Relaties
alle pijlers
Het moet er gewoon even uit..
dinsdag 27 maart 2018 om 20:54
Hallo allemaal,
Zoals de titel het al zegt; het moet er gewoon even uit..
Ik ben een 30-jarige vrouw en inmiddels alweer 12 jaar samen met mijn partner. Wij hebben elkaar tijdens een vakantie ontmoet en zijn sindsdien eigenlijk onafscheidelijk.
In het begin was het, zoals gewoonlijk als je smoorverliefd op elkaar bent, fantastisch. Ik had me nog nooit zo geliefd gevoelt en begon al vrij snel te denken dat dit weleens de ware zou kunnen zijn..
En dan gaat de glans eraf, rol je van de ene in de andere ruzie die (naar mijn mening) vaak erg overtrokken zijn. Ik kan werkelijk niets goed doen in zijn ogen en dat word ook goed duidelijk gemaakt. Van scheldpartijen is hij ook niet vies.
In het begin ging ik vaak tegen hem in en stonden we uiteindelijk ordinair te schreeuwen tegen elkaar en waren we het punt waar het in eerste instantie om draaide allang voorbij en waren we voornamelijk beschuldigingen naar elkaar aan het gooien (jij doet dit, jij moet eens wat vaker.., jij doet nooit..) heel slecht, ik weet het. Maar ik kon mij op zulke momenten ook niet meer beheersen en er zijn tijden geweest dat we úren aan het bakkeleien waren.
Tegenwoordig geef ik hem vaak maar gelijk,omdat ik gewoon geen zin meer heb in al het gedoe om het probleem heen. Zoals ik al aangaf ben ik altijd het probleem, ik doe iets fout, zie hem niet staan, heb meer aandacht voor andere dingen (werk, huishouden en tv) dan voor hem. Terwijl in mijn ogen hij zichzelf totaal afsluit (door bijvoorbeeld te gaan computeren) en mij daarmee afstoot.
Ik weet af en toe ook niet meer waar ik moet beginnen. Ik kan denken dat het goed gaat, terwijl hij zich dan dagen op zit te vreten over bepaalde dingen en dan barst (voor mij) ineens de bom. Ik word er zo langzamerhand gek van. Ik hou nog steeds wel van hem maar we lijken het slechtste in elkaar naar boven te halen..
Zoals de titel het al zegt; het moet er gewoon even uit..
Ik ben een 30-jarige vrouw en inmiddels alweer 12 jaar samen met mijn partner. Wij hebben elkaar tijdens een vakantie ontmoet en zijn sindsdien eigenlijk onafscheidelijk.
In het begin was het, zoals gewoonlijk als je smoorverliefd op elkaar bent, fantastisch. Ik had me nog nooit zo geliefd gevoelt en begon al vrij snel te denken dat dit weleens de ware zou kunnen zijn..
En dan gaat de glans eraf, rol je van de ene in de andere ruzie die (naar mijn mening) vaak erg overtrokken zijn. Ik kan werkelijk niets goed doen in zijn ogen en dat word ook goed duidelijk gemaakt. Van scheldpartijen is hij ook niet vies.
In het begin ging ik vaak tegen hem in en stonden we uiteindelijk ordinair te schreeuwen tegen elkaar en waren we het punt waar het in eerste instantie om draaide allang voorbij en waren we voornamelijk beschuldigingen naar elkaar aan het gooien (jij doet dit, jij moet eens wat vaker.., jij doet nooit..) heel slecht, ik weet het. Maar ik kon mij op zulke momenten ook niet meer beheersen en er zijn tijden geweest dat we úren aan het bakkeleien waren.
Tegenwoordig geef ik hem vaak maar gelijk,omdat ik gewoon geen zin meer heb in al het gedoe om het probleem heen. Zoals ik al aangaf ben ik altijd het probleem, ik doe iets fout, zie hem niet staan, heb meer aandacht voor andere dingen (werk, huishouden en tv) dan voor hem. Terwijl in mijn ogen hij zichzelf totaal afsluit (door bijvoorbeeld te gaan computeren) en mij daarmee afstoot.
