichtje.
Ik zit met een behoorlijk dilemma. Ik ben al ruim 8 jaar samen met mijn vriend. In die jaren hebben we samen veel meegemaakt en zijn we natuurlijk beide veranderd. Nu staan we op het punt om te besluiten om samen of alleen verder te gaan. Dit is echter een van de moeilijkste beslissingen die ik ooit heb moeten nemen.. Ik ben benieuwd naar jullie objectieve mening.
Even wat achtergrondinformatie:
Mijn vriend is een paar jaar ouder. Dat betekende dat hij alles al op orde had toen ik hem leerde kennen (goede baan, eigen huis, auto etc.). Ik ben echter pas 2 jaar geleden afgestudeerd en was tot die tijd een typische student zonder eigen huis of auto en met een bijbaantje. Mijn vriend is een hele lieve, gulle, geduldige en sociale man. Hij kan goed overweg met mijn familie en vrienden, heeft veel geduld met mij gehad toen het een tijd psychisch niet zo lekker ging, raapt me van de grond als ik het even niet meer zie zitten, we kunnen samen lachen etc. Tot zover niks aan de hand, de ideale schoonzoon.
Hij heeft echter ook een andere kant. Hij is ontzettend dominant, wil het liefste alles zelf bepalen. Dat gaat van de manier waarop de keukenkastjes worden ingedeeld tot echt belangrijke dingen; hij wilde perse niet dat ik op kamers ging wonen tijdens mijn studie (want waarom wilde ik liever ergens anders zijn dan bij hem), wilde niet dat ik een project van 12 weken in het buitenland ging doen (terwijl dit een van mijn dromen was), altijd discussies over mijn bijbaantjes in de horeca (want vaak laat thuis terwijl hij de volgende dag vroeg op moest), zei een week voor mijn afstuderen dat hij toch liever had dat ik een kantoorbaan ging zoeken (terwijl dat niet eens in de richting komt van mijn studie), ik was te ambitieus met mijn studie, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Feit is dat ik mezelf de afgelopen jaar veel heb laten ontzeggen. Toegegeven; daar was ik zelf bij.
Daarnaast is zijn stapgedrag nogal vaak onderdeel van discussie. Zodra hij gedronken heeft, heeft hij zichzelf slecht in de hand. Is vaak de hele avond/nacht niet bereikbaar, komt vervelend thuis en vertoont daarbij vaak agressieve trekjes (scheld me uit, gooit met spullen of slaat tegen de muur). Hele avonden heb ik wakker gelegen omdat ik geen idee had waar hij uithing of met wie, of zat ik te wachten omdat meneer 'met een half uurtje wel thuis zou zijn'.
Helaas is het (veel) meer dan eens voorgekomen dat hij me uitschold. Voor dingen die ik hier niet ga herhalen maar laat ik zeggen dat hij zo nooit tegen zijn moeder zou praten.
Daar komt bij dat ik met hem niet kan praten over zijn gedrag. Hij gaat altijd meteen in de verdediging, draait alles om en is net een klein kind als het aankomt op het voeren van discussies.
Samenvattend; ik heb te vaak mijn grenzen verlegd en zijn gedrag (na een paar dagen boos te zijn) uiteindelijk geaccepteerd. Ik ben de laatste tijd heel erg onzeker, mijn eigenwaarde ligt ergens onder het vriespunt. Ik ben bang dat dit voor een (groot) gedeelte te maken heeft met mijn relatie. Ook mijn werk lijdt hieronder.
Punt waar het nu op stuk dreigt te lopen is de seks. Eigenlijk gaat dat al een hele tijd niet zo lekker. Ik wil (bijna) niet meer en hij heeft daar veel verdriet van. Dat doet mij ook pijn, omdat ik hem niet kan geven wat hij wil. Hij heeft vorige week gezegd dat we 2 opties hebben; of we stoppen ermee of we gaan hulp zoeken. Hulp die in zijn ogen in eerste instantie voor mij bedoeld is. Ik begin me echter steeds meer af te vragen of mijn gebrek aan zin niet te wijten is aan de relatie en alle dingen waar hij mij zo'n pijn mee heeft gedaan. Ik twijfel ontzettend over wat ik nu moet doen. Vriendinnen geven allemaal aan dat ik bij hem weg moet gaan, maar dat is makkelijk gezegd. Zodra ik in zijn armen lig vergeet ik alle argumenten om weg te gaan, dat gaat een paar weken goed totdat we weer op hetzelfde punt belanden of hij me weer pijn doet. Vraag me af of het niet verstandiger is om in mijn eentje hulp te zoeken om mijn eigenwaarde en zelfvertrouwen weer een beetje op te krikken en erachter te komen wat ik nu eigenlijk wil, om te voorkomen dat dit me in een eventuele volgende relatie weer gebeurd.
