Relaties
alle pijlers
Help! Weet het echt niet meer..
woensdag 24 augustus 2011 om 18:30
Dames,
Lees al een tijdje mee en besloot me vandaag aan te melden. Graag plaats ik ook meteen een berichtje.
Ik zit met een behoorlijk dilemma. Ik ben al ruim 8 jaar samen met mijn vriend. In die jaren hebben we samen veel meegemaakt en zijn we natuurlijk beide veranderd. Nu staan we op het punt om te besluiten om samen of alleen verder te gaan. Dit is echter een van de moeilijkste beslissingen die ik ooit heb moeten nemen.. Ik ben benieuwd naar jullie objectieve mening.
Even wat achtergrondinformatie:
Mijn vriend is een paar jaar ouder. Dat betekende dat hij alles al op orde had toen ik hem leerde kennen (goede baan, eigen huis, auto etc.). Ik ben echter pas 2 jaar geleden afgestudeerd en was tot die tijd een typische student zonder eigen huis of auto en met een bijbaantje. Mijn vriend is een hele lieve, gulle, geduldige en sociale man. Hij kan goed overweg met mijn familie en vrienden, heeft veel geduld met mij gehad toen het een tijd psychisch niet zo lekker ging, raapt me van de grond als ik het even niet meer zie zitten, we kunnen samen lachen etc. Tot zover niks aan de hand, de ideale schoonzoon.
Hij heeft echter ook een andere kant. Hij is ontzettend dominant, wil het liefste alles zelf bepalen. Dat gaat van de manier waarop de keukenkastjes worden ingedeeld tot echt belangrijke dingen; hij wilde perse niet dat ik op kamers ging wonen tijdens mijn studie (want waarom wilde ik liever ergens anders zijn dan bij hem), wilde niet dat ik een project van 12 weken in het buitenland ging doen (terwijl dit een van mijn dromen was), altijd discussies over mijn bijbaantjes in de horeca (want vaak laat thuis terwijl hij de volgende dag vroeg op moest), zei een week voor mijn afstuderen dat hij toch liever had dat ik een kantoorbaan ging zoeken (terwijl dat niet eens in de richting komt van mijn studie), ik was te ambitieus met mijn studie, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Feit is dat ik mezelf de afgelopen jaar veel heb laten ontzeggen. Toegegeven; daar was ik zelf bij.
Daarnaast is zijn stapgedrag nogal vaak onderdeel van discussie. Zodra hij gedronken heeft, heeft hij zichzelf slecht in de hand. Is vaak de hele avond/nacht niet bereikbaar, komt vervelend thuis en vertoont daarbij vaak agressieve trekjes (scheld me uit, gooit met spullen of slaat tegen de muur). Hele avonden heb ik wakker gelegen omdat ik geen idee had waar hij uithing of met wie, of zat ik te wachten omdat meneer 'met een half uurtje wel thuis zou zijn'.
Helaas is het (veel) meer dan eens voorgekomen dat hij me uitschold. Voor dingen die ik hier niet ga herhalen maar laat ik zeggen dat hij zo nooit tegen zijn moeder zou praten.
Daar komt bij dat ik met hem niet kan praten over zijn gedrag. Hij gaat altijd meteen in de verdediging, draait alles om en is net een klein kind als het aankomt op het voeren van discussies.
Samenvattend; ik heb te vaak mijn grenzen verlegd en zijn gedrag (na een paar dagen boos te zijn) uiteindelijk geaccepteerd. Ik ben de laatste tijd heel erg onzeker, mijn eigenwaarde ligt ergens onder het vriespunt. Ik ben bang dat dit voor een (groot) gedeelte te maken heeft met mijn relatie. Ook mijn werk lijdt hieronder.
Punt waar het nu op stuk dreigt te lopen is de seks. Eigenlijk gaat dat al een hele tijd niet zo lekker. Ik wil (bijna) niet meer en hij heeft daar veel verdriet van. Dat doet mij ook pijn, omdat ik hem niet kan geven wat hij wil. Hij heeft vorige week gezegd dat we 2 opties hebben; of we stoppen ermee of we gaan hulp zoeken. Hulp die in zijn ogen in eerste instantie voor mij bedoeld is. Ik begin me echter steeds meer af te vragen of mijn gebrek aan zin niet te wijten is aan de relatie en alle dingen waar hij mij zo'n pijn mee heeft gedaan. Ik twijfel ontzettend over wat ik nu moet doen. Vriendinnen geven allemaal aan dat ik bij hem weg moet gaan, maar dat is makkelijk gezegd. Zodra ik in zijn armen lig vergeet ik alle argumenten om weg te gaan, dat gaat een paar weken goed totdat we weer op hetzelfde punt belanden of hij me weer pijn doet. Vraag me af of het niet verstandiger is om in mijn eentje hulp te zoeken om mijn eigenwaarde en zelfvertrouwen weer een beetje op te krikken en erachter te komen wat ik nu eigenlijk wil, om te voorkomen dat dit me in een eventuele volgende relatie weer gebeurd.