Ik weet af en toe ook niet meer waar ik moet beginnen. Ik kan denken dat het goed gaat, terwijl hij zich dan dagen op zit te vreten over bepaalde dingen en dan barst (voor mij) ineens de bom. Ik word er zo langzamerhand gek van. Ik hou nog steeds wel van hem maar we lijken het slechtste in elkaar naar boven te halen..
dinsdag 27 maart 2018 om 21:03
dinsdag 27 maart 2018 om 21:06
Dat was ook wel erg kort door de bocht uitgelegd, je krijgt natuurlijk niet zomaar ruzie, er zijn veel dingen gebeurd, ook in onze directe omgeving waar wij bij betrokken worden en wat je ook maar weer moet verwerken.. We hebben over het meeste ook wel gepraat maar hij lijkt het niet af te kunnen (of misschien wel willen) sluiten.
dinsdag 27 maart 2018 om 21:07
dinsdag 27 maart 2018 om 21:07
dinsdag 27 maart 2018 om 21:10
Daar heb je een punt.. Ik denk inmiddels ook vaak "alwéér.." als er weer iets is.. En in zijn ogen is het natuurlijk geen gezeur want ik kwets/irriteer/watdanook hem
dinsdag 27 maart 2018 om 21:11
Meestal als je in zo’n patroon komt , kom je hier niet zomaar meer uit. Schijnbaar triggeren jullie iets negatiefs in elkaar. Waarom wil je bij elkaar blijven? Een relatie moet iets toevoegen toch? geen gevecht zijn. Soms moet je loslaten , uit de bestaande patronen los wrikken en verder gaan.
anoniem_366979 wijzigde dit bericht op 27-03-2018 21:12
Reden: Foutje
Reden: Foutje
0.51% gewijzigd
dinsdag 27 maart 2018 om 21:20
Vindt dat iedereen hier wel erg makkelijk zegt dat je er een eind aan moet maken en abrupt moet stoppen. Als je 12 jaar een relatie hebt is dat niet zo makkelijk. Ik zou eens een keer goed gaan praten en duidelijk maken wat je graag anders zou willen. Probeer hem ook in te laten zien dat bepaalde dingen die hij doet niet goed zijn, maar geef ook zelf je fouten toe! Probeer elkaar tegemoet te komen in bepaalde situaties. Je mag best voor jezelf opkomen als hij onterecht tegen je is, en zeg op dat moment dan ook tegen hem. Probeer elkaar te begrijpen en er samen aan te werken! Meer kan ik eigenlijk ook niet zeggen...
dinsdag 27 maart 2018 om 21:26
Relatietherapie kan helpen om uit een dergelijk patroon te komen, maar is alleen zinvol om te doen als jullie nog genoeg van elkaar houden. Zo niet, dan zou ik de relatie beëindigen als jullie nog geen kinderen hebben samen. De rest van je leven zo doorgaan is niet de bedoeling van het hebben van een relatie, lijkt mij. Loslaten is soms ook liefde. Sterkte TO!
dinsdag 27 maart 2018 om 21:28
Eens.Appelflapje21 schreef: ↑27-03-2018 21:20Vindt dat iedereen hier wel erg makkelijk zegt dat je er een eind aan moet maken en abrupt moet stoppen.
Dit soort issues kan je ook in een volgende relatie tegenkomen als je niet weet waar het vandaan komt.
Ik ben in dit soort situaties (waar geen kwade zin een rol lijkt te spelen zoals bij mishandeling e.d.) voor relatietherapie. Er valt nog zoveel te leren!
dinsdag 27 maart 2018 om 21:29
Ik zie niemand dat zeggen.Appelflapje21 schreef: ↑27-03-2018 21:20Vindt dat iedereen hier wel erg makkelijk zegt dat je er een eind aan moet maken en abrupt moet stoppen. Als je 12 jaar een relatie hebt is dat niet zo makkelijk. Ik zou eens een keer goed gaan praten en duidelijk maken wat je graag anders zou willen. Probeer hem ook in te laten zien dat bepaalde dingen die hij doet niet goed zijn, maar geef ook zelf je fouten toe! Probeer elkaar tegemoet te komen in bepaalde situaties. Je mag best voor jezelf opkomen als hij onterecht tegen je is, en zeg op dat moment dan ook tegen hem. Probeer elkaar te begrijpen en er samen aan te werken! Meer kan ik eigenlijk ook niet zeggen...
dinsdag 27 maart 2018 om 21:38
dinsdag 27 maart 2018 om 21:41
In het begin ging ik vaak tegen hem in en stonden we uiteindelijk ordinair te schreeuwen tegen elkaar en waren we het punt waar het in eerste instantie om draaide allang voorbij en waren we voornamelijk beschuldigingen naar elkaar aan het gooien (jij doet dit, jij moet eens wat vaker.., jij doet nooit..) heel slecht, ik weet het. Maar ik kon mij op zulke momenten ook niet meer beheersen en er zijn tijden geweest dat we úren aan het bakkeleien waren.
Ach toen vond je het ook geen probleem dus nu niet gaan zeiken na 12 jaar.
Ach toen vond je het ook geen probleem dus nu niet gaan zeiken na 12 jaar.
woensdag 28 maart 2018 om 00:22