Pff het is een heel verhaal geworden. Ik vind het zo moeilijk om een beslissing te nemen.. Ik kijk uit naar jullie kijk op deze situatie.
Bo.
woensdag 24 augustus 2011 om 19:06
woensdag 24 augustus 2011 om 19:07
Jij wilde op kamer wonen.
Jij wilde een project van 12 weken in het buitenland doen.
Jij hebt gewerkt in de horeca, omdat dat was wat jij wilde doen.
Jij bent niet opzoek naar een kantoor baan.
Jij vind je studie leuk.
Jij weet heel goed wat je wil!!
Jij bent jezelf niet kwijt geraakt! Beetje ondergesneeuwd, maar niet kwijt.
Wees er klaar mee en ga je eigen leven leven.
Jij wilde een project van 12 weken in het buitenland doen.
Jij hebt gewerkt in de horeca, omdat dat was wat jij wilde doen.
Jij bent niet opzoek naar een kantoor baan.
Jij vind je studie leuk.
Jij weet heel goed wat je wil!!
Jij bent jezelf niet kwijt geraakt! Beetje ondergesneeuwd, maar niet kwijt.
Wees er klaar mee en ga je eigen leven leven.
woensdag 24 augustus 2011 om 19:09
Deze man verbiedt je dingen. Hele normale dingen, die een jonge vrouw nou eenmaal wil in Nederland.
Kom nou, je bent toch niet zijn eigendom.
En je moet je nooit, maar dan ook nooit laten uitschelden door een man.
Ga alsjeblieft bij hem weg. Hoe hard je dat ook hoopt, dit gedrag van hem gaat niet weg in de toekomst. Nu kun je nog weg.
(Tranen in mijn ogen. Ik zit me hier echt vreselijk boos te maken.)
Kom nou, je bent toch niet zijn eigendom.
En je moet je nooit, maar dan ook nooit laten uitschelden door een man.
Ga alsjeblieft bij hem weg. Hoe hard je dat ook hoopt, dit gedrag van hem gaat niet weg in de toekomst. Nu kun je nog weg.
(Tranen in mijn ogen. Ik zit me hier echt vreselijk boos te maken.)
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
woensdag 24 augustus 2011 om 19:09
Vraag me af of het niet verstandiger is om in mijn eentje hulp te zoeken om mijn eigenwaarde en zelfvertrouwen weer een beetje op te krikken en erachter te komen wat ik nu eigenlijk wil, om te voorkomen dat dit me in een eventuele volgende relatie weer gebeurd.
Dit lijkt me op dit moment het beste wat je voor jezelf kunt doen!
Dit lijkt me op dit moment het beste wat je voor jezelf kunt doen!
woensdag 24 augustus 2011 om 19:10
woensdag 24 augustus 2011 om 19:12
Mijn vriend is een hele lieve, gulle, geduldige en sociale man. Hij kan goed overweg met mijn familie en vrienden, heeft veel geduld met mij gehad toen het een tijd psychisch niet zo lekker ging, raapt me van de grond als ik het even niet meer zie zitten, we kunnen samen lachen etc.
Ik snap dat dit je misschien tegenhoudt, maar de weegschaal slaat toch echt door naar de negatieve kant. Bevrijd jezelf!
Ik snap dat dit je misschien tegenhoudt, maar de weegschaal slaat toch echt door naar de negatieve kant. Bevrijd jezelf!
woensdag 24 augustus 2011 om 19:13
quote:Kastanjez schreef op 24 augustus 2011 @ 19:01:
Lieve Bootje, heb je wel door hoe ver je al 'heen' bent? Je denkt serieus dat er geen betere relatie te vinden is dan eentje waarin je wordt uitgescholden voor dingen die je tegen je moeder niet zou zeggen? Geen betere relatie dan één waarin je niet 12 weken naar het buitenland gaat, terwijl je daar al je hele leven van droomt? Geen betere relatie dan een, waarin je je zorgen ligt te maken over je partner, waar hij uithangt, wat hij doet? Geen betere relatie dan één waarin je wél zin hebt in seks en waar je sámen met je partner zoekt naar hoe het beter of anders kan?
Ik denk dat je inderdaad heel hard moet werken aan je zelfvertrouwen en zelfbeeld, maar doe dat alsjeblieft nadat je gebroken hebt met je huidige vriend, anders gaat je dat nooit lukken. Je hebt je de afgelopen 8 jaar onwijs laten (ver)vormen en weet nu niet meer wat normaal is, wat je zelf wilt, voelt en kunt. Het wordt denk ik tijd dat je daar achter komt.