Pff het is een heel verhaal geworden. Ik vind het zo moeilijk om een beslissing te nemen.. Ik kijk uit naar jullie kijk op deze situatie.
Bo.
Lees al een tijdje mee en besloot me vandaag aan te melden. Graag plaats ik ook meteen een berichtje.
Ik zit met een behoorlijk dilemma. Ik ben al ruim 8 jaar samen met mijn vriend. In die jaren hebben we samen veel meegemaakt en zijn we natuurlijk beide veranderd. Nu staan we op het punt om te besluiten om samen of alleen verder te gaan. Dit is echter een van de moeilijkste beslissingen die ik ooit heb moeten nemen.. Ik ben benieuwd naar jullie objectieve mening.
Even wat achtergrondinformatie:
Mijn vriend is een paar jaar ouder. Dat betekende dat hij alles al op orde had toen ik hem leerde kennen (goede baan, eigen huis, auto etc.). Ik ben echter pas 2 jaar geleden afgestudeerd en was tot die tijd een typische student zonder eigen huis of auto en met een bijbaantje. Mijn vriend is een hele lieve, gulle, geduldige en sociale man. Hij kan goed overweg met mijn familie en vrienden, heeft veel geduld met mij gehad toen het een tijd psychisch niet zo lekker ging, raapt me van de grond als ik het even niet meer zie zitten, we kunnen samen lachen etc. Tot zover niks aan de hand, de ideale schoonzoon.
Hij heeft echter ook een andere kant. Hij is ontzettend dominant, wil het liefste alles zelf bepalen. Dat gaat van de manier waarop de keukenkastjes worden ingedeeld tot echt belangrijke dingen; hij wilde perse niet dat ik op kamers ging wonen tijdens mijn studie (want waarom wilde ik liever ergens anders zijn dan bij hem), wilde niet dat ik een project van 12 weken in het buitenland ging doen (terwijl dit een van mijn dromen was), altijd discussies over mijn bijbaantjes in de horeca (want vaak laat thuis terwijl hij de volgende dag vroeg op moest), zei een week voor mijn afstuderen dat hij toch liever had dat ik een kantoorbaan ging zoeken (terwijl dat niet eens in de richting komt van mijn studie), ik was te ambitieus met mijn studie, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Feit is dat ik mezelf de afgelopen jaar veel heb laten ontzeggen. Toegegeven; daar was ik zelf bij.
Daarnaast is zijn stapgedrag nogal vaak onderdeel van discussie. Zodra hij gedronken heeft, heeft hij zichzelf slecht in de hand. Is vaak de hele avond/nacht niet bereikbaar, komt vervelend thuis en vertoont daarbij vaak agressieve trekjes (scheld me uit, gooit met spullen of slaat tegen de muur). Hele avonden heb ik wakker gelegen omdat ik geen idee had waar hij uithing of met wie, of zat ik te wachten omdat meneer 'met een half uurtje wel thuis zou zijn'.
Helaas is het (veel) meer dan eens voorgekomen dat hij me uitschold. Voor dingen die ik hier niet ga herhalen maar laat ik zeggen dat hij zo nooit tegen zijn moeder zou praten.
Daar komt bij dat ik met hem niet kan praten over zijn gedrag. Hij gaat altijd meteen in de verdediging, draait alles om en is net een klein kind als het aankomt op het voeren van discussies.
Samenvattend; ik heb te vaak mijn grenzen verlegd en zijn gedrag (na een paar dagen boos te zijn) uiteindelijk geaccepteerd. Ik ben de laatste tijd heel erg onzeker, mijn eigenwaarde ligt ergens onder het vriespunt. Ik ben bang dat dit voor een (groot) gedeelte te maken heeft met mijn relatie. Ook mijn werk lijdt hieronder.
Punt waar het nu op stuk dreigt te lopen is de seks. Eigenlijk gaat dat al een hele tijd niet zo lekker. Ik wil (bijna) niet meer en hij heeft daar veel verdriet van. Dat doet mij ook pijn, omdat ik hem niet kan geven wat hij wil. Hij heeft vorige week gezegd dat we 2 opties hebben; of we stoppen ermee of we gaan hulp zoeken. Hulp die in zijn ogen in eerste instantie voor mij bedoeld is. Ik begin me echter steeds meer af te vragen of mijn gebrek aan zin niet te wijten is aan de relatie en alle dingen waar hij mij zo'n pijn mee heeft gedaan. Ik twijfel ontzettend over wat ik nu moet doen. Vriendinnen geven allemaal aan dat ik bij hem weg moet gaan, maar dat is makkelijk gezegd. Zodra ik in zijn armen lig vergeet ik alle argumenten om weg te gaan, dat gaat een paar weken goed totdat we weer op hetzelfde punt belanden of hij me weer pijn doet. Vraag me af of het niet verstandiger is om in mijn eentje hulp te zoeken om mijn eigenwaarde en zelfvertrouwen weer een beetje op te krikken en erachter te komen wat ik nu eigenlijk wil, om te voorkomen dat dit me in een eventuele volgende relatie weer gebeurd.
Pff het is een heel verhaal geworden. Ik vind het zo moeilijk om een beslissing te nemen.. Ik kijk uit naar jullie kijk op deze situatie.
Bo.
woensdag 24 augustus 2011 om 19:30
- Het is niet waar dat het incidenten zijn!
Het is een patroon: it happend before en zolang je het accepteert zal het wederom gebeuren, zeker als het al een patroon is geworden.
- Je weet misschien niet wat je zelf wil precies, maar je weet toch wel wat je NIET wilt?
- TUURLIJK kan jij je leven alleen leven! Waar een wil is, is een weg! (En wie niet wil , die moet weg zei een kennis bij mij altijd )
- De eerste relatie die je moet gaan herstellen is met jezelf. Dan komt er meer vertrouwen (zelfvertrouwen) en dan uiteindelijk ook meer het vertrouwen in de toekomst en een evt. nieuwe relatie. Maar dat komt vanzelf. First things, first! Dat je dat nu al somber inziet, is al een teken dat je zelfvetrouwen behoorlijk is aangetast!
Het is een patroon: it happend before en zolang je het accepteert zal het wederom gebeuren, zeker als het al een patroon is geworden.
- Je weet misschien niet wat je zelf wil precies, maar je weet toch wel wat je NIET wilt?
- TUURLIJK kan jij je leven alleen leven! Waar een wil is, is een weg! (En wie niet wil , die moet weg zei een kennis bij mij altijd )
- De eerste relatie die je moet gaan herstellen is met jezelf. Dan komt er meer vertrouwen (zelfvertrouwen) en dan uiteindelijk ook meer het vertrouwen in de toekomst en een evt. nieuwe relatie. Maar dat komt vanzelf. First things, first! Dat je dat nu al somber inziet, is al een teken dat je zelfvetrouwen behoorlijk is aangetast!
woensdag 24 augustus 2011 om 19:31
quote:bootje001 schreef op 24 augustus 2011 @ 19:23:
[...]
Ik twijfel over een toekomst met hem omdat:
- ik bang ben dat ik mijn eigen dromen niet waar kan maken
- ik niet wil dat mijn kinderen zien dat papa mama uitscheld voor teringwijf of erger
- ik mijn zelfvertrouwen terug wil
- ik ben bang dat we niet gelijkwaardig zijn
Ik twijfel of de relatie beëindigen goed is omdat:
- alle bovenstaande zaken incidenten zijn, geen dagelijkse gang van zaken
- ik heel veel van hem houdt
- ik geen idee heb wat ik nou eigenlijk zelf wil
- ik niet weet of ik mijn leven wel alleen kan leven
- ik niet weet of er wel iemand anders is voor mij..
@ iedereen: ben zo blij dat jullie allemaal reageren! Dit gaat mij zeker helpen om de beslissing te nemen..
Ik ben van mening dat de redenen om de relatie wel te verbreken, stukken zwaarder wegen dan der redenen om bij hem te blijven.
Ik hoop dat jij dit ook tzt zo ziet.
[...]
Ik twijfel over een toekomst met hem omdat:
- ik bang ben dat ik mijn eigen dromen niet waar kan maken
- ik niet wil dat mijn kinderen zien dat papa mama uitscheld voor teringwijf of erger
- ik mijn zelfvertrouwen terug wil
- ik ben bang dat we niet gelijkwaardig zijn
Ik twijfel of de relatie beëindigen goed is omdat:
- alle bovenstaande zaken incidenten zijn, geen dagelijkse gang van zaken
- ik heel veel van hem houdt
- ik geen idee heb wat ik nou eigenlijk zelf wil
- ik niet weet of ik mijn leven wel alleen kan leven
- ik niet weet of er wel iemand anders is voor mij..
@ iedereen: ben zo blij dat jullie allemaal reageren! Dit gaat mij zeker helpen om de beslissing te nemen..
Ik ben van mening dat de redenen om de relatie wel te verbreken, stukken zwaarder wegen dan der redenen om bij hem te blijven.
Ik hoop dat jij dit ook tzt zo ziet.
woensdag 24 augustus 2011 om 19:35
Heb niet alles gelezen maar mijn advies;) Ik zou luisteren naar je vriend en idd hulp gaan zoeken voor jezelf! Uit die therapie gaat namelijk blijken dat je niet gelukkig bent in je relatie, wordt je mentaal sterker en kan het je helpen om wel die stap te (durven) zetten om bij hem weg te gaan. Sterkte met je beslissing!
woensdag 24 augustus 2011 om 19:36
Je bent al 8 jaar met hem samen en het is zijn huis en het zijn zijn spullen? Heb jij geen eigen spullen dan? Begin eens met stappen te zetten, dan zul je merken dat het veel minder eng is dan je denkt, je bent nu bang voor het onbekende. Schrijf je als de sodemieter in bij een woningbouwvereniging, laat je door je huisarts doorverwijzen naar een goede therapeut en regel zoveel mogelijk praktische zaken. Gaandeweg zul je meer vertrouwen krijgen, echt waar!
woensdag 24 augustus 2011 om 19:37
quote:liselore schreef op 24 augustus 2011 @ 19:27:
bootje, durf je de beslissing al te nemen?