Hier ben ik het helemaal mee eens!
Ga bij hem weg en ga aan jezelf werken!
Lieve Bootje, heb je wel door hoe ver je al 'heen' bent? Je denkt serieus dat er geen betere relatie te vinden is dan eentje waarin je wordt uitgescholden voor dingen die je tegen je moeder niet zou zeggen? Geen betere relatie dan één waarin je niet 12 weken naar het buitenland gaat, terwijl je daar al je hele leven van droomt? Geen betere relatie dan een, waarin je je zorgen ligt te maken over je partner, waar hij uithangt, wat hij doet? Geen betere relatie dan één waarin je wél zin hebt in seks en waar je sámen met je partner zoekt naar hoe het beter of anders kan?
Ik denk dat je inderdaad heel hard moet werken aan je zelfvertrouwen en zelfbeeld, maar doe dat alsjeblieft nadat je gebroken hebt met je huidige vriend, anders gaat je dat nooit lukken. Je hebt je de afgelopen 8 jaar onwijs laten (ver)vormen en weet nu niet meer wat normaal is, wat je zelf wilt, voelt en kunt. Het wordt denk ik tijd dat je daar achter komt.
Hier ben ik het helemaal mee eens!
Ga bij hem weg en ga aan jezelf werken!
woensdag 24 augustus 2011 om 19:13
quote:Samenvattend; ik heb te vaak mijn grenzen verlegd en zijn gedrag (na een paar dagen boos te zijn) uiteindelijk geaccepteerd. Ik ben de laatste tijd heel erg onzeker, mijn eigenwaarde ligt ergens onder het vriespunt. Ik ben bang dat dit voor een (groot) gedeelte te maken heeft met mijn relatie. Ook mijn werk lijdt hieronder.
Dit is niet gezond voor jou
Doe er wat aan dus!
Dit is niet gezond voor jou
Doe er wat aan dus!
woensdag 24 augustus 2011 om 19:16
Ik denk ook dat bepaalde dingen in de loop der jaren normaal zijn geworden.. Dan denk ik ach iedereen heeft weleens ruzie waarin dingen worden gezegd die je eigenlijk niet meent. Maar misschien is dat niet zo..
Het is ook niet zo dat ik alles maar over mijn kant heb laten gaan, over dat buitenland-gebeuren en die studie enzo hebben we eindeloze discussies gehad jaren geleden. Maar uiteindelijk heb ik het toch niet gedaan..
Mijn zusje zei laatst dat ik zo veranderd was, van iemand die altijd een grote mond had en wist wat ze wilde naar iemand die totaal geen idee meer heeft.. Daar schrok ik van
Btw; we wonen samen (uiteraard in zijn huis met zijn spullen dus alles is van hem). Sta dus straks ook nog op straat met 2 koffers.. Maar ja dat zal waarschijnlijk niet het grootste probleem zijn.
Het is ook niet zo dat ik alles maar over mijn kant heb laten gaan, over dat buitenland-gebeuren en die studie enzo hebben we eindeloze discussies gehad jaren geleden. Maar uiteindelijk heb ik het toch niet gedaan..
Mijn zusje zei laatst dat ik zo veranderd was, van iemand die altijd een grote mond had en wist wat ze wilde naar iemand die totaal geen idee meer heeft.. Daar schrok ik van
Btw; we wonen samen (uiteraard in zijn huis met zijn spullen dus alles is van hem). Sta dus straks ook nog op straat met 2 koffers.. Maar ja dat zal waarschijnlijk niet het grootste probleem zijn.
woensdag 24 augustus 2011 om 19:17
Lieve Bo.
Kappen! Je zal je vrij voelen, en dan wordt je vanzelf gelukkig. Je wil dit toch niet een heel leven lang? Ik snap dat je tegengehouden wordt door z'n goede kanten, echt waar.
Maar je zal uiteindelijk straks toch niet op je 80e willen zeggen: had ik maar dit/dat/zus/zo gedaan...
Je hebt dit leven, verspil dat niet door je eigen dromen af te laten pakken.
Kappen! Je zal je vrij voelen, en dan wordt je vanzelf gelukkig. Je wil dit toch niet een heel leven lang? Ik snap dat je tegengehouden wordt door z'n goede kanten, echt waar.
Maar je zal uiteindelijk straks toch niet op je 80e willen zeggen: had ik maar dit/dat/zus/zo gedaan...
Je hebt dit leven, verspil dat niet door je eigen dromen af te laten pakken.
woensdag 24 augustus 2011 om 19:17
woensdag 24 augustus 2011 om 19:20
quote:bootje001 schreef op 24 augustus 2011 @ 19:16:
Ik denk ook dat bepaalde dingen in de loop der jaren normaal zijn geworden.. Dan denk ik ach iedereen heeft weleens ruzie waarin dingen worden gezegd die je eigenlijk niet meent. Maar misschien is dat niet zo..