Ik weet niet hoe.. Wat moet ik in hemelsnaam tegen hem zeggen.. Hij heeft vorige week gezegd er alles aan te willen doen en dan geef ik het op..
Aan de andere kant weet ik ook niet hoe we hieruit moeten komen. Begin er steeds meer van te balen dat ik mijn kans niet heb gegrepen toen het kon. Nu ben ik afgestudeerd en heb ik een redelijk goede functie. Nu gaan reizen o.i.d. betekent baan opzeggen. Aan de andere kant lijkt het me wel leuk om eindelijk iets voor mezelf te helpen en een huisje in te richten. Maar dat is een toekomstdroom want voor nu sta ik straks op straat met 2 koffers en zonder geld :s
bootje, durf je de beslissing al te nemen?
Ik weet niet hoe.. Wat moet ik in hemelsnaam tegen hem zeggen.. Hij heeft vorige week gezegd er alles aan te willen doen en dan geef ik het op..
Aan de andere kant weet ik ook niet hoe we hieruit moeten komen. Begin er steeds meer van te balen dat ik mijn kans niet heb gegrepen toen het kon. Nu ben ik afgestudeerd en heb ik een redelijk goede functie. Nu gaan reizen o.i.d. betekent baan opzeggen. Aan de andere kant lijkt het me wel leuk om eindelijk iets voor mezelf te helpen en een huisje in te richten. Maar dat is een toekomstdroom want voor nu sta ik straks op straat met 2 koffers en zonder geld :s
woensdag 24 augustus 2011 om 19:37
quote:bootje001 schreef op 24 augustus 2011 @ 19:23:
[...]
Ik twijfel over een toekomst met hem omdat:
- ik bang ben dat ik mijn eigen dromen niet waar kan maken
- ik niet wil dat mijn kinderen zien dat papa mama uitscheld voor teringwijf of erger
- ik mijn zelfvertrouwen terug wil
- ik ben bang dat we niet gelijkwaardig zijn
Ik twijfel of de relatie beëindigen goed is omdat:
- alle bovenstaande zaken incidenten zijn, geen dagelijkse gang van zaken
- ik heel veel van hem houdt, doet pijn, gaat over en je gaat inzien dat je te weinig van jezelf hield.
- ik geen idee heb wat ik nou eigenlijk zelf wil, zie bovenstaand lijstje dát wil je niet
- ik niet weet of ik mijn leven wel alleen kan leven, waarom zou jij dat niet kunnen? Tuurlijk kan jij dat, je bent toch een volwassen vrouw? Er zijn legio vrouwen die het helemaal prima regelen zonder partner
- ik niet weet of er wel iemand anders is voor mij.., tja.... dat hoop ik wel voor je, maar je wilt toch niet bij iemand blijven , zie bovenstaand lijstje omdat je anders niemand hebt?
@ iedereen: ben zo blij dat jullie allemaal reageren! Dit gaat mij zeker helpen om de beslissing te nemen..
[...]
Ik twijfel over een toekomst met hem omdat:
- ik bang ben dat ik mijn eigen dromen niet waar kan maken
- ik niet wil dat mijn kinderen zien dat papa mama uitscheld voor teringwijf of erger
- ik mijn zelfvertrouwen terug wil
- ik ben bang dat we niet gelijkwaardig zijn
Ik twijfel of de relatie beëindigen goed is omdat:
- alle bovenstaande zaken incidenten zijn, geen dagelijkse gang van zaken
- ik heel veel van hem houdt, doet pijn, gaat over en je gaat inzien dat je te weinig van jezelf hield.
- ik geen idee heb wat ik nou eigenlijk zelf wil, zie bovenstaand lijstje dát wil je niet
- ik niet weet of ik mijn leven wel alleen kan leven, waarom zou jij dat niet kunnen? Tuurlijk kan jij dat, je bent toch een volwassen vrouw? Er zijn legio vrouwen die het helemaal prima regelen zonder partner
- ik niet weet of er wel iemand anders is voor mij.., tja.... dat hoop ik wel voor je, maar je wilt toch niet bij iemand blijven , zie bovenstaand lijstje omdat je anders niemand hebt?
@ iedereen: ben zo blij dat jullie allemaal reageren! Dit gaat mij zeker helpen om de beslissing te nemen..
woensdag 24 augustus 2011 om 19:41
quote:bootje001 schreef op 24 augustus 2011 @ 19:37:
[...]
Ik weet niet hoe.. Wat moet ik in hemelsnaam tegen hem zeggen.. Hij heeft vorige week gezegd er alles aan te willen doen en dan geef ik het op..
Aan de andere kant weet ik ook niet hoe we hieruit moeten komen. Begin er steeds meer van te balen dat ik mijn kans niet heb gegrepen toen het kon. Nu ben ik afgestudeerd en heb ik een redelijk goede functie. Nu gaan reizen o.i.d. betekent baan opzeggen. Aan de andere kant lijkt het me wel leuk om eindelijk iets voor mezelf te helpen en een huisje in te richten. Maar dat is een toekomstdroom want voor nu sta ik straks op straat met 2 koffers en zonder geld :s
Dat je niet jer geen toekomst in ziet?
je weet wat je hebt en daar wordt je niet blij van, je hebt een beeld van de toekomst en dat maakt je niet gelukkig.
In de afgelopen acht jaar is er steeds een beetje bootje gekrompen. En je vind het nu tijd om tot bloei te komen en je kansen te grijpen en je hebt niet het idee dat het binnen deze relatie kan. In plaats van ondersteunen wordt je geremd en daarom is het tijd dat jullie wegen scheiden.
zoiets? Maar dan in je eigen woorden
[...]
Ik weet niet hoe.. Wat moet ik in hemelsnaam tegen hem zeggen.. Hij heeft vorige week gezegd er alles aan te willen doen en dan geef ik het op..
Aan de andere kant weet ik ook niet hoe we hieruit moeten komen. Begin er steeds meer van te balen dat ik mijn kans niet heb gegrepen toen het kon. Nu ben ik afgestudeerd en heb ik een redelijk goede functie. Nu gaan reizen o.i.d. betekent baan opzeggen. Aan de andere kant lijkt het me wel leuk om eindelijk iets voor mezelf te helpen en een huisje in te richten. Maar dat is een toekomstdroom want voor nu sta ik straks op straat met 2 koffers en zonder geld :s
Dat je niet jer geen toekomst in ziet?
je weet wat je hebt en daar wordt je niet blij van, je hebt een beeld van de toekomst en dat maakt je niet gelukkig.
In de afgelopen acht jaar is er steeds een beetje bootje gekrompen. En je vind het nu tijd om tot bloei te komen en je kansen te grijpen en je hebt niet het idee dat het binnen deze relatie kan. In plaats van ondersteunen wordt je geremd en daarom is het tijd dat jullie wegen scheiden.
zoiets? Maar dan in je eigen woorden
woensdag 24 augustus 2011 om 19:42
Het is ook heel moeilijk om die keuze te maken, 8 jaar is een lange tijd. Je bent bezig iets op te bouwen en je wil dat goed hebben. Je hebt je volledig ingezet voor je relatie en als dat stuk dreigt te lopen probeer je het te redden. Je bent in die 8 jaar beste maatjes geworden en je hebt veel samen waardoor de stap groter is dan wanneer je net een jaartje samen bent met iemand, 8 jaar gooi je niet zomaar weg, voelde het maar zo makkelijk om ermee te stoppen. Het zijn namelijk momenten dat je overtuigd bent dat je weg wilt en als het dan weer leuk is schijnt je systeem dat waarschijnlijk weer te vergeten waardoor je heel erg twijfelt wat je wilt. want de ene dag vind je het geweldig, alles gaat goed komen, we hebben het leuk, wij worden samen oud bla bla bla en dan de volgende dag irriteer je je dood en weet je zeker, hier wil ik niet mee door gaan. Maar ja.. als de volgende dag weer goed is, weet je het ook echt niet meer. Ik denk dat je het nooit zult weten... hoe moeilijk het is moet je toch een besluit nemen, maar zoals eerder gezegd, je zult inderdaad hulp moeten zoeken, niet voor hem maar voor jezelf, laat niet meer over je heen lopen, treed op en pik niet alles meer.. en als hij dat niet aan kan,, dan kan hij er nog altijd een punt achter zetten, Maar je verdiend het niet om zo behandeld te worden, niemand verdiend dat.
woensdag 24 augustus 2011 om 19:44
quote:bootje001 schreef op 24 augustus 2011 @ 19:37:
[...]
Ik weet niet hoe.. Wat moet ik in hemelsnaam tegen hem zeggen.. Hij heeft vorige week gezegd er alles aan te willen doen en dan geef ik het op..
Aan de andere kant weet ik ook niet hoe we hieruit moeten komen. Begin er steeds meer van te balen dat ik mijn kans niet heb gegrepen toen het kon. Nu ben ik afgestudeerd en heb ik een redelijk goede functie. Nu gaan reizen o.i.d. betekent baan opzeggen. Aan de andere kant lijkt het me wel leuk om eindelijk iets voor mezelf te helpen en een huisje in te richten. Maar dat is een toekomstdroom want voor nu sta ik straks op straat met 2 koffers en zonder geld :sHij wil er alles aan doen? Hij wil dat jij in therapie gaat. Dan doe jij er alles aan, niet hij. Heb je hem al voorgesteld om samen in therapie te gaan?
[...]
Ik weet niet hoe.. Wat moet ik in hemelsnaam tegen hem zeggen.. Hij heeft vorige week gezegd er alles aan te willen doen en dan geef ik het op..