Het is ook niet zo dat ik alles maar over mijn kant heb laten gaan, over dat buitenland-gebeuren en die studie enzo hebben we eindeloze discussies gehad jaren geleden. Maar uiteindelijk heb ik het toch niet gedaan..
Mijn zusje zei laatst dat ik zo veranderd was, van iemand die altijd een grote mond had en wist wat ze wilde naar iemand die totaal geen idee meer heeft.. Daar schrok ik van
*Moet nu tranen met tuiten huilen. Damn you PMS*
Ik denk ook dat bepaalde dingen in de loop der jaren normaal zijn geworden.. Dan denk ik ach iedereen heeft weleens ruzie waarin dingen worden gezegd die je eigenlijk niet meent. Maar misschien is dat niet zo..
Het is ook niet zo dat ik alles maar over mijn kant heb laten gaan, over dat buitenland-gebeuren en die studie enzo hebben we eindeloze discussies gehad jaren geleden. Maar uiteindelijk heb ik het toch niet gedaan..
Mijn zusje zei laatst dat ik zo veranderd was, van iemand die altijd een grote mond had en wist wat ze wilde naar iemand die totaal geen idee meer heeft.. Daar schrok ik van
*Moet nu tranen met tuiten huilen. Damn you PMS*
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
woensdag 24 augustus 2011 om 19:23
quote:VotesforLeo schreef op 24 augustus 2011 @ 19:11:
Bootje, kan je puntsgewijs je twijfels hier eens opschrijven?
Ik twijfel over een toekomst met hem omdat:
- ik bang ben dat ik mijn eigen dromen niet waar kan maken
- ik niet wil dat mijn kinderen zien dat papa mama uitscheld voor teringwijf of erger
- ik mijn zelfvertrouwen terug wil
- ik ben bang dat we niet gelijkwaardig zijn
Ik twijfel of de relatie beëindigen goed is omdat:
- alle bovenstaande zaken incidenten zijn, geen dagelijkse gang van zaken
- ik heel veel van hem houdt
- ik geen idee heb wat ik nou eigenlijk zelf wil
- ik niet weet of ik mijn leven wel alleen kan leven
- ik niet weet of er wel iemand anders is voor mij..
@ iedereen: ben zo blij dat jullie allemaal reageren! Dit gaat mij zeker helpen om de beslissing te nemen..
Bootje, kan je puntsgewijs je twijfels hier eens opschrijven?
Ik twijfel over een toekomst met hem omdat:
- ik bang ben dat ik mijn eigen dromen niet waar kan maken
- ik niet wil dat mijn kinderen zien dat papa mama uitscheld voor teringwijf of erger
- ik mijn zelfvertrouwen terug wil
- ik ben bang dat we niet gelijkwaardig zijn
Ik twijfel of de relatie beëindigen goed is omdat:
- alle bovenstaande zaken incidenten zijn, geen dagelijkse gang van zaken
- ik heel veel van hem houdt
- ik geen idee heb wat ik nou eigenlijk zelf wil
- ik niet weet of ik mijn leven wel alleen kan leven
- ik niet weet of er wel iemand anders is voor mij..
@ iedereen: ben zo blij dat jullie allemaal reageren! Dit gaat mij zeker helpen om de beslissing te nemen..
woensdag 24 augustus 2011 om 19:28
Misschien is een relatietherapeut helemaal nog niet zo gek. Want ook hij/zij zal snel ontdekken hoe jouw vriend over jou heenloopt, dat jij je in bochten wringt het hém naar de zin te maken....
Geen zin in seks is heel vaak een teken dat er verder veel meer aan de hand, dit is bij jullie wel duidelijk.
Jij hebt steeds jouw grenzen verlegd en nog is het niet goed voor hem...
Geen zin in seks is heel vaak een teken dat er verder veel meer aan de hand, dit is bij jullie wel duidelijk.
Jij hebt steeds jouw grenzen verlegd en nog is het niet goed voor hem...
woensdag 24 augustus 2011 om 19:28
@bootje: nav jouw punten lees ik inderdaad dat je zelfvertrouwen gedaald is tot het nulpunt. Ik denk dat het heel goed is om op korte termijn hulp te zoeken waarbij je dit weer terugkrijgt zodat je een keuze vanuit een sterke bootje kan maken. Ik denk dat, zoals de zaken er nu voor staan, hij heel veel invloed heeft op jou en jouw keuze en het een knipperlichtrelatie wordt omdat je bang bent dat je het zonder hem niet redt. Je zelfvertrouwen is namelijk weg.