Aan de andere kant weet ik ook niet hoe we hieruit moeten komen. Begin er steeds meer van te balen dat ik mijn kans niet heb gegrepen toen het kon. Nu ben ik afgestudeerd en heb ik een redelijk goede functie. Nu gaan reizen o.i.d. betekent baan opzeggen. Aan de andere kant lijkt het me wel leuk om eindelijk iets voor mezelf te helpen en een huisje in te richten. Maar dat is een toekomstdroom want voor nu sta ik straks op straat met 2 koffers en zonder geld :sHij wil er alles aan doen? Hij wil dat jij in therapie gaat. Dan doe jij er alles aan, niet hij. Heb je hem al voorgesteld om samen in therapie te gaan?
woensdag 24 augustus 2011 om 19:45
quote:bootje001 schreef op 24 augustus 2011 @ 19:37:
[...]
Ik weet niet hoe.. Wat moet ik in hemelsnaam tegen hem zeggen.. Hij heeft vorige week gezegd er alles aan te willen doen en dan geef ik het op..
Aan de andere kant weet ik ook niet hoe we hieruit moeten komen. Begin er steeds meer van te balen dat ik mijn kans niet heb gegrepen toen het kon. Nu ben ik afgestudeerd en heb ik een redelijk goede functie. Nu gaan reizen o.i.d. betekent baan opzeggen. Aan de andere kant lijkt het me wel leuk om eindelijk iets voor mezelf te helpen en een huisje in te richten. Maar dat is een toekomstdroom want voor nu sta ik straks op straat met 2 koffers en zonder geld :s
Nou en?
Dan sta je straks met twee koffers zonder geld op straat.
Dat is beter dan over tien jaar in een huwelijk waarin jouw mening en jouw gevoelens en wensen niets waard zijn. En waar - erger misschien nog - kinderen zijn die horen dat hun moeder uitgescholden wordt.
[...]
Ik weet niet hoe.. Wat moet ik in hemelsnaam tegen hem zeggen.. Hij heeft vorige week gezegd er alles aan te willen doen en dan geef ik het op..
Aan de andere kant weet ik ook niet hoe we hieruit moeten komen. Begin er steeds meer van te balen dat ik mijn kans niet heb gegrepen toen het kon. Nu ben ik afgestudeerd en heb ik een redelijk goede functie. Nu gaan reizen o.i.d. betekent baan opzeggen. Aan de andere kant lijkt het me wel leuk om eindelijk iets voor mezelf te helpen en een huisje in te richten. Maar dat is een toekomstdroom want voor nu sta ik straks op straat met 2 koffers en zonder geld :s
Nou en?
Dan sta je straks met twee koffers zonder geld op straat.
Dat is beter dan over tien jaar in een huwelijk waarin jouw mening en jouw gevoelens en wensen niets waard zijn. En waar - erger misschien nog - kinderen zijn die horen dat hun moeder uitgescholden wordt.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
woensdag 24 augustus 2011 om 19:46
woensdag 24 augustus 2011 om 19:48
quote:EvyBlissy schreef op 24 augustus 2011 @ 19:45:
[...]
Dat is beter dan over tien jaar in een huwelijk waarin jouw mening en jouw gevoelens en wensen niets waard zijn. En waar - erger misschien nog - kinderen zijn die horen dat hun moeder uitgescholden wordt.
Daar dacht ik dus net ook al aan... Ik krijg hier echt een naar gevoel van meis, je kan zo'n mooi leven tegemoet gaan. Een vriend moet je steunen, niet je dromen afnemen
!
[...]
Dat is beter dan over tien jaar in een huwelijk waarin jouw mening en jouw gevoelens en wensen niets waard zijn. En waar - erger misschien nog - kinderen zijn die horen dat hun moeder uitgescholden wordt.
Daar dacht ik dus net ook al aan... Ik krijg hier echt een naar gevoel van meis, je kan zo'n mooi leven tegemoet gaan. Een vriend moet je steunen, niet je dromen afnemen
!
woensdag 24 augustus 2011 om 19:49
Natuurlijk kun je dat zeggen. Want je geeft niet op. Je gaat nu voor het eerst echt voor jezelf vechten.
Je kan toch aangeven dat je wilde gaan voor een beeld van jullie samen. Een beeld dat gezien het verleden en de huidige situatie gewoonweg niet realistisch is.
Dus waar ga je dan nog voor? Als je kijkt naar de dingen die je wil, past hij daar niet tussen.
Dat is niet opgeven, maar realistisch zijn.
Als hij denkt toch in dat plaatje te passen, dan is hij degene die aan zichzelf en de omgang met jou moet werken. En geen woorden, maar daden.
Je kan toch aangeven dat je wilde gaan voor een beeld van jullie samen. Een beeld dat gezien het verleden en de huidige situatie gewoonweg niet realistisch is.
Dus waar ga je dan nog voor? Als je kijkt naar de dingen die je wil, past hij daar niet tussen.
Dat is niet opgeven, maar realistisch zijn.
Als hij denkt toch in dat plaatje te passen, dan is hij degene die aan zichzelf en de omgang met jou moet werken. En geen woorden, maar daden.
woensdag 24 augustus 2011 om 19:51
Ik vind ook het lijstje met redenen om met de relatie te kappen zwaarder wegen dan om ermee door te gaan. Je hebt nu al een aantal dromen voor hem laten varen, zoals naar het buitenland gaan. Je hebt vast nog meer dromen. Wil je die ook laten varen, zodat je later terugkijkt vol met spijt vanwege de dingen die je allemaal niet hebt gedaan?
woensdag 24 augustus 2011 om 20:07
TO: herkenning alom. Heb in soortgelijke relatie gezeten, en herken je (dubbele)gevoelens.
Misschien heb je iets aan de site www.verbalabuse.com
Want dat is het, meid: als hij je uitscheld, je weerhoudt van dingen te doen die jij wilt in je leven, en je het gevoel geeft dat de staat van jullie relatie jouw verantwoordelijkheid is (hij vindt dat JIJ hulp nodig hebt), dan is dat mishandeling (verbaal en emotioneel).
En dat je geen zin hebt in seks, is LOGISCH. Hoe vertrouwd voel je je bij iemand die je bij vlagen gewoon uitscheld en bij wie je op eieren moet lopen in ieder geval een deel van jullie tijd samen.
Ik heb ook veel aan de boeken van Patricia Evans gehad (zie bovengenoemde website van haar). Het is na een tijd namelijk heel moeilijk - is MIJN ervaring - om nog te weten wat 'normaal' is, en vooral wat je VERDIENT in een relatie.
Zoals iemand al schreef: hij is op zoek naar macht. Hij zoekt niet naar wederzijdsheid, begrip.
Hoe voel je je bij hem over het algemeen? Geborgen? Veilig? Hecht hij waarde aan jouw gevoelens? Kent hij je: weet hij bijvoorbeeld wat je dromen zijn, en je angsten? Is hij geinteresseerd in je?
En wat zegt zijn gedrag over jou als persoon?
Niks! HIJ doet die dingen - hij HOEFT niet tegen je te schelden, hij is een volwassen man en zou ook een andere manier kunnen kiezen - ALS hem dat evenveel opleverde. Maar dit levert hem meer op. Dus zal hij het blijven doen.
Dit soort gedrag verbeterd helaas niet vanzelf. Soms lijkt hij je vast en zeker heel erg te begrijpen, denk ik? Of niet? En dan, ben je misschien weer flabberghasted, hoe weinig hij heeft begrepen van jou?
Dat gevoel had ik in ieder geval....
Hoewel elke situatie anders is heb ik 2 tips:
1) educate yourself: wat is er aan de hand? Hoe voel JIJ je erbij?
2) doe dingen voor jou: ga weer een middag naar de stad als je dat vroeger graag deed, lekker met vriendinnen een theetje drinken, of ga weer je oude hobby opppakken, trakteer jezelf op een lekker warme douche met nieuwe douchegel...
Kortom, doe iets fijns voor jezelf en zo vaak als je kunt. Het kunnen hele kleine dingen zijn....of maar paar minuten per dag. Wie weet geeft je dat het gevoel dat je de kracht hebt dat je het leven zonder hem mooi en van jou kunt maken. Met alle kleuren van de regenboog die JIJ wilt dat t heeft!
Lieverd, blijf bij dat stemmetje in jou dat zegt hoe je je voelt bij hem in plaats van je te richten op hoe hij zich voelt over jou of op hoe HIJ dingen die er gaande zijn in jullie relatie ervaart. Wat vindt jij ervan? Wat wil JIJ in een relatie, wat mis je nu?
Dikke kus, Misia
Misschien heb je iets aan de site www.verbalabuse.com
Want dat is het, meid: als hij je uitscheld, je weerhoudt van dingen te doen die jij wilt in je leven, en je het gevoel geeft dat de staat van jullie relatie jouw verantwoordelijkheid is (hij vindt dat JIJ hulp nodig hebt), dan is dat mishandeling (verbaal en emotioneel).
En dat je geen zin hebt in seks, is LOGISCH. Hoe vertrouwd voel je je bij iemand die je bij vlagen gewoon uitscheld en bij wie je op eieren moet lopen in ieder geval een deel van jullie tijd samen.
Ik heb ook veel aan de boeken van Patricia Evans gehad (zie bovengenoemde website van haar). Het is na een tijd namelijk heel moeilijk - is MIJN ervaring - om nog te weten wat 'normaal' is, en vooral wat je VERDIENT in een relatie.
Zoals iemand al schreef: hij is op zoek naar macht. Hij zoekt niet naar wederzijdsheid, begrip.
Hoe voel je je bij hem over het algemeen? Geborgen? Veilig? Hecht hij waarde aan jouw gevoelens? Kent hij je: weet hij bijvoorbeeld wat je dromen zijn, en je angsten? Is hij geinteresseerd in je?
En wat zegt zijn gedrag over jou als persoon?
Niks! HIJ doet die dingen - hij HOEFT niet tegen je te schelden, hij is een volwassen man en zou ook een andere manier kunnen kiezen - ALS hem dat evenveel opleverde. Maar dit levert hem meer op. Dus zal hij het blijven doen.
Dit soort gedrag verbeterd helaas niet vanzelf. Soms lijkt hij je vast en zeker heel erg te begrijpen, denk ik? Of niet? En dan, ben je misschien weer flabberghasted, hoe weinig hij heeft begrepen van jou?
Dat gevoel had ik in ieder geval....
Hoewel elke situatie anders is heb ik 2 tips:
1) educate yourself: wat is er aan de hand? Hoe voel JIJ je erbij?
2) doe dingen voor jou: ga weer een middag naar de stad als je dat vroeger graag deed, lekker met vriendinnen een theetje drinken, of ga weer je oude hobby opppakken, trakteer jezelf op een lekker warme douche met nieuwe douchegel...
Kortom, doe iets fijns voor jezelf en zo vaak als je kunt. Het kunnen hele kleine dingen zijn....of maar paar minuten per dag. Wie weet geeft je dat het gevoel dat je de kracht hebt dat je het leven zonder hem mooi en van jou kunt maken. Met alle kleuren van de regenboog die JIJ wilt dat t heeft!
Lieverd, blijf bij dat stemmetje in jou dat zegt hoe je je voelt bij hem in plaats van je te richten op hoe hij zich voelt over jou of op hoe HIJ dingen die er gaande zijn in jullie relatie ervaart. Wat vindt jij ervan? Wat wil JIJ in een relatie, wat mis je nu?
Dikke kus, Misia
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
woensdag 24 augustus 2011 om 20:10
Ik ben het met iedereen eens.
Als je je nu afvraagt hoe je jouw dromen toch nog kan verwezelijken, (nu je net een baan gevonden hebt etc), kan ik echt maar 1 ding zeggen. DUMP HEM! Jij bent veel meer waard dan deze hork. Mijn vriend voldoet aan het plaatje van jouw vriend, maar die stimuleert zaken/studie reisjes naar het buitenland, pakt de keukenkastjes in zoals hoe ik het makkelijk vind (slaat nergens op, hij kookt bijna altijd, maar hij vind mijn indeling wel veel prettiger), vond het juist goed dat we beide eerst apart op kamers hebben gezeten, vind mij na een avondje stappen altijd erg lief, zeker als ik niet mee ben geweest. Hij is wel makkelijker aggressief te krijgen als hij gedronken heeft, maar juist door mij, wordt hij rustiger en ik kan me niet voorstellen dat hij mij uit gaat lopen schelden, drank of geen drank. Als ik wel opmerkingen heb over zijn gedrag, luistert hij naar mijn verhaal en trekt hij zijn eigen conclusies (hij is het niet altijd met mij eens, maar een kijk van iemand anders is altijd een andere kijk). Het is een heel verhaal, maar die "lieve vriend van jou", daar zijn er veel meer van op de wereld. Ik weet zeker dat er meerdere in Nederland te vinden zijn, en nog een stuk leuker ook nog.
Niemand is perfect, maar jij verdient een betere vent.
Net als wat iemand eerder al zei: jouw lichaam wil hem niet meer, nu jouw verstand nog....
Als je je nu afvraagt hoe je jouw dromen toch nog kan verwezelijken, (nu je net een baan gevonden hebt etc), kan ik echt maar 1 ding zeggen. DUMP HEM! Jij bent veel meer waard dan deze hork. Mijn vriend voldoet aan het plaatje van jouw vriend, maar die stimuleert zaken/studie reisjes naar het buitenland, pakt de keukenkastjes in zoals hoe ik het makkelijk vind (slaat nergens op, hij kookt bijna altijd, maar hij vind mijn indeling wel veel prettiger), vond het juist goed dat we beide eerst apart op kamers hebben gezeten, vind mij na een avondje stappen altijd erg lief, zeker als ik niet mee ben geweest. Hij is wel makkelijker aggressief te krijgen als hij gedronken heeft, maar juist door mij, wordt hij rustiger en ik kan me niet voorstellen dat hij mij uit gaat lopen schelden, drank of geen drank. Als ik wel opmerkingen heb over zijn gedrag, luistert hij naar mijn verhaal en trekt hij zijn eigen conclusies (hij is het niet altijd met mij eens, maar een kijk van iemand anders is altijd een andere kijk). Het is een heel verhaal, maar die "lieve vriend van jou", daar zijn er veel meer van op de wereld. Ik weet zeker dat er meerdere in Nederland te vinden zijn, en nog een stuk leuker ook nog.
Niemand is perfect, maar jij verdient een betere vent.
Net als wat iemand eerder al zei: jouw lichaam wil hem niet meer, nu jouw verstand nog....